فجور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۸

2025-04-10T08:28:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	~~“فجر”~~ گشودن در چیزی را می‌گویند. {{عربی\|انفجر الماء}} یعنی گشوده شد. این معنا گسترش یافت و در مورد [[برانگیختن]] و گشودن در [[معاصی]] (فجور) به کار رفت؛ از این‌رو [[دروغ]] را فجور دانستند. این کاربرد باز هم گسترش یافت تا آنجا که هر [[تمایل]] و رویگردانی از [[حق]] را ~~“فاجر”~~ نامیدند<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۴۷۵.</ref>.		«فجر» گشودن در چیزی را می‌گویند. {{عربی\|انفجر الماء}} یعنی گشوده شد. این معنا گسترش یافت و در مورد [[برانگیختن]] و گشودن در [[معاصی]] (فجور) به کار رفت؛ از این‌رو [[دروغ]] را فجور دانستند. این کاربرد باز هم گسترش یافت تا آنجا که هر [[تمایل]] و رویگردانی از [[حق]] را «فاجر» نامیدند<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۴۷۵.</ref>.
	~~“فجور”~~ در آیاتی در مقابل [[تقوا]]، [[خروج]] از حد [[اعتدال]] و مجریان طبیعی قرار می‌گیرد که به [[فسق]] و طغیان منجر شود؛ مانند {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> فجور انشقاق و جدایی از حالت تقوا و [[عدالت]]، و [[ظهور]] فسق و [[دشمنی]] است، لذا در آیاتی<ref>{{متن قرآن\|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} «و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸؛ {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}} «آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند چون فسادانگیزان در زمین می‌شماریم؟ یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> مقابل تقوا و [[متقی]] قرار گرفته است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۳.</ref>. طبق [[آیه]] {{متن قرآن\|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}، [[خداوند]] تقوا و فجور ([[قدرت]] تشخیص کار خوب و بد یا میل به انجام خوبی و اجتناب از [[بدی]]) را به [[نفس انسان]] [[الهام]] کرده است. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] مذکور می‌نویسد: فجور - به طوری که راغب گفته - به معنای دریدن پرده [[حرمت]] [[دین]] است. در [[حقیقت]]، وقتی [[شریعت الهی]] از عمل یا از ترک عملی [[نهی]] می‌کند، این [[نهی]] پرده‌ای است که بین آن عمل و ترک عمل و بین [[انسان]] زده شده و ارتکاب آن عمل و ترک این عمل دریدن آن پرده است. اجتناب از فجور، دوری از هر عملی است که با کمال نفس منافات داشته باشد و در [[روایت]] هم به [[ورع]] و [[پرهیز از محرمات]] [[الهی]] [[تفسیر]] شده است. کلمه [[الهام]] به معنای آن است که [[تصمیم]] یا آگهی و [[علمی]] از خبری در [[دل]] [[آدمی]] بیفتد و این خود افاضه‌ای الهی است و [[صور]] علمیه یا [[تصور]] یا [[تصدیقی]] است که [[خدای تعالی]] به دل هر کس که بخواهد می‌اندازد. منظور از الهام این است که خدای تعالی به انسان شناسانده که فعلی که انجام می‌دهد فجور است یا [[تقوا]] و برایش مشخص کرده که تقوا چگونه اعمالی و فجور چگونه اعمالی است. الهام فجور و تقوا همان [[عقل عملی]] است که از نتیجه‌های تسویه نفس است؛ پس الهام مذکور از صفات و خصوصیات [[خلقت]] آدمی است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.		«فجور» در آیاتی در مقابل [[تقوا]]، [[خروج]] از حد [[اعتدال]] و مجریان طبیعی قرار می‌گیرد که به [[فسق]] و طغیان منجر شود؛ مانند {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> فجور انشقاق و جدایی از حالت تقوا و [[عدالت]]، و [[ظهور]] فسق و [[دشمنی]] است، لذا در آیاتی<ref>{{متن قرآن\|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} «و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸؛ {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}} «آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند چون فسادانگیزان در زمین می‌شماریم؟ یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> مقابل تقوا و [[متقی]] قرار گرفته است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۳.</ref>. طبق [[آیه]] {{متن قرآن\|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}، [[خداوند]] تقوا و فجور ([[قدرت]] تشخیص کار خوب و بد یا میل به انجام خوبی و اجتناب از [[بدی]]) را به [[نفس انسان]] [[الهام]] کرده است. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] مذکور می‌نویسد: فجور - به طوری که راغب گفته - به معنای دریدن پرده [[حرمت]] [[دین]] است. در [[حقیقت]]، وقتی [[شریعت الهی]] از عمل یا از ترک عملی [[نهی]] می‌کند، این [[نهی]] پرده‌ای است که بین آن عمل و ترک عمل و بین [[انسان]] زده شده و ارتکاب آن عمل و ترک این عمل دریدن آن پرده است. اجتناب از فجور، دوری از هر عملی است که با کمال نفس منافات داشته باشد و در [[روایت]] هم به [[ورع]] و [[پرهیز از محرمات]] [[الهی]] [[تفسیر]] شده است. کلمه [[الهام]] به معنای آن است که [[تصمیم]] یا آگهی و [[علمی]] از خبری در [[دل]] [[آدمی]] بیفتد و این خود افاضه‌ای الهی است و [[صور]] علمیه یا [[تصور]] یا [[تصدیقی]] است که [[خدای تعالی]] به دل هر کس که بخواهد می‌اندازد. منظور از الهام این است که خدای تعالی به انسان شناسانده که فعلی که انجام می‌دهد فجور است یا [[تقوا]] و برایش مشخص کرده که تقوا چگونه اعمالی و فجور چگونه اعمالی است. الهام فجور و تقوا همان [[عقل عملی]] است که از نتیجه‌های تسویه نفس است؛ پس الهام مذکور از صفات و خصوصیات [[خلقت]] آدمی است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.

