فدیه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۸

2024-03-02T07:28:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۶:		خط ۶:
	{{متن قرآن\|فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا}}<ref>«پس هرگاه با کافران (حربی) روبه‌رو شدید (آنان را) گردن بزنید تا چون آنها را از توان انداختید اسیر بگیرید و از آن پس یا منّت بگذارید (و آزادشان کنید) و یا سربها بگیرید تا جنگ، به پایان آید، (فرمان خداوند) چنین است و اگر خدا می‌خواست از آنان انتقام می‌گر» سوره محمد، آیه ۴.</ref>.		{{متن قرآن\|فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا}}<ref>«پس هرگاه با کافران (حربی) روبه‌رو شدید (آنان را) گردن بزنید تا چون آنها را از توان انداختید اسیر بگیرید و از آن پس یا منّت بگذارید (و آزادشان کنید) و یا سربها بگیرید تا جنگ، به پایان آید، (فرمان خداوند) چنین است و اگر خدا می‌خواست از آنان انتقام می‌گر» سوره محمد، آیه ۴.</ref>.

	«فدیه» [[مجازات مالی]] است که از منابع درآمد [[دولت اسلامی]] محسوب می‌شود و در [[راه خدا]] (مانند [[جنگ]]) و طبقات آسیب‌دیده [[اجتماع]] صرف می‌شود. درباره [[موارد مصرف]] فدیه (کفاره) در کتب [[فقهی]] بحث شده است.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۴۰.</ref>		«فدیه» [[مجازات مالی]] است که از منابع درآمد [[دولت اسلامی]] محسوب می‌شود و در [[راه خدا]] (مانند [[جنگ]]) و طبقات آسیب‌دیده [[اجتماع]] صرف می‌شود. درباره [[موارد مصرف]] فدیه (کفاره) در کتب [[فقهی]] بحث شده است<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص ۴۴۰.</ref>.

	== فدیه در قرآن ==		== فدیه در قرآن ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛		# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛
	# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛		# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛
	# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این ضمیر در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ~~ج۲،~~ ص ۳۵۷.</ref>.		# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این ضمیر در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۳۵۷.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۸

2024-03-02T07:28:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن]] \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن~~]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی~~]]\| پرسش مرتبط = ~~فدیه (پرسش)~~}}
	== معناشناسی ==		== معناشناسی ==
	«فدیه» به معنای عوض قرار دادن چیزی به جای چیز دیگر<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۴۰.</ref>، [[مالی]] که به جای چیزی پرداخت می‌شود؛ مانند [[آزادی]] [[اسیر]]، [[کفاره]] روزه ‌نگرفتن و شکستن [[سوگند]]. به آن بَلاگردان می‌گویند<ref>محسن معینی، «فدیه»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۵۴۹.</ref>.		«فدیه» به معنای عوض قرار دادن چیزی به جای چیز دیگر<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۴۰.</ref>، [[مالی]] که به جای چیزی پرداخت می‌شود؛ مانند [[آزادی]] [[اسیر]]، [[کفاره]] روزه ‌نگرفتن و شکستن [[سوگند]]. به آن بَلاگردان می‌گویند<ref>محسن معینی، «فدیه»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۵۴۹.</ref>.
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
	* [[فداء]]		* [[فداء]]
	* [[کفاره]]		* [[کفاره]]
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۳۱:		خط ۳۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~فدیه~~]]		[[رده:اصطلاحات فقهی]]

Wasity: /* منابع */

2023-07-26T12:32:58Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۲
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این ضمیر در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.		# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این ضمیر در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.

			== جستارهای وابسته ==
			* [[فداء]]
			* [[کفاره]]
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Wasity: /* مقدمه */

2023-07-26T12:31:42Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فدیه (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فدیه (پرسش)}}
	== ~~مقدمه~~ ==		== معناشناسی ==
			«فدیه» به معنای عوض قرار دادن چیزی به جای چیز دیگر<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۹، ص۴۰.</ref>، [[مالی]] که به جای چیزی پرداخت می‌شود؛ مانند [[آزادی]] [[اسیر]]، [[کفاره]] روزه ‌نگرفتن و شکستن [[سوگند]]. به آن بَلاگردان می‌گویند<ref>محسن معینی، «فدیه»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۵۴۹.</ref>.

			{{متن قرآن\|فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا}}<ref>«پس هرگاه با کافران (حربی) روبه‌رو شدید (آنان را) گردن بزنید تا چون آنها را از توان انداختید اسیر بگیرید و از آن پس یا منّت بگذارید (و آزادشان کنید) و یا سربها بگیرید تا جنگ، به پایان آید، (فرمان خداوند) چنین است و اگر خدا می‌خواست از آنان انتقام می‌گر» سوره محمد، آیه ۴.</ref>.

			«فدیه» [[مجازات مالی]] است که از منابع درآمد [[دولت اسلامی]] محسوب می‌شود و در [[راه خدا]] (مانند [[جنگ]]) و طبقات آسیب‌دیده [[اجتماع]] صرف می‌شود. درباره [[موارد مصرف]] فدیه (کفاره) در کتب [[فقهی]] بحث شده است.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۴۰.</ref>

			== فدیه در قرآن ==
	منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.		منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.
	#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«ای پیامبر! به اسیرانی که در دست دارید بگو: اگر خداوند در دل‌هایتان خیری ببیند به شما بهتر از آنچه از شما ستانده‌اند خواهد رساند و شما را می‌آمرزد و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره انفال، آیه ۷۰.</ref>.		#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«ای پیامبر! به اسیرانی که در دست دارید بگو: اگر خداوند در دل‌هایتان خیری ببیند به شما بهتر از آنچه از شما ستانده‌اند خواهد رساند و شما را می‌آمرزد و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره انفال، آیه ۷۰.</ref>.

Wasity: /* نکات */

2023-07-26T12:30:24Z

نکات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۰
خط ۶:		خط ۶:
	#{{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَالله يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَالله عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>.		#{{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَالله يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَالله عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>.
	#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ * يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ}}<ref>«کسانی که بدان‌ها کتاب (آسمانی) داده‌ایم، آن را چنان که سزاوار خواندن آن است می‌خوانند، آنان بدان ایمان دارند؛ و کسانی که به آن انکار ورزند زیانکارند * ای بنی اسرائیل، نعمتم را که ارزانی شما داشتم به یاد آورید و (نیز) این را که شما را بر جهانیان برتری دادم * و از روزی پروا کنید که هیچ کاری از کسی برای دیگری بر نمی‌آید و از او جایگزینی پذیرفته نمی‌گردد و میانجیگری، سودی برای او ندارد و آنان یاری نخواهند شد» سوره بقره، آیه ۱۲۱-۱۲۳.</ref>.		#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ * يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ}}<ref>«کسانی که بدان‌ها کتاب (آسمانی) داده‌ایم، آن را چنان که سزاوار خواندن آن است می‌خوانند، آنان بدان ایمان دارند؛ و کسانی که به آن انکار ورزند زیانکارند * ای بنی اسرائیل، نعمتم را که ارزانی شما داشتم به یاد آورید و (نیز) این را که شما را بر جهانیان برتری دادم * و از روزی پروا کنید که هیچ کاری از کسی برای دیگری بر نمی‌آید و از او جایگزینی پذیرفته نمی‌گردد و میانجیگری، سودی برای او ندارد و آنان یاری نخواهند شد» سوره بقره، آیه ۱۲۱-۱۲۳.</ref>.
	== نکات ==		=== نکات ===
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛

Wasity: جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

2022-09-27T06:59:49Z

جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۹
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛		# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛
	# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛		# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛
	# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.		# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این ضمیر در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:31:38Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:10:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۹:		خط ۹:
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛
	# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه ]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛		# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛
	#توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛		#توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛
	#کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد{{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.		#کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد{{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۴:		خط ۲۲:

	[[رده:فدیه]]		[[رده:فدیه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:44:05Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = فدیه (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فدیه (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.		منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T01:43:53Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۱۳
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:فدیه]]		[[رده:فدیه]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]