عصمت حضرت یونس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۷

2024-08-11T06:07:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	'''عصمت حضرت یونس {{ع}}''' به معنای مصونیت ایشان از هر [[گناه]] و [[خطا]] و اشتباهی است. به طور کلی عصمت حضرت یونس{{ع}} با استناد به براهین عقلی و [[ادله]] [[نقلی]] که در اثبات عصمت سایر انبیا از آنها بهره گرفته می‌شود قابل اثبات است. به عنوان نمونه [[برهان حفظ شریعت]]، [[برهان لطف]]، [[برهان تسلسل]]، [[برهان]] [[وجوب]] [[اطاعت از پیامبر]]، برخی از براهین عقلی عصمت آن حضرت هستند. همچنین است استناد به آیات و روایاتی که در آنها خصوصیاتی همچون اصطفای [[الهی]]، [[وجوب اطاعت]] تام و عدم [[تسلط]] [[شیطان]] بر برخی [[انسان‌های برگزیده]] و نیز [[الگو]] بودن [[انبیا]] بیان شده که به مصونیت همه انبیا از ارتکاب کبائر، [[خطا]]، [[نسیان]] و [[اشتباه]] که همان [[حقیقت عصمت]] است، اشاره دارند.		'''عصمت حضرت یونس {{ع}}''' به معنای مصونیت ایشان از هر [[گناه]] و [[خطا]] و اشتباهی است. به طور کلی عصمت حضرت یونس{{ع}} با استناد به براهین عقلی و [[ادله]] [[نقلی]] که در اثبات عصمت سایر انبیا از آنها بهره گرفته می‌شود قابل اثبات است. به عنوان نمونه [[برهان حفظ شریعت]]، [[برهان لطف]]، [[برهان تسلسل]]، [[برهان]] [[وجوب]] [[اطاعت از پیامبر]]، برخی از براهین عقلی عصمت آن حضرت هستند. همچنین است استناد به آیات و روایاتی که در آنها خصوصیاتی همچون اصطفای [[الهی]]، [[وجوب اطاعت]] تام و عدم [[تسلط]] [[شیطان]] بر برخی [[انسان‌های برگزیده]] و نیز [[الگو]] بودن [[انبیا]] بیان شده که به مصونیت همه انبیا از ارتکاب کبائر، [[خطا]]، نسیان و [[اشتباه]] که همان [[حقیقت عصمت]] است، اشاره دارند.

	== معناشناسی [[عصمت]] ==		== معناشناسی [[عصمت]] ==
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{جعبه نقل قول\| عنوان =\| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[دلایل قرآنی اثبات عصمت انبیاء چیست؟ (پرسش)\| دلایل قرآنی اثبات عصمت انبیاء چیست؟]]'''{{پایان}}		{{جعبه نقل قول\| عنوان =\| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[دلایل قرآنی اثبات عصمت انبیاء چیست؟ (پرسش)\| دلایل قرآنی اثبات عصمت انبیاء چیست؟]]'''{{پایان}}
	\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}		\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}
	در برخی از [[آیات قرآن کریم]] خصوصیاتی همچون اصطفای [[الهی]]، [[وجوب اطاعت]] تام و عدم [[تسلط]] [[شیطان]] بر برخی [[انسان‌های برگزیده]] و نیز [[الگو]] بودن [[انبیا]] بیان شده که به مصونیت همه انبیا از ارتکاب کبائر، [[خطا]]، [[نسیان]] و [[اشتباه]] که همان [[حقیقت عصمت]] است، اشاره دارند. کلیت این [[آیات]] شامل [[حضرت یونس]]{{ع}} نیز شده و بر اساس آنها، [[عصمت]] آن حضرت نیز ثابت می‌گردد.		در برخی از [[آیات قرآن کریم]] خصوصیاتی همچون اصطفای [[الهی]]، [[وجوب اطاعت]] تام و عدم [[تسلط]] [[شیطان]] بر برخی [[انسان‌های برگزیده]] و نیز [[الگو]] بودن [[انبیا]] بیان شده که به مصونیت همه انبیا از ارتکاب کبائر، [[خطا]]، نسیان و [[اشتباه]] که همان [[حقیقت عصمت]] است، اشاره دارند. کلیت این [[آیات]] شامل [[حضرت یونس]]{{ع}} نیز شده و بر اساس آنها، [[عصمت]] آن حضرت نیز ثابت می‌گردد.

