غدیر خم در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-08-13T08:00:23Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۷۶:		خط ۷۶:

	[[رده:غدیر]]		[[رده:غدیر]]
	[[رده:~~فضائل~~ امام علی]]		[[رده:اثبات امامت امام علی]]

Bahmani در ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۱

2024-08-03T06:51:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۱
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	پاسخ: مسأله [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] در سال دهم [[هجرت]] حل شده بود و همه آنها یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا مجبور به [[هجرت]] گشته بودند؛ بنابراین، طبق آنچه در [[آیه]] ۴۱ [[سوره]] [[مائده]] آمده است، [[ترس]] و [[بیم]] [[پیامبر]] {{صل}} از [[مسلمانان]] و [[ایمان]] آورندگان بود، نه از بیگانگان از [[اسلام]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ}}<ref>«ای پیامبر! آنان که در کفر شتاب می‌ورزند تو را اندوهگین نکنند، همان کسانی که به زبان می‌گفتند ایمان آورده‌ایم در حالی که دل‌هاشان ایمان نیاورده است» سوره مائده، آیه ۴۱.</ref> <ref>ر.ک: آیات ولایت در قرآن، ص ۳۲.</ref>.		پاسخ: مسأله [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] در سال دهم [[هجرت]] حل شده بود و همه آنها یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا مجبور به [[هجرت]] گشته بودند؛ بنابراین، طبق آنچه در [[آیه]] ۴۱ [[سوره]] [[مائده]] آمده است، [[ترس]] و [[بیم]] [[پیامبر]] {{صل}} از [[مسلمانان]] و [[ایمان]] آورندگان بود، نه از بیگانگان از [[اسلام]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ}}<ref>«ای پیامبر! آنان که در کفر شتاب می‌ورزند تو را اندوهگین نکنند، همان کسانی که به زبان می‌گفتند ایمان آورده‌ایم در حالی که دل‌هاشان ایمان نیاورده است» سوره مائده، آیه ۴۱.</ref> <ref>ر.ک: آیات ولایت در قرآن، ص ۳۲.</ref>.

	'''ارتباط این [[آیه]] با قبل و بعد:''' برخی گفته‌اند: سیاق [[آیات]] قبل و بعد، که درباره [[اهل کتاب]] است، تناسبی با مسأله [[امامت]] و [[خلافت]] ندارد، این دوگانگی با [[بلاغت]] و [[فصاحت قرآن]] سازگار نیست.<ref>تفسیر المنار، ج ۶، ص ۴۶۶.</ref> پاسخ: [[آیات قرآن]] تدریجاً و به مناسبت‌های مختلف نازل شده است، به همین [[دلیل]] دیده می‌شود که یک [[سوره]] درباره مسائل مختلفی سخن می‌گوید، بخشی از آن درباره یک حادثه [[تاریخی]] است بخشی دیگر درباره حکمی از [[احکام]] [[شریعت اسلامی]] است، بخشی با [[منافقان]] سخن می‌گوید و بخشی [[مؤمنان]] را مخاطب قرار می‌دهد. [[دلیل]] این تنوّع محتوای [[سوره]] همان است که گفته شد: [[قرآن]] تدریجاً و بر حسب نیازها و ضرورت‌ها و در وقایع مختلف نازل شده است و هرگز به شکل یک کتاب کلاسیک نیست که موضوع واحدی را، که از پیش تعیین شده، دنبال کند<ref>آیات ولایت در قرآن، ص ۴۹. </ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]] ص </ref>		'''ارتباط این [[آیه]] با قبل و بعد:''' برخی گفته‌اند: سیاق [[آیات]] قبل و بعد، که درباره [[اهل کتاب]] است، تناسبی با مسأله [[امامت]] و [[خلافت]] ندارد، این دوگانگی با [[بلاغت]] و [[فصاحت قرآن]] سازگار نیست.<ref>تفسیر المنار، ج ۶، ص ۴۶۶.</ref> پاسخ: [[آیات قرآن]] تدریجاً و به مناسبت‌های مختلف نازل شده است، به همین [[دلیل]] دیده می‌شود که یک [[سوره]] درباره مسائل مختلفی سخن می‌گوید، بخشی از آن درباره یک حادثه [[تاریخی]] است بخشی دیگر درباره حکمی از [[احکام]] [[شریعت اسلامی]] است، بخشی با [[منافقان]] سخن می‌گوید و بخشی [[مؤمنان]] را مخاطب قرار می‌دهد. [[دلیل]] این تنوّع محتوای [[سوره]] همان است که گفته شد: [[قرآن]] تدریجاً و بر حسب نیازها و ضرورت‌ها و در وقایع مختلف نازل شده است و هرگز به شکل یک کتاب کلاسیک نیست که موضوع واحدی را، که از پیش تعیین شده، دنبال کند<ref>آیات ولایت در قرآن، ص ۴۹. </ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]].</ref>

