عقل در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* کاربرد دلیل عقل */

2025-05-01T06:26:13Z

کاربرد دلیل عقل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۶
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	از آنجا که تمامی [[احکام الهی]] مبتنی بر [[مصالح]] و [[مفاسد]] واقعی و براساس واقع نظری و به [[مصلحت]] انسان است، [[نظام حقوقی اسلام]] مبتنی بر [[حق]] و [[عدل]] و نتیجتاً [[عقلانی]] است. به این معنا که هرگاه عقل از راهی به شناخت کامل این واقعیت‌ها و حقائق و مصالح و مفاسد نائل شود، او هم همان را [[انتخاب]] خواهد کرد، که شرع [[فرمان]] داده است. بنابر این در مواردی که به مقتضای دلیل قطعی [[عقلی]] می‌توان قاعدۀ [[حقوقی]] را [[کشف]] کرد، در چنین مواردی اگر نصی وجود داشته باشد، [[اوامر]] شرع نسبت به آنها حالت ارشادی پیدا می‌کند و از حالت مولوی (فرمان راندن) خارج می‌شود. و در [[اصول فقه]] به این موارد مستقلات عقلیه گفته می‌شود و عقل در این حالت [[حکم شرع]] را در [[حقیقت]] کشف می‌کند و [[فقیه]] از راه عقل به مضمون [[وحی]] می‌رسد، اما نه به آن معنا که عقل خود منبع کشف حقوقی است؛ زیرا منبع اصلی وحی است، بلکه به این معنا که عقل می‌تواند راهی به [[شناخت]] وحی پیدا کند.		از آنجا که تمامی [[احکام الهی]] مبتنی بر [[مصالح]] و [[مفاسد]] واقعی و براساس واقع نظری و به [[مصلحت]] انسان است، [[نظام حقوقی اسلام]] مبتنی بر [[حق]] و [[عدل]] و نتیجتاً [[عقلانی]] است. به این معنا که هرگاه عقل از راهی به شناخت کامل این واقعیت‌ها و حقائق و مصالح و مفاسد نائل شود، او هم همان را [[انتخاب]] خواهد کرد، که شرع [[فرمان]] داده است. بنابر این در مواردی که به مقتضای دلیل قطعی [[عقلی]] می‌توان قاعدۀ [[حقوقی]] را [[کشف]] کرد، در چنین مواردی اگر نصی وجود داشته باشد، [[اوامر]] شرع نسبت به آنها حالت ارشادی پیدا می‌کند و از حالت مولوی (فرمان راندن) خارج می‌شود. و در [[اصول فقه]] به این موارد مستقلات عقلیه گفته می‌شود و عقل در این حالت [[حکم شرع]] را در [[حقیقت]] کشف می‌کند و [[فقیه]] از راه عقل به مضمون [[وحی]] می‌رسد، اما نه به آن معنا که عقل خود منبع کشف حقوقی است؛ زیرا منبع اصلی وحی است، بلکه به این معنا که عقل می‌تواند راهی به [[شناخت]] وحی پیدا کند.

	در اینجا اصالت عقل و رأی و [[تبعیت]] شرع از عقل مطرح نیست، بلکه مضمون اعتبار عقل ([[حجیت]]) در مستقلات عقلیه به معنای تطابق عقل و شرع است.		در اینجا اصالت عقل و رأی و [[تبعیت]] شرع از عقل مطرح نیست، بلکه مضمون اعتبار عقل (حجیت) در مستقلات عقلیه به معنای تطابق عقل و شرع است.

