علی عمادالدوله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: تغییرمسیر به عمادالدوله

2022-03-25T08:52:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		#تغییر_مسیر [[عمادالدوله]]
	~~<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~
	~~<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[علی عمادالدوله در تاریخ اسلامی]]</div>~~

	~~==مقدمه==~~
	بنیان‌گذار [[دولت]] [[بویهی]] در منطقه [[فارس]] علی [[عمادالدوله]] است. وی به [[سال ۲۷۹ ق]]. در [[دیلم]] زاده شد و از [[دوران کودکی]] به همراه [[پدر]] و دیگر برادرانش به کارهای سخت و [[طاقت]] فرسایی چون ماهی‌گیری و هیزم‌کشی پرداخت. چندی بعد، به همراه دو برادرش، حسن و احمد، به [[سپاه]] ماکان پیوست تا خود را از [[محنت]] و [[رنج]] روزافزون رها کند. کار علی و [[برادران]] در آنجا بالا گرفت و علی به [[پایمردی]] عمید، [[فرمان]] [[حکومت]] کرج را از [[مرداویج]] دریافت کرد. پس از آن، در یک حرکت نظامی سریع و به اتکای [[یاران]] دیلمی‌اش بر [[اصفهان]] و ارجان و نوبندجان دست یافت و پس از [[تصرف]] [[شیراز]] به سال ۳۲۲ ق.، در همان‌جا باقی ماند و لشکرکشی‌های مکرر [[بویهیان]] را [[هدایت]] و [[رهبری]] کرد و چنانکه پیش از این گفتیم، تصرف اصفهان و [[ری]] به دست حسن و نیز [[تسلط]] احمد بر کرمان، [[خوزستان]]، [[عراق]] و [[دارالخلافه]]، همه با [[حمایت]] و هدایت علی به انجام رسید.

	به گفته [[مورخان]]، [[علی عمادالدوله]] مردی [[بخشنده]] و بردبار و [[با تدبیر]] بود و بسیاری از [[سپاهیان]] خود را با [[گشاده‌دستی]] و [[سخاوت]] جلب می‌کرد. وی در واقع، امیرالامرای [[خاندان]] [[بویه]] بود و دیگر برادران، از او همچون پدری ناصح و [[دلسوز]] [[اطاعت]] می‌کردند؛ چنانکه معزالدوله به [[نیابت]] از او در [[بغداد]] فرمان می‌راند و هیچ‌گاه از دستور او سرنپیچید. این [[وفاق]] و [[دوستی]] رمز [[واقعی]] [[اقتدار]] و ماندگاری دولت [[آل بویه]] گردید. علی چون خود را پیر و رنجور یافت، در صدد برآمد برای [[حفظ]] [[استحکام]] و اقتدار خاندان و [[تحکیم]] [[روابط دوستانه]] میان برادران، [[ارتباط]] آنان را بر اساس [[اعتماد]] و [[احترام]] متقابل برقرار سازد؛ به همین روی، چون خود پسری نداشت، پسر ارشد [[رکن الدوله]] به نام فناخسرو را به شیراز فرا خواند و او را در نهایت [[ادب]] و احترام به [[جانشینی]] گماشت و پس از آنکه افراد مخالف و [[سرکش]] را از برابر او برداشت، به سال ۳۳۸ ق. در سن ۵۹ سالگی بدرود [[حیات]] گفت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۳۲-۳۳۵.</ref>.<ref>[[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۱۷۳.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	~~==منابع==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:IM009737.jpg\|22px]] [[سید احمد رضا خضری\|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)\|'''تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~==پانویس==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:علی~~ عمادالدوله]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	~~[[رده:اعلام~~]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد

2021-12-27T07:18:36Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[علی عمادالدوله در تاریخ اسلامی]]</div>

==مقدمه==
بنیان‌گذار [[دولت]] [[بویهی]] در منطقه [[فارس]] علی [[عمادالدوله]] است. وی به [[سال ۲۷۹ ق]]. در [[دیلم]] زاده شد و از [[دوران کودکی]] به همراه [[پدر]] و دیگر برادرانش به کارهای سخت و [[طاقت]] فرسایی چون ماهی‌گیری و هیزم‌کشی پرداخت. چندی بعد، به همراه دو برادرش، حسن و احمد، به [[سپاه]] ماکان پیوست تا خود را از [[محنت]] و [[رنج]] روزافزون رها کند. کار علی و [[برادران]] در آنجا بالا گرفت و علی به [[پایمردی]] عمید، [[فرمان]] [[حکومت]] کرج را از [[مرداویج]] دریافت کرد. پس از آن، در یک حرکت نظامی سریع و به اتکای [[یاران]] دیلمی‌اش بر [[اصفهان]] و ارجان و نوبندجان دست یافت و پس از [[تصرف]] [[شیراز]] به سال ۳۲۲ ق.، در همان‌جا باقی ماند و لشکرکشی‌های مکرر [[بویهیان]] را [[هدایت]] و [[رهبری]] کرد و چنانکه پیش از این گفتیم، تصرف اصفهان و [[ری]] به دست حسن و نیز [[تسلط]] احمد بر کرمان، [[خوزستان]]، [[عراق]] و [[دارالخلافه]]، همه با [[حمایت]] و هدایت علی به انجام رسید.

به گفته [[مورخان]]، [[علی عمادالدوله]] مردی [[بخشنده]] و بردبار و [[با تدبیر]] بود و بسیاری از [[سپاهیان]] خود را با [[گشاده‌دستی]] و [[سخاوت]] جلب می‌کرد. وی در واقع، امیرالامرای [[خاندان]] [[بویه]] بود و دیگر برادران، از او همچون پدری ناصح و [[دلسوز]] [[اطاعت]] می‌کردند؛ چنانکه معزالدوله به [[نیابت]] از او در [[بغداد]] فرمان می‌راند و هیچ‌گاه از دستور او سرنپیچید. این [[وفاق]] و [[دوستی]] رمز [[واقعی]] [[اقتدار]] و ماندگاری دولت [[آل بویه]] گردید. علی چون خود را پیر و رنجور یافت، در صدد برآمد برای [[حفظ]] [[استحکام]] و اقتدار خاندان و [[تحکیم]] [[روابط دوستانه]] میان برادران، [[ارتباط]] آنان را بر اساس [[اعتماد]] و [[احترام]] متقابل برقرار سازد؛ به همین روی، چون خود پسری نداشت، پسر ارشد [[رکن الدوله]] به نام فناخسرو را به شیراز فرا خواند و او را در نهایت [[ادب]] و احترام به [[جانشینی]] گماشت و پس از آنکه افراد مخالف و [[سرکش]] را از برابر او برداشت، به سال ۳۳۸ ق. در سن ۵۹ سالگی بدرود [[حیات]] گفت<ref>الکامل، ج۶، ص۳۳۲-۳۳۵.</ref>.<ref>[[سید احمد رضا خضری|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)|تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه]] ص ۱۷۳.</ref>.

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009737.jpg|22px]] [[سید احمد رضا خضری|خضری، سید احمد رضا]]، [[تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه (کتاب)|'''تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آل بویه''']]
{{پایان منابع}}

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:علی عمادالدوله]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:اعلام]]

علی عمادالدوله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: تغییرمسیر به عمادالدوله

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} اين مدخل...» ایجاد کرد

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد