عرفه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2026-05-30T11:53:59Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۳
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[دعای عرفه]]		* [[دعای عرفه]]
			* [[سرزمین عرفات]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

Bahmani: /* پانویس */

2024-06-06T06:25:39Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	[[رده:دعاها]]		[[رده:دعاها]]
			[[رده:ذی‌حجه]]

Bahmani در ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۹

2023-06-27T08:29:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
			[[پرونده:عرفه.jpg\|300px\|بندانگشتی\|]]
	'''عرفه''' [[روز]] نهم ذی‌الحجه است، [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد که مهم‌ترین آنها دعای امام حسین {{ع}} در روز عرفه است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد.		'''عرفه''' [[روز]] نهم ذی‌الحجه است، [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد که مهم‌ترین آنها دعای امام حسین {{ع}} در روز عرفه است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد.

Bahmani: /* اهمیت روز عرفه */

2023-06-27T04:10:00Z

اهمیت روز عرفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۰
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	== اهمیت روز عرفه ==		== اهمیت روز عرفه ==
	[[امام سجاد]] {{ع}} درباره ارزش و اهمیت روز عرفه می‌فرماید: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَذَا یَوْمُ‏ عَرَفَةَ یَوْمٌ‏ شَرَّفْتَهُ وَ کَرَّمْتَهُ وَ عَظَّمْتَهُ...}}؛ "بارخدایا امروز روز عرفه است. روزی که آن را [[شریف]] و گرامی داشته‌ای و [[تعظیم]] و [[تجلیل]] کرده‌ای. در این روز [[رحمت]] خود پراکنده‌ای و بر [[مردمان]] به [[عفو]] خود [[منت]] نهاده‌ای و عطای خود در [[حق]] ایشان افزوده‌ای و بر بندگانت [[تفضل]] فرموده‌ای"<ref>دعای چهل‌وهفتم صحیفه سجادیه.</ref>.		[[امام سجاد]] {{ع}} درباره ارزش و اهمیت روز عرفه می‌فرماید: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَذَا یَوْمُ‏ عَرَفَةَ یَوْمٌ‏ شَرَّفْتَهُ وَ کَرَّمْتَهُ وَ عَظَّمْتَهُ...}}؛ "بارخدایا امروز روز عرفه است. روزی که آن را [[شریف]] و گرامی داشته‌ای و [[تعظیم]] و تجلیل کرده‌ای. در این روز [[رحمت]] خود پراکنده‌ای و بر [[مردمان]] به [[عفو]] خود [[منت]] نهاده‌ای و عطای خود در [[حق]] ایشان افزوده‌ای و بر بندگانت تفضل فرموده‌ای"<ref>دعای چهل‌وهفتم صحیفه سجادیه.</ref>.

	[[روایات]] درباره [[فضیلت]] این روز و گستردگی [[رحمت الهی]] در آن بسیار است. در [[روایت]] است که [[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از [[مردم]] تقاضای [[حاجت]] می‌کرد. [[حضرت]] به او فرمود: "وای بر تو! آیا از غیر [[خدا]] [[طلب]] حاجت می‌کنی؟ و حال آنکه در این [[روز]] برای بچه‌ها در شکم [[مادران]] [[امید]] [[فضل الهی]] می‌رود که [[سعادتمند]] شوند"<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ ریاض العارفین، محمد دارابی، دارالاسوة للطباعة والنشر، تهران، ۱۳۷۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ مفاتیح‌الجنان، عباس قمی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>		[[روایات]] درباره [[فضیلت]] این روز و گستردگی [[رحمت الهی]] در آن بسیار است. در [[روایت]] است که [[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از [[مردم]] تقاضای [[حاجت]] می‌کرد. حضرت به او فرمود: "وای بر تو! آیا از غیر [[خدا]] طلب حاجت می‌کنی؟ و حال آنکه در این [[روز]] برای بچه‌ها در شکم مادران [[امید]] فضل الهی می‌رود که [[سعادتمند]] شوند"<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ ریاض العارفین، محمد دارابی، دارالاسوة للطباعة والنشر، تهران، ۱۳۷۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ مفاتیح‌الجنان، عباس قمی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>