	با این توضیح می‌توان به فرق اصولی عقل و [[اجماع]] پی برد و این فرق را به چند صورت بیان کرد:		با این توضیح می‌توان به فرق اصولی عقل و [[اجماع]] پی برد و این فرق را به چند صورت بیان کرد:

Bahmani: /* جستارهای وابسته */

2025-05-01T06:25:45Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۱۱۸:		خط ۱۱۸:

	منطق درونی منابع و آثار سیاسی (سیاست‌نامه‌ها) در دوره میانه اسلامی، آنها را چونان نتیجه تأملات عقل عملی و [[علم]] مدنی در این دوره نشان می‌دهد که هرگز نمی‌توان به تفکیک و انتزاع آنها از مبانی عقل عملی این دوره [[حکم]] نمود<ref>داود فیرحی، قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام، ص۸۸.</ref>؛ به این ترتیب اینکه دانش سیاسی اسلامی رابطه‌اش با عقل نظری و [[آیات الهی]] چگونه خواهد بود، نیازمند تأملات بیشتری است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۴۲۳-۴۲۵.</ref>.		منطق درونی منابع و آثار سیاسی (سیاست‌نامه‌ها) در دوره میانه اسلامی، آنها را چونان نتیجه تأملات عقل عملی و [[علم]] مدنی در این دوره نشان می‌دهد که هرگز نمی‌توان به تفکیک و انتزاع آنها از مبانی عقل عملی این دوره [[حکم]] نمود<ref>داود فیرحی، قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام، ص۸۸.</ref>؛ به این ترتیب اینکه دانش سیاسی اسلامی رابطه‌اش با عقل نظری و [[آیات الهی]] چگونه خواهد بود، نیازمند تأملات بیشتری است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۴۲۳-۴۲۵.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{مدخل وابسته}}~~
	* [[حِجْر]]
	* [[ذهن]]
	* [[فکر]]
	* [[تعقل]]
	* [[تفکر]]
	* [[مراتب عقل]]
	* [[عقل پیامبر]]
	* [[عقل عملی]]
	* [[عقل نظری]]
	* [[آثار عقل]]
	* [[ادبار عقل]]
	* [[آفات عقل]]
	* [[اقبال عقل]]
	* [[تمامیت عقل]]
	* [[خواب عقل]]
	* [[علم اخلاق]]
	* [[فضیلت عقل]]
	* [[کرامت عاقل]]
	* [[نصف العقل]]
	* [[ادراک عقول]]
	* [[علم عقلی بسیط]]
	* [[علم کلی محیط]]
	* [[عقل اجمالی]]
	* [[عقل تفصیلی]]
	* [[انواع تعقل]]
	* [[تصور کلی]]
	* [[علم جزئی]]
	* [[قلمرو عقل]]
	* [[کاوش‌های عقلی]]
	* [[نقل]]
	~~{{پایان مدخل‌ وابسته}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۵

2025-05-01T06:25:33Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۶

2025-05-01T05:56:41Z

نمایش تغییرات

Jaafari: /* عقل و اعتبار آن */

2023-03-12T07:13:25Z

عقل و اعتبار آن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	بنابراین منظور از حاکم بودن [[عقل]] آن نیست که مأخذ و دلیل ثبوت [[حکم شرع]] باشد؛ بلکه مفهوم آن این است که عقل دلیل [[اثبات]] [[حکم شرعی]] است؛ و ما از [[ادراک عقلی]]، [[استنباط]] حکم شرعی می‌کنیم. در [[قوانین]] الاصول، [[حکم عقلی]] چنین تعریف شده: حکم عقلی حکمی است که به وسیلۀ آن می‌توان به حکم شرعی رسید و با [[علم]] به آن حکم عقلی، علم به حکم شرعی به دست می‌آید. این تعریف [[گواه]] بر مطلب فوق است<ref>قوانین الاصول، ج۲، ص۱.</ref>.		بنابراین منظور از حاکم بودن [[عقل]] آن نیست که مأخذ و دلیل ثبوت [[حکم شرع]] باشد؛ بلکه مفهوم آن این است که عقل دلیل [[اثبات]] [[حکم شرعی]] است؛ و ما از [[ادراک عقلی]]، [[استنباط]] حکم شرعی می‌کنیم. در [[قوانین]] الاصول، [[حکم عقلی]] چنین تعریف شده: حکم عقلی حکمی است که به وسیلۀ آن می‌توان به حکم شرعی رسید و با [[علم]] به آن حکم عقلی، علم به حکم شرعی به دست می‌آید. این تعریف [[گواه]] بر مطلب فوق است<ref>قوانین الاصول، ج۲، ص۱.</ref>.
	عقل در [[احکام]] [[سیاسی]] [[اسلام]] نیز همانند دیگر احکام از اعتبار [[شرعی]] برخوردار است و در تمامی موارد فوق می‌تواند استناد شود<ref>فقه سیاسی، ج۲، ص۲۲۳ – ۲۱۹. </ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۵۳.</ref>		عقل در [[احکام]] [[سیاسی]] [[اسلام]] نیز همانند دیگر احکام از اعتبار [[شرعی]] برخوردار است و در تمامی موارد فوق می‌تواند استناد شود<ref>فقه سیاسی، ج۲، ص۲۲۳ – ۲۱۹. </ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۵۳.</ref>

