عرم در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'طاقت فرسا' به 'طاقت‌فرسا'

2022-10-11T08:09:42Z

جایگزینی متن - 'طاقت فرسا' به 'طاقت‌فرسا'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	#عرم اسم سد می‌باشد.		#عرم اسم سد می‌باشد.
	#عرم: سیلی است که به طور ویرانگر از سد خارج شده است.		#عرم: سیلی است که به طور ویرانگر از سد خارج شده است.
	اگر بنا را بر این بگذاریم که عرم نام سد است در همین گام اول به دنبال [[کشف]] محل سد خواهیم رفت و اگر عرم را سیل معنا کنیم باز به ناچار به دنبال کشف منشاء سیل که سدی است خواهیم بود. حتی اگر قول «دره بودن» در [[سبأ]] هم به عنوان سومین نکته اساسی قابل استخراج برای خود، [[ملکه]] قرار دهیم در این صورت هم [[فهم]] ما به آب فراوانی خواهد رسید که در پشت سدی بر آن بنا شده اما با شکستن آن، منهدم کننده و ~~[[طاقت]] فرسا~~ [[هجوم]] می‌آورد و همه چیز را می‌بلعد.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۸۷.</ref>		اگر بنا را بر این بگذاریم که عرم نام سد است در همین گام اول به دنبال [[کشف]] محل سد خواهیم رفت و اگر عرم را سیل معنا کنیم باز به ناچار به دنبال کشف منشاء سیل که سدی است خواهیم بود. حتی اگر قول «دره بودن» در [[سبأ]] هم به عنوان سومین نکته اساسی قابل استخراج برای خود، [[ملکه]] قرار دهیم در این صورت هم [[فهم]] ما به آب فراوانی خواهد رسید که در پشت سدی بر آن بنا شده اما با شکستن آن، منهدم کننده و طاقت‌فرسا [[هجوم]] می‌آورد و همه چیز را می‌بلعد.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۸۷.</ref>

	==[[دولت]] [[سبأ]] و سدسازی آنان==		==[[دولت]] [[سبأ]] و سدسازی آنان==

Wasity: /* توضیحاتی درباره عرم */

2022-10-11T05:24:22Z

توضیحاتی درباره عرم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	{{متن قرآن\|فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ...}}<ref>«اما روی گرداندند ما نیز بر آنان سیل ویرانگر را فرستادیم و به جای آن دو باغشان دو باغ جایگزین کردیم با میوه‌هایی تلخ و (درختان) شوره‌گز و اندکی از درخت کنار» سوره سبأ، آیه ۱۶.</ref>.		{{متن قرآن\|فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ...}}<ref>«اما روی گرداندند ما نیز بر آنان سیل ویرانگر را فرستادیم و به جای آن دو باغشان دو باغ جایگزین کردیم با میوه‌هایی تلخ و (درختان) شوره‌گز و اندکی از درخت کنار» سوره سبأ، آیه ۱۶.</ref>.

