علی بن اسماعیل میثمی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Msadeq در ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۰

2024-03-17T11:30:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام رضا\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری]] نواده [[میثم تمار]]، [[صحابی]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} است. [[نجاشی]] وی را از [[موالی]] [[بنی اسد]]، [[کوفی]] الاصل و ساکن [[بصره]] و از [[متکلمان]] بزرگ [[امامیه]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و الندیم می‌‌گوید که وی اولین کسی است که در [[مذهب امامیه]] از [[علم کلام]] استفاده کرد.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> میثمی صحابی [[امام رضا]]{{ع}} بود <ref>رجال الطوسی، ص۳۸۳.</ref> و از آن [[حضرت]] و [[ربعی بن عبدالله]]، [[ابن ابی عمیر]] و دیگران [[روایت]] کرده و [[صفوان بن یحیی]]، [[حسین بن سعید]]، [[داود بن مهران]]، [[علی بن مهزیار]] و دیگران از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۳ و ۵۵۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۷۵ و ۲۷۸.</ref> برخی او را صحابی [[امام کاظم]]{{ع}} نیز شمرده‌اند، <ref>منتهی المقال، ج۴، ص۳۵۳؛ اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸.</ref> ولی این مطلب در منابع معتبر و کهن نیامده است. وی مناظراتی با [[اهل کتاب]] و [[اهل سنت]] داشته است<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۰.</ref> از آن جمله گفتوگوی [[کلامی]] وی با [[ابوهذیل علاف]] و نظّام، و مجالسی که با [[هشام بن حکم]] [[متکلم شیعی]] داشت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> زمانی که هشام درگیر [[مناظرات]] کلامی با [[مخالفان]] بود و از سوی [[هارون عباسی]] وزیرش [[یحیی برمکی]] دچار [[دسیسه]] می‌‌شد، میثمی در [[زندان]] به سر می‌‌بردر<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ الذریعه، ج۲، ص۱۶۴.</ref> و از آن رو که این ایام مصادف با [[امامت]] [[امام هفتم]] است، صحابی امام کاظم{{ع}}بودن وی تقویت می‌‌شود. برخی متأخران به اعتبار این مجالس، میثمی را پیش از سال ۱۷۹ه‍ که سال [[وفات]] هشام بن حکم است، زنده دانستهر و برخی دیگر [[مرگ]] او را حدود ۲۵۰ه‍ نوشته‌اند. او دارای کتاب‌هایی چون مجالس هشام بن حکم، الامامه، الطلاق، النکاح، المتعه،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> الاستحقاق،<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> المناسک،<ref>معالم العلماء، ص۶۲.</ref> الکامل فی الزیاره (فی الامامه) و اصل<ref> الذریعه، ج۲، ص۱۶۴ و ج۱۷، ص۲۵۵.</ref> می‌باشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۵۵۹.</ref>		[[ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری]] نواده [[میثم تمار]]، [[صحابی]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} است. [[نجاشی]] وی را از [[موالی]] [[بنی اسد]]، [[کوفی]] الاصل و ساکن [[بصره]] و از [[متکلمان]] بزرگ [[امامیه]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و الندیم می‌‌گوید که وی اولین کسی است که در [[مذهب امامیه]] از [[علم کلام]] استفاده کرد.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> میثمی صحابی [[امام رضا]]{{ع}} بود <ref>رجال الطوسی، ص۳۸۳.</ref> و از آن [[حضرت]] و [[ربعی بن عبدالله]]، [[ابن ابی عمیر]] و دیگران [[روایت]] کرده و [[صفوان بن یحیی]]، [[حسین بن سعید]]، [[داود بن مهران]]، [[علی بن مهزیار]] و دیگران از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۳ و ۵۵۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۷۵ و ۲۷۸.</ref> برخی او را صحابی [[امام کاظم]]{{ع}} نیز شمرده‌اند، <ref>منتهی المقال، ج۴، ص۳۵۳؛ اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸.</ref> ولی این مطلب در منابع معتبر و کهن نیامده است. وی مناظراتی با [[اهل کتاب]] و [[اهل سنت]] داشته است<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۰.</ref> از آن جمله گفتوگوی [[کلامی]] وی با [[ابوهذیل علاف]] و نظّام، و مجالسی که با [[هشام بن حکم]] [[متکلم شیعی]] داشت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> زمانی که هشام درگیر [[مناظرات]] کلامی با [[مخالفان]] بود و از سوی [[هارون عباسی]] وزیرش [[یحیی برمکی]] دچار [[دسیسه]] می‌‌شد، میثمی در [[زندان]] به سر می‌‌بردر<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ الذریعه، ج۲، ص۱۶۴.</ref> و از آن رو که این ایام مصادف با [[امامت]] [[امام هفتم]] است، صحابی امام کاظم{{ع}}بودن وی تقویت می‌‌شود. برخی متأخران به اعتبار این مجالس، میثمی را پیش از سال ۱۷۹ه‍ که سال [[وفات]] هشام بن حکم است، زنده دانستهر و برخی دیگر [[مرگ]] او را حدود ۲۵۰ه‍ نوشته‌اند. او دارای کتاب‌هایی چون مجالس هشام بن حکم، الامامه، الطلاق، النکاح، المتعه،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> الاستحقاق،<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> المناسک،<ref>معالم العلماء، ص۶۲.</ref> الکامل فی الزیاره (فی الامامه) و اصل<ref> الذریعه، ج۲، ص۱۶۴ و ج۱۷، ص۲۵۵.</ref> می‌باشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۵۵۹.</ref>
خط ۵:		خط ۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	*[[میثم تمار]] (جد)		*[[میثم تمار]] (جد)

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
خط ۱۴:		خط ۱۵:

	[[رده:اعلام]]		[[رده:اعلام]]
	~~[[رده:راویان امام رضا]]~~
	[[رده:اصحاب امام رضا]]		[[رده:اصحاب امام رضا]]

Wasity: جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

2023-01-05T13:05:21Z

جایگزینی متن - ' هـ ' به 'ه‍ '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری]] نواده [[میثم تمار]]، [[صحابی]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} است. [[نجاشی]] وی را از [[موالی]] [[بنی اسد]]، [[کوفی]] الاصل و ساکن [[بصره]] و از [[متکلمان]] بزرگ [[امامیه]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و الندیم می‌‌گوید که وی اولین کسی است که در [[مذهب امامیه]] از [[علم کلام]] استفاده کرد.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> میثمی صحابی [[امام رضا]]{{ع}} بود <ref>رجال الطوسی، ص۳۸۳.</ref> و از آن [[حضرت]] و [[ربعی بن عبدالله]]، [[ابن ابی عمیر]] و دیگران [[روایت]] کرده و [[صفوان بن یحیی]]، [[حسین بن سعید]]، [[داود بن مهران]]، [[علی بن مهزیار]] و دیگران از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۳ و ۵۵۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۷۵ و ۲۷۸.</ref> برخی او را صحابی [[امام کاظم]]{{ع}} نیز شمرده‌اند، <ref>منتهی المقال، ج۴، ص۳۵۳؛ اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸.</ref> ولی این مطلب در منابع معتبر و کهن نیامده است. وی مناظراتی با [[اهل کتاب]] و [[اهل سنت]] داشته است<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۰.</ref> از آن جمله گفتوگوی [[کلامی]] وی با [[ابوهذیل علاف]] و نظّام، و مجالسی که با [[هشام بن حکم]] [[متکلم شیعی]] داشت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> زمانی که هشام درگیر [[مناظرات]] کلامی با [[مخالفان]] بود و از سوی [[هارون عباسی]] وزیرش [[یحیی برمکی]] دچار [[دسیسه]] می‌‌شد، میثمی در [[زندان]] به سر می‌‌بردر<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ الذریعه، ج۲، ص۱۶۴.</ref> و از آن رو که این ایام مصادف با [[امامت]] [[امام هفتم]] است، صحابی امام کاظم{{ع}}بودن وی تقویت می‌‌شود. برخی متأخران به اعتبار این مجالس، میثمی را پیش از سال ~~۱۷۹ هـ~~ که سال [[وفات]] هشام بن حکم است، زنده دانستهر و برخی دیگر [[مرگ]] او را حدود ~~۲۵۰ هـ~~ نوشته‌اند. او دارای کتاب‌هایی چون مجالس هشام بن حکم، الامامه، الطلاق، النکاح، المتعه،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> الاستحقاق،<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> المناسک،<ref>معالم العلماء، ص۶۲.</ref> الکامل فی الزیاره (فی الامامه) و اصل<ref> الذریعه، ج۲، ص۱۶۴ و ج۱۷، ص۲۵۵.