علی بن مهزیار اهوازی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* آشنایی اجمالی */

2025-11-19T04:54:31Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	علی بن مهزیار درخشانترین اصحاب امام جواد{{ع}} و در [[تقوا]] و فضل و دانش از [[عالمان]] نامی [[روزگار]] خود بود. در اینجا به نکته‌های برجسته‌ای از [[زندگی]] او می‌پردازیم:		علی بن مهزیار درخشانترین اصحاب امام جواد{{ع}} و در [[تقوا]] و فضل و دانش از [[عالمان]] نامی [[روزگار]] خود بود. در اینجا به نکته‌های برجسته‌ای از [[زندگی]] او می‌پردازیم:

	علی بن مهزیار ابتدا مسیحی بود و به [[لطف]] [[هدایت]] [[خداوند]] [[مسلمان]] شد و اسلامش خالص بود<ref>حیاة الإمام محمد الجواد{{ع}}، ص۱۵۶.</ref>. وی در [[عبادت]] و [[بندگی خدا]] سرآمد [[عابدان]] بود، به‌گونه‌ای که در [[بندگی]] و تقوا همانند او دیده نمی‌شد. او آن‌چنان شیفته عبادت بود که همه روزه‌ هنگام برآمدن [[خورشید]] سر به [[سجده]] می‌نهاد و همان‌سان که برای خود [[دعا]] کرده بود برای هزار تن از [[برادران]] خود دعا می‌کرد، آن‌گاه سر از سجده برمی‌داشت. در اثر سجده‌های فراوان و طولانی‌ پیشانی‌اش همانند زانوی شتران پینه بسته بود<ref>رجال کشی، ص۵۴۸.</ref>. تمام ترجمه‌نگاران وثاقت او را در [[نقل روایات]] [[تأیید]] کرده‌اند. [[نجاشی]] درباره علی بن مهزیار گفته است: او در نقل روایت ثقه بوده و مطعون نیست<ref>رجال نجاشی، ص۲۵۳.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۶۸.</ref>		علی بن مهزیار ابتدا مسیحی بود و به [[لطف]] [[هدایت]] [[خداوند]] [[مسلمان]] شد و اسلامش خالص بود<ref>حیاة الإمام محمد الجواد{{ع}}، ص۱۵۶.</ref>. وی در [[عبادت]] و [[بندگی خدا]] سرآمد [[عابدان]] بود، به‌گونه‌ای که در [[بندگی]] و تقوا همانند او دیده نمی‌شد. او آن‌چنان شیفته عبادت بود که همه روزه‌ هنگام برآمدن [[خورشید]] سر به [[سجده]] می‌نهاد و همان‌سان که برای خود [[دعا]] کرده بود برای هزار تن از [[برادران]] خود دعا می‌کرد، آن‌گاه سر از سجده برمی‌داشت. در اثر سجده‌های فراوان و طولانی‌ پیشانی‌اش همانند زانوی شتران پینه بسته بود<ref>رجال کشی، ص۵۴۸.</ref>. تمام ترجمه‌نگاران وثاقت او را در نقل روایات [[تأیید]] کرده‌اند. [[نجاشی]] درباره علی بن مهزیار گفته است: او در نقل روایت ثقه بوده و مطعون نیست<ref>رجال نجاشی، ص۲۵۳.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۶۸.</ref>

	== آثار امام جواد{{ع}} ==		== آثار امام جواد{{ع}} ==

Bahmani: /* آشنایی اجمالی */

2025-11-19T04:54:18Z

آشنایی اجمالی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۵:		خط ۵:
	[[ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی دورقی]] اصالتاً از دورق خوزستان<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref>، [[اهل]] هند، روستایی در [[فارس]] و ساکن [[اهواز]] بود<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۴۸.</ref>. [[امام کاظم]]<ref>مناقب آل ابی طالب ۴/۳۵۰.</ref>، [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}}<ref>رجال الطوسی ۳۸۱، ۴۰۳ و ۴۱۷.</ref> را [[درک]] کرد و [[صحابی]] ایشان بود. از امام هشتم و نهم<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> و همچنین از [[فضالة بن ایوب]] و [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] [[روایت]] کرده است<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰۷ و ۲۴۵.</ref>. راویانی چون [[عباس بن معروف]]، [[محمد بن عبدالجبار]]، [[حسین بن اسحاق]]، [[محمد بن عیسی یقطینی]] و [[سهل بن زیاد]] از او نقل حدیث نموده‌اند<ref>جامع الرواة ۱/۶۰۴.</ref>.		[[ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی دورقی]] اصالتاً از دورق خوزستان<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref>، [[اهل]] هند، روستایی در [[فارس]] و ساکن [[اهواز]] بود<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۴۸.</ref>. [[امام کاظم]]<ref>مناقب آل ابی طالب ۴/۳۵۰.</ref>، [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}}<ref>رجال الطوسی ۳۸۱، ۴۰۳ و ۴۱۷.</ref> را [[درک]] کرد و [[صحابی]] ایشان بود. از امام هشتم و نهم<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> و همچنین از [[فضالة بن ایوب]] و [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] [[روایت]] کرده است<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰۷ و ۲۴۵.</ref>. راویانی چون [[عباس بن معروف]]، [[محمد بن عبدالجبار]]، [[حسین بن اسحاق]]، [[محمد بن عیسی یقطینی]] و [[سهل بن زیاد]] از او نقل حدیث نموده‌اند<ref>جامع الرواة ۱/۶۰۴.</ref>.

