علم امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۷

2024-07-28T07:37:48Z

Bahmani: /* عصمت امام حسین{{ع}} */

2024-04-23T07:09:21Z

عصمت امام حسین{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	=== عصمت امام حسین{{ع}} ===		=== عصمت امام حسین{{ع}} ===
	[[امامان اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله [[امام حسین]]{{ع}} از [[مقام عصمت]] برخوردارند. از آنان هرگز [[اشتباه]] و [[خطا]] سر نمی‌زند؛ لذا هر روایتی در هر باب و [[علمی]] که از آنان رسیده ـ از آنجا که معصوم‌اند ـ عین واقع بوده و بر ما [[حجت]] است و به همین جهت است که بر هر فرد [[مسلمان]] فرض و [[وظیفه]] است که دیگران را رها کرده و تنها واسطه رسیدن به [[حقایق]] [[قرآن]] و [[سنت پیامبر]]{{صل}} را [[اهل بیت]]{{عم}} بداند و به آنها [[رجوع]] کند تا با [[عمل به احکام]] [[الهی]] به [[سعادت دنیا]] و [[آخرت]] رهنمون شود<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۴۸.</ref>.		[[امامان اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله [[امام حسین]]{{ع}} از [[مقام عصمت]] برخوردارند. از آنان هرگز [[اشتباه]] و [[خطا]] سر نمی‌زند؛ لذا هر روایتی در هر باب و [[علمی]] که از آنان رسیده ـ از آنجا که معصوم‌اند ـ عین واقع بوده و بر ما [[حجت]] است و به همین جهت است که بر هر فرد [[مسلمان]] فرض و [[وظیفه]] است که دیگران را رها کرده و تنها واسطه رسیدن به [[حقایق]] [[قرآن]] و [[سنت پیامبر]]{{صل}} را [[اهل بیت]]{{عم}} بداند و به آنها رجوع کند تا با عمل به احکام [[الهی]] به سعادت دنیا و [[آخرت]] رهنمون شود<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۴۸.</ref>.

	=== ادله قرآنی ===		=== ادله قرآنی ===

Bahmani: /* ادله قرآنی */

2024-04-23T07:09:01Z

ادله قرآنی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۹
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	مطابق برخی از [[آیات قرآنی]]؛ از قبیل «[[آیه تطهیر]]»، «[[آیه اولی الأمر]]» و دیگر [[آیات]]، ما وظیفه داریم بعد از [[رسول اکرم]]{{صل}} برای رسیدن به حقایق [[قرآنی]] و سنت پیامبر{{صل}} به اهل بیت [[عصمت]] و [[طهارت]] مراجعه کنیم؛ زیرا هرچه از آنان رسیده، عین واقع بوده و از اشتباه هم مصون خواهد بود.		مطابق برخی از [[آیات قرآنی]]؛ از قبیل «[[آیه تطهیر]]»، «[[آیه اولی الأمر]]» و دیگر [[آیات]]، ما وظیفه داریم بعد از [[رسول اکرم]]{{صل}} برای رسیدن به حقایق [[قرآنی]] و سنت پیامبر{{صل}} به اهل بیت [[عصمت]] و [[طهارت]] مراجعه کنیم؛ زیرا هرچه از آنان رسیده، عین واقع بوده و از اشتباه هم مصون خواهد بود.

	[[خداوند متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ}}<ref>«که این قرآنی ارجمند است، * در نوشته‌ای فرو پوشیده * که جز پاکان را به آن دسترس نیست» سوره واقعه، آیه ۷۷-۷۹.</ref> و مطابق [[آیه]] ~~«[[تطهیر]]»،~~ «[[مطهرون]]» اهل بیت عصمت و طهارت{{عم}} هستند<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۴۸.</ref>.		[[خداوند متعال]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ}}<ref>«که این قرآنی ارجمند است، * در نوشته‌ای فرو پوشیده * که جز پاکان را به آن دسترس نیست» سوره واقعه، آیه ۷۷-۷۹.</ref> و مطابق [[آیه]] «تطهیر»، «[[مطهرون]]» اهل بیت عصمت و طهارت{{عم}} هستند<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۴۸.</ref>.

