عروسی در فقه اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* آداب عروسی */

2025-12-15T09:48:36Z

آداب عروسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==آداب عروسی ==		==آداب عروسی ==
	[[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب ~~زفاف،~~ داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.		[[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب [[زفاف]]، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.

	مستحب است داماد پس از نماز یاد شده [[دعا]] کند و از [[خداوند]] بخواهد [[محبت]]، [[الفت]] و [[خشنودی]] همسرش را روزی او کند. چنان که بر او مستحب است هنگام ورود عروس به خانه‌اش کفش را از پای او در آورد و پس از نشستن [[زن]] پایش را بشوید و آب را از اول در خانه تا آخر بریزد، سپس دست بر پیشانی او بگذارد و این دعا را بخواند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ عَلَي كِتَابِكَ تَزَوَّجْتُهَا وَ فِي أَمَانَتِكَ أَخَذْتُهَا وَ بِكَلِمَاتِكَ اسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا فَإِنْ قَضَيْتَ لِي فِي رَحِمِهَا شَيْئاً فَاجْعَلْهُ مُسْلِماً سَوِيّاً وَ لاتَجْعَلْهُ شِرْكَ شَيْطَانٍ}}<ref>النهایة، ص۴۸۱؛ الوسیلة/۳۱۲؛ إصباح الشیعة، ص۴۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۴۹؛ الکافی (کلینی)، ج۵، ص۵۰۱.</ref>.		مستحب است داماد پس از نماز یاد شده [[دعا]] کند و از [[خداوند]] بخواهد [[محبت]]، [[الفت]] و [[خشنودی]] همسرش را روزی او کند. چنان که بر او مستحب است هنگام ورود عروس به خانه‌اش کفش را از پای او در آورد و پس از نشستن [[زن]] پایش را بشوید و آب را از اول در خانه تا آخر بریزد، سپس دست بر پیشانی او بگذارد و این دعا را بخواند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ عَلَي كِتَابِكَ تَزَوَّجْتُهَا وَ فِي أَمَانَتِكَ أَخَذْتُهَا وَ بِكَلِمَاتِكَ اسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا فَإِنْ قَضَيْتَ لِي فِي رَحِمِهَا شَيْئاً فَاجْعَلْهُ مُسْلِماً سَوِيّاً وَ لاتَجْعَلْهُ شِرْكَ شَيْطَانٍ}}<ref>النهایة، ص۴۸۱؛ الوسیلة/۳۱۲؛ إصباح الشیعة، ص۴۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۴۹؛ الکافی (کلینی)، ج۵، ص۵۰۱.</ref>.

Wasity در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۸

2025-12-15T09:48:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۹:		خط ۹:
	عروسی یعنی بردن عروس به [[خانه]] داماد. علاوه بر شناسه، به جشن و مراسمی که برای بردن عروس به خانه داماد ویا هنگام [[ازدواج]] برپا می‌کنند نیز [[عروسی]] گفته می‌شود<ref>لغت نامه دهخدا.</ref>. از [[احکام]] آن در باب [[نکاح]] و به مناسبت در باب [[تجارت]] و شهادات سخن گفته‌اند.		عروسی یعنی بردن عروس به [[خانه]] داماد. علاوه بر شناسه، به جشن و مراسمی که برای بردن عروس به خانه داماد ویا هنگام [[ازدواج]] برپا می‌کنند نیز [[عروسی]] گفته می‌شود<ref>لغت نامه دهخدا.</ref>. از [[احکام]] آن در باب [[نکاح]] و به مناسبت در باب [[تجارت]] و شهادات سخن گفته‌اند.

	~~'''[[~~آداب~~]]''':~~ [[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب زفاف، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.		==آداب عروسی ==
			[[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب زفاف، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.