	== [[آیه اکمال]] ==		== [[آیه اکمال]] ==
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	پاسخ: این احتمال خلاف ظاهر است و حمل لفظ بر خلاف ظاهر [[نیاز]] به قرینه دارد، علاوه بر اینکه تعبیر برخی از [[مفسران اهل سنت]] با کلمه "قیل"<ref>تفسیر المنار ذیل آیه اکمال: {{عربی\|قیل: ان المراد بالیوم فی هذه الجمله و فیما بعدها مطلق الوقت و الزمن کما تقول کنت بالامس طفلاً او غلاما و قد صرت الیوم رجلا}} رشید رضا در المنار، ج ۶، ص ۱۵۴ و بیضاوی در انوار التنریل، ج ۲، ص ۱۱۵ این نظر را رد کرده‌اند.</ref> خود [[شاهد]] بر [[ضعف]] این [[شبهه]] است. بر فرض قبول این معنا برای "الیوم" تزول [[آیه]] در روز [[فتح مکه]] مناسب‌تر بود تا سال آخر [[عمر]] [[پیامبر]] {{صل}} و حال آنکه هیچ کس این را نگفته است<ref>رک: تفسیر المیزان، ج ۵، ص ۱۶۸.</ref>. [[نزول]] [[سوره]] [[مائده]] در سال‌های آخر [[عمر]] [[نبی اکرم]] {{صل}} مورد توافق همه [[دانشمندان]] [[اسلامی]] است <ref>رک: بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت در دیدگاه فریقین، ص۱۷۹.</ref> و قول غالب – همان‌گونه که در [[شأن نزول]] گفته شد - [[نزول]] [[آیه]] در هجدهم ذی الحجه [[سال دهم هجری]] بعد از انجام [[مناسک]] [[حجه الوداع]] است. بنا‌بر‌این مراد از کلمه الیوم همین روز است.		پاسخ: این احتمال خلاف ظاهر است و حمل لفظ بر خلاف ظاهر [[نیاز]] به قرینه دارد، علاوه بر اینکه تعبیر برخی از [[مفسران اهل سنت]] با کلمه "قیل"<ref>تفسیر المنار ذیل آیه اکمال: {{عربی\|قیل: ان المراد بالیوم فی هذه الجمله و فیما بعدها مطلق الوقت و الزمن کما تقول کنت بالامس طفلاً او غلاما و قد صرت الیوم رجلا}} رشید رضا در المنار، ج ۶، ص ۱۵۴ و بیضاوی در انوار التنریل، ج ۲، ص ۱۱۵ این نظر را رد کرده‌اند.</ref> خود [[شاهد]] بر [[ضعف]] این [[شبهه]] است. بر فرض قبول این معنا برای "الیوم" تزول [[آیه]] در روز [[فتح مکه]] مناسب‌تر بود تا سال آخر [[عمر]] [[پیامبر]] {{صل}} و حال آنکه هیچ کس این را نگفته است<ref>رک: تفسیر المیزان، ج ۵، ص ۱۶۸.</ref>. [[نزول]] [[سوره]] [[مائده]] در سال‌های آخر [[عمر]] [[نبی اکرم]] {{صل}} مورد توافق همه [[دانشمندان]] [[اسلامی]] است <ref>رک: بررسی تطبیقی تفسیر آیات ولایت در دیدگاه فریقین، ص۱۷۹.</ref> و قول غالب – همان‌گونه که در [[شأن نزول]] گفته شد - [[نزول]] [[آیه]] در هجدهم ذی الحجه [[سال دهم هجری]] بعد از انجام [[مناسک]] [[حجه الوداع]] است. بنا‌بر‌این مراد از کلمه الیوم همین روز است.

	'''استناد به [[آیه اکمال]]:''' در سخنان [[امامان اهل بیت]] [[عصمت]] {{عم}} استناد به [[آیه اکمال]] دیده می‌شود برای رعایت اختصار به یک نمونه اشاره می‌کنیم: در [[خطابه]] [[حضرت رضا]] {{ع}} آمده است: [[خداوند تعالی]] که [[دین]] خود را کامل نساخت، پیامبرش را از [[جهان]] [[نبرد]]، [[قرآن]] را بر او فرستاد که شرح و [[بیان]] همه چیز در آن هست، [[حلال و حرام]]، حدود اندازه [[کیفر]] جرائم، [[احکام]] و تمامی نیازمندی‌های [[مردم]] بی‌کم و کسر در آن [[بیان]] گشته، و [[خداوند]] عزّوجلّ فرموده است: {{متن قرآن\|مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ}}<ref>«ما در این کتاب، هیچ چیز را فرو نگذاشته‌ایم» سوره انعام، آیه ۳۸.</ref> و در آخرین سفر [[حج]] [[پیغمبر]] {{صل}} که سال آخر [[زندگی]] آن بزرگوار نیز بود و [[حجه‌الوداع]] نامیده شد، پس از اینکه در [[غدیر خم]] به [[دستور خدا]] [[جانشین]] خود را معرفی کرد، و این آخرین [[فریضه الهی]] را به [[مردم]] [[ابلاغ]] نمود: [[خداوند]] به او این‌گونه [[وحی]] فرمود: {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ}}<ref>«امروز کافران از دین شما نومید شدند پس، از ایشان مهراسید و از من بهراسید! امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> بنا‌بر مفهوم این [[آیه شریفه]] با [[ابلاغ]] مسأله [[امامت علی]] {{ع}}، مجموعه فرائض تکمیل شد و بعد از آن هیچ فریضه‌ای نازل نگردید و [[پیامبر اکرم]] {{صل}} رخت از [[جهان]] نیست مگر آنکه دستورهای [[دین]] و راه‌های [[آگاهی]] و [[فهم]] واقعیت آن را روشن ساخت و آنان را بر شاهراه [[حقّ]] قرار داد، تا خود راه [[راستی]] و [[حقیقت]] را بیابند و [[علی]] {{ع}} را به عنوان نشانگر راه [[حق]] به [[پیشوائی]] و [[امامت]] تعیین کرد، هیچ یک از نیازهای [[امّت]] را فرو نگذاشت مگر آنکه توضیح داد. با این همه هر کس [[گمان]] ببرد که [[خداوند]] [[دین]] خود را تکمیل نکرده، [[کتاب خدا]] را صریحاً نپذیرفته و کسی که دست ردّ بر [[قرآن]] زند به او نگرویده است<ref>ر.ک: معانی الاخبار معانی الأخبار، ص ۹۶. والکافی، ج ۱، ص۱۹۹ و الإحتجاج علی اهل اللجاج، ج۲، ص۴۳۳.</ref>.		'''استناد به [[آیه اکمال]]:''' در سخنان [[امامان اهل بیت]] [[عصمت]] {{عم}} استناد به [[آیه اکمال]] دیده می‌شود برای رعایت اختصار به یک نمونه اشاره می‌کنیم: در [[خطابه]] [[حضرت رضا]] {{ع}} آمده است: [[خداوند تعالی]] که [[دین]] خود را کامل نساخت، پیامبرش را از [[جهان]] [[نبرد]]، [[قرآن]] را بر او فرستاد که شرح و [[بیان]] همه چیز در آن هست، [[حلال و حرام]]، حدود اندازه [[کیفر]] جرائم، [[احکام]] و تمامی نیازمندی‌های [[مردم]] بی‌کم و کسر در آن [[بیان]] گشته، و [[خداوند]] عزّوجلّ فرموده است: {{متن قرآن\|مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ}}<ref>«ما در این کتاب، هیچ چیز را فرو نگذاشته‌ایم» سوره انعام، آیه ۳۸.</ref> و در آخرین سفر [[حج]] [[پیغمبر]] {{صل}} که سال آخر [[زندگی]] آن بزرگوار نیز بود و [[حجه‌الوداع]] نامیده شد، پس از اینکه در [[غدیر خم]] به [[دستور خدا]] [[جانشین]] خود را معرفی کرد، و این آخرین [[فریضه الهی]] را به [[مردم]] [[ابلاغ]] نمود: [[خداوند]] به او این‌گونه [[وحی]] فرمود: {{متن قرآن\|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ}}<ref>«امروز کافران از دین شما نومید شدند پس، از ایشان مهراسید و از من بهراسید! امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> بنا‌بر مفهوم این [[آیه شریفه]] با [[ابلاغ]] مسأله [[امامت علی]] {{ع}}، مجموعه فرائض تکمیل شد و بعد از آن هیچ فریضه‌ای نازل نگردید و [[پیامبر اکرم]] {{صل}} رخت از [[جهان]] نیست مگر آنکه دستورهای [[دین]] و راه‌های [[آگاهی]] و فهم واقعیت آن را روشن ساخت و آنان را بر شاهراه [[حقّ]] قرار داد، تا خود راه [[راستی]] و [[حقیقت]] را بیابند و [[علی]] {{ع}} را به عنوان نشانگر راه [[حق]] به [[پیشوائی]] و [[امامت]] تعیین کرد، هیچ یک از نیازهای [[امّت]] را فرو نگذاشت مگر آنکه توضیح داد. با این همه هر کس [[گمان]] ببرد که [[خداوند]] [[دین]] خود را تکمیل نکرده، [[کتاب خدا]] را صریحاً نپذیرفته و کسی که دست ردّ بر [[قرآن]] زند به او نگرویده است<ref>ر.ک: معانی الاخبار معانی الأخبار، ص ۹۶. والکافی، ج ۱، ص۱۹۹ و الإحتجاج علی اهل اللجاج، ج۲، ص۴۳۳.</ref>.

