فدک از دیدگاه اهل سنت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* اقرار مورخان مکتب خلفا بر ارث بردن از پیامبر {{صل}} */

2025-02-12T04:28:46Z

اقرار مورخان مکتب خلفا بر ارث بردن از پیامبر {{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۸
خط ۷:		خط ۷:

	== [[اقرار]] مورخان [[مکتب خلفا]] بر [[ارث]] بردن از [[پیامبر]] {{صل}} ==		== [[اقرار]] مورخان [[مکتب خلفا]] بر [[ارث]] بردن از [[پیامبر]] {{صل}} ==
	در کتاب‌های [[تاریخی]] مکتب خلفا، [[بازار]] مکاره‌ای از [[دروغ]] و [[جعل]] در [[تاریخ اسلام]] به وجود آمده<ref>البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۸۵؛ ترکة النبی، ص۸۶ (این دو به عنوان نمونه بیان شده‌اند.)</ref> که حیرت‌آور است. خوشبختانه اسنادی در دست است که جای هیچ‌گونه تردیدی ندارد معتبرترین کتاب‌های [[مکتب خلافت]] آن را نقل کرده‌اند.		در کتاب‌های [[تاریخی]] مکتب خلفا، [[بازار]] مکاره‌ای از [[دروغ]] و جعل در تاریخ اسلام به وجود آمده<ref>البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۸۵؛ ترکة النبی، ص۸۶ (این دو به عنوان نمونه بیان شده‌اند.)</ref> که حیرت‌آور است. خوشبختانه اسنادی در دست است که جای هیچ‌گونه تردیدی ندارد معتبرترین کتاب‌های [[مکتب خلافت]] آن را نقل کرده‌اند.

	اما سوال اساسی اینجاست که اگر [[فدک]] از [[اموال]] [[زهرای مرضیه]] {{س}} نبوده است و حتی ارث نبوده است و پیامبر آن را به عنوان [[صدقه]] برای [[مسلمانان]] به جای گذاشته است و ارث پیامبر به [[ذوی‌القربی]] نبوده است، چرا [[پیروان]] [[سقیفه]] به ادعای خود پایبند نبودند و همان کسانی که سالیان دراز می‌گفتند پیامبر ارثی به جای نمی‌گذارد، اجازه ندادند [[پیکر مطهر]] [[امام مجتبی]] {{ع}} در [[خانه پیامبر]] [[دفن]] شود و خانه پیامبر را [[خانه]] خود و ارث پیامبر به خود می‌دانستند؟		اما سوال اساسی اینجاست که اگر [[فدک]] از [[اموال]] [[زهرای مرضیه]] {{س}} نبوده است و حتی ارث نبوده است و پیامبر آن را به عنوان [[صدقه]] برای [[مسلمانان]] به جای گذاشته است و ارث پیامبر به [[ذوی‌القربی]] نبوده است، چرا [[پیروان]] [[سقیفه]] به ادعای خود پایبند نبودند و همان کسانی که سالیان دراز می‌گفتند پیامبر ارثی به جای نمی‌گذارد، اجازه ندادند پیکر مطهر [[امام مجتبی]] {{ع}} در [[خانه پیامبر]] [[دفن]] شود و خانه پیامبر را [[خانه]] خود و ارث پیامبر به خود می‌دانستند؟

	مورد اول: [[یعقوبی]] در [[تاریخ]] خود می‌نویسد: وقتی [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} از [[دنیا]] رفت و خواستند [[امام حسن]] {{ع}} را که [[فرزند پیامبر]] بود در خانه و در کنار [[پیامبر اسلام]] دفن کنند، [[عایشه]] در حالی که سوار بر قاطر خاکستری رنگی شده بود، گفت: این خانه من است و به هیچ کس اجازه (دفن) نمی‌دهم! [[قاسم بن محمد بن ابی بکر]] جلو آمد<ref>در برخی نقل‌ها آمده است که محمد بن حنفیه این جمله را به عایشه گفته است (اعلام الوری، ج۱، ص۲۱۲).</ref> و گفت: ای عمه، ما هنوز سرهای خود را از [[ننگ]] [[روز]] شتر سرخ، [[جنگ جمل]] نشسته‌ایم؛ حالا تو می‌خواهی که [[مردم]] بگویند: روز قاطر خاکستری؟ ناگزیر عایشه بازگشت<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۲۵.</ref>.		مورد اول: [[یعقوبی]] در [[تاریخ]] خود می‌نویسد: وقتی [[امام حسن مجتبی]] {{ع}} از [[دنیا]] رفت و خواستند [[امام حسن]] {{ع}} را که [[فرزند پیامبر]] بود در خانه و در کنار [[پیامبر اسلام]] دفن کنند، [[عایشه]] در حالی که سوار بر قاطر خاکستری رنگی شده بود، گفت: این خانه من است و به هیچ کس اجازه (دفن) نمی‌دهم! [[قاسم بن محمد بن ابی بکر]] جلو آمد<ref>در برخی نقل‌ها آمده است که محمد بن حنفیه این جمله را به عایشه گفته است (اعلام الوری، ج۱، ص۲۱۲).</ref> و گفت: ای عمه، ما هنوز سرهای خود را از [[ننگ]] [[روز]] شتر سرخ، [[جنگ جمل]] نشسته‌ایم؛ حالا تو می‌خواهی که [[مردم]] بگویند: روز قاطر خاکستری؟ ناگزیر عایشه بازگشت<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۲۵.</ref>.

Bahmani: /* پانویس */

2022-12-09T07:39:38Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۹
خط ۹۷:		خط ۹۷:

	[[رده:فدک]]		[[رده:فدک]]
	~~[[رده:حضرت فاطمه]]~~

Wasity: جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

2022-10-26T13:33:06Z

جایگزینی متن - 'عمربن' به 'عمر بن'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	پس چطور می‌توان توجیه کرد که عایشه، از طرفی اجازه نمی‌دهد که پیکر [[فرزند پیامبر]] در خانه‌ای که نه مهر او و نه ارث اوست [[دفن]] شود؟ اما اجازه می‌دهد [[خویشان]] و [[نزدیکان]] خودش در کنار پیامبر دفن شوند؟		پس چطور می‌توان توجیه کرد که عایشه، از طرفی اجازه نمی‌دهد که پیکر [[فرزند پیامبر]] در خانه‌ای که نه مهر او و نه ارث اوست [[دفن]] شود؟ اما اجازه می‌دهد [[خویشان]] و [[نزدیکان]] خودش در کنار پیامبر دفن شوند؟

	مورد دوم: از [[عمرو بن میمون]] نقل شده است: ~~عمربن~~ خطاب به فرزندش عبدالله گفت: نزد [[ام المؤمنین]] [[عایشه]] برو و بگو: [[عمر]] [[سلام]] می‌رساند و از شما اجازه می‌خواهد که در کنار [[پیامبر خدا]] و رفیقش [[ابوبکر]] به [[خاک]] سپرده شود. عبدالله نزد عایشه رفته سلام کرد و به او گفت: عمر خدمتتان سلام می‌رساند و از شما می‌خواهد که اجازه بدهید او را نزد پیامبر خدا و ابوبکر به خاک بسپارند. عایشه گفت: آنجا را برای [[دفن]] خودم در نظر گرفته بودم ولی اکنون او را بر خود ترجیح می‌دهم.		مورد دوم: از [[عمرو بن میمون]] نقل شده است: عمر بن خطاب به فرزندش عبدالله گفت: نزد [[ام المؤمنین]] [[عایشه]] برو و بگو: [[عمر]] [[سلام]] می‌رساند و از شما اجازه می‌خواهد که در کنار [[پیامبر خدا]] و رفیقش [[ابوبکر]] به [[خاک]] سپرده شود. عبدالله نزد عایشه رفته سلام کرد و به او گفت: عمر خدمتتان سلام می‌رساند و از شما می‌خواهد که اجازه بدهید او را نزد پیامبر خدا و ابوبکر به خاک بسپارند. عایشه گفت: آنجا را برای [[دفن]] خودم در نظر گرفته بودم ولی اکنون او را بر خود ترجیح می‌دهم.

	عبدالله برگشت و [[مردم]] وقتی او را دیدند گفتند: عبدالله دارد می‌آید! عمر پرسید: چه خبر؟ عبدالله گفت: آنچه را که [[امیرالمؤمنین]] می‌خواست اجازه داد. عمر گفت: هیچ چیزی برای من مهم‌تر از این [[مدفن]] نبود؛ پس هرگاه من از [[دنیا]] رفتم جنازه‌ام را به سوی [[خانه پیامبر]] ببرید و اگر عایشه از نظرش برگشت و مانع شد، مرا به [[قبرستان]] [[مسلمانان]] برده و در آنجا دفن نمایید<ref>صحیح البخاری، ج۲، ص۱۰۳، ش۱۳۹۲.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۸۸.</ref>		عبدالله برگشت و [[مردم]] وقتی او را دیدند گفتند: عبدالله دارد می‌آید! عمر پرسید: چه خبر؟ عبدالله گفت: آنچه را که [[امیرالمؤمنین]] می‌خواست اجازه داد. عمر گفت: هیچ چیزی برای من مهم‌تر از این [[مدفن]] نبود؛ پس هرگاه من از [[دنیا]] رفتم جنازه‌ام را به سوی [[خانه پیامبر]] ببرید و اگر عایشه از نظرش برگشت و مانع شد، مرا به [[قبرستان]] [[مسلمانان]] برده و در آنجا دفن نمایید<ref>صحیح البخاری، ج۲، ص۱۰۳، ش۱۳۹۲.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۸۸.</ref>

Bahmani: /* نقدی بر نظریات ابن تیمیه در رد فضائل دختر پیامبر {{صل}} */

2022-10-17T08:12:57Z

نقدی بر نظریات ابن تیمیه در رد فضائل دختر پیامبر {{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۲
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	این [[روایات]] بیانگر جایگاه والا و رفیع دختر پیامبر {{صل}} است تا آنجا که [[خداوند]] به خاطر ایشان [[خشنود]] و [[غضبناک]] می‌شود.		این [[روایات]] بیانگر جایگاه والا و رفیع دختر پیامبر {{صل}} است تا آنجا که [[خداوند]] به خاطر ایشان [[خشنود]] و [[غضبناک]] می‌شود.

	=== بررسی [[اشکال سندی]] [[روایات]] ===		=== بررسی اشکال سندی [[روایات]] ===
	[[ابن تیمیه]] که در خدشه کردن روایات [[فضائل اهل بیت]] {{عم}} ید طولا و [[تعصب]] خاصی دارد، که در گذشته نمونه‌هایی از آن را از نظر گذراندیم، در اینجا هم این [[حدیث]] را [[انکار]] کرده است. او ادعا دارد این [[روایت]] در کتب معروفه نیامده است، سند حسن یا صحیحی ندارد، همچنین [[متن حدیث]]، [[فضیلت]] خاصی را [[اثبات]] نمی‌کند<ref>منهاج السنة النبویة، ج۴، ص۲۴۸.</ref>. با مراجعه به کتب ابن تیمیه می‌توان منظور او از کتب معروفه را به دست آورد.		[[ابن تیمیه]] که در خدشه کردن روایات [[فضائل اهل بیت]] {{عم}} ید طولا و [[تعصب]] خاصی دارد، که در گذشته نمونه‌هایی از آن را از نظر گذراندیم، در اینجا هم این [[حدیث]] را [[انکار]] کرده است. او ادعا دارد این [[روایت]] در کتب معروفه نیامده است، سند حسن یا صحیحی ندارد، همچنین [[متن حدیث]]، [[فضیلت]] خاصی را [[اثبات]] نمی‌کند<ref>منهاج السنة النبویة، ج۴، ص۲۴۸.</ref>. با مراجعه به کتب ابن تیمیه می‌توان منظور او از کتب معروفه را به دست آورد.

خط ۵۴:		خط ۵۴:

	اما [[شاهد]] هستیم روایت مورد بحث ما در کتب معروف با [[راویان]] و مؤلفان مورد [[اعتماد]] ابن تیمیه همچون بخاری و [[طبرانی]] و... وجود دارد. مثلاً هم ایشان درباره [[طبرانی]] می‌نویسد: {{عربی\|فهولاء و امثالهم اعلم باحوال رسول الله من غیرهم}}<ref>منهاج السنة النبویة، ج۷، ص۴۲۸.</ref>.		اما [[شاهد]] هستیم روایت مورد بحث ما در کتب معروف با [[راویان]] و مؤلفان مورد [[اعتماد]] ابن تیمیه همچون بخاری و [[طبرانی]] و... وجود دارد. مثلاً هم ایشان درباره [[طبرانی]] می‌نویسد: {{عربی\|فهولاء و امثالهم اعلم باحوال رسول الله من غیرهم}}<ref>منهاج السنة النبویة، ج۷، ص۴۲۸.</ref>.
	بنابراین [[حدیث]] مذکور از حیث سند و [[راویان]] و کتبی که به ذکر این حدیث پرداخته‌اند در نهایت اعتبار است.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۹۲.</ref>

	=== اعتبار [[غضب]] [[دختر پیامبر]] در مورد [[حق]] [[سابقون]] ===		بنابراین [[حدیث]] مذکور از حیث سند و [[راویان]] و کتبی که به ذکر این حدیث پرداخته‌اند در نهایت اعتبار است<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۹۲.</ref>.

			=== اعتبار [[غضب]] [[دختر پیامبر]] در مورد [[حق]] سابقون ===
	اما [[ابن تیمیه]] خدشه دیگری به دلالت این حدیث کرده است: او می‌گوید: ما می‌دانیم که [[عمر]] و [[ابوبکر]] و [[عثمان]] و علی و [[طلحه]] و [[زبیر]] و [[عبدالرحمن]] از کسانی هستند که [[خدا]] از آنان [[راضی]] است؛ چراکه ایشان از زمره {{متن قرآن\|السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ}}<ref>منظور آیه ۱۰۰ سوره توبه می‌باشد: {{متن قرآن\|وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}} «و خداوند از نخستین پیش‌آهنگان مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کرده‌اند خشنود است و آنها نیز از وی خشنودند و او برای آنان بوستان‌هایی فراهم آورده که جویبارها در بن آنها روان است، هماره در آن جاودانند، رستگاری سترگ، این است» سوره توبه، آیه ۱۰۰.</ref> و از کسانی هستند که در «[[بیعت رضوان]]»<ref>منظور آیه ۱۸ سوره فتح می‌باشد: {{متن قرآن\|لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا}} «به راستی خداوند از مؤمنان خشنود شد هنگامی که با تو در زیر آن درخت بیعت می‌کردند پس آنچه در دل داشتند معلوم داشت، از این رو آرامش را بر آنها فرو فرستاد و به پیروزی زودرسی پاداششان داد» سوره فتح، آیه ۱۸.</ref> [[خدای متعال]] از ایشان راضی شده است، وقتی [[پیامبر]] از [[دنیا]] رفت از ایشان راضی بود. پس کسی که خدا و رسولش از او راضی هستند، {{عربی\|لا یضره غصب أحد من الخلق علیه}}: غضب و [[ناراحتی]] هیچ شخص دیگری نمی‌تواند به ایشان ضرر برساند، هرکس که باشد<ref>منهاج السنة النبویة، ج۴، ص۲۴۹.</ref>.		اما [[ابن تیمیه]] خدشه دیگری به دلالت این حدیث کرده است: او می‌گوید: ما می‌دانیم که [[عمر]] و [[ابوبکر]] و [[عثمان]] و علی و [[طلحه]] و [[زبیر]] و [[عبدالرحمن]] از کسانی هستند که [[خدا]] از آنان [[راضی]] است؛ چراکه ایشان از زمره {{متن قرآن\|السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ}}<ref>منظور آیه ۱۰۰ سوره توبه می‌باشد: {{متن قرآن\|وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ}} «و خداوند از نخستین پیش‌آهنگان مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کرده‌اند خشنود است و آنها نیز از وی خشنودند و او برای آنان بوستان‌هایی فراهم آورده که جویبارها در بن آنها روان است، هماره در آن جاودانند، رستگاری سترگ، این است» سوره توبه، آیه ۱۰۰.</ref> و از کسانی هستند که در «[[بیعت رضوان]]»<ref>منظور آیه ۱۸ سوره فتح می‌باشد: {{متن قرآن\|لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا}} «به راستی خداوند از مؤمنان خشنود شد هنگامی که با تو در زیر آن درخت بیعت می‌کردند پس آنچه در دل داشتند معلوم داشت، از این رو آرامش را بر آنها فرو فرستاد و به پیروزی زودرسی پاداششان داد» سوره فتح، آیه ۱۸.</ref> [[خدای متعال]] از ایشان راضی شده است، وقتی [[پیامبر]] از [[دنیا]] رفت از ایشان راضی بود. پس کسی که خدا و رسولش از او راضی هستند، {{عربی\|لا یضره غصب أحد من الخلق علیه}}: غضب و [[ناراحتی]] هیچ شخص دیگری نمی‌تواند به ایشان ضرر برساند، هرکس که باشد<ref>منهاج السنة النبویة، ج۴، ص۲۴۹.</ref>.

	در جواب می‌گوییم:		در جواب می‌گوییم:

	اولاً: [[سبقت]] و اولیت که [[آیه]] اول در مورد [[مهاجرین]] و [[انصار]] گفته است، نسبت به چه چیز است؟ آیا می‌تواند نسبت به چیزی جز [[ایمان]] و [[اسلام]] باشد؟ [[سبقت در ایمان]] و اسلام و اولیت در ایمان و اسلام است که می‌تواند هر فضیلتی را به دنبال داشته باشد، این [[سبقت]] و اولیت نیاز به [[اثبات]] با دلیل دارد. اگر دلیل مشخص و صریح [[قرآنی]] بود چه بهتر، اگر نبود [[دلیل روایی]] مسلم و [[قطعی]] لازم است که یکی از علائم آن این است که [[فریقین]] آن را پذیرفته باشند.		اولاً: [[سبقت]] و اولیت که [[آیه]] اول در مورد [[مهاجرین]] و [[انصار]] گفته است، نسبت به چه چیز است؟ آیا می‌تواند نسبت به چیزی جز [[ایمان]] و [[اسلام]] باشد؟ [[سبقت در ایمان]] و اسلام و اولیت در ایمان و اسلام است که می‌تواند هر فضیلتی را به دنبال داشته باشد، این [[سبقت]] و اولیت نیاز به [[اثبات]] با دلیل دارد. اگر دلیل مشخص و صریح [[قرآنی]] بود چه بهتر، اگر نبود [[دلیل روایی]] مسلم و [[قطعی]] لازم است که یکی از علائم آن این است که [[فریقین]] آن را پذیرفته باشند.

	ثانیاً: یقیناً [[تمجید]] و [[ستایش]] [[خدای متعال]] در [[بیعت رضوان]] از همگی افراد [[بیعت کننده]] نبوده است و [[آیه شریفه]] مربوط به [[جمعیت]] [[غالب]] [[بیعت کنندگان]] است، نه به همه افراد آنان. بنابراین نمی‌توان با این آیه به [[فضیلت]] شخص خاصی استناد کرد و بهترین [[شاهد]] این است که در آن [[روز]] جمعیتی بالغ بر ۱۴۰۰ نفر که به [[حدیبیه]] آمده بودند با [[پیامبر]] [[بیعت]] کردند<ref>السیرة النبویة، ج۲، ص۳۲۲ و ۳۱۵؛ الکشاف (زمخشری)، ج۴، ص۲۴۰؛ تفسیر قرآن العظیم (ابن کثیر)، ج۷، ص۳۱۵.</ref>. عبدالله ابن اُبی ([[رهبر]] [[منافقان]] که با [[نفاق]] از [[دنیا]] رفت) و برخی [[پیروان]] او نیز در زمره بیعت کنندگان بودند؛ و [[عبدالله بن اُبی]] در [[تاریخ]] کاملاً برای ما معلوم الحال است. بنابراین بیعت او و یارانش بدان معنا نیست که آنها مؤمنند، خدای متعال با این بیعت از آنها برای همیشه از ایشان [[راضی]] شده است. اینها توجه نکرده‌اند در صدر آیه شریفه یک قید اساسی برای [[رضایت الهی]] آورده شده که آن ایمان است؛ {{متن قرآن\|لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«به راستی خداوند از مؤمنان خشنود شد هنگامی که با تو در زیر آن درخت بیعت می‌کردند پس آنچه در دل داشتند معلوم داشت، از این رو آرامش را بر آنها فرو فرستاد و به پیروزی زودرسی پاداششان داد» سوره فتح، آیه ۱۸.</ref> پس این افراد به طور تخصصی از [[آیه]] بیرون هستند، یعنی اصلاً در شمار افراد مشمول [[آیه شریفه]] نیستند. پس برخورداری از [[فضیلت]] [[رضایت خدای متعال]] بسته به [[اثبات]] [[ایمان]] در افراد حاضر در این [[بیعت]] است<ref>{{عربی\|انه رضی عن الذین بایعوا تحت الشجرة النبی {{صل}} و کانوا مؤمنین فی الوقت الذی بایعوه فعلم ما فی قلوبهم من إیمان و نفاق فرضی عن المؤمنین و سخط علی المنافقین}}؛ التبیان (شیخ طوسی)، ج۹، ص۳۲۸؛ المیزان، ج۹، ص۳۷۶.</ref>.		ثانیاً: یقیناً [[تمجید]] و [[ستایش]] [[خدای متعال]] در [[بیعت رضوان]] از همگی افراد [[بیعت کننده]] نبوده است و [[آیه شریفه]] مربوط به [[جمعیت]] [[غالب]] [[بیعت کنندگان]] است، نه به همه افراد آنان. بنابراین نمی‌توان با این آیه به [[فضیلت]] شخص خاصی استناد کرد و بهترین [[شاهد]] این است که در آن [[روز]] جمعیتی بالغ بر ۱۴۰۰ نفر که به [[حدیبیه]] آمده بودند با [[پیامبر]] [[بیعت]] کردند<ref>السیرة النبویة، ج۲، ص۳۲۲ و ۳۱۵؛ الکشاف (زمخشری)، ج۴، ص۲۴۰؛ تفسیر قرآن العظیم (ابن کثیر)، ج۷، ص۳۱۵.</ref>. عبدالله ابن اُبی ([[رهبر]] [[منافقان]] که با [[نفاق]] از [[دنیا]] رفت) و برخی [[پیروان]] او نیز در زمره بیعت کنندگان بودند؛ و [[عبدالله بن اُبی]] در [[تاریخ]] کاملاً برای ما معلوم الحال است. بنابراین بیعت او و یارانش بدان معنا نیست که آنها مؤمنند، خدای متعال با این بیعت از آنها برای همیشه از ایشان [[راضی]] شده است. اینها توجه نکرده‌اند در صدر آیه شریفه یک قید اساسی برای [[رضایت الهی]] آورده شده که آن ایمان است؛ {{متن قرآن\|لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«به راستی خداوند از مؤمنان خشنود شد هنگامی که با تو در زیر آن درخت بیعت می‌کردند پس آنچه در دل داشتند معلوم داشت، از این رو آرامش را بر آنها فرو فرستاد و به پیروزی زودرسی پاداششان داد» سوره فتح، آیه ۱۸.</ref> پس این افراد به طور تخصصی از [[آیه]] بیرون هستند، یعنی اصلاً در شمار افراد مشمول [[آیه شریفه]] نیستند. پس برخورداری از [[فضیلت]] [[رضایت خدای متعال]] بسته به [[اثبات]] [[ایمان]] در افراد حاضر در این [[بیعت]] است<ref>{{عربی\|انه رضی عن الذین بایعوا تحت الشجرة النبی {{صل}} و کانوا مؤمنین فی الوقت الذی بایعوه فعلم ما فی قلوبهم من إیمان و نفاق فرضی عن المؤمنین و سخط علی المنافقین}}؛ التبیان (شیخ طوسی)، ج۹، ص۳۲۸؛ المیزان، ج۹، ص۳۷۶.</ref>.

	ثالثاً: [[ابن تیمیه]] افرادی را نام می‌برد، می‌گوید [[پیامبر]] از [[دنیا]] رفت در حالی که از ایشان [[راضی]] بود، ما می‌پرسیم: سند این ادعا کجاست؟ البته اسنادی با تعبیرات مختلف در کتاب‌ها و مآخذ مورد قبول او وجود دارد که چون [[مورد اتفاق]] [[فریقین]] نیست، قابل [[احتجاج]] نیست. تازه این [[رضایت]] ادعا شده بر فرض که [[سند معتبر]] داشته و وجود داشته باشد تا لحظه [[مرگ]] [[پیامبر اعظم]] است، اما [[انسان]] در هر لحظه ممکن است تغییری حتی گاه اساسی داشته باشد، این [[تغییر]] شخص را از رضایت خدای متعال به [[غضب]] [[ذات مقدس]] او برساند؛ زیرا فقط انسان [[معصوم]] از این گونه خطرات در [[حفظ]] و [[حراست]] [[الهی]] است که ابن تیمیه فقط پیامبر را معصوم می‌داند، نه هیچ کس دیگر را. بنابراین اگر حادثه‌ای توسط برخی از این افراد در مقابله با [[دختر پیامبر]] اتفاق افتاده باشد مثلاً [[مصادره]] [[فدک]] و سایر [[اموال]] ارثی پیامبر و... و این عمل دختر پیامبر را سخت [[غضبناک]] کرده باشد، ناگزیر [[سرنوشت]] آن کسان غضب و [[خشم الهی]] خواهد بود و ما اسناد آن را درگذشته بررسی کردیم.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۹۳.</ref>		ثالثاً: [[ابن تیمیه]] افرادی را نام می‌برد، می‌گوید [[پیامبر]] از [[دنیا]] رفت در حالی که از ایشان [[راضی]] بود، ما می‌پرسیم: سند این ادعا کجاست؟ البته اسنادی با تعبیرات مختلف در کتاب‌ها و مآخذ مورد قبول او وجود دارد که چون [[مورد اتفاق]] [[فریقین]] نیست، قابل [[احتجاج]] نیست. تازه این [[رضایت]] ادعا شده بر فرض که [[سند معتبر]] داشته و وجود داشته باشد تا لحظه [[مرگ]] [[پیامبر اعظم]] است، اما [[انسان]] در هر لحظه ممکن است تغییری حتی گاه اساسی داشته باشد، این [[تغییر]] شخص را از رضایت خدای متعال به [[غضب]] [[ذات مقدس]] او برساند؛ زیرا فقط انسان [[معصوم]] از این گونه خطرات در [[حفظ]] و [[حراست]] [[الهی]] است که ابن تیمیه فقط پیامبر را معصوم می‌داند، نه هیچ کس دیگر را. بنابراین اگر حادثه‌ای توسط برخی از این افراد در مقابله با [[دختر پیامبر]] اتفاق افتاده باشد مثلاً [[مصادره]] [[فدک]] و سایر [[اموال]] ارثی پیامبر و... و این عمل دختر پیامبر را سخت [[غضبناک]] کرده باشد، ناگزیر [[سرنوشت]] آن کسان غضب و [[خشم الهی]] خواهد بود و ما اسناد آن را درگذشته بررسی کردیم<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۹۳.</ref>.

	=== ملاک بودن غضب [[اولیای خدا]] ===		=== ملاک بودن غضب [[اولیای خدا]] ===
خط ۷۰:		خط ۷۲:
	غضبناک شدن [[خداوند]] از غضب [[حضرت زهرا]] {{س}}، [[پیروی]] خداوند از [[احساس]] یک [[بنده]] است؛ و پیروی خداوند از احساس یک بنده دون [[شأن]] و جایگاه خداوندی بوده و غیرممکن است.		غضبناک شدن [[خداوند]] از غضب [[حضرت زهرا]] {{س}}، [[پیروی]] خداوند از [[احساس]] یک [[بنده]] است؛ و پیروی خداوند از احساس یک بنده دون [[شأن]] و جایگاه خداوندی بوده و غیرممکن است.

	جواب: این ادعا مخالف [[آیات]] فراوانی از [[قرآن]] است. قرآن مکرر از [[اعمال]] و [[رفتاری]] از [[بندگان]] سخن می‌گوید که [[خشم]] یا [[رضایت الهی]] را به دنبال داشته است. [[قرآن]] درباره [[مردم مصر]] و [[پیروان]] [[قوم موسی]] می‌فرماید: چون خشم ما را بر انگیختند، از آنان [[انتقام]] گرفتیم؛ و نهایتاً همه را (در آب خروشان دریا) [[غرق]] کردیم<ref>{{متن قرآن\|فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ}} «و چون ما را به خشم آوردند از آنان انتقام گرفتیم و همه را غرق کردیم» سوره زخرف، آیه 55.</ref>.		جواب: این ادعا مخالف [[آیات]] فراوانی از [[قرآن]] است. قرآن مکرر از [[اعمال]] و [[رفتاری]] از [[بندگان]] سخن می‌گوید که [[خشم]] یا [[رضایت الهی]] را به دنبال داشته است. [[قرآن]] درباره [[مردم مصر]] و [[پیروان]] [[قوم موسی]] می‌فرماید: چون خشم ما را بر انگیختند، از آنان [[انتقام]] گرفتیم؛ و نهایتاً همه را (در آب خروشان دریا) [[غرق]] کردیم<ref>{{متن قرآن\|فَلَمَّا آسَفُونَا انْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ}} «و چون ما را به خشم آوردند از آنان انتقام گرفتیم و همه را غرق کردیم» سوره زخرف، آیه ۵۵.</ref>.

	چون (به دنبال [[آزار]] مستمرشان نسبت به [[موسی]]) از [[راه مستقیم]] [[منحرف]] شدند، [[خداوند]] هم دل‌هایشان را (از [[حق]]) منحرف کرد، خداوند [[مردم]] منحرف و نافرمان را [[هدایت]] نمی‌کند<ref>{{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ}} «و (یاد کن) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! چرا مرا آزار می‌دهید با آنکه می‌دانید من پیامبر خداوند به سوی شمایم؟ و چون (از حق) بگشتند خدا دل‌هایشان را بگردانید و خداوند قوم نافرمان را راهنمایی نمی‌کند» سوره صف، آیه ۵.</ref>.		چون (به دنبال [[آزار]] مستمرشان نسبت به [[موسی]]) از [[راه مستقیم]] [[منحرف]] شدند، [[خداوند]] هم دل‌هایشان را (از [[حق]]) منحرف کرد، خداوند [[مردم]] منحرف و نافرمان را [[هدایت]] نمی‌کند<ref>{{متن قرآن\|وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ}} «و (یاد کن) آنگاه را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من! چرا مرا آزار می‌دهید با آنکه می‌دانید من پیامبر خداوند به سوی شمایم؟ و چون (از حق) بگشتند خدا دل‌هایشان را بگردانید و خداوند قوم نافرمان را راهنمایی نمی‌کند» سوره صف، آیه ۵.</ref>.

Bahmani: /* بیزاری دختر پیامبر {{صل}} از غاصبان حکومت */

2022-10-17T08:11:23Z

بیزاری دختر پیامبر {{صل}} از غاصبان حکومت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	عبدالله برگشت و [[مردم]] وقتی او را دیدند گفتند: عبدالله دارد می‌آید! عمر پرسید: چه خبر؟ عبدالله گفت: آنچه را که [[امیرالمؤمنین]] می‌خواست اجازه داد. عمر گفت: هیچ چیزی برای من مهم‌تر از این [[مدفن]] نبود؛ پس هرگاه من از [[دنیا]] رفتم جنازه‌ام را به سوی [[خانه پیامبر]] ببرید و اگر عایشه از نظرش برگشت و مانع شد، مرا به [[قبرستان]] [[مسلمانان]] برده و در آنجا دفن نمایید<ref>صحیح البخاری، ج۲، ص۱۰۳، ش۱۳۹۲.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۸۸.</ref>		عبدالله برگشت و [[مردم]] وقتی او را دیدند گفتند: عبدالله دارد می‌آید! عمر پرسید: چه خبر؟ عبدالله گفت: آنچه را که [[امیرالمؤمنین]] می‌خواست اجازه داد. عمر گفت: هیچ چیزی برای من مهم‌تر از این [[مدفن]] نبود؛ پس هرگاه من از [[دنیا]] رفتم جنازه‌ام را به سوی [[خانه پیامبر]] ببرید و اگر عایشه از نظرش برگشت و مانع شد، مرا به [[قبرستان]] [[مسلمانان]] برده و در آنجا دفن نمایید<ref>صحیح البخاری، ج۲، ص۱۰۳، ش۱۳۹۲.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۸۸.</ref>

	== بیزاری [[دختر پیامبر]] {{صل}} از [[~~غاصبان~~ حکومت]] ==		== بیزاری [[دختر پیامبر]] {{صل}} از غاصبان [[حکومت]] ==
	عایشه طبق نقل [[بخاری]] و مسلم می‌گوید: [[فاطمه]] دختر پیامبر کسی را فرستاد، [[میراث]] خودش را از ابوبکر [[طلب]] کرد؛ یعنی خالصه [[پیامبر]] در [[مدینه]] شامل: [[اموال]] [[بنی نضیر]]، سپس [[فدک]] و باقیمانده‌ای از [[خمس]] [[خیبر]]. ابوبکر گفت: پیامبر فرموده است که ما [[ارث]] به جای نمی‌گذاریم، آنچه از ما باقی می‌ماند، [[صدقه]] است؛ لذا ابوبکر از اینکه به فاطمه چیزی بدهد [[امتناع]] ورزید.		عایشه طبق نقل [[بخاری]] و مسلم می‌گوید: [[فاطمه]] دختر پیامبر کسی را فرستاد، [[میراث]] خودش را از ابوبکر [[طلب]] کرد؛ یعنی خالصه [[پیامبر]] در [[مدینه]] شامل: [[اموال]] [[بنی نضیر]]، سپس [[فدک]] و باقیمانده‌ای از [[خمس]] [[خیبر]]. ابوبکر گفت: پیامبر فرموده است که ما [[ارث]] به جای نمی‌گذاریم، آنچه از ما باقی می‌ماند، [[صدقه]] است؛ لذا ابوبکر از اینکه به فاطمه چیزی بدهد [[امتناع]] ورزید.

Bahmani: /* بی‌زاری دختر پیامبر {{صل}} از غاصبان حکومت */

2022-10-17T08:11:09Z

بی‌زاری دختر پیامبر {{صل}} از غاصبان حکومت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	عبدالله برگشت و [[مردم]] وقتی او را دیدند گفتند: عبدالله دارد می‌آید! عمر پرسید: چه خبر؟ عبدالله گفت: آنچه را که [[امیرالمؤمنین]] می‌خواست اجازه داد. عمر گفت: هیچ چیزی برای من مهم‌تر از این [[مدفن]] نبود؛ پس هرگاه من از [[دنیا]] رفتم جنازه‌ام را به سوی [[خانه پیامبر]] ببرید و اگر عایشه از نظرش برگشت و مانع شد، مرا به [[قبرستان]] [[مسلمانان]] برده و در آنجا دفن نمایید<ref>صحیح البخاری، ج۲، ص۱۰۳، ش۱۳۹۲.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۸۸.</ref>		عبدالله برگشت و [[مردم]] وقتی او را دیدند گفتند: عبدالله دارد می‌آید! عمر پرسید: چه خبر؟ عبدالله گفت: آنچه را که [[امیرالمؤمنین]] می‌خواست اجازه داد. عمر گفت: هیچ چیزی برای من مهم‌تر از این [[مدفن]] نبود؛ پس هرگاه من از [[دنیا]] رفتم جنازه‌ام را به سوی [[خانه پیامبر]] ببرید و اگر عایشه از نظرش برگشت و مانع شد، مرا به [[قبرستان]] [[مسلمانان]] برده و در آنجا دفن نمایید<ref>صحیح البخاری، ج۲، ص۱۰۳، ش۱۳۹۲.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان\|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)\|جانشین پیامبر]]، ص ۴۸۸.</ref>

	== ~~بی‌زاری~~ [[دختر پیامبر]] {{صل}} از [[غاصبان حکومت]] ==		== بیزاری [[دختر پیامبر]] {{صل}} از [[غاصبان حکومت]] ==
	عایشه طبق نقل [[بخاری]] و مسلم می‌گوید: [[فاطمه]] دختر پیامبر کسی را فرستاد، [[میراث]] خودش را از ابوبکر [[طلب]] کرد؛ یعنی خالصه [[پیامبر]] در [[مدینه]] شامل: [[اموال]] [[بنی نضیر]]، سپس [[فدک]] و باقیمانده‌ای از [[خمس]] [[خیبر]]. ابوبکر گفت: پیامبر فرموده است که ما [[ارث]] به جای نمی‌گذاریم، آنچه از ما باقی می‌ماند، [[صدقه]] است؛ لذا ابوبکر از اینکه به فاطمه چیزی بدهد [[امتناع]] ورزید.		عایشه طبق نقل [[بخاری]] و مسلم می‌گوید: [[فاطمه]] دختر پیامبر کسی را فرستاد، [[میراث]] خودش را از ابوبکر [[طلب]] کرد؛ یعنی خالصه [[پیامبر]] در [[مدینه]] شامل: [[اموال]] [[بنی نضیر]]، سپس [[فدک]] و باقیمانده‌ای از [[خمس]] [[خیبر]]. ابوبکر گفت: پیامبر فرموده است که ما [[ارث]] به جای نمی‌گذاریم، آنچه از ما باقی می‌ماند، [[صدقه]] است؛ لذا ابوبکر از اینکه به فاطمه چیزی بدهد [[امتناع]] ورزید.

Bahmani: /* اقرار مورخان مکتب خلفا بر ارث بردن از پیامبر {{صل}} */

2022-10-17T08:10:28Z

اقرار مورخان مکتب خلفا بر ارث بردن از پیامبر {{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	== [[اقرار]] [[مورخان]] [[مکتب خلفا]] بر [[ارث]] بردن از [[پیامبر]] {{صل}} ==		== [[اقرار]] مورخان [[مکتب خلفا]] بر [[ارث]] بردن از [[پیامبر]] {{صل}} ==
	در کتاب‌های [[تاریخی]] مکتب خلفا، [[بازار]] مکاره‌ای از [[دروغ]] و [[جعل]] در [[تاریخ اسلام]] به وجود آمده<ref>البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۸۵؛ ترکة النبی، ص۸۶ (این دو به عنوان نمونه بیان شده‌اند.)</ref> که حیرت‌آور است. خوشبختانه اسنادی در دست است که جای هیچ‌گونه تردیدی ندارد معتبرترین کتاب‌های [[مکتب خلافت]] آن را نقل کرده‌اند.		در کتاب‌های [[تاریخی]] مکتب خلفا، [[بازار]] مکاره‌ای از [[دروغ]] و [[جعل]] در [[تاریخ اسلام]] به وجود آمده<ref>البدایة و النهایة، ج۸، ص۱۸۵؛ ترکة النبی، ص۸۶ (این دو به عنوان نمونه بیان شده‌اند.)</ref> که حیرت‌آور است. خوشبختانه اسنادی در دست است که جای هیچ‌گونه تردیدی ندارد معتبرترین کتاب‌های [[مکتب خلافت]] آن را نقل کرده‌اند.

Bahmani در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۹

2022-10-17T08:09:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = فدک		\| موضوع مرتبط = فدک
	\| عنوان مدخل = [[فدک]]		\| عنوان مدخل = فدک
	\| مداخل مرتبط = [[فدک در کلام اسلامی]] - [[فدک در تاریخ اسلامی]] - [[فدک در فقه سیاسی]] - [[فدک در معارف و سیره علوی]] - [[فدک در معارف و سیره فاطمی]] - [[فدک در معارف و سیره رضوی]] - [[فدک از دیدگاه اهل سنت]]		\| مداخل مرتبط = [[فدک در کلام اسلامی]] - [[فدک در تاریخ اسلامی]] - [[فدک در فقه سیاسی]] - [[فدک در معارف و سیره علوی]] - [[فدک در معارف و سیره فاطمی]] - [[فدک در معارف و سیره رضوی]] - [[فدک از دیدگاه اهل سنت]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:31:31Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:10:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = فدک		\| موضوع مرتبط = فدک
خط ۹۵:		خط ۹۴:

	[[رده:فدک]]		[[رده:فدک]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:حضرت فاطمه]]		[[رده:حضرت فاطمه]]