	~~==توضیحاتی درباره [[عرم]]==~~
	المنجد گوید: {{عربی\|العرمه عرم}}: سدی که جلوی دره می‌سازند، [[باران]] بسیار تند {{عربی\|العرم}}: سیل بنیان کن و ویرانگر<ref>المنجد، ص۱۱۱۱.</ref>. برخی بزرگان را نظر چنین است: کلمه عرم به معنای [[سد]] در طرف رودخانه است، که آب را [[حبس]] می‌کند، بعضی دیگر گفته‌اند: به معنای باران سیل زاست<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۷۰.</ref>. [[سیوطی]] همچنین نظری دارد: {{عربی\|العرم}}: [[ابن أبی حاتم]] از عطاء آورده که گفت: عَرِم نام دره است<ref>الاتقان، سیوطی، ص۴۵۲.</ref>. برخی نویسندگان معنای دیگری برای عرم قائل‌اند. «عرم به معنای [[خشونت]] و کج خلقی و [[سخت‌گیری]] است، پس [[آیه]] می‌گوید: سیلابی که به شدت خشونت آمیز و ویرانگر بود بر آنها فرستادیم... سیل ویرانگر را روانه آنها کردیم»<ref>علی شیروانی، قصه‌های قرآن. </ref>. صاحب [[قاموس قرآن]] نظر خود را چنین اظهار می‌کند: «به نظر من {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}}اضافه موصوف بر صفت است و عرم به معنی منهدم کننده و ویران کننده می‌باشد»<ref>قاموس قرآن، ج۴، ص۳۳۴.</ref> [[مفردات راغب اصفهانی]] ذیل عرم خاطر نشان می‌سازد: «در آیه: {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}} گفته شده مقصود – {{عربی\|سیل الأمر العرم}} است یعنی [[طوفان]] و سیلی که کارش و اثرش بسیار ناگوار و سخت بود<ref>مفردات، ج۲، ص۵۸۸.</ref>.		المنجد گوید: {{عربی\|العرمه عرم}}: سدی که جلوی دره می‌سازند، [[باران]] بسیار تند {{عربی\|العرم}}: سیل بنیان کن و ویرانگر<ref>المنجد، ص۱۱۱۱.</ref>. برخی بزرگان را نظر چنین است: کلمه عرم به معنای [[سد]] در طرف رودخانه است، که آب را [[حبس]] می‌کند، بعضی دیگر گفته‌اند: به معنای باران سیل زاست<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۷۰.</ref>. [[سیوطی]] همچنین نظری دارد: {{عربی\|العرم}}: [[ابن أبی حاتم]] از عطاء آورده که گفت: عَرِم نام دره است<ref>الاتقان، سیوطی، ص۴۵۲.</ref>. برخی نویسندگان معنای دیگری برای عرم قائل‌اند. «عرم به معنای [[خشونت]] و کج خلقی و [[سخت‌گیری]] است، پس [[آیه]] می‌گوید: سیلابی که به شدت خشونت آمیز و ویرانگر بود بر آنها فرستادیم... سیل ویرانگر را روانه آنها کردیم»<ref>علی شیروانی، قصه‌های قرآن. </ref>. صاحب [[قاموس قرآن]] نظر خود را چنین اظهار می‌کند: «به نظر من {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}}اضافه موصوف بر صفت است و عرم به معنی منهدم کننده و ویران کننده می‌باشد»<ref>قاموس قرآن، ج۴، ص۳۳۴.</ref> [[مفردات راغب اصفهانی]] ذیل عرم خاطر نشان می‌سازد: «در آیه: {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}} گفته شده مقصود – {{عربی\|سیل الأمر العرم}} است یعنی [[طوفان]] و سیلی که کارش و اثرش بسیار ناگوار و سخت بود<ref>مفردات، ج۲، ص۵۸۸.</ref>.

Wasity در ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۲۲

2022-10-11T05:22:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۲
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	[[مسعودی]] گوید: که سد مأرب یک فرسنگ در یک فرسنگ بود و برای او سی شکاف... سبأ بن یشعب... هفتاد [[وادی]] (رودخانه‌های موسمی) را در آن بگشود<ref>العبر، ص۴۴۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۸۹.</ref>		[[مسعودی]] گوید: که سد مأرب یک فرسنگ در یک فرسنگ بود و برای او سی شکاف... سبأ بن یشعب... هفتاد [[وادی]] (رودخانه‌های موسمی) را در آن بگشود<ref>العبر، ص۴۴۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۸۹.</ref>

