فرجام شیطان چیست؟ (پرسش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'اسحاق بن عمار' به 'اسحاق بن عمار'

2023-02-18T07:48:31Z

جایگزینی متن - 'اسحاق بن عمار' به 'اسحاق بن عمار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| پاسخ = آیت‌‌الله '''[[محمد جواد خراسانی]]'''، در کتاب ''«[[مهدی منتظر ۱ (کتاب)\|مهدی منتظر]]»'' در این‌باره گفته است:		\| پاسخ = آیت‌‌الله '''[[محمد جواد خراسانی]]'''، در کتاب ''«[[مهدی منتظر ۱ (کتاب)\|مهدی منتظر]]»'' در این‌باره گفته است:

	«از جمله مقاتله او مقاتله با [[لشکر]] [[ابلیس]] و کشتن [[ابلیس]] است، اما وقت آن معلوم نیست. [[اسحاق]] ~~بن عمار~~ از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسید: از [[وقت معلوم]] که [[خداوند]] [[ابلیس]] را در کتاب خود تا آن وقت مهلت داده؟ فرمود: هرگاه [[قائم]] {{ع}} [[قیام]] کند در [[مسجد کوفه]] خواهد بود، پس [[ابلیس]] به نزد او آید تا به زانو درافتد و بگوید:‌ای وای از امروز، پس موی ایشان او را بگیرد و او را گردن زند<ref>معجم احادیث الامام المهدی، ج ۵، ۱۹۸، ح ۱۶۲۱.</ref>.		«از جمله مقاتله او مقاتله با [[لشکر]] [[ابلیس]] و کشتن [[ابلیس]] است، اما وقت آن معلوم نیست. [[اسحاق بن عمار]] از [[حضرت صادق]] {{ع}} پرسید: از [[وقت معلوم]] که [[خداوند]] [[ابلیس]] را در کتاب خود تا آن وقت مهلت داده؟ فرمود: هرگاه [[قائم]] {{ع}} [[قیام]] کند در [[مسجد کوفه]] خواهد بود، پس [[ابلیس]] به نزد او آید تا به زانو درافتد و بگوید:‌ای وای از امروز، پس موی ایشان او را بگیرد و او را گردن زند<ref>معجم احادیث الامام المهدی، ج ۵، ۱۹۸، ح ۱۶۲۱.</ref>.

	و در [[حدیث]] دیگر آن [[حضرت]] فرمود: روز [[وقت معلوم]] که شود، [[امیر المؤمنین]] {{ع}} با [[اصحاب]] خود بر [[شیطان]] و لشکرش حمله کنند و جنگ‌گاه ایشان در "[[روحاء]]" باشد که زمینی است از اراضی [[فرات]] قریب به [[کوفه]]، [[جنگ]] عظیمی کنند که مانند آن رخ نداده، گویا می‌بینم [[لشکر]] [[امیر المؤمنین]] {{ع}} را که صد قدم به عقب برگشته‌اند حتی این‌که پای بعضی از ایشان در [[فرات]] رفته، ناگاه جبروت [[حق]] با ابرها و [[ملائکه]] به [[همراهی]] [[پیامبر]] {{صل}} هبوط کنند و در دست [[پیامبر]] {{صل}} حربه‌ای باشد از [[نور]]، پس چون [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] نگاه کند پشت کند و به عقبت برگردد، [[لشکر]] وی به او بگویند: کجا می‌روی؟ اینک ما [[ظفر]] یافتیم!		و در [[حدیث]] دیگر آن [[حضرت]] فرمود: روز [[وقت معلوم]] که شود، [[امیر المؤمنین]] {{ع}} با [[اصحاب]] خود بر [[شیطان]] و لشکرش حمله کنند و جنگ‌گاه ایشان در "[[روحاء]]" باشد که زمینی است از اراضی [[فرات]] قریب به [[کوفه]]، [[جنگ]] عظیمی کنند که مانند آن رخ نداده، گویا می‌بینم [[لشکر]] [[امیر المؤمنین]] {{ع}} را که صد قدم به عقب برگشته‌اند حتی این‌که پای بعضی از ایشان در [[فرات]] رفته، ناگاه جبروت [[حق]] با ابرها و [[ملائکه]] به [[همراهی]] [[پیامبر]] {{صل}} هبوط کنند و در دست [[پیامبر]] {{صل}} حربه‌ای باشد از [[نور]]، پس چون [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] نگاه کند پشت کند و به عقبت برگردد، [[لشکر]] وی به او بگویند: کجا می‌روی؟ اینک ما [[ظفر]] یافتیم!

