عمر بن علی بن حسین اشرف - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2026-05-06T08:14:45Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[روایات]] او در منابع روایی [[اهل]] [[سنّت]]، چون: کتاب الادب المفردِ [[بخاری]]، [[صحیح مسلم]]، مراسیل [[ابو داوود]]، [[سنن ترمذی]] و [[نسائی]] و در کتب [[روایی]] [[شیعه]]، مانند [[الکافی]] و [[الارشاد]] مفید آمده است.		[[روایات]] او در منابع روایی [[اهل]] [[سنّت]]، چون: کتاب الادب المفردِ [[بخاری]]، [[صحیح مسلم]]، مراسیل [[ابو داوود]]، [[سنن ترمذی]] و [[نسائی]] و در کتب [[روایی]] [[شیعه]]، مانند [[الکافی]] و [[الارشاد]] مفید آمده است.

	او در این کتب از کسانی چون: [[امام علی بن الحسین]] [[امام محمد بن علی]]، [[امام]] [[جعفر بن محمد]] و سعید بن مرجانه، [[روایت]] می‌‌کند و کسانی مانند: دو فرزندش علی و محمّد، پسر برادرش [[حسین بن زید]] بن علی، [[فطر بن خلیفه]]، [[فضیل بن مرزوق]] و [[ابن اسحاق]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: [[رجال]] صحیح مسلم ۲/ ۳۸؛ [[تهذیب الکمال]] ۲۱/ ۴۶۷و الارشاد ۲/ ۱۷۰.</ref>. [[کلینی]] به سند خود از [[عمر بن علی]] و او از پدرش [[امام سجاد]]{{ع}} روایت می‌‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: (هرکس [[طغیان]] یا [[آتش]] [[دشمنی]] وفتنه را از میان گروهی از [[مسلمانان]] دور کند، [[بهشت]] بر او [[واجب]] خواهد بود)<ref>الکافی ۲/ ۱۶۴.</ref>.		او در این کتب از کسانی چون: [[امام علی بن الحسین]] [[امام محمد بن علی]]، [[امام]] [[جعفر بن محمد]] و سعید بن مرجانه، [[روایت]] می‌‌کند و کسانی مانند: دو فرزندش علی و محمّد، پسر برادرش [[حسین بن زید]] بن علی، [[فطر بن خلیفه]]، [[فضیل بن مرزوق]] و [[ابن اسحاق]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: رجال صحیح مسلم ۲/ ۳۸؛ تهذیب الکمال ۲۱/ ۴۶۷و الارشاد ۲/ ۱۷۰.</ref>. [[کلینی]] به سند خود از [[عمر بن علی]] و او از پدرش [[امام سجاد]]{{ع}} روایت می‌‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: (هرکس [[طغیان]] یا [[آتش]] [[دشمنی]] وفتنه را از میان گروهی از [[مسلمانان]] دور کند، [[بهشت]] بر او [[واجب]] خواهد بود)<ref>الکافی ۲/ ۱۶۴.</ref>.

	او در ۶۵ و به نقلی ۷۰ سالگی در نیمه اول سده دوم [[هجرت]] در عصر امامت [[امام صادق]]{{ع}} [[وفات]] یافت<ref>تاریخ الاسلام ۷/ ۴۳۲و رجال طوسی ۲۵۱.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک ج۲]]، ص۹۳.</ref>		او در ۶۵ و به نقلی ۷۰ سالگی در نیمه اول سده دوم [[هجرت]] در عصر امامت [[امام صادق]]{{ع}} [[وفات]] یافت<ref>تاریخ الاسلام ۷/ ۴۳۲و رجال طوسی ۲۵۱.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک ج۲]]، ص۹۳.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2026-05-06T08:11:08Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	عمر یکی از فرزندان [[امام علی بن حسین]]{{ع}} است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام ~~حسین بن علی~~]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه~~]] [[~~زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.		عمر یکی از فرزندان [[امام علی بن حسین]]{{ع}} است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام سجاد]]{{ع}} و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه زهرا]]{{س}} می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.

	او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.		او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2026-05-06T08:10:08Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	عمر یکی از فرزندان [[امام علی بن حسین]] است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.		عمر یکی از فرزندان [[امام علی بن حسین]]{{ع}} است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.

	او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.		او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2026-05-06T08:09:49Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	عمر یکی از [[~~فرزندان~~ امام علی بن حسین]] است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.		عمر یکی از فرزندان [[امام علی بن حسین]] است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.

	او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.		او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2026-05-06T08:09:41Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	عمر یکی از [[فرزندان امام علی]] ~~بن حسین~~ است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.		عمر یکی از [[فرزندان امام علی بن حسین]] است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.

	او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.		او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2026-05-06T08:08:44Z

مقدمه

Bahmani در ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۵

2026-05-06T08:05:50Z

Bahmani: /* پانویس */

2026-05-06T08:04:30Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:فرزندان امام سجاد]]

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2026-03-30T08:54:27Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۴
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	* [[عمر بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)		* [[عمر بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)
	* [[حسن بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)		* [[حسن بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)
			* [[خدیجه بنت عمر بن علی بن الحسین]] (فرزند)
	*[[امام باقر]] (برادر)		*[[امام باقر]] (برادر)
	*[[زید بن علی]] (برادر)		*[[زید بن علی]] (برادر)

Wasity: /* جستارهای وابسته */

2026-03-29T17:30:35Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۰۰
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	* [[جیدا]] (مادر)		* [[جیدا]] (مادر)
	* [[ام‌سلمه بنت حسن بن علی بن ابی‌طالب]] (همسر)		* [[ام‌سلمه بنت حسن بن علی بن ابی‌طالب]] (همسر)
			* [[محمد بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)
	* [[علی بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)		* [[علی بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)
	* [[قاسم بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)		* [[قاسم بن عمر بن علی بن حسین]] (فرزند)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	عمر یکی از [[فرزندان امام علی]] بن حسین است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب [[تراجم]] و [[رجال]] با لقبِ (اصغر) معروف است.		عمر یکی از [[فرزندان امام علی]] بن حسین است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و رجال با لقبِ (اصغر) معروف است.

	او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی [[نسل]] او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از [[نوادگان]] دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.		او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی نسل او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از نوادگان دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.

	او که [[برادر]] [[امام باقر]]{{ع}} و [[زید بن علی]]{{ع}} است، در [[روزگار]] [[امویان]] و [[عباسیان]] منزلتی والا یافت و از [[دانش]] و [[حدیث]] بهره مند شد.		او که [[برادر]] [[امام باقر]]{{ع}} و [[زید بن علی]]{{ع}} است، در [[روزگار]] [[امویان]] و [[عباسیان]] منزلتی والا یافت و از [[دانش]] و [[حدیث]] بهره مند شد.
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	نقل کرده‌اند که امام باقر{{ع}} او را چون زید گرامی می‌‌داشت و می‌‌فرمود: [[عُمر]] چون چشمان من است که با آنها می‌‌بینم<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.		نقل کرده‌اند که امام باقر{{ع}} او را چون زید گرامی می‌‌داشت و می‌‌فرمود: [[عُمر]] چون چشمان من است که با آنها می‌‌بینم<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.

	[[شیخ مفید]] از او به عنوان [[فاضل]] [[ارجمندی]] که [[سرپرست]] [[صدقات پیامبر]]{{صل}} و [[امیرمؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} بود و در باره آن با [[پرهیزکاری]] و [[سخاوت]] [[رفتار]] می‌‌کرد، نام برده است.		[[شیخ مفید]] از او به عنوان [[فاضل]] [[ارجمندی]] که [[سرپرست]] صدقات پیامبر{{صل}} و [[امیرمؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} بود و در باره آن با [[پرهیزکاری]] و [[سخاوت]] [[رفتار]] می‌‌کرد، نام برده است.
	از او [[روایت]] کرده اند: آن کس که در [[دوستی]] ما [[افراط]] کند، چون کسی می‌‌ماند که در [[دشمنی]] ما [[زیاده روی]] می‌‌کند... ما را در آن [[منزلت]] و جایگاهی بدانید که [[خداوند]] در آن قرارمان داده است و در باره ما چیزی نگویید که در ما نیست. اگر [[خدا]] [[عذاب]] مان کند، برای [[گناهان]] ماست و اگر به ما رحم کند، از سر [[رحمت]] و فضل اوست<ref>ارشاد مفید ۲/ ۱۷۱ و لباب الانساب ۱/ ۳۸۰.</ref>.		از او [[روایت]] کرده اند: آن کس که در [[دوستی]] ما [[افراط]] کند، چون کسی می‌‌ماند که در [[دشمنی]] ما [[زیاده روی]] می‌‌کند... ما را در آن [[منزلت]] و جایگاهی بدانید که [[خداوند]] در آن قرارمان داده است و در باره ما چیزی نگویید که در ما نیست. اگر [[خدا]] [[عذاب]] مان کند، برای [[گناهان]] ماست و اگر به ما رحم کند، از سر [[رحمت]] و فضل اوست<ref>ارشاد مفید ۲/ ۱۷۱ و لباب الانساب ۱/ ۳۸۰.</ref>.

	این سخن، از [[ائمه اهل بیت]]{{ع}} نیز روایت شده است از جمله، امام علی بن ابی طالب{{ع}} فرمود است: در باره من دو کس هلاک شدند، [[دوست]] [[غلو]] کننده و [[دشمن]] [[کینه‌توز]]<ref>صبحی صالح، نهج البلاغه ۴۸۹ و ۵۵۸.</ref>.		این سخن، از [[ائمه اهل بیت]]{{ع}} نیز روایت شده است از جمله، امام علی بن ابی طالب{{ع}} فرمود است: در باره من دو کس هلاک شدند، [[دوست]] [[غلو]] کننده و [[دشمن]] [[کینه‌توز]]<ref>صبحی صالح، نهج البلاغه ۴۸۹ و ۵۵۸.</ref>.

	اما روایتی که [[ابن سعد]] و دیگران از وی نقل کرده‌اند با [[معارف]] به جای مانده از [[اهل بیت]]{{ع}} و حتی با مسلّمات نقل شده در منابع اهل سنّت سازگار نیست. آنان از وی نقل کرده‌اند که در برابر [[پرسش]] از این که آیا [[~~پیروی از~~ امام علی]]{{ع}} [[امام حسن]]{{ع}} [[امام حسین]]{{ع}} [[امام زین العابدین]]{{ع}} و [[امام باقر]]{{ع}} [[واجب]] است و آیا [[پیامبر]]{{صل}} و نیز آنان نسبت به امام پس از خود سفارشی کرده‌اند گفت: نه. [[سوگند]] به [[خدا]]، پدرم [[وفات]] یافت و در این باره سفارشی نکرد؛ خدا اینان را بکشد اینان به نام ما [[زندگی]] می‌‌کنند<ref>طبقات ابن سعد ۵/ ۳۲۴ و تهذیب الکمال ۲۱/ ۴۶۷.</ref>.		اما روایتی که [[ابن سعد]] و دیگران از وی نقل کرده‌اند با معارف به جای مانده از [[اهل بیت]]{{ع}} و حتی با مسلّمات نقل شده در منابع اهل سنّت سازگار نیست. آنان از وی نقل کرده‌اند که در برابر [[پرسش]] از این که آیا پیروی از [[امام علی]]{{ع}} [[امام حسن]]{{ع}} [[امام حسین]]{{ع}} [[امام زین العابدین]]{{ع}} و [[امام باقر]]{{ع}} [[واجب]] است و آیا [[پیامبر]]{{صل}} و نیز آنان نسبت به امام پس از خود سفارشی کرده‌اند گفت: نه. [[سوگند]] به [[خدا]]، پدرم [[وفات]] یافت و در این باره سفارشی نکرد؛ خدا اینان را بکشد اینان به نام ما [[زندگی]] می‌‌کنند<ref>طبقات ابن سعد ۵/ ۳۲۴ و تهذیب الکمال ۲۱/ ۴۶۷.</ref>.

	این [[روایت]] با آن چه که [[شیخ طوسی]] از طریق وی از پیامبر{{صل}} نقل می‌‌کند، مخالف است. در آن روایت آمده است که [[ابوذر]] گفت: [[پیامبر خدا]]{{صل}} را دیدم که دست [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} را گرفت وبه او چنین فرمود: ای علی، تو [[برادر]]، برگزیده، [[وصیّ]]، [[وزیر]]، و [[امین]] من هستی؛ هر کس با [[محبّت]] تو بمیرد [[خداوند]] فرجام او را به [[امن]] و [[ایمان]] ختم می‌‌کند و هر کس با [[دشمنی]] تو بمیرد بهره ای از [[اسلام]] ندارد<ref>بحار الانوار ۴۰/ ۶۸.</ref>.		این [[روایت]] با آن چه که [[شیخ طوسی]] از طریق وی از پیامبر{{صل}} نقل می‌‌کند، مخالف است. در آن روایت آمده است که [[ابوذر]] گفت: [[پیامبر خدا]]{{صل}} را دیدم که دست [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} را گرفت وبه او چنین فرمود: ای علی، تو [[برادر]]، برگزیده، [[وصیّ]]، [[وزیر]]، و [[امین]] من هستی؛ هر کس با [[محبّت]] تو بمیرد [[خداوند]] فرجام او را به [[امن]] و [[ایمان]] ختم می‌‌کند و هر کس با [[دشمنی]] تو بمیرد بهره ای از [[اسلام]] ندارد<ref>بحار الانوار ۴۰/ ۶۸.</ref>.

	تنافی و تضاد این روایت با [[روایات]] دیگر منقول از [[اهل بیت]]{{ع}} در [[منابع ~~روایی]]،~~ و [[تاریخی]]، چون: کافی، [[ارشاد شیخ مفید]]، [[اعلام الوری]] و [[اثبات الهداة]]، روشن است.		تنافی و تضاد این روایت با [[روایات]] دیگر منقول از [[اهل بیت]]{{ع}} در منابع روایی، و [[تاریخی]]، چون: کافی، [[ارشاد شیخ مفید]]، [[اعلام الوری]] و [[اثبات الهداة]]، روشن است.

	به علاوه، این روایت با ده‌ها روایت نقل شده از طریق [[اهل سنت]] چون [[حدیث ثقلین]]، [[حدیث منزلت]]، [[حدیث غدیر]]، [[حدیث سفینه]] و... منافات دارد. مهم‌تر آن که، در این روایت، صرفاً [[عقیده]] [[عمر بن علی بن حسین]] - با فرض [[صحت]] آن - منعکس شده است که برای دیگران حجّیّتی ندارد.		به علاوه، این روایت با ده‌ها روایت نقل شده از طریق [[اهل سنت]] چون [[حدیث ثقلین]]، [[حدیث منزلت]]، [[حدیث غدیر]]، [[حدیث سفینه]] و... منافات دارد. مهم‌تر آن که، در این روایت، صرفاً [[عقیده]] [[عمر بن علی بن حسین]] - با فرض صحت آن - منعکس شده است که برای دیگران حجّیّتی ندارد.

	به هر حال، او نزد امام باقر{{ع}} گرامی بود<ref>تهذیب التهذیب ۷/ ۴۸۵.</ref> و آن حضرت از وی به عنوان دو چشم که با آنها می‌‌بیند، یاد می‌‌کرد<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.		به هر حال، او نزد امام باقر{{ع}} گرامی بود<ref>تهذیب التهذیب ۷/ ۴۸۵.</ref> و آن حضرت از وی به عنوان دو چشم که با آنها می‌‌بیند، یاد می‌‌کرد<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.

	او که از [[راویان طبقه هفتم]] به شمار می‌‌رود، از [[اصحاب]] واز [[راویان]] پدرش امام زین العابدین و نیز امام باقر و [[امام صادق]]{{ع}} است.		او که از راویان طبقه هفتم به شمار می‌‌رود، از [[اصحاب]] واز راویان پدرش امام زین العابدین و نیز امام باقر و [[امام صادق]]{{ع}} است.

	جایگاه او نزد [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] چندان شناخته شده نیست. از [[رجالیون]] سُنّی، [[ابن حبان]] نام وی را در کتاب [[ثقات]] خود آورده، در عین حال به خطای وی در [[حدیث]] نیز اشاره می‌‌کند و [[ابن حجر]] او را [[صدوق]] می‌‌داند. از [[رجالیون ~~شیعی]]،~~ تنها [[ابن داوود]] او را در قسم اوّل کتاب‌اش و در شمار [[راویان ~~معتبر]]،~~ ذکر کرده است.		جایگاه او نزد [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] چندان شناخته شده نیست. از [[رجالیون]] سُنّی، [[ابن حبان]] نام وی را در کتاب ثقات خود آورده، در عین حال به خطای وی در [[حدیث]] نیز اشاره می‌‌کند و [[ابن حجر]] او را [[صدوق]] می‌‌داند. از رجالیون شیعی، تنها [[ابن داوود]] او را در قسم اوّل کتاب‌اش و در شمار راویان معتبر، ذکر کرده است.

	[[روایات]] او در [[منابع روایی]] [[اهل]] [[سنّت]]، چون: کتاب الادب المفردِ [[بخاری]]، [[صحیح مسلم]]، [[مراسیل]] [[ابو داوود]]، [[سنن ترمذی]] و [[نسائی]] و در کتب [[روایی]] [[شیعه]]، مانند [[الکافی]] و [[الارشاد]] مفید آمده است.		[[روایات]] او در منابع روایی [[اهل]] [[سنّت]]، چون: کتاب الادب المفردِ [[بخاری]]، [[صحیح مسلم]]، مراسیل [[ابو داوود]]، [[سنن ترمذی]] و [[نسائی]] و در کتب [[روایی]] [[شیعه]]، مانند [[الکافی]] و [[الارشاد]] مفید آمده است.

	او در این کتب از کسانی چون: [[امام علی بن الحسین]] [[امام محمد بن علی]]، [[امام]] [[جعفر بن محمد]] و سعید بن مرجانه، [[روایت]] می‌‌کند و کسانی مانند: دو فرزندش علی و محمّد، پسر برادرش [[حسین بن زید]] بن علی، [[فطر بن خلیفه]]، [[فضیل]] ~~بن مرزوق~~ و [[ابن اسحاق]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: [[رجال]] صحیح مسلم ۲/ ۳۸؛ [[تهذیب الکمال]] ۲۱/ ۴۶۷و الارشاد ۲/ ۱۷۰.</ref>. [[کلینی]] به سند خود از [[عمر بن علی]] و او از پدرش [[امام سجاد]]{{ع}} روایت می‌‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: (هرکس [[طغیان]] یا [[آتش]] [[دشمنی]] وفتنه را از میان گروهی از [[مسلمانان]] دور کند، [[بهشت]] بر او [[واجب]] خواهد بود)<ref>الکافی ۲/ ۱۶۴.</ref>.		او در این کتب از کسانی چون: [[امام علی بن الحسین]] [[امام محمد بن علی]]، [[امام]] [[جعفر بن محمد]] و سعید بن مرجانه، [[روایت]] می‌‌کند و کسانی مانند: دو فرزندش علی و محمّد، پسر برادرش [[حسین بن زید]] بن علی، [[فطر بن خلیفه]]، [[فضیل بن مرزوق]] و [[ابن اسحاق]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: [[رجال]] صحیح مسلم ۲/ ۳۸؛ [[تهذیب الکمال]] ۲۱/ ۴۶۷و الارشاد ۲/ ۱۷۰.</ref>. [[کلینی]] به سند خود از [[عمر بن علی]] و او از پدرش [[امام سجاد]]{{ع}} روایت می‌‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: (هرکس [[طغیان]] یا [[آتش]] [[دشمنی]] وفتنه را از میان گروهی از [[مسلمانان]] دور کند، [[بهشت]] بر او [[واجب]] خواهد بود)<ref>الکافی ۲/ ۱۶۴.</ref>.

	او در ۶۵ و به نقلی ۷۰ سالگی در نیمه اول سده دوم [[هجرت]] در [[~~عصر امامت~~ امام صادق]]{{ع}} [[وفات]] یافت <ref>تاریخ الاسلام ۷/ ۴۳۲و رجال طوسی ۲۵۱.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک ج۲]]، ص۹۳.</ref>		او در ۶۵ و به نقلی ۷۰ سالگی در نیمه اول سده دوم [[هجرت]] در عصر امامت [[امام صادق]]{{ع}} [[وفات]] یافت<ref>تاریخ الاسلام ۷/ ۴۳۲و رجال طوسی ۲۵۱.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک ج۲]]، ص۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فرزندان امام سجاد \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	~~==مقدمه ==~~
	عمر یکی از فرزندان [[امام علی بن حسین]] است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب تراجم و [[رجال]] با لقبِ (اصغر) معروف است.

	او با [[ام موسی]] دختر عمر بن علی بن ابی طالب{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی [[نسل]] او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از [[نوادگان]] دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.		== مقدمه ==
			عمر یکی از [[فرزندان امام علی]] بن حسین است که از کنیزی زاده شد. از آنجا که از طرف پدر، به [[امام حسین بن علی]] و از آن طریق به [[امام علی بن ابی طالب]]{{ع}} و [[فاطمه]] [[زهرا]] می‌‌رسد، ([[حسینی]]) و ([[اشرف]]) [[لقب]] گرفت و برای تمایز با [[عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} - که با لقب (اکبر) شناخته می‌‌شود - در آثار ارباب [[تراجم]] و [[رجال]] با لقبِ (اصغر) معروف است.

			او با [[ام موسی دختر عمر بن علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[ازدواج]] کرد و از وی دارای [[فرزندان]] دختر و پسر شد، ولی [[نسل]] او از دو فرزندش «محمّد» و «علی»، ماندگار شد. [[شریف مرتضی]] و [[شریف رضی]] از [[نوادگان]] دختری وی به شمار می‌‌روند<ref>عمدة الطالب ۲۳۵ و ۲۳۶.</ref>.

	او که [[برادر]] [[امام باقر]]{{ع}} و [[زید بن علی]]{{ع}} است، در [[روزگار]] [[امویان]] و [[عباسیان]] منزلتی والا یافت و از [[دانش]] و [[حدیث]] بهره مند شد.		او که [[برادر]] [[امام باقر]]{{ع}} و [[زید بن علی]]{{ع}} است، در [[روزگار]] [[امویان]] و [[عباسیان]] منزلتی والا یافت و از [[دانش]] و [[حدیث]] بهره مند شد.

	نقل کرده‌اند که امام باقر{{ع}} او را چون زید گرامی می‌‌داشت و می‌‌فرمود: عُمر چون چشمان من است که با آنها می‌‌بینم<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.		نقل کرده‌اند که امام باقر{{ع}} او را چون زید گرامی می‌‌داشت و می‌‌فرمود: [[عُمر]] چون چشمان من است که با آنها می‌‌بینم<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.

	[[شیخ مفید]] از او به عنوان [[فاضل]] [[ارجمندی]] که [[سرپرست]] [[صدقات~~]] [[~~پیامبر]]{{صل}} و [[امیرمؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} بود و در باره آن با [[پرهیزکاری]] و [[سخاوت]] [[رفتار]] می‌‌کرد، نام برده است.		[[شیخ مفید]] از او به عنوان [[فاضل]] [[ارجمندی]] که [[سرپرست]] [[صدقات پیامبر]]{{صل}} و [[امیرمؤمنان]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} بود و در باره آن با [[پرهیزکاری]] و [[سخاوت]] [[رفتار]] می‌‌کرد، نام برده است.
	از او [[روایت]] کرده اند: آن کس که در [[دوستی]] ما [[افراط]] کند، چون کسی می‌‌ماند که در [[دشمنی]] ما [[زیاده روی]] می‌‌کند... ما را در آن [[منزلت]] و جایگاهی بدانید که [[خداوند]] در آن قرارمان داده است و در باره ما چیزی نگویید که در ما نیست. اگر [[خدا]] [[عذاب]] مان کند، برای [[گناهان]] ماست و اگر به ما رحم کند، از سر [[رحمت]] و فضل اوست<ref>ارشاد مفید ۲/ ۱۷۱ و لباب الانساب ۱/ ۳۸۰.</ref>.		از او [[روایت]] کرده اند: آن کس که در [[دوستی]] ما [[افراط]] کند، چون کسی می‌‌ماند که در [[دشمنی]] ما [[زیاده روی]] می‌‌کند... ما را در آن [[منزلت]] و جایگاهی بدانید که [[خداوند]] در آن قرارمان داده است و در باره ما چیزی نگویید که در ما نیست. اگر [[خدا]] [[عذاب]] مان کند، برای [[گناهان]] ماست و اگر به ما رحم کند، از سر [[رحمت]] و فضل اوست<ref>ارشاد مفید ۲/ ۱۷۱ و لباب الانساب ۱/ ۳۸۰.</ref>.

	این سخن، از [[ائمه اهل بیت]]{{ع}} نیز روایت شده است از جمله، امام علی بن ابی طالب{{ع}} فرمود است: در باره من دو کس هلاک شدند، [[دوست]] [[غلو]] کننده و [[دشمن]] [[~~کینه]] [[توز~~]]<ref>صبحی صالح، نهج البلاغه ۴۸۹ و ۵۵۸.</ref>.		این سخن، از [[ائمه اهل بیت]]{{ع}} نیز روایت شده است از جمله، امام علی بن ابی طالب{{ع}} فرمود است: در باره من دو کس هلاک شدند، [[دوست]] [[غلو]] کننده و [[دشمن]] [[کینه‌توز]]<ref>صبحی صالح، نهج البلاغه ۴۸۹ و ۵۵۸.</ref>.

	اما روایتی که [[ابن سعد]] و دیگران از وی نقل کرده‌اند با [[معارف]] به جای مانده از [[اهل بیت]]{{ع}} و حتی با مسلّمات نقل شده در منابع اهل سنّت سازگار نیست. آنان از وی نقل کرده‌اند که در برابر [[پرسش]] از این که آیا [[پیروی از امام علی]]{{ع}} [[امام حسن]]{{ع}} [[امام حسین]]{{ع}} [[امام زین العابدین]]{{ع}} و [[امام باقر]]{{ع}} [[واجب]] است و آیا [[پیامبر]]{{صل}} و نیز آنان نسبت به [[امام]] پس از خود سفارشی کرده‌اند گفت: نه. [[سوگند]] به [[خدا]]، پدرم [[وفات]] یافت و در این باره سفارشی نکرد؛ خدا اینان را بکشد اینان به نام ما [[زندگی]] می‌‌کنند<ref>طبقات ابن سعد ۵/ ۳۲۴ و تهذیب الکمال ۲۱/ ۴۶۷.</ref>.		اما روایتی که [[ابن سعد]] و دیگران از وی نقل کرده‌اند با [[معارف]] به جای مانده از [[اهل بیت]]{{ع}} و حتی با مسلّمات نقل شده در منابع اهل سنّت سازگار نیست. آنان از وی نقل کرده‌اند که در برابر [[پرسش]] از این که آیا [[پیروی از امام علی]]{{ع}} [[امام حسن]]{{ع}} [[امام حسین]]{{ع}} [[امام زین العابدین]]{{ع}} و [[امام باقر]]{{ع}} [[واجب]] است و آیا [[پیامبر]]{{صل}} و نیز آنان نسبت به امام پس از خود سفارشی کرده‌اند گفت: نه. [[سوگند]] به [[خدا]]، پدرم [[وفات]] یافت و در این باره سفارشی نکرد؛ خدا اینان را بکشد اینان به نام ما [[زندگی]] می‌‌کنند<ref>طبقات ابن سعد ۵/ ۳۲۴ و تهذیب الکمال ۲۱/ ۴۶۷.</ref>.

	این [[روایت]] با آن چه که [[شیخ طوسی]] از طریق وی از پیامبر{{صل}} نقل می‌‌کند، مخالف است. در آن روایت آمده است که [[ابوذر]] گفت: [[پیامبر خدا]]{{صل}} را دیدم که دست [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} را گرفت وبه او چنین فرمود: ای علی، تو [[برادر]]، برگزیده، [[وصیّ]]، [[وزیر]]، و [[امین]] من هستی؛ هر کس با [[محبّت]] تو بمیرد [[خداوند]] فرجام او را به [[امن]] و [[ایمان]] ختم می‌‌کند و هر کس با [[دشمنی]] تو بمیرد بهره ای از [[اسلام]] ندارد<ref>بحار الانوار ۴۰/ ۶۸.</ref>.		این [[روایت]] با آن چه که [[شیخ طوسی]] از طریق وی از پیامبر{{صل}} نقل می‌‌کند، مخالف است. در آن روایت آمده است که [[ابوذر]] گفت: [[پیامبر خدا]]{{صل}} را دیدم که دست [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} را گرفت وبه او چنین فرمود: ای علی، تو [[برادر]]، برگزیده، [[وصیّ]]، [[وزیر]]، و [[امین]] من هستی؛ هر کس با [[محبّت]] تو بمیرد [[خداوند]] فرجام او را به [[امن]] و [[ایمان]] ختم می‌‌کند و هر کس با [[دشمنی]] تو بمیرد بهره ای از [[اسلام]] ندارد<ref>بحار الانوار ۴۰/ ۶۸.</ref>.

	تنافی و تضاد این روایت با [[روایات]] دیگر منقول از اهل بیت{{ع}} در [[منابع روایی]]، و [[تاریخی]]، چون: ~~[[کافی]]،~~ [[ارشاد~~]] [[~~شیخ مفید]]، [[اعلام الوری]] و [[اثبات الهداة]]، روشن است.		تنافی و تضاد این روایت با [[روایات]] دیگر منقول از [[اهل بیت]]{{ع}} در [[منابع روایی]]، و [[تاریخی]]، چون: کافی، [[ارشاد شیخ مفید]]، [[اعلام الوری]] و [[اثبات الهداة]]، روشن است.

	به علاوه، این روایت با ده‌ها روایت نقل شده از طریق [[اهل سنت]] چون [[حدیث ثقلین]]، [[حدیث منزلت]]، [[حدیث غدیر]]، [[حدیث سفینه]] و... منافات دارد. مهم‌تر آن که، در این روایت، صرفاً [[عقیده]] عمر بن علی بن حسین - با فرض [[صحت]] آن - منعکس شده است که برای دیگران حجّیّتی ندارد.		به علاوه، این روایت با ده‌ها روایت نقل شده از طریق [[اهل سنت]] چون [[حدیث ثقلین]]، [[حدیث منزلت]]، [[حدیث غدیر]]، [[حدیث سفینه]] و... منافات دارد. مهم‌تر آن که، در این روایت، صرفاً [[عقیده]] [[عمر بن علی بن حسین]] - با فرض [[صحت]] آن - منعکس شده است که برای دیگران حجّیّتی ندارد.

	به هر حال، او نزد امام باقر{{ع}} گرامی بود<ref>تهذیب التهذیب ۷/ ۴۸۵.</ref> و آن حضرت از وی به عنوان دو چشم که با آنها می‌‌بیند، یاد می‌‌کرد<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.		به هر حال، او نزد امام باقر{{ع}} گرامی بود<ref>تهذیب التهذیب ۷/ ۴۸۵.</ref> و آن حضرت از وی به عنوان دو چشم که با آنها می‌‌بیند، یاد می‌‌کرد<ref>تنقیح المقال ۲/ ۳۴۶.</ref>.

	او که از [[راویان طبقه هفتم]] به شمار می‌‌رود، از [[اصحاب]] واز [[راویان]] پدرش [[امام زین العابدین]] و نیز [[امام باقر]] و [[امام صادق]]{{ع}} است.		او که از [[راویان طبقه هفتم]] به شمار می‌‌رود، از [[اصحاب]] واز [[راویان]] پدرش امام زین العابدین و نیز امام باقر و [[امام صادق]]{{ع}} است.

	جایگاه او نزد [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] چندان شناخته شده نیست. از [[رجالیون]] سُنّی، [[ابن حبان]] نام وی را در کتاب [[ثقات]] خود آورده، در عین حال به خطای وی در [[حدیث]] نیز اشاره می‌‌کند و [[ابن حجر]] او را [[صدوق]] می‌‌داند. از [[رجالیون شیعی]]، تنها [[ابن داوود]] او را در قسم اوّل کتاب‌اش و در شمار [[راویان معتبر]]، ذکر کرده است.		جایگاه او نزد [[شیعه]] و [[اهل]] [[سنّت]] چندان شناخته شده نیست. از [[رجالیون]] سُنّی، [[ابن حبان]] نام وی را در کتاب [[ثقات]] خود آورده، در عین حال به خطای وی در [[حدیث]] نیز اشاره می‌‌کند و [[ابن حجر]] او را [[صدوق]] می‌‌داند. از [[رجالیون شیعی]]، تنها [[ابن داوود]] او را در قسم اوّل کتاب‌اش و در شمار [[راویان معتبر]]، ذکر کرده است.

	[[روایات]] او در [[منابع روایی]] اهل ~~سنّت،~~ چون: کتاب [[الادب المفردِ]] [[بخاری]]، [[صحیح مسلم]]، [[مراسیل]] [[ابو داوود]]، [[سنن ترمذی]] و [[نسائی]] و در کتب [[روایی]] ~~شیعه،~~ مانند [[الکافی]] و [[الارشاد]] مفید آمده است.		[[روایات]] او در [[منابع روایی]] [[اهل]] [[سنّت]]، چون: کتاب الادب المفردِ [[بخاری]]، [[صحیح مسلم]]، [[مراسیل]] [[ابو داوود]]، [[سنن ترمذی]] و [[نسائی]] و در کتب [[روایی]] [[شیعه]]، مانند [[الکافی]] و [[الارشاد]] مفید آمده است.

	او در این کتب از کسانی چون: [[امام علی بن الحسین]] [[امام محمد بن علی]]، [[امام جعفر بن محمد]] و [[سعید بن ~~مرجانه]]،~~ [[روایت]] می‌‌کند و کسانی مانند: دو فرزندش علی و محمّد، پسر برادرش [[حسین بن زید ~~بن علی~~]]، [[فطر بن خلیفه]]، [[فضیل بن مرزوق]] و [[ابن اسحاق]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: رجال صحیح مسلم ۲/ ۳۸؛ تهذیب الکمال ۲۱/ ۴۶۷و الارشاد ۲/ ۱۷۰.</ref>. [[کلینی]] به سند خود از [[عمر بن علی]] و او از پدرش [[امام سجاد]]{{ع}} روایت می‌‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: (هرکس [[طغیان]] یا [[آتش]] [[دشمنی]] وفتنه را از میان گروهی از [[مسلمانان]] دور کند، [[بهشت]] بر او [[واجب]] خواهد بود)<ref>الکافی ۲/ ۱۶۴.</ref>.		او در این کتب از کسانی چون: [[امام علی بن الحسین]] [[امام محمد بن علی]]، [[امام]] [[جعفر بن محمد]] و سعید بن مرجانه، [[روایت]] می‌‌کند و کسانی مانند: دو فرزندش علی و محمّد، پسر برادرش [[حسین بن زید]] بن علی، [[فطر بن خلیفه]]، [[فضیل]] بن مرزوق و [[ابن اسحاق]] از او روایت کرده‌اند<ref>نک: [[رجال]] صحیح مسلم ۲/ ۳۸؛ [[تهذیب الکمال]] ۲۱/ ۴۶۷و الارشاد ۲/ ۱۷۰.</ref>. [[کلینی]] به سند خود از [[عمر بن علی]] و او از پدرش [[امام سجاد]]{{ع}} روایت می‌‌کند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: (هرکس [[طغیان]] یا [[آتش]] [[دشمنی]] وفتنه را از میان گروهی از [[مسلمانان]] دور کند، [[بهشت]] بر او [[واجب]] خواهد بود)<ref>الکافی ۲/ ۱۶۴.</ref>.

	او در ۶۵ و به [[نقلی]] ۷۰ سالگی در نیمه اول سده دوم [[هجرت]] در ~~عصر~~ [[امامت امام صادق]]{{ع}} [[وفات]] یافت <ref>تاریخ الاسلام ۷/ ۴۳۲و رجال طوسی ۲۵۱.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک]]، ~~ج۲، ص 93~~.</ref>		او در ۶۵ و به نقلی ۷۰ سالگی در نیمه اول سده دوم [[هجرت]] در [[عصر امامت امام صادق]]{{ع}} [[وفات]] یافت <ref>تاریخ الاسلام ۷/ ۴۳۲و رجال طوسی ۲۵۱.</ref>.<ref>[[ح‍س‍ی‍ن‌ ع‍زی‍زی‌\|عزیزی]]، [[پ‍روی‍ز رس‍ت‍گ‍ار\|رستگار]]، [[ی‍وس‍ف‌ ب‍ی‍ات‌\|بیات]]، [[راویان مشترک ج۲ (کتاب)\|راویان مشترک ج۲]]، ص۹۳.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==