	== آیات قرآنی مرتبط ==		== آیات قرآنی مرتبط ==

Bahmani در ‏۲۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۶

2024-03-26T14:06:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] -~~ [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = ~~فجور (پرسش)~~}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~فجور~~]]		[[رده:گناه]]

	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:31:21Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فجور (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فجور (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	“فجر” گشودن در چیزی را می‌گویند. {{عربی\|انفجر الماء}} یعنی گشوده شد. این معنا گسترش یافت و در مورد [[برانگیختن]] و گشودن در [[معاصی]] (فجور) به کار رفت؛ از این‌رو [[دروغ]] را فجور دانستند. این کاربرد باز هم گسترش یافت تا آنجا که هر [[تمایل]] و رویگردانی از [[حق]] را “فاجر” نامیدند<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۴۷۵.</ref>.		“فجر” گشودن در چیزی را می‌گویند. {{عربی\|انفجر الماء}} یعنی گشوده شد. این معنا گسترش یافت و در مورد [[برانگیختن]] و گشودن در [[معاصی]] (فجور) به کار رفت؛ از این‌رو [[دروغ]] را فجور دانستند. این کاربرد باز هم گسترش یافت تا آنجا که هر [[تمایل]] و رویگردانی از [[حق]] را “فاجر” نامیدند<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۴۷۵.</ref>.
	“فجور” در آیاتی در مقابل [[تقوا]]، [[خروج]] از حد [[اعتدال]] و مجریان طبیعی قرار می‌گیرد که به [[فسق]] و طغیان منجر شود؛ مانند {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> فجور انشقاق و جدایی از حالت تقوا و [[عدالت]]، و [[ظهور]] فسق و [[دشمنی]] است، لذا در آیاتی<ref>{{متن قرآن\|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} «و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸؛ {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}} «آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند چون فسادانگیزان در زمین می‌شماریم؟ یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> مقابل تقوا و [[متقی]] قرار گرفته است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۳.</ref>. طبق [[آیه]] {{متن قرآن\|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}، [[خداوند]] تقوا و فجور ([[قدرت]] تشخیص کار خوب و بد یا میل به انجام خوبی و اجتناب از [[بدی]]) را به [[نفس انسان]] [[الهام]] کرده است. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] مذکور می‌نویسد: فجور - به طوری که راغب گفته - به معنای دریدن پرده [[حرمت]] [[دین]] است. در [[حقیقت]]، وقتی [[شریعت الهی]] از عمل یا از ترک عملی [[نهی]] می‌کند، این [[نهی]] پرده‌ای است که بین آن عمل و ترک عمل و بین [[انسان]] زده شده و ارتکاب آن عمل و ترک این عمل دریدن آن پرده است. اجتناب از فجور، دوری از هر عملی است که با کمال نفس منافات داشته باشد و در [[روایت]] هم به [[ورع]] و [[پرهیز از محرمات]] [[الهی]] [[تفسیر]] شده است. کلمه [[الهام]] به معنای آن است که [[تصمیم]] یا آگهی و [[علمی]] از خبری در [[دل]] [[آدمی]] بیفتد و این خود افاضه‌ای الهی است و [[صور]] علمیه یا [[تصور]] یا [[تصدیقی]] است که [[خدای تعالی]] به دل هر کس که بخواهد می‌اندازد. منظور از الهام این است که خدای تعالی به انسان شناسانده که فعلی که انجام می‌دهد فجور است یا [[تقوا]] و برایش مشخص کرده که تقوا چگونه اعمالی و فجور چگونه اعمالی است. الهام فجور و تقوا همان [[عقل عملی]] است که از نتیجه‌های تسویه نفس است؛ پس الهام مذکور از صفات و خصوصیات [[خلقت]] آدمی است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.		