	[[علی بن مهزیار]] از یاران خاص [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}} بود و از سوی آنان [[وکیل]] برخی مناطق بود، از این‌رو توقیعاتی درباره او برای [[شیعیان]] نوشته شد که وی را [[مدح]] نمود. او در [[نقل ~~روایت]]، [[~~ثقه]] و در [[عقیده]]، غیر قابل [[طعن]] است. پدرش [[نصرانی]] بود که به [[اسلام]] گروید و گفته‌اند که خود علی نیز در کودکی اسلام آورد و [[تشیع]] را [[اختیار]] کرد<ref>رجال النجاشی ۲/۷۵.</ref>. از او به عنوان [[فقیه]] و [[مفسر]] تعبیر کرده‌اند<ref>معجم المؤلفین ۷/۲۴۷.</ref>.		[[علی بن مهزیار]] از یاران خاص [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}} بود و از سوی آنان [[وکیل]] برخی مناطق بود، از این‌رو توقیعاتی درباره او برای [[شیعیان]] نوشته شد که وی را [[مدح]] نمود. او در نقل روایت، ثقه و در [[عقیده]]، غیر قابل [[طعن]] است. پدرش [[نصرانی]] بود که به [[اسلام]] گروید و گفته‌اند که خود علی نیز در کودکی اسلام آورد و [[تشیع]] را [[اختیار]] کرد<ref>رجال النجاشی ۲/۷۵.</ref>. از او به عنوان [[فقیه]] و [[مفسر]] تعبیر کرده‌اند<ref>معجم المؤلفین ۷/۲۴۷.</ref>.

	[[تاریخ]] [[وفات]] وی روشن نیست، اما [[نجاشی]] ذیل ترجمه حریز می‌‌گوید: [[محمد بن علی انصاری]] از علی بن مهزیار به سال ۲۲۹ه‍ [[حدیث]] شنیده است<ref>رجال النجاشی ۱/۳۴۲.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص ۵۳۰-۵۳۱.</ref>		[[تاریخ]] [[وفات]] وی روشن نیست، اما [[نجاشی]] ذیل ترجمه حریز می‌‌گوید: [[محمد بن علی انصاری]] از علی بن مهزیار به سال ۲۲۹ه‍ [[حدیث]] شنیده است<ref>رجال النجاشی ۱/۳۴۲.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص ۵۳۰-۵۳۱.</ref>
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	علی بن مهزیار درخشانترین اصحاب امام جواد{{ع}} و در [[تقوا]] و فضل و دانش از [[عالمان]] نامی [[روزگار]] خود بود. در اینجا به نکته‌های برجسته‌ای از [[زندگی]] او می‌پردازیم:		علی بن مهزیار درخشانترین اصحاب امام جواد{{ع}} و در [[تقوا]] و فضل و دانش از [[عالمان]] نامی [[روزگار]] خود بود. در اینجا به نکته‌های برجسته‌ای از [[زندگی]] او می‌پردازیم:

	علی بن مهزیار ابتدا مسیحی بود و به [[لطف]] [[هدایت]] [[خداوند]] [[مسلمان]] شد و اسلامش خالص بود<ref>حیاة الإمام محمد الجواد{{ع}}، ص۱۵۶.</ref>. وی در [[عبادت]] و [[بندگی خدا]] سرآمد [[عابدان]] بود، به‌گونه‌ای که در [[بندگی]] و تقوا همانند او دیده نمی‌شد. او آن‌چنان شیفته عبادت بود که همه روزه‌ هنگام برآمدن [[خورشید]] سر به [[سجده]] می‌نهاد و همان‌سان که برای خود [[دعا]] کرده بود برای هزار تن از [[برادران]] خود دعا می‌کرد، آن‌گاه سر از سجده برمی‌داشت. در اثر سجده‌های فراوان و طولانی‌ پیشانی‌اش همانند زانوی شتران پینه بسته بود<ref>رجال کشی، ص۵۴۸.</ref>. تمام ترجمه‌نگاران [[وثاقت]] او را در [[نقل روایات]] [[تأیید]] کرده‌اند. [[نجاشی]] درباره علی بن مهزیار گفته است: او در نقل روایت [[ثقه]] بوده و مطعون نیست<ref>رجال نجاشی، ص۲۵۳.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۶۸.</ref>		علی بن مهزیار ابتدا مسیحی بود و به [[لطف]] [[هدایت]] [[خداوند]] [[مسلمان]] شد و اسلامش خالص بود<ref>حیاة الإمام محمد الجواد{{ع}}، ص۱۵۶.</ref>. وی در [[عبادت]] و [[بندگی خدا]] سرآمد [[عابدان]] بود، به‌گونه‌ای که در [[بندگی]] و تقوا همانند او دیده نمی‌شد. او آن‌چنان شیفته عبادت بود که همه روزه‌ هنگام برآمدن [[خورشید]] سر به [[سجده]] می‌نهاد و همان‌سان که برای خود [[دعا]] کرده بود برای هزار تن از [[برادران]] خود دعا می‌کرد، آن‌گاه سر از سجده برمی‌داشت. در اثر سجده‌های فراوان و طولانی‌ پیشانی‌اش همانند زانوی شتران پینه بسته بود<ref>رجال کشی، ص۵۴۸.</ref>. تمام ترجمه‌نگاران وثاقت او را در [[نقل روایات]] [[تأیید]] کرده‌اند. [[نجاشی]] درباره علی بن مهزیار گفته است: او در نقل روایت ثقه بوده و مطعون نیست<ref>رجال نجاشی، ص۲۵۳.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۶۸.</ref>

	== آثار امام جواد{{ع}} ==		== آثار امام جواد{{ع}} ==

Bahmani: /* نامه‌های امام جواد{{ع}} */

2025-11-19T04:53:29Z

نامه‌های امام جواد{{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	[[علی بن مهزیار]] نامه‌ای به امام جواد{{ع}} نوشت و از آن حضرت خواست تا دست او را بازگذارد و [[اجازه]] دهد مقداری از آنچه در [[اختیار]] دارد هزینه زندگی خویش کند. امام جواد{{ع}} در پاسخ او نوشت: خدا بر تو و [[خاندان]] و خانواده‌ات که برای آنان طلب وسعت در [[زندگی]] کرده‌ای وسعت و آسایش‌ دهد. ای علی، تو بیش از درخواست‌ [[توسعه]] در زندگی نزد من داری. از خدا مسئلت می‌نمایم که توسعه در زندگی‌ و عافیت و تندرستی را با تو همراه کند، مقدّمت بدارد و با عافیت تو را از گزند [[بیماری‌ها]] بپوشاند که همو شنوای هر دعاست<ref>رجال کشی، ص۵۵۱.</ref>. بدین ترتیب امام جواد{{ع}} او را در استفاده از اموالی که در اختیار داشت مجاز داشت و با بهترین جملات او را [[دعا]] کرد.		[[علی بن مهزیار]] نامه‌ای به امام جواد{{ع}} نوشت و از آن حضرت خواست تا دست او را بازگذارد و [[اجازه]] دهد مقداری از آنچه در [[اختیار]] دارد هزینه زندگی خویش کند. امام جواد{{ع}} در پاسخ او نوشت: خدا بر تو و [[خاندان]] و خانواده‌ات که برای آنان طلب وسعت در [[زندگی]] کرده‌ای وسعت و آسایش‌ دهد. ای علی، تو بیش از درخواست‌ [[توسعه]] در زندگی نزد من داری. از خدا مسئلت می‌نمایم که توسعه در زندگی‌ و عافیت و تندرستی را با تو همراه کند، مقدّمت بدارد و با عافیت تو را از گزند [[بیماری‌ها]] بپوشاند که همو شنوای هر دعاست<ref>رجال کشی، ص۵۵۱.</ref>. بدین ترتیب امام جواد{{ع}} او را در استفاده از اموالی که در اختیار داشت مجاز داشت و با بهترین جملات او را [[دعا]] کرد.

