غلو در معارف و سیره رضوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۰۴

2025-08-06T05:04:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۴
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = غلو		\| موضوع مرتبط = غلو
	\| عنوان مدخل = غلو		\| عنوان مدخل = غلو
	\| مداخل مرتبط = [[غلو در لغت]] - [[غلو در قرآن]] - [[غلو در حدیث]] - [[غلو در فقه اسلامی]] - [[غلو در کلام اسلامی]] - [[غلو در تاریخ اسلامی]] - [[غلو در معارف و سیره امام باقر]] - [[غلو در معارف و سیره رضوی]] - [[غلو در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[غلو در لغت]] - [[غلو در قرآن]] - [[غلو در حدیث]] - [[غلو در فقه اسلامی]] - [[غلو در کلام اسلامی]] - [[غلو در تاریخ اسلامی]] - [[غلو در معارف و سیره امام باقر]] - [[غلو در معارف و سیره رضوی]] - [[غلو در معارف و سیره امام جواد]] - [[غلو در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani: /* مقدمه */

2025-07-28T08:42:46Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۲
خط ۹:		خط ۹:
	یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از سادگی [[مردم]] سوء استفاده می‌کردند و [[اعتقاد]] ساده مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به درد می‌آمد. معمولاً [[مقام]] [[الوهیت]] را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.		یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از سادگی [[مردم]] سوء استفاده می‌کردند و [[اعتقاد]] ساده مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به درد می‌آمد. معمولاً [[مقام]] [[الوهیت]] را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.

	ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقه غالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.		ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در رفعت مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقه غالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.

	[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در سرخس [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی خدمت ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع غروب آفتاب که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است. گفتم: در یکی از همین مواقع برای من اجازه بگیر. اجازه گرفت، دیدم در محل نماز نشسته و در [[اندیشه]] است. عرض کردم: یابن [[رسول الله]] این چه چیزی است که مردم از شما حکایت می‌کنند؟ پرسید: چه چیز؟ گفتم می‌گویند شما مدعی هستید که مردم بنده شما هستند. دست به جانب [[آسمان]] دراز کرده گفت: ای خدای آفریننده آسمان و [[زمین]] که آشکار و پنهان را می‌دانی، تو خبرداری که من هرگز چنین چیزی نگفته‌ام و نه شنیده‌ام که یکی از اجدادم مدعی شده باشد، خدایا تو می‌دانی این [[امت]] چه [[ستم‌ها]] به ما روا داشته‌اند که این یکی از آنها است. آن‌گاه رو به من نموده فرمود: اگر آن‌طوری که می‌گویند [[مردم]] تمام برده و [[بنده]] ما باشند، به چه کس آنها را بفروشیم؟ عرض کردم: صحیح می‌فرمایید یا ابن [[رسول الله]]! سپس فرمود: مگر تو [[ولایت]] ما را که [[خدا]] [[واجب]] نموده، منکری چنانچه دیگران [[انکار]] دارند؟ عرض کردم: معاذ [[الله]] هرگز! من [[اقرار]] به [[ولایت]] شما دارم<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۱۸۳؛ بحار الانوار، ج۴۹، ص۱۷۰.</ref>.		[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در سرخس [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی خدمت ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع غروب آفتاب که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است. گفتم: در یکی از همین مواقع برای من اجازه بگیر. اجازه گرفت، دیدم در محل نماز نشسته و در [[اندیشه]] است. عرض کردم: یابن [[رسول الله]] این چه چیزی است که مردم از شما حکایت می‌کنند؟ پرسید: چه چیز؟ گفتم می‌گویند شما مدعی هستید که مردم بنده شما هستند. دست به جانب [[آسمان]] دراز کرده گفت: ای خدای آفریننده آسمان و [[زمین]] که آشکار و پنهان را می‌دانی، تو خبرداری که من هرگز چنین چیزی نگفته‌ام و نه شنیده‌ام که یکی از اجدادم مدعی شده باشد، خدایا تو می‌دانی این [[امت]] چه [[ستم‌ها]] به ما روا داشته‌اند که این یکی از آنها است. آن‌گاه رو به من نموده فرمود: اگر آن‌طوری که می‌گویند [[مردم]] تمام برده و [[بنده]] ما باشند، به چه کس آنها را بفروشیم؟ عرض کردم: صحیح می‌فرمایید یا ابن [[رسول الله]]! سپس فرمود: مگر تو [[ولایت]] ما را که [[خدا]] [[واجب]] نموده، منکری چنانچه دیگران [[انکار]] دارند؟ عرض کردم: معاذ [[الله]] هرگز! من [[اقرار]] به [[ولایت]] شما دارم<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۱۸۳؛ بحار الانوار، ج۴۹، ص۱۷۰.</ref>.

