علم غیب ذاتی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* علم غیب ذاتی، ویژه خدا */

2023-11-09T07:49:38Z

علم غیب ذاتی، ویژه خدا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==علم غیب ذاتی، ویژه [[خدا]]==		==علم غیب ذاتی، ویژه [[خدا]]==
	نزد [[امام علی]]{{ع}} آن‌که در ذات خود [[آگاه]] از نهان‌ها است و این [[دانش]] را از دیگری فرا نگرفته است، کسی جز [[خدای تعالی]] نیست: {{متن حدیث\|الْعَالِمِ بِلَا اكْتِسَابٍ وَ لَا ازْدِيَادٍ وَ لَا عِلْمٍ مُسْتَفَادٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳، ص۲۴۵.</ref>؛ ~~«[[دانا]]~~ است بی‌اندوختن و افزودن دانش، و نه دانشی فرا گرفته به ~~[[کوشش]]»~~. از این رو، [[آدمیان]] هر چند دیوارهای [[زمان]] و مکان را - به [[اذن الهی]] - فرو ریزند و به رازگشایی از گذشته و [[پیش‌گویی]] [[آینده]] بپردازند، سزاوار آن نیستند که به گونه مطلق، دانای نهان‌ها به شمار آیند<ref>ر.ک: مصنفات الشیخ المفید (اوائل المقالات)، ج۴، ص۶۷؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۳، ص۴۰۳ و ج۵، ص۳۱۴-۳۱۳.</ref>. بر این اساس، [[امام]] در پاسخ به کسی که از [[اخبار غیبی]] آن حضرت به شگفت آمده بود و گویا از [[علم غیب]]، تصویری جز دانش ذاتی و غیر اکتسابی نداشت<ref>از برخی نقل‌های تاریخی چنین برمی‌آید که این برداشت در آن زمان رواج داشته است. برای نمونه، ر.ک: مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۲۶، ص۱۰۳؛ ری شهری، محمد، موسوعه الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۷، ص۲۰۶.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|لَيْسَ هُوَ بِعِلْمِ غَيْبٍ وَ إِنَّمَا هُوَ تَعَلُّمٌ مِنْ ذِي عِلْمٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۸، ص۱۲۷.</ref>؛ «این، علم غیب نیست؛ [[علمی]] است که از دارنده [[علم]] آموخته شده است».		نزد [[امام علی]]{{ع}} آن‌که در ذات خود [[آگاه]] از نهان‌ها است و این [[دانش]] را از دیگری فرا نگرفته است، کسی جز [[خدای تعالی]] نیست: {{متن حدیث\|الْعَالِمِ بِلَا اكْتِسَابٍ وَ لَا ازْدِيَادٍ وَ لَا عِلْمٍ مُسْتَفَادٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳، ص۲۴۵.</ref>؛ «دانا است بی‌اندوختن و افزودن دانش، و نه دانشی فرا گرفته به کوشش». از این رو، [[آدمیان]] هر چند دیوارهای [[زمان]] و مکان را - به [[اذن الهی]] - فرو ریزند و به رازگشایی از گذشته و [[پیش‌گویی]] [[آینده]] بپردازند، سزاوار آن نیستند که به گونه مطلق، دانای نهان‌ها به شمار آیند<ref>ر.ک: مصنفات الشیخ المفید (اوائل المقالات)، ج۴، ص۶۷؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۳، ص۴۰۳ و ج۵، ص۳۱۴-۳۱۳.</ref>. بر این اساس، [[امام]] در پاسخ به کسی که از [[اخبار غیبی]] آن حضرت به شگفت آمده بود و گویا از [[علم غیب]]، تصویری جز دانش ذاتی و غیر اکتسابی نداشت<ref>از برخی نقل‌های تاریخی چنین برمی‌آید که این برداشت در آن زمان رواج داشته است. برای نمونه، ر.ک: مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۲۶، ص۱۰۳؛ ری شهری، محمد، موسوعه الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۷، ص۲۰۶.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|لَيْسَ هُوَ بِعِلْمِ غَيْبٍ وَ إِنَّمَا هُوَ تَعَلُّمٌ مِنْ ذِي عِلْمٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۸، ص۱۲۷.</ref>؛ «این، علم غیب نیست؛ [[علمی]] است که از دارنده [[علم]] آموخته شده است».

	گستره [[علم خداوند]] همه چیز را در بر می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که شمار قطره‌های [[باران]] و [[ستارگان]] [[آسمان]] را می‌داند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۸، ص۱۸۶.</ref>. از این رو، جای [[شگفتی]] نیست اگر شمار موهای سر [[انسانی]] را به [[بنده]] برگزیده‌اش بیاموزد<ref>ر.ک: ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج۱۰، ص۱۴.</ref>. [[ابوذر غفاری]] همراه با امام علی{{ع}} از جایی می‌گذشت که با انبوهی از مورچگان روبه‌رو گشت. [[ابوذر]] از روی شگفتی گفت: «چه بزرگ است خدایی که شمار اینها را می‌داند!» امام فرمود: «به جای این سخن، بگو: چه بزرگ است آفریدگارشان! زیرا [[سوگند]] به خدایی که تو را پدید آورد، من [نیز] به [[اذن خداوند]]، شمار این مورچگان را می‌دانم و نر و ماده‌شان را از هم باز می‌شناسم»<ref>شرف الدین استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره، ج۲، ص۴۹۰.</ref>. همچنین، اگر [[امیرمؤمنان]]{{ع}} از درون [[آدمیان]] خبر می‌دهد و [[دوست]] را از [[دشمن]] میشناسد،<ref>ر.ک: کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۴۳۸؛ فیض کاشانی، ملامحسن، الوافی، ج۳، ص۵۴۲ و حر عاملی، محمد، اثبات الهداه، ج۲، ص۴۹۵،۴۶۰، ۴۵۷.</ref> خود، بر این [[حقیقت]] پای می‌فشارد که آن را از [[خزانه]] [[علم خداوندی]] به دست آورده است؛ خدایی که «بر هر چه پوشیده است، [[دانا~~]] است،~~ و هر [[راز]] نزد او هویدا است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۲، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[حسن یوسفیان\|یوسفیان، حسن]]، [[علم غیب امام (مقاله)\| مقاله «علم غیب امام»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۳]] ص ۳۴۲.</ref>		گستره [[علم خداوند]] همه چیز را در بر می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که شمار قطره‌های [[باران]] و [[ستارگان]] [[آسمان]] را می‌داند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۸، ص۱۸۶.</ref>. از این رو، جای [[شگفتی]] نیست اگر شمار موهای سر [[انسانی]] را به [[بنده]] برگزیده‌اش بیاموزد<ref>ر.ک: ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج۱۰، ص۱۴.</ref>. [[ابوذر غفاری]] همراه با امام علی{{ع}} از جایی می‌گذشت که با انبوهی از مورچگان روبه‌رو گشت. [[ابوذر]] از روی شگفتی گفت: «چه بزرگ است خدایی که شمار اینها را می‌داند!» امام فرمود: «به جای این سخن، بگو: چه بزرگ است آفریدگارشان! زیرا [[سوگند]] به خدایی که تو را پدید آورد، من [نیز] به [[اذن خداوند]]، شمار این مورچگان را می‌دانم و نر و ماده‌شان را از هم باز می‌شناسم»<ref>شرف الدین استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره، ج۲، ص۴۹۰.</ref>. همچنین، اگر [[امیرمؤمنان]]{{ع}} از درون [[آدمیان]] خبر می‌دهد و [[دوست]] را از [[دشمن]] میشناسد،<ref>ر.ک: کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۱، ص۴۳۸؛ فیض کاشانی، ملامحسن، الوافی، ج۳، ص۵۴۲ و حر عاملی، محمد، اثبات الهداه، ج۲، ص۴۹۵،۴۶۰، ۴۵۷.</ref> خود، بر این [[حقیقت]] پای می‌فشارد که آن را از [[خزانه]] علم خداوندی به دست آورده است؛ خدایی که «بر هر چه پوشیده است، دانا است و هر راز نزد او هویدا است»<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۳۲، ص۱۳۰.</ref>.<ref>[[حسن یوسفیان\|یوسفیان، حسن]]، [[علم غیب امام (مقاله)\| مقاله «علم غیب امام»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|دانشنامه امام علی ج۳]] ص ۳۴۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2023-11-09T07:48:56Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:10115976.jpg\|22px]] [[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سیداحمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۱ (کتاب)\|'''در آستان امامان معصوم، ج۱''']]
			# [[پرونده:علم غیب از نگاه عقل و وحی.png\|22px]] [[محمد حسن نادم\|نادم، محمد حسن]]، [[علم غیب از نگاه عقل و وحی (کتاب)\|'''علم غیب از نگاه عقل و وحی''']]
			# [[پرونده:11185.jpg\|22px]] [[ناصر رفیعی\|رفیعی، ناصر]]، [[علم غیب ائمه - رفیعی (مقاله)\|'''علم غیب ائمه''']]، [[مطالعات اهل بیت‌شناسی (نشریه)\|دوفصلنامه مطالعات اهل بیت‌شناسی]]
			# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[حسن مهدی‌فر\|مهدی‌فر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن (پایان‌نامه)\|'''علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن''']]
			# [[پرونده:120128.jpg\|22px]] [[سید امین موسوی\|موسوی، سید امین]]، [[گستره علم غیب از دیدگاه ادیان ابراهیمی (کتاب)\|'''گستره علم غیب از دیدگاه ادیان ابراهیمی''']]
	# [[پرونده:1368101.jpg\|22px]] [[حسن یوسفیان\|یوسفیان، حسن]]، [[علم غیب امام (مقاله)\| مقاله «علم غیب امام»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۳''']]		# [[پرونده:1368101.jpg\|22px]] [[حسن یوسفیان\|یوسفیان، حسن]]، [[علم غیب امام (مقاله)\| مقاله «علم غیب امام»]]، [[دانشنامه امام علی ج۳ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۳''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2023-11-09T07:48:29Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و احاطه به امور غیبی دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] متعال اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.		مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و احاطه به امور غیبی دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] متعال اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید احمد خاتمی\|خاتمی، سیداحمد]]، [[در آستان امامان معصوم ج۱ (کتاب)\|در آستان امامان معصوم، ج۱]]، ص۹۵ ـ ۹۸؛ [[محمد حسن نادم\|نادم، محمد حسن]]، [[علم غیب از نگاه عقل و وحی (کتاب)\|علم غیب از نگاه عقل و وحی]]، ص۱۰۱؛ [[ناصر رفیعی\|رفیعی، ناصر]]، [[علم غیب ائمه (مقاله)\|علم غیب ائمه]]، [[مطالعات اهل بیت‌شناسی (نشریه)\|دوفصلنامه مطالعات اهل بیت‌شناسی]]، ص۱۴؛ [[حسن مهدی‌فر\|مهدی‌فر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن (پایان‌نامه)\|علوم اهل بیت ویژگی‌ها ابعاد و مبادی آن]]، ص۲۴؛ [[سید امین موسوی\|موسوی، سید امین]]، [[گستره علم غیب از دیدگاه ادیان ابراهیمی (کتاب)\|گستره علم غیب از دیدگاه ادیان ابراهیمی]]، ص۳۷.</ref>