	===== عدم تسلط شیطان بر [[پیامبران]] =====		===== عدم تسلط شیطان بر [[پیامبران]] =====
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	===== امر به [[اطاعت]] تام و مطلق از [[پیامبران]] =====		===== امر به [[اطاعت]] تام و مطلق از [[پیامبران]] =====
	[[خداوند متعال]] در دسته دیگری از [[آیات]] به [[وجوب اطاعت]] مطلق از [[رسولان]] خود و نیز [[تأسی]] به آنان امر کرده است<ref>سوره نساء، آیات ۵۹ و ۶۴.</ref>. روشن است که بر اساس قواعد [[کلامی]] صدور چنین امری از سوی [[خدای متعال]]، مستلزم عصمت آن شخص است؛ چراکه در غیر این صورت گرفتار تناقض خواهیم شد و تناقض از مولای [[حکیم]] صادر نمی‌شود. عصمت در اینجا به معنای مصونیت از اقسام [[معاصی]]، ~~[[نسیان]]،~~ [[خطا]] و [[اشتباه]] است؛ چراکه اگر مصونیت را منحصر در عدم [[ارتکاب معاصی]] دانسته و به جواز صدور نسیان، خطا و اشتباه از [[انبیا]] {{عم}}، [[معتقد]] شویم، غرض از ارسال [[نبی]] یا [[رسول]] نقض شده و [[اطمینان]] به گفتار و [[کردار]] [[انبیا]] و [[رسل]] {{عم}} در نظر مکلفین به [[اطاعت]] به صورت کامل محقق نخواهد شد<ref>[[محمد هادی فرقانی]] و [[محمد عباس‌زاده جهرمی]]، [[خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم (مقاله)\|خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم]]، [[شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی (نشریه)\|دوفصلنامه شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی]].</ref>.		[[خداوند متعال]] در دسته دیگری از [[آیات]] به [[وجوب اطاعت]] مطلق از [[رسولان]] خود و نیز [[تأسی]] به آنان امر کرده است<ref>سوره نساء، آیات ۵۹ و ۶۴.</ref>. روشن است که بر اساس قواعد [[کلامی]] صدور چنین امری از سوی [[خدای متعال]]، مستلزم عصمت آن شخص است؛ چراکه در غیر این صورت گرفتار تناقض خواهیم شد و تناقض از مولای [[حکیم]] صادر نمی‌شود. عصمت در اینجا به معنای مصونیت از اقسام [[معاصی]]، نسیان، [[خطا]] و [[اشتباه]] است؛ چراکه اگر مصونیت را منحصر در عدم [[ارتکاب معاصی]] دانسته و به جواز صدور نسیان، خطا و اشتباه از [[انبیا]] {{عم}}، [[معتقد]] شویم، غرض از ارسال [[نبی]] یا [[رسول]] نقض شده و [[اطمینان]] به گفتار و [[کردار]] [[انبیا]] و [[رسل]] {{عم}} در نظر مکلفین به [[اطاعت]] به صورت کامل محقق نخواهد شد<ref>[[محمد هادی فرقانی]] و [[محمد عباس‌زاده جهرمی]]، [[خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم (مقاله)\|خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم]]، [[شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی (نشریه)\|دوفصلنامه شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی]].</ref>.

	===== معرفی [[پیامبران]] به عنوان الگوی [[حسنه]] =====		===== معرفی [[پیامبران]] به عنوان الگوی [[حسنه]] =====

Bahmani: /* توهم تعارض برخی آیات با عصمت حضرت یونس{{ع}} */

2024-02-24T07:19:05Z

توهم تعارض برخی آیات با عصمت حضرت یونس{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	==== غضبناک شدن حضرت یونس ====		==== غضبناک شدن حضرت یونس ====
	بر اساس [[شان نزول]] [[آیه]] باید دید که [[حضرت یونس]] بر چه کسی [[خشمگین]] شده است. چند احتمال در این خصوص مطرح است. نخست اینکه وی بر [[خدای متعال]] [[خشمگین]] شده است. چنانچه [[فخر رازی]] این احتمال را به اکثر [[مفسران]] نسبت می‌‌دهد و آن را نقد می‌‌کند و می‌‌گوید: در این [[آیه]] نشانه یا دلیلی بر اینکه [[غضب]] حضرت بر چه کسی بوده وجود ندارد. هر چند ما جزم داریم به اینکه [[فرستاده خدا]] هرگز بر [[خدا]] [[غضب]] نمی‌کند بلکه این [[کار]] [[جاهلانه]]‌ای است و هیچ مؤمنی آن را مرتکب نمی‌شود تا چه رسد به [[پیامبری]] که از سوی [[خدا]] برای [[هدایت]] مردک فرستاده شده است<ref>رازی فخرالدین، مفاتیح الغیب، ج۱۳، جزء۲۲، ص۲۱۵</ref>.		بر اساس [[شان نزول]] [[آیه]] باید دید که [[حضرت یونس]] بر چه کسی [[خشمگین]] شده است. چند احتمال در این خصوص مطرح است. نخست اینکه وی بر [[خدای متعال]] [[خشمگین]] شده است. چنانچه [[فخر رازی]] این احتمال را به اکثر [[مفسران]] نسبت می‌‌دهد و آن را نقد می‌‌کند و می‌‌گوید: در این [[آیه]] نشانه یا دلیلی بر اینکه [[غضب]] حضرت بر چه کسی بوده وجود ندارد. هر چند ما جزم داریم به اینکه [[فرستاده خدا]] هرگز بر [[خدا]] [[غضب]] نمی‌کند بلکه این [[کار]] [[جاهلانه]]‌ای است و هیچ مؤمنی آن را مرتکب نمی‌شود تا چه رسد به [[پیامبری]] که از سوی [[خدا]] برای [[هدایت]] مردک فرستاده شده است<ref>رازی فخرالدین، مفاتیح الغیب، ج۱۳، جزء۲۲، ص۲۱۵.</ref>.