	سؤال: چرا در [[قرآن]] میان [[آیات غدیر]] فاصله افناده است؟<ref>یکی آیه۳ سوره مائده و دیگری آیه ۶۷ همین سوره وآیه سوره معارج و سوره انفال که در انتهای اینجا می‌آید. </ref> و چرا این قسمت از [[آیه]] که مربوط به [[جریان غدیر]] است با مطالبی همراه شده که درباره گوشت‌های [[حلال و حرام]] است و در میان این دو تناسب چندانی به نظر نمی‌رسد؟		سؤال: چرا در [[قرآن]] میان [[آیات غدیر]] فاصله افناده است؟<ref>یکی آیه۳ سوره مائده و دیگری آیه ۶۷ همین سوره وآیه سوره معارج و سوره انفال که در انتهای اینجا می‌آید. </ref> و چرا این قسمت از [[آیه]] که مربوط به [[جریان غدیر]] است با مطالبی همراه شده که درباره گوشت‌های [[حلال و حرام]] است و در میان این دو تناسب چندانی به نظر نمی‌رسد؟

	پاسخ: اوّلاً اگر [[آیات]] بر طبق [[تاریخ]] [[نزول]] جمع‌آوری شده بود جای این ایراد بود. ثانیاً ممکن است قرار دادن [[آیه]] مربوط به [[غدیر]] در لابه‌لای [[احکام]] مربوط به غذاهای [[حلال و حرام]] برای محافظت از [[تحریف]] و حذف و تغییر بوده باشد. حوادثی که در آخرین ساعات [[عمر]] [[پیامبر]] {{صل}} واقع شد و [[مخالفت]] صریحی که از طرف بعضی افراد برای [[نوشتن]] وصیت‌نامه از طرف [[پیامبر]] {{صل}} به عمل آمد- تا آنجا که حتی [[پیامبر]] {{صل}} را متهم به [[هذیان]] و [[بیماری]] وگفتن سخنان ناموزون کردند<ref>ر.ک: صحیح بخاری، ج۱، ص ۳۷ و، ج ۵، ص ۱۳۸ و، ج ۸، ص ۱۶۱ و مسند احمد، ج ۱، ص ۳۲۵ و شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۱۱، ص ۴۹ و السقیفه، ص ۸۶ و نامه‌ای که نانوشته ماند تحلیلی درباره حدیث قلم و دوات.</ref>. [[شاهد]] گویایی است بر اینکه بعضی از افراد حساسیت خاصی در مسأله [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] {{صل}} داشتند و برای [[انکار]] آن حد و مرزی قائل نبودند. چنین شرایطی ایجاب می‌کرد که برای حفظ اسناد مربوط به [[خلافت]] و رساندن آن به دست آیندگان چنین پیش‌بینی‌هایی بشود و یا مطالب دیگری که حساسیت برانگیز نباشد آمیخته گردد که کمتر جلب توجه [[مخالفان]] سر سخت را کند<ref>تفسیر نمونه، ج ۴، ص ۲۷۰.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]] ص </ref>		پاسخ: اوّلاً اگر [[آیات]] بر طبق [[تاریخ]] [[نزول]] جمع‌آوری شده بود جای این ایراد بود. ثانیاً ممکن است قرار دادن [[آیه]] مربوط به [[غدیر]] در لابه‌لای [[احکام]] مربوط به غذاهای [[حلال و حرام]] برای محافظت از [[تحریف]] و حذف و تغییر بوده باشد. حوادثی که در آخرین ساعات [[عمر]] [[پیامبر]] {{صل}} واقع شد و [[مخالفت]] صریحی که از طرف بعضی افراد برای [[نوشتن]] وصیت‌نامه از طرف [[پیامبر]] {{صل}} به عمل آمد- تا آنجا که حتی [[پیامبر]] {{صل}} را متهم به [[هذیان]] و [[بیماری]] وگفتن سخنان ناموزون کردند<ref>ر.ک: صحیح بخاری، ج۱، ص ۳۷ و، ج ۵، ص ۱۳۸ و، ج ۸، ص ۱۶۱ و مسند احمد، ج ۱، ص ۳۲۵ و شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۱۱، ص ۴۹ و السقیفه، ص ۸۶ و نامه‌ای که نانوشته ماند تحلیلی درباره حدیث قلم و دوات.</ref>. [[شاهد]] گویایی است بر اینکه بعضی از افراد حساسیت خاصی در مسأله [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] {{صل}} داشتند و برای [[انکار]] آن حد و مرزی قائل نبودند. چنین شرایطی ایجاب می‌کرد که برای حفظ اسناد مربوط به [[خلافت]] و رساندن آن به دست آیندگان چنین پیش‌بینی‌هایی بشود و یا مطالب دیگری که حساسیت برانگیز نباشد آمیخته گردد که کمتر جلب توجه [[مخالفان]] سر سخت را کند<ref>تفسیر نمونه، ج ۴، ص ۲۷۰.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]].</ref>