Bahmani: /* مقدمه */

2025-07-28T08:42:35Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از [[سادگی]] [[مردم]] [[سوء استفاده]] می‌کردند و [[اعتقاد]] ساده مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به [[درد]] می‌آمد. معمولاً [[مقام]] [[الوهیت]] را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.		یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از سادگی [[مردم]] سوء استفاده می‌کردند و [[اعتقاد]] ساده مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به درد می‌آمد. معمولاً [[مقام]] [[الوهیت]] را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.
	ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه ~~فرقهغالیان~~ مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.
	[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در [[سرخس]] [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی [[خدمت]] ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع [[غروب آفتاب]] که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است.		ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقه غالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.
	گفتم: در یکی از همین مواقع برای من اجازه بگیر. اجازه گرفت، دیدم در محل نماز نشسته و در [[اندیشه]] است. عرض کردم: یابن [[رسول الله]] این چه چیزی است که مردم از شما حکایت می‌کنند؟ پرسید: چه چیز؟ گفتم می‌گویند شما مدعی هستید که مردم بنده شما هستند. دست به جانب [[آسمان]] دراز کرده گفت: ای خدای آفریننده آسمان و [[زمین]] که آشکار و پنهان را می‌دانی، تو خبرداری که من هرگز چنین چیزی نگفته‌ام و نه شنیده‌ام که یکی از اجدادم مدعی شده باشد، خدایا تو می‌دانی این [[امت]] چه [[ستم‌ها]] به ما روا داشته‌اند که این یکی از آنها است.
	آن‌گاه رو به من نموده فرمود: اگر آن‌طوری که می‌گویند [[مردم]] تمام برده و [[بنده]] ما باشند، به چه کس آنها را بفروشیم؟ عرض کردم: صحیح می‌فرمایید یا ابن [[رسول الله]]! سپس فرمود: مگر تو [[ولایت]] ما را که [[خدا]] [[واجب]] نموده، منکری چنانچه دیگران [[انکار]] دارند؟ عرض کردم: معاذ [[الله]] هرگز! من [[اقرار]] به [[ولایت]] شما دارم<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۱۸۳؛ بحار الانوار، ج۴۹، ص۱۷۰.</ref>.		[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در سرخس [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی خدمت ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع غروب آفتاب که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است. گفتم: در یکی از همین مواقع برای من اجازه بگیر. اجازه گرفت، دیدم در محل نماز نشسته و در [[اندیشه]] است. عرض کردم: یابن [[رسول الله]] این چه چیزی است که مردم از شما حکایت می‌کنند؟ پرسید: چه چیز؟ گفتم می‌گویند شما مدعی هستید که مردم بنده شما هستند. دست به جانب [[آسمان]] دراز کرده گفت: ای خدای آفریننده آسمان و [[زمین]] که آشکار و پنهان را می‌دانی، تو خبرداری که من هرگز چنین چیزی نگفته‌ام و نه شنیده‌ام که یکی از اجدادم مدعی شده باشد، خدایا تو می‌دانی این [[امت]] چه [[ستم‌ها]] به ما روا داشته‌اند که این یکی از آنها است. آن‌گاه رو به من نموده فرمود: اگر آن‌طوری که می‌گویند [[مردم]] تمام برده و [[بنده]] ما باشند، به چه کس آنها را بفروشیم؟ عرض کردم: صحیح می‌فرمایید یا ابن [[رسول الله]]! سپس فرمود: مگر تو [[ولایت]] ما را که [[خدا]] [[واجب]] نموده، منکری چنانچه دیگران [[انکار]] دارند؟ عرض کردم: معاذ [[الله]] هرگز! من [[اقرار]] به [[ولایت]] شما دارم<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۱۸۳؛ بحار الانوار، ج۴۹، ص۱۷۰.</ref>.