	=== ادله روایی ===		=== ادله روایی ===

Bahmani: /* ادله روایی */

2024-04-23T07:08:50Z

ادله روایی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	[[پیامبر اکرم]]{{صل}} مطابق روایاتی؛ از قبیل «[[حدیث ثقلین]]»، «[[حدیث سفینه]]» و دیگر [[احادیث]] هر فرد [[مسلمانی]] را تا [[روز قیامت]] [[مأمور]] به رجوع به کتاب و [[عترت]] خود کرده تا [[دین]] را از این دو کانال اخذ کنند.		[[پیامبر اکرم]]{{صل}} مطابق روایاتی؛ از قبیل «[[حدیث ثقلین]]»، «[[حدیث سفینه]]» و دیگر [[احادیث]] هر فرد [[مسلمانی]] را تا [[روز قیامت]] [[مأمور]] به رجوع به کتاب و [[عترت]] خود کرده تا [[دین]] را از این دو کانال اخذ کنند.

	[[کتاب خدا]] به عنوان کتابی [[صامت]] که مصدر همه [[معارف دینی]] است و عترت [[معصوم]] پیامبر{{صل}} به عنوان کتاب [[ناطق]] که به حقایق قرآن [[آگاهی]] کامل دارند؛ لذا هر کس که می‌خواهد از [[ضلالت]] و [[گمراهی]] مصون باشد و هرگز هلاک نشده و در [[دوزخ]] گرفتار نشود، باید به کتاب و [[عترت]] [[تمسک]] کرده و در [[سفینه]] [[نجات]] آن بزرگواران داخل شود<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۴۹.</ref>.		[[کتاب خدا]] به عنوان کتابی صامت که مصدر همه [[معارف دینی]] است و عترت [[معصوم]] پیامبر{{صل}} به عنوان کتاب [[ناطق]] که به حقایق قرآن [[آگاهی]] کامل دارند؛ لذا هر کس که می‌خواهد از [[ضلالت]] و [[گمراهی]] مصون باشد و هرگز هلاک نشده و در [[دوزخ]] گرفتار نشود، باید به کتاب و [[عترت]] تمسک کرده و در [[سفینه]] [[نجات]] آن بزرگواران داخل شود<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۴۹.</ref>.

	=== بازگشت [[سنت]] [[امام حسین]]{{ع}} به [[سنت نبوی]] ===		=== بازگشت [[سنت]] [[امام حسین]]{{ع}} به [[سنت نبوی]] ===

Bahmani: /* حجیت تفسیر امام حسین{{ع}} */

2024-04-23T07:08:24Z

حجیت تفسیر امام حسین{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۶۵:		خط ۶۵:

	== حجیت تفسیر [[امام حسین]]{{ع}} ==		== حجیت تفسیر [[امام حسین]]{{ع}} ==
	با جمع بین برخی [[آیات قرآنی]] پی می‌بریم که اهل بیت [[عصمت]] و [[طهارت]]{{عم}} و از آن جمله امام حسین{{ع}} [[حقیقت قرآن]] را مس کرده و از آن [[آگاهی]] کامل دارند و لذا چنین کسانی اقوال و بیاناتش در شرح و توضیح و [[تفسیر قرآن]] برای همه [[حجت]] است. اینک این موضوع را از چند طریق به [[اثبات]] می‌رسانیم.		با جمع بین برخی [[آیات قرآنی]] پی می‌بریم که اهل بیت [[عصمت]] و [[طهارت]]{{عم}} و از آن جمله امام حسین{{ع}} حقیقت قرآن را مس کرده و از آن [[آگاهی]] کامل دارند و لذا چنین کسانی اقوال و بیاناتش در شرح و توضیح و [[تفسیر قرآن]] برای همه [[حجت]] است. اینک این موضوع را از چند طریق به [[اثبات]] می‌رسانیم.

	=== بیان اول ===		=== بیان اول ===

Bahmani: /* بیان اول */

2024-04-23T07:08:13Z

بیان اول

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۷۴:		خط ۷۴:
	ج) [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ}}<ref>«که این قرآنی ارجمند است، * در نوشته‌ای فرو پوشیده * که جز پاکان را به آن دسترس نیست» سوره واقعه، آیه ۷۷-۷۹.</ref>. در جمله {{متن قرآن\|لَا يَمَسُّهُ}} دو احتمال است:		ج) [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ}}<ref>«که این قرآنی ارجمند است، * در نوشته‌ای فرو پوشیده * که جز پاکان را به آن دسترس نیست» سوره واقعه، آیه ۷۷-۷۹.</ref>. در جمله {{متن قرآن\|لَا يَمَسُّهُ}} دو احتمال است:
	#جمله ناهیه باشد به این معنا که نباید [[قرآن]] را به جز افراد با [[طهارت]] مس کنند.		#جمله ناهیه باشد به این معنا که نباید [[قرآن]] را به جز افراد با [[طهارت]] مس کنند.
	#جمله [[نافیه]] باشد به این معنا که [[حقیقت قرآن]] را به جز افرادی که طهارت [[نفسانی]] دارند [[درک]] نمی‌کنند.		#جمله نافیه باشد به این معنا که حقیقت قرآن را به جز افرادی که طهارت [[نفسانی]] دارند [[درک]] نمی‌کنند.