	==گزارش ~~سیل~~ [[عرم]]==		==گزارش [[سیل عرم]]==
	«هنگامی که ایشان مردم سبأ به [[پروردگار]] خویش [[کافر]] شدند و [[کفران نعمت]] کردند و [[خداوند]] بر ایشان سیل عرم را فرو فرستاد، و [[خانه‌ها]] و مزارع ایشان را نابود کرد. گویند: انبوهی درختان ایشان چندان بود، که [[خورشید]] بر ایشان نمی‌تافت و هر کنیزک که از [[خانه]] بیرون می‌رفت و سبد را بر روی سرش می‌نهاد، به راه می‌افتاد و به دست، میوه نمی‌چید، و از [[زمین]] نیز بر نمی‌داشت و به راه خود نمی‌رفت و آن سبد پر می‌شد»<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، آفرینش و تاریخ، ترجمه محمدرضا شفیعی کدکنی، ج۳، ص۱۱۴.</ref>. به دنبال سیلی که جاری گردید... [[طائفه]] «[[غسان]]» به سوی [[شام]] رفتند، طائفه «أنمار» به سوی [[مدینه]]، [[قبیله]] «[[جذام]]» به سوی تهامه و طائفه «[[ازد]]» به سوی عمان رهسپار گردید<ref>مصطفی زمانی، قصه‌های قرآن، ص۳۸۹. </ref>. سیل «شهر‌های ایشان را خراب کرد و خانه‌های ایشان را [[غرق]] کرد و مال‌هایشان را برد و به عوض باغ‌های معمور ایشان آن باغ‌ها به هم رسید که [[خدا]] در [[قرآن]] یاد فرموده است<ref>مجلسی، تاریخ انبیاء، ص۷۷۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۹۰.</ref>		«هنگامی که ایشان مردم سبأ به [[پروردگار]] خویش [[کافر]] شدند و [[کفران نعمت]] کردند و [[خداوند]] بر ایشان سیل عرم را فرو فرستاد، و [[خانه‌ها]] و مزارع ایشان را نابود کرد. گویند: انبوهی درختان ایشان چندان بود، که [[خورشید]] بر ایشان نمی‌تافت و هر کنیزک که از [[خانه]] بیرون می‌رفت و سبد را بر روی سرش می‌نهاد، به راه می‌افتاد و به دست، میوه نمی‌چید، و از [[زمین]] نیز بر نمی‌داشت و به راه خود نمی‌رفت و آن سبد پر می‌شد»<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، آفرینش و تاریخ، ترجمه محمدرضا شفیعی کدکنی، ج۳، ص۱۱۴.</ref>. به دنبال سیلی که جاری گردید... [[طائفه]] «[[غسان]]» به سوی [[شام]] رفتند، طائفه «أنمار» به سوی [[مدینه]]، [[قبیله]] «[[جذام]]» به سوی تهامه و طائفه «[[ازد]]» به سوی عمان رهسپار گردید<ref>مصطفی زمانی، قصه‌های قرآن، ص۳۸۹. </ref>. سیل «شهر‌های ایشان را خراب کرد و خانه‌های ایشان را [[غرق]] کرد و مال‌هایشان را برد و به عوض باغ‌های معمور ایشان آن باغ‌ها به هم رسید که [[خدا]] در [[قرآن]] یاد فرموده است<ref>مجلسی، تاریخ انبیاء، ص۷۷۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۹۰.</ref>

	==مکان یابی مارب==		==مکان یابی مارب==
	صنعاء یکی از شهرهای مهم [[یمن]] است که [[شهر مأرب]] در نزدیکی آن قرار داشته و آثار [[سد مأرب]] هنوز از آن [[زمان]] در آن باقی است و سنگ نوشته‌هایی به خط «[[مسند]]» از [[مأرب]] به دست آمده که تا حدی [[تاریخ]] [[سبأ]] و [[حمیر]] را روشن ساخت است. خاتمه تاریخ سبأ همان ویرانی سد مأرب است که در سال ۵۳۲ بعد از میلاد [[مسیح]] اتفاق افتاده و نقوش سد مأرب حاکی است که این [[سد]] در [[قرن هشتم]] پیش از میلاد در زمان «سمعهیل» و پسرش «یثعمر» ساخته شده است<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۴۶.</ref>. [[شهر]] «مأرب در دشتی به نام سبأ قرار دارد که ارتفاعش از سطح دریا ۱۱۶۰ متر است و تا شمال [[کوه]] ~~بلق~~ امتداد دارد و [[وادی]] اذنه آن را مشروب می‌سازد. قصبه مأرب امروزی در پشته‌ای در شمال شرقی صنعاء در یمن قرار دارد و فاصله آن از [[دریای سرخ]] و [[خلیج عدن]] هر دو تقریباً ۱۰ [[روز]] راه است<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، ص۳۳۳.</ref>.		صنعاء یکی از شهرهای مهم [[یمن]] است که [[شهر مأرب]] در نزدیکی آن قرار داشته و آثار [[سد مأرب]] هنوز از آن [[زمان]] در آن باقی است و سنگ نوشته‌هایی به خط «[[مسند]]» از [[مأرب]] به دست آمده که تا حدی [[تاریخ]] [[سبأ]] و [[حمیر]] را روشن ساخت است. خاتمه تاریخ سبأ همان ویرانی سد مأرب است که در سال ۵۳۲ بعد از میلاد [[مسیح]] اتفاق افتاده و نقوش سد مأرب حاکی است که این [[سد]] در [[قرن هشتم]] پیش از میلاد در زمان «سمعهیل» و پسرش «یثعمر» ساخته شده است<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۴۶.</ref>. [[شهر]] «مأرب در دشتی به نام سبأ قرار دارد که ارتفاعش از سطح دریا ۱۱۶۰ متر است و تا شمال [[کوه بلق]] امتداد دارد و [[وادی]] اذنه آن را مشروب می‌سازد. قصبه مأرب امروزی در پشته‌ای در شمال شرقی صنعاء در یمن قرار دارد و فاصله آن از [[دریای سرخ]] و [[خلیج عدن]] هر دو تقریباً ۱۰ [[روز]] راه است<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، ص۳۳۳.</ref>.

	~~'''~~نتیجه~~''':~~		==نتیجه==
	~~از آنچه گذشت دانستیم که «[[هرم]]~~ در یمن در شمال شرقی ~~صنعاء» می‌باشد~~ و [[شهر مأرب]] یادآور [[غضب الهی]] و [[سد]] مشهور آن است.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۹۱.</ref>		«عرم» در یمن در شمال شرقی صنعاء است و [[شهر مأرب]] یادآور [[غضب الهی]] و [[سد]] مشهور آن است.<ref>[[محرم فرزانه\|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)\|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۹۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* توضیحاتی درباره عرم */