	در [[رجال کشی]] آمده که [[یونس]] گفت شنیدم از مردی که جزء [[غالیان]] بود با [[حضرت رضا]]{{ع}} درباره [[یونس بن ظبیان]] صحبت می‌کرد که یونس گفت: در یکی از شب‌ها [[طواف]] [[خانه کعبه]] می‌کردم ناگاه ندایی از بالای سرم شنیدم: {{عربی\|إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي!}} یونس! من خدای یکتایم که خدایی جز من نیست مرا بپرست و [[نماز]] را به یاد من به پای دار.		در [[رجال کشی]] آمده که [[یونس]] گفت شنیدم از مردی که جزء [[غالیان]] بود با [[حضرت رضا]]{{ع}} درباره [[یونس بن ظبیان]] صحبت می‌کرد که یونس گفت: در یکی از شب‌ها [[طواف]] [[خانه کعبه]] می‌کردم ناگاه ندایی از بالای سرم شنیدم: {{عربی\|إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي!}} یونس! من خدای یکتایم که خدایی جز من نیست مرا بپرست و [[نماز]] را به یاد من به پای دار.
	از شنیدن این سخن چنان [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} [[خشمگین]] شد که نتوانست خودداری کند به آن مرد فرمود: از پیش من خارج شو! [[خدا]] تو را و کسی که این [[حدیث]] را برایت نقل کرده و یونس بن ظبیان را هزار بار [[لعنت]] کند و متعاقب آن، هزار لعنت دیگر که هر یک از آن لعنت‌ها تو را رهسپار قعر [[جهنم]] کند. من [[گواهی]] می‌دهم که جز [[شیطان]] کس دیگری به او چنین نگفته.
	یونس و [[ابوالخطاب]] در شدیدترین [[عذاب]] گرفتارند و [[یاران]] آن دو تا با آن شیطان به همراه [[فرعون]] و هوادارانش در شدیدترین عذاب‌ها مبتلایند. این سخن را از پدرم؛ [[موسی بن جعفر]]{{ع}}، شنیدم.		از شنیدن این سخن چنان [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} [[خشمگین]] شد که نتوانست خودداری کند به آن مرد فرمود: از پیش من خارج شو! [[خدا]] تو را و کسی که این [[حدیث]] را برایت نقل کرده و یونس بن ظبیان را هزار بار [[لعنت]] کند و متعاقب آن، هزار لعنت دیگر که هر یک از آن لعنت‌ها تو را رهسپار قعر [[جهنم]] کند. من [[گواهی]] می‌دهم که جز [[شیطان]] کس دیگری به او چنین نگفته. یونس و [[ابوالخطاب]] در شدیدترین [[عذاب]] گرفتارند و [[یاران]] آن دو تا با آن شیطان به همراه [[فرعون]] و هوادارانش در شدیدترین عذاب‌ها مبتلایند. این سخن را از پدرم؛ [[موسی بن جعفر]]{{ع}}، شنیدم. یونس گفت: آن مرد از جای حرکت کرده هنوز ده قدم به درب [[خانه]] مانده بود که بر [[زمین]] مدهوش افتاد و مدفوعش از راه دهن خارج شد و از [[دنیا]] رفت، حضرت رضا{{ع}} فرمود: فرشته‌ای که به دست گرزی داشت چنان بر سر او نواخت که از درون زیر و رو شد و مدفوعش از دهنش خارج شد. [[خداوند]] [[روح]] او را به هاویه جهنم برد و به دوستش که از [[یونس بن ظبیان]] برایش آن حدیث را نقل کرده بود ملحق شد، همان [[شیطانی]] را که او مشاهده کرده بود این شخص نیز دید<ref>بحار الانوار، ج۲۵، ص۲۶۵؛ رجال کشی، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام رضا (کتاب)\|مظلومیت امام رضا]]، ص ۱۲۹.</ref>
	یونس گفت: آن مرد از جای [[حرکت]] کرده هنوز ده قدم به درب [[خانه]] مانده بود که بر [[زمین]] مدهوش افتاد و مدفوعش از راه دهن خارج شد و از [[دنیا]] رفت، حضرت رضا{{ع}} فرمود: فرشته‌ای که به دست گرزی داشت چنان بر سر او نواخت که از درون زیر و رو شد و مدفوعش از دهنش خارج شد. [[خداوند]] [[روح]] او را به [[هاویه]] جهنم برد و به دوستش که از [[یونس بن ظبیان]] برایش آن حدیث را نقل کرده بود ملحق شد، همان [[شیطانی]] را که او [[مشاهده]] کرده بود این شخص نیز دید<ref>بحار الانوار، ج۲۵، ص۲۶۵؛ رجال کشی، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[علی راجی\|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام رضا (کتاب)\|مظلومیت امام رضا]]، ص ۱۲۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'ساده' به 'ساده'