	'''پاسخ: ترک [[مردم]]، با [[یأس]] از [[هدایت]] آنان در حد [[ترک اولی]]''': از پاره‌ای [[روایات]] می‌توان استفاده کرد که در پی پافشاری مردم بر [[کفر]]، [[نور]] [[امید]] در [[دل]] [[حضرت یونس]] {{ع}} خاموش شد و [[خشم]] بر وجودش چیره گشت و [[عزم]] خود را بر جدا شدن از آنان جزم کرد<ref>ر.ک: محمد بن حسن طوسی، التبیان، تحقیق احمد حبیب قصیر العاملی، ج۷، ص۲۷۳؛ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج۱۴، ص۳۸۵؛ ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۴۸۵.</ref>؛ در حالی که بهتر بود تا آخرین دم از هدایت و [[ارشاد]] [[قوم]] خود دست برنمی‌داشت و بیش از پیش [[صبر]] پیشه می‌کرد؛ ولی این کار را نکرد و از این رو به این گرفتاری [[مبتلا]] شد. این پاسخ، رساترین پاسخ است~~<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]]، ص ۳۶۲-۳۶۹.</ref>~~.		'''پاسخ: ترک [[مردم]]، با [[یأس]] از [[هدایت]] آنان در حد [[ترک اولی]]''': از پاره‌ای [[روایات]] می‌توان استفاده کرد که در پی پافشاری مردم بر [[کفر]]، [[نور]] [[امید]] در [[دل]] [[حضرت یونس]] {{ع}} خاموش شد و [[خشم]] بر وجودش چیره گشت و [[عزم]] خود را بر جدا شدن از آنان جزم کرد<ref>ر.ک: محمد بن حسن طوسی، التبیان، تحقیق احمد حبیب قصیر العاملی، ج۷، ص۲۷۳؛ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج۱۴، ص۳۸۵؛ ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۴۸۵.</ref>؛ در حالی که بهتر بود تا آخرین دم از هدایت و [[ارشاد]] [[قوم]] خود دست برنمی‌داشت و بیش از پیش [[صبر]] پیشه می‌کرد؛ ولی این کار را نکرد و از این رو به این گرفتاری [[مبتلا]] شد. این پاسخ، رساترین پاسخ است.

	==== گمان نادرست به خدا ====		==== گمان نادرست به خدا ====
	برخی معتقدند ظاهر این آیه از گمان نابجا داشتن آن حضرت نسبت به خدا حکایت می کند و روشن است که چنین گمانی منافی با عصمت است.		برخی معتقدند ظاهر این آیه از گمان نابجا داشتن آن حضرت نسبت به خدا حکایت می کند و روشن است که چنین گمانی منافی با عصمت است.

	'''پاسخ: [[گمان]] به تنگ نگرفتن از سوی [[خداوند]]''': [[حضرت یونس]] {{ع}} خشمناک بر قومش از میان آنان خارج شد و تصورش این بود که این خروج مشکلی برایش به وجود نخواهد آورد؛ یعنی مورد بازخواست خداوند قرار نمی‌گیرد<ref>ر.ک: سید مرتضی علم الهدی، تنزیه الانبیاء، ص۱۴۲؛ محمد بن عمر فخر رازی، عصمة الانبیاء، ص۶۱؛ ~~سیدمحمدحسین~~ طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۳۱۴؛ جعفر سبحانی، عصمة الانبیاء، ص۲۰۰.</ref>. این تصور، چیزی نبود که با [[مقام نبوت]] ناسازگار باشد. ترک گفتن قومی که [[دعوت]] او را نپذیرفتند، کار خلافی شمرده نمی‌شود؛ اما از آنجا که بهتر بود بیشتر در میان قومش درنگ می‌کرد و با [[اذن الهی]] خارج می‌شد، این چنین گرفتار [[تنبیه]] [[الهی]] شد. این پاسخ، رساترین پاسخ است~~<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]]، ص ۳۷۰.</ref>~~.		'''پاسخ: [[گمان]] به تنگ نگرفتن از سوی [[خداوند]]''': حضرت یونس {{ع}} خشمناک بر قومش از میان آنان خارج شد و تصورش این بود که این خروج مشکلی برایش به وجود نخواهد آورد؛ یعنی مورد بازخواست خداوند قرار نمی‌گیرد<ref>ر.ک: سید مرتضی علم الهدی، تنزیه الانبیاء، ص۱۴۲؛ محمد بن عمر فخر رازی، عصمة الانبیاء، ص۶۱؛ سیدمحمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۳۱۴؛ جعفر سبحانی، عصمة الانبیاء، ص۲۰۰.</ref>. این تصور، چیزی نبود که با [[مقام نبوت]] ناسازگار باشد. ترک گفتن قومی که [[دعوت]] او را نپذیرفتند، کار خلافی شمرده نمی‌شود؛ اما از آنجا که بهتر بود بیشتر در میان قومش درنگ می‌کرد و با [[اذن الهی]] خارج می‌شد، این چنین گرفتار [[تنبیه]] [[الهی]] شد. این پاسخ، رساترین پاسخ است.

