غصب در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2023-12-24T04:45:48Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۵
خط ۱۷۱:		خط ۱۷۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~رذایل اخلاقی~~]]		[[رده:فساد اقتصادی]]

Msadeq در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۳

2023-12-12T04:53:55Z

نمایش تغییرات

Msadeq: /* منابع */

2023-12-12T04:52:58Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۱۶۵:		خط ۱۶۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:11758.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''~~«غصب»~~''']		# [[پرونده:11758.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب، تصرفی باطل و حرام»''']
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Msadeq در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۱

2023-12-12T04:51:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۱
خط ۱۷۱:		خط ۱۷۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~فساد اقتصادی~~]]		[[رده:رذایل اخلاقی]]

Msadeq در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۴۸

2023-12-12T04:48:06Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* علل و عوامل غصب */

2023-12-11T08:55:41Z

علل و عوامل غصب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۵
خط ۱۵۴:		خط ۱۵۴:

	== علل و عوامل غصب ==		== علل و عوامل غصب ==
	در [[آیات قرآنی]] و [[روایات]] علل و عواملی برای غصب بیان شده است که از جمله آنها ~~عبارتند~~ از:		در [[آیات قرآنی]] و [[روایات]] علل و عواملی برای غصب بیان شده است که از جمله آنها عبارت‌اند از:
	# '''[[طمع]]:''' یکی از عمده‌ترین و اصلی‌ترین عوامل، غصب و تصرّف ~~نا [[حقّ]]~~ [[اموال]] دیگران، طمع است. طمع در اصطلاح [[قرآنی]] به معنای توقع داشتن و حریص بودن در اموال و [[زندگی]] [[مردم]] بی وجود [[استحقاق]] نسبت به آن است<ref>نگاه کنید: [[علامه طباطبایی]]، ترجمه [[المیزان]]، ج‏۱، ص۳۴۴.</ref>. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} می‌فرماید: "شما را از افتادن در بند [[طمع]] هشدار می‌دهم که [[قلب]] را به [[حرص]] شدید [[آلوده]] می‌کند و [[مُهر]] [[عشق به دنیا]] را به قلب می‌زند، طمع کلید هر گناهی است و ریشه هر اشتباهی است و از بین برنده هر عمل خوبی است"<ref>{{متن حدیث\|ایّاکُمْ وَاسْتِشْعارَ الطَّمَعِ فَانَّهُ یَشُوبُ الْقَلْبَ شِدَّهُ الْحِرْصِ وَیَخْتِمُ عَلیَ الْقُلُوبِ بِطابِعِ حُبِّ الدُّنْیا، وَهُوَ مِفْتاحُ کُلِّ سَیِّئَهٍ وَرَأْسُ کُلِّ خَطیئَهٍ وَسَبَبُ احْباطِ کُلِّ حَسَنَهٍ}}؛ [[ابن فهد]] حلّی، عده الداعی و نجاح الساعی، ص۳۱۳.</ref>.		# '''[[طمع]]:''' یکی از عمده‌ترین و اصلی‌ترین عوامل، غصب و تصرّف ناحقّ [[اموال]] دیگران، طمع است. طمع در اصطلاح [[قرآنی]] به معنای توقع داشتن و حریص بودن در اموال و [[زندگی]] [[مردم]] بی وجود [[استحقاق]] نسبت به آن است<ref>نگاه کنید: [[علامه طباطبایی]]، ترجمه [[المیزان]]، ج‏۱، ص۳۴۴.</ref>. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} می‌فرماید: "شما را از افتادن در بند [[طمع]] هشدار می‌دهم که [[قلب]] را به [[حرص]] شدید [[آلوده]] می‌کند و [[مُهر]] [[عشق به دنیا]] را به قلب می‌زند، طمع کلید هر گناهی است و ریشه هر اشتباهی است و از بین برنده هر عمل خوبی است"<ref>{{متن حدیث\|ایّاکُمْ وَاسْتِشْعارَ الطَّمَعِ فَانَّهُ یَشُوبُ الْقَلْبَ شِدَّهُ الْحِرْصِ وَیَخْتِمُ عَلیَ الْقُلُوبِ بِطابِعِ حُبِّ الدُّنْیا، وَهُوَ مِفْتاحُ کُلِّ سَیِّئَهٍ وَرَأْسُ کُلِّ خَطیئَهٍ وَسَبَبُ احْباطِ کُلِّ حَسَنَهٍ}}؛ [[ابن فهد]] حلّی، عده الداعی و نجاح الساعی، ص۳۱۳.</ref>.