	همچنین علی بن مهزیار نامه‌ای به امام جواد{{ع}} نوشت و از حضرتش خواست تا در [[حق]] او دعا کند. [[امام]]{{ع}} در پاسخ نوشت: اما درباره دعا که از من خواستی باید بگویم: تو هنوز نمی‌دانی که خدا تو را چگونه نزد من محبوب‌ گردانده است. نظر به [[محبت]] و عنایتی که به تو دارم و [[منزلت]] تو را می‌دانم، گاهی تو را با نام و نسب می‌خوانم، پس [[خدا]] بهتر از آنچه از منزلت والا به تو داده روزی‌ات کند و از تو [[خشنود]] شود، بهترین نیت‌های تو را محقق کند و به [[رحمت]] خود تو را در [[فردوس اعلا]] جای دهد که او شنوای دعاست. خدا تو را [[حفظ]] کند و [[سرپرست]] تو باشد و به [[رحمت]] خویش بدی‌ها و [[بلاها]] را از تو دور گرداند. این را به خط خود نوشتم<ref>رجال کشی، ص۵۵۱.</ref>.		همچنین علی بن مهزیار نامه‌ای به امام جواد{{ع}} نوشت و از حضرتش خواست تا در [[حق]] او دعا کند. [[امام]]{{ع}} در پاسخ نوشت: اما درباره دعا که از من خواستی باید بگویم: تو هنوز نمی‌دانی که خدا تو را چگونه نزد من محبوب‌ گردانده است. نظر به [[محبت]] و عنایتی که به تو دارم و [[منزلت]] تو را می‌دانم، گاهی تو را با نام و نسب می‌خوانم، پس [[خدا]] بهتر از آنچه از منزلت والا به تو داده روزی‌ات کند و از تو [[خشنود]] شود، بهترین نیت‌های تو را محقق کند و به [[رحمت]] خود تو را در فردوس اعلا جای دهد که او شنوای دعاست. خدا تو را [[حفظ]] کند و [[سرپرست]] تو باشد و به [[رحمت]] خویش بدی‌ها و [[بلاها]] را از تو دور گرداند. این را به خط خود نوشتم<ref>رجال کشی، ص۵۵۱.</ref>.

	همچنین [[امام جواد]]{{ع}} در نامه‌ای دیگر خطاب به [[علی بن مهزیار]] نوشت: ای علی، [[خدا]] [[پاداش]] تو را [[نیکو]] گرداند، در [[بهشت]] خویش جایت دهد، [[خواری]] [[دنیا]] و [[آخرت]] را از تو دور گرداند و با ما محشورت نماید. ای علی، تو را در [[خیرخواهی]]، خدمت و [[فرمانبرداری]]، [[احترام]] به خویش و انجام وظیفه آزمودم. اگر بگویم: کسی را چون تو نیافته‌ام، امیدوارم که گزاف نگفته باشم، پس خدا به پاس آنچه برشمردم‌ بهشت را پاداش تو قرار دهد. [[منزلت]] تو و نیز خدمتی که در سرما و گرما و شب و [[روز]] در [[حق]] ما کرده‌ای، از ما پنهان نمانده است. از خدا مسئلت دارم، چون تمام [[خلق]] را در [[قیامت]] گرد آورد، تو را آن‌سان از رحمت خود برخوردار کند که خلق‌ [[غبطه]] تو را بخورند. او شنوای دعاست<ref>حیاة الإمام محمد الجواد{{ع}}، ص۱۵۹.</ref>.		همچنین [[امام جواد]]{{ع}} در نامه‌ای دیگر خطاب به [[علی بن مهزیار]] نوشت: ای علی، [[خدا]] [[پاداش]] تو را [[نیکو]] گرداند، در [[بهشت]] خویش جایت دهد، [[خواری]] [[دنیا]] و [[آخرت]] را از تو دور گرداند و با ما محشورت نماید. ای علی، تو را در [[خیرخواهی]]، خدمت و [[فرمانبرداری]]، [[احترام]] به خویش و انجام وظیفه آزمودم. اگر بگویم: کسی را چون تو نیافته‌ام، امیدوارم که گزاف نگفته باشم، پس خدا به پاس آنچه برشمردم‌ بهشت را پاداش تو قرار دهد. [[منزلت]] تو و نیز خدمتی که در سرما و گرما و شب و [[روز]] در [[حق]] ما کرده‌ای، از ما پنهان نمانده است. از خدا مسئلت دارم، چون تمام [[خلق]] را در [[قیامت]] گرد آورد، تو را آن‌سان از رحمت خود برخوردار کند که خلق‌ [[غبطه]] تو را بخورند. او شنوای دعاست<ref>حیاة الإمام محمد الجواد{{ع}}، ص۱۵۹.</ref>.

	آنچه در [[نامه‌های امام جواد]]{{ع}} خطاب به علی بن مهزیار آمد، هریک توصیف درخشانی از جایگاه والای او نزد [[امام]]{{ع}} است. یگانگی علی بن مهزیار در [[تقوا]] و [[پرهیزگاری]]، دیگر نشان لیاقتی است که [[حضرت امام جواد]]{{ع}} در نامه‌های خود بدو داده است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۶۸.</ref>.		آنچه در نامه‌های امام جواد{{ع}} خطاب به علی بن مهزیار آمد، هریک توصیف درخشانی از جایگاه والای او نزد [[امام]]{{ع}} است. یگانگی علی بن مهزیار در [[تقوا]] و [[پرهیزگاری]]، دیگر نشان لیاقتی است که [[حضرت امام جواد]]{{ع}} در نامه‌های خود بدو داده است<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۱۱ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۱۱]]، ص ۲۶۸.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۳