	==== اعتراف به ستم بر خویش ====		==== اعتراف به ستم بر خویش ====
	برخی دیگر معتقدند که حضرت یونس در این آیه به ستم کردن بر خویش اعتراف کرده و روشن است که چنین اعترافی منافی عصمت است.		برخی دیگر معتقدند که حضرت یونس در این آیه به ستم کردن بر خویش اعتراف کرده و روشن است که چنین اعترافی منافی عصمت است.

	'''پاسخ: [[ستم]] در حد [[ترک اولی]]:''' از مجموع آیه‌های [[قرآن]] در داستان [[حضرت یونس]] {{ع}}<ref>سوره انبیاء، آیه ۸۷-۸۸؛ سوره صافات، آیه ۳۹-۴۴؛ سوره قلم، آیه ۴۸.</ref> چنین برداشت می‌شود که حضرت، کاری انجام داده که از مقام و [[شأن]] ایشان به دور بوده است. او شتاب‌زده [[قوم]] خود را ترک کرد<ref>ر.ک: نصرت بیگم امین، مخزن العرفان، ج۱۱، ص۱۲۱.</ref>، در حالی که بهتر بود در [[نفرین]] بر [[قوم]] خود و خارج شدن از [[شهر]]، [[بردباری]] بیشتری از خود نشان می‌داد. آری، او [[پیامبری]] مرسل و همچنین از [[پیامبران]] بزرگی بود که [[خداوند]] او را بر جهانیان [[برتری]] بخشیده<ref>سوره انعام، آیه ۸۶.</ref>، در ردیف پیامبران والامقامی همچون [[ابراهیم]] {{ع}}، نوح {{ع}}، اسماعیل {{ع}} و [[عیسی]] {{ع}} قرار داده بود<ref>سوره نساء، آیه ۱۶۳.</ref>. با توجه به این موقعیت، سزاوار بود بیش از این [[بردبار]] باشد. از این رو خداوند به [[پیامبر اسلام]] {{صل}} سفارش می‌فرماید [[صبر]] پیشه کند و مانند [[حضرت یونس]] {{ع}} نباشد: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون «همراه ماهی» (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>. او نیز این [[شتاب]] را ستمی در [[حق]] خود دید و از درگاه الهی [[بخشایش]] آن را خواست<ref>ر.ک: ناصر مکارم شیرازی و دیگران، پیام قرآن، ج۷، ص۱۴۴؛ جعفر سبحانی، عصمة الانبیاء، ص۲۰۱.</ref>. حال اگر بر ظاهر لفظ «[[ظلم]]» [[جمود]] داشته باشیم، باید این [[پیامبر الهی]] را سزاوار [[لعن]] بدانیم {{متن قرآن\|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«لعنت خداوند بر ستمکاران!» سوره اعراف، آیه ۴۴.</ref> که این امر در [[باور]] هیچ [[مسلمانی]] نمی‌گنجد. پس باید گفت این گرفتاری برای [[یونس]] {{ع}} به عنوان [[عقوبت]] و [[کیفر]] نبوده است، بلکه آن حضرت در بوته [[آزمایش]] قرار گرفت و اگر نکوهش و ملامتی هم بوده، به دلیل ترک [[افضل]] بوده است<ref>ر.ک: محمد بن عمر فخر رازی، مفاتیح الغیب، قدم له خلیل محبی الدین المیس، ج۱۳، جزء ۲۲، ص۱۸۱.</ref>.<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]]، ص ۳۷۲.</ref>		'''پاسخ: [[ستم]] در حد [[ترک اولی]]:''' از مجموع آیه‌های [[قرآن]] در داستان [[حضرت یونس]] {{ع}}<ref>سوره انبیاء، آیه ۸۷-۸۸؛ سوره صافات، آیه ۳۹-۴۴؛ سوره قلم، آیه ۴۸.</ref> چنین برداشت می‌شود که حضرت، کاری انجام داده که از مقام و [[شأن]] ایشان به دور بوده است. او شتاب‌زده [[قوم]] خود را ترک کرد<ref>ر.ک: نصرت بیگم امین، مخزن العرفان، ج۱۱، ص۱۲۱.</ref>، در حالی که بهتر بود در [[نفرین]] بر [[قوم]] خود و خارج شدن از [[شهر]]، [[بردباری]] بیشتری از خود نشان می‌داد. آری، او [[پیامبری]] مرسل و همچنین از [[پیامبران]] بزرگی بود که [[خداوند]] او را بر جهانیان [[برتری]] بخشیده<ref>سوره انعام، آیه ۸۶.</ref>، در ردیف پیامبران والامقامی همچون [[ابراهیم]] {{ع}}، نوح {{ع}}، اسماعیل {{ع}} و [[عیسی]] {{ع}} قرار داده بود<ref>سوره نساء، آیه ۱۶۳.</ref>. با توجه به این موقعیت، سزاوار بود بیش از این [[بردبار]] باشد. از این رو خداوند به [[پیامبر اسلام]] {{صل}} سفارش می‌فرماید [[صبر]] پیشه کند و مانند [[حضرت یونس]] {{ع}} نباشد: {{متن قرآن\|فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ}}<ref>«پس برای (رسیدن) فرمان پروردگارت شکیبایی پیشه کن و چون «همراه ماهی» (یونس) مباش آنگاه که بانگ برداشت در حالی که اندوهگین بود» سوره قلم، آیه ۴۸.</ref>. او نیز این [[شتاب]] را ستمی در [[حق]] خود دید و از درگاه الهی [[بخشایش]] آن را خواست<ref>ر.ک: ناصر مکارم شیرازی و دیگران، پیام قرآن، ج۷، ص۱۴۴؛ جعفر سبحانی، عصمة الانبیاء، ص۲۰۱.</ref>. حال اگر بر ظاهر لفظ «[[ظلم]]» [[جمود]] داشته باشیم، باید این [[پیامبر الهی]] را سزاوار [[لعن]] بدانیم {{متن قرآن\|لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}}<ref>«لعنت خداوند بر ستمکاران!» سوره اعراف، آیه ۴۴.</ref> که این امر در باور هیچ [[مسلمانی]] نمی‌گنجد. پس باید گفت این گرفتاری برای [[یونس]] {{ع}} به عنوان [[عقوبت]] و [[کیفر]] نبوده است، بلکه آن حضرت در بوته [[آزمایش]] قرار گرفت و اگر نکوهش و ملامتی هم بوده، به دلیل ترک [[افضل]] بوده است<ref>ر.ک: محمد بن عمر فخر رازی، مفاتیح الغیب، قدم له خلیل محبی الدین المیس، ج۱۳، جزء ۲۲، ص۱۸۱.</ref>.<ref>[[جعفر انواری\|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)\|نور عصمت بر سیمای نبوت]]، ص۳۶۲ ـ ۳۷۲.</ref>