	== دعای عرفه ==		== دعای عرفه ==

Bahmani: /* نام‌گذاری عرفه و عرفات */

2023-06-27T04:08:53Z

نام‌گذاری عرفه و عرفات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	[[خداوند]] عصر روز عرفه را برای وقوف و دعا و درخواست اختصاص داده است؛ چون [[عصیان]] آدم در آن [[زمان]] بود و در همان زمان [[توبه]] او پذیرفته شد. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّى فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۹۴.</ref>. عصر همان ساعتی است که آدم از [[خدا]] [[نافرمانی]] کرد و [[خدای عزوجل]] بر امتم وقوف و [[زاری]] و درخواست در بهترین جاها را [[واجب]] نمود و برای آنها [[بهشت]] را ضمانت کرد. و ساعتی که [[مردم]] از عرفات کوچ می‌کنند، همان [[ساعت]] است که خدا کلماتی به آدم تلقین کرد و توبه او را پذیرفت و اوست که بسیار توبه می‌پذیرد و [[مهربان]] است.		[[خداوند]] عصر روز عرفه را برای وقوف و دعا و درخواست اختصاص داده است؛ چون [[عصیان]] آدم در آن [[زمان]] بود و در همان زمان [[توبه]] او پذیرفته شد. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّى فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۹۴.</ref>. عصر همان ساعتی است که آدم از [[خدا]] [[نافرمانی]] کرد و [[خدای عزوجل]] بر امتم وقوف و [[زاری]] و درخواست در بهترین جاها را [[واجب]] نمود و برای آنها [[بهشت]] را ضمانت کرد. و ساعتی که [[مردم]] از عرفات کوچ می‌کنند، همان [[ساعت]] است که خدا کلماتی به آدم تلقین کرد و توبه او را پذیرفت و اوست که بسیار توبه می‌پذیرد و [[مهربان]] است.

	بنابراین، انسان‌های [[گنهکار]] هم باید در این زمان و در بهترین مکان‌های روی [[زمین]] از خدای تعالی [[طلب]] [[غفران]] و [[بخشش]] کنند.		بنابراین، انسان‌های [[گنهکار]] هم باید در این زمان و در بهترین مکان‌های روی [[زمین]] از خدای تعالی طلب [[غفران]] و [[بخشش]] کنند.
	[[حضرت آدم]] {{ع}} در این [[روز]] به خطایش اعتراف کرد. و به خاطر این اعتراف خدا او را [[انتخاب]] کرد و به عنوان [[خلیفه]] خودش برگزید. [[انسان]] همیشه در برابر خدای تعالی باید انگشت [[اتهام]] را به طرف خودش بگیرد<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۳۹.</ref>.		[[حضرت آدم]] {{ع}} در این [[روز]] به خطایش اعتراف کرد. و به خاطر این اعتراف خدا او را [[انتخاب]] کرد و به عنوان [[خلیفه]] خودش برگزید. [[انسان]] همیشه در برابر خدای تعالی باید انگشت [[اتهام]] را به طرف خودش بگیرد<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۳۹.</ref>.

خط ۲۹:		خط ۲۹:
	# [[آدم]] {{ع}} و [[حوا]] {{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند.		# [[آدم]] {{ع}} و [[حوا]] {{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند.
	# [[زائران]] [[خانه خدا]] در این مکان یکدیگر را می‌بینند و می‌شناسند.		# [[زائران]] [[خانه خدا]] در این مکان یکدیگر را می‌بینند و می‌شناسند.
	# عرفات [[سرزمین]] [[شناخت خداوند]] است.		# عرفات سرزمین [[شناخت خداوند]] است.

	در همه این وجوه نظر به ریشه کلمه (عَرَفَ) یعنی معرفت و [[شناخت]] بوده است<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>.		در همه این وجوه نظر به ریشه کلمه (عَرَفَ) یعنی معرفت و [[شناخت]] بوده است<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>.

