فحشا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۸

2025-04-10T08:18:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۸
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	~~“فاحشه~~ و ~~فحشا”~~ به هر [[عصیان]] شدیدی که [[قبح]] آن نزد [[عقل]] و [[شرع]] بین و آشکار باشد، اطلاق می‌شود. فحشا (با مد) در مقایسه با فحشا، معرف شدت بیشتری از [[انحراف]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۲، ص۷۳؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۶.</ref>. به بیان دیگر، به هر گناهی که حد اعلای شناعت و [[زشتی]] را داشته باشد مانند [[زنا]]، لواط و امثال آن، اطلاق می‌شود<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۰۶.</ref>؛ همچنین [[قرآن کریم]] در بسط کلمه فاحشه از [[عقوق والدین]]، [[بدی]] به [[پدر]] و [[مادر]]، کشتن [[اولاد]]، کشتن [[مردم]] بی‌گناه، [[خوردن مال یتیم]] و امثال آن نام برده که [[عواطف]] غریزی هر [[انسانی]]، [[دعوت]] به اجتناب از آنها را [[تأیید]] می‌کند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۵۱.</ref>. واژه‌های فحشا و منکر و [[بغی]]، از نظر مصداق غالباً یکی هستند؛ یعنی کاری که فحشا باشد غالباً منکر هم هست و کاری که بغی باشد غالباً فحشا و منکر نیز هست؛ پس [[نهی]] از فحشا و منکر و بغی امر به [[اتحاد]] مجتمع است تا اجزای آن یکدیگر را از خود بدانند و [[اعمال]] افراد همه یکنواخت باشد، بعضی بر بعضی دیگر [[استعلا]] نکند، و دست [[ستم]] به سوی یکدیگر دراز ننمایند، و از یکدیگر جز خوبی، یعنی عملی که آن را می‌شناسند نبینند. در این هنگام است که [[رحمت]] در آنان جای‌گیر گشته و همه به هم [[محبت]] و [[الفت]] می‌ورزند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۴۸۱.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز ضمن [[تفسیر]] ~~“اشاعه فحشا”~~ به نشر مطلق [[زشتی‌ها]]، در توضیح برخی پیامدهای فردی و [[اجتماعی]] آن می‌نویسد: [[قرآن]] فوق‌العاده شدید نهی می‌کند از اینکه فحشا یعنی زشتی‌های [[مسلمانان]]، حتی زشتی‌های واقعی‌شان پخش بشود. [برخی] [[خدا]] نکند که یک وقت اطلاع پیدا کنند که لغزشی در فلان شخص پیدا شده است تازه من راست‌ها را می‌گویم، [[دروغ]] که دیگر واویلاست. [[حدیث]] است که اگر کسی به [[برادر]] مؤمنش [[تهمت]] بزند، [[ایمان]] در [[روح]] او آب می‌شود آن‌چنان‌که نمک در آب حل می‌شود، ایمان برای شخص باقی نمی‌ماند اگر راست باشد، این به آن می‌گوید، آن به دیگری می‌گوید [و به تدریج شیوع پیدا می‌کند] اگر [[دروغ]] باشد که [[خدا]] می‌داند، همانی است که [[قرآن]] هرگز نمی‌خواهد. چرا [[غیبت]] کردن [[حرام]] است؟ برای اینکه [[بدبینی]] ایجاد می‌کند در حالی که غیبت کردن همان افشای بدی‌هاست؛ یعنی بدی‌های [[واقعی]] را بازگو کردن<ref>[[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، فلسفه اخلاق، ص۲۹.</ref>.		«فاحشه و فحشا» به هر [[عصیان]] شدیدی که [[قبح]] آن نزد [[عقل]] و [[شرع]] بین و آشکار باشد، اطلاق می‌شود. فحشا (با مد) در مقایسه با فحشا، معرف شدت بیشتری از [[انحراف]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۲، ص۷۳؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۶.</ref>. به بیان دیگر، به هر گناهی که حد اعلای شناعت و [[زشتی]] را داشته باشد مانند [[زنا]]، لواط و امثال آن، اطلاق می‌شود<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۰۶.</ref>؛ همچنین [[قرآن کریم]] در بسط کلمه فاحشه از [[عقوق والدین]]، [[بدی]] به [[پدر]] و [[مادر]]، کشتن [[اولاد]]، کشتن [[مردم]] بی‌گناه، [[خوردن مال یتیم]] و امثال آن نام برده که [[عواطف]] غریزی هر [[انسانی]]، [[دعوت]] به اجتناب از آنها را [[تأیید]] می‌کند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۵۱.</ref>. واژه‌های فحشا و منکر و [[بغی]]، از نظر مصداق غالباً یکی هستند؛ یعنی کاری که فحشا باشد غالباً منکر هم هست و کاری که بغی باشد غالباً فحشا و منکر نیز هست؛ پس [[نهی]] از فحشا و منکر و بغی امر به [[اتحاد]] مجتمع است تا اجزای آن یکدیگر را از خود بدانند و [[اعمال]] افراد همه یکنواخت باشد، بعضی بر بعضی دیگر [[استعلا]] نکند، و دست [[ستم]] به سوی یکدیگر دراز ننمایند، و از یکدیگر جز خوبی، یعنی عملی که آن را می‌شناسند نبینند. در این هنگام است که [[رحمت]] در آنان جای‌گیر گشته و همه به هم [[محبت]] و [[الفت]] می‌ورزند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۴۸۱.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز ضمن [[تفسیر]] «اشاعه فحشا» به نشر مطلق [[زشتی‌ها]]، در توضیح برخی پیامدهای فردی و [[اجتماعی]] آن می‌نویسد: [[قرآن]] فوق‌العاده شدید نهی می‌کند از اینکه فحشا یعنی زشتی‌های [[مسلمانان]]، حتی زشتی‌های واقعی‌شان پخش بشود. [برخی] [[خدا]] نکند که یک وقت اطلاع پیدا کنند که لغزشی در فلان شخص پیدا شده است تازه من راست‌ها را می‌گویم، [[دروغ]] که دیگر واویلاست. [[حدیث]] است که اگر کسی به [[برادر]] مؤمنش [[تهمت]] بزند، [[ایمان]] در [[روح]] او آب می‌شود آن‌چنان‌که نمک در آب حل می‌شود، ایمان برای شخص باقی نمی‌ماند اگر راست باشد، این به آن می‌گوید، آن به دیگری می‌گوید [و به تدریج شیوع پیدا می‌کند] اگر [[دروغ]] باشد که [[خدا]] می‌داند، همانی است که [[قرآن]] هرگز نمی‌خواهد. چرا [[غیبت]] کردن [[حرام]] است؟ برای اینکه [[بدبینی]] ایجاد می‌کند در حالی که غیبت کردن همان افشای بدی‌هاست؛ یعنی بدی‌های [[واقعی]] را بازگو کردن<ref>[[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، فلسفه اخلاق، ص۲۹.</ref>.

	و در موضعی دیگر، با تخصیص فحشا به [[گناهان]] خاص، بر آن است که شیوع فحشا، در [[جامعه]]، مهم‌ترین ابزار برای سست‌کردن عزیمت [[مردانگی]] [[مردم]] است<ref>مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، ج۴، ص۴۹.</ref>. [[اسلام]] با [[هدف]] [[زمینه‌سازی]] برای تعالی [[روحی]] و [[معنوی]] [[انسان‌ها]] و [[تأمین منافع]] و [[مصالح]] فردی و جمعی آنها و نیز پاکیزه‌سازی فضای [[اجتماعی]] از مطلق فحشا و منکر [[نهی]] کرده است و با هدف [[تأمین امنیت]] جنسی، سالم‌سازی [[روابط]]، از میان بردن زمینه کامجویی‌های غیرمجاز، علاوه بر ممنوعیت اکید فحشا و [[همجنس‌گرایی]] و سایر طرق ارضا، [[ازدواج]] [[مشروع]] را با هدف سامان‌دهی [[روابط جنسی]]، تثبیت [[خانواده]]، تولید [[نسل]] و استمرار [[حیات]] جامعه تشریح کرده است؛ از این‌رو، فحشا نیز چه به معنای عام و چه به معنای خاص آن، بخش چشمگیری از [[انحراف‌های اخلاقی]] شایع که متأسفانه در عصر و [[زمان]] حاضر رواج، گسترش و تنوع بی‌حدوحصری یافته است را شامل می‌شود.		و در موضعی دیگر، با تخصیص فحشا به [[گناهان]] خاص، بر آن است که شیوع فحشا، در [[جامعه]]، مهم‌ترین ابزار برای سست‌کردن عزیمت [[مردانگی]] [[مردم]] است<ref>مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، ج۴، ص۴۹.</ref>. [[اسلام]] با [[هدف]] [[زمینه‌سازی]] برای تعالی [[روحی]] و [[معنوی]] [[انسان‌ها]] و [[تأمین منافع]] و [[مصالح]] فردی و جمعی آنها و نیز پاکیزه‌سازی فضای [[اجتماعی]] از مطلق فحشا و منکر [[نهی]] کرده است و با هدف [[تأمین امنیت]] جنسی، سالم‌سازی [[روابط]]، از میان بردن زمینه کامجویی‌های غیرمجاز، علاوه بر ممنوعیت اکید فحشا و [[همجنس‌گرایی]] و سایر طرق ارضا، [[ازدواج]] [[مشروع]] را با هدف سامان‌دهی [[روابط جنسی]]، تثبیت [[خانواده]]، تولید [[نسل]] و استمرار [[حیات]] جامعه تشریح کرده است؛ از این‌رو، فحشا نیز چه به معنای عام و چه به معنای خاص آن، بخش چشمگیری از [[انحراف‌های اخلاقی]] شایع که متأسفانه در عصر و [[زمان]] حاضر رواج، گسترش و تنوع بی‌حدوحصری یافته است را شامل می‌شود.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:31:24Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فحشا (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فحشا (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	“فاحشه و فحشا” به هر [[عصیان]] شدیدی که [[قبح]] آن نزد [[عقل]] و [[شرع]] بین و آشکار باشد، اطلاق می‌شود. فحشا (با مد) در مقایسه با فحشا، معرف شدت بیشتری از [[انحراف]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۲، ص۷۳؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۶.</ref>. به بیان دیگر، به هر گناهی که حد اعلای شناعت و [[زشتی]] را داشته باشد مانند [[زنا]]، لواط و امثال آن، اطلاق می‌شود<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۰۶.</ref>؛ همچنین [[قرآن کریم]] در بسط کلمه فاحشه از [[عقوق والدین]]، [[بدی]] به [[پدر]] و [[مادر]]، کشتن [[اولاد]]، کشتن [[مردم]] بی‌گناه، [[خوردن مال یتیم]] و امثال آن نام برده که [[عواطف]] غریزی هر [[انسانی]]، [[دعوت]] به اجتناب از آنها را [[تأیید]] می‌کند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۵۱.</ref>. واژه‌های فحشا و منکر و [[بغی]]، از نظر مصداق غالباً یکی هستند؛ یعنی کاری که فحشا باشد غالباً منکر هم هست و کاری که بغی باشد غالباً فحشا و منکر نیز هست؛ پس [[نهی]] از فحشا و منکر و بغی امر به [[اتحاد]] مجتمع است تا اجزای آن یکدیگر را از خود بدانند و [[اعمال]] افراد همه یکنواخت باشد، بعضی بر بعضی دیگر [[استعلا]] نکند، و دست [[ستم]] به سوی یکدیگر دراز ننمایند، و از یکدیگر جز خوبی، یعنی عملی که آن را می‌شناسند نبینند. در این هنگام است که [[رحمت]] در آنان جای‌گیر گشته و همه به هم [[محبت]] و [[الفت]] می‌ورزند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۴۸۱.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز ضمن [[تفسیر]] “اشاعه فحشا” به نشر مطلق [[زشتی‌ها]]، در توضیح برخی پیامدهای فردی و [[اجتماعی]] آن می‌نویسد: [[قرآن]] فوق‌العاده شدید نهی می‌کند از اینکه فحشا یعنی زشتی‌های [[مسلمانان]]، حتی زشتی‌های واقعی‌شان پخش بشود. [برخی] [[خدا]] نکند که یک وقت اطلاع پیدا کنند که لغزشی در فلان شخص پیدا شده است تازه من راست‌ها را می‌گویم، [[دروغ]] که دیگر واویلاست. [[حدیث]] است که اگر کسی به [[برادر]] مؤمنش [[تهمت]] بزند، [[ایمان]] در [[روح]] او آب می‌شود آن‌چنان‌که نمک در آب حل می‌شود، ایمان برای شخص باقی نمی‌ماند اگر راست باشد، این به آن می‌گوید، آن به دیگری می‌گوید [و به تدریج شیوع پیدا می‌کند] اگر [[دروغ]] باشد که [[خدا]] می‌داند، همانی است که [[قرآن]] هرگز نمی‌خواهد. چرا [[غیبت]] کردن [[حرام]] است؟ برای اینکه [[بدبینی]] ایجاد می‌کند در حالی که غیبت کردن همان افشای بدی‌هاست؛ یعنی بدی‌های [[واقعی]] را بازگو کردن<ref>[[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، فلسفه اخلاق، ص۲۹.</ref>.		“فاحشه و فحشا” به هر [[عصیان]] شدیدی که [[قبح]] آن نزد [[عقل]] و [[شرع]] بین و آشکار باشد، اطلاق می‌شود. فحشا (با مد) در مقایسه با فحشا، معرف شدت بیشتری از [[انحراف]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۲، ص۷۳؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۶.</ref>. به بیان دیگر، به هر گناهی که حد اعلای شناعت و [[زشتی]] را داشته باشد مانند [[زنا]]، لواط و امثال آن، اطلاق می‌شود<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۰۶.</ref>؛ همچنین [[قرآن کریم]] در بسط کلمه فاحشه از [[عقوق والدین]]، [[بدی]] به [[پدر]] و [[مادر]]، کشتن [[اولاد]]، کشتن [[مردم]] بی‌گناه، [[خوردن مال یتیم]] و امثال آن نام برده که [[عواطف]] غریزی هر [[انسانی]]، [[دعوت]] به اجتناب از آنها را [[تأیید]] می‌کند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۵۱.</ref>. واژه‌های فحشا و منکر و [[بغی]]، از نظر مصداق غالباً یکی هستند؛ یعنی کاری که فحشا باشد غالباً منکر هم هست و کاری که بغی باشد غالباً فحشا و منکر نیز هست؛ پس [[نهی]] از فحشا و منکر و بغی امر به [[اتحاد]] مجتمع است تا اجزای آن یکدیگر را از خود بدانند و [[اعمال]] افراد همه یکنواخت باشد، بعضی بر بعضی دیگر [[استعلا]] نکند، و دست [[ستم]] به سوی یکدیگر دراز ننمایند، و از یکدیگر جز خوبی، یعنی عملی که آن را می‌شناسند نبینند. در این هنگام است که [[رحمت]] در آنان جای‌گیر گشته و همه به هم [[محبت]] و [[الفت]] می‌ورزند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۴۸۱.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز ضمن [[تفسیر]] “اشاعه فحشا” به نشر مطلق [[زشتی‌ها]]، در توضیح برخی پیامدهای فردی و [[اجتماعی]] آن می‌نویسد: [[قرآن]] فوق‌العاده شدید نهی می‌کند از اینکه فحشا یعنی زشتی‌های [[مسلمانان]]، حتی زشتی‌های واقعی‌شان پخش بشود. [برخی] [[خدا]] نکند که یک وقت اطلاع پیدا کنند که لغزشی در فلان شخص پیدا شده است تازه من راست‌ها را می‌گویم، [[دروغ]] که دیگر واویلاست. [[حدیث]] است که اگر کسی به [[برادر]] مؤمنش [[تهمت]] بزند، [[ایمان]] در [[روح]] او آب می‌شود آن‌چنان‌که نمک در آب حل می‌شود، ایمان برای شخص باقی نمی‌ماند اگر راست باشد، این به آن می‌گوید، آن به دیگری می‌گوید [و به تدریج شیوع پیدا می‌کند] اگر [[دروغ]] باشد که [[خدا]] می‌داند، همانی است که [[قرآن]] هرگز نمی‌خواهد. چرا [[غیبت]] کردن [[حرام]] است؟ برای اینکه [[بدبینی]] ایجاد می‌کند در حالی که غیبت کردن همان افشای بدی‌هاست؛ یعنی بدی‌های [[واقعی]] را بازگو کردن<ref>[[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، فلسفه اخلاق، ص۲۹.</ref>.

	و در موضعی دیگر، با تخصیص فحشا به [[گناهان]] خاص، بر آن است که شیوع فحشا، در [[جامعه]]، مهم‌ترین ابزار برای سست‌کردن عزیمت [[مردانگی]] [[مردم]] است<ref>مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، ج۴، ص۴۹.</ref>. [[اسلام]] با [[هدف]] [[زمینه‌سازی]] برای تعالی [[روحی]] و [[معنوی]] [[انسان‌ها]] و [[تأمین منافع]] و [[مصالح]] فردی و جمعی آنها و نیز پاکیزه‌سازی فضای [[اجتماعی]] از مطلق فحشا و منکر [[نهی]] کرده است و با هدف [[تأمین امنیت]] جنسی، سالم‌سازی [[روابط]]، از میان بردن زمینه کامجویی‌های غیرمجاز، علاوه بر ممنوعیت اکید فحشا و [[همجنس‌گرایی]] و سایر طرق ارضا، [[ازدواج]] [[مشروع]] را با هدف سامان‌دهی [[روابط جنسی]]، تثبیت [[خانواده]]، تولید [[نسل]] و استمرار [[حیات]] جامعه تشریح کرده است؛ از این‌رو، فحشا نیز چه به معنای عام و چه به معنای خاص آن، بخش چشمگیری از [[انحراف‌های اخلاقی]] شایع که متأسفانه در عصر و [[زمان]] حاضر رواج، گسترش و تنوع بی‌حدوحصری یافته است را شامل می‌شود.		و در موضعی دیگر، با تخصیص فحشا به [[گناهان]] خاص، بر آن است که شیوع فحشا، در [[جامعه]]، مهم‌ترین ابزار برای سست‌کردن عزیمت [[مردانگی]] [[مردم]] است<ref>مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، ج۴، ص۴۹.</ref>. [[اسلام]] با [[هدف]] [[زمینه‌سازی]] برای تعالی [[روحی]] و [[معنوی]] [[انسان‌ها]] و [[تأمین منافع]] و [[مصالح]] فردی و جمعی آنها و نیز پاکیزه‌سازی فضای [[اجتماعی]] از مطلق فحشا و منکر [[نهی]] کرده است و با هدف [[تأمین امنیت]] جنسی، سالم‌سازی [[روابط]]، از میان بردن زمینه کامجویی‌های غیرمجاز، علاوه بر ممنوعیت اکید فحشا و [[همجنس‌گرایی]] و سایر طرق ارضا، [[ازدواج]] [[مشروع]] را با هدف سامان‌دهی [[روابط جنسی]]، تثبیت [[خانواده]]، تولید [[نسل]] و استمرار [[حیات]] جامعه تشریح کرده است؛ از این‌رو، فحشا نیز چه به معنای عام و چه به معنای خاص آن، بخش چشمگیری از [[انحراف‌های اخلاقی]] شایع که متأسفانه در عصر و [[زمان]] حاضر رواج، گسترش و تنوع بی‌حدوحصری یافته است را شامل می‌شود.

	==آیات قرآنی مرتبط==		== آیات قرآنی مرتبط ==
	# نهی از نزدیک شدن به [[کارهای زشت]] آشکار و پنهان: {{متن قرآن\|وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ}}<ref>«و زشتکاری‌های آشکار و پنهان نزدیک نشوید» سوره انعام، آیه ۱۵۱.</ref>.		# نهی از نزدیک شدن به [[کارهای زشت]] آشکار و پنهان: {{متن قرآن\|وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ}}<ref>«و زشتکاری‌های آشکار و پنهان نزدیک نشوید» سوره انعام، آیه ۱۵۱.</ref>.
	# نهی صریح از ارتکاب [[زشتی‌ها]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن و ادای (حقّ) خویشاوند، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و افزونجویی، باز می‌دارد؛ به شما اندرز می‌دهد باشد که شما پند گیرید» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>.		# نهی صریح از ارتکاب [[زشتی‌ها]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن و ادای (حقّ) خویشاوند، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و افزونجویی، باز می‌دارد؛ به شما اندرز می‌دهد باشد که شما پند گیرید» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>.
	#ممنوعیت ارتکاب مطلق [[زشتی‌ها]] در [[دین]]: {{متن قرآن\|إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ...}}<ref>«بگو جز این نیست که پروردگارم زشتکاری‌های آشکار و پنهان و گناه و افزونجویی ناروا را حرام کرده است» سوره اعراف، آیه ۳۳.</ref>.		# ممنوعیت ارتکاب مطلق [[زشتی‌ها]] در [[دین]]: {{متن قرآن\|إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ...}}<ref>«بگو جز این نیست که پروردگارم زشتکاری‌های آشکار و پنهان و گناه و افزونجویی ناروا را حرام کرده است» سوره اعراف، آیه ۳۳.</ref>.
	#در آیاتی نیز، اجتناب از زشتی‌ها به عنوان یکی از اوصاف [[مؤمنان]] برجسته معرفی شده است<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ}} «و (نیز برای) کسانی که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌گزینند و چون به خشم آیند درمی‌گذرند» سوره شوری، آیه ۳۷.</ref>. نقش [[شیطان]] در [[ترغیب]] و [[تشویق]] به ارتکاب زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} «شیطان شما را از تنگدستی می‌هراساند و به کار زشت وا می‌دارد و خداوند شما را به آمرزش و بخششی از سوی خویش نوید می‌دهد؛ و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۶۸.</ref> و متقابلاً امر به [[اقامه نماز]] به عنوان راهی برای دور ماندن از زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ}} «آنچه از این کتاب بر تو وحی شده است بخوان و نماز را بپا دار که نماز از کار زشت و کار ناپسند باز می‌دارد و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است و خداوند می‌داند که چه انجام می‌دهید» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> نیز در برخی [[آیات]] تصریح شده است. زشت‌کاران و ناشران زشتی‌ها در [[جامعه]] مؤمنان نیز به [[عذاب]] دردناک [[دنیوی]] و [[اخروی]] [[بشارت]] یافته‌اند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}} «بی‌گمان کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان، (تهمت) کار زشت شایع شود عذابی دردناک در این جهان و در جهان واپسین خواهند داشت و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره نور، آیه ۱۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۰.</ref>		# در آیاتی نیز، اجتناب از زشتی‌ها به عنوان یکی از اوصاف [[مؤمنان]] برجسته معرفی شده است<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ}} «و (نیز برای) کسانی که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌گزینند و چون به خشم آیند درمی‌گذرند» سوره شوری، آیه ۳۷.</ref>. نقش [[شیطان]] در [[ترغیب]] و [[تشویق]] به ارتکاب زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} «شیطان شما را از تنگدستی می‌هراساند و به کار زشت وا می‌دارد و خداوند شما را به آمرزش و بخششی از سوی خویش نوید می‌دهد؛ و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۶۸.</ref> و متقابلاً امر به [[اقامه نماز]] به عنوان راهی برای دور ماندن از زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ}} «آنچه از این کتاب بر تو وحی شده است بخوان و نماز را بپا دار که نماز از کار زشت و کار ناپسند باز می‌دارد و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است و خداوند می‌داند که چه انجام می‌دهید» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> نیز در برخی [[آیات]] تصریح شده است. زشت‌کاران و ناشران زشتی‌ها در [[جامعه]] مؤمنان نیز به [[عذاب]] دردناک [[دنیوی]] و [[اخروی]] [[بشارت]] یافته‌اند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}} «بی‌گمان کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان، (تهمت) کار زشت شایع شود عذابی دردناک در این جهان و در جهان واپسین خواهند داشت و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره نور، آیه ۱۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:09:56Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فحشا (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فحشا (پرسش)}}

خط ۱۲:		خط ۱۱:
	#ممنوعیت ارتکاب مطلق [[زشتی‌ها]] در [[دین]]: {{متن قرآن\|إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ...}}<ref>«بگو جز این نیست که پروردگارم زشتکاری‌های آشکار و پنهان و گناه و افزونجویی ناروا را حرام کرده است» سوره اعراف، آیه ۳۳.</ref>.		#ممنوعیت ارتکاب مطلق [[زشتی‌ها]] در [[دین]]: {{متن قرآن\|إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ...}}<ref>«بگو جز این نیست که پروردگارم زشتکاری‌های آشکار و پنهان و گناه و افزونجویی ناروا را حرام کرده است» سوره اعراف، آیه ۳۳.</ref>.
	#در آیاتی نیز، اجتناب از زشتی‌ها به عنوان یکی از اوصاف [[مؤمنان]] برجسته معرفی شده است<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ}} «و (نیز برای) کسانی که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌گزینند و چون به خشم آیند درمی‌گذرند» سوره شوری، آیه ۳۷.</ref>. نقش [[شیطان]] در [[ترغیب]] و [[تشویق]] به ارتکاب زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} «شیطان شما را از تنگدستی می‌هراساند و به کار زشت وا می‌دارد و خداوند شما را به آمرزش و بخششی از سوی خویش نوید می‌دهد؛ و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۶۸.</ref> و متقابلاً امر به [[اقامه نماز]] به عنوان راهی برای دور ماندن از زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ}} «آنچه از این کتاب بر تو وحی شده است بخوان و نماز را بپا دار که نماز از کار زشت و کار ناپسند باز می‌دارد و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است و خداوند می‌داند که چه انجام می‌دهید» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> نیز در برخی [[آیات]] تصریح شده است. زشت‌کاران و ناشران زشتی‌ها در [[جامعه]] مؤمنان نیز به [[عذاب]] دردناک [[دنیوی]] و [[اخروی]] [[بشارت]] یافته‌اند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}} «بی‌گمان کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان، (تهمت) کار زشت شایع شود عذابی دردناک در این جهان و در جهان واپسین خواهند داشت و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره نور، آیه ۱۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۰.</ref>		#در آیاتی نیز، اجتناب از زشتی‌ها به عنوان یکی از اوصاف [[مؤمنان]] برجسته معرفی شده است<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ}} «و (نیز برای) کسانی که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌گزینند و چون به خشم آیند درمی‌گذرند» سوره شوری، آیه ۳۷.</ref>. نقش [[شیطان]] در [[ترغیب]] و [[تشویق]] به ارتکاب زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} «شیطان شما را از تنگدستی می‌هراساند و به کار زشت وا می‌دارد و خداوند شما را به آمرزش و بخششی از سوی خویش نوید می‌دهد؛ و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۶۸.</ref> و متقابلاً امر به [[اقامه نماز]] به عنوان راهی برای دور ماندن از زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ}} «آنچه از این کتاب بر تو وحی شده است بخوان و نماز را بپا دار که نماز از کار زشت و کار ناپسند باز می‌دارد و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است و خداوند می‌داند که چه انجام می‌دهید» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> نیز در برخی [[آیات]] تصریح شده است. زشت‌کاران و ناشران زشتی‌ها در [[جامعه]] مؤمنان نیز به [[عذاب]] دردناک [[دنیوی]] و [[اخروی]] [[بشارت]] یافته‌اند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}} «بی‌گمان کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان، (تهمت) کار زشت شایع شود عذابی دردناک در این جهان و در جهان واپسین خواهند داشت و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره نور، آیه ۱۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۰.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۴:		خط ۲۱:

	[[رده:فحشا]]		[[رده:فحشا]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:43:59Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فحشا (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فحشا (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T22:47:49Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۱۷
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:35:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۵
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:02:20Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:14:16Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n
+
)

2021-11-11T13:41:13Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۱۱
خط ۴:		خط ۴:
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
	<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فحشا (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>		<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فحشا (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	~~<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

2021-11-10T20:49:17Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۱۹
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فحشا (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فحشا (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
	<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فحشا (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فحشا در حدیث]] - [[فحشا در تاریخ اسلامی]] - [[فحشا در فقه سیاسی]] - [[فحشا در جامعه‌شناسی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فحشا (پرسش)}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	“فاحشه و فحشا” به هر [[عصیان]] شدیدی که [[قبح]] آن نزد [[عقل]] و [[شرع]] بین و آشکار باشد، اطلاق می‌شود. فحشا (با مد) در مقایسه با فحشا، معرف شدت بیشتری از [[انحراف]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۲، ص۷۳؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۶.</ref>. به بیان دیگر، به هر گناهی که حد اعلای شناعت و [[زشتی]] را داشته باشد مانند [[زنا]]، لواط و امثال آن، اطلاق می‌شود<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۰۶.</ref>؛ همچنین [[قرآن کریم]] در بسط کلمه فاحشه از [[عقوق والدین]]، [[بدی]] به [[پدر]] و [[مادر]]، کشتن [[اولاد]]، کشتن [[مردم]] بی‌گناه، [[خوردن مال یتیم]] و امثال آن نام برده که [[عواطف]] غریزی هر [[انسانی]]، [[دعوت]] به اجتناب از آنها را [[تأیید]] می‌کند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۵۱.</ref>. واژه‌های فحشا و منکر و [[بغی]]، از نظر مصداق غالباً یکی هستند؛ یعنی کاری که فحشا باشد غالباً منکر هم هست و کاری که بغی باشد غالباً فحشا و منکر نیز هست؛ پس [[نهی]] از فحشا و منکر و بغی امر به [[اتحاد]] مجتمع است تا اجزای آن یکدیگر را از خود بدانند و [[اعمال]] افراد همه یکنواخت باشد، بعضی بر بعضی دیگر [[استعلا]] نکند، و دست [[ستم]] به سوی یکدیگر دراز ننمایند، و از یکدیگر جز خوبی، یعنی عملی که آن را می‌شناسند نبینند. در این هنگام است که [[رحمت]] در آنان جای‌گیر گشته و همه به هم [[محبت]] و [[الفت]] می‌ورزند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۴۸۱.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز ضمن [[تفسیر]] “اشاعه فحشا” به نشر مطلق [[زشتی‌ها]]، در توضیح برخی پیامدهای فردی و [[اجتماعی]] آن می‌نویسد: [[قرآن]] فوق‌العاده شدید نهی می‌کند از اینکه فحشا یعنی زشتی‌های [[مسلمانان]]، حتی زشتی‌های واقعی‌شان پخش بشود. [برخی] [[خدا]] نکند که یک وقت اطلاع پیدا کنند که لغزشی در فلان شخص پیدا شده است تازه من راست‌ها را می‌گویم، [[دروغ]] که دیگر واویلاست. [[حدیث]] است که اگر کسی به [[برادر]] مؤمنش [[تهمت]] بزند، [[ایمان]] در [[روح]] او آب می‌شود آن‌چنان‌که نمک در آب حل می‌شود، ایمان برای شخص باقی نمی‌ماند اگر راست باشد، این به آن می‌گوید، آن به دیگری می‌گوید [و به تدریج شیوع پیدا می‌کند] اگر [[دروغ]] باشد که [[خدا]] می‌داند، همانی است که [[قرآن]] هرگز نمی‌خواهد. چرا [[غیبت]] کردن [[حرام]] است؟ برای اینکه [[بدبینی]] ایجاد می‌کند در حالی که غیبت کردن همان افشای بدی‌هاست؛ یعنی بدی‌های [[واقعی]] را بازگو کردن<ref>[[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، فلسفه اخلاق، ص۲۹.</ref>.		“فاحشه و فحشا” به هر [[عصیان]] شدیدی که [[قبح]] آن نزد [[عقل]] و [[شرع]] بین و آشکار باشد، اطلاق می‌شود. فحشا (با مد) در مقایسه با فحشا، معرف شدت بیشتری از [[انحراف]] است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۲، ص۷۳؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۳۶.</ref>. به بیان دیگر، به هر گناهی که حد اعلای شناعت و [[زشتی]] را داشته باشد مانند [[زنا]]، لواط و امثال آن، اطلاق می‌شود<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۸، ص۱۰۶.</ref>؛ همچنین [[قرآن کریم]] در بسط کلمه فاحشه از [[عقوق والدین]]، [[بدی]] به [[پدر]] و [[مادر]]، کشتن [[اولاد]]، کشتن [[مردم]] بی‌گناه، [[خوردن مال یتیم]] و امثال آن نام برده که [[عواطف]] غریزی هر [[انسانی]]، [[دعوت]] به اجتناب از آنها را [[تأیید]] می‌کند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۵۱.</ref>. واژه‌های فحشا و منکر و [[بغی]]، از نظر مصداق غالباً یکی هستند؛ یعنی کاری که فحشا باشد غالباً منکر هم هست و کاری که بغی باشد غالباً فحشا و منکر نیز هست؛ پس [[نهی]] از فحشا و منکر و بغی امر به [[اتحاد]] مجتمع است تا اجزای آن یکدیگر را از خود بدانند و [[اعمال]] افراد همه یکنواخت باشد، بعضی بر بعضی دیگر [[استعلا]] نکند، و دست [[ستم]] به سوی یکدیگر دراز ننمایند، و از یکدیگر جز خوبی، یعنی عملی که آن را می‌شناسند نبینند. در این هنگام است که [[رحمت]] در آنان جای‌گیر گشته و همه به هم [[محبت]] و [[الفت]] می‌ورزند<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۴۸۱.</ref>. [[شهید مطهری]] نیز ضمن [[تفسیر]] “اشاعه فحشا” به نشر مطلق [[زشتی‌ها]]، در توضیح برخی پیامدهای فردی و [[اجتماعی]] آن می‌نویسد: [[قرآن]] فوق‌العاده شدید نهی می‌کند از اینکه فحشا یعنی زشتی‌های [[مسلمانان]]، حتی زشتی‌های واقعی‌شان پخش بشود. [برخی] [[خدا]] نکند که یک وقت اطلاع پیدا کنند که لغزشی در فلان شخص پیدا شده است تازه من راست‌ها را می‌گویم، [[دروغ]] که دیگر واویلاست. [[حدیث]] است که اگر کسی به [[برادر]] مؤمنش [[تهمت]] بزند، [[ایمان]] در [[روح]] او آب می‌شود آن‌چنان‌که نمک در آب حل می‌شود، ایمان برای شخص باقی نمی‌ماند اگر راست باشد، این به آن می‌گوید، آن به دیگری می‌گوید [و به تدریج شیوع پیدا می‌کند] اگر [[دروغ]] باشد که [[خدا]] می‌داند، همانی است که [[قرآن]] هرگز نمی‌خواهد. چرا [[غیبت]] کردن [[حرام]] است؟ برای اینکه [[بدبینی]] ایجاد می‌کند در حالی که غیبت کردن همان افشای بدی‌هاست؛ یعنی بدی‌های [[واقعی]] را بازگو کردن<ref>[[مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی]]، فلسفه اخلاق، ص۲۹.</ref>.

	و در موضعی دیگر، با تخصیص فحشا به [[گناهان]] خاص، بر آن است که شیوع فحشا، در [[جامعه]]، مهم‌ترین ابزار برای سست‌کردن عزیمت [[مردانگی]] [[مردم]] است<ref>مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، ج۴، ص۴۹.</ref>. [[اسلام]] با [[هدف]] [[زمینه‌سازی]] برای تعالی [[روحی]] و [[معنوی]] [[انسان‌ها]] و [[تأمین منافع]] و [[مصالح]] فردی و جمعی آنها و نیز پاکیزه‌سازی فضای [[اجتماعی]] از مطلق فحشا و منکر [[نهی]] کرده است و با هدف [[تأمین امنیت]] جنسی، سالم‌سازی [[روابط]]، از میان بردن زمینه کامجویی‌های غیرمجاز، علاوه بر ممنوعیت اکید فحشا و [[همجنس‌گرایی]] و سایر طرق ارضا، [[ازدواج]] [[مشروع]] را با هدف سامان‌دهی [[روابط جنسی]]، تثبیت [[خانواده]]، تولید [[نسل]] و استمرار [[حیات]] جامعه تشریح کرده است؛ از این‌رو، فحشا نیز چه به معنای عام و چه به معنای خاص آن، بخش چشمگیری از [[انحراف‌های اخلاقی]] شایع که متأسفانه در عصر و [[زمان]] حاضر رواج، گسترش و تنوع بی‌حدوحصری یافته است را شامل می‌شود.		و در موضعی دیگر، با تخصیص فحشا به [[گناهان]] خاص، بر آن است که شیوع فحشا، در [[جامعه]]، مهم‌ترین ابزار برای سست‌کردن عزیمت [[مردانگی]] [[مردم]] است<ref>مرتضی مطهری\|مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، ج۴، ص۴۹.</ref>. [[اسلام]] با [[هدف]] [[زمینه‌سازی]] برای تعالی [[روحی]] و [[معنوی]] [[انسان‌ها]] و [[تأمین منافع]] و [[مصالح]] فردی و جمعی آنها و نیز پاکیزه‌سازی فضای [[اجتماعی]] از مطلق فحشا و منکر [[نهی]] کرده است و با هدف [[تأمین امنیت]] جنسی، سالم‌سازی [[روابط]]، از میان بردن زمینه کامجویی‌های غیرمجاز، علاوه بر ممنوعیت اکید فحشا و [[همجنس‌گرایی]] و سایر طرق ارضا، [[ازدواج]] [[مشروع]] را با هدف سامان‌دهی [[روابط جنسی]]، تثبیت [[خانواده]]، تولید [[نسل]] و استمرار [[حیات]] جامعه تشریح کرده است؛ از این‌رو، فحشا نیز چه به معنای عام و چه به معنای خاص آن، بخش چشمگیری از [[انحراف‌های اخلاقی]] شایع که متأسفانه در عصر و [[زمان]] حاضر رواج، گسترش و تنوع بی‌حدوحصری یافته است را شامل می‌شود.

	==آیات قرآنی مرتبط==		== آیات قرآنی مرتبط ==
	# نهی از نزدیک شدن به [[کارهای زشت]] آشکار و پنهان: {{متن قرآن\|وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ}}<ref>«و زشتکاری‌های آشکار و پنهان نزدیک نشوید» سوره انعام، آیه ۱۵۱.</ref>.		# نهی از نزدیک شدن به [[کارهای زشت]] آشکار و پنهان: {{متن قرآن\|وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ}}<ref>«و زشتکاری‌های آشکار و پنهان نزدیک نشوید» سوره انعام، آیه ۱۵۱.</ref>.
	# نهی صریح از ارتکاب [[زشتی‌ها]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن و ادای (حقّ) خویشاوند، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و افزونجویی، باز می‌دارد؛ به شما اندرز می‌دهد باشد که شما پند گیرید» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>.		# نهی صریح از ارتکاب [[زشتی‌ها]]: {{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن و ادای (حقّ) خویشاوند، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و افزونجویی، باز می‌دارد؛ به شما اندرز می‌دهد باشد که شما پند گیرید» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>.
	#ممنوعیت ارتکاب مطلق [[زشتی‌ها]] در [[دین]]: {{متن قرآن\|إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ...}}<ref>«بگو جز این نیست که پروردگارم زشتکاری‌های آشکار و پنهان و گناه و افزونجویی ناروا را حرام کرده است» سوره اعراف، آیه ۳۳.</ref>.		# ممنوعیت ارتکاب مطلق [[زشتی‌ها]] در [[دین]]: {{متن قرآن\|إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ...}}<ref>«بگو جز این نیست که پروردگارم زشتکاری‌های آشکار و پنهان و گناه و افزونجویی ناروا را حرام کرده است» سوره اعراف، آیه ۳۳.</ref>.
	#در آیاتی نیز، اجتناب از زشتی‌ها به عنوان یکی از اوصاف [[مؤمنان]] برجسته معرفی شده است<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ}} «و (نیز برای) کسانی که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌گزینند و چون به خشم آیند درمی‌گذرند» سوره شوری، آیه ۳۷.</ref>. نقش [[شیطان]] در [[ترغیب]] و [[تشویق]] به ارتکاب زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} «شیطان شما را از تنگدستی می‌هراساند و به کار زشت وا می‌دارد و خداوند شما را به آمرزش و بخششی از سوی خویش نوید می‌دهد؛ و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۶۸.</ref> و متقابلاً امر به [[اقامه نماز]] به عنوان راهی برای دور ماندن از زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ}} «آنچه از این کتاب بر تو وحی شده است بخوان و نماز را بپا دار که نماز از کار زشت و کار ناپسند باز می‌دارد و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است و خداوند می‌داند که چه انجام می‌دهید» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> نیز در برخی [[آیات]] تصریح شده است. زشت‌کاران و ناشران زشتی‌ها در [[جامعه]] مؤمنان نیز به [[عذاب]] دردناک [[دنیوی]] و [[اخروی]] [[بشارت]] یافته‌اند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}} «بی‌گمان کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان، (تهمت) کار زشت شایع شود عذابی دردناک در این جهان و در جهان واپسین خواهند داشت و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره نور، آیه ۱۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۰.</ref>		# در آیاتی نیز، اجتناب از زشتی‌ها به عنوان یکی از اوصاف [[مؤمنان]] برجسته معرفی شده است<ref>{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ}} «و (نیز برای) کسانی که از گناهان بزرگ و کارهای زشت دوری می‌گزینند و چون به خشم آیند درمی‌گذرند» سوره شوری، آیه ۳۷.</ref>. نقش [[شیطان]] در [[ترغیب]] و [[تشویق]] به ارتکاب زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} «شیطان شما را از تنگدستی می‌هراساند و به کار زشت وا می‌دارد و خداوند شما را به آمرزش و بخششی از سوی خویش نوید می‌دهد؛ و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره بقره، آیه ۲۶۸.</ref> و متقابلاً امر به [[اقامه نماز]] به عنوان راهی برای دور ماندن از زشتی‌ها<ref>{{متن قرآن\|اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ}} «آنچه از این کتاب بر تو وحی شده است بخوان و نماز را بپا دار که نماز از کار زشت و کار ناپسند باز می‌دارد و به راستی یادکرد خداوند (از هر چیز) بزرگ‌تر است و خداوند می‌داند که چه انجام می‌دهید» سوره عنکبوت، آیه ۴۵.</ref> نیز در برخی [[آیات]] تصریح شده است. زشت‌کاران و ناشران زشتی‌ها در [[جامعه]] مؤمنان نیز به [[عذاب]] دردناک [[دنیوی]] و [[اخروی]] [[بشارت]] یافته‌اند<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ}} «بی‌گمان کسانی که دوست دارند درباره مؤمنان، (تهمت) کار زشت شایع شود عذابی دردناک در این جهان و در جهان واپسین خواهند داشت و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید» سوره نور، آیه ۱۹.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۰.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==