	== سایر [[آیات]] مربوط به [[غدیر]] ==		== سایر [[آیات]] مربوط به [[غدیر]] ==
	[[آیات]] دیگری در [[قرآن کریم]] [[شاهد]] بر [[ماجرای غدیر]] و اعلام [[وصایت]] و [[جانشینی]] [[امیر المؤمنین]] [[علی]] {{ع}} است از جمله [[آیه]] {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>«خواهنده‌ای عذابی رخ‌دهنده را خواست» سوره معارج، آیه ۱.</ref> وآیه {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که گفتند: بار خداوندا! اگر این (آیات) که از سوی توست راستین است بر ما از آسمان سنگ ببار یا بر (سر) ما عذابی دردناک بیاور» سوره انفال، آیه ۳۲.</ref> در [[شأن نزول]] این [[آیه]] گفته‌اند: نعمان بن حارث قهری-که از [[منافقان]] بود- [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} آمد و گفت: به ما گفتی [[شهادت به توحید]] و نفی [[بت‌ها]] بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[دستور]] به [[جهاد]] و [[حج]] و [[روزه]] و [[نماز]] و [[زکات]] دادی همه را پذیرفتیم، ولی به این [[قناعت]] نکردی و [[علی]] را [[خلیفه]] کردی آیا این سخن از تو است یا دستوری از طرف خداست؟ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: به خدای که جز او معبودی نیست از [[ناحیه]] خداست، نعمان برگشت در حالی که می‌گفت: خداوندا اگر این سخن از [[ناحیه]] تو است بارانی از سنگ از [[آسمان]] بفرست چیزی نگذشت که سنگی بر او سقوط کرد و کشته شد<ref>منهاج الکرامة فی معرفة الإمامة، ص ۱۱۸ و آیات الغدیر، ص ۲۸۶ و پیام قرآن، ج ۹، ص ۱۸۶ و آیات ولایت در قرآن، ص ۴۵.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]] ص </ref>		[[آیات]] دیگری در [[قرآن کریم]] [[شاهد]] بر [[ماجرای غدیر]] و اعلام [[وصایت]] و [[جانشینی]] [[امیر المؤمنین]] [[علی]] {{ع}} است از جمله [[آیه]] {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>«خواهنده‌ای عذابی رخ‌دهنده را خواست» سوره معارج، آیه ۱.</ref> وآیه {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که گفتند: بار خداوندا! اگر این (آیات) که از سوی توست راستین است بر ما از آسمان سنگ ببار یا بر (سر) ما عذابی دردناک بیاور» سوره انفال، آیه ۳۲.</ref> در [[شأن نزول]] این [[آیه]] گفته‌اند: نعمان بن حارث قهری-که از [[منافقان]] بود- [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} آمد و گفت: به ما گفتی [[شهادت به توحید]] و نفی [[بت‌ها]] بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[دستور]] به [[جهاد]] و [[حج]] و [[روزه]] و [[نماز]] و [[زکات]] دادی همه را پذیرفتیم، ولی به این [[قناعت]] نکردی و [[علی]] را [[خلیفه]] کردی آیا این سخن از تو است یا دستوری از طرف خداست؟ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: به خدای که جز او معبودی نیست از [[ناحیه]] خداست، نعمان برگشت در حالی که می‌گفت: خداوندا اگر این سخن از [[ناحیه]] تو است بارانی از سنگ از [[آسمان]] بفرست چیزی نگذشت که سنگی بر او سقوط کرد و کشته شد<ref>منهاج الکرامة فی معرفة الإمامة، ص ۱۱۸ و آیات الغدیر، ص ۲۸۶ و پیام قرآن، ج ۹، ص ۱۸۶ و آیات ولایت در قرآن، ص ۴۵.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]].</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۰

2024-08-03T06:50:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۷:		خط ۷:

	== [[غدیر]] در [[قرآن]] ==		== [[غدیر]] در [[قرآن]] ==
	[[آیات قرآنی]] که قبل و بعد از خطابه [[غدیر]] بر [[نبی اکرم]] {{صل}} نازل شده است ـ که از آن به [[آیات]] [[الغدیر]] تعبیر می‌شود ـ [[شاهد]] است بر اینکه مراد [[پیامبر]] [[ابلاغ]] امر [[جانشینی]] است نه [[ابلاغ]] [[وظیفه]] [[محبت]]<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]].</ref>.		[[آیات قرآنی]] که قبل و بعد از خطابه [[غدیر]] بر [[نبی اکرم]] {{صل}} نازل شده است ـ که از آن به [[آیات]] [[الغدیر]] تعبیر می‌شود ـ [[شاهد]] است بر اینکه مراد [[پیامبر]] [[ابلاغ]] امر [[جانشینی]] است نه [[ابلاغ]] [[وظیفه]] [[محبت]]<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]].</ref>.

	== [[آیه تبلیغ]] ==		== [[آیه تبلیغ]] ==
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	پاسخ: مسأله [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] در سال دهم [[هجرت]] حل شده بود و همه آنها یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا مجبور به [[هجرت]] گشته بودند؛ بنابراین، طبق آنچه در [[آیه]] ۴۱ [[سوره]] [[مائده]] آمده است، [[ترس]] و [[بیم]] [[پیامبر]] {{صل}} از [[مسلمانان]] و [[ایمان]] آورندگان بود، نه از بیگانگان از [[اسلام]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ}}<ref>«ای پیامبر! آنان که در کفر شتاب می‌ورزند تو را اندوهگین نکنند، همان کسانی که به زبان می‌گفتند ایمان آورده‌ایم در حالی که دل‌هاشان ایمان نیاورده است» سوره مائده، آیه ۴۱.</ref> <ref>ر.ک: آیات ولایت در قرآن، ص ۳۲.</ref>.		پاسخ: مسأله [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] در سال دهم [[هجرت]] حل شده بود و همه آنها یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا [[تسلیم]] [[مسلمانان]] شده و یا مجبور به [[هجرت]] گشته بودند؛ بنابراین، طبق آنچه در [[آیه]] ۴۱ [[سوره]] [[مائده]] آمده است، [[ترس]] و [[بیم]] [[پیامبر]] {{صل}} از [[مسلمانان]] و [[ایمان]] آورندگان بود، نه از بیگانگان از [[اسلام]] {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ}}<ref>«ای پیامبر! آنان که در کفر شتاب می‌ورزند تو را اندوهگین نکنند، همان کسانی که به زبان می‌گفتند ایمان آورده‌ایم در حالی که دل‌هاشان ایمان نیاورده است» سوره مائده، آیه ۴۱.</ref> <ref>ر.ک: آیات ولایت در قرآن، ص ۳۲.</ref>.

	'''ارتباط این [[آیه]] با قبل و بعد:''' برخی گفته‌اند: سیاق [[آیات]] قبل و بعد، که درباره [[اهل کتاب]] است، تناسبی با مسأله [[امامت]] و [[خلافت]] ندارد، این دوگانگی با [[بلاغت]] و [[فصاحت قرآن]] سازگار نیست.<ref>تفسیر المنار، ج ۶، ص ۴۶۶.</ref> پاسخ: [[آیات قرآن]] تدریجاً و به مناسبت‌های مختلف نازل شده است، به همین [[دلیل]] دیده می‌شود که یک [[سوره]] درباره مسائل مختلفی سخن می‌گوید، بخشی از آن درباره یک حادثه [[تاریخی]] است بخشی دیگر درباره حکمی از [[احکام]] [[شریعت اسلامی]] است، بخشی با [[منافقان]] سخن می‌گوید و بخشی [[مؤمنان]] را مخاطب قرار می‌دهد. [[دلیل]] این تنوّع محتوای [[سوره]] همان است که گفته شد: [[قرآن]] تدریجاً و بر حسب نیازها و ضرورت‌ها و در وقایع مختلف نازل شده است و هرگز به شکل یک کتاب کلاسیک نیست که موضوع واحدی را، که از پیش تعیین شده، دنبال کند<ref>آیات ولایت در قرآن، ص ۴۹. </ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]] ص </ref>		'''ارتباط این [[آیه]] با قبل و بعد:''' برخی گفته‌اند: سیاق [[آیات]] قبل و بعد، که درباره [[اهل کتاب]] است، تناسبی با مسأله [[امامت]] و [[خلافت]] ندارد، این دوگانگی با [[بلاغت]] و [[فصاحت قرآن]] سازگار نیست.<ref>تفسیر المنار، ج ۶، ص ۴۶۶.</ref> پاسخ: [[آیات قرآن]] تدریجاً و به مناسبت‌های مختلف نازل شده است، به همین [[دلیل]] دیده می‌شود که یک [[سوره]] درباره مسائل مختلفی سخن می‌گوید، بخشی از آن درباره یک حادثه [[تاریخی]] است بخشی دیگر درباره حکمی از [[احکام]] [[شریعت اسلامی]] است، بخشی با [[منافقان]] سخن می‌گوید و بخشی [[مؤمنان]] را مخاطب قرار می‌دهد. [[دلیل]] این تنوّع محتوای [[سوره]] همان است که گفته شد: [[قرآن]] تدریجاً و بر حسب نیازها و ضرورت‌ها و در وقایع مختلف نازل شده است و هرگز به شکل یک کتاب کلاسیک نیست که موضوع واحدی را، که از پیش تعیین شده، دنبال کند<ref>آیات ولایت در قرآن، ص ۴۹. </ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]] ص </ref>

	== [[آیه اکمال]] ==		== [[آیه اکمال]] ==
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	سؤال: چرا در [[قرآن]] میان [[آیات غدیر]] فاصله افناده است؟<ref>یکی آیه۳ سوره مائده و دیگری آیه ۶۷ همین سوره وآیه سوره معارج و سوره انفال که در انتهای اینجا می‌آید. </ref> و چرا این قسمت از [[آیه]] که مربوط به [[جریان غدیر]] است با مطالبی همراه شده که درباره گوشت‌های [[حلال و حرام]] است و در میان این دو تناسب چندانی به نظر نمی‌رسد؟		سؤال: چرا در [[قرآن]] میان [[آیات غدیر]] فاصله افناده است؟<ref>یکی آیه۳ سوره مائده و دیگری آیه ۶۷ همین سوره وآیه سوره معارج و سوره انفال که در انتهای اینجا می‌آید. </ref> و چرا این قسمت از [[آیه]] که مربوط به [[جریان غدیر]] است با مطالبی همراه شده که درباره گوشت‌های [[حلال و حرام]] است و در میان این دو تناسب چندانی به نظر نمی‌رسد؟

	پاسخ: اوّلاً اگر [[آیات]] بر طبق [[تاریخ]] [[نزول]] جمع‌آوری شده بود جای این ایراد بود. ثانیاً ممکن است قرار دادن [[آیه]] مربوط به [[غدیر]] در لابه‌لای [[احکام]] مربوط به غذاهای [[حلال و حرام]] برای محافظت از [[تحریف]] و حذف و تغییر بوده باشد. حوادثی که در آخرین ساعات [[عمر]] [[پیامبر]] {{صل}} واقع شد و [[مخالفت]] صریحی که از طرف بعضی افراد برای [[نوشتن]] وصیت‌نامه از طرف [[پیامبر]] {{صل}} به عمل آمد- تا آنجا که حتی [[پیامبر]] {{صل}} را متهم به [[هذیان]] و [[بیماری]] وگفتن سخنان ناموزون کردند<ref>ر.ک: صحیح بخاری، ج۱، ص ۳۷ و، ج ۵، ص ۱۳۸ و، ج ۸، ص ۱۶۱ و مسند احمد، ج ۱، ص ۳۲۵ و شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۱۱، ص ۴۹ و السقیفه، ص ۸۶ و نامه‌ای که نانوشته ماند تحلیلی درباره حدیث قلم و دوات.</ref>. [[شاهد]] گویایی است بر اینکه بعضی از افراد حساسیت خاصی در مسأله [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] {{صل}} داشتند و برای [[انکار]] آن حد و مرزی قائل نبودند. چنین شرایطی ایجاب می‌کرد که برای حفظ اسناد مربوط به [[خلافت]] و رساندن آن به دست آیندگان چنین پیش‌بینی‌هایی بشود و یا مطالب دیگری که حساسیت برانگیز نباشد آمیخته گردد که کمتر جلب توجه [[مخالفان]] سر سخت را کند<ref>تفسیر نمونه، ج ۴، ص ۲۷۰.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]] ص </ref>		پاسخ: اوّلاً اگر [[آیات]] بر طبق [[تاریخ]] [[نزول]] جمع‌آوری شده بود جای این ایراد بود. ثانیاً ممکن است قرار دادن [[آیه]] مربوط به [[غدیر]] در لابه‌لای [[احکام]] مربوط به غذاهای [[حلال و حرام]] برای محافظت از [[تحریف]] و حذف و تغییر بوده باشد. حوادثی که در آخرین ساعات [[عمر]] [[پیامبر]] {{صل}} واقع شد و [[مخالفت]] صریحی که از طرف بعضی افراد برای [[نوشتن]] وصیت‌نامه از طرف [[پیامبر]] {{صل}} به عمل آمد- تا آنجا که حتی [[پیامبر]] {{صل}} را متهم به [[هذیان]] و [[بیماری]] وگفتن سخنان ناموزون کردند<ref>ر.ک: صحیح بخاری، ج۱، ص ۳۷ و، ج ۵، ص ۱۳۸ و، ج ۸، ص ۱۶۱ و مسند احمد، ج ۱، ص ۳۲۵ و شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۱۱، ص ۴۹ و السقیفه، ص ۸۶ و نامه‌ای که نانوشته ماند تحلیلی درباره حدیث قلم و دوات.</ref>. [[شاهد]] گویایی است بر اینکه بعضی از افراد حساسیت خاصی در مسأله [[خلافت]] و [[جانشینی پیامبر]] {{صل}} داشتند و برای [[انکار]] آن حد و مرزی قائل نبودند. چنین شرایطی ایجاب می‌کرد که برای حفظ اسناد مربوط به [[خلافت]] و رساندن آن به دست آیندگان چنین پیش‌بینی‌هایی بشود و یا مطالب دیگری که حساسیت برانگیز نباشد آمیخته گردد که کمتر جلب توجه [[مخالفان]] سر سخت را کند<ref>تفسیر نمونه، ج ۴، ص ۲۷۰.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]] ص </ref>

	== سایر [[آیات]] مربوط به [[غدیر]] ==		== سایر [[آیات]] مربوط به [[غدیر]] ==
	[[آیات]] دیگری در [[قرآن کریم]] [[شاهد]] بر [[ماجرای غدیر]] و اعلام [[وصایت]] و [[جانشینی]] [[امیر المؤمنین]] [[علی]] {{ع}} است از جمله [[آیه]] {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>«خواهنده‌ای عذابی رخ‌دهنده را خواست» سوره معارج، آیه ۱.</ref> وآیه {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که گفتند: بار خداوندا! اگر این (آیات) که از سوی توست راستین است بر ما از آسمان سنگ ببار یا بر (سر) ما عذابی دردناک بیاور» سوره انفال، آیه ۳۲.</ref> در [[شأن نزول]] این [[آیه]] گفته‌اند: نعمان بن حارث قهری-که از [[منافقان]] بود- [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} آمد و گفت: به ما گفتی [[شهادت به توحید]] و نفی [[بت‌ها]] بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[دستور]] به [[جهاد]] و [[حج]] و [[روزه]] و [[نماز]] و [[زکات]] دادی همه را پذیرفتیم، ولی به این [[قناعت]] نکردی و [[علی]] را [[خلیفه]] کردی آیا این سخن از تو است یا دستوری از طرف خداست؟ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: به خدای که جز او معبودی نیست از [[ناحیه]] خداست، نعمان برگشت در حالی که می‌گفت: خداوندا اگر این سخن از [[ناحیه]] تو است بارانی از سنگ از [[آسمان]] بفرست چیزی نگذشت که سنگی بر او سقوط کرد و کشته شد<ref>منهاج الکرامة فی معرفة الإمامة، ص ۱۱۸ و آیات الغدیر، ص ۲۸۶ و پیام قرآن، ج ۹، ص ۱۸۶ و آیات ولایت در قرآن، ص ۴۵.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]] ص </ref>		[[آیات]] دیگری در [[قرآن کریم]] [[شاهد]] بر [[ماجرای غدیر]] و اعلام [[وصایت]] و [[جانشینی]] [[امیر المؤمنین]] [[علی]] {{ع}} است از جمله [[آیه]] {{متن قرآن\|سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ}}<ref>«خواهنده‌ای عذابی رخ‌دهنده را خواست» سوره معارج، آیه ۱.</ref> وآیه {{متن قرآن\|وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که گفتند: بار خداوندا! اگر این (آیات) که از سوی توست راستین است بر ما از آسمان سنگ ببار یا بر (سر) ما عذابی دردناک بیاور» سوره انفال، آیه ۳۲.</ref> در [[شأن نزول]] این [[آیه]] گفته‌اند: نعمان بن حارث قهری-که از [[منافقان]] بود- [[خدمت]] [[پیامبر]] {{صل}} آمد و گفت: به ما گفتی [[شهادت به توحید]] و نفی [[بت‌ها]] بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[گواهی]] به [[رسالت]] تو بدهیم و [[دستور]] به [[جهاد]] و [[حج]] و [[روزه]] و [[نماز]] و [[زکات]] دادی همه را پذیرفتیم، ولی به این [[قناعت]] نکردی و [[علی]] را [[خلیفه]] کردی آیا این سخن از تو است یا دستوری از طرف خداست؟ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: به خدای که جز او معبودی نیست از [[ناحیه]] خداست، نعمان برگشت در حالی که می‌گفت: خداوندا اگر این سخن از [[ناحیه]] تو است بارانی از سنگ از [[آسمان]] بفرست چیزی نگذشت که سنگی بر او سقوط کرد و کشته شد<ref>منهاج الکرامة فی معرفة الإمامة، ص ۱۱۸ و آیات الغدیر، ص ۲۸۶ و پیام قرآن، ج ۹، ص ۱۸۶ و آیات ولایت در قرآن، ص ۴۵.</ref>.<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵ ج۱]] ص </ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2024-08-03T06:49:36Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1368914.jpg\|22px]] [[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|'''معارف و عقاید ۵''']]		# [[پرونده:1368914.jpg\|22px]] [[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|'''معارف و عقاید ۵ ج۱''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* غدیر در قرآن */

2024-08-03T06:48:43Z

غدیر در قرآن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۷:		خط ۷:

	== [[غدیر]] در [[قرآن]] ==		== [[غدیر]] در [[قرآن]] ==
	[[آیات قرآنی]] که قبل و بعد از [[خطابه]] [[غدیر]] بر [[نبی اکرم]] {{صل}} نازل شده است ـ که از آن به [[آیات]] [[الغدیر]] تعبیر می‌شود ـ [[شاهد]] است بر اینکه مراد [[پیامبر]] [[ابلاغ]] امر [[جانشینی]] است نه [[ابلاغ]] [[وظیفه]] [[محبت]]<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]].</ref>.		[[آیات قرآنی]] که قبل و بعد از خطابه [[غدیر]] بر [[نبی اکرم]] {{صل}} نازل شده است ـ که از آن به [[آیات]] [[الغدیر]] تعبیر می‌شود ـ [[شاهد]] است بر اینکه مراد [[پیامبر]] [[ابلاغ]] امر [[جانشینی]] است نه [[ابلاغ]] [[وظیفه]] [[محبت]]<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]].</ref>.

	== [[آیه تبلیغ]] ==		== [[آیه تبلیغ]] ==

Bahmani در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۷

2023-06-15T07:27:40Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۲۷

2023-06-15T07:27:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = غدیر خم		\| موضوع مرتبط = غدیر خم
	\| عنوان مدخل = [[غدیر خم]]		\| عنوان مدخل = غدیر خم
	\| مداخل مرتبط = [[غدیر خم در قرآن]] - [[غدیر خم در کلام اسلامی]] - [[غدیر خم در تاریخ اسلامی]] - [[غدیر خم در سیره و معارف فاطمی]] - [[غدیر خم در معارف و سیره نبوی]] - [[غدیر خم در فقه سیاسی]] - [[غدیر خم در معارف مهدویت]]		\| مداخل مرتبط = [[غدیر خم در قرآن]] - [[غدیر خم در کلام اسلامی]] - [[غدیر خم در تاریخ اسلامی]] - [[غدیر خم در سیره و معارف فاطمی]] - [[غدیر خم در معارف و سیره نبوی]] - [[غدیر خم در فقه سیاسی]] - [[غدیر خم در معارف مهدویت]]
	\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)		\| پرسش مرتبط = امام علی (پرسش)
	}}		}}

	== [[غدیر]] در [[قرآن]] ==		== [[غدیر]] در [[قرآن]] ==
	[[آیات قرآنی]] که قبل و بعد از [[خطابه]] [[غدیر]] بر [[نبی اکرم]] {{صل}} نازل شده است ـ که از آن به [[آیات]] [[الغدیر]] تعبیر می‌شود ـ [[شاهد]] است بر اینکه مراد [[پیامبر]] [[ابلاغ]] امر [[جانشینی]] است نه [[ابلاغ]] [[وظیفه]] [[محبت]]<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]].</ref>.		[[آیات قرآنی]] که قبل و بعد از [[خطابه]] [[غدیر]] بر [[نبی اکرم]] {{صل}} نازل شده است ـ که از آن به [[آیات]] [[الغدیر]] تعبیر می‌شود ـ [[شاهد]] است بر اینکه مراد [[پیامبر]] [[ابلاغ]] امر [[جانشینی]] است نه [[ابلاغ]] [[وظیفه]] [[محبت]]<ref>[[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|معارف و عقاید ۵]].</ref>.