Bahmani: /* نام‌گذاری عرفه و عرفات */

2023-06-27T04:08:34Z

نام‌گذاری عرفه و عرفات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	== نام‌گذاری عرفه و عرفات ==		== نام‌گذاری عرفه و عرفات ==
	{{همچنین\|سرزمین عرفات}}		{{همچنین\|سرزمین عرفات}}
	در چرایی [[روز نهم ذی‌حجه]] را «عرفه»، و آن [[سرزمین]] را «عرفات» نام نهادند؟ بیان‌های بسیاری وجود دارد. یکی از آنها این است: [[جبرئیل]] در آنجا به [[ابراهیم]] {{ع}} گفت:		در چرایی [[روز نهم ذی‌حجه]] را «عرفه»، و آن سرزمین را «عرفات» نام نهادند؟ بیان‌های بسیاری وجود دارد. یکی از آنها این است: [[جبرئیل]] در آنجا به [[ابراهیم]] {{ع}} گفت: {{متن حدیث\|هَذِهِ عَرَفَاتٌ فَاعْرِفْ بِهَا مَنَاسِكَكَ وَ اعْتَرِفْ بِذَنْبِكَ فَسُمِّيَ عَرَفَاتٍ}}<ref>الکافی، ج۴، ص۲۰۷.</ref>؛ این [[عرفات]] است. [[مناسک]] خود را در اینجا بشناس و به [[گناه]] خود اعتراف کن! از این‌رو آن مکان عرفات نامیده شده است.
	{{متن حدیث\|هَذِهِ عَرَفَاتٌ فَاعْرِفْ بِهَا مَنَاسِكَكَ وَ اعْتَرِفْ بِذَنْبِكَ فَسُمِّيَ عَرَفَاتٍ}}<ref>الکافی، ج۴، ص۲۰۷.</ref>؛ این [[عرفات]] است. [[مناسک]] خود را در اینجا بشناس و به [[گناه]] خود اعتراف کن! از این‌رو آن مکان عرفات نامیده شده است.
	عرفات هم [[سرزمین]] [[دعا]] و [[معرفت]] است و هم [[اعتراف به گناه]] و درخواست از [[خدای تعالی]]. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید:		عرفات هم سرزمین [[دعا]] و [[معرفت]] است و هم اعتراف به گناه و درخواست از [[خدای تعالی]]. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید:
	{{متن حدیث\|سُمِّيَ الْمُعَرَّفَ؛ لِأَنَّ آدَمَ اعْتَرَفَ فِيهِ بِذَنْبِهِ‌}}<ref>بحارالأنوار، ج۹۶، ص۴۴.</ref>؛ این [[روز عرفه]] نامیده شد؛ زیرا [[آدم]] در آن به گناه خود اعتراف کرد.		{{متن حدیث\|سُمِّيَ الْمُعَرَّفَ؛ لِأَنَّ آدَمَ اعْتَرَفَ فِيهِ بِذَنْبِهِ‌}}<ref>بحارالأنوار، ج۹۶، ص۴۴.</ref>؛ این [[روز عرفه]] نامیده شد؛ زیرا [[آدم]] در آن به گناه خود اعتراف کرد.

	[[خداوند]] عصر روز عرفه را برای وقوف و دعا و درخواست اختصاص داده است؛ چون [[عصیان]] آدم در آن [[زمان]] بود و در همان زمان [[توبه]] او پذیرفته شد. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} فرمودند:		[[خداوند]] عصر روز عرفه را برای وقوف و دعا و درخواست اختصاص داده است؛ چون [[عصیان]] آدم در آن [[زمان]] بود و در همان زمان [[توبه]] او پذیرفته شد. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} فرمودند: {{متن حدیث\|إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّى فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۹۴.</ref>. عصر همان ساعتی است که آدم از [[خدا]] [[نافرمانی]] کرد و [[خدای عزوجل]] بر امتم وقوف و [[زاری]] و درخواست در بهترین جاها را [[واجب]] نمود و برای آنها [[بهشت]] را ضمانت کرد. و ساعتی که [[مردم]] از عرفات کوچ می‌کنند، همان [[ساعت]] است که خدا کلماتی به آدم تلقین کرد و توبه او را پذیرفت و اوست که بسیار توبه می‌پذیرد و [[مهربان]] است.
	{{متن حدیث\|إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّى فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۹۴.</ref>. عصر همان ساعتی است که آدم از [[خدا]] [[نافرمانی]] کرد و [[خدای عزوجل]] بر امتم وقوف و [[زاری]] و درخواست در بهترین جاها را [[واجب]] نمود و برای آنها [[بهشت]] را ضمانت کرد. و ساعتی که [[مردم]] از عرفات کوچ می‌کنند، همان [[ساعت]] است که خدا کلماتی به آدم تلقین کرد و توبه او را پذیرفت و اوست که بسیار توبه می‌پذیرد و [[مهربان]] است.
	بنابراین، انسان‌های [[گنهکار]] هم باید در این زمان و در بهترین مکان‌های روی [[زمین]] از خدای تعالی [[طلب]] [[غفران]] و [[بخشش]] کنند.		بنابراین، انسان‌های [[گنهکار]] هم باید در این زمان و در بهترین مکان‌های روی [[زمین]] از خدای تعالی [[طلب]] [[غفران]] و [[بخشش]] کنند.
	[[حضرت آدم]] {{ع}} در این [[روز]] به خطایش اعتراف کرد. و به خاطر این اعتراف خدا او را [[انتخاب]] کرد و به عنوان [[خلیفه]] خودش برگزید. [[انسان]] همیشه در برابر خدای تعالی باید انگشت [[اتهام]] را به طرف خودش بگیرد.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۳۹.</ref>		[[حضرت آدم]] {{ع}} در این [[روز]] به خطایش اعتراف کرد. و به خاطر این اعتراف خدا او را [[انتخاب]] کرد و به عنوان [[خلیفه]] خودش برگزید. [[انسان]] همیشه در برابر خدای تعالی باید انگشت [[اتهام]] را به طرف خودش بگیرد<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۳۹.</ref>.