	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==

Bahmani: /* براهین عقلی */

2024-02-24T07:11:53Z

براهین عقلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}		\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}
	{{اصلی\|اثبات عصمت پیامبران در کلام اسلامی}}		{{اصلی\|اثبات عصمت پیامبران در کلام اسلامی}}
	از آنجا که [[حضرت یونس]]{{ع}} یکی از [[انبیای الهی]] است؛ لذا می‌توان جهت [[اثبات عصمت]] آن حضرت به همان براهین عقلی که [[متکلمان]] در [[اثبات عصمت انبیا]] به آنها استناد کرده‌اند، استناد نمود که بارزترین آنها عبارت‌اند از:		از آنجا که [[حضرت یونس]]{{ع}} یکی از [[انبیای الهی]] است؛ لذا می‌توان جهت [[اثبات عصمت]] آن حضرت به همان براهین عقلی که [[متکلمان]] در [[اثبات عصمت انبیا]] به آنها استناد کرده‌اند، استناد نمود که بارزترین آنها عبارت‌اند از: [[برهان امتناع تسلسل]]<ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ج۲، ص۶۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[امیر دیوانی]]؛ [[محمد سعیدی مهر]]؛ [[علی رضا امینی]] و [[محسن جوادی]]، [[معارف اسلامی ج۲ (کتاب)\|معارف اسلامی ج۲]]، ص۱۴۴ - ۱۴۵.</ref>، برهان لزوم هدایت بشر، برهان نقض غرض<ref>کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۷۱.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[عصمت از منظر فریقین (کتاب)\|عصمت از منظر فریقین]]، ص ۶۳.</ref>، [[برهان]] وجوب اطاعت از معصوم<ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ص۲، ص۶۷-۶۸.</ref>، [[برهان حفظ شریعت]]<ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ج۲، ص۶۶.</ref>.<ref>[[هادی اکبری ملک‌آبادی\|اکبری]] و [[رقیه یوسفی سوته\|یوسفی]]، [[ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی (کتاب)\| ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی]]، ص۸۰-۸۲.</ref> برهان لزوم اطمینان<ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ج۲، ص۶۷-۶۸.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱]]، ص۱۹۲-۲۰۳؛ [[هادی اکبری ملک‌آبادی\|اکبری]] و [[رقیه یوسفی سوته\|یوسفی]]، [[ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی (کتاب)\| ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی]]، ص۸۰-۸۲.</ref>، [[برهان لطف]]<ref>سرمایه ایمان در اصول اعتقادات، ص۱۱۵.</ref> و غیره.
	~~# '''~~[[برهان امتناع تسلسل]]~~'''~~<ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ج۲، ص۶۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[امیر دیوانی]]؛ [[محمد سعیدی مهر]]؛ [[علی رضا امینی]] و [[محسن جوادی]]، [[معارف اسلامی ج۲ (کتاب)\|معارف اسلامی ج۲]]، ص۱۴۴ - ۱۴۵.</ref>،
	~~# '''[[~~برهان لزوم هدایت ~~بشر]]'''~~
	~~# '''[[~~برهان نقض غرض~~]]'''~~<ref>کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۷۱.</ref>.<ref>[[سید علی حسینی میلانی\|حسینی میلانی، سید علی]]، [[عصمت از منظر فریقین (کتاب)\|عصمت از منظر فریقین]]، ص ۶۳.</ref>،
	~~# '''~~[[برهان وجوب اطاعت از معصوم~~]]'''~~<ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ص۲، ص۶۷-۶۸.</ref>،
	~~# '''~~[[برهان حفظ شریعت]]~~'''~~<ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ج۲، ص۶۶.</ref>.<ref>[[هادی اکبری ملک‌آبادی\|اکبری]] و [[رقیه یوسفی سوته\|یوسفی]]، [[ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی (کتاب)\| ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی]]، ص۸۰-۸۲.</ref>
	~~# '''[[~~برهان لزوم اطمینان~~]]'''~~ <ref>علی شیروانی، ترجمه و شرح کشف المراد، ج۲، ص۶۷-۶۸.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش\|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی\|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)\|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱]]، ص۱۹۲-۲۰۳؛ [[هادی اکبری ملک‌آبادی\|اکبری]] و [[رقیه یوسفی سوته\|یوسفی]]، [[ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی (کتاب)\| ولایت از دیدگاه علامه طباطبایی]]، ص۸۰-۸۲.</ref>،
	~~# '''~~[[برهان لطف]]~~'''~~<ref>سرمایه ایمان در اصول اعتقادات، ص۱۱۵.</ref> و غیره.