2022-10-11T05:18:31Z

توضیحاتی درباره عرم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==توضیحاتی درباره [[عرم]]==		==توضیحاتی درباره [[عرم]]==
	المنجد گوید: {{عربی\|العرمه عرم}}: سدی که جلوی دره می‌سازند، [[باران]] بسیار تند {{عربی\|العرم}}: سیل بنیان کن و ویرانگر<ref>المنجد، ص۱۱۱۱.</ref>. برخی بزرگان را نظر چنین است: کلمه عرم به معنای [[سد]] در طرف رودخانه است، که آب را [[حبس]] می‌کند، بعضی دیگر گفته‌اند: به معنای باران سیل زاست<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۷۰.</ref>. [[سیوطی]] همچنین نظری دارد: {{عربی\|العرم}}: ابن أبی حاتم از [[عطاء]] آورده که گفت: عَرِم نام دره است<ref>الاتقان، سیوطی، ص۴۵۲.</ref>. برخی نویسندگان معنای دیگری برای عرم قائل‌اند. «عرم به معنای [[خشونت]] و کج خلقی و [[سخت‌گیری]] است، پس [[آیه]] می‌گوید: سیلابی که به شدت خشونت آمیز و ویرانگر بود بر آنها فرستادیم... سیل ویرانگر را روانه آنها کردیم»<ref>علی شیروانی، قصه‌های قرآن. </ref>. صاحب [[قاموس قرآن]] نظر خود را چنین اظهار می‌کند: «به نظر من {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}}اضافه موصوف بر صفت است و عرم به معنی منهدم کننده و ویران کننده می‌باشد»<ref>قاموس قرآن، ج۴، ص۳۳۴.</ref> [[مفردات راغب اصفهانی]] ذیل عرم خاطر نشان می‌سازد: «در آیه: {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}} گفته شده مقصود – {{عربی\|سیل الأمر العرم}} است یعنی [[طوفان]] و سیلی که کارش و اثرش بسیار ناگوار و سخت بود<ref>مفردات، ج۲، ص۵۸۸.</ref>.		المنجد گوید: {{عربی\|العرمه عرم}}: سدی که جلوی دره می‌سازند، [[باران]] بسیار تند {{عربی\|العرم}}: سیل بنیان کن و ویرانگر<ref>المنجد، ص۱۱۱۱.</ref>. برخی بزرگان را نظر چنین است: کلمه عرم به معنای [[سد]] در طرف رودخانه است، که آب را [[حبس]] می‌کند، بعضی دیگر گفته‌اند: به معنای باران سیل زاست<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۷۰.</ref>. [[سیوطی]] همچنین نظری دارد: {{عربی\|العرم}}: [[ابن أبی حاتم]] از عطاء آورده که گفت: عَرِم نام دره است<ref>الاتقان، سیوطی، ص۴۵۲.</ref>. برخی نویسندگان معنای دیگری برای عرم قائل‌اند. «عرم به معنای [[خشونت]] و کج خلقی و [[سخت‌گیری]] است، پس [[آیه]] می‌گوید: سیلابی که به شدت خشونت آمیز و ویرانگر بود بر آنها فرستادیم... سیل ویرانگر را روانه آنها کردیم»<ref>علی شیروانی، قصه‌های قرآن. </ref>. صاحب [[قاموس قرآن]] نظر خود را چنین اظهار می‌کند: «به نظر من {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}}اضافه موصوف بر صفت است و عرم به معنی منهدم کننده و ویران کننده می‌باشد»<ref>قاموس قرآن، ج۴، ص۳۳۴.</ref> [[مفردات راغب اصفهانی]] ذیل عرم خاطر نشان می‌سازد: «در آیه: {{متن قرآن\|سَيْلَ الْعَرِمِ}} گفته شده مقصود – {{عربی\|سیل الأمر العرم}} است یعنی [[طوفان]] و سیلی که کارش و اثرش بسیار ناگوار و سخت بود<ref>مفردات، ج۲، ص۵۸۸.</ref>.

	از مفاد مطالب بالا دو نکته اساسی قابل استخراج است:		از مفاد مطالب بالا دو نکته اساسی قابل استخراج است:

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = عرم | عنوان مدخل = عرم | مداخل مرتبط = عرم در قرآن - عرم در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ...}}«اما روی گرداندند ما نیز بر آنان سیل ویرانگر...» ایجاد کرد

2022-10-10T08:37:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{نبوت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = عرم | عنوان مدخل = عرم | مداخل مرتبط = عرم در قرآن - عرم در حدیث | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== {{متن قرآن|فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ...}}<ref>«اما روی گرداندند ما نیز بر آنان سیل ویرانگر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عرم
| عنوان مدخل = [[عرم]]
| مداخل مرتبط = [[عرم در قرآن]] - [[عرم در حدیث]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
{{متن قرآن|فَأَعْرَضُوا فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ...}}<ref>«اما روی گرداندند ما نیز بر آنان سیل ویرانگر را فرستادیم و به جای آن دو باغشان دو باغ جایگزین کردیم با میوه‌هایی تلخ و (درختان) شوره‌گز و اندکی از درخت کنار» سوره سبأ، آیه ۱۶.</ref>.

==توضیحاتی درباره [[عرم]]==
المنجد گوید: {{عربی|العرمه عرم}}: سدی که جلوی دره می‌سازند، [[باران]] بسیار تند {{عربی|العرم}}: سیل بنیان کن و ویرانگر<ref>المنجد، ص۱۱۱۱.</ref>. برخی بزرگان را نظر چنین است: کلمه عرم به معنای [[سد]] در طرف رودخانه است، که آب را [[حبس]] می‌کند، بعضی دیگر گفته‌اند: به معنای باران سیل زاست<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۷۰.</ref>. [[سیوطی]] همچنین نظری دارد: {{عربی|العرم}}: ابن أبی حاتم از [[عطاء]] آورده که گفت: عَرِم نام دره است<ref>الاتقان، سیوطی، ص۴۵۲.</ref>. برخی نویسندگان معنای دیگری برای عرم قائل‌اند. «عرم به معنای [[خشونت]] و کج خلقی و [[سخت‌گیری]] است، پس [[آیه]] می‌گوید: سیلابی که به شدت خشونت آمیز و ویرانگر بود بر آنها فرستادیم... سیل ویرانگر را روانه آنها کردیم»<ref>علی شیروانی، قصه‌های قرآن. </ref>. صاحب [[قاموس قرآن]] نظر خود را چنین اظهار می‌کند: «به نظر من {{متن قرآن|سَيْلَ الْعَرِمِ}}اضافه موصوف بر صفت است و عرم به معنی منهدم کننده و ویران کننده می‌باشد»<ref>قاموس قرآن، ج۴، ص۳۳۴.</ref> [[مفردات راغب اصفهانی]] ذیل عرم خاطر نشان می‌سازد: «در آیه: {{متن قرآن|سَيْلَ الْعَرِمِ}} گفته شده مقصود – {{عربی|سیل الأمر العرم}} است یعنی [[طوفان]] و سیلی که کارش و اثرش بسیار ناگوار و سخت بود<ref>مفردات، ج۲، ص۵۸۸.</ref>.

از مفاد مطالب بالا دو نکته اساسی قابل استخراج است:
#عرم اسم سد می‌باشد.
#عرم: سیلی است که به طور ویرانگر از سد خارج شده است.
اگر بنا را بر این بگذاریم که عرم نام سد است در همین گام اول به دنبال [[کشف]] محل سد خواهیم رفت و اگر عرم را سیل معنا کنیم باز به ناچار به دنبال کشف منشاء سیل که سدی است خواهیم بود. حتی اگر قول «دره بودن» در [[سبأ]] هم به عنوان سومین نکته اساسی قابل استخراج برای خود، [[ملکه]] قرار دهیم در این صورت هم [[فهم]] ما به آب فراوانی خواهد رسید که در پشت سدی بر آن بنا شده اما با شکستن آن، منهدم کننده و [[طاقت]] فرسا [[هجوم]] می‌آورد و همه چیز را می‌بلعد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۸۷.</ref>

==[[دولت]] [[سبأ]] و سدسازی آنان==
«[[شهر]] سبأ به [[مأرب]] (به معنی آب فراوان) هم معروف بود»<ref>اطلس قرآن، ص۱۶۵.</ref>.
دولت سبأ بر ویرانه‌های دولت «معینیه» در [[یمن]] تأسیس شد... دولت سبأ کاخ‌هایی در «صرواح» تأسیس نمود. سپس از صرواح به «مأرب» نقل مکان کرده و آنجا را پایتخت خود قرار دادند<ref>زمانی، قصه‌های قرآن، ص۳۸۶.</ref>. صدها [[سد]] بنا گردید و به تعداد بیابان‌ها و کوه‌های سیل آور سیل بند ساخته شد ولی [[سد مأرب]] از همه محکم‌تر و نیرومندتر بود، بیشتر ثمربخش و نفع رسان بود. [[شهر مأرب]] در انتهای بیابان وسیعی قرار گرفته که سمت جنوبش وسیع است<ref>زمانی، قصه‌های قرآن، ص۳۸۷.</ref>. مملکت سبأ به سبب ذکر آن در [[قرآن]] در [[قصه]] [[سلیمان]] و همچنین مسأله {{متن قرآن|سَيْلَ الْعَرِمِ}} که برای سبأ فرستاده شد نزد [[مسلمانان]] [[شهرت]] بسیاری یافته است<ref>خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۱۸۲.</ref>. «به موجب [[تفاسیر]]، این سد را [[بلقیس]]، [[ملکه سبأ]] در میان دو [[کوه]]، از سنگ و قیر ساخته بود و در آن شکاف‌هایی تعبیه کرده بود که آب به مقدار احتیاج [[مردم]] از آن بیرون می‌ریخت از این رو بلاد سبأ از حاصل خیز‌ترین و با صفاترین بلاد [[عربستان]] شد»<ref>خرمشاهی، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۲۸۲.</ref>.
[[مسعودی]] گوید: که سد مأرب یک فرسنگ در یک فرسنگ بود و برای او سی شکاف... سبأ بن یشعب... هفتاد [[وادی]] (رودخانه‌های موسمی) را در آن بگشود<ref>العبر، ص۴۴۹.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۸۹.</ref>

==گزارش سیل [[عرم]]==
«هنگامی که ایشان مردم سبأ به [[پروردگار]] خویش [[کافر]] شدند و [[کفران نعمت]] کردند و [[خداوند]] بر ایشان سیل عرم را فرو فرستاد، و [[خانه‌ها]] و مزارع ایشان را نابود کرد. گویند: انبوهی درختان ایشان چندان بود، که [[خورشید]] بر ایشان نمی‌تافت و هر کنیزک که از [[خانه]] بیرون می‌رفت و سبد را بر روی سرش می‌نهاد، به راه می‌افتاد و به دست، میوه نمی‌چید، و از [[زمین]] نیز بر نمی‌داشت و به راه خود نمی‌رفت و آن سبد پر می‌شد»<ref>مطهر بن طاهر مقدسی، آفرینش و تاریخ، ترجمه محمدرضا شفیعی کدکنی، ج۳، ص۱۱۴.</ref>. به دنبال سیلی که جاری گردید... [[طائفه]] «[[غسان]]» به سوی [[شام]] رفتند، طائفه «أنمار» به سوی [[مدینه]]، [[قبیله]] «[[جذام]]» به سوی تهامه و طائفه «[[ازد]]» به سوی عمان رهسپار گردید<ref>مصطفی زمانی، قصه‌های قرآن، ص۳۸۹. </ref>. سیل «شهر‌های ایشان را خراب کرد و خانه‌های ایشان را [[غرق]] کرد و مال‌هایشان را برد و به عوض باغ‌های معمور ایشان آن باغ‌ها به هم رسید که [[خدا]] در [[قرآن]] یاد فرموده است<ref>مجلسی، تاریخ انبیاء، ص۷۷۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۹۰.</ref>

==مکان یابی مارب==
صنعاء یکی از شهرهای مهم [[یمن]] است که [[شهر مأرب]] در نزدیکی آن قرار داشته و آثار [[سد مأرب]] هنوز از آن [[زمان]] در آن باقی است و سنگ نوشته‌هایی به خط «[[مسند]]» از [[مأرب]] به دست آمده که تا حدی [[تاریخ]] [[سبأ]] و [[حمیر]] را روشن ساخت است. خاتمه تاریخ سبأ همان ویرانی سد مأرب است که در سال ۵۳۲ بعد از میلاد [[مسیح]] اتفاق افتاده و نقوش سد مأرب حاکی است که این [[سد]] در [[قرن هشتم]] پیش از میلاد در زمان «سمعهیل» و پسرش «یثعمر» ساخته شده است<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۴۶.</ref>. [[شهر]] «مأرب در دشتی به نام سبأ قرار دارد که ارتفاعش از سطح دریا ۱۱۶۰ متر است و تا شمال [[کوه]] بلق امتداد دارد و [[وادی]] اذنه آن را مشروب می‌سازد. قصبه مأرب امروزی در پشته‌ای در شمال شرقی صنعاء در یمن قرار دارد و فاصله آن از [[دریای سرخ]] و [[خلیج عدن]] هر دو تقریباً ۱۰ [[روز]] راه است<ref>باستان‌شناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، ص۳۳۳.</ref>.

'''نتیجه''':
از آنچه گذشت دانستیم که «[[هرم]] در یمن در شمال شرقی صنعاء» می‌باشد و [[شهر مأرب]] یادآور [[غضب الهی]] و [[سد]] مشهور آن است.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۵۹۱.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:مکان‌ها در قرآن]]