2025-08-06T06:33:06Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۹

2025-08-06T06:19:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{اشتباه نشود\|علی بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی}}		{{اشتباه نشود\|علی بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن مهزیار اهوازی در معارف مهدویت]] - [[علی بن مهزیار اهوازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن مهزیار اهوازی در معارف مهدویت]] - [[علی بن مهزیار اهوازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی دورقی]] اصالتاً از دورق [[خوزستان]]،<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> [[اهل]] [[هند]]، روستایی در [[فارس]] و ساکن [[اهواز]] بود.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۴۸.</ref> [[امام کاظم]]،<ref> مناقب آل ابی طالب ۴/۳۵۰.</ref> [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}}<ref> رجال الطوسی ۳۸۱، ۴۰۳ و ۴۱۷.</ref> را [[درک]] کرد و [[صحابی]] ایشان بود. از امام هشتم و نهم<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> و همچنین از [[فضالة بن ایوب]] و [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] [[روایت]] کرده است.<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰۷ و ۲۴۵.</ref> راویانی چون [[عباس بن معروف]]، [[محمد بن عبدالجبار]]، [[حسین بن اسحاق]]، [[محمد بن عیسی یقطینی]] و [[سهل بن زیاد]] از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>جامع الرواة ۱/۶۰۴.</ref>		[[ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی دورقی]] اصالتاً از دورق [[خوزستان]]،<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> [[اهل]] [[هند]]، روستایی در [[فارس]] و ساکن [[اهواز]] بود.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۴۸.</ref> [[امام کاظم]]،<ref> مناقب آل ابی طالب ۴/۳۵۰.</ref> [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}}<ref> رجال الطوسی ۳۸۱، ۴۰۳ و ۴۱۷.</ref> را [[درک]] کرد و [[صحابی]] ایشان بود. از امام هشتم و نهم<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> و همچنین از [[فضالة بن ایوب]] و [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] [[روایت]] کرده است.<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰۷ و ۲۴۵.</ref> راویانی چون [[عباس بن معروف]]، [[محمد بن عبدالجبار]]، [[حسین بن اسحاق]]، [[محمد بن عیسی یقطینی]] و [[سهل بن زیاد]] از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>جامع الرواة ۱/۶۰۴.</ref>

Jaafari در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۴

2025-07-19T07:04:06Z

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 [[تاریخ]] [[وفات]] وی روشن نیست، اما [[نجاشی]] ذیل ترجمه حریز می‌‌گوید: [[محمد بن علی انصاری]] از علی بن مهزیار به سال ۲۲۹ه‍ [[حدیث]] شنیده است.<ref>رجال النجاشی ۱/۳۴۲.</ref> [[شیخ طوسی]] پس از آنکه وی را جلیل‌القدر و واسع‌الروایه توصیف کرده، می‌‌گوید: او دارای ۳۳ کتاب مانند کتب [[حسین بن سعید اهوازی]] است و علاوه بر آنها کتاب‌های حروف القرآن و الانبیاء و البشارات را داراست. [[احمد برقی]] گفته است که علی بن مهزیار مصنفات [[حسین بن سعید]] را گرفته و اضافاتی در آنها ایجاد کرده است.<ref> الفهرست (طوسی) ۸۸.</ref> مجموع تألیفات وی عبارت‌اند از: التفسیر الفضائل المثالب الدعاء التجمل و المروّه المزار الرد علی الغلاة فضائل المؤمنین و برّهم الملاحم التقیه الزهد الحروف القائم البشارات الانبیاء النوادر رسائل علی بن اسباط و کتب فقهی در موضوع صلاة زکات صوم حج طلاق حدود دیات عتق و تدبیر تجارات و اجارات مکاسب وصایا مواریث خمس شهادات صید و ذبائح شربه نذور و ایمان و کفارات<ref>رجال النجاشی ۲/۷۵ و ۷۶.</ref> و کتاب‌هایی در حوزه‌های دیگر مثل وفاة ابی ذر حدیث بدر اسلام سلمان فارسی<ref> الفهرست (طوسی) ۸۸.</ref> و به قولی فضائل امیر المؤمنین النقض علی علی بن اسباط الفطحی<ref>الذریعه ۱۶/۲۵۶ و ۲۴/۲۸۹.</ref> الخصال و حدیث الاشعریه<ref>معالم العلماء ۶۳.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۵۳۰-۵۳۱.</ref>
 == جستارهای وابسته ==
@@ خط ۱۹: / خط ۸۳: @@
 {{منابع}}
 # [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
 {{پایان منابع}}

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2024-10-30T05:41:55Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۱
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	* [[ابراهیم بن مهزیار اهوازی]] (برادر)		* [[ابراهیم بن مهزیار اهوازی]] (برادر)
	* [[محمد بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی]] (برادرزاده)		* [[محمد بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی]] (برادرزاده)
			* [[علی بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی]] (برادرزاده)
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

Bahmani: /* منابع */

2024-10-30T05:15:06Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]		# [[پرونده: IM009687.jpg\|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
	~~# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]~~
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* علی بن مهزیار */

2024-10-30T05:14:32Z

علی بن مهزیار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۴
خط ۷:		خط ۷:

	[[تاریخ]] [[وفات]] وی روشن نیست، اما [[نجاشی]] ذیل ترجمه حریز می‌‌گوید: [[محمد بن علی انصاری]] از علی بن مهزیار به سال ۲۲۹ه‍ [[حدیث]] شنیده است.<ref>رجال النجاشی ۱/۳۴۲.</ref> [[شیخ طوسی]] پس از آنکه وی را جلیل‌القدر و واسع‌الروایه توصیف کرده، می‌‌گوید: او دارای ۳۳ کتاب مانند کتب [[حسین بن سعید اهوازی]] است و علاوه بر آنها کتاب‌های حروف القرآن و الانبیاء و البشارات را داراست. [[احمد برقی]] گفته است که علی بن مهزیار مصنفات [[حسین بن سعید]] را گرفته و اضافاتی در آنها ایجاد کرده است.<ref> الفهرست (طوسی) ۸۸.</ref> مجموع تألیفات وی عبارت‌اند از: التفسیر الفضائل المثالب الدعاء التجمل و المروّه المزار الرد علی الغلاة فضائل المؤمنین و برّهم الملاحم التقیه الزهد الحروف القائم البشارات الانبیاء النوادر رسائل علی بن اسباط و کتب فقهی در موضوع صلاة زکات صوم حج طلاق حدود دیات عتق و تدبیر تجارات و اجارات مکاسب وصایا مواریث خمس شهادات صید و ذبائح شربه نذور و ایمان و کفارات<ref>رجال النجاشی ۲/۷۵ و ۷۶.</ref> و کتاب‌هایی در حوزه‌های دیگر مثل وفاة ابی ذر حدیث بدر اسلام سلمان فارسی<ref> الفهرست (طوسی) ۸۸.</ref> و به قولی فضائل امیر المؤمنین النقض علی علی بن اسباط الفطحی<ref>الذریعه ۱۶/۲۵۶ و ۲۴/۲۸۹.</ref> الخصال و حدیث الاشعریه<ref>معالم العلماء ۶۳.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۵۳۰-۵۳۱.</ref>		[[تاریخ]] [[وفات]] وی روشن نیست، اما [[نجاشی]] ذیل ترجمه حریز می‌‌گوید: [[محمد بن علی انصاری]] از علی بن مهزیار به سال ۲۲۹ه‍ [[حدیث]] شنیده است.<ref>رجال النجاشی ۱/۳۴۲.</ref> [[شیخ طوسی]] پس از آنکه وی را جلیل‌القدر و واسع‌الروایه توصیف کرده، می‌‌گوید: او دارای ۳۳ کتاب مانند کتب [[حسین بن سعید اهوازی]] است و علاوه بر آنها کتاب‌های حروف القرآن و الانبیاء و البشارات را داراست. [[احمد برقی]] گفته است که علی بن مهزیار مصنفات [[حسین بن سعید]] را گرفته و اضافاتی در آنها ایجاد کرده است.<ref> الفهرست (طوسی) ۸۸.</ref> مجموع تألیفات وی عبارت‌اند از: التفسیر الفضائل المثالب الدعاء التجمل و المروّه المزار الرد علی الغلاة فضائل المؤمنین و برّهم الملاحم التقیه الزهد الحروف القائم البشارات الانبیاء النوادر رسائل علی بن اسباط و کتب فقهی در موضوع صلاة زکات صوم حج طلاق حدود دیات عتق و تدبیر تجارات و اجارات مکاسب وصایا مواریث خمس شهادات صید و ذبائح شربه نذور و ایمان و کفارات<ref>رجال النجاشی ۲/۷۵ و ۷۶.</ref> و کتاب‌هایی در حوزه‌های دیگر مثل وفاة ابی ذر حدیث بدر اسلام سلمان فارسی<ref> الفهرست (طوسی) ۸۸.</ref> و به قولی فضائل امیر المؤمنین النقض علی علی بن اسباط الفطحی<ref>الذریعه ۱۶/۲۵۶ و ۲۴/۲۸۹.</ref> الخصال و حدیث الاشعریه<ref>معالم العلماء ۶۳.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص ۵۳۰-۵۳۱.</ref>

	~~==علی بن مهزیار==~~
	علی بن ابراهیم مهزیار می‌گوید: بیست بار [[حج]] به جا آوردم، به قصد آنکه شاید [[حضرت صاحب الامر]] را [[ملاقات]] نمایم، برایم میسر نشد! شبی خوابیده بودم، صدائی شنیدم که کسی گفت: ای فرزند مهزیار، امسال بیا به حج که [[حضور امام زمان]] خود مشرف خواهی شد. پس شادمان [[بیدار]] شده مشغول [[عبادت]] شدم تا صبح طالع گشت. [[نماز صبح]] گذارده به جستجوی [[رفیق]] راه از [[خانه]] خارج و چند رفیق یافته، متوجه راه شدم، به [[کوفه]] که رسیدم (چون در آن ناحیه، بسیاری به حضورش رسیده‌اند) از پی دیدارش بسیار دویدم به آرزوی خود دست نیافته، عازم [[مکه معظمه]] شدم، و در کنار [[خانه خدا]] شب و [[روز]] [[خواب]] و [[استراحت]] نداشتم، و از [[بخشنده]] بی‌زوال با [[تضرع]] و [[ابتهال]]، پیوسته سوال می‌کردم که مرا به [[کعبه]] مقصود برساند – تا آنکه شبی، [[مسجدالحرام]] نسبتاً [[خلوت]] بود و من مشغول [[طواف]] بودم، ناگاه [[جوان]] خوشروئی را دیدم که با دو بُرد [[یمنی]] [[احرام]] بسته و مشغول طواف است، پس به جانب من التفات نمود و پرسید از کدام شهری؟ گفتم از [[اهواز]]، فرمودن: ابن الخصیب را می‌شناسی؟ گفتم او به [[رحمت خدا]] [[واصل]] شد. گفت: [[خدا]] او را [[رحمت]] کند، او روزها، [[روزه]] می‌داشت و شب‌ها به عبادت می‌ایستاد و [[تلاوت قرآن]] بسیار می‌نمود.
	گفت: علی بن ابراهیم مهزیار را می‌شناسی؟ گفتم من علی بن مهزیارم، گفت خوش آمدی ای [[ابوالحسن]]! گفت: چه کردی آن نشانه‌ای که در میان تو و [[امام عسکری]]{{ع}} بود؟ گفتم با من است، گفت بیرون آور. [[انگشتر]] نیکوئی را که بر آن نقش (یا [[الله]]، یا محمد، [[یا علی]]) بود بیرون آوردم، چون نظرش بر آن افتاد آن قدر گریست که [[جامه]] احرامش،‌تر شد، گفت: خدا رحمت کند تو را ای [[ابا محمد]] که تو [[امام عادل]] و فرزند [[امامان]] و پدر [[امام]] بودی. آن گاه گفت: بعد از حج چه مطلب داری؟ گفتم: [[فرزند امام حسن]] [[عسکری]] را [[طلب]] می‌نمایم. گفت: به مقصود خود رسیدی، و او مرا به سوی تو فرستاده است، اکنون به [[منزل]] خود بازگرد و مهیای [[سفر]] باش و مطلب را مخفی دار. چون ثلث شب بگذرد، بیا به (شعب بنی عامر) تا به آرزوی خود برسی! ابن مهزیار می‌گوید: وقتی ثلث شب گذشت، سوار شدم و چون به شعب رسیدم، آن [[جوان]] مرا دید و گفت خوش آمدی و خوشا به [[حال]] تو که [[رخصت]] ملازمتت دادند. همراه او روانه شدم تا از [[منی]] و [[عرفات]] گذشت و به پایین [[عقبه]] [[طائف]] رسیدیم، گفت: ای [[ابوالحسن]] پیاده شو و آماده [[نماز]] باش. با او [[نافله شب]] را به جا آوردیم و صبح طلوع کرد. [[نماز صبح]] را خواندیم و سوار شدیم تا بالای عقبه رسیدیم، گفت: نظر کن چه می‌بینی؟ چون نظر کردم، بقعه سبز و خرمی را دیدم که [[گیاه]] بسیار داشت؟ گفت: نظر کن بالای [[تل]] ریگ چیزی می‌بینی؟ چون نظر نمودم خیمه‌ای از (مو) دیدم که از [[نور]] آن، آن [[وادی]] روشن شده بود. گفت: منتهای [[آرزوها]] در این جا است. دیده‌ات روشن باد، چون از عقبه بیرون رفتیم گفت: از مرکب پیاده شو و شتر را رها کن. پس در [[خدمت]] او روان شدم تا به نزدیک رسیدم. گفت: این جا باش تا برای تو رخصت بگیرم، بعد از [[زمان]] اندکی آمد و گفت: زهی [[سعادت]] تو، تو را رخصت دادند، چون داخل [[خیمه]] شدم، دیدم آن حضرت بر روی نمدی نشسته است و نطعی سرخ بر روی نمد افکنده، و بر بالشی از پوست تکیه داده است. [[سلام]] کردم بهتر از سلام من جواب داد.