	=== [[دلیل]] نام‌گذاری عرفه ===		=== [[دلیل]] نام‌گذاری عرفه ===

Bahmani: /* روز عرفه */

2023-06-27T04:08:00Z

روز عرفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	روز نهم ذی‌الحجه، عرفه نامیده می‌شود. [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد و در شب عرفه و روز عرفه خوانده می‌‌شود و [[روزه]] در آن روز [[مستحب]] است. در این روز [[حاجیان]] در صحرای [[عرفات]] که محلی در [[حدود]] بیست کیلومتری [[مکه]] است، [[اجتماع]] کرده و از ظهر روز نهم تا غروب همان روز در آنجا وقوف می‌کنند و به [[عبادت]] مشغول می‌شوند؛ به این [[عمل]]"وقوف در عرفات" می‌گویند.		روز نهم ذی‌الحجه، عرفه نامیده می‌شود. [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد و در شب عرفه و روز عرفه خوانده می‌‌شود و [[روزه]] در آن روز [[مستحب]] است. در این روز [[حاجیان]] در صحرای [[عرفات]] که محلی در [[حدود]] بیست کیلومتری [[مکه]] است، [[اجتماع]] کرده و از ظهر روز نهم تا غروب همان روز در آنجا وقوف می‌کنند و به [[عبادت]] مشغول می‌شوند؛ به این [[عمل]]"وقوف در عرفات" می‌گویند.

	یکی از مشهورترین و عمیق‌ترین و مفصل‌ترین دعاها، [[دعای امام حسین]] {{ع}} در روز عرفه است که آن [[حضرت]] در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		یکی از مشهورترین و عمیق‌ترین و مفصل‌ترین دعاها، [[دعای امام حسین]] {{ع}} در روز عرفه است که آن حضرت در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

	== نام‌گذاری عرفه و عرفات ==		== نام‌گذاری عرفه و عرفات ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:10:10Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	'''عرفه''' [[روز]] نهم ذی‌الحجه است، [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد که مهم‌ترین آنها دعای امام حسین{{ع}} در روز عرفه است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]]{{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد.		'''عرفه''' [[روز]] نهم ذی‌الحجه است، [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد که مهم‌ترین آنها دعای امام حسین {{ع}} در روز عرفه است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد.

	==روز عرفه==		== روز عرفه ==
	{{اصلی\|نهم ذی‌الحجه}}		{{اصلی\|نهم ذی‌الحجه}}
	روز نهم ذی‌الحجه، عرفه نامیده می‌شود. [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد و در شب عرفه و روز عرفه خوانده می‌‌شود و [[روزه]] در آن روز [[مستحب]] است. در این روز [[حاجیان]] در صحرای [[عرفات]] که محلی در [[حدود]] بیست کیلومتری [[مکه]] است، [[اجتماع]] کرده و از ظهر روز نهم تا غروب همان روز در آنجا وقوف می‌کنند و به [[عبادت]] مشغول می‌شوند؛ به این [[عمل]]"وقوف در عرفات" می‌گویند.		روز نهم ذی‌الحجه، عرفه نامیده می‌شود. [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد و در شب عرفه و روز عرفه خوانده می‌‌شود و [[روزه]] در آن روز [[مستحب]] است. در این روز [[حاجیان]] در صحرای [[عرفات]] که محلی در [[حدود]] بیست کیلومتری [[مکه]] است، [[اجتماع]] کرده و از ظهر روز نهم تا غروب همان روز در آنجا وقوف می‌کنند و به [[عبادت]] مشغول می‌شوند؛ به این [[عمل]]"وقوف در عرفات" می‌گویند.