	مستحب است داماد پس از نماز یاد شده [[دعا]] کند و از [[خداوند]] بخواهد [[محبت]]، [[الفت]] و [[خشنودی]] همسرش را روزی او کند. چنان که بر او مستحب است هنگام ورود عروس به خانه‌اش کفش را از پای او در آورد و پس از نشستن [[زن]] پایش را بشوید و آب را از اول در خانه تا آخر بریزد، سپس دست بر پیشانی او بگذارد و این دعا را بخواند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ عَلَي كِتَابِكَ تَزَوَّجْتُهَا وَ فِي أَمَانَتِكَ أَخَذْتُهَا وَ بِكَلِمَاتِكَ اسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا فَإِنْ قَضَيْتَ لِي فِي رَحِمِهَا شَيْئاً فَاجْعَلْهُ مُسْلِماً سَوِيّاً وَ لاتَجْعَلْهُ شِرْكَ شَيْطَانٍ}}<ref>النهایة، ص۴۸۱؛ الوسیلة/۳۱۲؛ إصباح الشیعة، ص۴۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۴۹؛ الکافی (کلینی)، ج۵، ص۵۰۱.</ref>.		مستحب است داماد پس از نماز یاد شده [[دعا]] کند و از [[خداوند]] بخواهد [[محبت]]، [[الفت]] و [[خشنودی]] همسرش را روزی او کند. چنان که بر او مستحب است هنگام ورود عروس به خانه‌اش کفش را از پای او در آورد و پس از نشستن [[زن]] پایش را بشوید و آب را از اول در خانه تا آخر بریزد، سپس دست بر پیشانی او بگذارد و این دعا را بخواند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ عَلَي كِتَابِكَ تَزَوَّجْتُهَا وَ فِي أَمَانَتِكَ أَخَذْتُهَا وَ بِكَلِمَاتِكَ اسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا فَإِنْ قَضَيْتَ لِي فِي رَحِمِهَا شَيْئاً فَاجْعَلْهُ مُسْلِماً سَوِيّاً وَ لاتَجْعَلْهُ شِرْكَ شَيْطَانٍ}}<ref>النهایة، ص۴۸۱؛ الوسیلة/۳۱۲؛ إصباح الشیعة، ص۴۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۴۹؛ الکافی (کلینی)، ج۵، ص۵۰۱.</ref>.
خط ۱۵:		خط ۱۶:
	[[تکبیر]] گفتن هنگام بردن عروس به خانه داماد و نیز سواره بردن او، استحباب دارد<ref>وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۹۱.</ref>. [[ولیمه]] دادن هنگام عروسی تا دو [[روز]] مستحب و بیش از آن [[مکروه]] است؛ چنان که مستحب است ولیمه در روز داده شود. در مراسم ولیمه مستحب است [[مؤمنان]]، [[خویشان]]، [[همسایگان]] و همکاران ولیمه دهنده [[دعوت]] شوند. بر آنان نیز [[اجابت]] کردن مستحب است<ref>تحریر الاحکام ۳/ ۴۲۳؛ العروة الوثقی، ج۵، ص۴۸۵.</ref>.		[[تکبیر]] گفتن هنگام بردن عروس به خانه داماد و نیز سواره بردن او، استحباب دارد<ref>وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۹۱.</ref>. [[ولیمه]] دادن هنگام عروسی تا دو [[روز]] مستحب و بیش از آن [[مکروه]] است؛ چنان که مستحب است ولیمه در روز داده شود. در مراسم ولیمه مستحب است [[مؤمنان]]، [[خویشان]]، [[همسایگان]] و همکاران ولیمه دهنده [[دعوت]] شوند. بر آنان نیز [[اجابت]] کردن مستحب است<ref>تحریر الاحکام ۳/ ۴۲۳؛ العروة الوثقی، ج۵، ص۴۸۵.</ref>.