	=== ادله نقلی ===		=== ادله نقلی ===

Bahmani: /* ادله نقلی */

2024-02-24T07:10:51Z

ادله نقلی

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پرسش مستقیم */

2024-02-19T09:27:41Z

پرسش مستقیم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	== پرسش مستقیم ==		== پرسش مستقیم ==
	{{پرسش‌های وابسته}}		{{پرسش‌های وابسته}}
			# [[دلایل عقلی اثبات عصمت انبیاء چیست؟ (پرسش)]]
			# [[دلایل قرآنی اثبات عصمت انبیاء چیست؟ (پرسش)]]
	# [[آیا آیه ۸۷ سوره انبیا بر غضبناک شدن حضرت یونس بر خدا و عدم عصمت آن حضرت دلالت می‌کند؟ (پرسش)]]		# [[آیا آیه ۸۷ سوره انبیا بر غضبناک شدن حضرت یونس بر خدا و عدم عصمت آن حضرت دلالت می‌کند؟ (پرسش)]]
	{{پایان پرسش‌های وابسته}}		{{پایان پرسش‌های وابسته}}

Bahmani: /* توهم تعارض برخی آیات با عصمت حضرت یونس{{ع}} */

2024-02-14T10:02:51Z

توهم تعارض برخی آیات با عصمت حضرت یونس{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	== توهم تعارض برخی [[آیات]] با عصمت حضرت یونس{{ع}} ==		== توهم تعارض برخی [[آیات]] با عصمت حضرت یونس{{ع}} ==
	=== آیه ۸۷ سوره انبیا ===		=== آیه ۸۷ سوره انبیا ===
	{{~~اصلی~~\|آیا آیه ۸۷ سوره انبیا بر غضبناک شدن حضرت یونس بر خدا و عدم عصمت آن حضرت دلالت می‌کند؟ (پرسش)}}		{{جعبه نقل قول\| عنوان =\| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[آیا آیه ۸۷ سوره انبیا بر غضبناک شدن حضرت یونس بر خدا و عدم عصمت آن حضرت دلالت می‌کند؟ (پرسش)\| آیا آیه ۸۷ سوره انبیا بر غضبناک شدن حضرت یونس بر خدا و عدم عصمت آن حضرت دلالت می‌کند؟]]'''{{پایان}}
			\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}
	برخی با استناد به آیه ۸۷ سوره انبیا {{متن قرآن\|وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و یونس را (یاد کن) هنگامی که خشمناک راه خویش در پیش گرفت و گمان برد که هیچ‌گاه او را در تنگنا نمی‌نهیم پس در آن تاریکی‌ها بانگ برداشت که هیچ خدایی جز تو نیست، پاکا که تویی، بی‌گمان من از ستمکاران بوده‌ام» سوره انبیاء، آیه ۸۷.</ref>، [[معتقد]] به عدم [[عصمت]] [[حضرت یونس]]{{ع}} شده‌اند. این گروه معتقدند که ظاهر این آیه به قرینه اعتراف آن حضرت، بر ستمگر بودن ایشان و گمان نادرست بردن به خدا دلالت دارد و روشن است که ظلم و ستم منافی با عصمت است. و روشن است که هر یک از این امور منافی با عصمت است.		برخی با استناد به آیه ۸۷ سوره انبیا {{متن قرآن\|وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ}}<ref>«و یونس را (یاد کن) هنگامی که خشمناک راه خویش در پیش گرفت و گمان برد که هیچ‌گاه او را در تنگنا نمی‌نهیم پس در آن تاریکی‌ها بانگ برداشت که هیچ خدایی جز تو نیست، پاکا که تویی، بی‌گمان من از ستمکاران بوده‌ام» سوره انبیاء، آیه ۸۷.</ref>، [[معتقد]] به عدم [[عصمت]] [[حضرت یونس]]{{ع}} شده‌اند. این گروه معتقدند که ظاهر این آیه به قرینه اعتراف آن حضرت، بر ستمگر بودن ایشان و گمان نادرست بردن به خدا دلالت دارد و روشن است که ظلم و ستم منافی با عصمت است. و روشن است که هر یک از این امور منافی با عصمت است.