Hosein: جایگزینی متن - '}}↵↵== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==↵{{منبع‌ جامع}}↵* کتاب‌شناسی مهدویت؛↵* مقاله‌شناسی مهدویت؛↵* پایان‌نامه‌شناسی مهدویت.↵{{پایان منبع جامع}}↵↵==' به '}} =='

2023-01-14T08:01:29Z

جایگزینی متن - '}}↵↵== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==↵{{منبع‌ جامع}}↵* کتاب‌شناسی مهدویت؛↵* مقاله‌شناسی مهدویت؛↵* پایان‌نامه‌شناسی مهدویت.↵{{پایان منبع جامع}}↵↵==' به '}} =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:
	«بحث قتل [[شیطان]] به دست [[حضرت عیسی]] {{ع}} در منابع [[اهل سنت]]، بسیار مطرح شده است و البته روایاتی هم داریم که آن را به دست [[امام مهدی\|حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} پس از [[رجعت]] بیان می‌کنند. برخی [[روایات]] هم به دست [[رسول اکرم]] {{صل}} بیان کرده‌اند. اما باید مدنظر داشت که [[شیطان]]، تنها منبع شر نیست؛ همان‌طور که در مراسم [[حج]]، داریم و آن‌ها را رمی می‌کنیم: شر النفس، شر الناس و شر الشیطان. پس با حذف [[شیطان]]، شر برچیده نمی‌شود و شر النّفس و شر النّاس به جای خود باقی است<ref>نشریه موعود، شماره ۲۵، ص ۱۷ (گفت‌وگو با علی کورانی).</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۸۸.</ref>.		«بحث قتل [[شیطان]] به دست [[حضرت عیسی]] {{ع}} در منابع [[اهل سنت]]، بسیار مطرح شده است و البته روایاتی هم داریم که آن را به دست [[امام مهدی\|حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} پس از [[رجعت]] بیان می‌کنند. برخی [[روایات]] هم به دست [[رسول اکرم]] {{صل}} بیان کرده‌اند. اما باید مدنظر داشت که [[شیطان]]، تنها منبع شر نیست؛ همان‌طور که در مراسم [[حج]]، داریم و آن‌ها را رمی می‌کنیم: شر النفس، شر الناس و شر الشیطان. پس با حذف [[شیطان]]، شر برچیده نمی‌شود و شر النّفس و شر النّاس به جای خود باقی است<ref>نشریه موعود، شماره ۲۵، ص ۱۷ (گفت‌وگو با علی کورانی).</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۸۸.</ref>.
	}}		}}

	~~== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==~~
	~~{{منبع‌ جامع}}~~
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].
	~~{{پایان منبع جامع}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۳، بخش دوم