	در [[قرآن کریم]] کلمه «مس» به معنای مس ظاهری و مس [[باطنی]] هر دو به کار رفته است و نیز طهارت به معنای طهارت ظاهری و طهارت باطنی هر دو به کار برده شده است. خداوند درباره مس ظاهری می‌فرماید: {{متن قرآن\|لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً}}<ref>«اگر زنانی را که با آنان آمیزش نکرده یا برای آنها کابینی نبریده‌اید، طلاق دهید، بر شما گناهی نیست». سوره بقره، آیه ۲۳۶.</ref> و نیز درباره مس باطنی می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ}}<ref>«بی‌گمان پرهیزگاران چون دمدمه‌ای از شیطان به ایشان رسد (از خداوند) یاد می‌کنند و ناگاه دیده‌ور می‌شوند» سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.		در [[قرآن کریم]] کلمه «مس» به معنای مس ظاهری و مس [[باطنی]] هر دو به کار رفته است و نیز طهارت به معنای طهارت ظاهری و طهارت باطنی هر دو به کار برده شده است. خداوند درباره مس ظاهری می‌فرماید: {{متن قرآن\|لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً}}<ref>«اگر زنانی را که با آنان آمیزش نکرده یا برای آنها کابینی نبریده‌اید، طلاق دهید، بر شما گناهی نیست». سوره بقره، آیه ۲۳۶.</ref> و نیز درباره مس باطنی می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ}}<ref>«بی‌گمان پرهیزگاران چون دمدمه‌ای از شیطان به ایشان رسد (از خداوند) یاد می‌کنند و ناگاه دیده‌ور می‌شوند» سوره اعراف، آیه ۲۰۱.</ref>.
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	و درباره طهارت ظاهری می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ}}<ref>«و جامه‌ات را پاکیزه گردان،» سوره مدثر، آیه ۴.</ref> و درباره طهارت باطنی می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}}<ref>«و آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را برگزید و پاکیزه داشت و بر زنان جهان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۴۲.</ref>.		و درباره طهارت ظاهری می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ}}<ref>«و جامه‌ات را پاکیزه گردان،» سوره مدثر، آیه ۴.</ref> و درباره طهارت باطنی می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}}<ref>«و آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را برگزید و پاکیزه داشت و بر زنان جهان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۴۲.</ref>.

	د) از برخی [[آیات]] استفاده می‌شود که [[اهل بیت]] [[عصمت]] و [[طهارت]]{{عم}} مصداق [[واقعی]] «[[مطهرون]]» در قرآن‌اند: [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref>«جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۵۷.</ref>		د) از برخی [[آیات]] استفاده می‌شود که [[اهل بیت]] [[عصمت]] و [[طهارت]]{{عم}} مصداق واقعی «[[مطهرون]]» در قرآن‌اند: [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}}<ref>«جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۵۷.</ref>

	=== بیان دوم ===		=== بیان دوم ===

Bahmani: /* بیان دوم */

2024-04-23T07:07:44Z

بیان دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۹۲:		خط ۹۲:
	## [[منشأ عصمت]] [[علم]] به [[حقایق]] امور و [[علم الیقین]] است: [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجَاهِلِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: پروردگارا! زندان از آنچه مرا به آن فرا می‌خواند خوش‌تر است و اگر فریبشان را از من نگردانی به آنان می‌گرایم و از نادانان خواهم بود» سوره یوسف، آیه ۳۳.</ref>.		## [[منشأ عصمت]] [[علم]] به [[حقایق]] امور و [[علم الیقین]] است: [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجَاهِلِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: پروردگارا! زندان از آنچه مرا به آن فرا می‌خواند خوش‌تر است و اگر فریبشان را از من نگردانی به آنان می‌گرایم و از نادانان خواهم بود» سوره یوسف، آیه ۳۳.</ref>.

	نتیجه اینکه: در سینه [[امامان معصوم]] [[حقیقت قرآن]] وجود دارد و هر کس حقیقت قرآن نزد او است بیاناتش در [[تفسیر قرآن]] [[حجت]] است<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۵۹.</ref>.		نتیجه اینکه: در سینه [[امامان معصوم]] حقیقت قرآن وجود دارد و هر کس حقیقت قرآن نزد او است بیاناتش در [[تفسیر قرآن]] [[حجت]] است<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۵۹.</ref>.

