علم غیب معصوم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴

2025-05-06T07:04:47Z

Bahmani: /* جنگ نهروان */

2025-05-06T06:59:02Z

جنگ نهروان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== [[جنگ نهروان]] ===		=== [[جنگ نهروان]] ===
	هنگامی که [[حضرت علی]]{{ع}} تصمیم گرفتند به جنگ با [[خوارج]] بروند، [[اصحاب]] به‌‌ ایشان عرضه داشتند که آن‌‌ها از پل عبور کرده‌اند، حضرت در پاسخِ به ایشان، سه [[پیشگویی]] بیان نمودند: {{متن حدیث\|مَصَارِعُهُمْ دُونَ النُّطْفَةِ، وَ اللَّهِ لَا یُفْلِتُ‏ مِنْهُمْ‏ عَشَرَةٌ وَ لَا یَهْلِكُ مِنْكُمْ عَشَرَة}}‏<ref>[[سید رضی]]، محمد بن حسین، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۳.</ref> ابتدا فرمودند که [[خوارج]] از پل عبور نکرده‌اند و بعد بیان می‌دارند که از سپاه‌‌ ایشان بیش از ده نفر کشته نخواهد شد و از [[سپاه]] [[دشمن]] نیز بیش از ده نفر زنده نخواهد ماند. [[تاریخ]] نیز بیان می‌دارد با‌‌ اینکه به [[تواتر]] به حضرت خبر دادند که [[لشکر]] از [[نهر]] گذشته‌اند، حضرت آن را [[انکار]] نمودند و سرانجام همان شد که حضرت فرموده بودند و سپاه خوارج قبل از نهر، از بین رفتند<ref>مسعودی، مروج الذهب‏، تحقیق اسعد داغر، ج ۲، ص۴۰۵.</ref> و همانطور که حضرت بیان فرمودند تعداد شهدای لشکر [[امام]]{{ع}} بیش از ده نفر نشد و از خوارج بیش از ده نفر زنده نماندند<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون‏، ج۲، ص۶۴۰.</ref>.<ref>[[محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد رضا]]، [[محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد امین]]، [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲.</ref>		هنگامی که [[حضرت علی]]{{ع}} تصمیم گرفتند به جنگ با [[خوارج]] بروند، [[اصحاب]] به‌‌ ایشان عرضه داشتند که آن‌‌ها از پل عبور کرده‌اند، حضرت در پاسخِ به ایشان، سه [[پیشگویی]] بیان نمودند: {{متن حدیث\|مَصَارِعُهُمْ دُونَ النُّطْفَةِ، وَ اللَّهِ لَا یُفْلِتُ‏ مِنْهُمْ‏ عَشَرَةٌ وَ لَا یَهْلِكُ مِنْكُمْ عَشَرَة}}‏<ref>[[سید رضی]]، محمد بن حسین، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۳.</ref> ابتدا فرمودند که [[خوارج]] از پل عبور نکرده‌اند و بعد بیان می‌دارند که از سپاه‌‌ ایشان بیش از ده نفر کشته نخواهد شد و از [[سپاه]] [[دشمن]] نیز بیش از ده نفر زنده نخواهد ماند. [[تاریخ]] نیز بیان می‌دارد با‌‌ اینکه به تواتر به حضرت خبر دادند که [[لشکر]] از [[نهر]] گذشته‌اند، حضرت آن را [[انکار]] نمودند و سرانجام همان شد که حضرت فرموده بودند و سپاه خوارج قبل از نهر، از بین رفتند<ref>مسعودی، مروج الذهب‏، تحقیق اسعد داغر، ج ۲، ص۴۰۵.</ref> و همانطور که حضرت بیان فرمودند تعداد شهدای لشکر [[امام]]{{ع}} بیش از ده نفر نشد و از خوارج بیش از ده نفر زنده نماندند<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون‏، ج۲، ص۶۴۰.</ref>.<ref>[[محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد رضا]]، [[محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد امین]]، [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲.</ref>

	=== عدم هلاکت تمام [[خوارج]] ===		=== عدم هلاکت تمام [[خوارج]] ===

Jaafari در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۷

2025-03-15T09:57:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = علم معصوم		\| موضوع مرتبط = علم معصوم
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = [[علم غیب معصوم در معارف و سیره علوی]]		\| مداخل مرتبط = [[علم غیب معصوم در قرآن]] - [[علم غیب معصوم در معارف و سیره علوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* پانویس */