</ref> می‌باشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۵۵۹.</ref>		[[ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری]] نواده [[میثم تمار]]، [[صحابی]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} است. [[نجاشی]] وی را از [[موالی]] [[بنی اسد]]، [[کوفی]] الاصل و ساکن [[بصره]] و از [[متکلمان]] بزرگ [[امامیه]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و الندیم می‌‌گوید که وی اولین کسی است که در [[مذهب امامیه]] از [[علم کلام]] استفاده کرد.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> میثمی صحابی [[امام رضا]]{{ع}} بود <ref>رجال الطوسی، ص۳۸۳.</ref> و از آن [[حضرت]] و [[ربعی بن عبدالله]]، [[ابن ابی عمیر]] و دیگران [[روایت]] کرده و [[صفوان بن یحیی]]، [[حسین بن سعید]]، [[داود بن مهران]]، [[علی بن مهزیار]] و دیگران از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۳ و ۵۵۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۷۵ و ۲۷۸.</ref> برخی او را صحابی [[امام کاظم]]{{ع}} نیز شمرده‌اند، <ref>منتهی المقال، ج۴، ص۳۵۳؛ اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸.</ref> ولی این مطلب در منابع معتبر و کهن نیامده است. وی مناظراتی با [[اهل کتاب]] و [[اهل سنت]] داشته است<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۰.</ref> از آن جمله گفتوگوی [[کلامی]] وی با [[ابوهذیل علاف]] و نظّام، و مجالسی که با [[هشام بن حکم]] [[متکلم شیعی]] داشت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> زمانی که هشام درگیر [[مناظرات]] کلامی با [[مخالفان]] بود و از سوی [[هارون عباسی]] وزیرش [[یحیی برمکی]] دچار [[دسیسه]] می‌‌شد، میثمی در [[زندان]] به سر می‌‌بردر<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ الذریعه، ج۲، ص۱۶۴.</ref> و از آن رو که این ایام مصادف با [[امامت]] [[امام هفتم]] است، صحابی امام کاظم{{ع}}بودن وی تقویت می‌‌شود. برخی متأخران به اعتبار این مجالس، میثمی را پیش از سال ۱۷۹ه‍ که سال [[وفات]] هشام بن حکم است، زنده دانستهر و برخی دیگر [[مرگ]] او را حدود ۲۵۰ه‍ نوشته‌اند. او دارای کتاب‌هایی چون مجالس هشام بن حکم، الامامه، الطلاق، النکاح، المتعه،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> الاستحقاق،<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> المناسک،<ref>معالم العلماء، ص۶۲.</ref> الکامل فی الزیاره (فی الامامه) و اصل<ref> الذریعه، ج۲، ص۱۶۴ و ج۱۷، ص۲۵۵.</ref> می‌باشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۵۵۹.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Wasity در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۸