			==[[کاشفیت عقل]]==
			تنها منبع [[احکام]] و [[دستورات اسلامی]] [[وحی]] است که [[کشف]] آن بر اساس [[عقیده]] [[اصولیین]] از چهار روش ممکن است و آنها عبارتند از: کتاب، [[سنت]]، [[اجماع]] و [[عقل]]. بنابراین عقل به عنوان یکی از روش‌های کشف وحی و [[احکام الهی]] محسوب می‌شود که از آن به کاشفیت عقل تعبیر می‌شود. می‌توان کاشفیت عقل از [[حکم شرع]] را اعم از کاشفیت مستقیم از [[حکم شرعی]] و کاشفیت از دلیل حکم شرعی دانست. [[آیات]] و روایاتی که در زمینه [[حجیت عقل]] مورد استناد قرار گرفته، به ویژه [[روایت]] مشهور {{متن حدیث\|لله علی الناس حجتان حجة ظاهره و هی الشرع و حجة باطنه و هی العقل}} حکایت از کاشفیت عقل نسبت به حکم شرعی دارد. عقل در ردیف [[شرع]]، [[اماره]] کاشف از واقع است و نیز در کاشفیت شرع مؤثر و مفید است و از آنجا که فرض [[تعارض]] و [[تزاحم]] عقل و شرع در [[فقه]] مطرح نیست [[حکم عقل]] به «مالانص فیه» اختصاص می‌یابد و در واقع شرع [[انسان‌ها]] را به دو [[نظام حقوقی]] [[مکلف]] کرده است: نخست، نظام حقوقی مبتنی بر [[کتاب و سنت]] ([[احکام شرعی]]) و دوم، نظام حقوقی متکی بر عقل ([[احکام عقلی]]) و [[پیروی]] از هر دو [[نظام]] به دستور شرع است همان‌گونه که به حکم عقل نیز هر دو واجب‌الاتباع محسوب می‌شود. مبنای عقل به مثابه کاشف از حکم شرعی [[قاعده ملازمه شرع و عقل]] است که اگر [[اثبات]] آن از طریق [[دلیل شرعی]] مانند [[روایات]] حجیت عقل امکان‌پذیر باشد، نتیجه حاصل از این [[استدلال]] بازگشت عقل به مکان و [[مرتبت]] اجماع است که به معنای کاشف از دلیل شرعی بر [[حکم]] بوده و به این ترتیب در واقع تمام موارد [[دلیل عقل]] از نوع غیر [[مستقلات عقلیه]] خواهد بود که همواره عقل باید به کمک شرع، [[قادر]] به کشف از حکم شرعی باشد؛ زیرا همواره یک طرف حکم عقل، حکم شرع است که آن را [[تأیید]] می‌کند<ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۴۰ – ۲۳۸.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۴۲۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Jaafari: /* عقل و سیاست */

2023-03-02T08:13:39Z

عقل و سیاست

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2023-03-02T08:08:26Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
			# [[پرونده:1100701.jpg\|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۰

