عیادت در معارف و سیره امام جواد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-19T09:59:20Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از سنت‌های [[پسندیده]] و مورد توجه [[دین اسلام]] و [[پیشوایان دینی]] [[عیادت]] مریض است. [[انسانی]] که [[رنج]] و درد جسمی او را بسترنشین کرده و [[روح]] و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، [[چشم]] [[انتظار]] حضور [[دوستان]] و آشنایانی است که در طول [[زندگی]] با آنان مونس و همدم بوده است.		یکی از سنت‌های پسندیده و مورد توجه [[دین اسلام]] و [[پیشوایان دینی]] [[عیادت]] مریض است. [[انسانی]] که [[رنج]] و درد جسمی او را بسترنشین کرده و [[روح]] و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، [[چشم]] [[انتظار]] حضور [[دوستان]] و آشنایانی است که در طول [[زندگی]] با آنان مونس و همدم بوده است. [[امام جواد]] {{ع}} با شنیدن خبر [[بیماری]] یکی از دوستان خویش به عیادتش می‌رود و با حضور بر بالین وی و احوال‌پرسی از او، [[امید]] به زندگی را در وی تقویت می‌کند. [[احمد بن ابی خلف]] می‌گوید: دیدار [[امام جواد]] {{ع}} [[نشاط]] و قوتی به جسم و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.
	[[امام جواد]] {{ع}} با شنیدن خبر [[بیماری]] یکی از دوستان خویش به عیادتش می‌رود و با حضور بر بالین وی و احوال‌پرسی از او، [[امید]] به زندگی را در وی تقویت می‌کند.
	[[احمد بن ابی خلف]] می‌گوید: دیدار [[امام جواد]] {{ع}} [[نشاط]] و قوتی به [[جسم]] و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.		آن حضرت کنار بسترم نشست. کتابی از [[یونس بن عبدالرحمن]] با موضوع [[اعمال]] [[روز]] و شب و [[مستحبات]] وارده بالای سرم بود. [[امام]] {{ع}} آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: [[خدا]] یونس را [[رحمت]] کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند<ref>{{متن حدیث\|أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}}، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}} يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ}}؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۲۲۵.</ref>
	آن [[حضرت]] کنار بسترم نشست. کتابی از [[یونس بن عبدالرحمن]] با موضوع [[اعمال]] [[روز]] و شب و [[مستحبات]] وارده بالای سرم بود.
	[[امام]] {{ع}} آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: [[خدا]] یونس را [[رحمت]] کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند<ref>{{متن حدیث\|أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}}، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}} يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ}}؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: /* مقدمه */

2022-09-05T11:28:43Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۵۸
خط ۹:		خط ۹:
	یکی از سنت‌های [[پسندیده]] و مورد توجه [[دین اسلام]] و [[پیشوایان دینی]] [[عیادت]] مریض است. [[انسانی]] که [[رنج]] و درد جسمی او را بسترنشین کرده و [[روح]] و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، [[چشم]] [[انتظار]] حضور [[دوستان]] و آشنایانی است که در طول [[زندگی]] با آنان مونس و همدم بوده است.		یکی از سنت‌های [[پسندیده]] و مورد توجه [[دین اسلام]] و [[پیشوایان دینی]] [[عیادت]] مریض است. [[انسانی]] که [[رنج]] و درد جسمی او را بسترنشین کرده و [[روح]] و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، [[چشم]] [[انتظار]] حضور [[دوستان]] و آشنایانی است که در طول [[زندگی]] با آنان مونس و همدم بوده است.
	[[امام جواد]] {{ع}} با شنیدن خبر [[بیماری]] یکی از دوستان خویش به عیادتش می‌رود و با حضور بر بالین وی و احوال‌پرسی از او، [[امید]] به زندگی را در وی تقویت می‌کند.		[[امام جواد]] {{ع}} با شنیدن خبر [[بیماری]] یکی از دوستان خویش به عیادتش می‌رود و با حضور بر بالین وی و احوال‌پرسی از او، [[امید]] به زندگی را در وی تقویت می‌کند.
	[[احمد بن ابی خلف]] می‌گوید: [[~~دیدار~~ امام~~]] [[~~جواد]] {{ع}} [[نشاط]] و قوتی به [[جسم]] و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.		[[احمد بن ابی خلف]] می‌گوید: دیدار [[امام جواد]] {{ع}} [[نشاط]] و قوتی به [[جسم]] و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.
	آن [[حضرت]] کنار بسترم نشست. کتابی از [[یونس بن عبدالرحمن]] با موضوع [[اعمال]] [[روز]] و شب و [[مستحبات]] وارده بالای سرم بود.		آن [[حضرت]] کنار بسترم نشست. کتابی از [[یونس بن عبدالرحمن]] با موضوع [[اعمال]] [[روز]] و شب و [[مستحبات]] وارده بالای سرم بود.
	[[امام]] {{ع}} آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: [[خدا]] [[یونس]] را [[رحمت]] کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند<ref>{{متن حدیث\|أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}}، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}} يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ}}؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۲۲۵.</ref>		[[امام]] {{ع}} آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: [[خدا]] یونس را [[رحمت]] کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند<ref>{{متن حدیث\|أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}}، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}} يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ}}؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:26:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۶
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	یکی از سنت‌های [[پسندیده]] و مورد توجه [[دین اسلام]] و [[پیشوایان دینی]] [[عیادت]] مریض است. [[انسانی]] که [[رنج]] و درد جسمی او را بسترنشین کرده و [[روح]] و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، [[چشم]] [[انتظار]] حضور [[دوستان]] و آشنایانی است که در طول [[زندگی]] با آنان مونس و همدم بوده است.		یکی از سنت‌های [[پسندیده]] و مورد توجه [[دین اسلام]] و [[پیشوایان دینی]] [[عیادت]] مریض است. [[انسانی]] که [[رنج]] و درد جسمی او را بسترنشین کرده و [[روح]] و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، [[چشم]] [[انتظار]] حضور [[دوستان]] و آشنایانی است که در طول [[زندگی]] با آنان مونس و همدم بوده است.
	[[امام جواد]]{{ع}} با شنیدن خبر [[بیماری]] یکی از دوستان خویش به عیادتش می‌رود و با حضور بر بالین وی و احوال‌پرسی از او، [[امید]] به زندگی را در وی تقویت می‌کند.		[[امام جواد]] {{ع}} با شنیدن خبر [[بیماری]] یکی از دوستان خویش به عیادتش می‌رود و با حضور بر بالین وی و احوال‌پرسی از او، [[امید]] به زندگی را در وی تقویت می‌کند.
	[[احمد بن ابی خلف]] می‌گوید: [[دیدار امام]] [[جواد]]{{ع}} [[نشاط]] و قوتی به [[جسم]] و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.		[[احمد بن ابی خلف]] می‌گوید: [[دیدار امام]] [[جواد]] {{ع}} [[نشاط]] و قوتی به [[جسم]] و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.
	آن [[حضرت]] کنار بسترم نشست. کتابی از [[یونس بن عبدالرحمن]] با موضوع [[اعمال]] [[روز]] و شب و [[مستحبات]] وارده بالای سرم بود.		آن [[حضرت]] کنار بسترم نشست. کتابی از [[یونس بن عبدالرحمن]] با موضوع [[اعمال]] [[روز]] و شب و [[مستحبات]] وارده بالای سرم بود.
	[[امام]]{{ع}} آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: [[خدا]] [[یونس]] را [[رحمت]] کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند<ref>{{متن حدیث\|أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}}، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ{{ع}} يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ}}؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۲۲۵.</ref>		[[امام]] {{ع}} آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: [[خدا]] [[یونس]] را [[رحمت]] کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند<ref>{{متن حدیث\|أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}}، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ {{ع}} يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ}}؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۲۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:03:35Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = عیادت		\| موضوع مرتبط = عیادت
خط ۱۶:		خط ۱۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:IM010215.jpg\|22px]] [[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|'''دانشنامه جوادالائمه''']]		# [[پرونده:IM010215.jpg\|22px]] [[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری\|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)\|'''دانشنامه جوادالائمه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۳:		خط ۲۲:

	[[رده:عیادت]]		[[رده:عیادت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = عیادت | عنوان مدخل = عیادت | مداخل مرتبط = عیادت در معارف دعا و زیارات - عیادت در معارف و سیره نبوی - عیادت در معارف و سیره سجادی - عیادت در معارف و سیره امام جواد | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از سنت‌های ...» ایجاد کرد

2022-07-05T06:21:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = عیادت | عنوان مدخل = عیادت | مداخل مرتبط = عیادت در معارف دعا و زیارات - عیادت در معارف و سیره نبوی - عیادت در معارف و سیره سجادی - عیادت در معارف و سیره امام جواد | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== یکی از سنت‌های ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عیادت
| عنوان مدخل = عیادت
| مداخل مرتبط = [[عیادت در معارف دعا و زیارات]] - [[عیادت در معارف و سیره نبوی]] - [[عیادت در معارف و سیره سجادی]] - [[عیادت در معارف و سیره امام جواد]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
یکی از سنت‌های [[پسندیده]] و مورد توجه [[دین اسلام]] و [[پیشوایان دینی]] [[عیادت]] مریض است. [[انسانی]] که [[رنج]] و درد جسمی او را بسترنشین کرده و [[روح]] و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، [[چشم]] [[انتظار]] حضور [[دوستان]] و آشنایانی است که در طول [[زندگی]] با آنان مونس و همدم بوده است.
[[امام جواد]]{{ع}} با شنیدن خبر [[بیماری]] یکی از دوستان خویش به عیادتش می‌رود و با حضور بر بالین وی و احوال‌پرسی از او، [[امید]] به زندگی را در وی تقویت می‌کند.
[[احمد بن ابی خلف]] می‌گوید: [[دیدار امام]] [[جواد]]{{ع}} [[نشاط]] و قوتی به [[جسم]] و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.
آن [[حضرت]] کنار بسترم نشست. کتابی از [[یونس بن عبدالرحمن]] با موضوع [[اعمال]] [[روز]] و شب و [[مستحبات]] وارده بالای سرم بود.
[[امام]]{{ع}} آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: [[خدا]] [[یونس]] را [[رحمت]] کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند<ref>{{متن حدیث|أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}}، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ{{ع}} يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ}}؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).</ref>.<ref>[[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)|دانشنامه جوادالائمه]]، ص ۲۲۵.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
#[[پرونده:IM010215.jpg|22px]] [[سید ابوالفضل طباطبایی اشکذری|طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل]]، [[دانشنامه جوادالائمه (کتاب)|'''دانشنامه جوادالائمه''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:عیادت]]
[[رده:مدخل]]