2024-04-28T14:12:33Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۲
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:علم ~~معصوم~~]]		[[رده:علم غیب]]
	[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان]]		[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان]]
	[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان علم معصوم]]		[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان علم معصوم]]

Jaafari در ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۴

2023-10-31T07:54:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = علم معصوم		\| موضوع مرتبط = علم معصوم
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط = [[علم غیب معصوم در معارف و سیره علوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* نتیجه‌گیری */

2023-05-17T08:50:51Z

نتیجه‌گیری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	# در [[نهج البلاغه]] پیشگویی‌‌هایی وجود دارد که [[تاریخ]]، [[شاهد]] وقوع آن‌‌هاست.		# در [[نهج البلاغه]] پیشگویی‌‌هایی وجود دارد که [[تاریخ]]، [[شاهد]] وقوع آن‌‌هاست.
	# مواردی که امیرالمؤمنین{{ع}} خود به طور مستقیم ادعای [[آگاهی از غیب]] را نموده‌اند.		# مواردی که امیرالمؤمنین{{ع}} خود به طور مستقیم ادعای [[آگاهی از غیب]] را نموده‌اند.
	# همین ادعا به صورت غیرمستقیم، بدان معنی که گاهی بیان فرموده‌اند که [[علم به غیب]] دارند و گاهی خود را دارای علوم [[پیامبراکرم]]{{صل}} می‌دانند. و چون بر اساس [[آیات]] و [[روایات]]، [[پیامبر اکرم]] دارای علم غیب‌اند، [[وصی]] ‌‌ایشان نیز دارای علم غیب می‌باشند<ref>محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد ~~رضا،~~ محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد ~~امین،~~ علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج ~~البلاغه،~~ فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲ .</ref>.		# همین ادعا به صورت غیرمستقیم، بدان معنی که گاهی بیان فرموده‌اند که [[علم به غیب]] دارند و گاهی خود را دارای علوم [[پیامبراکرم]]{{صل}} می‌دانند. و چون بر اساس [[آیات]] و [[روایات]]، [[پیامبر اکرم]] دارای علم غیب‌اند، [[وصی]] ‌‌ایشان نیز دارای علم غیب می‌باشند<ref>[[محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد رضا]]، [[محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد امین]]، [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲ .</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* امیرالمؤمنین{{ع}} و روایات غیب داشتن ایشان */