2022-11-24T00:34:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۳، بخش دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات پرسش		{{جعبه اطلاعات پرسش
	\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]		\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]
	~~\| موضوع فرعی = فرجام [[شیطان]] چیست؟~~
	\| تصویر = 7626626268.jpg		\| تصویر = 7626626268.jpg
	~~\| اندازه تصویر = 200px~~
	\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[عصر ظهور امام مهدی]] / [[رخدادهای عصر ظهور امام مهدی]]		\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[عصر ظهور امام مهدی]] / [[رخدادهای عصر ظهور امام مهدی]]
	\| مدخل اصلی = [[کشته شدن شیطان]]		\| مدخل اصلی = [[کشته شدن شیطان]]
	\| مدخل وابسته =		\| مدخل وابسته =
	\| ~~پاسخ‌دهنده =~~		\| تعداد پاسخ = ۶
	~~\| پاسخ‌دهندگان~~ = ۶ ~~پاسخ~~
	}}		}}
	'''فرجام [[شیطان]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.		'''فرجام [[شیطان]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.
خط ۴۴:		خط ۴۱:
	\| پاسخ‌دهنده = خدامراد سلیمیان		\| پاسخ‌دهنده = خدامراد سلیمیان
	\| پاسخ = حجت الاسلام و المسلمین '''[[خدامراد سلیمیان]]'''، در کتاب ''«[[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]»'' در این‌باره گفته است:		\| پاسخ = حجت الاسلام و المسلمین '''[[خدامراد سلیمیان]]'''، در کتاب ''«[[درسنامه مهدویت (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]»'' در این‌باره گفته است:
	*«از آنجایی که نقش [[شیطان]] در [[دشمنی]] با [[حضرت]]، قابل توجه است و می‌توان او را دشمن‌ترین فرد با [[حضرت]] و [[قیام]] او دانست؛ در اینجا به فعالیت‌ها و [[سرنوشت]] او اشاره می‌شود. [[روایات]] درباره سرانجام [[شیطان]]، متفاوت است؛ اما در بعضی آمده است نابودی وی به دست [[حضرت مهدی]] {{ع}} خواهد بود. از [[وهب بن جمیع]] [[نقل]] شده که گفت: از [[امام صادق\|حضرت صادق]]{{ع}} درباره این گفته [[ابلیس]] پرسیدم که: {{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref>گفت: پروردگارا، پس مرا تا روزی که برانگیخته خواهند شد مهلت ده. فرمود: تو از مهلت یافتگانی، تا روز و وقت معلوم؛ سوره حجر؛ آیات ۳۶ ۳۸.</ref>؛ آن، چه روزی خواهد بود؟ [[امام]] فرمود: "آیا گمان می‌کنی آن روز [[رستاخیز بزرگ]] است؟ هرگز! بلکه خداوندعزوجل او را تا روزی که [[قائم]] ما [[قیام]] کند، فرصت داده است. آن گاه [[قائم]] ما او را از پیشانی‌اش گرفته، گردنش را خواهد زد. آن هنگام روز [[وقت معلوم]] است"<ref> {{عربی\|" يَا وَهْبُ أَ تَحْسَبُ أَنَّهُ يَوْمُ يَبْعَثُ اللَّهُ النَّاسَ لَا وَ لَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْظَرَهُ إِلَى يَوْمِ يَبْعَثُ اللَّهُ قَائِمَنَا فَيَأْخُذُ بِنَاصِيَتِهِ فَيَضْرِبُ عُنُقَهُ فَذَلِكَ الْيَوْمُ هُوَ الْوَقْتُ الْمَعْلُومُ"}}؛ عیاشی، تفسیر عیاشی، ج۲، ص۲۴۲؛ طبری، دلائل الامامه، ص۲۴۰.</ref>؛ ممکن است مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در عصر [[ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و او عملاً خلع [[سلاح]] و نابود می‌شود و این، پایان مهلت او است<ref>نک: صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۲، ح۵؛ طبری، دلائل الامامه، ص۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیه، ص۱۵.</ref>. البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] [[شیطان]] به دست [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]] {{صل}} دانسته شده است<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج۶۰، ص۲۴۴، ح۹۶.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۹۹ - ۲۰۰.</ref>.		*«از آنجایی که نقش [[شیطان]] در [[دشمنی]] با [[حضرت]]، قابل توجه است و می‌توان او را دشمن‌ترین فرد با [[حضرت]] و [[قیام]] او دانست؛ در اینجا به فعالیت‌ها و [[سرنوشت]] او اشاره می‌شود. [[روایات]] درباره سرانجام [[شیطان]]، متفاوت است؛ اما در بعضی آمده است نابودی وی به دست [[حضرت مهدی]] {{ع}} خواهد بود. از [[وهب بن جمیع]] [[نقل]] شده که گفت: از [[امام صادق\|حضرت صادق]] {{ع}} درباره این گفته [[ابلیس]] پرسیدم که: {{متن قرآن\|قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref>گفت: پروردگارا، پس مرا تا روزی که برانگیخته خواهند شد مهلت ده. فرمود: تو از مهلت یافتگانی، تا روز و وقت معلوم؛ سوره حجر؛ آیات ۳۶ ۳۸.</ref>؛ آن، چه روزی خواهد بود؟ [[امام]] فرمود: "آیا گمان می‌کنی آن روز [[رستاخیز بزرگ]] است؟ هرگز! بلکه خداوندعزوجل او را تا روزی که [[قائم]] ما [[قیام]] کند، فرصت داده است. آن گاه [[قائم]] ما او را از پیشانی‌اش گرفته، گردنش را خواهد زد. آن هنگام روز [[وقت معلوم]] است"<ref> {{عربی\|" يَا وَهْبُ أَ تَحْسَبُ أَنَّهُ يَوْمُ يَبْعَثُ اللَّهُ النَّاسَ لَا وَ لَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْظَرَهُ إِلَى يَوْمِ يَبْعَثُ اللَّهُ قَائِمَنَا فَيَأْخُذُ بِنَاصِيَتِهِ فَيَضْرِبُ عُنُقَهُ فَذَلِكَ الْيَوْمُ هُوَ الْوَقْتُ الْمَعْلُومُ"}}؛ عیاشی، تفسیر عیاشی، ج۲، ص۲۴۲؛ طبری، دلائل الامامه، ص۲۴۰.</ref>؛ ممکن است مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در عصر [[ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و او عملاً خلع [[سلاح]] و نابود می‌شود و این، پایان مهلت او است<ref>نک: صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۲، ص۴۲، ح۵؛ طبری، دلائل الامامه، ص۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیه، ص۱۵.</ref>. البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] [[شیطان]] به دست [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]] {{صل}} دانسته شده است<ref>محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج۶۰، ص۲۴۴، ح۹۶.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۳ (کتاب)\|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۹۹ - ۲۰۰.</ref>.
	*«[[روایات]] درباره سرانجام [[شیطان]]، متفاوت است؛ اما در برخی گفته شده است نابودی وی به دست [[امام مهدی\|حضرت مهدی]]{{ع}}‏ رخ خواهد داد.		*«[[روایات]] درباره سرانجام [[شیطان]]، متفاوت است؛ اما در برخی گفته شده است نابودی وی به دست [[امام مهدی\|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ رخ خواهد داد.