2022-11-06T00:18:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری]] نواده [[میثم تمار]]، [[صحابی]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} است. [[نجاشی]] وی را از [[موالی]] [[بنی اسد]]، [[کوفی]] الاصل و ساکن [[بصره]] و از [[متکلمان]] بزرگ [[امامیه]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و الندیم می‌‌گوید که وی اولین کسی است که در [[مذهب امامیه]] از [[علم کلام]] استفاده کرد.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> میثمی صحابی [[امام رضا]]{{ع}} بود <ref>رجال الطوسی، ص۳۸۳.</ref> و از آن [[حضرت]] و [[ربعی بن عبدالله]]، [[ابن ابی عمیر]] و دیگران [[روایت]] کرده و [[صفوان بن یحیی]]، [[حسین بن سعید]]، [[داود بن مهران]]، [[علی بن مهزیار]] و دیگران از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۳ و ۵۵۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۷۵ و ۲۷۸.</ref> برخی او را صحابی [[امام کاظم]]{{ع}} نیز شمرده‌اند، <ref>منتهی المقال، ج۴، ص۳۵۳؛ اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸.</ref> ولی این مطلب در منابع معتبر و کهن نیامده است. وی مناظراتی با [[اهل کتاب]] و [[اهل سنت]] داشته است<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۰.</ref> از آن جمله گفتوگوی [[کلامی]] وی با [[ابوهذیل علاف]] و نظّام، و مجالسی که با [[هشام بن حکم]] [[متکلم شیعی]] داشت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> زمانی که هشام درگیر [[مناظرات]] کلامی با [[مخالفان]] بود و از سوی [[هارون]] وزیرش [[یحیی برمکی]] دچار [[دسیسه]] می‌‌شد، میثمی در [[زندان]] به سر می‌‌بردر<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ الذریعه، ج۲، ص۱۶۴.</ref> و از آن رو که این ایام مصادف با [[امامت]] [[امام هفتم]] است، صحابی امام کاظم{{ع}}بودن وی تقویت می‌‌شود. برخی متأخران به اعتبار این مجالس، میثمی را پیش از سال ۱۷۹ هـ که سال [[وفات]] هشام بن حکم است، زنده دانستهر و برخی دیگر [[مرگ]] او را حدود ۲۵۰ هـ نوشته‌اند. او دارای کتاب‌هایی چون مجالس هشام بن حکم، الامامه، الطلاق، النکاح، المتعه،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> الاستحقاق،<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> المناسک،<ref>معالم العلماء، ص۶۲.</ref> الکامل فی الزیاره (فی الامامه) و اصل<ref> الذریعه، ج۲، ص۱۶۴ و ج۱۷، ص۲۵۵.</ref> می‌باشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۵۵۹.</ref>		[[ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری]] نواده [[میثم تمار]]، [[صحابی]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} است. [[نجاشی]] وی را از [[موالی]] [[بنی اسد]]، [[کوفی]] الاصل و ساکن [[بصره]] و از [[متکلمان]] بزرگ [[امامیه]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و الندیم می‌‌گوید که وی اولین کسی است که در [[مذهب امامیه]] از [[علم کلام]] استفاده کرد.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> میثمی صحابی [[امام رضا]]{{ع}} بود <ref>رجال الطوسی، ص۳۸۳.</ref> و از آن [[حضرت]] و [[ربعی بن عبدالله]]، [[ابن ابی عمیر]] و دیگران [[روایت]] کرده و [[صفوان بن یحیی]]، [[حسین بن سعید]]، [[داود بن مهران]]، [[علی بن مهزیار]] و دیگران از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۳ و ۵۵۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۷۵ و ۲۷۸.</ref> برخی او را صحابی [[امام کاظم]]{{ع}} نیز شمرده‌اند، <ref>منتهی المقال، ج۴، ص۳۵۳؛ اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸.</ref> ولی این مطلب در منابع معتبر و کهن نیامده است. وی مناظراتی با [[اهل کتاب]] و [[اهل سنت]] داشته است<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۰.</ref> از آن جمله گفتوگوی [[کلامی]] وی با [[ابوهذیل علاف]] و نظّام، و مجالسی که با [[هشام بن حکم]] [[متکلم شیعی]] داشت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> زمانی که هشام درگیر [[مناظرات]] کلامی با [[مخالفان]] بود و از سوی [[هارون عباسی]] وزیرش [[یحیی برمکی]] دچار [[دسیسه]] می‌‌شد، میثمی در [[زندان]] به سر می‌‌بردر<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ الذریعه، ج۲، ص۱۶۴.</ref> و از آن رو که این ایام مصادف با [[امامت]] [[امام هفتم]] است، صحابی امام کاظم{{ع}}بودن وی تقویت می‌‌شود. برخی متأخران به اعتبار این مجالس، میثمی را پیش از سال ۱۷۹ هـ که سال [[وفات]] هشام بن حکم است، زنده دانستهر و برخی دیگر [[مرگ]] او را حدود ۲۵۰ هـ نوشته‌اند. او دارای کتاب‌هایی چون مجالس هشام بن حکم، الامامه، الطلاق، النکاح، المتعه،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> الاستحقاق،<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> المناسک،<ref>معالم العلماء، ص۶۲.</ref> الکامل فی الزیاره (فی الامامه) و اصل<ref> الذریعه، ج۲، ص۱۶۴ و ج۱۷، ص۲۵۵.</ref> می‌باشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۵۵۹.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Msadeq: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی| پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری نواده میثم تمار، صحابی امیرمؤمنان علی{{ع}} است. نج...» ایجاد کرد