	=== بیان سوم ===		=== بیان سوم ===

Bahmani: /* منابع علم امام */

2024-04-23T07:07:13Z

منابع علم امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	# '''تعلیمات پیامبر{{صل}}:''' یکی از مصادر و منابع [[علوم امامان]]{{عم}}، تعلیمات پیامبر{{صل}} است:		# '''تعلیمات پیامبر{{صل}}:''' یکی از مصادر و منابع [[علوم امامان]]{{عم}}، تعلیمات پیامبر{{صل}} است:
	##[[ترمذی]] به سندش از [[حضرت علی]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: من هر گاه از رسول خدا{{صل}} سؤال می‌کردم به من [[علم]] عطا می‌نمود و هر گاه که [[سکوت]] می‌کردم آن حضرت ابتدا به سخن می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ إِذَا سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} أَعْطَانِي وَ إِذَا سَكَتُ ابْتَدَأَنِي‌}}؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۴۳۷، حدیث ۳۷۲۲.</ref>.		##[[ترمذی]] به سندش از [[حضرت علی]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: من هر گاه از رسول خدا{{صل}} سؤال می‌کردم به من [[علم]] عطا می‌نمود و هر گاه که [[سکوت]] می‌کردم آن حضرت ابتدا به سخن می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ إِذَا سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} أَعْطَانِي وَ إِذَا سَكَتُ ابْتَدَأَنِي‌}}؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۴۳۷، حدیث ۳۷۲۲.</ref>.
	##[[ام سلمه]] می‌گوید: [[جبرئیل]] بر [[رسول خدا]] [[املاء]] می‌کرد و رسول خدا{{صل}} نیز بر علی{{ع}} املاء می‌نمود<ref>{{عربی\|کان جبریل یمل علی رسول الله{{صل}} و [[رسول الله]] یمل علی علی}}؛ علی بن محمد ابن مغازلی، مناقب اهل البیت{{عم}}، ص۳۲۰.</ref>.		##[[ام سلمه]] می‌گوید: [[جبرئیل]] بر [[رسول خدا]] املاء می‌کرد و رسول خدا{{صل}} نیز بر علی{{ع}} املاء می‌نمود<ref>{{عربی\|کان جبریل یمل علی رسول الله{{صل}} و [[رسول الله]] یمل علی علی}}؛ علی بن محمد ابن مغازلی، مناقب اهل البیت{{عم}}، ص۳۲۰.</ref>.
	##[[امام علی]]{{ع}} فرمود: رسول خدا{{صل}} به من [[هزار باب علم]] یاد داد که هر بابی [[هزار باب]] دیگر را باز می‌کند<ref>{{متن حدیث\|عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ أَلْفَ بَابٍ كُلُّ بَابٍ يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ}}؛ متقی هندی، کنز العمال فی سنن الأقوال والأفعال، ج۱۳، ص۱۱۴، حدیث ۳۶۳۷۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۰.</ref>		##[[امام علی]]{{ع}} فرمود: رسول خدا{{صل}} به من [[هزار باب علم]] یاد داد که هر بابی [[هزار باب]] دیگر را باز می‌کند<ref>{{متن حدیث\|عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ أَلْفَ بَابٍ كُلُّ بَابٍ يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ}}؛ متقی هندی، کنز العمال فی سنن الأقوال والأفعال، ج۱۳، ص۱۱۴، حدیث ۳۶۳۷۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۰.</ref>
	# '''استناد به رسول خدا{{صل}}:'''		# '''استناد به رسول خدا{{صل}}:'''
	##[[کلینی]] از قتیبه نقل می‌کند که گفت: مردی از امام صادق{{ع}} مسئله‌ای پرسید و حضرت جوابش داد، آن شخص عرض کرد: برای شما اگر چنین و چنان باشد جوابش چیست؟ فرمود: خاموش باش، هر جوابی که من به تو می‌دهم از قول رسول خدا{{صل}} است، ما از خود رأیی نداریم<ref>{{متن حدیث\|سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} عَنْ مَسْأَلَةٍ فَأَجَابَهُ فِيهَا فَقَالَ الرَّجُلُ أَ رَأَيْتَ إِنْ كَانَ كَذَا وَ كَذَا مَا يَكُونُ الْقَوْلُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ مَهْ مَا أَجَبْتُكَ فِيهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} لَسْنَا مِنْ أَ رَأَيْتَ فِي شَيْ‌ءٍ}}؛ کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۸، حدیث ۲۱.</ref>.		##[[کلینی]] از قتیبه نقل می‌کند که گفت: مردی از امام صادق{{ع}} مسئله‌ای پرسید و حضرت جوابش داد، آن شخص عرض کرد: برای شما اگر چنین و چنان باشد جوابش چیست؟ فرمود: خاموش باش، هر جوابی که من به تو می‌دهم از قول رسول خدا{{صل}} است، ما از خود رأیی نداریم<ref>{{متن حدیث\|سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} عَنْ مَسْأَلَةٍ فَأَجَابَهُ فِيهَا فَقَالَ الرَّجُلُ أَ رَأَيْتَ إِنْ كَانَ كَذَا وَ كَذَا مَا يَكُونُ الْقَوْلُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ مَهْ مَا أَجَبْتُكَ فِيهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} لَسْنَا مِنْ أَ رَأَيْتَ فِي شَيْ‌ءٍ}}؛ کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۸، حدیث ۲۱.</ref>.
