فدیه در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۹

2024-03-02T07:29:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = فدیه		\| موضوع مرتبط = فدیه
	\| عنوان مدخل = [[فدیه]]		\| عنوان مدخل = فدیه
	\| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن~~]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن]]
	\| پرسش مرتبط = ~~فدیه (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.		منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛		# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛
	# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛		# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛
	# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ~~ج۲،~~ ص ۳۵۷.</ref>.		# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۳۵۷.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:اصطلاحات فقهی]]

Hosein: جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-09-07T18:10:33Z

جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۰
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:فدیه در قرآن]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:31:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:10:16Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛
	# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه ]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛		# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛
	#توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛		#توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛
	#کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد{{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.		#کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد{{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۹:		خط ۲۷:

	[[رده:فدیه در قرآن]]		[[رده:فدیه در قرآن]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:22:05Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۲
خط ۱: خط ۱:

{{نبوت}}
{{نبوت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[فدیه]]''' است. "'''[[فدیه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = فدیه

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فدیه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[فدیه]]

| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = فدیه (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.
منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T01:43:56Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۱۳
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:فدیه در قرآن]]		[[رده:فدیه در قرآن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T22:48:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۱۸
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T17:43:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[فدیه]]''' است. "'''[[فدیه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[فدیه]]''' است. "'''[[فدیه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T15:19:19Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۹
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	== پانویس ==		{{پایان منابع}}