	~~'''~~غنا در عروسی~~''':~~ جمعی از [[فقها]] از [[حرمت]] غنا، غنای زن خواننده را در مراسم عروسی و زفاف، به شرط تکلّم نکردن به [[باطل]]، حضور نداشتن مردان، نشنیدن نامحرمان و به کار نگرفتن آلات [[لهو]]، استثنا کرده و آن را جایز دانسته‌اند. بنابر این، اجرتی را که [[زن]] خواننده بابت خوانندگی در این مراسم دریافت می‌کند [[حلال]] است. این قول به مشهور نسبت داده شده است<ref>مختلف الشیعة، ج۵، ص۱۸ ـ ۲۱؛ الحدائق الناضرة، ج۱۸، ص۱۱۵ ـ ۱۱۶؛ جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۸.</ref>.		==غنا در عروسی==
			جمعی از [[فقها]] از [[حرمت]] غنا، غنای زن خواننده را در مراسم عروسی و زفاف، به شرط تکلّم نکردن به [[باطل]]، حضور نداشتن مردان، نشنیدن نامحرمان و به کار نگرفتن آلات [[لهو]]، استثنا کرده و آن را جایز دانسته‌اند. بنابر این، اجرتی را که [[زن]] خواننده بابت خوانندگی در این مراسم دریافت می‌کند [[حلال]] است. این قول به مشهور نسبت داده شده است<ref>مختلف الشیعة، ج۵، ص۱۸ ـ ۲۱؛ الحدائق الناضرة، ج۱۸، ص۱۱۵ ـ ۱۱۶؛ جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۸.</ref>.

	گروهی از [[فقها]] از [[حرمت]] دف نوازی، نواختن دف در مراسم [[عروسی]] را استثنا کرده و آن را جایز، لیکن [[مکروه]] دانسته‌اند. برخی از قائلان به جواز تصریح کرده‌اند که دف نباید زنگوله دار باشد<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)\|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵]]، ص ۳۷۹.</ref>.		گروهی از [[فقها]] از [[حرمت]] دف نوازی، نواختن دف در مراسم [[عروسی]] را استثنا کرده و آن را جایز، لیکن [[مکروه]] دانسته‌اند. برخی از قائلان به جواز تصریح کرده‌اند که دف نباید زنگوله دار باشد<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)\|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵]]، ص ۳۷۹.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-12-15T07:30:58Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	عروسی یعنی بردن عروس به [[خانه]] داماد. علاوه بر شناسه، به [[جشن]] و مراسمی که برای بردن عروس به خانه داماد ویا هنگام [[ازدواج]] برپا می‌کنند نیز [[عروسی]] گفته می‌شود<ref>لغت نامه دهخدا.</ref>. از [[احکام]] آن در باب [[نکاح]] و به مناسبت در باب [[تجارت]] و شهادات سخن گفته‌اند.		عروسی یعنی بردن عروس به [[خانه]] داماد. علاوه بر شناسه، به جشن و مراسمی که برای بردن عروس به خانه داماد ویا هنگام [[ازدواج]] برپا می‌کنند نیز [[عروسی]] گفته می‌شود<ref>لغت نامه دهخدا.</ref>. از [[احکام]] آن در باب [[نکاح]] و به مناسبت در باب [[تجارت]] و شهادات سخن گفته‌اند.

	'''[[آداب]]''': [[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب زفاف، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.		'''[[آداب]]''': [[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب زفاف، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-12-15T07:30:49Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	بردن [[عروس]] به [[خانه]] ~~داماد؛ [[زفاف]]~~.		عروسی یعنی بردن عروس به [[خانه]] داماد. علاوه بر شناسه، به [[جشن]] و مراسمی که برای بردن عروس به خانه داماد ویا هنگام [[ازدواج]] برپا می‌کنند نیز [[عروسی]] گفته می‌شود<ref>لغت نامه دهخدا.</ref>. از [[احکام]] آن در باب [[نکاح]] و به مناسبت در باب [[تجارت]] و شهادات سخن گفته‌اند.
	علاوه بر شناسه، به [[جشن]] و مراسمی که برای بردن عروس به خانه داماد ویا هنگام [[ازدواج]] برپا می‌کنند نیز [[عروسی]] گفته می‌شود.<ref>لغت نامه دهخدا</ref> از [[احکام]] آن در باب [[نکاح]] و به مناسبت در باب [[تجارت]] و [[شهادات]] سخن گفته‌اند.

