علم غیب مطلق - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-04-27T07:39:16Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۹:		خط ۹:
	به [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای «غيب مطلق» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه دریافت علم از خدای متعال برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛ [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶.</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:		به [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای «غيب مطلق» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه دریافت علم از خدای متعال برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛ [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶.</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.		'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: ذات خدا یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «غیب مستأثر» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «اطلاع بر مغیبات» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.		'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «غیب مستأثر» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «اطلاع بر مغیبات» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

Bahmani: تغییرمسیر به غیب مطلق حذف شد

2023-11-09T08:06:45Z

تغییرمسیر به غیب مطلق حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	#~~تغییر_مسیر~~ [[غیب مطلق]]		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = غیب
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط = علم غیب (پرسش)
			}}

			== مقدمه ==
			به [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای «غيب مطلق» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه دریافت علم از خدای متعال برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛ [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶.</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

			'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

			'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «غیب مستأثر» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «اطلاع بر مغیبات» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

			== مصادیق غیب مطلق ==
			از بزرگترین مصادیق غیب مطلق، ذات [[خداوند متعال]] است<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref> که نه با [[علم حصولی]] قابل [[درک]] است و نه با [[علم حضوری]]<ref>[[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ص۱۴.</ref>، نه با حواس: {{متن قرآن\|لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ}}<ref>چشم‌ها او را در نمی‌یابند؛ سوره انعام، آیه ۱۰۳.</ref> و نه با [[قلب]] و [[فکر]]: {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ}}<ref>مهج الدعوات، ص۱۵۴.</ref>، {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تُحِيطُ بِهِ الْفِكَرُ}}<ref>بحارالأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref>، {{متن حدیث\|لَا يُدْرِكُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱.</ref>. برای هیچ بشری امکان اینکه احاطه به ذات [[پروردگار]] پیدا کند نیست؛ لذا او را "[[غیب]] الغیوب" می‌نامند<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات]]، ج ۱، ص۵۴۲.</ref> شاید به همین دلیل بود که [[پیامبر خاتم]]{{صل}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَا عَرَفْنَاكَ حَقَّ مَعْرِفَتِك‏}}<ref>علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref> و [[امام سجاد]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|أنتَ الّذي قَصُرَتِ الاَوهامُ عَنْ ذاتيّتِك، وَ عَجَزَتِ الأوهامُ عَنْ كيفيّتكَ، وَ لَم تُدرِكُ الأبصَارُ مَوضِعَ أيْنَيّتِكَ}}<ref>واژه‌ها در توصیف تو ناتوانند و به هنگام ترسیم ارزش‌هایت، از ناتوانی به گمراهی می‌روند و تار و پود الفاظ در زیر بار ستایش تو از هم می‌گسلد؛ صحيفه سجادیه، دعاى عرفه امام سجاد{{ع}}</ref> البته باید دانست [[خداوند]] برای خودش مشهود است<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.</ref>؛ زیرا غیب مطلق به معنای آنکه برای خودش هم روشن نباشد وجود ندارد و آن معدوم محض است<ref>[[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> چون خودش عین عدم است، یعنی خودی ندارد تا چیزی برای او معلوم باشد<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref>.

			از مصادیق دیگر غیب مطلق، می‌توان از [[قیامت]] نام برد که بر پایۀ [[روایات]] [[علم]] به [[روز قیامت]] از [[علوم غیبی]] مطلق است که کسی جز خداوند از آن [[آگاهی]] ندارد<ref>[[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|امامت در استنادهای قرآنی امام رضا]]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]، شماره ۱، زمستان ۱۳۹۲، ص۶۶.</ref> و نیز عالم [[فرشتگان]] و به طور کلی عالم ماوراءالطبیعه<ref> [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص۱۰.</ref>.

			== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
			* [[علم غیب معصوم]]
			* [[علم غیب (پرسش)]]
			{{پایان مدخل‌ وابسته}}

			== پرسش‌های وابسته ==
			{{پرسش وابسته}}
			# [[اقسام و انواع غیب کدام‌اند؟ (پرسش)]]
			# [[غیب مطلق چیست و مصداق‌های آن کدام‌اند؟ (پرسش)]]
			# [[آیا غیب مطلق برای خدا هم غیب است یا برای او قابل ادارک است؟ (پرسش)]]
			# [[چرا خداوند را غیب مطلق خوانده‌اند؟ (پرسش)]]
			# [[غیب اضافی یا نسبی چیست و مصداق‌های آن کدام‌اند؟ (پرسش)]]
			# [[به چه دلیل برای خداوند غیبی وجود ندارد؟ (پرسش)]]
			# [[اگر برای خدا غیبی وجود ندارد معنای عالم الغیب والشهادة چیست؟ (پرسش)]]
			# [[آیا غیب و شهادت مراتب و درجات دارند؟ (پرسش)]]
			# [[اقسام و انواع علم غیب کدام‌اند؟ (پرسش)]]
			# [[علم غیب ذاتی چیست؟ (پرسش)]]
			# [[علم غیب غیر ذاتی چیست؟ (پرسش)]]
			# [[علم غیب فعلی یا حضوری یا دائمی و احاطی به چه معناست؟ (پرسش)]]
			# [[علم غیب شأنى یا استعدادی یا ارادی و اختیاری به چه معناست؟ (پرسش)]]
			# [[فرق بین علم غیب فعلی و شأنى چیست؟ (پرسش)]]
			# [[آیا علم غیب معصوم متوقف بر اراده اوست یا بر صرف التفات و توجه؟ (پرسش)]]
			# [[آیا علم غیب مراتب و درجات دارد؟ (پرسش)]]
			# [[فرق علم غیب پیامبر با امام چیست؟ (پرسش)]]
			# [[فرق بین آگاهی معصوم از غیب و آگاهی غیر معصوم از آن چیست؟ (پرسش)]]
			# [[آیا علم غیب پیامبران و امامان از لحاظ مرتبه یکسان یا متفاوت است؟ (پرسش)]]
			{{پایان مدخل‌ وابسته}}

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
			# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل‌ لنکرانی]] و [[شهاب‌الدین اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]
			# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]
			# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|'''علم پیامبر و ائمه به غیب''']]
			# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|'''سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی''']]
			# [[پرونده:136891.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات''']]
			# [[پرونده:000029.jpg\|22px]] [[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|'''امامت در استنادهای قرآنی امام رضا''']]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]
			# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|'''بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین''']]
			# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]
			# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]
			# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:علم غیب]]

Bahmani: تغییرمسیر به غیب مطلق

2023-11-09T08:02:01Z

تغییرمسیر به غیب مطلق

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط~~		#تغییر_مسیر [[غیب مطلق]]
	~~\| موضوع مرتبط = علم غیب~~
	~~\| عنوان مدخل = [[علم غیب مطلق]]~~
	\| مداخل مرتبط = [[علم غیب مطلق در قرآن]] - [[علم غیب مطلق در حدیث]] - [[علم غیب مطلق در کلام اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در عرفان اسلامی]]
	~~\| پرسش مرتبط = علم غیب (پرسش)~~
	}}

	~~== مقدمه ==~~
	به [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای «[[غيب مطلق]]» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه [[دریافت علم از خدای متعال]] برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر. ک. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۱۷۳؛ [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛[[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶</ref>. این غیب مطلق ~~نیز بر دو گونه است:~~

	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این [[غیب مطلق]] دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	~~# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]~~
	# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]
	# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
	# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]
	# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]
	# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:علم غیب~~]]

Wasity: جایگزینی متن - 'امکان پذیر' به 'امکان‌پذیر'

2022-10-26T07:04:17Z

جایگزینی متن - 'امکان پذیر' به 'امکان‌پذیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	به [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای «[[غيب مطلق]]» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه [[دریافت علم از خدای متعال]] برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی ~~امکان پذیر~~ نیست<ref>ر. ک. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۱۷۳؛ [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛[[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:		به [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای «[[غيب مطلق]]» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه [[دریافت علم از خدای متعال]] برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر. ک. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۱۷۳؛ [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛[[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.		'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:16:17Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	به [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای «[[غيب مطلق]]» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه [[دریافت علم از خدای متعال]] برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان پذیر نیست<ref>ر.ک. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۱۷۳؛ [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛[[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:		به [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای «[[غيب مطلق]]» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه [[دریافت علم از خدای متعال]] برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان پذیر نیست<ref>ر. ک. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۱۷۳؛ [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛[[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.		'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این [[غیب مطلق]] دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.		'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این [[غیب مطلق]] دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T08:50:20Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{علم معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = علم غیب		\| موضوع مرتبط = علم غیب
خط ۱۳:		خط ۱۲:

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این [[غیب مطلق]] دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.		'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این [[غیب مطلق]] دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۰:		خط ۲۷:

	[[رده:علم غیب]]		[[رده:علم غیب]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:19:09Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۹
خط ۱: خط ۱:

{{علم معصوم}}
{{علم معصوم}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[علم غیب]]''' است. "'''[[علم غیب مطلق]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[علم غیب مطلق در قرآن]] - [[علم غیب مطلق در حدیث]] - [[علم غیب مطلق در کلام اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در عرفان اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = علم غیب

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[علم غیب (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[علم غیب مطلق]]

| مداخل مرتبط = [[علم غیب مطلق در قرآن]] - [[علم غیب مطلق در حدیث]] - [[علم غیب مطلق در کلام اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در عرفان اسلامی]]

| پرسش مرتبط = علم غیب (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T01:05:48Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۴:۳۵
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:علم غیب]]		[[رده:علم غیب]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T21:06:41Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۳۶
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]		# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n
+
)

2021-11-11T13:35:55Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[علم غیب مطلق در قرآن]] - [[علم غیب مطلق در حدیث]] - [[علم غیب مطلق در کلام اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در عرفان اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[علم غیب مطلق در قرآن]] - [[علم غیب مطلق در حدیث]] - [[علم غیب مطلق در کلام اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در عرفان اسلامی]]</div>
	<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[علم غیب (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[علم غیب (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	~~<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۹:		خط ۹:
	به [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای «غيب مطلق» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه دریافت علم از خدای متعال برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛ [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶.</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:		به [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای «غيب مطلق» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه دریافت علم از خدای متعال برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛ [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶.</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.		'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: ذات خدا یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «غیب مستأثر» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «اطلاع بر مغیبات» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.		'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «غیب مستأثر» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «اطلاع بر مغیبات» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{علم معصوم}}		{{علم معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~علم غیب~~]]''' است. "'''~~[[علم غیب مطلق]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[علم غیب مطلق در قرآن]] - [[علم غیب مطلق در حدیث]] - [[علم غیب مطلق در کلام اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در عرفان اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = علم غیب
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[علم غیب (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[علم غیب مطلق]]
			\| مداخل مرتبط = [[علم غیب مطلق در قرآن]] - [[علم غیب مطلق در حدیث]] - [[علم غیب مطلق در کلام اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در فلسفه اسلامی]] - [[علم غیب مطلق در عرفان اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = علم غیب (پرسش)
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==