			==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:فدیه در قرآن]]		[[رده:فدیه در قرآن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:02:32Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۱
خط ۶:		خط ۶:
	\| پرسش مرتبط = فدیه (پرسش)		\| پرسش مرتبط = فدیه (پرسش)
	}}		}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.		منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.
	#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«ای پیامبر! به اسیرانی که در دست دارید بگو: اگر خداوند در دل‌هایتان خیری ببیند به شما بهتر از آنچه از شما ستانده‌اند خواهد رساند و شما را می‌آمرزد و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره انفال، آیه ۷۰.</ref>.		#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«ای پیامبر! به اسیرانی که در دست دارید بگو: اگر خداوند در دل‌هایتان خیری ببیند به شما بهتر از آنچه از شما ستانده‌اند خواهد رساند و شما را می‌آمرزد و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره انفال، آیه ۷۰.</ref>.
	#{{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَالله يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَالله عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>.		#{{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَالله يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَالله عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>.
	#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ * يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ}}<ref>«کسانی که بدان‌ها کتاب (آسمانی) داده‌ایم، آن را چنان که سزاوار خواندن آن است می‌خوانند، آنان بدان ایمان دارند؛ و کسانی که به آن انکار ورزند زیانکارند * ای بنی اسرائیل، نعمتم را که ارزانی شما داشتم به یاد آورید و (نیز) این را که شما را بر جهانیان برتری دادم * و از روزی پروا کنید که هیچ کاری از کسی برای دیگری بر نمی‌آید و از او جایگزینی پذیرفته نمی‌گردد و میانجیگری، سودی برای او ندارد و آنان یاری نخواهند شد» سوره بقره، آیه ۱۲۱-۱۲۳.</ref>.		#{{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ * يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ}}<ref>«کسانی که بدان‌ها کتاب (آسمانی) داده‌ایم، آن را چنان که سزاوار خواندن آن است می‌خوانند، آنان بدان ایمان دارند؛ و کسانی که به آن انکار ورزند زیانکارند * ای بنی اسرائیل، نعمتم را که ارزانی شما داشتم به یاد آورید و (نیز) این را که شما را بر جهانیان برتری دادم * و از روزی پروا کنید که هیچ کاری از کسی برای دیگری بر نمی‌آید و از او جایگزینی پذیرفته نمی‌گردد و میانجیگری، سودی برای او ندارد و آنان یاری نخواهند شد» سوره بقره، آیه ۱۲۱-۱۲۳.</ref>.
	==نکات==		== نکات ==
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛		# [[خداوند]] به [[پیامبر]] [[دستور]] می‌دهد که: ای [[پیغمبر]] بگو به آن کسانی که در دست شمایند و آن اسیرانی که شما بر آنان [[تسلط]] یافته‌اید و از ایشان فدیه گرفته‌اید. اگر چنانچه در دل‌هایتان [[ایمان به خدا]] وجود می‌داشت، و [[خداوند]] این معنا را از شما معلوم کرده بود - هر چیزی که برای او معلوم باشد قطعاً وجود دارد - به شما چیزهایی می‌داد که از آن فدیه که [[مسلمانان]] از شما گرفته‌اند، بهتر بود، و شما را می‌آمرزید که [[خدا]] [[آمرزنده]] [[رحیم]] است<ref>المیزان، ج۹، ص۱۸۲.</ref>. {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَى إِنْ يَعْلَمِ الله فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَالله غَفُورٌ رَحِيمٌ}}؛
	# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛		# [[خداوند]] به هیچ [[پیامبری]] اجازه نداده است که افراد [[دشمن]] را به اسیری بگیرد و آنها را گروگان قرار دهد و از آنها پولی دریافت کند. [[فدیه]]- یا بر آنها [[منت]] گذارد و آزادشان کند، تا اینکه در [[قتل]] [[مشرکین]] [[مبالغه]] کند و آنها را نابود سازد و اسباب [[عبرت]] دیگران را فراهم گرداند و [[اقتدار]] پیدا کند<ref>مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۶۱.</ref>. {{متن قرآن\|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا...}}؛
	#توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛		# توجه به عدم [[پذیرش]] فدیه در [[قیامت]] زمینه‌ساز [[ایمان به پیامبر]]: {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ... * وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ}}؛
	#کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد{{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.		# کلبی می‌گوید: منظور {{متن قرآن\|الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ}} این است که در برابر کسانی که از او –محمّد {{صل}}- [[پرسش]] مینمایند کاملاً او را توصیف و اوصافی را که در کتب ایشان ذکر شده بیان می‌کنند و بنا بر این [[ضمیر]] در {{متن قرآن\|يَتْلُونَهُ}} به [[محمّد]] برمی‌گردد - نه به کتاب<ref>ترجمه مجمع البیان، ج۲، ص۲۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۵۷.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[فدیه]]~~''' است. "'''[[فدیه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = فدیه
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فدیه (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[فدیه]]
			\| مداخل مرتبط = [[فدیه در قرآن]] - [[فدیه در حدیث]] - [[فدیه در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = فدیه (پرسش)
			}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.		منظور آن دسته از آیاتی است که به فدیه گرفتن [[پیامبر]] اشاره دارد. یا فدیه را [[نفی]] می‌کند. حال فدیه چیست و چه کاربردی دارد؟ در لغت “افْتِدَاءً” [و فدیه] به معنای: جایگزینی و بازخرید کردن به کار برده می‌شود. مثل آن‌چه [[اسیر]] خود را باز خرید می‌کند، او را در برابر [[مال]]، یا چیزی [[رهایی]] داد. {{عربی\|افتداء المرأة نفسها من زوجها}} بخشیدن [[زن]] به شوهر خود [[مالی]] را تا از او رها شود و [[طلاق]] بگیرد. {{عربی\|إفْدَاءً [فدی] فلاناً الأَسیرَ}}: از فلانی فدیه [[اسیر]] را پذیرفت و باز خرید کرد. بنابراین، [[فدا]] و فدیه: به معنای عوض دادن است. یعنی چیزی که [[انسان]] جایگزین می‌کند. همچنین است فدیه و فداء: {{متن قرآن\|فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ}}<ref>«طلاق (رجعی) دوبار است پس از آن یا باید به شایستگی (با زن) زندگی یا (او را) به نیکی رها کرد و شما را روا نیست که از آنچه به آنان داده‌اید چیزی بازگیرید- مگر آنکه هر دو بیم کنند که احکام خداوند را بجا نیاورند- و اگر بیم داشتید که آن دو حدود خداوند را بجا نیاورند، در آنچه زن برای آزادی خود می‌دهد (و شوهر می‌ستاند) گناهی بر آن دو نیست؛ اینها احکام خداوند است از آنها تجاوز نکنید و آنان که از حدود خداوند تجاوز کنند ستمگرند» سوره بقره، آیه ۲۲۹.</ref> گناهی بر آن دو نیست، در آن‌چه [[زن]] آن را عوض داده، مقصود آن است که [[زن]] چیزی در عوض [[طلاق]] گرفتن بدهد. {{متن قرآن\|وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ}}<ref>«و بر آنان که به دشواری آن را بر می‌تابند (به جای هر روز) جایگزینی است (به اندازه) خوراک مستمندی و هر که خود خواسته، خیری (بیش) دهد، برای او بهتر است. و اگر بدانید روزه داشتن برای شما بهتر است» سوره بقره، آیه ۱۸۴.</ref>. و بر آنان که به [[مشقّت]] زیاد [[روزه]] می‌گیرند عوضی است و آن طعام [[فقیر]] است. در این مدخل آن دسته از آیاتی ذکر شده است که [[خداوند]] برای [[اسیران]] جایگزینی [[تعیین]] می‌کند. این در حالی است که به صراحت بیان شده که [[قوانین]] فدیه تنها مربوط به [[دنیا]] می‌شود و در [[آخرت]] جایی برای جایگزینی نیست.