“فجور” در آیاتی در مقابل [[تقوا]]، [[خروج]] از حد [[اعتدال]] و مجریان طبیعی قرار می‌گیرد که به [[فسق]] و طغیان منجر شود؛ مانند {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> فجور انشقاق و جدایی از حالت تقوا و [[عدالت]]، و [[ظهور]] فسق و [[دشمنی]] است، لذا در آیاتی<ref>{{متن قرآن\|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} «و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸؛ {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}} «آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند چون فسادانگیزان در زمین می‌شماریم؟ یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> مقابل تقوا و [[متقی]] قرار گرفته است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۳.</ref>. طبق [[آیه]] {{متن قرآن\|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}، [[خداوند]] تقوا و فجور ([[قدرت]] تشخیص کار خوب و بد یا میل به انجام خوبی و اجتناب از [[بدی]]) را به [[نفس انسان]] [[الهام]] کرده است. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] مذکور می‌نویسد: فجور - به طوری که راغب گفته - به معنای دریدن پرده [[حرمت]] [[دین]] است. در [[حقیقت]]، وقتی [[شریعت الهی]] از عمل یا از ترک عملی [[نهی]] می‌کند، این [[نهی]] پرده‌ای است که بین آن عمل و ترک عمل و بین [[انسان]] زده شده و ارتکاب آن عمل و ترک این عمل دریدن آن پرده است. اجتناب از فجور، دوری از هر عملی است که با کمال نفس منافات داشته باشد و در [[روایت]] هم به [[ورع]] و [[پرهیز از محرمات]] [[الهی]] [[تفسیر]] شده است. کلمه [[الهام]] به معنای آن است که [[تصمیم]] یا آگهی و [[علمی]] از خبری در [[دل]] [[آدمی]] بیفتد و این خود افاضه‌ای الهی است و [[صور]] علمیه یا [[تصور]] یا [[تصدیقی]] است که [[خدای تعالی]] به دل هر کس که بخواهد می‌اندازد. منظور از الهام این است که خدای تعالی به انسان شناسانده که فعلی که انجام می‌دهد فجور است یا [[تقوا]] و برایش مشخص کرده که تقوا چگونه اعمالی و فجور چگونه اعمالی است. الهام فجور و تقوا همان [[عقل عملی]] است که از نتیجه‌های تسویه نفس است؛ پس الهام مذکور از صفات و خصوصیات [[خلقت]] آدمی است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.

	==آیات قرآنی مرتبط==		== آیات قرآنی مرتبط ==
	#تمایز [[پرهیزکاران]] و بدکاران در پیشگاه [[حق]]: {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref>.		# تمایز [[پرهیزکاران]] و بدکاران در پیشگاه [[حق]]: {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref>.
	# [[وعده]] [[عذاب]] [[جهنم]] به بدکاران: {{متن قرآن\|إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ * وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ}}<ref>«بی‌گمان نیکان در ناز و نعمتی بی‌شمارند * و به راستی گنهکاران در دوزخ‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۳-۱۴.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۸۲.</ref>		# [[وعده]] [[عذاب]] [[جهنم]] به بدکاران: {{متن قرآن\|إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ * وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ}}<ref>«بی‌گمان نیکان در ناز و نعمتی بی‌شمارند * و به راستی گنهکاران در دوزخ‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۳-۱۴.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۸۲.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:09:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فجور (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فجور (پرسش)}}

خط ۱۱:		خط ۱۰:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[فسق]]		* [[فسق]]
	* [[اطاعت خدا]]		* [[اطاعت خدا]]
خط ۲۵:		خط ۲۴:

	[[رده:فجور]]		[[رده:فجور]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:43:56Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فجور (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فجور (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T18:13:24Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۴۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[فسق]]		* [[فسق]]
	* [[اطاعت خدا]]		* [[اطاعت خدا]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T17:47:25Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	* [[فسق]]		* [[فسق]]
	* [[اطاعت خدا]]		* [[اطاعت خدا]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T22:47:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۱۷
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{پایان مدخل‌های وابسته}}		{{پایان مدخل‌های وابسته}}

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:35:21Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:02:14Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فجور (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فجور در حدیث]] - [[فجور در تاریخ اسلامی]] - [[فجور در فقه سیاسی]] - [[فجور در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فجور (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	“فجر” گشودن در چیزی را می‌گویند. {{عربی\|انفجر الماء}} یعنی گشوده شد. این معنا گسترش یافت و در مورد [[برانگیختن]] و گشودن در [[معاصی]] (فجور) به کار رفت؛ از این‌رو [[دروغ]] را فجور دانستند. این کاربرد باز هم گسترش یافت تا آنجا که هر [[تمایل]] و رویگردانی از [[حق]] را “فاجر” نامیدند<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۴۷۵.</ref>.		“فجر” گشودن در چیزی را می‌گویند. {{عربی\|انفجر الماء}} یعنی گشوده شد. این معنا گسترش یافت و در مورد [[برانگیختن]] و گشودن در [[معاصی]] (فجور) به کار رفت؛ از این‌رو [[دروغ]] را فجور دانستند. این کاربرد باز هم گسترش یافت تا آنجا که هر [[تمایل]] و رویگردانی از [[حق]] را “فاجر” نامیدند<ref>ابن فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۴۷۵.</ref>.
	“فجور” در آیاتی در مقابل [[تقوا]]، [[خروج]] از حد [[اعتدال]] و مجریان طبیعی قرار می‌گیرد که به [[فسق]] و طغیان منجر شود؛ مانند {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> فجور انشقاق و جدایی از حالت تقوا و [[عدالت]]، و [[ظهور]] فسق و [[دشمنی]] است، لذا در آیاتی<ref>{{متن قرآن\|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} «و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸؛ {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}} «آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند چون فسادانگیزان در زمین می‌شماریم؟ یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> مقابل تقوا و [[متقی]] قرار گرفته است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۳.</ref>. طبق [[آیه]] {{متن قرآن\|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}، [[خداوند]] تقوا و فجور ([[قدرت]] تشخیص کار خوب و بد یا میل به انجام خوبی و اجتناب از [[بدی]]) را به [[نفس انسان]] [[الهام]] کرده است. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] مذکور می‌نویسد: فجور - به طوری که راغب گفته - به معنای دریدن پرده [[حرمت]] [[دین]] است. در [[حقیقت]]، وقتی [[شریعت الهی]] از عمل یا از ترک عملی [[نهی]] می‌کند، این [[نهی]] پرده‌ای است که بین آن عمل و ترک عمل و بین [[انسان]] زده شده و ارتکاب آن عمل و ترک این عمل دریدن آن پرده است. اجتناب از فجور، دوری از هر عملی است که با کمال نفس منافات داشته باشد و در [[روایت]] هم به [[ورع]] و [[پرهیز از محرمات]] [[الهی]] [[تفسیر]] شده است. کلمه [[الهام]] به معنای آن است که [[تصمیم]] یا آگهی و [[علمی]] از خبری در [[دل]] [[آدمی]] بیفتد و این خود افاضه‌ای الهی است و [[صور]] علمیه یا [[تصور]] یا [[تصدیقی]] است که [[خدای تعالی]] به دل هر کس که بخواهد می‌اندازد. منظور از الهام این است که خدای تعالی به انسان شناسانده که فعلی که انجام می‌دهد فجور است یا [[تقوا]] و برایش مشخص کرده که تقوا چگونه اعمالی و فجور چگونه اعمالی است. الهام فجور و تقوا همان [[عقل عملی]] است که از نتیجه‌های تسویه نفس است؛ پس الهام مذکور از صفات و خصوصیات [[خلقت]] آدمی است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.		