	'''[[آداب]]''': [[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب زفاف، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.		'''[[آداب]]''': [[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب زفاف، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.
	مستحب است داماد پس از نماز یاد شده [[دعا]] کند و از [[خداوند]] بخواهد [[محبت]]، [[الفت]] و [[خشنودی]] همسرش را روزی او کند. چنان که بر او مستحب است هنگام ورود عروس به خانه‌اش [[کفش]] را از پای او در آورد و پس از نشستن [[زن]] پایش را بشوید و آب را از اول در خانه تا آخر بریزد، سپس دست بر پیشانی او بگذارد و این دعا را بخواند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ عَلَي كِتَابِكَ تَزَوَّجْتُهَا وَ فِي أَمَانَتِكَ أَخَذْتُهَا وَ بِكَلِمَاتِكَ اسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا فَإِنْ قَضَيْتَ لِي فِي رَحِمِهَا شَيْئاً فَاجْعَلْهُ مُسْلِماً سَوِيّاً وَ لاتَجْعَلْهُ شِرْكَ شَيْطَانٍ}}.<ref>النهایة، ص۴۸۱؛ الوسیلة/۳۱۲؛ إصباح الشیعة، ص۴۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۴۹؛ الکافی (کلینی)، ج۵، ص۵۰۱</ref>
	[[تکبیر]] گفتن هنگام بردن عروس به خانه داماد و نیز سواره بردن او، استحباب دارد.<ref>وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۹۱</ref> [[ولیمه]] دادن هنگام عروسی تا دو [[روز]] مستحب و بیش از آن [[مکروه]] است؛ چنان که مستحب است ولیمه در روز داده شود. در [[مراسم]] ولیمه مستحب است [[مؤمنان]]، [[خویشان]]، [[همسایگان]] و همکاران ولیمه دهنده [[دعوت]] شوند. بر آنان نیز [[اجابت]] کردن مستحب است.<ref>تحریر الاحکام ۳/ ۴۲۳؛ العروة الوثقی، ج۵، ص۴۸۵</ref>

	'''[[غنا]] در عروسی''': جمعی از [[فقها]] از [[حرمت]] غنا، غنای زن خواننده را در مراسم عروسی و زفاف، به شرط تکلّم نکردن به [[باطل]]، حضور نداشتن مردان، نشنیدن نامحرمان و به کار نگرفتن آلات [[لهو]]، استثنا کرده و آن را جایز دانسته‌اند. بنابر این، اجرتی را که [[زن]] خواننده بابت خوانندگی در این [[مراسم]] دریافت می‌کند [[حلال]] است. این قول به مشهور نسبت داده شده است.<ref>مختلف الشیعة، ج۵، ص۱۸ ـ ۲۱؛ الحدائق الناضرة، ج۱۸، ص۱۱۵ ـ ۱۱۶؛ جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۸</ref>		مستحب است داماد پس از نماز یاد شده [[دعا]] کند و از [[خداوند]] بخواهد [[محبت]]، [[الفت]] و [[خشنودی]] همسرش را روزی او کند. چنان که بر او مستحب است هنگام ورود عروس به خانه‌اش کفش را از پای او در آورد و پس از نشستن [[زن]] پایش را بشوید و آب را از اول در خانه تا آخر بریزد، سپس دست بر پیشانی او بگذارد و این دعا را بخواند: {{متن حدیث\|اللَّهُمَّ عَلَي كِتَابِكَ تَزَوَّجْتُهَا وَ فِي أَمَانَتِكَ أَخَذْتُهَا وَ بِكَلِمَاتِكَ اسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا فَإِنْ قَضَيْتَ لِي فِي رَحِمِهَا شَيْئاً فَاجْعَلْهُ مُسْلِماً سَوِيّاً وَ لاتَجْعَلْهُ شِرْكَ شَيْطَانٍ}}<ref>النهایة، ص۴۸۱؛ الوسیلة/۳۱۲؛ إصباح الشیعة، ص۴۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۴۹؛ الکافی (کلینی)، ج۵، ص۵۰۱.</ref>.
	گروهی از [[فقها]] از [[حرمت]] دف نوازی، نواختن دف در مراسم [[عروسی]] را استثنا کرده و آن را جایز، لیکن [[مکروه]] دانسته‌اند. برخی از قائلان به جواز تصریح کرده‌اند که دف نباید زنگوله دار باشد.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)\|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵]]، ص ۳۷۹.</ref>
			[[تکبیر]] گفتن هنگام بردن عروس به خانه داماد و نیز سواره بردن او، استحباب دارد<ref>وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۹۱.</ref>. [[ولیمه]] دادن هنگام عروسی تا دو [[روز]] مستحب و بیش از آن [[مکروه]] است؛ چنان که مستحب است ولیمه در روز داده شود. در مراسم ولیمه مستحب است [[مؤمنان]]، [[خویشان]]، [[همسایگان]] و همکاران ولیمه دهنده [[دعوت]] شوند. بر آنان نیز [[اجابت]] کردن مستحب است<ref>تحریر الاحکام ۳/ ۴۲۳؛ العروة الوثقی، ج۵، ص۴۸۵.</ref>.

			'''غنا در عروسی''': جمعی از [[فقها]] از [[حرمت]] غنا، غنای زن خواننده را در مراسم عروسی و زفاف، به شرط تکلّم نکردن به [[باطل]]، حضور نداشتن مردان، نشنیدن نامحرمان و به کار نگرفتن آلات [[لهو]]، استثنا کرده و آن را جایز دانسته‌اند. بنابر این، اجرتی را که [[زن]] خواننده بابت خوانندگی در این مراسم دریافت می‌کند [[حلال]] است. این قول به مشهور نسبت داده شده است<ref>مختلف الشیعة، ج۵، ص۱۸ ـ ۲۱؛ الحدائق الناضرة، ج۱۸، ص۱۱۵ ـ ۱۱۶؛ جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۸.</ref>.

			گروهی از [[فقها]] از [[حرمت]] دف نوازی، نواختن دف در مراسم [[عروسی]] را استثنا کرده و آن را جایز، لیکن [[مکروه]] دانسته‌اند. برخی از قائلان به جواز تصریح کرده‌اند که دف نباید زنگوله دار باشد<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی\|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)\|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵]]، ص ۳۷۹.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۸

2025-12-15T07:28:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~عروسی~~]]		[[رده:ازدواج]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = عروسی | عنوان مدخل = عروسی | مداخل مرتبط = عروسی در معارف و سیره معصوم - عروسی در فقه اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بردن عروس به خانه داماد؛ زفاف. علاوه بر شناسه، به جشن و مراسمی که برای بردن عروس به خانه د...» ایجاد کرد

2025-12-15T07:19:54Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = عروسی | عنوان مدخل = عروسی | مداخل مرتبط = عروسی در معارف و سیره معصوم - عروسی در فقه اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== بردن عروس به خانه داماد؛ زفاف. علاوه بر شناسه، به جشن و مراسمی که برای بردن عروس به خانه د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عروسی
| عنوان مدخل = عروسی
| مداخل مرتبط = [[عروسی در معارف و سیره معصوم]] - [[عروسی در فقه اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
بردن [[عروس]] به [[خانه]] داماد؛ [[زفاف]].
علاوه بر شناسه، به [[جشن]] و مراسمی که برای بردن عروس به خانه داماد ویا هنگام [[ازدواج]] برپا می‌کنند نیز [[عروسی]] گفته می‌شود.<ref>لغت نامه دهخدا</ref> از [[احکام]] آن در باب [[نکاح]] و به مناسبت در باب [[تجارت]] و [[شهادات]] سخن گفته‌اند.

'''[[آداب]]''': [[مستحب]] است عروس شبانه به خانه داماد برده شود. مستحب است شب زفاف، داماد از [[همسر]] خود بخواهد قبل از همبستر شدن دو رکعت [[نماز]] بخواند؛ چنان که بر عروس مستحب است با [[وضو]] بر شوهرش وارد شود. خواندن دو رکعت نماز و با وضو بودن برای داماد نیز [[استحباب]] دارد.
مستحب است داماد پس از نماز یاد شده [[دعا]] کند و از [[خداوند]] بخواهد [[محبت]]، [[الفت]] و [[خشنودی]] همسرش را روزی او کند. چنان که بر او مستحب است هنگام ورود عروس به خانه‌اش [[کفش]] را از پای او در آورد و پس از نشستن [[زن]] پایش را بشوید و آب را از اول در خانه تا آخر بریزد، سپس دست بر پیشانی او بگذارد و این دعا را بخواند: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ عَلَي كِتَابِكَ تَزَوَّجْتُهَا وَ فِي أَمَانَتِكَ أَخَذْتُهَا وَ بِكَلِمَاتِكَ اسْتَحْلَلْتُ فَرْجَهَا فَإِنْ قَضَيْتَ لِي فِي رَحِمِهَا شَيْئاً فَاجْعَلْهُ مُسْلِماً سَوِيّاً وَ لاتَجْعَلْهُ شِرْكَ شَيْطَانٍ}}.<ref>النهایة، ص۴۸۱؛ الوسیلة/۳۱۲؛ إصباح الشیعة، ص۴۳۰؛ وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۴۹؛ الکافی (کلینی)، ج۵، ص۵۰۱</ref>
[[تکبیر]] گفتن هنگام بردن عروس به خانه داماد و نیز سواره بردن او، استحباب دارد.<ref>وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۹۱</ref> [[ولیمه]] دادن هنگام عروسی تا دو [[روز]] مستحب و بیش از آن [[مکروه]] است؛ چنان که مستحب است ولیمه در روز داده شود. در [[مراسم]] ولیمه مستحب است [[مؤمنان]]، [[خویشان]]، [[همسایگان]] و همکاران ولیمه دهنده [[دعوت]] شوند. بر آنان نیز [[اجابت]] کردن مستحب است.<ref>تحریر الاحکام ۳/ ۴۲۳؛ العروة الوثقی، ج۵، ص۴۸۵</ref>

'''[[غنا]] در عروسی''': جمعی از [[فقها]] از [[حرمت]] غنا، غنای زن خواننده را در مراسم عروسی و زفاف، به شرط تکلّم نکردن به [[باطل]]، حضور نداشتن مردان، نشنیدن نامحرمان و به کار نگرفتن آلات [[لهو]]، استثنا کرده و آن را جایز دانسته‌اند. بنابر این، اجرتی را که [[زن]] خواننده بابت خوانندگی در این [[مراسم]] دریافت می‌کند [[حلال]] است. این قول به مشهور نسبت داده شده است.<ref>مختلف الشیعة، ج۵، ص۱۸ ـ ۲۱؛ الحدائق الناضرة، ج۱۸، ص۱۱۵ ـ ۱۱۶؛ جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۸</ref>
گروهی از [[فقها]] از [[حرمت]] دف نوازی، نواختن دف در مراسم [[عروسی]] را استثنا کرده و آن را جایز، لیکن [[مکروه]] دانسته‌اند. برخی از قائلان به جواز تصریح کرده‌اند که دف نباید زنگوله دار باشد.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵]]، ص ۳۷۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010571.jpg|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵ (کتاب)|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۵''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:عروسی]]