	##[[فضیل بن یسار]] از [[امام باقر]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: اگر ما به [[رأی]] خود [[حدیث]] گوییم [[گمراه]] خواهیم شد؛ همان‌گونه که کسانی قبل از ما به همین جهت گمراه شدند. ولی ما با بینه‌ای از جانب پروردگارمان حدیث شدیم که [[خداوند]] آن را بر پیامبرش تبیین کرد، او نیز آن را برای ما تبیین نمود<ref>{{متن حدیث\|لَوْ أَنَّا حَدَّثْنَا بِرَأْيِنَا ضَلَلْنَا كَمَا ضَلَّ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا وَ لَكِنَّا حَدَّثْنَا بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّنَا بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ فَبَيَّنَهَا لَنَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۲۹۹، حدیث ۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۱.</ref>		##[[فضیل بن یسار]] از [[امام باقر]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: اگر ما به رأی خود [[حدیث]] گوییم [[گمراه]] خواهیم شد؛ همان‌گونه که کسانی قبل از ما به همین جهت گمراه شدند. ولی ما با بینه‌ای از جانب پروردگارمان حدیث شدیم که [[خداوند]] آن را بر پیامبرش تبیین کرد، او نیز آن را برای ما تبیین نمود<ref>{{متن حدیث\|لَوْ أَنَّا حَدَّثْنَا بِرَأْيِنَا ضَلَلْنَا كَمَا ضَلَّ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا وَ لَكِنَّا حَدَّثْنَا بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّنَا بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ فَبَيَّنَهَا لَنَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۲۹۹، حدیث ۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۱.</ref>
	# '''[[کتاب علی]]{{ع}}:'''		# '''کتاب علی{{ع}}:'''
	## [[محمد بن مسلم]] از یکی از امامان [[باقر]] یا صادق{{عم}} [[روایات]] نقل کرده که فرمود: همانا نزد ما صحیفه‌ای است از کتاب یا [[مصحف علی]]{{ع}} که طول آن هفتاد ذراع است، ما آنچه را که در آن است [[پیروی]] خواهیم کرد و هرگز از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كِتَابِ عَلِيٍّ أَوْ مُصْحَفِ عَلِيٍّ{{ع}} طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا فَلَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۶، حدیث ۲۰.</ref>.		## [[محمد بن مسلم]] از یکی از امامان [[باقر]] یا صادق{{عم}} [[روایات]] نقل کرده که فرمود: همانا نزد ما صحیفه‌ای است از کتاب یا [[مصحف علی]]{{ع}} که طول آن هفتاد ذراع است، ما آنچه را که در آن است [[پیروی]] خواهیم کرد و هرگز از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كِتَابِ عَلِيٍّ أَوْ مُصْحَفِ عَلِيٍّ{{ع}} طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا فَلَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۶، حدیث ۲۰.</ref>.
	## [[مروان]] می‌گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: نزد ما [[کتاب علی]]{{ع}} است با هفتاد ذراع<ref>{{متن حدیث\|عِنْدَنَا كِتَابُ عَلِيٍّ سَبْعُونَ ذِرَاعاً}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۷، حدیث ۲.</ref>.		## [[مروان]] می‌گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: نزد ما [[کتاب علی]]{{ع}} است با هفتاد ذراع<ref>{{متن حدیث\|عِنْدَنَا كِتَابُ عَلِيٍّ سَبْعُونَ ذِرَاعاً}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۷، حدیث ۲.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-23T07:06:38Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۸:		خط ۸:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	هر فرد [[مسلمانی]] که [[ایمان]] به وصایای [[رسول گرامی اسلام]] در [[حق اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله [[امام حسین]]{{ع}} دارد، شکی در حجیت اقوال آنان پیدا نمی‌کند؛ زیرا مطابق برخی از [[آیات قرآنی]] و روایات نبوی، بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} [[دوازده امام]] که همگی از [[ذریه]] پیامبرند، دارای [[مقام عصمت]] بوده و [[مرجع]] [[دینی]] مردم‌اند؛ خواه به مصدر و مبدأ [[علوم]] آنان پی ببریم یا خیر. ولی در عین حال در این مبحث به برخی از مصادر علوم آنان اشاره خواهیم کرد تا اینکه کسی [[خیال]] نکند حجیت اقوال آنان به این معناست که [[اهل بیت پیامبر]] بوده و به آنان [[وحی]] می‌شده است.		هر فرد [[مسلمانی]] که [[ایمان]] به وصایای [[رسول گرامی اسلام]] در [[حق اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله [[امام حسین]]{{ع}} دارد، شکی در حجیت اقوال آنان پیدا نمی‌کند؛ زیرا مطابق برخی از [[آیات قرآنی]] و روایات نبوی، بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} [[دوازده امام]] که همگی از [[ذریه]] پیامبرند، دارای [[مقام عصمت]] بوده و [[مرجع]] [[دینی]] مردم‌اند؛ خواه به مصدر و مبدأ [[علوم]] آنان پی ببریم یا خیر. ولی در عین حال در این مبحث به برخی از مصادر علوم آنان اشاره خواهیم کرد تا اینکه کسی خیال نکند حجیت اقوال آنان به این معناست که [[اهل بیت پیامبر]] بوده و به آنان [[وحی]] می‌شده است.