Bahmani: /* دلیل ششم: آیاتی که بر عصمت فرشته وحی دلالت دارند */

2024-02-14T10:00:25Z

دلیل ششم: آیاتی که بر عصمت فرشته وحی دلالت دارند

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	===== دلیل ششم: آیاتی که بر عصمت فرشته وحی دلالت دارند =====		===== دلیل ششم: آیاتی که بر عصمت فرشته وحی دلالت دارند =====
	در [[قرآن کریم]] از [[عصمت]] و [[امانتداری]] [[فرشتۀ وحی]] [[سخن]] گفته شده است به نحوی که [[خداوند]] دربارۀ آنان فرموده است: {{متن قرآن\|لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ}}<ref>«در گفتار بر او پیشی نمی‌جویند و آنان به فرمان وی کار می‌کنند» سوره انبیاء، آیه ۲۷.</ref>، بنابراین اگر حاملِ اول [[وحی]] یعنی [[فرشتگان]] از جمله [[جبرئیل]] دارای [[عصمت]] باشد، حامل دیگر آن یعنی [[پیامبر]] هم چنین صفتی باید داشته باشد، زیرا نداشتن [[عصمت]] همانطور که نقض [[امانتداری]] [[فرشته وحی]] محسوب می‌‌شود، نقض [[امانتداری]] [[پیامبران]] هم خواهد بود<ref>ر.ک: [[رحمت‌الله احمدی\|احمدی، رحمت‌الله]]، [[پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبایی (کتاب)\|پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبایی]]، ص ۲۱۹ - ۲۲۱. </ref>.		در [[قرآن کریم]] از [[عصمت]] و [[امانتداری]] [[فرشتۀ وحی]] [[سخن]] گفته شده است به نحوی که [[خداوند]] دربارۀ آنان فرموده است: {{متن قرآن\|لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ}}<ref>«در گفتار بر او پیشی نمی‌جویند و آنان به فرمان وی کار می‌کنند» سوره انبیاء، آیه ۲۷.</ref>، بنابراین اگر حاملِ اول [[وحی]] یعنی [[فرشتگان]] از جمله [[جبرئیل]] دارای [[عصمت]] باشد، حامل دیگر آن یعنی [[پیامبر]] هم چنین صفتی باید داشته باشد، زیرا نداشتن [[عصمت]] همانطور که نقض [[امانتداری]] فرشته وحی محسوب می‌‌شود، نقض [[امانتداری]] [[پیامبران]] هم خواهد بود<ref>ر.ک: [[رحمت‌الله احمدی\|احمدی، رحمت‌الله]]، [[پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبایی (کتاب)\|پدیده وحی از دیدگاه علامه طباطبایی]]، ص ۲۱۹ - ۲۲۱. </ref>.

	==== دوم: ادله روایی ====		==== دوم: ادله روایی ====

Bahmani: /* دلیل سوم: امر به اطاعت تام و مطلق از پیامبران */

2024-02-14T10:00:13Z

دلیل سوم: امر به اطاعت تام و مطلق از پیامبران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۴۴:		خط ۴۴:

	===== دلیل سوم: امر به [[اطاعت]] تام و مطلق از [[پیامبران]] =====		===== دلیل سوم: امر به [[اطاعت]] تام و مطلق از [[پیامبران]] =====
	[[خداوند متعال]] در دسته دیگری از [[آیات]] به [[وجوب اطاعت]] مطلق از [[رسولان]] خود و نیز [[تأسی]] به آنان امر کرده است<ref>سوره نساء، آیات ۵۹ و ۶۴.</ref>. روشن است که بر اساس [[قواعد]] [[کلامی]] صدور چنین امری از سوی [[خدای متعال]]، مستلزم عصمت آن شخص است؛ چراکه در غیر این صورت گرفتار تناقض خواهیم شد و تناقض از مولای [[حکیم]] صادر نمی‌شود. عصمت در اینجا به معنای مصونیت از اقسام [[معاصی]]، [[نسیان]]، [[خطا]] و [[اشتباه]] است؛ چراکه اگر مصونیت را منحصر در عدم [[ارتکاب معاصی]] دانسته و به جواز صدور نسیان، خطا و اشتباه از [[انبیا]] {{عم}}، [[معتقد]] شویم، غرض از ارسال [[نبی]] یا [[رسول]] نقض شده و [[اطمینان]] به گفتار و [[کردار]] [[انبیا]] و [[رسل]] {{عم}} در نظر مکلفین به [[اطاعت]] به صورت کامل محقق نخواهد شد<ref>[[محمد هادی فرقانی]] و [[محمد عباس‌زاده جهرمی]]، [[خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم (مقاله)\|خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم]]، [[شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی (نشریه)\|دوفصلنامه شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی]].</ref>.		[[خداوند متعال]] در دسته دیگری از [[آیات]] به [[وجوب اطاعت]] مطلق از [[رسولان]] خود و نیز [[تأسی]] به آنان امر کرده است<ref>سوره نساء، آیات ۵۹ و ۶۴.</ref>. روشن است که بر اساس قواعد [[کلامی]] صدور چنین امری از سوی [[خدای متعال]]، مستلزم عصمت آن شخص است؛ چراکه در غیر این صورت گرفتار تناقض خواهیم شد و تناقض از مولای [[حکیم]] صادر نمی‌شود. عصمت در اینجا به معنای مصونیت از اقسام [[معاصی]]، [[نسیان]]، [[خطا]] و [[اشتباه]] است؛ چراکه اگر مصونیت را منحصر در عدم [[ارتکاب معاصی]] دانسته و به جواز صدور نسیان، خطا و اشتباه از [[انبیا]] {{عم}}، [[معتقد]] شویم، غرض از ارسال [[نبی]] یا [[رسول]] نقض شده و [[اطمینان]] به گفتار و [[کردار]] [[انبیا]] و [[رسل]] {{عم}} در نظر مکلفین به [[اطاعت]] به صورت کامل محقق نخواهد شد<ref>[[محمد هادی فرقانی]] و [[محمد عباس‌زاده جهرمی]]، [[خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم (مقاله)\|خوانش انتقادی انگاره عالمان غیرشیعی از عصمت انبیا با تطبیق بر نصوص قرآن کریم]]، [[شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی (نشریه)\|دوفصلنامه شبهه‌پژوهی مطالعات قرآنی]].</ref>.