2023-05-17T08:50:13Z

امیرالمؤمنین{{ع}} و روایات غیب داشتن ایشان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	== امیرالمؤمنین{{ع}} و [[روایات]] [[غیب]] داشتن ایشان ==		== امیرالمؤمنین{{ع}} و [[روایات]] [[غیب]] داشتن ایشان ==
	علاوه بر پیشگویی‌های امیرالمؤمنین{{ع}} برخی از روایات هم [[علم غیب]] ایشان را [[اثبات]] می‌کنند مانند:		علاوه بر پیشگویی‌های امیرالمؤمنین{{ع}} برخی از روایات هم [[علم غیب]] ایشان را [[اثبات]] می‌کنند مانند:
	# جملۀ [[سلونی قبل أن تفقدونی]] و اینکه [[علم]] در سینۀ من مالامال است و از من سؤال کنید تا شما را پاسخ گویم و یا اینکه: اى [[مردم]]! قبل از آنكه مرا از دست بدهید، بپرسید كه من راه‌‌هاى [[آسمان]] را بهتر از راههاى [[زمین]] می‌دانم، پیش از آنكه [[فتنه]]، چون شترى بى‌‏صاحب گام بردارد، و مهار خود را پایمال كند و مردم را بیازارد و صاحبان [[عقل]] و [[خرد]] را [[حیران]] نماید»<ref>سید رضی\|سید رضی، محمد بن ~~حسین،~~ نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۲۸۰.</ref>. از ‌‌این جملات حضرت بر می‌آید که دربارۀ هر چیزی از ‌‌این [[زمان]] تا [[روز قیامت]]، از من بپرسید، به شما در مورد آن خبر خواهم داد و این عبارت دیگری از داشتن [[علم غیب]] است<ref>[[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (پایان‌نامه)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص۵۶.</ref>.		# جملۀ [[سلونی قبل أن تفقدونی]] و اینکه [[علم]] در سینۀ من مالامال است و از من سؤال کنید تا شما را پاسخ گویم و یا اینکه: اى [[مردم]]! قبل از آنكه مرا از دست بدهید، بپرسید كه من راه‌‌هاى [[آسمان]] را بهتر از راههاى [[زمین]] می‌دانم، پیش از آنكه [[فتنه]]، چون شترى بى‌‏صاحب گام بردارد، و مهار خود را پایمال كند و مردم را بیازارد و صاحبان [[عقل]] و [[خرد]] را حیران نماید»<ref>[[سید رضی\|سید رضی، محمد بن حسین]]، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۲۸۰.</ref>. از ‌‌این جملات حضرت بر می‌آید که دربارۀ هر چیزی از ‌‌این [[زمان]] تا [[روز قیامت]]، از من بپرسید، به شما در مورد آن خبر خواهم داد و این عبارت دیگری از داشتن [[علم غیب]] است<ref>[[ناصرالدین اوجاقی\|اوجاقی، ناصرالدین]]، [[علم امام از دیدگاه کلام امامیه (پایان‌نامه)\|علم امام از دیدگاه کلام امامیه]]، ص۵۶.</ref>.
	# در [[خطبة]] دیگری فرموده‌اند: «[[سوگند]] به [[خدا]] اگر بخواهم خبر دهم هر مردى از شما را كه از كجا آمده و به كجا می‌رود و جمیع احوال او را بیان كنم مى‌‏توانم، ولى می‌ترسم درباره من به [[رسول خدا]]{{صل}} كافر شوید. [[آگاه]] باشید! من به [[خواص اصحاب]] خود كه كفر و [[غلوّ]] در او راه نخواهد یافت، این [[اخبار]] را خواهم رساند، و سوگند به خدا كه [[پیغمبر]] اكرم را به [[حقّ]] و راستى فرستاده و او را بر [[خلائق]] برگزیده‏، نمى‌‏گویم مگر به [[راستی]] و رهایى آنكه [[نجات]] مى‌‏یابد و [[عاقبت]] [[امر]] [[خلافت]] را به من خبر داده است، و چیزى باقى نگذاشته كه بر سرم بگذرد مگر آنكه آن را در دو گوشم فرو برده و به من رسانیده‏<ref>فیض‌الاسلام، علی‌نقی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج ۳، ص۵۶۵ .</ref>. حضرت در ‌‌این [[خطبه]] تصریح می‌نمایند که علم غیب داشته و بر امور واقف هستند.		# در [[خطبة]] دیگری فرموده‌اند: «[[سوگند]] به [[خدا]] اگر بخواهم خبر دهم هر مردى از شما را كه از كجا آمده و به كجا می‌رود و جمیع احوال او را بیان كنم مى‌‏توانم، ولى می‌ترسم درباره من به [[رسول خدا]]{{صل}} كافر شوید. [[آگاه]] باشید! من به [[خواص اصحاب]] خود كه كفر و [[غلوّ]] در او راه نخواهد یافت، این [[اخبار]] را خواهم رساند، و سوگند به خدا كه [[پیغمبر]] اكرم را به [[حقّ]] و راستى فرستاده و او را بر [[خلائق]] برگزیده‏، نمى‌‏گویم مگر به [[راستی]] و رهایى آنكه [[نجات]] مى‌‏یابد و [[عاقبت]] [[امر]] [[خلافت]] را به من خبر داده است، و چیزى باقى نگذاشته كه بر سرم بگذرد مگر آنكه آن را در دو گوشم فرو برده و به من رسانیده‏<ref>فیض‌الاسلام، علی‌نقی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج ۳، ص۵۶۵ .</ref>. حضرت در ‌‌این [[خطبه]] تصریح می‌نمایند که علم غیب داشته و بر امور واقف هستند.
	# مطلب دیگری که علم غیب [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را [[اثبات]] می‌کند، [[آگاهی]] ‌‌ایشان به [[علوم قرآن]] است. به ادعای خود [[قرآن کریم]]، [[علم]] همه چیز در [[قرآن]] بیان شده است‏<ref>سورۀ انعام، آیۀ ۵۹.</ref> حضرت عالم بدان علوم‌اند؛ لذا [[عالم به غیب]] نیز می‌باشند. حضرتش در‌‌ این باره می‌فرمایند: «قرآن را به [[نطق]] در آورید ولی او سخن نمی‌گوید. ولی من به شما از آن خبر می‌دهم. آگاه باشید که در آن، علمِ آنچه آمده و خواهد آمد، دوای بیماری‌تان و [[نظم]] آنچه بین شماست در آن وجود دارد»<ref>[[سید رضی\|سید رضی، محمد بن حسین]]، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۲۲۳.</ref>. طبق ‌‌این [[کلام]] حضرت، تمام [[علوم]] در قرآن کریم وجود دارد و حضرت نیز به تمام آن آگاه‌ است؛ لذا عالم بر [[غیب]] هستند.		# مطلب دیگری که علم غیب [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را [[اثبات]] می‌کند، [[آگاهی]] ‌‌ایشان به [[علوم قرآن]] است. به ادعای خود [[قرآن کریم]]، [[علم]] همه چیز در [[قرآن]] بیان شده است‏<ref>سورۀ انعام، آیۀ ۵۹.</ref> حضرت عالم بدان علوم‌اند؛ لذا [[عالم به غیب]] نیز می‌باشند. حضرتش در‌‌ این باره می‌فرمایند: «قرآن را به [[نطق]] در آورید ولی او سخن نمی‌گوید. ولی من به شما از آن خبر می‌دهم. آگاه باشید که در آن، علمِ آنچه آمده و خواهد آمد، دوای بیماری‌تان و [[نظم]] آنچه بین شماست در آن وجود دارد»<ref>[[سید رضی\|سید رضی، محمد بن حسین]]، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۲۲۳.</ref>. طبق ‌‌این [[کلام]] حضرت، تمام [[علوم]] در قرآن کریم وجود دارد و حضرت نیز به تمام آن آگاه‌ است؛ لذا عالم بر [[غیب]] هستند.