	== منابع علم امام ==		== منابع علم امام ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-23T07:06:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۸:		خط ۸:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	هر فرد [[مسلمانی]] که [[ایمان]] به وصایای [[رسول گرامی اسلام]] در [[حق اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله [[امام حسین]]{{ع}} دارد، شکی در [[حجیت]] اقوال آنان پیدا نمی‌کند؛ زیرا مطابق برخی از [[آیات قرآنی]] و [[روایات ~~نبوی]]،~~ بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} [[دوازده امام]] که همگی از [[ذریه]] پیامبرند، دارای [[مقام عصمت]] بوده و [[مرجع]] [[دینی]] مردم‌اند؛ خواه به مصدر و مبدأ [[علوم]] آنان پی ببریم یا خیر. ولی در عین حال در این مبحث به برخی از مصادر علوم آنان اشاره خواهیم کرد تا اینکه کسی [[خیال]] نکند حجیت اقوال آنان به این معناست که [[اهل بیت پیامبر]] بوده و به آنان [[وحی]] می‌شده است.		هر فرد [[مسلمانی]] که [[ایمان]] به وصایای [[رسول گرامی اسلام]] در [[حق اهل بیت]]{{عم}} و از آن جمله [[امام حسین]]{{ع}} دارد، شکی در حجیت اقوال آنان پیدا نمی‌کند؛ زیرا مطابق برخی از [[آیات قرآنی]] و روایات نبوی، بعد از [[رسول خدا]]{{صل}} [[دوازده امام]] که همگی از [[ذریه]] پیامبرند، دارای [[مقام عصمت]] بوده و [[مرجع]] [[دینی]] مردم‌اند؛ خواه به مصدر و مبدأ [[علوم]] آنان پی ببریم یا خیر. ولی در عین حال در این مبحث به برخی از مصادر علوم آنان اشاره خواهیم کرد تا اینکه کسی [[خیال]] نکند حجیت اقوال آنان به این معناست که [[اهل بیت پیامبر]] بوده و به آنان [[وحی]] می‌شده است.

	== منابع علم امام ==		== منابع علم امام ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	# '''تعلیمات پیامبر{{صل}}:''' یکی از مصادر و منابع [[علوم امامان]]{{عم}}، تعلیمات پیامبر{{صل}} است:		# '''تعلیمات پیامبر{{صل}}:''' یکی از مصادر و منابع [[علوم امامان]]{{عم}}، تعلیمات پیامبر{{صل}} است:
	##[[ترمذی]] به سندش از [[حضرت علی]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: من هر گاه از رسول خدا{{صل}} سؤال می‌کردم به من [[علم]] عطا می‌نمود و هر گاه که [[سکوت]] می‌کردم آن حضرت ابتدا به سخن می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ إِذَا سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} أَعْطَانِي وَ إِذَا سَكَتُ ابْتَدَأَنِي‌}}؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۴۳۷، حدیث ۳۷۲۲.</ref>.		##[[ترمذی]] به سندش از [[حضرت علی]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: من هر گاه از رسول خدا{{صل}} سؤال می‌کردم به من [[علم]] عطا می‌نمود و هر گاه که [[سکوت]] می‌کردم آن حضرت ابتدا به سخن می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ إِذَا سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ{{صل}} أَعْطَانِي وَ إِذَا سَكَتُ ابْتَدَأَنِي‌}}؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۴۳۷، حدیث ۳۷۲۲.</ref>.
	##[[ام سلمه]] می‌گوید: [[جبرئیل]] بر [[رسول خدا]] [[املاء]] می‌کرد و رسول خدا{{صل}} نیز بر علی{{ع}} املاء می‌نمود<ref>{{عربی\|کان جبریل یمل علی رسول الله{{صل}} و [[رسول الله]] یمل علی علی}}؛ علی بن محمد ابن مغازلی، مناقب اهل البیت{{عم}}، ص۳۲۰.</ref>.		##[[ام سلمه]] می‌گوید: [[جبرئیل]] بر [[رسول خدا]] املاء می‌کرد و رسول خدا{{صل}} نیز بر علی{{ع}} املاء می‌نمود<ref>{{عربی\|کان جبریل یمل علی رسول الله{{صل}} و [[رسول الله]] یمل علی علی}}؛ علی بن محمد ابن مغازلی، مناقب اهل البیت{{عم}}، ص۳۲۰.</ref>.
	##[[امام علی]]{{ع}} فرمود: رسول خدا{{صل}} به من [[هزار باب علم]] یاد داد که هر بابی [[هزار باب]] دیگر را باز می‌کند<ref>{{متن حدیث\|عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ أَلْفَ بَابٍ كُلُّ بَابٍ يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ}}؛ متقی هندی، کنز العمال فی سنن الأقوال والأفعال، ج۱۳، ص۱۱۴، حدیث ۳۶۳۷۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۰.</ref>		##[[امام علی]]{{ع}} فرمود: رسول خدا{{صل}} به من [[هزار باب علم]] یاد داد که هر بابی [[هزار باب]] دیگر را باز می‌کند<ref>{{متن حدیث\|عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ أَلْفَ بَابٍ كُلُّ بَابٍ يَفْتَحُ أَلْفَ بَابٍ}}؛ متقی هندی، کنز العمال فی سنن الأقوال والأفعال، ج۱۳، ص۱۱۴، حدیث ۳۶۳۷۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۰.</ref>
	# '''استناد به رسول خدا{{صل}}:'''		# '''استناد به رسول خدا{{صل}}:'''
	##[[کلینی]] از قتیبه نقل می‌کند که گفت: مردی از امام صادق{{ع}} مسئله‌ای پرسید و حضرت جوابش داد، آن شخص عرض کرد: برای شما اگر چنین و چنان باشد جوابش چیست؟ فرمود: خاموش باش، هر جوابی که من به تو می‌دهم از قول رسول خدا{{صل}} است، ما از خود رأیی نداریم<ref>{{متن حدیث\|سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} عَنْ مَسْأَلَةٍ فَأَجَابَهُ فِيهَا فَقَالَ الرَّجُلُ أَ رَأَيْتَ إِنْ كَانَ كَذَا وَ كَذَا مَا يَكُونُ الْقَوْلُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ مَهْ مَا أَجَبْتُكَ فِيهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} لَسْنَا مِنْ أَ رَأَيْتَ فِي شَيْ‌ءٍ}}؛ کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۸، حدیث ۲۱.</ref>.		##[[کلینی]] از قتیبه نقل می‌کند که گفت: مردی از امام صادق{{ع}} مسئله‌ای پرسید و حضرت جوابش داد، آن شخص عرض کرد: برای شما اگر چنین و چنان باشد جوابش چیست؟ فرمود: خاموش باش، هر جوابی که من به تو می‌دهم از قول رسول خدا{{صل}} است، ما از خود رأیی نداریم<ref>{{متن حدیث\|سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} عَنْ مَسْأَلَةٍ فَأَجَابَهُ فِيهَا فَقَالَ الرَّجُلُ أَ رَأَيْتَ إِنْ كَانَ كَذَا وَ كَذَا مَا يَكُونُ الْقَوْلُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ مَهْ مَا أَجَبْتُكَ فِيهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَهُوَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} لَسْنَا مِنْ أَ رَأَيْتَ فِي شَيْ‌ءٍ}}؛ کلینی، الکافی، ج۱، ص۵۸، حدیث ۲۱.</ref>.