	==علم غیب ذاتی، ویژه [[خدا]]==		==علم غیب ذاتی، ویژه [[خدا]]==

Jaafari: /* علم غیب ذاتی، ویژه خدا */

2023-10-31T07:53:14Z

علم غیب ذاتی، ویژه خدا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۹:		خط ۹:
	مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و احاطه به امور غیبی دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] متعال اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.		مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و احاطه به امور غیبی دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] متعال اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.

	==[[علم غیب ~~ذاتی]]،~~ ویژه [[خدا]]==		==علم غیب ذاتی، ویژه [[خدا]]==
	نزد [[امام علی]]{{ع}} آن‌که در ذات خود [[آگاه]] از نهان‌ها است و این [[دانش]] را از دیگری فرا نگرفته است، کسی جز [[خدای تعالی]] نیست: {{متن حدیث\|الْعَالِمِ بِلَا اكْتِسَابٍ وَ لَا ازْدِيَادٍ وَ لَا عِلْمٍ مُسْتَفَادٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳، ص۲۴۵.</ref>؛ «[[دانا]] است بی‌اندوختن و افزودن دانش، و نه دانشی فرا گرفته به [[کوشش]]». از این رو، [[آدمیان]] هر چند دیوارهای [[زمان]] و مکان را - به [[اذن الهی]] - فرو ریزند و به رازگشایی از گذشته و [[پیش‌گویی]] [[آینده]] بپردازند، سزاوار آن نیستند که به گونه مطلق، دانای نهان‌ها به شمار آیند<ref>ر.ک: مصنفات الشیخ المفید (اوائل المقالات)، ج۴، ص۶۷؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۳، ص۴۰۳ و ج۵، ص۳۱۴-۳۱۳.</ref>. بر این اساس، [[امام]] در پاسخ به کسی که از [[اخبار غیبی]] آن حضرت به شگفت آمده بود و گویا از [[علم غیب]]، تصویری جز دانش ذاتی و غیر اکتسابی نداشت<ref>از برخی نقل‌های تاریخی چنین برمی‌آید که این برداشت در آن زمان رواج داشته است. برای نمونه، ر.ک: مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۲۶، ص۱۰۳؛ ری شهری، محمد، موسوعه الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۷، ص۲۰۶.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|لَيْسَ هُوَ بِعِلْمِ غَيْبٍ وَ إِنَّمَا هُوَ تَعَلُّمٌ مِنْ ذِي عِلْمٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۸، ص۱۲۷.</ref>؛ «این، علم غیب نیست؛ [[علمی]] است که از دارنده [[علم]] آموخته شده است».		نزد [[امام علی]]{{ع}} آن‌که در ذات خود [[آگاه]] از نهان‌ها است و این [[دانش]] را از دیگری فرا نگرفته است، کسی جز [[خدای تعالی]] نیست: {{متن حدیث\|الْعَالِمِ بِلَا اكْتِسَابٍ وَ لَا ازْدِيَادٍ وَ لَا عِلْمٍ مُسْتَفَادٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳، ص۲۴۵.</ref>؛ «[[دانا]] است بی‌اندوختن و افزودن دانش، و نه دانشی فرا گرفته به [[کوشش]]». از این رو، [[آدمیان]] هر چند دیوارهای [[زمان]] و مکان را - به [[اذن الهی]] - فرو ریزند و به رازگشایی از گذشته و [[پیش‌گویی]] [[آینده]] بپردازند، سزاوار آن نیستند که به گونه مطلق، دانای نهان‌ها به شمار آیند<ref>ر.ک: مصنفات الشیخ المفید (اوائل المقالات)، ج۴، ص۶۷؛ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۳، ص۴۰۳ و ج۵، ص۳۱۴-۳۱۳.</ref>. بر این اساس، [[امام]] در پاسخ به کسی که از [[اخبار غیبی]] آن حضرت به شگفت آمده بود و گویا از [[علم غیب]]، تصویری جز دانش ذاتی و غیر اکتسابی نداشت<ref>از برخی نقل‌های تاریخی چنین برمی‌آید که این برداشت در آن زمان رواج داشته است. برای نمونه، ر.ک: مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۲۶، ص۱۰۳؛ ری شهری، محمد، موسوعه الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۷، ص۲۰۶.</ref>، فرمود: {{متن حدیث\|لَيْسَ هُوَ بِعِلْمِ غَيْبٍ وَ إِنَّمَا هُوَ تَعَلُّمٌ مِنْ ذِي عِلْمٍ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۲۸، ص۱۲۷.</ref>؛ «این، علم غیب نیست؛ [[علمی]] است که از دارنده [[علم]] آموخته شده است».