Bahmani: /* پیشگوییِ به حکومت رسیدن معاویه */

2023-05-17T08:49:38Z

پیشگوییِ به حکومت رسیدن معاویه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} در دوران حکومت خود، ضمن خطبه‌ای حکومت یافتن معاویه را پیشگویی نمودند و فرمودند: به زودى بعد از من مردى گلوگشاد و شكم‌گنده بر شما مسلط مى‌شود، او هر چه دستش رسد حریصانه مى‌بلعد و به دنبال نایافته مى‌گردد. او را بکشید، در حالی‌که می‌دانم‌‌ این کار را نخواهید کرد<ref>[[سید رضی\|سید رضی، محمد بن حسین]]، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۲.</ref>.		حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} در دوران حکومت خود، ضمن خطبه‌ای حکومت یافتن معاویه را پیشگویی نمودند و فرمودند: به زودى بعد از من مردى گلوگشاد و شكم‌گنده بر شما مسلط مى‌شود، او هر چه دستش رسد حریصانه مى‌بلعد و به دنبال نایافته مى‌گردد. او را بکشید، در حالی‌که می‌دانم‌‌ این کار را نخواهید کرد<ref>[[سید رضی\|سید رضی، محمد بن حسین]]، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۲.</ref>.

	چند ماه پس از [[شهادت]] امیرالمؤمنین{{ع}} معاویه به حکومت رسید. او مردی [[شکمباره]] بود. [[پیامبر]] روزی به دنبال معاویه فرستادند، ولی او در حال [[غذا خوردن]] بود و پاسخ پیامبر را نداد. حضرت دوباره پیکی به سوی او فرستادند و او [[اجابت]] نکرد. بعد از سومین بار حضرت او را [[نفرین]] نمودند و فرمودند «خداوندا شکم او را [[سیر]] نکن»<ref>ابن ابی الحدید، عبد الحمید بن هبة الله‏، شرح نهج البلاغة، ج ۴، ص۵۵.</ref> پس از آن معاویه فراوان می‌خورد و می‌گفت: «مللت و ما اشبعت‏؛ خسته شدم ولی سیر نشدم»<ref>دشتی، محمد، شرح نهج البلاغه، ص۱۰۹.</ref> لذا صفات گلوگشاد و شکم‌گنده در مورد اوست<ref>محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد ~~رضا،~~ محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد ~~امین،~~ علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج ~~البلاغه،~~ فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲ .</ref>.		چند ماه پس از [[شهادت]] امیرالمؤمنین{{ع}} معاویه به حکومت رسید. او مردی [[شکمباره]] بود. [[پیامبر]] روزی به دنبال معاویه فرستادند، ولی او در حال [[غذا خوردن]] بود و پاسخ پیامبر را نداد. حضرت دوباره پیکی به سوی او فرستادند و او [[اجابت]] نکرد. بعد از سومین بار حضرت او را [[نفرین]] نمودند و فرمودند «خداوندا شکم او را [[سیر]] نکن»<ref>ابن ابی الحدید، عبد الحمید بن هبة الله‏، شرح نهج البلاغة، ج ۴، ص۵۵.</ref> پس از آن معاویه فراوان می‌خورد و می‌گفت: «مللت و ما اشبعت‏؛ خسته شدم ولی سیر نشدم»<ref>دشتی، محمد، شرح نهج البلاغه، ص۱۰۹.</ref> لذا صفات گلوگشاد و شکم‌گنده در مورد اوست<ref>[[محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد رضا]]، [[محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد امین]]، [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲ .</ref>.

