عمرو بن سعد بن نفیل ازدی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'احمدبن' به 'احمد بن'

2023-06-14T16:31:58Z

جایگزینی متن - 'احمدبن' به 'احمد بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۴:		خط ۴:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[حمید بن مسلم ازدی]] وقایع‌نگار [[کوفه]] در مورد چگونگی به میدان رفتن و وضع ظاهری قاسم بن حسن {{ع}}، به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. او می‌گوید: «عمرو بن سعد بن نفیل ازدی به من گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] بر او می‌تازم و او را به [[قتل]] می‌رسانم. گفتم: سبحان‌الله! این چه کاری است که می‌خواهی بکنی؟ این گروهی که دور او را گرفته‌اند، برای او کافی است. گفت: به خدا سوگند بر او [[حمله]] می‌کنم. پس بر او تاخت و رو برنگردانید تا [[شمشیر]] بر فرق آن [[نوجوان]] فرود آورد. قاسم بن حسن به صورت بر [[زمین]] افتاد و فریاد زد: ای عمو به فریادم برس! در این هنگام [[امام]] که در کنار [[خیمه]] ایستاده و عنان اسبش را به دست گرفته و [[منتظر]] بود، با سرعت سوار بر اسب شد و مانند عقابی که از بلندای [[آسمان]] به زیر آید و از پی شکار رود، خود را به میدان رساند. صف‌ها را شکافت و مانند شیر ژیان حمله کرد تا به عمرو بن سعد بن نفیل ازدی رسید. ششمیری حواله او نمود. عمرو بن سعد بن نفیل ازدی دست خود را سپر کرد و دستش از مرفق (بازو) جدا گردید. فریادی کشید و گریخت. تنی چند از سواران کوفه آمدند تا او را از دست امام [[نجات]] دهند، ولی عمرو بن سعد بن نفیل ازدی زیر پای اسبان کشته شد و دستش جدا گشت. چون غبار معرکه فرو نشست، دیدند که امام بر بالین قاسم بن حسن نشسته و او از درد، پاشنه پا بر زمین می‌ساید و آخرین لحظات [[عمر]] خود را می‌گذراند».<ref> ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۶۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی. ، ج۵، ص۴۷۷؛ ج۲، ص۲۳۹؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی. ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی، ج۲، ص۷۷. قس الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه ~~احمدبن~~ داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی، ص۲۵۷ عمرو بن سعد بن مقبل ازدی؛ و در الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی. ، ج،؛ عمر بن نفیل ازدی. </ref>		[[حمید بن مسلم ازدی]] وقایع‌نگار [[کوفه]] در مورد چگونگی به میدان رفتن و وضع ظاهری قاسم بن حسن {{ع}}، به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. او می‌گوید: «عمرو بن سعد بن نفیل ازدی به من گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] بر او می‌تازم و او را به [[قتل]] می‌رسانم. گفتم: سبحان‌الله! این چه کاری است که می‌خواهی بکنی؟ این گروهی که دور او را گرفته‌اند، برای او کافی است. گفت: به خدا سوگند بر او [[حمله]] می‌کنم. پس بر او تاخت و رو برنگردانید تا [[شمشیر]] بر فرق آن [[نوجوان]] فرود آورد. قاسم بن حسن به صورت بر [[زمین]] افتاد و فریاد زد: ای عمو به فریادم برس! در این هنگام [[امام]] که در کنار [[خیمه]] ایستاده و عنان اسبش را به دست گرفته و [[منتظر]] بود، با سرعت سوار بر اسب شد و مانند عقابی که از بلندای [[آسمان]] به زیر آید و از پی شکار رود، خود را به میدان رساند. صف‌ها را شکافت و مانند شیر ژیان حمله کرد تا به عمرو بن سعد بن نفیل ازدی رسید. ششمیری حواله او نمود. عمرو بن سعد بن نفیل ازدی دست خود را سپر کرد و دستش از مرفق (بازو) جدا گردید. فریادی کشید و گریخت. تنی چند از سواران کوفه آمدند تا او را از دست امام [[نجات]] دهند، ولی عمرو بن سعد بن نفیل ازدی زیر پای اسبان کشته شد و دستش جدا گشت. چون غبار معرکه فرو نشست، دیدند که امام بر بالین قاسم بن حسن نشسته و او از درد، پاشنه پا بر زمین می‌ساید و آخرین لحظات [[عمر]] خود را می‌گذراند».<ref> ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۶۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی. ، ج۵، ص۴۷۷؛ ج۲، ص۲۳۹؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی. ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی، ج۲، ص۷۷. قس الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمد بن داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی، ص۲۵۷ عمرو بن سعد بن مقبل ازدی؛ و در الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی. ، ج،؛ عمر بن نفیل ازدی. </ref>