	صورتی [[مشاهده]] کردم مانند قرص ماه، نه بسیار بلند و نه کوتاه، اندکی به طول مایل، گشاده پیشانی با ابروی‌های باریک کشیده و به یکدیگر پیوسته و چشم‌های سیاه و گشاده و بینی کشیده و گونه‌های صورت هموار و بر نیامده، در نهایت [[حُسن]] و [[جمال]]، بر گونه راستش، خالی بود، مانند فتات مشکی که بر صفحه [[نقره]] افتاده باشد. بر سرش موهای سیاه عنبر بوئی بود که تا نرمه گوشش آویخته بود.
	احوال یک یک [[شیعیان]] را پرسید. عرض کردم: ایشان در [[دولت]] [[بنی‌العباس]] در نهایت [[مشقت]] و [[عزلت]] و [[خواری]] [[زندگی]] می‌کنند. فرمود: روزی بیاید که شما مالک ایشان و آنان در دست شما [[ذلیل]] گردند. پس فرمود: پدرم از من [[عهد]] گرفته است که ساکن نشوم از [[زمین]]، مگر در جائی که پنهان‌تر و دورترین جاها باشد، تا آنکه بر کنار باشم از مکاید [[اهل ضلال]]، (تا آنکه فرمود): پدرم فرموده است: ای فرزند [[صبر]] کن بر مصادر امور خود تا آنکه [[حق تعالی]] اسباب دولت تو را میسر گرداند و پرچم‌های زرد و رایات سفید ما بین [[حطیم]] و [[زمزم]] بر سر تو به اهتزاز درآید و گروه گروه از [[اهل]] [[اخلاص]] به سوی تو آیند، در آن وقت حق تعالی به وسیله تو [[ظلم]] و [[طغیان]] را از زمین بر می‌اندازد....
	~~سپس حضرت فرمود که باید آن چه در این مجلس گذشت، پنهان داری مگر به کسانی که اهل [[صدق]] و [[امانت]] باشند.~~
	می‌گوید: چند [[روز]] [[خدمت]] آن حضرت ماندم و مسائل مشکله را از آن جناب [[پرسش]] نمودم و سپس مرا مرخص کرد. در روز [[وداع]]، زیاده از پنجاه هزار درهم با خود داشتم. خواستم به [[هدیه]] تقدیم دارم، حضرت [[تبسم]] فرموده گفت: راه درازی در پیش داری با این [[مال]] [[استعانت]] بجوی...<ref>منتهی الامال، ج۲، ص۴۳۷؛ بحارالانوار، ج۱۳، ص۷۳۰.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۶۹۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: خنثی‌سازی نسخهٔ 1321342 از Bahmani (بحث)

2024-10-30T05:13:59Z

خنثی‌سازی نسخهٔ 1321342 از Bahmani (بحث)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{اشتباه نشود\|علی بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن مهزیار اهوازی در معارف مهدویت]] - [[علی بن مهزیار اهوازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = اصحاب امام کاظم\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[علی بن مهزیار اهوازی در معارف مهدویت]] - [[علی بن مهزیار اهوازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== آشنایی اجمالی ==		== آشنایی اجمالی ==
	[[ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی دورقی]] اصالتاً از دورق [[خوزستان]]،<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> [[اهل]] [[هند]]، روستایی در [[فارس]] و ساکن [[اهواز]] بود.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۴۸.</ref> [[امام کاظم]]،<ref> مناقب آل ابی طالب ۴/۳۵۰.</ref> [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}}<ref> رجال الطوسی ۳۸۱، ۴۰۳ و ۴۱۷.</ref> را [[درک]] کرد و [[صحابی]] ایشان بود. از امام هشتم و نهم<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> و همچنین از [[فضالة بن ایوب]] و [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] [[روایت]] کرده است.<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰۷ و ۲۴۵.</ref> راویانی چون [[عباس بن معروف]]، [[محمد بن عبدالجبار]]، [[حسین بن اسحاق]]، [[محمد بن عیسی یقطینی]] و [[سهل بن زیاد]] از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>جامع الرواة ۱/۶۰۴.</ref>		[[ابوالحسن علی بن مهزیار اهوازی دورقی]] اصالتاً از دورق [[خوزستان]]،<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> [[اهل]] [[هند]]، روستایی در [[فارس]] و ساکن [[اهواز]] بود.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۴۸.</ref> [[امام کاظم]]،<ref> مناقب آل ابی طالب ۴/۳۵۰.</ref> [[امام رضا]]، [[امام جواد]] و [[امام هادی]] {{ع}}<ref> رجال الطوسی ۳۸۱، ۴۰۳ و ۴۱۷.</ref> را [[درک]] کرد و [[صحابی]] ایشان بود. از امام هشتم و نهم<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴.</ref> و همچنین از [[فضالة بن ایوب]] و [[محمد بن اسماعیل بن بزیع]] [[روایت]] کرده است.<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰۷ و ۲۴۵.</ref> راویانی چون [[عباس بن معروف]]، [[محمد بن عبدالجبار]]، [[حسین بن اسحاق]]، [[محمد بن عیسی یقطینی]] و [[سهل بن زیاد]] از او [[نقل حدیث]] نموده‌اند.<ref>جامع الرواة ۱/۶۰۴.</ref>