2022-11-05T10:16:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی| پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری نواده میثم تمار، صحابی امیرمؤمنان علی{{ع}} است. نج...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[علی بن اسماعیل میثمی در معارف و سیره رضوی]]| پرسش مرتبط = }}
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوالحسن علی بن اسماعیل بن شعیب میثم میثمی کوفی بصری]] نواده [[میثم تمار]]، [[صحابی]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} است. [[نجاشی]] وی را از [[موالی]] [[بنی اسد]]، [[کوفی]] الاصل و ساکن [[بصره]] و از [[متکلمان]] بزرگ [[امامیه]] دانسته<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> و الندیم می‌‌گوید که وی اولین کسی است که در [[مذهب امامیه]] از [[علم کلام]] استفاده کرد.<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> میثمی صحابی [[امام رضا]]{{ع}} بود <ref>رجال الطوسی، ص۳۸۳.</ref> و از آن [[حضرت]] و [[ربعی بن عبدالله]]، [[ابن ابی عمیر]] و دیگران [[روایت]] کرده و [[صفوان بن یحیی]]، [[حسین بن سعید]]، [[داود بن مهران]]، [[علی بن مهزیار]] و دیگران از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۱۳ و ۵۵۵؛ معجم رجال الحدیث، ج۱۱، ص۲۷۵ و ۲۷۸.</ref> برخی او را صحابی [[امام کاظم]]{{ع}} نیز شمرده‌اند، <ref>منتهی المقال، ج۴، ص۳۵۳؛ اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸.</ref> ولی این مطلب در منابع معتبر و کهن نیامده است. وی مناظراتی با [[اهل کتاب]] و [[اهل سنت]] داشته است<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۲۷۰.</ref> از آن جمله گفتوگوی [[کلامی]] وی با [[ابوهذیل علاف]] و نظّام، و مجالسی که با [[هشام بن حکم]] [[متکلم شیعی]] داشت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> زمانی که هشام درگیر [[مناظرات]] کلامی با [[مخالفان]] بود و از سوی [[هارون]] وزیرش [[یحیی برمکی]] دچار [[دسیسه]] می‌‌شد، میثمی در [[زندان]] به سر می‌‌بردر<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ الذریعه، ج۲، ص۱۶۴.</ref> و از آن رو که این ایام مصادف با [[امامت]] [[امام هفتم]] است، صحابی امام کاظم{{ع}}بودن وی تقویت می‌‌شود. برخی متأخران به اعتبار این مجالس، میثمی را پیش از سال ۱۷۹ هـ که سال [[وفات]] هشام بن حکم است، زنده دانستهر و برخی دیگر [[مرگ]] او را حدود ۲۵۰ هـ نوشته‌اند. او دارای کتاب‌هایی چون مجالس هشام بن حکم، الامامه، الطلاق، النکاح، المتعه،<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۷۲.</ref> الاستحقاق،<ref>الفهرست (الندیم)، ص۲۲۳.</ref> المناسک،<ref>معالم العلماء، ص۶۲.</ref> الکامل فی الزیاره (فی الامامه) و اصل<ref> الذریعه، ج۲، ص۱۶۴ و ج۱۷، ص۲۵۵.</ref> می‌باشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۵۵۹.</ref>

== جستارهای وابسته ==
*[[میثم تمار]] (جد)
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:اعلام]]
[[رده:راویان امام رضا]]
[[رده:اصحاب امام رضا]]