	===== دلیل چهارم: معرفی [[پیامبران]] به عنوان الگوی [[حسنه]] =====		===== دلیل چهارم: معرفی [[پیامبران]] به عنوان الگوی [[حسنه]] =====

Bahmani: /* نخست: ادله قرآنی */

2024-02-14T09:59:48Z

نخست: ادله قرآنی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	=== ادله نقلی ===		=== ادله نقلی ===
	==== نخست: ادله قرآنی ====		==== نخست: ادله قرآنی ====
			{{جعبه نقل قول\| عنوان =\| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[دلایل قرآنی اثبات عصمت انبیاء چیست؟ (پرسش)\| دلایل قرآنی اثبات عصمت انبیاء چیست؟]]'''{{پایان}}
			\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}
	در برخی از [[آیات قرآن کریم]] خصوصیاتی همچون اصطفای [[الهی]]، [[وجوب اطاعت]] تام و عدم [[تسلط]] [[شیطان]] بر برخی [[انسان‌های برگزیده]] و نیز [[الگو]] بودن [[انبیا]] بیان شده که به مصونیت همه انبیا از ارتکاب کبائر، [[خطا]]، [[نسیان]] و [[اشتباه]] که همان [[حقیقت عصمت]] است، اشاره دارند. کلیت این [[آیات]] شامل [[حضرت یونس]]{{ع}} نیز شده و بر اساس آنها، [[عصمت]] آن حضرت نیز ثابت می‌گردد.		در برخی از [[آیات قرآن کریم]] خصوصیاتی همچون اصطفای [[الهی]]، [[وجوب اطاعت]] تام و عدم [[تسلط]] [[شیطان]] بر برخی [[انسان‌های برگزیده]] و نیز [[الگو]] بودن [[انبیا]] بیان شده که به مصونیت همه انبیا از ارتکاب کبائر، [[خطا]]، [[نسیان]] و [[اشتباه]] که همان [[حقیقت عصمت]] است، اشاره دارند. کلیت این [[آیات]] شامل [[حضرت یونس]]{{ع}} نیز شده و بر اساس آنها، [[عصمت]] آن حضرت نیز ثابت می‌گردد.

Bahmani: /* براهین عقلی */

2024-02-14T09:59:23Z

براهین عقلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	== ادله اثبات عصمت حضرت یونس{{ع}} ==		== ادله اثبات عصمت حضرت یونس{{ع}} ==
	=== براهین عقلی ===		=== براهین عقلی ===
			{{جعبه نقل قول\| عنوان =\| نقل‌قول ={{وسط‌چین}}'''[[دلایل عقلی اثبات عصمت انبیاء چیست؟ (پرسش)\| دلایل عقلی اثبات عصمت انبیاء چیست؟]]'''{{پایان}}
			\|تاریخ بایگانی\| منبع = <small>[[عصمت (پرسش)\|(پرسمان عصمت)]]</small>\| تراز = راست\| عرض = ۱۰۰px\| اندازه خط = ۱۳px\|رنگ پس‌زمینه=#F8FBF9\| گیومه نقل‌قول =\| تراز منبع = وسط}}
	{{اصلی\|اثبات عصمت پیامبران در کلام اسلامی}}		{{اصلی\|اثبات عصمت پیامبران در کلام اسلامی}}
	از آنجا که [[حضرت یونس]]{{ع}} یکی از [[انبیای الهی]] است؛ لذا می‌توان جهت [[اثبات عصمت]] آن حضرت به همان براهین عقلی که [[متکلمان]] در [[اثبات عصمت انبیا]] به آنها استناد کرده‌اند، استناد نمود که بارزترین آنها عبارت‌اند از:		از آنجا که [[حضرت یونس]]{{ع}} یکی از [[انبیای الهی]] است؛ لذا می‌توان جهت [[اثبات عصمت]] آن حضرت به همان براهین عقلی که [[متکلمان]] در [[اثبات عصمت انبیا]] به آنها استناد کرده‌اند، استناد نمود که بارزترین آنها عبارت‌اند از: