غیب مطلق - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: تغییرمسیر به علم غیب مطلق

2023-11-09T08:07:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{مدخل مرتبط~~		#تغییر_مسیر [[علم غیب مطلق]]
	~~\| موضوع مرتبط = غیب~~
	~~\| عنوان مدخل =~~
	~~\| مداخل مرتبط =~~
	~~\| پرسش مرتبط = علم غیب (پرسش)~~
	}}

	~~== مقدمه ==~~
	به [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای «غيب مطلق» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه دریافت علم از خدای متعال برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛ [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶.</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «غیب مستأثر» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «اطلاع بر مغیبات» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

	~~== مصادیق غیب مطلق ==~~
	از بزرگترین مصادیق غیب مطلق، ذات [[خداوند متعال]] است<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref> که نه با [[علم حصولی]] قابل [[درک]] است و نه با [[علم حضوری]]<ref>[[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ص۱۴.</ref>، نه با حواس: {{متن قرآن\|لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ}}<ref>چشم‌ها او را در نمی‌یابند؛ سوره انعام، آیه ۱۰۳.</ref> و نه با [[قلب]] و [[فکر]]: {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ}}<ref>مهج الدعوات، ص۱۵۴.</ref>، {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تُحِيطُ بِهِ الْفِكَرُ}}<ref>بحارالأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref>، {{متن حدیث\|لَا يُدْرِكُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱.</ref>. برای هیچ بشری امکان اینکه احاطه به ذات [[پروردگار]] پیدا کند نیست؛ لذا او را "[[غیب]] الغیوب" می‌نامند<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات]]، ج ۱، ص۵۴۲.</ref> شاید به همین دلیل بود که [[پیامبر خاتم]]{{صل}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَا عَرَفْنَاكَ حَقَّ مَعْرِفَتِك‏}}<ref>علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref> و [[امام سجاد]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|أنتَ الّذي قَصُرَتِ الاَوهامُ عَنْ ذاتيّتِك، وَ عَجَزَتِ الأوهامُ عَنْ كيفيّتكَ، وَ لَم تُدرِكُ الأبصَارُ مَوضِعَ أيْنَيّتِكَ}}<ref>واژه‌ها در توصیف تو ناتوانند و به هنگام ترسیم ارزش‌هایت، از ناتوانی به گمراهی می‌روند و تار و پود الفاظ در زیر بار ستایش تو از هم می‌گسلد؛ صحيفه سجادیه، دعاى عرفه امام سجاد{{ع}}</ref> البته باید دانست [[خداوند]] برای خودش مشهود است<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.</ref>؛ زیرا غیب مطلق به معنای آنکه برای خودش هم روشن نباشد وجود ندارد و آن معدوم محض است<ref>[[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> چون خودش عین عدم است، یعنی خودی ندارد تا چیزی برای او معلوم باشد<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref>.

	از مصادیق دیگر غیب مطلق، می‌توان از [[قیامت]] نام برد که بر پایۀ [[روایات]] [[علم]] به [[روز قیامت]] از [[علوم غیبی]] مطلق است که کسی جز خداوند از آن [[آگاهی]] ندارد<ref>[[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|امامت در استنادهای قرآنی امام رضا]]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]، شماره ۱، زمستان ۱۳۹۲، ص۶۶.</ref> و نیز عالم [[فرشتگان]] و به طور کلی عالم ماوراءالطبیعه<ref> [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص۱۰.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~
	~~{{مدخل وابسته}}~~
	* [[علم غیب معصوم]]
	* [[علم ~~غیب (پرسش)]]~~
	~~{{پایان مدخل‌ وابسته}}~~

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~
	~~{{پرسش وابسته}}~~
	~~# [[اقسام و انواع غیب کدام‌اند؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[~~غیب مطلق ~~چیست و مصداق‌های آن کدام‌اند؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[آیا غیب مطلق برای خدا هم غیب است یا برای او قابل ادارک است؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[چرا خداوند را غیب مطلق خوانده‌اند؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[غیب اضافی یا نسبی چیست و مصداق‌های آن کدام‌اند؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[به چه دلیل برای خداوند غیبی وجود ندارد؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[اگر برای خدا غیبی وجود ندارد معنای عالم الغیب والشهادة چیست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[آیا غیب و شهادت مراتب و درجات دارند؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[اقسام و انواع علم غیب کدام‌اند؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[علم غیب ذاتی چیست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[علم غیب غیر ذاتی چیست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[علم غیب فعلی یا حضوری یا دائمی و احاطی به چه معناست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[علم غیب شأنى یا استعدادی یا ارادی و اختیاری به چه معناست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[فرق بین علم غیب فعلی و شأنى چیست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[آیا علم غیب معصوم متوقف بر اراده اوست یا بر صرف التفات و توجه؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[آیا علم غیب مراتب و درجات دارد؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[فرق علم غیب پیامبر با امام چیست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[فرق بین آگاهی معصوم از غیب و آگاهی غیر معصوم از آن چیست؟ (پرسش)]]~~
	~~# [[آیا علم غیب پیامبران و امامان از لحاظ مرتبه یکسان یا متفاوت است؟ (پرسش)]]~~
	~~{{پایان مدخل‌ وابسته}}~~

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
	~~# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل‌ لنکرانی]] و [[شهاب‌الدین اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]~~
	# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]
	# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|'''علم پیامبر و ائمه به غیب''']]
	# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|'''سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی''']]
	# [[پرونده:136891.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات''']]
	# [[پرونده:000029.jpg\|22px]] [[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|'''امامت در استنادهای قرآنی امام رضا''']]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]
	# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|'''بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین''']]
	~~# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]~~
	# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]
	# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	~~== پانویس ==~~
	~~{{پانویس}}~~

	~~[[رده:علم غیب~~]]

Bahmani: /* منابع */

2023-11-09T08:05:47Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]		# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]
	# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]		# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]
	# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
	# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]		# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]
	# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]
	# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2023-11-09T08:05:10Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	به [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای ~~«[[غيب مطلق]]»~~ گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه [[دریافت علم از خدای متعال]] برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر. ک~~. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۱۷۳؛~~ [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛[[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:		به [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای «غيب مطلق» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه دریافت علم از خدای متعال برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر.ک: [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛ [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶.</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.		'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر.ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، ~~«[[غیب مستأثر]]»~~ یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ ~~«[[اطلاع~~ بر ~~مغیبات]]»~~ یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.		'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «غیب مستأثر» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «اطلاع بر مغیبات» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

	== مصادیق غیب مطلق ==		== مصادیق غیب مطلق ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-11-09T08:02:46Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.		'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

	'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این [[غیب مطلق]] دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.		'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این غیب مطلق دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

	== مصادیق غیب مطلق ==		== مصادیق غیب مطلق ==

Bahmani: /* پانویس */

2023-11-09T08:01:42Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۶۸:		خط ۶۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:علم غیب ~~معصوم~~]]		[[رده:علم غیب]]

Bahmani: /* منابع */

2023-11-09T08:01:28Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	# [[پرونده:000029.jpg\|22px]] [[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|'''امامت در استنادهای قرآنی امام رضا''']]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]		# [[پرونده:000029.jpg\|22px]] [[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|'''امامت در استنادهای قرآنی امام رضا''']]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]
	# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|'''بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین''']]		# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|'''بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین''']]
			# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]
			# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]
			# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
			# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]
			# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]
			# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2023-11-09T08:01:14Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	~~'''~~[[~~غیب~~ مطلق]]~~''' یعنی~~ [[~~حقیقت~~]] و ~~واقعیت ناشناخته‌ای~~<ref>[[محمد ~~فاضل‌~~ لنکرانی]] و [[شهاب‌الدین اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ~~ص۱۶۷.</ref> که احاطه به کنه ذاتش~~ و ~~اطلاع بر کنه ذاتش برای همگان<ref>~~[[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[~~معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت~~]]~~، شماره ۲۱۶، ص٢۶~~.</ref> و در همه ~~مقاطع وجودی~~<ref>[[~~عبدالله جوادی آملی~~\|~~جوادی آملی، عبدالله~~]]، [[~~ادب فنای مقربان ج۳~~ (کتاب)\|~~ادب فنای مقربان ج۳~~]]، ~~ص۴۱۴~~.</ref> ~~امکان‌پذیر نیست~~<ref>~~[http://www.mortezamotahari~~.~~com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]~~</ref>.		به [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای «[[غيب مطلق]]» گفته می‌شود که اطلاع از آن جز از راه [[دریافت علم از خدای متعال]] برای هیچ کس، در هیچ [[زمان]] و شرایطی امکان‌پذیر نیست<ref>ر. ک. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج ۲۶، ص ۱۷۳؛ [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص ۴۱۴، [[احمد مطهری\|مطهری، احمد]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان، غلام رضا]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|علم پیامبر و امام در قرآن]]، ص ۱۰؛[[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص ۱۶۷؛ [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم]]، فصلنامه قبسات، ص ۱۳ و ۱۵؛ [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، ماهنامه معرفت، شماره ۲۱۶، ص ٢۶</ref>. این غیب مطلق نیز بر دو گونه است:

			'''نخست''': [[غیبی]] است که تنها برای برخی از [[برگزیدگان]] خود آشکار می‌‌کند: {{متن قرآن\|عَالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلاَّ مَنِ ارْتَضَى مِن رَّسُولٍ}}<ref>«او دانای نهان است پس هیچ کس را بر نهان خویش آگاه نمی‌کند. جز فرستاده‌ای را که بپسندد» سورۀ جن، آیات ۲۷-۲۸.</ref>؛ مانند: [[ذات خدا]] یا برخی از نشانه‌های او؛ همچون: [[وحی]]، [[فرشتگان]]، [[بهشت]] و [[جهنم]] و [[رستاخیز]] که همه آنها از حواس ما غایب‌اند<ref>ر. ک: [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی (کتاب)\|جلوه‌های لاهوتی]]، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>.

			'''دوم''': غیبی است که نزد خود نگاه داشته و مختص ذات اوست. به این [[غیب مطلق]] دوم، «[[غیب مستأثر]]» یا «[[علم مستأثر]]» می‌‌گویند: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}<ref>«بی‌گمان، تنها خداوند است که دانش رستخیز نزد اوست و او باران را فرو می‌فرستد و از آنچه در زهدان‌هاست آگاه است و هیچ کس نمی‌داند فردا چه به دست خواهد آورد و هیچ کس نمی‌داند در کدام سرزمین خواهد مرد؛ بی‌گمان خداوند دانایی آگاه است» سوره لقمان، آیه ٣٤.</ref>. لذا [[آگاهی]] از این نوع از [[غیب]]، «علم به غیب مطلق» نامیده می‌شود که در اصل مختص [[خدای تبارک و تعالی]] است، اما مانعی [[عقلی]] یا [[نقلی]] از دادن جزئیاتی از آن به برخی [[برگزیدگان الهی]] وجود ندارد؛ البته به مخلوق تعلیم‌یافته از این [[علم]]، در تعبیر [[قرآن]] و [[روایات]]، صفت «[[عالم به غیب]]» داده نمی‌شود؛ بلکه لفظ «[[اطلاع بر مغیبات]]» یا «اِخبار از غیب» به‌کار رفته است.

	== مصادیق غیب مطلق ==		== مصادیق غیب مطلق ==

Bahmani: /* مصادیق غیب مطلق */

2023-11-09T07:18:33Z

مصادیق غیب مطلق

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== مصادیق غیب مطلق ==		== مصادیق غیب مطلق ==
	از بزرگترین مصادیق غیب مطلق، ذات [[خداوند متعال]] است<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref> که نه با [[علم حصولی]] قابل [[درک]] است و نه با [[علم حضوری]]<ref>[[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ص۱۴.</ref>، نه با حواس: {{متن قرآن\|لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ}}<ref>چشم‌ها او را در نمی‌یابند؛ سوره انعام، آیه ۱۰۳.</ref> و نه با [[قلب]] و [[فکر]]: {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ}}<ref>مهج الدعوات، ص۱۵۴.</ref>، {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تُحِيطُ بِهِ الْفِكَرُ}}<ref>بحارالأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref>، {{متن حدیث\|لَا يُدْرِكُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱.</ref>. برای هیچ بشری امکان اینکه احاطه به ذات [[پروردگار]] پیدا کند نیست؛ لذا او را "[[غیب]] الغیوب" می‌نامند<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات]]، ج ۱، ص۵۴۲.</ref> شاید به همین دلیل بود که [[پیامبر خاتم]]{{صل}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَا عَرَفْنَاكَ حَقَّ مَعْرِفَتِك‏}}<ref>علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref> و [[امام سجاد]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|أنتَ الّذي قَصُرَتِ الاَوهامُ عَنْ ذاتيّتِك، وَ عَجَزَتِ الأوهامُ عَنْ كيفيّتكَ، وَ لَم تُدرِكُ الأبصَارُ مَوضِعَ أيْنَيّتِكَ}}<ref>واژه‌ها در توصیف تو ناتوانند و به هنگام ترسیم ارزش‌هایت، از ناتوانی به گمراهی می‌روند و تار و پود الفاظ در زیر بار ستایش تو از هم می‌گسلد؛ صحيفه سجادیه، دعاى عرفه امام سجاد{{ع}}</ref> البته باید دانست [[خداوند]] برای خودش مشهود است<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.</ref>؛ زیرا [[غیب مطلق]] به معنای آنکه برای خودش هم روشن نباشد وجود ندارد و آن معدوم محض است<ref>[[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> چون خودش عین عدم است، یعنی خودی ندارد تا چیزی برای او معلوم باشد<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref>.		از بزرگترین مصادیق غیب مطلق، ذات [[خداوند متعال]] است<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref> که نه با [[علم حصولی]] قابل [[درک]] است و نه با [[علم حضوری]]<ref>[[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ص۱۴.</ref>، نه با حواس: {{متن قرآن\|لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ}}<ref>چشم‌ها او را در نمی‌یابند؛ سوره انعام، آیه ۱۰۳.</ref> و نه با [[قلب]] و [[فکر]]: {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ}}<ref>مهج الدعوات، ص۱۵۴.</ref>، {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تُحِيطُ بِهِ الْفِكَرُ}}<ref>بحارالأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref>، {{متن حدیث\|لَا يُدْرِكُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱.</ref>. برای هیچ بشری امکان اینکه احاطه به ذات [[پروردگار]] پیدا کند نیست؛ لذا او را "[[غیب]] الغیوب" می‌نامند<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات]]، ج ۱، ص۵۴۲.</ref> شاید به همین دلیل بود که [[پیامبر خاتم]]{{صل}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَا عَرَفْنَاكَ حَقَّ مَعْرِفَتِك‏}}<ref>علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref> و [[امام سجاد]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|أنتَ الّذي قَصُرَتِ الاَوهامُ عَنْ ذاتيّتِك، وَ عَجَزَتِ الأوهامُ عَنْ كيفيّتكَ، وَ لَم تُدرِكُ الأبصَارُ مَوضِعَ أيْنَيّتِكَ}}<ref>واژه‌ها در توصیف تو ناتوانند و به هنگام ترسیم ارزش‌هایت، از ناتوانی به گمراهی می‌روند و تار و پود الفاظ در زیر بار ستایش تو از هم می‌گسلد؛ صحيفه سجادیه، دعاى عرفه امام سجاد{{ع}}</ref> البته باید دانست [[خداوند]] برای خودش مشهود است<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.</ref>؛ زیرا غیب مطلق به معنای آنکه برای خودش هم روشن نباشد وجود ندارد و آن معدوم محض است<ref>[[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> چون خودش عین عدم است، یعنی خودی ندارد تا چیزی برای او معلوم باشد<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref>.

	از مصادیق دیگر غیب مطلق، می‌توان از [[قیامت]] نام برد که بر پایۀ [[روایات]] [[علم]] به [[روز قیامت]] از [[علوم غیبی]] مطلق است که کسی جز خداوند از آن [[آگاهی]] ندارد<ref>[[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|امامت در استنادهای قرآنی امام رضا]]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]، شماره ۱، زمستان ۱۳۹۲، ص۶۶.</ref> و نیز عالم [[فرشتگان]] و به طور کلی عالم ماوراءالطبیعه<ref> [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص۱۰.</ref>.		از مصادیق دیگر غیب مطلق، می‌توان از [[قیامت]] نام برد که بر پایۀ [[روایات]] [[علم]] به [[روز قیامت]] از [[علوم غیبی]] مطلق است که کسی جز خداوند از آن [[آگاهی]] ندارد<ref>[[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|امامت در استنادهای قرآنی امام رضا]]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]، شماره ۱، زمستان ۱۳۹۲، ص۶۶.</ref> و نیز عالم [[فرشتگان]] و به طور کلی عالم ماوراءالطبیعه<ref> [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص۱۰.</ref>.

Bahmani در ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۸

2023-11-09T07:18:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۸
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	'''[[غیب مطلق]]''' یعنی [[حقیقت]] و [[واقعیت]] ناشناخته‌ای <ref>[~~http://www.lankarani.com/far/library/view.php?action=view&id_book=209&page=163~~ پاسداران ~~وحی،~~ ص۱۶۷.]</ref> که احاطه به کنه ذاتش و اطلاع بر کنه ذاتش برای همگان<ref>عباس الهی، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> و در همه مقاطع وجودی<ref>[~~http://portal.esra.ir/Pages/controls/UploadedData/pdf/adab03.pdf~~ عبدالله جوادی آملی، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.]</ref> امکان‌پذیر نیست<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]</ref>.		'''[[غیب مطلق]]''' یعنی [[حقیقت]] و واقعیت ناشناخته‌ای<ref>[[محمد فاضل‌ لنکرانی]] و [[شهاب‌الدین اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|پاسداران وحی]]، ص۱۶۷.</ref> که احاطه به کنه ذاتش و اطلاع بر کنه ذاتش برای همگان<ref>[[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> و در همه مقاطع وجودی<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.</ref> امکان‌پذیر نیست<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]</ref>.

	== مصادیق غیب مطلق ==		== مصادیق غیب مطلق ==
	از بزرگترین مصادیق غیب مطلق، ذات [[خداوند متعال]] است<ref>[[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب~~]]، [[سید نسیم عباس نقوی~~]]، ص۹.</ref> که نه با [[علم حصولی]] قابل [[درک]] است و نه با [[علم حضوری]]،<ref>[[محمد صادق عظیمی]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|سیر تطور گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ~~محمد صادق عظیمیص۱۴~~.</ref> نه با حواس: {{متن قرآن\|لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ}}<ref>چشم‌ها او را در نمی‌یابند؛ سوره ~~انعام:~~ ۱۰۳.</ref>و نه با [[قلب]] و [[فکر]]: {{~~عربی~~\|"يَا مَنْ لَا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ"}}<ref>~~[http://lib.eshia.ir/71561/1/154/%D9%84%D8%A7_%D8%AA%D8%AD%D9%88%DB%8C%D9%87 [[~~مهج ~~الدعوات (کتاب)\|مهج الدعوات]]،~~ ص۱۵۴.]</ref> ~~و <ref>مانند:~~ {{~~عربی~~\|"يَا مَنْ لَا تُحِيطُ بِهِ الْفِكَرُ"}}~~[http://lib~~.~~eshia.ir~~/~~71561/1/154/%D9%84%D8%A7_%D8%AA%D8%AD%D9%88%DB%8C%D9%87 [[بحار الأنوار (کتاب)\|بحار الأنوار]]~~، ~~ج۸۳، ص۳۳۵.]؛~~ {{~~عربی~~\|"لَا يُدْرِكُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ"}}~~[http://lib.eshia.ir/71561/1/154/%D9%84%D8%A7_%D8%AA%D8%AD%D9%88%DB%8C%D9%87 [[~~نهج ~~البلاغه (کتاب)\|نهج البلاغه]]،~~ خطبه ۱.]</ref> برای هیچ بشری امکان اینکه احاطه به ذات [[پروردگار]] پیدا کند نیست؛ لذا او را "[[غیب]] الغیوب" می‌نامند<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳] و [~~http://lib.hajj.ir/View/fa/Book/BookView/Image/1084~~ علی اصغر رضوانی، شیعه‌شناسی و پاسخ به ~~شبهات،~~ ج ۱، ص۵۴۲]</ref> شاید به همین دلیل بود که [[پیامبر خاتم]]{{صل}} می‌فرماید: {{~~عربی~~\|"مَا عَرَفْنَاكَ حَقَّ مَعْرِفَتِك‏"}} <ref>علامه مجلسی، [[بحار ~~الأنوار (کتاب)\|بحار الأنوار]]،~~ ج۸۳، ص۳۳۵.</ref> و [[امام سجاد]]{{ع}} می‌فرماید: {{~~عربی~~\|"أنتَ الّذي قَصُرَتِ الاَوهامُ عَنْ ذاتيّتِك، وَ عَجَزَتِ الأوهامُ عَنْ كيفيّتكَ، وَ لَم تُدرِكُ الأبصَارُ مَوضِعَ أيْنَيّتِكَ"}}<ref>واژه‌ها در توصیف تو ناتوانند و به هنگام ترسیم ارزش‌هایت، از ناتوانی به گمراهی می‌روند و تار و پود الفاظ در زیر بار ستایش تو از هم می‌گسلد؛ صحيفه سجادیه، دعاى عرفه امام سجاد{{ع}}</ref> البته باید دانست [[خداوند]] برای خودش مشهود است <ref>[~~http://portal.esra.ir/Pages/controls/UploadedData/pdf/adab03.pdf~~ عبدالله جوادی آملی، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.] و عباس الهی، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref>؛ زیرا [[غیب مطلق]] به معنای آنکه برای خودش هم روشن نباشد وجود ~~ندارد،~~ و آن معدوم محض ~~است،~~ <ref>تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و ~~شهود،~~ معرفت (نشریه)\|ماهنامه ~~معرفت،~~ شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> چون خودش عین عدم است، یعنی خودی ندارد تا چیزی برای او معلوم باشد <ref> [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref>		از بزرگترین مصادیق غیب مطلق، ذات [[خداوند متعال]] است<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref> که نه با [[علم حصولی]] قابل [[درک]] است و نه با [[علم حضوری]]<ref>[[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی]]، ص۱۴.</ref>، نه با حواس: {{متن قرآن\|لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ}}<ref>چشم‌ها او را در نمی‌یابند؛ سوره انعام، آیه ۱۰۳.</ref> و نه با [[قلب]] و [[فکر]]: {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تَحْوِيهِ الْفِكَرُ}}<ref>مهج الدعوات، ص۱۵۴.</ref>، {{متن حدیث\|يَا مَنْ لَا تُحِيطُ بِهِ الْفِكَرُ}}<ref>بحارالأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref>، {{متن حدیث\|لَا يُدْرِكُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ غَوْصُ الْفِطَنِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱.</ref>. برای هیچ بشری امکان اینکه احاطه به ذات [[پروردگار]] پیدا کند نیست؛ لذا او را "[[غیب]] الغیوب" می‌نامند<ref>[http://www.mortezamotahari.com/fa/BookView.html?BookId=440&BookArticleID=131640 مرتضی مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج۲۶ ص۱۷۳]؛ [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات]]، ج ۱، ص۵۴۲.</ref> شاید به همین دلیل بود که [[پیامبر خاتم]]{{صل}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|مَا عَرَفْنَاكَ حَقَّ مَعْرِفَتِك‏}}<ref>علامه مجلسی، بحار الأنوار، ج۸۳، ص۳۳۵.</ref> و [[امام سجاد]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|أنتَ الّذي قَصُرَتِ الاَوهامُ عَنْ ذاتيّتِك، وَ عَجَزَتِ الأوهامُ عَنْ كيفيّتكَ، وَ لَم تُدرِكُ الأبصَارُ مَوضِعَ أيْنَيّتِكَ}}<ref>واژه‌ها در توصیف تو ناتوانند و به هنگام ترسیم ارزش‌هایت، از ناتوانی به گمراهی می‌روند و تار و پود الفاظ در زیر بار ستایش تو از هم می‌گسلد؛ صحيفه سجادیه، دعاى عرفه امام سجاد{{ع}}</ref> البته باید دانست [[خداوند]] برای خودش مشهود است<ref>[[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|ادب فنای مقربان ج۳]]، ص۴۱۴.</ref>؛ زیرا [[غیب مطلق]] به معنای آنکه برای خودش هم روشن نباشد وجود ندارد و آن معدوم محض است<ref>[[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود]]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]، شماره ۲۱۶، ص٢۶.</ref> چون خودش عین عدم است، یعنی خودی ندارد تا چیزی برای او معلوم باشد<ref>[[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|علم پیامبر و ائمه به غیب]]، ص۹.</ref>.