	##[[فضیل بن یسار]] از [[امام باقر]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: اگر ما به [[رأی]] خود [[حدیث]] گوییم [[گمراه]] خواهیم شد؛ همان‌گونه که کسانی قبل از ما به همین جهت گمراه شدند. ولی ما با بینه‌ای از جانب پروردگارمان حدیث شدیم که [[خداوند]] آن را بر پیامبرش تبیین کرد، او نیز آن را برای ما تبیین نمود<ref>{{متن حدیث\|لَوْ أَنَّا حَدَّثْنَا بِرَأْيِنَا ضَلَلْنَا كَمَا ضَلَّ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا وَ لَكِنَّا حَدَّثْنَا بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّنَا بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ فَبَيَّنَهَا لَنَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۲۹۹، حدیث ۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۱.</ref>		##[[فضیل بن یسار]] از [[امام باقر]]{{ع}} نقل کرده که فرمود: اگر ما به رأی خود [[حدیث]] گوییم [[گمراه]] خواهیم شد؛ همان‌گونه که کسانی قبل از ما به همین جهت گمراه شدند. ولی ما با بینه‌ای از جانب پروردگارمان حدیث شدیم که [[خداوند]] آن را بر پیامبرش تبیین کرد، او نیز آن را برای ما تبیین نمود<ref>{{متن حدیث\|لَوْ أَنَّا حَدَّثْنَا بِرَأْيِنَا ضَلَلْنَا كَمَا ضَلَّ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا وَ لَكِنَّا حَدَّثْنَا بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّنَا بَيَّنَهَا لِنَبِيِّهِ فَبَيَّنَهَا لَنَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۲۹۹، حدیث ۲.</ref>.<ref>[[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|دانشنامه علمی کلمات امام حسین]]، ج۱، ص ۳۳۱.</ref>
	# '''[[کتاب علی]]{{ع}}:'''		# '''کتاب علی{{ع}}:'''
	## [[محمد بن مسلم]] از یکی از امامان [[باقر]] یا صادق{{عم}} [[روایات]] نقل کرده که فرمود: همانا نزد ما صحیفه‌ای است از کتاب یا [[مصحف علی]]{{ع}} که طول آن هفتاد ذراع است، ما آنچه را که در آن است [[پیروی]] خواهیم کرد و هرگز از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كِتَابِ عَلِيٍّ أَوْ مُصْحَفِ عَلِيٍّ{{ع}} طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا فَلَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۶، حدیث ۲۰.</ref>.		## [[محمد بن مسلم]] از یکی از امامان [[باقر]] یا صادق{{عم}} [[روایات]] نقل کرده که فرمود: همانا نزد ما صحیفه‌ای است از کتاب یا [[مصحف علی]]{{ع}} که طول آن هفتاد ذراع است، ما آنچه را که در آن است [[پیروی]] خواهیم کرد و هرگز از آن [[تجاوز]] نمی‌کنیم<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ عِنْدَنَا صَحِيفَةً مِنْ كِتَابِ عَلِيٍّ أَوْ مُصْحَفِ عَلِيٍّ{{ع}} طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً فَنَحْنُ نَتَّبِعُ مَا فِيهَا فَلَا نَعْدُوهَا}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۶، حدیث ۲۰.</ref>.
	## [[مروان]] می‌گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: نزد ما [[کتاب علی]]{{ع}} است با هفتاد ذراع<ref>{{متن حدیث\|عِنْدَنَا كِتَابُ عَلِيٍّ سَبْعُونَ ذِرَاعاً}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۷، حدیث ۲.</ref>.		## [[مروان]] می‌گوید: از [[امام صادق]]{{ع}} شنیدم که می‌فرمود: نزد ما [[کتاب علی]]{{ع}} است با هفتاد ذراع<ref>{{متن حدیث\|عِنْدَنَا كِتَابُ عَلِيٍّ سَبْعُونَ ذِرَاعاً}}؛ صفار، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد{{عم}}، ص۱۴۷، حدیث ۲.</ref>.