“فجور” در آیاتی در مقابل [[تقوا]]، [[خروج]] از حد [[اعتدال]] و مجریان طبیعی قرار می‌گیرد که به [[فسق]] و طغیان منجر شود؛ مانند {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> فجور انشقاق و جدایی از حالت تقوا و [[عدالت]]، و [[ظهور]] فسق و [[دشمنی]] است، لذا در آیاتی<ref>{{متن قرآن\|وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}} «و به جان (آدمی) و آنکه آن را بهنجار داشت * پس به او نافرمانی و پرهیزگاری را الهام کرد» سوره شمس، آیه ۷-۸؛ {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}} «آیا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند چون فسادانگیزان در زمین می‌شماریم؟ یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref> مقابل تقوا و [[متقی]] قرار گرفته است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۹، ص۳۳.</ref>. طبق [[آیه]] {{متن قرآن\|فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا}}، [[خداوند]] تقوا و فجور ([[قدرت]] تشخیص کار خوب و بد یا میل به انجام خوبی و اجتناب از [[بدی]]) را به [[نفس انسان]] [[الهام]] کرده است. [[علامه طباطبایی]] در [[تفسیر آیه]] مذکور می‌نویسد: فجور - به طوری که راغب گفته - به معنای دریدن پرده [[حرمت]] [[دین]] است. در [[حقیقت]]، وقتی [[شریعت الهی]] از عمل یا از ترک عملی [[نهی]] می‌کند، این [[نهی]] پرده‌ای است که بین آن عمل و ترک عمل و بین [[انسان]] زده شده و ارتکاب آن عمل و ترک این عمل دریدن آن پرده است. اجتناب از فجور، دوری از هر عملی است که با کمال نفس منافات داشته باشد و در [[روایت]] هم به [[ورع]] و [[پرهیز از محرمات]] [[الهی]] [[تفسیر]] شده است. کلمه [[الهام]] به معنای آن است که [[تصمیم]] یا آگهی و [[علمی]] از خبری در [[دل]] [[آدمی]] بیفتد و این خود افاضه‌ای الهی است و [[صور]] علمیه یا [[تصور]] یا [[تصدیقی]] است که [[خدای تعالی]] به دل هر کس که بخواهد می‌اندازد. منظور از الهام این است که خدای تعالی به انسان شناسانده که فعلی که انجام می‌دهد فجور است یا [[تقوا]] و برایش مشخص کرده که تقوا چگونه اعمالی و فجور چگونه اعمالی است. الهام فجور و تقوا همان [[عقل عملی]] است که از نتیجه‌های تسویه نفس است؛ پس الهام مذکور از صفات و خصوصیات [[خلقت]] آدمی است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۴۹۹-۵۰۰.</ref>.

	==آیات قرآنی مرتبط==		== آیات قرآنی مرتبط ==
	#تمایز [[پرهیزکاران]] و بدکاران در پیشگاه [[حق]]: {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref>.		# تمایز [[پرهیزکاران]] و بدکاران در پیشگاه [[حق]]: {{متن قرآن\|أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ}}<ref>«یا پرهیزگاران را چون گناهکاران می‌دانیم؟» سوره ص، آیه ۲۸.</ref>.
	# [[وعده]] [[عذاب]] [[جهنم]] به بدکاران: {{متن قرآن\|إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ * وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ}}<ref>«بی‌گمان نیکان در ناز و نعمتی بی‌شمارند * و به راستی گنهکاران در دوزخ‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۳-۱۴.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۸۲.</ref>		# [[وعده]] [[عذاب]] [[جهنم]] به بدکاران: {{متن قرآن\|إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ * وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ}}<ref>«بی‌گمان نیکان در ناز و نعمتی بی‌شمارند * و به راستی گنهکاران در دوزخ‌اند» سوره انفطار، آیه ۱۳-۱۴.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۸۲.</ref>