	=== پیشگویی [[امر]] به لعن‌‌ ایشان ===		=== پیشگویی [[امر]] به لعن‌‌ ایشان ===

Bahmani: /* عدم هلاکت تمام خوارج */

2023-05-17T08:48:55Z

عدم هلاکت تمام خوارج

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	=== عدم هلاکت تمام [[خوارج]] ===		=== عدم هلاکت تمام [[خوارج]] ===
	وقتی خوارج کشته شدند به حضرت خبر دادند که تمام آنها به هلاکت رسیده‌اند. حضرت فرمودند: «به [[خدا]] [[سوگند]] ‌‌اینگونه نیست و همۀ آنها از بین نرفته‌اند. آنها نطفه‌‌هایی هستند که در اصلاب مردان و رحم [[زنان]] قرار دارند. هرگاه شاخی از سر آنان بر‌‌آید، قطع می‌شود تا‌‌ اینکه آخرین آنها به [[دزدی]] روی آورند<ref>[[سید رضی\|سید رضی، محمد بن حسین]]، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۳.</ref>. همین طور هم شد: [[دعوت]] خوارج رو به اضمحلال گذاشت، [[یاران]] آن از بین رفتند سرانجامشان به [[راهزنی]] رسیده و متظاهر به [[فسق]] شدند تا ‌‌اینکه امر ‌‌ایشان به دست ولید بن [[طریف]] [[شیبانی]] افتاد و [[رشید]] بن [[مهدی]] ـ [[حاکم]] وقت ـ کسی به سراغ او فرستاد و سرش را جدا کرد. سپس آن‌‌ها در ‌‌ایام [[متوکل]] خروج کرده، به راهزنی مشغول شده و راه‌‌ها را [[ناامن]] می‌نمودند<ref> [[محمد حسن نادم\|نادم، محمد حسن]]، [[علم امام ۱ (کتاب)\|علم امام]]، ص۶۲۰.</ref>.<ref>[[محمد رضا ~~شاهرودیشاهرودی،~~ محمد رضا]]، [[محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد امین]]، [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲.</ref>		وقتی خوارج کشته شدند به حضرت خبر دادند که تمام آنها به هلاکت رسیده‌اند. حضرت فرمودند: «به [[خدا]] [[سوگند]] ‌‌اینگونه نیست و همۀ آنها از بین نرفته‌اند. آنها نطفه‌‌هایی هستند که در اصلاب مردان و رحم [[زنان]] قرار دارند. هرگاه شاخی از سر آنان بر‌‌آید، قطع می‌شود تا‌‌ اینکه آخرین آنها به [[دزدی]] روی آورند<ref>[[سید رضی\|سید رضی، محمد بن حسین]]، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۳.</ref>. همین طور هم شد: [[دعوت]] خوارج رو به اضمحلال گذاشت، [[یاران]] آن از بین رفتند سرانجامشان به [[راهزنی]] رسیده و متظاهر به [[فسق]] شدند تا ‌‌اینکه امر ‌‌ایشان به دست ولید بن [[طریف]] [[شیبانی]] افتاد و [[رشید]] بن [[مهدی]] ـ [[حاکم]] وقت ـ کسی به سراغ او فرستاد و سرش را جدا کرد. سپس آن‌‌ها در ‌‌ایام [[متوکل]] خروج کرده، به راهزنی مشغول شده و راه‌‌ها را [[ناامن]] می‌نمودند<ref> [[محمد حسن نادم\|نادم، محمد حسن]]، [[علم امام ۱ (کتاب)\|علم امام]]، ص۶۲۰.</ref>.<ref>[[محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد رضا]]، [[محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد امین]]، [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲.</ref>