	# '''اختلاط:''' یکی دیگر از عوامل موثر در غصب، اختلاط [[اموال]] به شکل مشارکتی است که خود موجب می‌‌شود تا امکان غصب و تصرفات بی [[رضایت]] [[شریک]] فراهم شود. {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ}}<ref>«آنگاه که بر داود وارد شدند و او از ایشان ترسید؛ گفتند: نترس! ما دو داد خواهیم که یکی بر دیگری ستم کرده است، میان ما به درستی داوری کن و ستم مکن و ما را به راه میانه راهنما باش!» سوره ص، آیه ۲۲.</ref>؛ {{متن قرآن\|إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ}}<ref>«این برادر من است که نود و نه میش دارد و من یک میش دارم، و می‌گوید آن را (هم) به من واگذار و در گفتار بر من چیرگی دارد» سوره ص، آیه ۲۳.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ}}<ref>«(داود) گفت: بی‌گمان او با خواستن میش تو برای افزودن به میش‌های خویش، به تو ستم کرده است و بسیاری از همکاران بر یکدیگر ستم روا می‌دارند جز آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند و آنان اندکند؛ و داود دانست که ما او را آزموده‌ایم و از پروردگار» سوره ص، آیه ۲۴.</ref>.		# '''اختلاط:''' یکی دیگر از عوامل موثر در غصب، اختلاط [[اموال]] به شکل مشارکتی است که خود موجب می‌‌شود تا امکان غصب و تصرفات بی [[رضایت]] [[شریک]] فراهم شود. {{متن قرآن\|إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ}}<ref>«آنگاه که بر داود وارد شدند و او از ایشان ترسید؛ گفتند: نترس! ما دو داد خواهیم که یکی بر دیگری ستم کرده است، میان ما به درستی داوری کن و ستم مکن و ما را به راه میانه راهنما باش!» سوره ص، آیه ۲۲.</ref>؛ {{متن قرآن\|إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ}}<ref>«این برادر من است که نود و نه میش دارد و من یک میش دارم، و می‌گوید آن را (هم) به من واگذار و در گفتار بر من چیرگی دارد» سوره ص، آیه ۲۳.</ref>؛ {{متن قرآن\|قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ}}<ref>«(داود) گفت: بی‌گمان او با خواستن میش تو برای افزودن به میش‌های خویش، به تو ستم کرده است و بسیاری از همکاران بر یکدیگر ستم روا می‌دارند جز آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند و آنان اندکند؛ و داود دانست که ما او را آزموده‌ایم و از پروردگار» سوره ص، آیه ۲۴.</ref>.
	# '''[[دنیا‌طلبی]]:''' چنان که گذشت دنیا‌طلبی و [[دنیا خواهی]] مهم ترین عامل در رفتارهای [[زشت]] و [[بدی]] چون [[حرام]] [[خواری]] و [[باطل]] خواری است. این افراد بیش‌تر از آنکه به [[آخرت]] [[ایمان]] داشته باشند به [[دنیا]] و به ویژه [[مال]] و پسر [[گرایش]] دارند و همه هستی خویش را در این [[راه]] مصروف می‌‌دارند. {{متن قرآن\|وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا}}<ref>«و میراث (خود و یتیمان) را یکجا می‌خورید،» سوره فجر، آیه ۱۹.</ref>، {{متن قرآن\|وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا}}<ref>«و دارایی را بسیار دوست می‌دارید،» سوره فجر، آیه ۲۰.</ref>.		# '''[[دنیا‌طلبی]]:''' چنان که گذشت دنیا‌طلبی و [[دنیا خواهی]] مهم ترین عامل در رفتارهای [[زشت]] و [[بدی]] چون [[حرام]] [[خواری]] و [[باطل]] خواری است. این افراد بیش‌تر از آنکه به [[آخرت]] [[ایمان]] داشته باشند به [[دنیا]] و به ویژه [[مال]] و پسر [[گرایش]] دارند و همه هستی خویش را در این [[راه]] مصروف می‌‌دارند. {{متن قرآن\|وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا}}<ref>«و میراث (خود و یتیمان) را یکجا می‌خورید،» سوره فجر، آیه ۱۹.</ref>، {{متن قرآن\|وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا}}<ref>«و دارایی را بسیار دوست می‌دارید،» سوره فجر، آیه ۲۰.</ref>.