Jaafari در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۳

2023-10-31T07:53:05Z

@@ خط ۸: / خط ۸: @@
 == مقدمه ==
 مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و احاطه به امور غیبی دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] متعال اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.
 == پانویس ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-05-17T08:05:22Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و [[احاطه به امور غیبی]] دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] [[متعال]] اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.		مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و احاطه به امور غیبی دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] متعال اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.

	== پانویس ==		== پانویس ==

Bahmani در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۰۵

2023-05-17T08:05:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = علم غیب		\| موضوع مرتبط = علم غیب
	\| عنوان مدخل = ~~[[علم غیب ذاتی]]~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[علم غیب ذاتی در قرآن]] - [[علم غیب ذاتی در حدیث]] - [[علم غیب ذاتی در کلام اسلامی]] - [[علم غیب ذاتی در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب ذاتی در عرفان اسلامی]]		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = علم غیب (پرسش)		\| پرسش مرتبط = علم غیب (پرسش)
	}}		}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:16:13Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و [[احاطه به امور غیبی]] دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] [[متعال]] اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.		مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و [[احاطه به امور غیبی]] دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] [[متعال]] اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.

	== پانویس ==		== پانویس ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:50:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{علم معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = علم غیب		\| موضوع مرتبط = علم غیب
خط ۹:		خط ۸:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و [[احاطه به امور غیبی]] دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] [[متعال]] اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.		مراد از مستقل یا ذاتی بودن [[علم]] اینکه [[آگاهی]] و [[احاطه به امور غیبی]] دارنده این علم از کسی گرفته نشده و نیاموخته؛ بلکه به طور استقلالی از ذات خود دارد. این‌گونه از آگاهی و احاطه تنها به [[خداوند]] [[متعال]] اختصاص دارد و هیچ آفریده‌ای این ویژگی را ندارد. [[خدای متعال]] درباره این نحوه از علم می‌فرماید: {{متن قرآن\|قُل لّا يَعْلَمُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ}}<ref> «بگو: جز خداوند کسی در آسمان‌ها و زمین غیب را نمی‌داند و درنمی‌یابند که چه هنگام برانگیخته خواهند شد» سوره نمل، آیه ۶۵.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==
خط ۱۶:		خط ۱۳:

	[[رده:علم غیب]]		[[رده:علم غیب]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Hosein: جایگزینی متن - ' == منابع == == پانویس ==' به ' == پانویس =='

2022-06-01T15:08:11Z

جایگزینی متن - ' == منابع == == پانویس ==' به ' == پانویس =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	~~== منابع ==~~

	== پانویس ==		== پانویس ==