2022-11-20T10:20:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = عقل
	\| عنوان مدخل = عقل		\| عنوان مدخل = عقل
	\| مداخل مرتبط = [[عقل در لغت]] - [[عقل در قرآن]] - [[عقل در حدیث]] - [[عقل در نهج البلاغه]] - [[عقل در کلام اسلامی]] - [[عقل در فلسفه اسلامی]] - [[عقل در اخلاق اسلامی]] - [[عقل در معارف مهدویت]] - [[عقل در فقه سیاسی]] - [[عقل در معارف دعا و زیارات]] - [[عقل در معارف و سیره علوی]] - [[عقل در معارف و سیره سجادی]] - [[عقل در معارف و سیره حسینی]] - [[عقل در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[عقل در لغت]] - [[عقل در قرآن]] - [[عقل در حدیث]] - [[عقل در نهج البلاغه]] - [[عقل در کلام اسلامی]] - [[عقل در فلسفه اسلامی]] - [[عقل در اخلاق اسلامی]] - [[عقل در معارف مهدویت]] - [[عقل در فقه سیاسی]] - [[عقل در معارف دعا و زیارات]] - [[عقل در معارف و سیره علوی]] - [[عقل در معارف و سیره سجادی]] - [[عقل در معارف و سیره حسینی]] - [[عقل در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	عقل عبارت است از قوه‌ای که مهیای قبول [[علم]] است، علمی که از این طریق به [[انسان]] فایده می‌رساند<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۷۷.</ref>. اصل آن به معنای لکنت و بستگی [[زبان]] و چیزی که مانع از [[قول و فعل]] مذموم است<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۶۹.</ref>، در مقابل [[جهل]]. [[تعقل]] یعنی [[شناخت]] آنچه قبلاً می‌دانست<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۱، ص۱۵۹.</ref>؛ [[اندیشیدن]] و دریافتن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۸.</ref>.		عقل عبارت است از قوه‌ای که مهیای قبول [[علم]] است، علمی که از این طریق به [[انسان]] فایده می‌رساند<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۷۷.</ref>. اصل آن به معنای لکنت و بستگی [[زبان]] و چیزی که مانع از [[قول و فعل]] مذموم است<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۶۹.</ref>، در مقابل [[جهل]]. [[تعقل]] یعنی [[شناخت]] آنچه قبلاً می‌دانست<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۱، ص۱۵۹.</ref>؛ [[اندیشیدن]] و دریافتن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۸.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:14:03Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
	==معناشناسی==		== معناشناسی ==
	عقل عبارت است از قوه‌ای که مهیای قبول [[علم]] است، علمی که از این طریق به [[انسان]] فایده می‌رساند<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۷۷.</ref>. اصل آن به معنای لکنت و بستگی [[زبان]] و چیزی که مانع از [[قول و فعل]] مذموم است<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۶۹.</ref>، در مقابل [[جهل]]. [[تعقل]] یعنی [[شناخت]] آنچه قبلاً می‌دانست<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۱، ص۱۵۹.</ref>؛ [[اندیشیدن]] و دریافتن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۸.</ref>.		عقل عبارت است از قوه‌ای که مهیای قبول [[علم]] است، علمی که از این طریق به [[انسان]] فایده می‌رساند<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۷۷.</ref>. اصل آن به معنای لکنت و بستگی [[زبان]] و چیزی که مانع از [[قول و فعل]] مذموم است<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۶۹.</ref>، در مقابل [[جهل]]. [[تعقل]] یعنی [[شناخت]] آنچه قبلاً می‌دانست<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۱، ص۱۵۹.</ref>؛ [[اندیشیدن]] و دریافتن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۸.</ref>.

	==عقل در قرآن==		== عقل در قرآن ==
	در یکی از آیات قرآن درباره عقل آمده است: {{متن قرآن\|وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ}}<ref>«و این مثل‌ها را برای مردم می‌زنیم و آنها را جز دانشوران درنمی‌یابند» سوره عنکبوت، آیه ۴۳.</ref>.		در یکی از آیات قرآن درباره عقل آمده است: {{متن قرآن\|وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ}}<ref>«و این مثل‌ها را برای مردم می‌زنیم و آنها را جز دانشوران درنمی‌یابند» سوره عنکبوت، آیه ۴۳.</ref>.