	یکی از مشهورترین و عمیق‌ترین و مفصل‌ترین دعاها، [[دعای امام حسین]]{{ع}} در روز عرفه است که آن [[حضرت]] در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]]{{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		یکی از مشهورترین و عمیق‌ترین و مفصل‌ترین دعاها، [[دعای امام حسین]] {{ع}} در روز عرفه است که آن [[حضرت]] در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]] {{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.

	==نام‌گذاری عرفه و عرفات==		== نام‌گذاری عرفه و عرفات ==
	{{همچنین\|سرزمین عرفات}}		{{همچنین\|سرزمین عرفات}}
	در چرایی [[روز نهم ذی‌حجه]] را «عرفه»، و آن [[سرزمین]] را «عرفات» نام نهادند؟ بیان‌های بسیاری وجود دارد. یکی از آنها این است: [[جبرئیل]] در آنجا به [[ابراهیم]]{{ع}} گفت:		در چرایی [[روز نهم ذی‌حجه]] را «عرفه»، و آن [[سرزمین]] را «عرفات» نام نهادند؟ بیان‌های بسیاری وجود دارد. یکی از آنها این است: [[جبرئیل]] در آنجا به [[ابراهیم]] {{ع}} گفت:
	{{متن حدیث\|هَذِهِ عَرَفَاتٌ فَاعْرِفْ بِهَا مَنَاسِكَكَ وَ اعْتَرِفْ بِذَنْبِكَ فَسُمِّيَ عَرَفَاتٍ}}<ref>الکافی، ج۴، ص۲۰۷.</ref>؛ این [[عرفات]] است. [[مناسک]] خود را در اینجا بشناس و به [[گناه]] خود اعتراف کن! از این‌رو آن مکان عرفات نامیده شده است.		{{متن حدیث\|هَذِهِ عَرَفَاتٌ فَاعْرِفْ بِهَا مَنَاسِكَكَ وَ اعْتَرِفْ بِذَنْبِكَ فَسُمِّيَ عَرَفَاتٍ}}<ref>الکافی، ج۴، ص۲۰۷.</ref>؛ این [[عرفات]] است. [[مناسک]] خود را در اینجا بشناس و به [[گناه]] خود اعتراف کن! از این‌رو آن مکان عرفات نامیده شده است.
	عرفات هم [[سرزمین]] [[دعا]] و [[معرفت]] است و هم [[اعتراف به گناه]] و درخواست از [[خدای تعالی]]. [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید:		عرفات هم [[سرزمین]] [[دعا]] و [[معرفت]] است و هم [[اعتراف به گناه]] و درخواست از [[خدای تعالی]]. [[امام صادق]] {{ع}} می‌فرماید:
	{{متن حدیث\|سُمِّيَ الْمُعَرَّفَ؛ لِأَنَّ آدَمَ اعْتَرَفَ فِيهِ بِذَنْبِهِ‌}}<ref>بحارالأنوار، ج۹۶، ص۴۴.</ref>؛ این [[روز عرفه]] نامیده شد؛ زیرا [[آدم]] در آن به گناه خود اعتراف کرد.		{{متن حدیث\|سُمِّيَ الْمُعَرَّفَ؛ لِأَنَّ آدَمَ اعْتَرَفَ فِيهِ بِذَنْبِهِ‌}}<ref>بحارالأنوار، ج۹۶، ص۴۴.</ref>؛ این [[روز عرفه]] نامیده شد؛ زیرا [[آدم]] در آن به گناه خود اعتراف کرد.

	[[خداوند]] عصر روز عرفه را برای وقوف و دعا و درخواست اختصاص داده است؛ چون [[عصیان]] آدم در آن [[زمان]] بود و در همان زمان [[توبه]] او پذیرفته شد. [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} فرمودند:		[[خداوند]] عصر روز عرفه را برای وقوف و دعا و درخواست اختصاص داده است؛ چون [[عصیان]] آدم در آن [[زمان]] بود و در همان زمان [[توبه]] او پذیرفته شد. [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} فرمودند:
	{{متن حدیث\|إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّى فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۹۴.</ref>. عصر همان ساعتی است که آدم از [[خدا]] [[نافرمانی]] کرد و [[خدای عزوجل]] بر امتم وقوف و [[زاری]] و درخواست در بهترین جاها را [[واجب]] نمود و برای آنها [[بهشت]] را ضمانت کرد. و ساعتی که [[مردم]] از عرفات کوچ می‌کنند، همان [[ساعت]] است که خدا کلماتی به آدم تلقین کرد و توبه او را پذیرفت و اوست که بسیار توبه می‌پذیرد و [[مهربان]] است.		{{متن حدیث\|إِنَّ الْعَصْرَ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي عَصَى فِيهَا آدَمُ رَبَّهُ وَ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أُمَّتِيَ الْوُقُوفَ وَ التَّضَرُّعَ وَ الدُّعَاءَ فِي أَحَبِّ الْمَوَاضِعِ إِلَيْهِ وَ تَكَفَّلَ لَهُمْ بِالْجَنَّةِ وَ السَّاعَةُ الَّتِي يَنْصَرِفُ فِيهَا النَّاسُ هِيَ السَّاعَةُ الَّتِي تَلَقَّى فِيهَا آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ}}<ref>شیخ صدوق، الأمالی، ص۱۹۴.</ref>. عصر همان ساعتی است که آدم از [[خدا]] [[نافرمانی]] کرد و [[خدای عزوجل]] بر امتم وقوف و [[زاری]] و درخواست در بهترین جاها را [[واجب]] نمود و برای آنها [[بهشت]] را ضمانت کرد. و ساعتی که [[مردم]] از عرفات کوچ می‌کنند، همان [[ساعت]] است که خدا کلماتی به آدم تلقین کرد و توبه او را پذیرفت و اوست که بسیار توبه می‌پذیرد و [[مهربان]] است.
	بنابراین، انسان‌های [[گنهکار]] هم باید در این زمان و در بهترین مکان‌های روی [[زمین]] از خدای تعالی [[طلب]] [[غفران]] و [[بخشش]] کنند.		بنابراین، انسان‌های [[گنهکار]] هم باید در این زمان و در بهترین مکان‌های روی [[زمین]] از خدای تعالی [[طلب]] [[غفران]] و [[بخشش]] کنند.
	[[حضرت آدم]]{{ع}} در این [[روز]] به خطایش اعتراف کرد. و به خاطر این اعتراف خدا او را [[انتخاب]] کرد و به عنوان [[خلیفه]] خودش برگزید. [[انسان]] همیشه در برابر خدای تعالی باید انگشت [[اتهام]] را به طرف خودش بگیرد.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۳۹.</ref>		[[حضرت آدم]] {{ع}} در این [[روز]] به خطایش اعتراف کرد. و به خاطر این اعتراف خدا او را [[انتخاب]] کرد و به عنوان [[خلیفه]] خودش برگزید. [[انسان]] همیشه در برابر خدای تعالی باید انگشت [[اتهام]] را به طرف خودش بگیرد.<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد\|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)\|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۳۹.</ref>

	===[[دلیل]] نام‌گذاری عرفه===		=== [[دلیل]] نام‌گذاری عرفه ===
	درباره دلیل نام‌گذاری این روز و این مکان مخصوص وجوهی گفته شده است مانند:		درباره دلیل نام‌گذاری این روز و این مکان مخصوص وجوهی گفته شده است مانند:
	# [[آدم]]{{ع}} و [[حوا]]{{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند.		# [[آدم]] {{ع}} و [[حوا]] {{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند.
	# [[زائران]] [[خانه خدا]] در این مکان یکدیگر را می‌بینند و می‌شناسند.		# [[زائران]] [[خانه خدا]] در این مکان یکدیگر را می‌بینند و می‌شناسند.
	#عرفات [[سرزمین]] [[شناخت خداوند]] است.		# عرفات [[سرزمین]] [[شناخت خداوند]] است.

	در همه این وجوه نظر به ریشه کلمه (عَرَفَ) یعنی معرفت و [[شناخت]] بوده است<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>.		در همه این وجوه نظر به ریشه کلمه (عَرَفَ) یعنی معرفت و [[شناخت]] بوده است<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>.

	==اهمیت روز عرفه==		== اهمیت روز عرفه ==
	[[امام سجاد]]{{ع}} درباره ارزش و اهمیت روز عرفه می‌فرماید: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَذَا یَوْمُ‏ عَرَفَةَ یَوْمٌ‏ شَرَّفْتَهُ وَ کَرَّمْتَهُ وَ عَظَّمْتَهُ...}}؛ "بارخدایا امروز روز عرفه است. روزی که آن را [[شریف]] و گرامی داشته‌ای و [[تعظیم]] و [[تجلیل]] کرده‌ای. در این روز [[رحمت]] خود پراکنده‌ای و بر [[مردمان]] به [[عفو]] خود [[منت]] نهاده‌ای و عطای خود در [[حق]] ایشان افزوده‌ای و بر بندگانت [[تفضل]] فرموده‌ای"<ref>دعای چهل‌وهفتم صحیفه سجادیه.</ref>.		[[امام سجاد]] {{ع}} درباره ارزش و اهمیت روز عرفه می‌فرماید: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ هَذَا یَوْمُ‏ عَرَفَةَ یَوْمٌ‏ شَرَّفْتَهُ وَ کَرَّمْتَهُ وَ عَظَّمْتَهُ...}}؛ "بارخدایا امروز روز عرفه است. روزی که آن را [[شریف]] و گرامی داشته‌ای و [[تعظیم]] و [[تجلیل]] کرده‌ای. در این روز [[رحمت]] خود پراکنده‌ای و بر [[مردمان]] به [[عفو]] خود [[منت]] نهاده‌ای و عطای خود در [[حق]] ایشان افزوده‌ای و بر بندگانت [[تفضل]] فرموده‌ای"<ref>دعای چهل‌وهفتم صحیفه سجادیه.</ref>.

	[[روایات]] درباره [[فضیلت]] این روز و گستردگی [[رحمت الهی]] در آن بسیار است. در [[روایت]] است که [[امام زین‌العابدین]]{{ع}} در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از [[مردم]] تقاضای [[حاجت]] می‌کرد. [[حضرت]] به او فرمود: "وای بر تو! آیا از غیر [[خدا]] [[طلب]] حاجت می‌کنی؟ و حال آنکه در این [[روز]] برای بچه‌ها در شکم [[مادران]] [[امید]] [[فضل الهی]] می‌رود که [[سعادتمند]] شوند"<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ ریاض العارفین، محمد دارابی، دارالاسوة للطباعة والنشر، تهران، ۱۳۷۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ مفاتیح‌الجنان، عباس قمی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>		[[روایات]] درباره [[فضیلت]] این روز و گستردگی [[رحمت الهی]] در آن بسیار است. در [[روایت]] است که [[امام زین‌العابدین]] {{ع}} در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از [[مردم]] تقاضای [[حاجت]] می‌کرد. [[حضرت]] به او فرمود: "وای بر تو! آیا از غیر [[خدا]] [[طلب]] حاجت می‌کنی؟ و حال آنکه در این [[روز]] برای بچه‌ها در شکم [[مادران]] [[امید]] [[فضل الهی]] می‌رود که [[سعادتمند]] شوند"<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ ریاض العارفین، محمد دارابی، دارالاسوة للطباعة والنشر، تهران، ۱۳۷۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ مفاتیح‌الجنان، عباس قمی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>

	==دعای عرفه==		== دعای عرفه ==

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:37:30Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۱۰:		خط ۹:
	==روز عرفه==		==روز عرفه==
	{{اصلی\|نهم ذی‌الحجه}}		{{اصلی\|نهم ذی‌الحجه}}
	روز نهم ذی‌الحجه، عرفه نامیده می‌شود. [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد و در شب عرفه و روز عرفه خوانده می‌‌شود و [[روزه]] در آن روز [[مستحب]] است. در این روز [[حاجیان]] در صحرای [[عرفات]] که محلی در [[حدود]] بیست کیلومتری [[مکه]] است، [[اجتماع]] کرده و از ظهر روز نهم تا غروب همان روز در آنجا وقوف می‌کنند و به [[عبادت]] مشغول می‌شوند؛ به این [[عمل ]]"وقوف در عرفات" می‌گویند.		روز نهم ذی‌الحجه، عرفه نامیده می‌شود. [[روزی]] با [[ارزش]] که [[دعاها]] و زیارت‌های مخصوص دارد و در شب عرفه و روز عرفه خوانده می‌‌شود و [[روزه]] در آن روز [[مستحب]] است. در این روز [[حاجیان]] در صحرای [[عرفات]] که محلی در [[حدود]] بیست کیلومتری [[مکه]] است، [[اجتماع]] کرده و از ظهر روز نهم تا غروب همان روز در آنجا وقوف می‌کنند و به [[عبادت]] مشغول می‌شوند؛ به این [[عمل]]"وقوف در عرفات" می‌گویند.

	یکی از مشهورترین و عمیق‌ترین و مفصل‌ترین دعاها، [[دعای امام حسین]]{{ع}} در روز عرفه است که آن [[حضرت]] در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]]{{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.		یکی از مشهورترین و عمیق‌ترین و مفصل‌ترین دعاها، [[دعای امام حسین]]{{ع}} در روز عرفه است که آن [[حضرت]] در صحرای عرفات آن را خوانده است. [[شهادت]] حضرت [[مسلم بن عقیل]] نماینده اعزامی [[امام حسین]]{{ع}} به [[کوفه]] نیز در چنین روزی اتفاق افتاد<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]].</ref>.
خط ۲۸:		خط ۲۷:
	===[[دلیل]] نام‌گذاری عرفه===		===[[دلیل]] نام‌گذاری عرفه===
	درباره دلیل نام‌گذاری این روز و این مکان مخصوص وجوهی گفته شده است مانند:		درباره دلیل نام‌گذاری این روز و این مکان مخصوص وجوهی گفته شده است مانند:
	#[[آدم]]{{ع}} و [[حوا]]{{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند.		# [[آدم]]{{ع}} و [[حوا]]{{س}} در این مکان (عرفات) یکدیگر را پیدا کردند و نسبت به هم [[معرفت]] حاصل نمودند.
	#[[زائران]] [[خانه خدا]] در این مکان یکدیگر را می‌بینند و می‌شناسند.		# [[زائران]] [[خانه خدا]] در این مکان یکدیگر را می‌بینند و می‌شناسند.
	#عرفات [[سرزمین]] [[شناخت خداوند]] است.		#عرفات [[سرزمین]] [[شناخت خداوند]] است.

خط ۴۲:		خط ۴۱:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[دعای عرفه]]		* [[دعای عرفه]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}
خط ۵۵:		خط ۵۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:دعاها]]		[[رده:دعاها]]

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2022-07-18T07:49:59Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:

	[[روایات]] درباره [[فضیلت]] این روز و گستردگی [[رحمت الهی]] در آن بسیار است. در [[روایت]] است که [[امام زین‌العابدین]]{{ع}} در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از [[مردم]] تقاضای [[حاجت]] می‌کرد. [[حضرت]] به او فرمود: "وای بر تو! آیا از غیر [[خدا]] [[طلب]] حاجت می‌کنی؟ و حال آنکه در این [[روز]] برای بچه‌ها در شکم [[مادران]] [[امید]] [[فضل الهی]] می‌رود که [[سعادتمند]] شوند"<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ ریاض العارفین، محمد دارابی، دارالاسوة للطباعة والنشر، تهران، ۱۳۷۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ مفاتیح‌الجنان، عباس قمی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>		[[روایات]] درباره [[فضیلت]] این روز و گستردگی [[رحمت الهی]] در آن بسیار است. در [[روایت]] است که [[امام زین‌العابدین]]{{ع}} در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از [[مردم]] تقاضای [[حاجت]] می‌کرد. [[حضرت]] به او فرمود: "وای بر تو! آیا از غیر [[خدا]] [[طلب]] حاجت می‌کنی؟ و حال آنکه در این [[روز]] برای بچه‌ها در شکم [[مادران]] [[امید]] [[فضل الهی]] می‌رود که [[سعادتمند]] شوند"<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ ریاض العارفین، محمد دارابی، دارالاسوة للطباعة والنشر، تهران، ۱۳۷۹، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ مفاتیح‌الجنان، عباس قمی.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد\|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)\|مقاله «عرفه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۳۳۲.</ref>

			==دعای عرفه==

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==