	در همین حال [[امام حسین]] {{ع}} فرمود: «دور باشند از [[رحمت خدا]] آنان که تو را کشتند. در [[روز قیامت]] جد تو [[پیامبر]] {{صل}} و پدرت [[خصم]] آنان خواهند بود. سپس فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]] بر عمویت سخت و ناگوار است که تو او را بخوانی، اما جوابت را ندهد یا اجابتت کند در حالی‌که کشته شده‌ای و این [[اجابت]] هیچ سودی به تو نرساند. به خدا سوگند امروز روزی است که [[مصائب]] عمویت پی‌درپی‌، دشمنش بسیار و یاورش اندک است‌».<ref>{{متن حدیث\| بُعْداً لِقَوْمٍ قَتَلُوكَ وَ مَنْ خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ جَدُّكَ وَ أَبُوكَ ثُمَّ قَالَ عَزَّ وَ اَللَّهِ عَلَى عَمِّكَ أَنْ تَدْعُوَهُ فَلاَ يُجِيبَكَ أَوْ يُجِيبَكَ وَ أَنْتَ قَتِيلٌ جَدِيلٌ فَلاَ يَنْفَعَكَ هَذَا وَ اَللَّهِ يَوْمٌ كَثُرَ وَاتِرُهُ وَ قَلَّ نَاصِرُهُ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ مَعَكُمَا يَوْمَ جَمَعَكُمَا وَ بَوَّأَنِي }}؛ ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی، ج۵، ص۴۷۷؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، بیروت: ۱۴۱۴ قمری، ج۲، ص۲۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمد رضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی، ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی. ، ج۲، ص۷۷.</ref>		در همین حال [[امام حسین]] {{ع}} فرمود: «دور باشند از [[رحمت خدا]] آنان که تو را کشتند. در [[روز قیامت]] جد تو [[پیامبر]] {{صل}} و پدرت [[خصم]] آنان خواهند بود. سپس فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]] بر عمویت سخت و ناگوار است که تو او را بخوانی، اما جوابت را ندهد یا اجابتت کند در حالی‌که کشته شده‌ای و این [[اجابت]] هیچ سودی به تو نرساند. به خدا سوگند امروز روزی است که [[مصائب]] عمویت پی‌درپی‌، دشمنش بسیار و یاورش اندک است‌».<ref>{{متن حدیث\| بُعْداً لِقَوْمٍ قَتَلُوكَ وَ مَنْ خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ جَدُّكَ وَ أَبُوكَ ثُمَّ قَالَ عَزَّ وَ اَللَّهِ عَلَى عَمِّكَ أَنْ تَدْعُوَهُ فَلاَ يُجِيبَكَ أَوْ يُجِيبَكَ وَ أَنْتَ قَتِيلٌ جَدِيلٌ فَلاَ يَنْفَعَكَ هَذَا وَ اَللَّهِ يَوْمٌ كَثُرَ وَاتِرُهُ وَ قَلَّ نَاصِرُهُ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ مَعَكُمَا يَوْمَ جَمَعَكُمَا وَ بَوَّأَنِي }}؛ ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی، ج۵، ص۴۷۷؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، بیروت: ۱۴۱۴ قمری، ج۲، ص۲۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمد رضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی، ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی. ، ج۲، ص۷۷.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

2022-10-26T13:32:56Z

جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۴:		خط ۴:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[حمید بن مسلم ازدی]] وقایع‌نگار [[کوفه]] در مورد چگونگی به میدان رفتن و وضع ظاهری قاسم بن حسن {{ع}}، به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. او می‌گوید: «عمرو بن سعد بن نفیل ازدی به من گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] بر او می‌تازم و او را به [[قتل]] می‌رسانم. گفتم: سبحان‌الله! این چه کاری است که می‌خواهی بکنی؟ این گروهی که دور او را گرفته‌اند، برای او کافی است. گفت: به خدا سوگند بر او [[حمله]] می‌کنم. پس بر او تاخت و رو برنگردانید تا [[شمشیر]] بر فرق آن [[نوجوان]] فرود آورد. قاسم بن حسن به صورت بر [[زمین]] افتاد و فریاد زد: ای عمو به فریادم برس! در این هنگام [[امام]] که در کنار [[خیمه]] ایستاده و عنان اسبش را به دست گرفته و [[منتظر]] بود، با سرعت سوار بر اسب شد و مانند عقابی که از بلندای [[آسمان]] به زیر آید و از پی شکار رود، خود را به میدان رساند. صف‌ها را شکافت و مانند شیر ژیان حمله کرد تا به عمرو بن سعد بن نفیل ازدی رسید. ششمیری حواله او نمود. عمرو بن سعد بن نفیل ازدی دست خود را سپر کرد و دستش از مرفق (بازو) جدا گردید. فریادی کشید و گریخت. تنی چند از سواران کوفه آمدند تا او را از دست امام [[نجات]] دهند، ولی عمرو بن سعد بن نفیل ازدی زیر پای اسبان کشته شد و دستش جدا گشت. چون غبار معرکه فرو نشست، دیدند که امام بر بالین قاسم بن حسن نشسته و او از درد، پاشنه پا بر زمین می‌ساید و آخرین لحظات [[عمر]] خود را می‌گذراند».<ref> ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۶۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی. ، ج۵، ص۴۷۷؛ ج۲، ص۲۳۹؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی. ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی، ج۲، ص۷۷. قس الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی، ص۲۵۷ عمرو بن سعد بن مقبل ازدی؛ و در الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی. ، ج،؛ ~~عمربن~~ نفیل ازدی. </ref>		[[حمید بن مسلم ازدی]] وقایع‌نگار [[کوفه]] در مورد چگونگی به میدان رفتن و وضع ظاهری قاسم بن حسن {{ع}}، به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. او می‌گوید: «عمرو بن سعد بن نفیل ازدی به من گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] بر او می‌تازم و او را به [[قتل]] می‌رسانم. گفتم: سبحان‌الله! این چه کاری است که می‌خواهی بکنی؟ این گروهی که دور او را گرفته‌اند، برای او کافی است. گفت: به خدا سوگند بر او [[حمله]] می‌کنم. پس بر او تاخت و رو برنگردانید تا [[شمشیر]] بر فرق آن [[نوجوان]] فرود آورد. قاسم بن حسن به صورت بر [[زمین]] افتاد و فریاد زد: ای عمو به فریادم برس! در این هنگام [[امام]] که در کنار [[خیمه]] ایستاده و عنان اسبش را به دست گرفته و [[منتظر]] بود، با سرعت سوار بر اسب شد و مانند عقابی که از بلندای [[آسمان]] به زیر آید و از پی شکار رود، خود را به میدان رساند. صف‌ها را شکافت و مانند شیر ژیان حمله کرد تا به عمرو بن سعد بن نفیل ازدی رسید. ششمیری حواله او نمود. عمرو بن سعد بن نفیل ازدی دست خود را سپر کرد و دستش از مرفق (بازو) جدا گردید. فریادی کشید و گریخت. تنی چند از سواران کوفه آمدند تا او را از دست امام [[نجات]] دهند، ولی عمرو بن سعد بن نفیل ازدی زیر پای اسبان کشته شد و دستش جدا گشت. چون غبار معرکه فرو نشست، دیدند که امام بر بالین قاسم بن حسن نشسته و او از درد، پاشنه پا بر زمین می‌ساید و آخرین لحظات [[عمر]] خود را می‌گذراند».<ref> ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۶۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی. ، ج۵، ص۴۷۷؛ ج۲، ص۲۳۹؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی. ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی، ج۲، ص۷۷. قس الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی، ص۲۵۷ عمرو بن سعد بن مقبل ازدی؛ و در الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی. ، ج،؛ عمر بن نفیل ازدی. </ref>

	در همین حال [[امام حسین]] {{ع}} فرمود: «دور باشند از [[رحمت خدا]] آنان که تو را کشتند. در [[روز قیامت]] جد تو [[پیامبر]] {{صل}} و پدرت [[خصم]] آنان خواهند بود. سپس فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]] بر عمویت سخت و ناگوار است که تو او را بخوانی، اما جوابت را ندهد یا اجابتت کند در حالی‌که کشته شده‌ای و این [[اجابت]] هیچ سودی به تو نرساند. به خدا سوگند امروز روزی است که [[مصائب]] عمویت پی‌درپی‌، دشمنش بسیار و یاورش اندک است‌».<ref>{{متن حدیث\| بُعْداً لِقَوْمٍ قَتَلُوكَ وَ مَنْ خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ جَدُّكَ وَ أَبُوكَ ثُمَّ قَالَ عَزَّ وَ اَللَّهِ عَلَى عَمِّكَ أَنْ تَدْعُوَهُ فَلاَ يُجِيبَكَ أَوْ يُجِيبَكَ وَ أَنْتَ قَتِيلٌ جَدِيلٌ فَلاَ يَنْفَعَكَ هَذَا وَ اَللَّهِ يَوْمٌ كَثُرَ وَاتِرُهُ وَ قَلَّ نَاصِرُهُ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ مَعَكُمَا يَوْمَ جَمَعَكُمَا وَ بَوَّأَنِي }}؛ ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی، ج۵، ص۴۷۷؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، بیروت: ۱۴۱۴ قمری، ج۲، ص۲۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمد رضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی، ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی. ، ج۲، ص۷۷.</ref>		در همین حال [[امام حسین]] {{ع}} فرمود: «دور باشند از [[رحمت خدا]] آنان که تو را کشتند. در [[روز قیامت]] جد تو [[پیامبر]] {{صل}} و پدرت [[خصم]] آنان خواهند بود. سپس فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]] بر عمویت سخت و ناگوار است که تو او را بخوانی، اما جوابت را ندهد یا اجابتت کند در حالی‌که کشته شده‌ای و این [[اجابت]] هیچ سودی به تو نرساند. به خدا سوگند امروز روزی است که [[مصائب]] عمویت پی‌درپی‌، دشمنش بسیار و یاورش اندک است‌».<ref>{{متن حدیث\| بُعْداً لِقَوْمٍ قَتَلُوكَ وَ مَنْ خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ جَدُّكَ وَ أَبُوكَ ثُمَّ قَالَ عَزَّ وَ اَللَّهِ عَلَى عَمِّكَ أَنْ تَدْعُوَهُ فَلاَ يُجِيبَكَ أَوْ يُجِيبَكَ وَ أَنْتَ قَتِيلٌ جَدِيلٌ فَلاَ يَنْفَعَكَ هَذَا وَ اَللَّهِ يَوْمٌ كَثُرَ وَاتِرُهُ وَ قَلَّ نَاصِرُهُ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ مَعَكُمَا يَوْمَ جَمَعَكُمَا وَ بَوَّأَنِي }}؛ ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی، ج۵، ص۴۷۷؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، بیروت: ۱۴۱۴ قمری، ج۲، ص۲۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمد رضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی، ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی. ، ج۲، ص۷۷.</ref>

Msadeq در ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۲

2022-09-25T05:52:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]~~\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]] {{ع}} بود.		'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]] {{ع}} بود.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:22:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]]{{ع}} بود.		'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]] {{ع}} بود.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[حمید بن مسلم ازدی]] وقایع‌نگار [[کوفه]] در مورد چگونگی به میدان رفتن و وضع ظاهری قاسم بن حسن{{ع}}، به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. او می‌گوید: «عمرو بن سعد بن نفیل ازدی به من گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] بر او می‌تازم و او را به [[قتل]] می‌رسانم. گفتم: سبحان‌الله! این چه کاری است که می‌خواهی بکنی؟ این گروهی که دور او را گرفته‌اند، برای او کافی است. گفت: به خدا سوگند بر او [[حمله]] می‌کنم. پس بر او تاخت و رو برنگردانید تا [[شمشیر]] بر فرق آن [[نوجوان]] فرود آورد. قاسم بن حسن به صورت بر [[زمین]] افتاد و فریاد زد: ای عمو به فریادم برس! در این هنگام [[امام]] که در کنار [[خیمه]] ایستاده و عنان اسبش را به دست گرفته و [[منتظر]] بود، با سرعت سوار بر اسب شد و مانند عقابی که از بلندای [[آسمان]] به زیر آید و از پی شکار رود، خود را به میدان رساند. صف‌ها را شکافت و مانند شیر ژیان حمله کرد تا به عمرو بن سعد بن نفیل ازدی رسید. ششمیری حواله او نمود. عمرو بن سعد بن نفیل ازدی دست خود را سپر کرد و دستش از مرفق (بازو) جدا گردید. فریادی کشید و گریخت. تنی چند از سواران کوفه آمدند تا او را از دست امام [[نجات]] دهند، ولی عمرو بن سعد بن نفیل ازدی زیر پای اسبان کشته شد و دستش جدا گشت. چون غبار معرکه فرو نشست، دیدند که امام بر بالین قاسم بن حسن نشسته و او از درد، پاشنه پا بر زمین می‌ساید و آخرین لحظات [[عمر]] خود را می‌گذراند».<ref> ر.ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۶۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی.، ج۵، ص۴۷۷؛ ج۲، ص۲۳۹؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار{{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی.ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی، ج۲، ص۷۷. قس الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی، ص۲۵۷ عمرو بن سعد بن مقبل ازدی؛ و در الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری.، ج۴، ص۷۵؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی.، ج،؛ عمربن نفیل ازدی. </ref>		[[حمید بن مسلم ازدی]] وقایع‌نگار [[کوفه]] در مورد چگونگی به میدان رفتن و وضع ظاهری قاسم بن حسن {{ع}}، به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. او می‌گوید: «عمرو بن سعد بن نفیل ازدی به من گفت: به [[خدا]] [[سوگند]] بر او می‌تازم و او را به [[قتل]] می‌رسانم. گفتم: سبحان‌الله! این چه کاری است که می‌خواهی بکنی؟ این گروهی که دور او را گرفته‌اند، برای او کافی است. گفت: به خدا سوگند بر او [[حمله]] می‌کنم. پس بر او تاخت و رو برنگردانید تا [[شمشیر]] بر فرق آن [[نوجوان]] فرود آورد. قاسم بن حسن به صورت بر [[زمین]] افتاد و فریاد زد: ای عمو به فریادم برس! در این هنگام [[امام]] که در کنار [[خیمه]] ایستاده و عنان اسبش را به دست گرفته و [[منتظر]] بود، با سرعت سوار بر اسب شد و مانند عقابی که از بلندای [[آسمان]] به زیر آید و از پی شکار رود، خود را به میدان رساند. صف‌ها را شکافت و مانند شیر ژیان حمله کرد تا به عمرو بن سعد بن نفیل ازدی رسید. ششمیری حواله او نمود. عمرو بن سعد بن نفیل ازدی دست خود را سپر کرد و دستش از مرفق (بازو) جدا گردید. فریادی کشید و گریخت. تنی چند از سواران کوفه آمدند تا او را از دست امام [[نجات]] دهند، ولی عمرو بن سعد بن نفیل ازدی زیر پای اسبان کشته شد و دستش جدا گشت. چون غبار معرکه فرو نشست، دیدند که امام بر بالین قاسم بن حسن نشسته و او از درد، پاشنه پا بر زمین می‌ساید و آخرین لحظات [[عمر]] خود را می‌گذراند».<ref> ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۶۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی. ، ج۵، ص۴۷۷؛ ج۲، ص۲۳۹؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی. ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی، ج۲، ص۷۷. قس الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: ۱۹۶۰ میلادی، ص۲۵۷ عمرو بن سعد بن مقبل ازدی؛ و در الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل بن عمر، قاهره: ۱۹۳۲ میلادی. ، ج،؛ عمربن نفیل ازدی. </ref>

	در همین حال [[امام حسین]]{{ع}} فرمود: «دور باشند از [[رحمت خدا]] آنان که تو را کشتند. در [[روز قیامت]] جد تو [[پیامبر]]{{صل}} و پدرت [[خصم]] آنان خواهند بود. سپس فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]] بر عمویت سخت و ناگوار است که تو او را بخوانی، اما جوابت را ندهد یا اجابتت کند در حالی‌که کشته شده‌ای و این [[اجابت]] هیچ سودی به تو نرساند. به خدا سوگند امروز روزی است که [[مصائب]] عمویت پی‌درپی‌، دشمنش بسیار و یاورش اندک است‌».<ref>{{متن حدیث\| بُعْداً لِقَوْمٍ قَتَلُوكَ وَ مَنْ خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ جَدُّكَ وَ أَبُوكَ ثُمَّ قَالَ عَزَّ وَ اَللَّهِ عَلَى عَمِّكَ أَنْ تَدْعُوَهُ فَلاَ يُجِيبَكَ أَوْ يُجِيبَكَ وَ أَنْتَ قَتِيلٌ جَدِيلٌ فَلاَ يَنْفَعَكَ هَذَا وَ اَللَّهِ يَوْمٌ كَثُرَ وَاتِرُهُ وَ قَلَّ نَاصِرُهُ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ مَعَكُمَا يَوْمَ جَمَعَكُمَا وَ بَوَّأَنِي }}؛ ر.ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی، ج۵، ص۴۷۷؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، بیروت: ۱۴۱۴ قمری، ج۲، ص۲۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری.، ج۴، ص۷۵؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار{{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمد رضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی، ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و ~~النشر،۱۳۶۶~~ شمسی.، ج۲، ص۷۷.</ref>		در همین حال [[امام حسین]] {{ع}} فرمود: «دور باشند از [[رحمت خدا]] آنان که تو را کشتند. در [[روز قیامت]] جد تو [[پیامبر]] {{صل}} و پدرت [[خصم]] آنان خواهند بود. سپس فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]] بر عمویت سخت و ناگوار است که تو او را بخوانی، اما جوابت را ندهد یا اجابتت کند در حالی‌که کشته شده‌ای و این [[اجابت]] هیچ سودی به تو نرساند. به خدا سوگند امروز روزی است که [[مصائب]] عمویت پی‌درپی‌، دشمنش بسیار و یاورش اندک است‌».<ref>{{متن حدیث\| بُعْداً لِقَوْمٍ قَتَلُوكَ وَ مَنْ خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ جَدُّكَ وَ أَبُوكَ ثُمَّ قَالَ عَزَّ وَ اَللَّهِ عَلَى عَمِّكَ أَنْ تَدْعُوَهُ فَلاَ يُجِيبَكَ أَوْ يُجِيبَكَ وَ أَنْتَ قَتِيلٌ جَدِيلٌ فَلاَ يَنْفَعَكَ هَذَا وَ اَللَّهِ يَوْمٌ كَثُرَ وَاتِرُهُ وَ قَلَّ نَاصِرُهُ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ مَعَكُمَا يَوْمَ جَمَعَكُمَا وَ بَوَّأَنِي }}؛ ر. ک: وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی. ، ص۲۴۳-۲۴۴؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ – ۲۰۰۰ میلادی، ج۲، ص۴۹۸؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ – ۱۳۸۷ قمری / ۱۹۶۲ – ۱۹۶۷ میلادی، ج۵، ص۴۷۷؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان، بیروت: ۱۴۱۴ قمری، ج۲، ص۲۳۹؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: ۱۳۸۵-۱۳۸۶ قمری. ، ج۴، ص۷۵؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار {{ع}}، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان بن محمد، تحقیق سید محمد رضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، ۱۴۰۹ قمری، ص۱۷۹-۱۸۰؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: ۱۳۶۸ قمری/ ۱۹۴۱ میلادی، ص۸۵- ۸۷؛ ۶۸. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، ۱۳۶۶ شمسی. ، ج۲، ص۷۷.</ref>

	در [[زیارت ناحیه مقدسه]] [[قاتل]] او [[لعنت]] شده است: {{متن حدیث\|وَ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَكَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَيْلٍ اَلْأَزْدِيَّ وَ أَصْلاَهُ جَحِيماً وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً أَلِيماً}}؛ «[[خداوند]] قاتل تو -[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]- را لعنت کند و به [[دوزخ]] دراندازد و [[عذاب]] دردناکی را برایش مهیا کند».<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|دوزخیان جاوید]]، ص۲۱۰-۲۱۱.</ref>		در [[زیارت ناحیه مقدسه]] [[قاتل]] او [[لعنت]] شده است: {{متن حدیث\|وَ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَكَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَيْلٍ اَلْأَزْدِيَّ وَ أَصْلاَهُ جَحِيماً وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً أَلِيماً}}؛ «[[خداوند]] قاتل تو -[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]- را لعنت کند و به [[دوزخ]] دراندازد و [[عذاب]] دردناکی را برایش مهیا کند».<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|دوزخیان جاوید]]، ص۲۱۰-۲۱۱.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:00:34Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۱۲:		خط ۱۱:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	*[[قاسم بن حسن]] (شهید)		* [[قاسم بن حسن]] (شهید)
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:87443.jpg\|22px]] [[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|'''دوزخیان جاوید''']]		# [[پرونده:87443.jpg\|22px]] [[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|'''دوزخیان جاوید''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۵:		خط ۲۴:

	[[رده:قاتلان امام حسین]]		[[رده:قاتلان امام حسین]]

	[[رده: عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]		[[رده: عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T19:34:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~

	'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]]{{ع}} بود.		'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]]{{ع}} بود.

Hosein: جایگزینی متن - '{{قاتلان امام حسین}}' به 'رده:قاتلان امام حسین'

2022-06-02T04:26:09Z

جایگزینی متن - '{{قاتلان امام حسین}}' به 'رده:قاتلان امام حسین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	{{قاتلان امام حسین}}		[[رده:قاتلان امام حسین]]

	[[رده: عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]		[[رده: عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Msadeq در ‏۲۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۳۶

2022-03-27T04:36:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی~~]] - [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در معارف و سیره حسینی~~]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]]</div>

	'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]]{{ع}} بود.		'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]]{{ع}} بود.
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	در [[زیارت ناحیه مقدسه]] [[قاتل]] او [[لعنت]] شده است: {{متن حدیث\|وَ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَكَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَيْلٍ اَلْأَزْدِيَّ وَ أَصْلاَهُ جَحِيماً وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً أَلِيماً}}؛ «[[خداوند]] قاتل تو -[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]- را لعنت کند و به [[دوزخ]] دراندازد و [[عذاب]] دردناکی را برایش مهیا کند».<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|دوزخیان جاوید]]، ص۲۱۰-۲۱۱.</ref>		در [[زیارت ناحیه مقدسه]] [[قاتل]] او [[لعنت]] شده است: {{متن حدیث\|وَ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَكَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَيْلٍ اَلْأَزْدِيَّ وَ أَصْلاَهُ جَحِيماً وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً أَلِيماً}}؛ «[[خداوند]] قاتل تو -[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]- را لعنت کند و به [[دوزخ]] دراندازد و [[عذاب]] دردناکی را برایش مهیا کند».<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|دوزخیان جاوید]]، ص۲۱۰-۲۱۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل‌ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T15:19:18Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۹
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]] - [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در معارف و سیره حسینی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در تاریخ اسلامی]] - [[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی در معارف و سیره حسینی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]]{{ع}} بود.		'''[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]'''، یکی از [[سربازان]] و نیروهای تحت امر [[عمر بن سعد]] بود که در [[کربلا]] حضور داشت. او [[قاتل]] [[قاسم بن حسن]]{{ع}} بود.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T18:03:42Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۳۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	در [[زیارت ناحیه مقدسه]] [[قاتل]] او [[لعنت]] شده است: {{متن حدیث\|وَ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَكَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَيْلٍ اَلْأَزْدِيَّ وَ أَصْلاَهُ جَحِيماً وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً أَلِيماً}}؛ «[[خداوند]] قاتل تو -[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]- را لعنت کند و به [[دوزخ]] دراندازد و [[عذاب]] دردناکی را برایش مهیا کند».<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|دوزخیان جاوید]]، ص۲۱۰-۲۱۱.</ref>		در [[زیارت ناحیه مقدسه]] [[قاتل]] او [[لعنت]] شده است: {{متن حدیث\|وَ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَكَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَيْلٍ اَلْأَزْدِيَّ وَ أَصْلاَهُ جَحِيماً وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً أَلِيماً}}؛ «[[خداوند]] قاتل تو -[[عمرو بن سعد بن نفیل ازدی]]- را لعنت کند و به [[دوزخ]] دراندازد و [[عذاب]] دردناکی را برایش مهیا کند».<ref>[[مرضیه محمدزاده\|محمدزاده، مرضیه]]، [[دوزخیان جاوید (کتاب)\|دوزخیان جاوید]]، ص۲۱۰-۲۱۱.</ref>
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	*[[قاسم بن حسن]] (شهید)		*[[قاسم بن حسن]] (شهید)
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}