Jaafari در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۲

2023-05-18T09:42:17Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 == حجیت عمل صحابه ==
 {{همچنین|عدالت صحابه}}
@@ خط ۹: / خط ۱۶: @@
 [[ابن قیم]] می‌نویسد:
 فتوای صحابه نزد [[امام]] [[احمد بن حنبل]]، یکی از پنج اصل [[احکام]] است. بنابراین اگر [[عمل صحابه]] با عموم [[قرآن]] ناسازگار باشد، بر تخصیص آن دلالت می‌کند و گفته صحابه به منزله عمل اوست.
 احمد بن حنبل می‌گوید:
 گفته [[صحابی]] به منزله عمل اوست». بنابراین، گفته صحابی عمومات قرآن را تخصیص، و مطلقش را تقیید می‌زند. گویی گفتار صحابه [[تشریع]] و [[وحی]] آسمانی است که هرگز [[باطل]] به آن راه ندارد. گفتار هر صحابی همین جایگاه را داراست. به [[گمان]] [[اهل سنت]] همه آنان ستارگانی هستند که به هر یک [[اقتدا]] کنی، [[هدایت]] می‌شوی، ازین رو، [[مرجعیت همه صحابه]] نزد اهل سنت، پذیرفته است؛ یعنی هر یک از صحابه بدون استثنا، مرجعی مستقل و [[منزه]] از [[دروغ]] به شمار می‌رود که گفتارش [[حق]] است؛ زیرا از [[اهل بهشت]] شمرده می‌شود و هر کس درباره آنان یا یکی از آنان [[شک]] کند، [[زندیق]] است؛ چنان که نباید با او چیزی خورد یا نوشید یا بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند. پس از پایان یافتن دوره صحابه، [[تابعین]] جای ایشان را می‌گیرند و پس از تابعین، [[علما]] و [[دانشمندان اهل سنت]] و [[احزاب]] ایشان، بر جای تابعین می‌نشینند.<ref>[[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]]، ص۷۸.</ref>

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «== حجیت عمل صحابه == {{همچنین|عدالت صحابه}} در اندیشه اهل سنت، صحابه از مقام مرجعیت و رهبری گروهی برخوردارند و هر یک از آنان، از دیگری مستقل و بی‌نیاز است؛ چنان که احکام و مسائل شرع از هر یک از آنان پذیرفته می‌شود. بخاری می‌گ...» ایجاد کرد

2023-05-18T09:40:13Z

صفحه‌ای تازه حاوی «== حجیت عمل صحابه == {{همچنین|عدالت صحابه}} در اندیشه اهل سنت، صحابه از مقام مرجعیت و رهبری گروهی برخوردارند و هر یک از آنان، از دیگری مستقل و بی‌نیاز است؛ چنان که احکام و مسائل شرع از هر یک از آنان پذیرفته می‌شود. بخاری می‌گ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== حجیت عمل صحابه ==
{{همچنین|عدالت صحابه}}
در [[اندیشه]] [[اهل سنت]]، [[صحابه]] از [[مقام]] [[مرجعیت]] و [[رهبری]] گروهی برخوردارند و هر یک از آنان، از دیگری مستقل و [[بی‌نیاز]] است؛ چنان که [[احکام]] و مسائل [[شرع]] از هر یک از آنان پذیرفته می‌شود.
[[بخاری]] می‌گوید: «هر [[مسلمانی]] که با [[رسول خدا]]{{صل}} همراه بوده یا ایشان را دیده است، از صحابه حضرت است»<ref>صحیح البخاری، ج۳، ص۱۳۳۵. {{عربی|و من صحب النبي{{صل}} أو رآه من المسلمين فهو من أصحابه}}.</ref>. [[احمد بن حنبل]] نیز می‌گوید: «[[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} تمام کسانی هستند که یک ماه یا یک [[روز]] یا یک [[ساعت]]، همراه [[پیامبر]] بوده یا ایشان را دیده‌اند»!<ref>أسد الغابة فی معرفة الصحابة، عز الدین بن الأثیر أبی الحسن علی بن محمد الجزری، ج۱، ص۱۲. {{عربی|أصحاب رسول الله{{صل}} كل من صحبه شهرا أو يوما أو ساعة أو رآه}}.</ref> علمای اهل سنت [[آیات]]<ref>{{متن قرآن|لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ}} «به راستی خداوند از مؤمنان خشنود شد هنگامی که با تو در زیر آن درخت بیعت می‌کردند پس آنچه در دل داشتند معلوم داشت» سوره فتح، آیه ۱۸؛ {{متن قرآن|وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ}} «و خداوند از نخستین پیش‌آهنگان مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کرده‌اند خشنود است و آنها نیز از وی خشنودند» سوره توبه، آیه ۱۰۰؛ {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ}} «ای پیامبر! تو را خداوند و مؤمنان پیرو تو، بس» سوره انفال، آیه ۶۴.</ref> و [[روایات]]<ref>الإحکام فی أصول الأحکام، أبو الحسن علی بن محمد الأمدی، ج۱، ص۳۰۸. {{متن حدیث|أَصْحَابِي كَالنُّجُومِ بِأَيِّهِمُ اقْتَدَيْتُمُ اهْتَدَيْتُمْ‌}}.</ref> فراوانی را درباره [[فضائل]] همه [[صحابه]] آورده‌اند و به برخورداری آنان از [[جایگاه علمی]] و [[دینی]] ویژه‌ای [[باور]] دارند<ref>أسد الغابة فی معرفة الصحابة، ج۱، ص۳. {{عربی|كلهم عدول لا يتطرق إليهم الجرح}}؛ الإصابة فی تمییز الصحابة، ج۱، ص۱۷-۱۸. {{عربی|اتفق أهل السنة على أن الجميع عدول}}؛ الاستیعاب فی معرفة الأصحاب، یوسف بن عبدالله بن محمد إبن عبد البر، ج۱، ص۸. {{عربی|ثبتت عدالة جميعهم، لإجماع أهل الحق من المسلمين و هم أهل السنة و الجماعة}}؛ المستصفی فی علم الأصول، محمد بن محمد أبو حامد الغزالی، ص۱۳۰. {{عربی|إن عدالتهم معلومة بتعديل الله عز و جل إياهم و ثنائه عليهم في كتابه، فهو معتقدنا فيهم}}.</ref>.