2025-06-27T20:30:56Z

جایگزینی متن - 'ساده' به 'ساده'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۰۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از [[سادگی]] [[مردم]] [[سوء استفاده]] می‌کردند و [[اعتقاد]] [[ساده]] مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به [[درد]] می‌آمد. معمولاً [[مقام]] [[الوهیت]] را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.		یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از [[سادگی]] [[مردم]] [[سوء استفاده]] می‌کردند و [[اعتقاد]] ساده مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به [[درد]] می‌آمد. معمولاً [[مقام]] [[الوهیت]] را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.
	ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقهغالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.		ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقهغالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.
	[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در [[سرخس]] [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی [[خدمت]] ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع [[غروب آفتاب]] که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است.		[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در [[سرخس]] [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی [[خدمت]] ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع [[غروب آفتاب]] که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است.

Wasity در ‏۲۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۰۹

2025-06-26T23:09:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۳۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از [[سادگی]] [[مردم]] [[سوء استفاده]] می‌کردند و [[اعتقاد]] [[ساده]] مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به [[درد]] می‌آمد. معمولاً [[مقام]] ~~اولوهیت~~ را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.		یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از [[سادگی]] [[مردم]] [[سوء استفاده]] می‌کردند و [[اعتقاد]] [[ساده]] مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به [[درد]] می‌آمد. معمولاً [[مقام]] [[الوهیت]] را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.
	ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقهغالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.		ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقهغالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.
	[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در [[سرخس]] [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی [[خدمت]] ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع [[غروب آفتاب]] که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است.		[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در [[سرخس]] [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی [[خدمت]] ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع [[غروب آفتاب]] که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است.

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = غلو | عنوان مدخل = غلو | مداخل مرتبط = غلو در لغت - غلو در قرآن - غلو در حدیث - غلو در فقه اسلامی - غلو در کلام اسلامی - غلو در تاریخ اسلامی - غلو در معارف و سیره امام باقر - غلو در معارف و سیره رضوی - غلو در ف...» ایجاد کرد

2025-06-26T09:49:03Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = غلو | عنوان مدخل = غلو | مداخل مرتبط = غلو در لغت - غلو در قرآن - غلو در حدیث - غلو در فقه اسلامی - غلو در کلام اسلامی - غلو در تاریخ اسلامی - غلو در معارف و سیره امام باقر - غلو در معارف و سیره رضوی - غلو در ف...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = غلو
| عنوان مدخل = غلو
| مداخل مرتبط = [[غلو در لغت]] - [[غلو در قرآن]] - [[غلو در حدیث]] - [[غلو در فقه اسلامی]] - [[غلو در کلام اسلامی]] - [[غلو در تاریخ اسلامی]] - [[غلو در معارف و سیره امام باقر]] - [[غلو در معارف و سیره رضوی]] - [[غلو در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