	از مصادیق دیگر غیب مطلق، می‌توان از [[قیامت]] نام برد که بر پایۀ [[روایات]] [[علم]] به [[روز قیامت]] از [[علوم غیبی]] مطلق است که کسی جز خداوند از آن [[آگاهی]] ندارد <ref>علی ~~خیاط،~~ [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|امامت در استنادهای قرآنی امام رضا]]، [[کتاب و سنت (نشریه)\|~~دوماهنامه~~ کتاب و سنت]]، شماره ۱، زمستان ۱۳۹۲، ص۶۶.</ref> و نیز عالم [[فرشتگان]] و به طور کلی عالم ماوراءالطبیعه <ref>[[بررسی علم غیب معصومان (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص۱۰.</ref>		از مصادیق دیگر غیب مطلق، می‌توان از [[قیامت]] نام برد که بر پایۀ [[روایات]] [[علم]] به [[روز قیامت]] از [[علوم غیبی]] مطلق است که کسی جز خداوند از آن [[آگاهی]] ندارد<ref>[[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|امامت در استنادهای قرآنی امام رضا]]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]، شماره ۱، زمستان ۱۳۹۲، ص۶۶.</ref> و نیز عالم [[فرشتگان]] و به طور کلی عالم ماوراءالطبیعه<ref> [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین]]، ص۱۰.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* منابع */

2023-11-09T07:06:31Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
			# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل‌ لنکرانی]] و [[شهاب‌الدین اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]
			# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]، [[معرفت (نشریه)\|ماهنامه معرفت]]
			# [[پرونده:9030760879.jpg\|22px]] [[سید نسیم عباس نقوی\|نقوی، سید نسیم عباس]]، [[علم پیامبر و ائمه به غیب (پایان‌نامه)\|'''علم پیامبر و ائمه به غیب''']]
			# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد صادق عظیمی\|عظیمی، محمد صادق]]، [[سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی (پایان‌نامه)\|'''سیر تطور موضوع گستره علم امام در کلام اسلامی''']]
			# [[پرونده:136891.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات (کتاب)\|'''شیعه‌شناسی و پاسخ به شبهات''']]
			# [[پرونده:000029.jpg\|22px]] [[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|'''امامت در استنادهای قرآنی امام رضا''']]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]
			# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|'''بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]		# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]
	# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]		# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]
	# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
	# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]		# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]
	# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]
	# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	# [[پرونده:000029.jpg\|22px]] [[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|'''امامت در استنادهای قرآنی امام رضا''']]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]		# [[پرونده:000029.jpg\|22px]] [[علی خیاط]]، [[محمد امین انسان]]، [[امامت در استنادهای قرآنی امام رضا (مقاله)\|'''امامت در استنادهای قرآنی امام رضا''']]، [[دوفصلنامه کتاب و سنت (نشریه)\|دوفصلنامه کتاب و سنت]]
	# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|'''بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین''']]		# [[پرونده:89913604.jpg\|22px]] [[محمد نظیر عرفانی\|عرفانی، محمد نظیر]]، [[بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین (پایان‌نامه)\|'''بررسی علم غیب معصومان در تفاسیر فریقین''']]
			# [[پرونده:lahuti1.jpg\|22px]] [[محمد باقر تحریری\|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوه‌های لاهوتی ج۱ (کتاب)\|'''جلوه‌های لاهوتی ج۱''']]
			# [[پرونده:Qabasat.jpg\|22px]] [[احمد مروی\|مروی]]، [[سید حسن مصطفوی\|مصطفوی]]، [[دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم (مقاله)\|'''دلایل عقلی و نقلی علم غیب امامان معصوم''']]
			# [[پرونده:Adab-3.jpg\|22px]] [[عبدالله جوادی آملی\|جوادی آملی، عبدالله]]، [[ادب فنای مقربان ج۳ (کتاب)\|'''ادب فنای مقربان ج۳''']]
			# [[پرونده:10029327.jpg\|22px]] [[احمد مطهری\|مطهری]]، [[غلام رضا کاردان\|کاردان]]، [[علم پیامبر و امام در قرآن (کتاب)\|'''علم پیامبر و امام در قرآن''']]
			# [[پرونده:113.jpg\|22px]] [[محمد فاضل لنکرانی\|فاضل لنکرانی]]، [[شهاب‌الدین اشراقی\|اشراقی]]، [[پاسداران وحی (کتاب)\|'''پاسداران وحی''']]
			# [[پرونده:Mar.jpg\|22px]] [[عباس الهی\|الهی، عباس]]، [[تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود (مقاله)\|'''تحلیل دیدگاه علامه طباطبایی درباره غیب و شهود''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}