Bahmani: /* راه‌کارهای جلوگیری از غصب اموال عمومی */

2023-12-11T08:54:31Z

راه‌کارهای جلوگیری از غصب اموال عمومی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۲۴
خط ۱۶۲:		خط ۱۶۲:

	== راه‌کارهای جلوگیری از غصب [[اموال عمومی]] ==		== راه‌کارهای جلوگیری از غصب [[اموال عمومی]] ==
	برای جلوگیری و پیشگیری از هر گونه غصب و دیگر رفتارهای زیانبار [[اقتصادی]] و غیر اقتصادی باید به اموری توجه داشت که از جمله آنها ~~عبارتند~~ از:		برای جلوگیری و پیشگیری از هر گونه غصب و دیگر رفتارهای زیانبار [[اقتصادی]] و غیر اقتصادی باید به اموری توجه داشت که از جمله آنها عبارت‌اند از:
	# '''افزایش ایمان و [[معرفت]]:''' از نظر قرآن ایمان، به عنوان عامل پیشگیری و مانع جدی تصرّف غاصبانه در مال دیگران است؛ زیرا کسی که به قیامت و حسابرسی آن ایمان داشته باشد، به باطل خواری و کسب مال حرام نمی‌پردازد: {{متن قرآن\|قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ}}<ref>«(داود) گفت: بی‌گمان او با خواستن میش تو برای افزودن به میش‌های خویش، به تو ستم کرده است و بسیاری از همکاران بر یکدیگر ستم روا می‌دارند جز آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند و آنان اندکند؛ و داود دانست که ما او را آزموده‌ایم و از پروردگار» سوره ص، آیه ۲۴.</ref> پس از نظر قرآن ایمان به خدا و قیامت، از جمله عوامل جلوگیری از غصب اموال عمومی است. [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} در مقام تبیین قبح [[ستم]] و غصب و دوری از آن و اهتمام به رعایت [[حقوق مردم]] در [[بیت المال]]، می‌فرماید: "[[سوگند]] به [[خدا]]! اگر تمام شب را بر روی خارهای سعدان به سر ببرم، و یا با [[غل و زنجیر]] به این سو یا آن سو کشیده شوم، خوش‌تر دارم از اینکه خدا و پیامبرش را در [[روز قیامت]]، در حالی [[ملاقات]] کنم که به بعضی از [[بندگان]] [[ستم]]، و چیزی از [[اموال عمومی]] را غصب کرده باشم … به خدا سوگند! برادرم [[عقیل]] را دیدم که به شدت تهی دست شده بود و از من درخواست داشت تا یک من از گندم‌های بیت المال را به او ببخشم. کودکانش را دیدم که از [[گرسنگی]] دارای موهای ژولیده و رنگشان تیره شده بود گویا با نیل رنگ شده بودند. پی در پی مرا [[دیدار]] و درخواست خود را تکرار می‌کرد؛ چون به گفته‌های او گوش دادم، پنداشت که [[دین]] خود را به او واگذار می‌کنم، و به دلخواه او [[رفتار]] می‌نمایم و از [[راه و رسم]] عادلانه خود دست بر می‌دارم. روزی آهنی را در [[آتش]] گداخته به جسمش نزدیک کردم تا او را بیازمایم. پس چون [[بیمار]] از درد، فریاد زد و نزدیک بود از حرارت آن بسوزد. به او گفتم: ای عقیل، [[گریه]] کنندگان بر تو بگریند، از حرارت آهنی می‌نالی که [[انسانی]] به بازیچه آن را گرم ساخته است، اما مرا به آتش دوزخی می‌خوانی که خدای جبّارش با [[خشم]] خود آن را گداخته؟! تو از حرارتی ناچیز می‌نالی و من از حرارت آتش [[الهی]] ننالم؟!"<ref>[[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۲۲۴]].</ref>.		