[[قرطبی]] می‌نویسد: همه صحابه عادلند<ref>تدریب الراوی، سیوطی، ج۲، ص۲۱۵-۲۱۶.</ref> و از اولیای الهی و [[برگزیدگان]] او و [[برترین]] [[مردم]] بعد از [[انبیا]] و [[رسل]] به شمار می‌روند. این نظر، [[مذهب]] [[اهل سنت]] است و آنچه همه [[امامان]] این [[امت]] به آن [[اعتقاد]] داشته اند<ref>الجامع لأحکام القرآن، ج۱، ص۲۹۹. {{عربی|فالصحابة كلهم عدول أولياء الله تعالى و أصفياؤه و خيرته من خلقه بعد أنبيائه و رسله. هذا مذهب أهل السنة و الذي عليه الجماعة من أئمة هذه الأمة}}.</ref>.
بنابراین، دیدگاه [[خلفا]] [[حکم شرعی]] است؛ زیرا آنان نخست از اصحابند که خیلفگی آنان است؛ پس مانند آنان عادل‌اند. [[ابوحنیفه]] می‌گوید:
هرگاه حکمی را در [[کتاب خدا]] و [[سنت پیامبر]]{{صل}} نیابم، به قول صحابه [[فتوا]] می‌دهم و اگر دیدگاه [[صحابه]] درباره موضوعی مختلف باشد، [[رأی]] یکی را از آنان می‌پذیرم و آن دیگر را رها می‌کنم<ref>المستصفی فی علم الأصول، محمد بن محمد أبو حامد الغزالی، ص۱۳۵-۱۳۶.</ref>.
[[ابن قیم]] می‌نویسد:
فتوای صحابه نزد [[امام]] [[احمد بن حنبل]]، یکی از پنج اصل [[احکام]] است. بنابراین اگر [[عمل صحابه]] با عموم [[قرآن]] ناسازگار باشد، بر تخصیص آن دلالت می‌کند و گفته صحابه به منزله عمل اوست.
احمد بن حنبل می‌گوید:
گفته [[صحابی]] به منزله عمل اوست». بنابراین، گفته صحابی عمومات قرآن را تخصیص، و مطلقش را تقیید می‌زند. گویی گفتار صحابه [[تشریع]] و [[وحی]] آسمانی است که هرگز [[باطل]] به آن راه ندارد. گفتار هر صحابی همین جایگاه را داراست. به [[گمان]] [[اهل سنت]] همه آنان ستارگانی هستند که به هر یک [[اقتدا]] کنی، [[هدایت]] می‌شوی، ازین رو، [[مرجعیت همه صحابه]] نزد اهل سنت، پذیرفته است؛ یعنی هر یک از صحابه بدون استثنا، مرجعی مستقل و [[منزه]] از [[دروغ]] به شمار می‌رود که گفتارش [[حق]] است؛ زیرا از [[اهل بهشت]] شمرده می‌شود و هر کس درباره آنان یا یکی از آنان [[شک]] کند، [[زندیق]] است؛ چنان که نباید با او چیزی خورد یا نوشید یا بر جنازه‌اش [[نماز]] خواند. پس از پایان یافتن دوره صحابه، [[تابعین]] جای ایشان را می‌گیرند و پس از تابعین، [[علما]] و [[دانشمندان اهل سنت]] و [[احزاب]] ایشان، بر جای تابعین می‌نشینند.<ref>[[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)|امامت و دلایل انتصابی بودن آن]]، ص۷۸.</ref>

عمل صحابه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۲