	=== [[کلام]] حضرت در مورد [[مروان]] ===		=== [[کلام]] حضرت در مورد [[مروان]] ===

Bahmani: /* جنگ نهروان */

2023-05-17T08:48:26Z

جنگ نهروان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	=== [[جنگ نهروان]] ===		=== [[جنگ نهروان]] ===
	هنگامی که [[حضرت علی]]{{ع}} تصمیم گرفتند به جنگ با [[خوارج]] بروند، [[اصحاب]] به‌‌ ایشان عرضه داشتند که آن‌‌ها از پل عبور کرده‌اند، حضرت در پاسخِ به ایشان، سه [[پیشگویی]] بیان نمودند: {{متن حدیث\|مَصَارِعُهُمْ دُونَ النُّطْفَةِ، وَ اللَّهِ لَا یُفْلِتُ‏ مِنْهُمْ‏ عَشَرَةٌ وَ لَا یَهْلِكُ مِنْكُمْ عَشَرَة}}‏<ref>[[سید رضی]]، محمد بن حسین، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۳.</ref> ابتدا فرمودند که [[خوارج]] از پل عبور نکرده‌اند و بعد بیان می‌دارند که از سپاه‌‌ ایشان بیش از ده نفر کشته نخواهد شد و از [[سپاه]] [[دشمن]] نیز بیش از ده نفر زنده نخواهد ماند. [[تاریخ]] نیز بیان می‌دارد با‌‌ اینکه به [[تواتر]] به حضرت خبر دادند که [[لشکر]] از [[نهر]] گذشته‌اند، حضرت آن را [[انکار]] نمودند و سرانجام همان شد که حضرت فرموده بودند و سپاه خوارج قبل از نهر، از بین رفتند<ref>مسعودی، مروج الذهب‏، تحقیق اسعد داغر، ج ۲، ص۴۰۵.</ref> و همانطور که حضرت بیان فرمودند تعداد شهدای لشکر [[امام]]{{ع}} بیش از ده نفر نشد و از خوارج بیش از ده نفر زنده نماندند<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون‏، ج۲، ص۶۴۰.</ref>.<ref>محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد ~~رضا،~~ محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد ~~امین،~~ [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲.</ref>		هنگامی که [[حضرت علی]]{{ع}} تصمیم گرفتند به جنگ با [[خوارج]] بروند، [[اصحاب]] به‌‌ ایشان عرضه داشتند که آن‌‌ها از پل عبور کرده‌اند، حضرت در پاسخِ به ایشان، سه [[پیشگویی]] بیان نمودند: {{متن حدیث\|مَصَارِعُهُمْ دُونَ النُّطْفَةِ، وَ اللَّهِ لَا یُفْلِتُ‏ مِنْهُمْ‏ عَشَرَةٌ وَ لَا یَهْلِكُ مِنْكُمْ عَشَرَة}}‏<ref>[[سید رضی]]، محمد بن حسین، نهج البلاغه، شرح صبحی صالح، ص۹۳.</ref> ابتدا فرمودند که [[خوارج]] از پل عبور نکرده‌اند و بعد بیان می‌دارند که از سپاه‌‌ ایشان بیش از ده نفر کشته نخواهد شد و از [[سپاه]] [[دشمن]] نیز بیش از ده نفر زنده نخواهد ماند. [[تاریخ]] نیز بیان می‌دارد با‌‌ اینکه به [[تواتر]] به حضرت خبر دادند که [[لشکر]] از [[نهر]] گذشته‌اند، حضرت آن را [[انکار]] نمودند و سرانجام همان شد که حضرت فرموده بودند و سپاه خوارج قبل از نهر، از بین رفتند<ref>مسعودی، مروج الذهب‏، تحقیق اسعد داغر، ج ۲، ص۴۰۵.</ref> و همانطور که حضرت بیان فرمودند تعداد شهدای لشکر [[امام]]{{ع}} بیش از ده نفر نشد و از خوارج بیش از ده نفر زنده نماندند<ref>ابن خلدون، تاریخ ابن خلدون‏، ج۲، ص۶۴۰.</ref>.<ref>[[محمد رضا شاهرودی\|شاهرودی، محمد رضا]]، [[محمد امین تفضلی\|تفضلی، محمد امین]]، [[علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه (مقاله)\|علم غیب امیرالمؤمنین با تأکید بر نهج البلاغه]]، فصلنامه تخصّصى مطالعات قرآن و حدیث سفینه، ش ۴۴، ص۳۹ ـ ۵۲.</ref>

	=== عدم هلاکت تمام [[خوارج]] ===		=== عدم هلاکت تمام [[خوارج]] ===