# '''افزایش ایمان و [[معرفت]]:''' از نظر قرآن ایمان، به عنوان عامل پیشگیری و مانع جدی تصرّف غاصبانه در مال دیگران است؛ زیرا کسی که به قیامت و حسابرسی آن ایمان داشته باشد، به باطل خواری و کسب مال حرام نمی‌پردازد: {{متن قرآن\|قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ}}<ref>«(داود) گفت: بی‌گمان او با خواستن میش تو برای افزودن به میش‌های خویش، به تو ستم کرده است و بسیاری از همکاران بر یکدیگر ستم روا می‌دارند جز آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند و آنان اندکند؛ و داود دانست که ما او را آزموده‌ایم و از پروردگار» سوره ص، آیه ۲۴.</ref> پس از نظر قرآن ایمان به خدا و قیامت، از جمله عوامل جلوگیری از غصب اموال عمومی است. [[امیرالمؤمنین علی]] {{ع}} در مقام تبیین قبح [[ستم]] و غصب و دوری از آن و اهتمام به رعایت [[حقوق مردم]] در [[بیت المال]]، می‌فرماید: "[[سوگند]] به [[خدا]]! اگر تمام شب را بر روی خارهای سعدان به سر ببرم، و یا با [[غل و زنجیر]] به این سو یا آن سو کشیده شوم، خوش‌تر دارم از اینکه خدا و پیامبرش را در [[روز قیامت]]، در حالی [[ملاقات]] کنم که به بعضی از [[بندگان]] [[ستم]]، و چیزی از [[اموال عمومی]] را غصب کرده باشم … به خدا سوگند! برادرم [[عقیل]] را دیدم که به شدت تهی دست شده بود و از من درخواست داشت تا یک من از گندم‌های بیت المال را به او ببخشم. کودکانش را دیدم که از [[گرسنگی]] دارای موهای ژولیده و رنگشان تیره شده بود گویا با نیل رنگ شده بودند. پی در پی مرا [[دیدار]] و درخواست خود را تکرار می‌کرد؛ چون به گفته‌های او گوش دادم، پنداشت که [[دین]] خود را به او واگذار می‌کنم، و به دلخواه او [[رفتار]] می‌نمایم و از [[راه و رسم]] عادلانه خود دست بر می‌دارم. روزی آهنی را در [[آتش]] گداخته به جسمش نزدیک کردم تا او را بیازمایم. پس چون [[بیمار]] از درد، فریاد زد و نزدیک بود از حرارت آن بسوزد. به او گفتم: ای عقیل، [[گریه]] کنندگان بر تو بگریند، از حرارت آهنی می‌نالی که [[انسانی]] به بازیچه آن را گرم ساخته است، اما مرا به آتش دوزخی می‌خوانی که خدای جبّارش با [[خشم]] خود آن را گداخته؟! تو از حرارتی ناچیز می‌نالی و من از حرارت آتش [[الهی]] ننالم؟!"<ref>[[نهج البلاغه]]، [[خطبه ۲۲۴]].</ref>.
	# '''[[عمل صالح]]:''' اگر [[مردم]] به [[نیکوکاری]] رو آورند شخص به خود اجازه نمی‌دهد تا در [[مال]] [[شریک]] یا دیگران تصرفاتی [[باطل]] داشته باشد؛ زیرا نه تنها به مال مردم چشم ندارد، بلکه خود [[اهل]] [[احسان]] و نیکوکاری است. {{متن قرآن\|قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ}}<ref>«(داود) گفت: بی‌گمان او با خواستن میش تو برای افزودن به میش‌های خویش، به تو ستم کرده است و بسیاری از همکاران بر یکدیگر ستم روا می‌دارند جز آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند و آنان اندکند؛ و داود دانست که ما او را آزموده‌ایم و از پروردگار» سوره ص، آیه ۲۴.</ref>.		# '''[[عمل صالح]]:''' اگر [[مردم]] به [[نیکوکاری]] رو آورند شخص به خود اجازه نمی‌دهد تا در [[مال]] [[شریک]] یا دیگران تصرفاتی [[باطل]] داشته باشد؛ زیرا نه تنها به مال مردم چشم ندارد، بلکه خود [[اهل]] [[احسان]] و نیکوکاری است. {{متن قرآن\|قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ}}<ref>«(داود) گفت: بی‌گمان او با خواستن میش تو برای افزودن به میش‌های خویش، به تو ستم کرده است و بسیاری از همکاران بر یکدیگر ستم روا می‌دارند جز آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند و آنان اندکند؛ و داود دانست که ما او را آزموده‌ایم و از پروردگار» سوره ص، آیه ۲۴.</ref>.