== مقدمه ==
یکی از فرقه‌هایی که در عصر [[ائمه اطهار]] حضور [[فکری]] داشته‌اند و با [[غلوّ]] در [[مقام ائمه]]، [[جامعه]] را از [[اعتدال]] خارج می‌کردند، [[فرقه]] غالیه بودند. غالیه چهره‌های مکار و [[حیله‌گر]] و شیادی بودند که از [[سادگی]] [[مردم]] [[سوء استفاده]] می‌کردند و [[اعتقاد]] [[ساده]] مردم را به [[بازی]] می‌گرفتند و نسبت‌هایی به [[ائمه]] می‌دادند که [[دل]] آن بزرگواران به [[درد]] می‌آمد. معمولاً [[مقام]] اولوهیت را که خاص [[خداوند متعال]] است به ائمه نسبت می‌دادند و حال آنکه ائمه خود را [[عبد خدا]] و [[بنده]] [[پروردگار]] می‌دانستند.
ائمه اطهار به [[عامه]] مردم سفارش می‌کردند شما ما را عبد خدا بدانیدهر چه در [[رفعت]] مقام ما ذکر کنید کم گفته‌اید! ولی متأسفانه فرقهغالیان مقام ائمه را فراتر از [[بندگی خدا]] قلمداد می‌کردند، به همین جهت بود که ائمه شدیداً با این [[تفکر]] [[مخالفت]] می‌نمودند.
[[اباصلت هروی]] گفت: آمدم درب خانه‌ای که [[حضرت رضا]]{{ع}} در [[سرخس]] [[زندانی]] بود، در آنجا ایشان را در قید کرده بودند. از زندانبان [[اجازه]] خواستم، گفت: نمی‌توانی [[خدمت]] ایشان برسی گفتم چرا؟ گفت: چون ایشان در شبانه‌روز هزار رکعت [[نماز]] می‌خواند، فقط یک [[ساعت]] اول [[روز]] فارغ است و قبل از ظهر و موقع [[غروب آفتاب]] که در همین ساعات نیز در محل نماز نشسته به [[مناجات]] مشغول است.
گفتم: در یکی از همین مواقع برای من اجازه بگیر. اجازه گرفت، دیدم در محل نماز نشسته و در [[اندیشه]] است. عرض کردم: یابن [[رسول الله]] این چه چیزی است که مردم از شما حکایت می‌کنند؟ پرسید: چه چیز؟ گفتم می‌گویند شما مدعی هستید که مردم بنده شما هستند. دست به جانب [[آسمان]] دراز کرده گفت: ای خدای آفریننده آسمان و [[زمین]] که آشکار و پنهان را می‌دانی، تو خبرداری که من هرگز چنین چیزی نگفته‌ام و نه شنیده‌ام که یکی از اجدادم مدعی شده باشد، خدایا تو می‌دانی این [[امت]] چه [[ستم‌ها]] به ما روا داشته‌اند که این یکی از آنها است.
آن‌گاه رو به من نموده فرمود: اگر آن‌طوری که می‌گویند [[مردم]] تمام برده و [[بنده]] ما باشند، به چه کس آنها را بفروشیم؟ عرض کردم: صحیح می‌فرمایید یا ابن [[رسول الله]]! سپس فرمود: مگر تو [[ولایت]] ما را که [[خدا]] [[واجب]] نموده، منکری چنانچه دیگران [[انکار]] دارند؟ عرض کردم: معاذ [[الله]] هرگز! من [[اقرار]] به [[ولایت]] شما دارم<ref>عیون اخبار الرضا{{ع}}، ج۲، ص۱۸۳؛ بحار الانوار، ج۴۹، ص۱۷۰.</ref>.

در [[رجال کشی]] آمده که [[یونس]] گفت شنیدم از مردی که جزء [[غالیان]] بود با [[حضرت رضا]]{{ع}} درباره [[یونس بن ظبیان]] صحبت می‌کرد که یونس گفت: در یکی از شب‌ها [[طواف]] [[خانه کعبه]] می‌کردم ناگاه ندایی از بالای سرم شنیدم: {{عربی|إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي!}} یونس! من خدای یکتایم که خدایی جز من نیست مرا بپرست و [[نماز]] را به یاد من به پای دار.
از شنیدن این سخن چنان [[علی بن موسی الرضا]]{{ع}} [[خشمگین]] شد که نتوانست خودداری کند به آن مرد فرمود: از پیش من خارج شو! [[خدا]] تو را و کسی که این [[حدیث]] را برایت نقل کرده و یونس بن ظبیان را هزار بار [[لعنت]] کند و متعاقب آن، هزار لعنت دیگر که هر یک از آن لعنت‌ها تو را رهسپار قعر [[جهنم]] کند. من [[گواهی]] می‌دهم که جز [[شیطان]] کس دیگری به او چنین نگفته.
یونس و [[ابوالخطاب]] در شدیدترین [[عذاب]] گرفتارند و [[یاران]] آن دو تا با آن شیطان به همراه [[فرعون]] و هوادارانش در شدیدترین عذاب‌ها مبتلایند. این سخن را از پدرم؛ [[موسی بن جعفر]]{{ع}}، شنیدم.
یونس گفت: آن مرد از جای [[حرکت]] کرده هنوز ده قدم به درب [[خانه]] مانده بود که بر [[زمین]] مدهوش افتاد و مدفوعش از راه دهن خارج شد و از [[دنیا]] رفت، حضرت رضا{{ع}} فرمود: فرشته‌ای که به دست گرزی داشت چنان بر سر او نواخت که از درون زیر و رو شد و مدفوعش از دهنش خارج شد. [[خداوند]] [[روح]] او را به [[هاویه]] جهنم برد و به دوستش که از [[یونس بن ظبیان]] برایش آن حدیث را نقل کرده بود ملحق شد، همان [[شیطانی]] را که او [[مشاهده]] کرده بود این شخص نیز دید<ref>بحار الانوار، ج۲۵، ص۲۶۵؛ رجال کشی، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام رضا (کتاب)|مظلومیت امام رضا]]، ص ۱۲۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010715.jpg|22px]] [[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت امام رضا (کتاب)|'''مظلومیت امام رضا''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:امام رضا]]
[[رده:غلو]]