خط ۱۷:		خط ۱۷:
	عقل در کنار [[کتاب]] (قرآن)، [[سنت]] و [[اجماع]] یکی از [[ادله]] چهارگانه [[شرعی]] است که در [[اصول فقه]] به‌تفصیل درباره [[حجیت]] آن بحث شده است<ref>محمدتقی حکیم، الاصول العامه للفقه المقارن، ص۲۶۳.</ref>. برخی [[مفسران]] عقل را از جنس [[ادراک]] می‌دانند؛ از این حیث که [[قلب]] را به [[تصدیق]] گره می‌زند و محکم می‌کند. [[خداوند]] عقل را در [[جان]] و جبلّت انسان قرار داده است تا [[حق و باطل]] را در [[مقام]] نظر درک کند و [[خیر و شرّ]] و [[منافع]] و مضارّ را در عمل بشناسد. [[حکم عقل]] در موارد نظری، [[حکم]] [[عقل نظری]] و در موارد عمل و مربوط به عمل، حکم [[عقل عملی]] خوانده می‌شود<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۲۴۹.</ref>.		عقل در کنار [[کتاب]] (قرآن)، [[سنت]] و [[اجماع]] یکی از [[ادله]] چهارگانه [[شرعی]] است که در [[اصول فقه]] به‌تفصیل درباره [[حجیت]] آن بحث شده است<ref>محمدتقی حکیم، الاصول العامه للفقه المقارن، ص۲۶۳.</ref>. برخی [[مفسران]] عقل را از جنس [[ادراک]] می‌دانند؛ از این حیث که [[قلب]] را به [[تصدیق]] گره می‌زند و محکم می‌کند. [[خداوند]] عقل را در [[جان]] و جبلّت انسان قرار داده است تا [[حق و باطل]] را در [[مقام]] نظر درک کند و [[خیر و شرّ]] و [[منافع]] و مضارّ را در عمل بشناسد. [[حکم عقل]] در موارد نظری، [[حکم]] [[عقل نظری]] و در موارد عمل و مربوط به عمل، حکم [[عقل عملی]] خوانده می‌شود<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۲۴۹.</ref>.

	==عقل و سیاست==		== عقل و سیاست ==
	در میان [[اندیشمندان مسلمان]]، این بحث که [[سیاست]] و [[دانش]] [[سیاسی]] در محدوده [[عقل نظری]] است یا [[عقل عملی]]، از مباحث مهم و تأثیرگذار در ایجاد مکاتب سیاسی در دوره میانه [[اسلامی]] است. برای [[فهم]] نسبت دانش سیاسی با [[نصوص دینی]]، مانند [[قرآن کریم]] و [[سنت]]، باید ابتدا عرصه [[علم]] سیاست را در محدوده عقل نظری یا عملی مشخص نمود و سپس رابطه آن را با [[قدرت]] سنجید که دانش مقدم بر قدرت است یا متأخر از آن.		در میان [[اندیشمندان مسلمان]]، این بحث که [[سیاست]] و [[دانش]] [[سیاسی]] در محدوده [[عقل نظری]] است یا [[عقل عملی]]، از مباحث مهم و تأثیرگذار در ایجاد مکاتب سیاسی در دوره میانه [[اسلامی]] است. برای [[فهم]] نسبت دانش سیاسی با [[نصوص دینی]]، مانند [[قرآن کریم]] و [[سنت]]، باید ابتدا عرصه [[علم]] سیاست را در محدوده عقل نظری یا عملی مشخص نمود و سپس رابطه آن را با [[قدرت]] سنجید که دانش مقدم بر قدرت است یا متأخر از آن.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:48:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۲۴:		خط ۲۳:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[حِجْر]]		* [[حِجْر]]
	* [[ذهن]]		* [[ذهن]]
خط ۶۵:		خط ۶۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:عقل]]		[[رده:عقل]]