Bahmani: /* کمین الهی */

2023-12-11T08:29:45Z

کمین الهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۱۱۰:		خط ۱۱۰:

	=== کمین [[الهی]] ===		=== کمین [[الهی]] ===
	از نظر قرآن، غصب گناهی بزرگ است. از همین رو، خداوند، در کمین غصب کنندگان به ویژه غصب [[ارث]] دیگران است~~. ([[فجر]]، [[آیات]]~~ {{متن قرآن\| إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ فَأَمَّا الإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ كَلاَّ بَل لّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ وَلا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلا لَّمًّا}}<ref>«بی‌گمان پروردگارت در کمینگاه است اما انسان، چون پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و نعمت دهد، می‌گوید: پروردگارم مرا گرامی داشت، و چون پروردگارش او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ گیرد می‌گوید پروردگارم مرا خوار داشت، نه چنین است، بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید، و بر خوراک دادن به بینوا، یکدیگر را برنمی‌انگیزید، و میراث (خود و یتیمان) را یکجا می‌خورید» سوره فجر، آیه ۱۴-۱۹.</ref>.<ref>[[تفسیر]] التحریروالتنویر، ج ۳۰، جزء ۳۰، ص ۳۳۴.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب»''']</ref>		از نظر قرآن، غصب گناهی بزرگ است. از همین رو، خداوند، در کمین غصب کنندگان به ویژه غصب [[ارث]] دیگران است: {{متن قرآن\| إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ فَأَمَّا الإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ كَلاَّ بَل لّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ وَلا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلا لَّمًّا}}<ref>«بی‌گمان پروردگارت در کمینگاه است اما انسان، چون پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و نعمت دهد، می‌گوید: پروردگارم مرا گرامی داشت، و چون پروردگارش او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ گیرد می‌گوید پروردگارم مرا خوار داشت، نه چنین است، بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید، و بر خوراک دادن به بینوا، یکدیگر را برنمی‌انگیزید، و میراث (خود و یتیمان) را یکجا می‌خورید» سوره فجر، آیه ۱۴-۱۹.</ref>.<ref>[[تفسیر]] التحریروالتنویر، ج ۳۰، جزء ۳۰، ص ۳۳۴.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب»''']</ref>

	=== [[عذاب الهی]] و گرفتاری در [[قیامت]] ===		=== [[عذاب الهی]] و گرفتاری در [[قیامت]] ===

Bahmani: /* تباهی و نابودی جامعه */

2023-12-11T08:28:50Z

تباهی و نابودی جامعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:

	=== [[تباهی]] و نابودی [[جامعه]] ===		=== [[تباهی]] و نابودی [[جامعه]] ===
	از مهم‌ترین آثاری که [[قرآن]] برای غصب بیان می‌کند، تباهی و نابودی جامعه است؛ زیرا هر گونه تصرف غصبی [[حق]] و یا [[مال]] دیگری، نوعی جا به ~~جای~~ [[نامشروع]] و [[باطل]] است که فرصت سرمایه گذاری، اعتماد و [[اطمینان]] [[اجتماعی]] را از میان می‌برد. این در حالی است که مهم‌ترین سرمایه اجتماعی هر جامعه‌ای اعتماد و [[امنیت]] در [[تولید]] و [[مالکیت]] است. در [[تفسیر نمونه]] آمده است: "اکنون این سؤال پیش می‌آید که چه ارتباطی میان مسئله ([[قتل]] نفس) و (تصرف باطل و ناحق در [[اموال]] مردم) وجود دارد؟! پاسخ این سؤال روشن است و در [[حقیقت قرآن]] به یک نکته مهم اجتماعی اشاره کرده است و آن اینکه اگر [[روابط مالی]] [[مردم]] بر اساس صحیح [[استوار]] نباشد و [[اقتصاد جامعه]] به صورت سالم پیش نرود و در اموال یکدیگر به ناحق تصرف و غصب کنند، جامعه گرفتار یک نوع خودکشی و انتحار خواهد شد، و علاوه بر اینکه انتحارهای شخصی افزایش خواهد یافت، انتحار اجتماعی هم از آثار ضمنی آن است. حوادث و انقلاب‌هایی که در [[جوامع]] مختلف دنیای معاصر روی داده، [[شاهد]] گویای این [[حقیقت]] می‌باشد، و از آنجا که [[خداوند]] نسبت به [[بندگان]] خود، [[مهربان]] است به آنها هشدار می‌دهد و اعلام خطر می‌کند که مراقب باشند مبادا مبادلات [[مالی]] [[نادرست]] و [[اقتصاد]] ناسالم، [[اجتماع]] آنها را به نابودی و [[سقوط]] بکشاند"<ref>تفسیر نمونه، ج‏۳، ص۳۵۷.</ref>. با [[عدم امنیت]] مالی، سرمایه‌ها و منابع [[اقتصادی]] از جامعه خارج می‌شود. بی‌گمان خروج سرمایه‌ها و [[سرمایه]] گذاران به معنای فقدان منابع مفید و کامل برای [[رشد]] و شکوفایی اقتصادی و نابودی و تباهی جامعه است<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب»''']</ref>.		از مهم‌ترین آثاری که [[قرآن]] برای غصب بیان می‌کند، تباهی و نابودی جامعه است؛ زیرا هر گونه تصرف غصبی [[حق]] و یا [[مال]] دیگری، نوعی جا به جایی [[نامشروع]] و [[باطل]] است که فرصت سرمایه گذاری، اعتماد و [[اطمینان]] [[اجتماعی]] را از میان می‌برد. این در حالی است که مهم‌ترین سرمایه اجتماعی هر جامعه‌ای اعتماد و [[امنیت]] در [[تولید]] و [[مالکیت]] است. در [[تفسیر نمونه]] آمده است: "اکنون این سؤال پیش می‌آید که چه ارتباطی میان مسئله ([[قتل]] نفس) و (تصرف باطل و ناحق در [[اموال]] مردم) وجود دارد؟! پاسخ این سؤال روشن است و در [[حقیقت قرآن]] به یک نکته مهم اجتماعی اشاره کرده است و آن اینکه اگر [[روابط مالی]] [[مردم]] بر اساس صحیح [[استوار]] نباشد و [[اقتصاد جامعه]] به صورت سالم پیش نرود و در اموال یکدیگر به ناحق تصرف و غصب کنند، جامعه گرفتار یک نوع خودکشی و انتحار خواهد شد، و علاوه بر اینکه انتحارهای شخصی افزایش خواهد یافت، انتحار اجتماعی هم از آثار ضمنی آن است. حوادث و انقلاب‌هایی که در [[جوامع]] مختلف دنیای معاصر روی داده، [[شاهد]] گویای این [[حقیقت]] می‌باشد، و از آنجا که [[خداوند]] نسبت به [[بندگان]] خود، [[مهربان]] است به آنها هشدار می‌دهد و اعلام خطر می‌کند که مراقب باشند مبادا مبادلات [[مالی]] [[نادرست]] و [[اقتصاد]] ناسالم، [[اجتماع]] آنها را به نابودی و [[سقوط]] بکشاند"<ref>تفسیر نمونه، ج‏۳، ص۳۵۷.</ref>. با [[عدم امنیت]] مالی، سرمایه‌ها و منابع [[اقتصادی]] از جامعه خارج می‌شود. بی‌گمان خروج سرمایه‌ها و [[سرمایه]] گذاران به معنای فقدان منابع مفید و کامل برای [[رشد]] و شکوفایی اقتصادی و نابودی و تباهی جامعه است<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب»''']</ref>.

	=== کمین [[الهی]] ===		=== کمین [[الهی]] ===

Bahmani: /* آثار زیانبار غصب اموال و حقوق مردم */

2023-12-11T08:19:52Z

آثار زیانبار غصب اموال و حقوق مردم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۱۰۴:		خط ۱۰۴:

	== آثار زیانبار غصب اموال و [[حقوق مردم]] ==		== آثار زیانبار غصب اموال و [[حقوق مردم]] ==
	در آیات و [[روایات]] آثاری برای غصب بیان شده که یکی از مهم‌ترین آنها همان مسأله [[تباهی]] [[جامعه]] و نابودی [[اجتماع]] بوده است که بیان شد. از دیگر آثار زیانبار می‌‌توان به موارد زیر اشاره کرد<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [http://www.samamos.com/%D8%BA%D8%B5%D8%A8%D8%8C-%D8%AA%D8%B5%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%88-%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%85/ مقاله '''«غصب»''']</ref>:		در آیات و [[روایات]] آثاری برای غصب بیان شده که یکی از مهم‌ترین آنها همان مسأله [[تباهی]] [[جامعه]] و نابودی [[اجتماع]] بوده است که بیان شد. از دیگر آثار زیانبار می‌‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

	=== [[تباهی]] و نابودی [[جامعه]] ===		=== [[تباهی]] و نابودی [[جامعه]] ===