Bahmani: /* پانویس */

2023-04-11T08:09:37Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۷۵:		خط ۷۵:

	[[رده:غدیر]]		[[رده:غدیر]]
	~~[[رده:امام علی]]~~
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:28:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:05:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = غدیر خم		\| موضوع مرتبط = غدیر خم
خط ۳۶:		خط ۳۵:
	[[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ}}<ref>«امروز کافران از دین شما نومید شدند پس، از ایشان مهراسید و از من بهراسید! امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>		[[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ}}<ref>«امروز کافران از دین شما نومید شدند پس، از ایشان مهراسید و از من بهراسید! امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>

	'''[[شأن نزول]]:''' بزرگان [[اهل سنت]] مانند [[محمد بن جریر طبری]] در کتاب [[ولایت]] و [[حکم]] نیشابوری در کتاب المستدرک [[علی]] الصحیحین و [[ابونعیم اصفهانی]] در کتاب ما نزل فی [[علی]] من القرآن و [[خطیب بغدادی ]] در کتاب [[تاریخ]] [[بغداد]] و [[حاکم حسکانی]] در کتاب [[شواهد التنزیل لقواعد التفضیل]] و [[ابن عساکر دمشقی]] در کتاب [[تاریخ مدینه دمشق]] و [[ابن کثیر دمشقی]] در کتاب [[تفسیر القرآن العظیم]] و [[جلال الدین سیوطی]] در کتاب [[الدر المنثور]]، [[روایات]] [[شأن نزول]] [[آیه اکمال]] در روز [[غدیر خم]] را از طرق مختلف از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} مانند [[امیر المؤمنین علی]]{{ع}} و [[ابن‌عباس]] و [[ابوسعید خدری]] و [[جابر بن عبدالله انصاری]] و [[زید بن ارقم]] با اسناد معتبر به تفصیل [[بیان]] کرده‌اند<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج ۱، ص۲۰۱ و احقاق الحق، ج۳، ص ۳۲۰ و ج۶، ص ۳۳۵ و آیات الغدیر، ص ۲۴۲ و ص۲۶۸ و امامة امیرالمؤمنین فی کتاب المبین، ص ۲۰۷ و براهین و نصوص امامت، ص۳۱۴ و تشیید المراجعات،‌ ج۲، ص۲۶۹.</ref>.		'''[[شأن نزول]]:''' بزرگان [[اهل سنت]] مانند [[محمد بن جریر طبری]] در کتاب [[ولایت]] و [[حکم]] نیشابوری در کتاب المستدرک [[علی]] الصحیحین و [[ابونعیم اصفهانی]] در کتاب ما نزل فی [[علی]] من القرآن و [[خطیب بغدادی]] در کتاب [[تاریخ]] [[بغداد]] و [[حاکم حسکانی]] در کتاب [[شواهد التنزیل لقواعد التفضیل]] و [[ابن عساکر دمشقی]] در کتاب [[تاریخ مدینه دمشق]] و [[ابن کثیر دمشقی]] در کتاب [[تفسیر القرآن العظیم]] و [[جلال الدین سیوطی]] در کتاب [[الدر المنثور]]، [[روایات]] [[شأن نزول]] [[آیه اکمال]] در روز [[غدیر خم]] را از طرق مختلف از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} مانند [[امیر المؤمنین علی]]{{ع}} و [[ابن‌عباس]] و [[ابوسعید خدری]] و [[جابر بن عبدالله انصاری]] و [[زید بن ارقم]] با اسناد معتبر به تفصیل [[بیان]] کرده‌اند<ref>ر.ک: شواهد التنزیل، ج ۱، ص۲۰۱ و احقاق الحق، ج۳، ص ۳۲۰ و ج۶، ص ۳۳۵ و آیات الغدیر، ص ۲۴۲ و ص۲۶۸ و امامة امیرالمؤمنین فی کتاب المبین، ص ۲۰۷ و براهین و نصوص امامت، ص۳۱۴ و تشیید المراجعات،‌ ج۲، ص۲۶۹.</ref>.

	از میان نقل‌های فراوان به [[روایت]] [[ابوسعید خدری]] بسنده می‌کنیم وی می‌گوید: بعد از آنکه [[رسول الله]]{{صل}} به امر [[خداوند تعالی]] [[وصایت]] و [[امامت علی]]{{ع}} را در ضمن خطابه‌ای به [[مردم]] اعلان فرمود، هنوز [[مردم]] متفرق نشده بودند که [[آیه اکمال]] نازل گردید آن‌گاه [[رسول خدا]]{{صل}} گفتند: {{متن حدیث\|اللَّهُ‏ أَكْبَرُ عَلَى‏ إِكْمَالِ‏ الدِّينِ‏ وَ إِتْمَامِ‏ النِّعْمَةِ وَ رِضَى‏ الرَّبِّ‏ بِرِسَالَتِي وَ بِوِلَايَةِ عَلِيٍّ مِنْ بَعْدِي}}<ref>- ر.ک: نهج الحق و کشف الصدق، ص۱۹۲ و دلائل الصدق، ج ۵، ص ۱۶۴ و الغدیر، ج ۱، ص ۳۵ و آیات ولایت در قرآن، ص ۴۱. </ref>.		از میان نقل‌های فراوان به [[روایت]] [[ابوسعید خدری]] بسنده می‌کنیم وی می‌گوید: بعد از آنکه [[رسول الله]]{{صل}} به امر [[خداوند تعالی]] [[وصایت]] و [[امامت علی]]{{ع}} را در ضمن خطابه‌ای به [[مردم]] اعلان فرمود، هنوز [[مردم]] متفرق نشده بودند که [[آیه اکمال]] نازل گردید آن‌گاه [[رسول خدا]]{{صل}} گفتند: {{متن حدیث\|اللَّهُ‏ أَكْبَرُ عَلَى‏ إِكْمَالِ‏ الدِّينِ‏ وَ إِتْمَامِ‏ النِّعْمَةِ وَ رِضَى‏ الرَّبِّ‏ بِرِسَالَتِي وَ بِوِلَايَةِ عَلِيٍّ مِنْ بَعْدِي}}<ref>- ر.ک: نهج الحق و کشف الصدق، ص۱۹۲ و دلائل الصدق، ج ۵، ص ۱۶۴ و الغدیر، ج ۱، ص ۳۵ و آیات ولایت در قرآن، ص ۴۱. </ref>.
خط ۶۹:		خط ۶۸:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	#[[پرونده:1368914.jpg\|22px]] [[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|'''معارف و عقاید ۵''']]		# [[پرونده:1368914.jpg\|22px]] [[عبدالمجید زهادت\|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)\|'''معارف و عقاید ۵''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۷۶:		خط ۷۵:

	[[رده:غدیر]]		[[رده:غدیر]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام علی]]		[[رده:امام علی]]
	[[رده:فضائل امام علی]]		[[رده:فضائل امام علی]]