	از [[وهب بن جمیع]] [[نقل]] شده که گفت: از [[امام صادق\|حضرت صادق]]{{ع}} درباره این گفته [[ابلیس]] پرسیدم که: " پروردگارا! پس مرا تا روزی که خلایق برانگیخته شوند، مهلت ده." [[خداوند]] سبحانه و تعالی فرمود: " البته تو از مهلت داده شدگانی تا به روز و هنگام معلوم" آن، چه روزی خواهد بود؟ فرمود: "آیا گمان می‏‌کنی آن‏روز [[رستاخیز بزرگ]] است؟ هرگز! بلکه [[خداوند]] سبحانه و تعالی او را تا روزی که [[قائم]] ما [[قیام]] کند، فرصت داده است. آن‏گاه [[قائم]] ما از پیشانی‏اش او را گرفته، گردنش را خواهد زد. آن هنگام روز [[وقت معلوم]] است"<ref> طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۰.</ref>.		از [[وهب بن جمیع]] [[نقل]] شده که گفت: از [[امام صادق\|حضرت صادق]] {{ع}} درباره این گفته [[ابلیس]] پرسیدم که: " پروردگارا! پس مرا تا روزی که خلایق برانگیخته شوند، مهلت ده." [[خداوند]] سبحانه و تعالی فرمود: " البته تو از مهلت داده شدگانی تا به روز و هنگام معلوم" آن، چه روزی خواهد بود؟ فرمود: "آیا گمان می‏‌کنی آن‏روز [[رستاخیز بزرگ]] است؟ هرگز! بلکه [[خداوند]] سبحانه و تعالی او را تا روزی که [[قائم]] ما [[قیام]] کند، فرصت داده است. آن‏گاه [[قائم]] ما از پیشانی‏اش او را گرفته، گردنش را خواهد زد. آن هنگام روز [[وقت معلوم]] است"<ref> طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۰.</ref>.

	بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و عملا خلع [[سلاح]] و نابود می‌‏شود و این، پایان مهلت او است<ref> ر. ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۲، ح ۵؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۱۵</ref>.		بعید نیست مقصود از [[روایت]]، این باشد که با روشن شدن حقایق در [[عصر ظهور]] و رشد بسیار بالای عقلانی در آن عصر، دیگر مجالی برای اغوای [[شیطان]] باقی نخواهد ماند و عملا خلع [[سلاح]] و نابود می‌‏شود و این، پایان مهلت او است<ref> ر. ک: [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)\|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۴۲، ح ۵؛ طبری، دلائل الامامة، ص ۲۴۶؛ مسعودی، اثبات الوصیة، ص ۱۵</ref>.

	البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] [[شیطان]] به دست [[پیامبر اکرم]]{{صل}} دانسته شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۴۴، ح ۹۶</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۵۷ - ۳۵۸.</ref>.		البته در برخی [[روایات]]، [[هلاکت]] [[شیطان]] به دست [[پیامبر اکرم]] {{صل}} دانسته شده است<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۶۰، ص ۲۴۴، ح ۹۶</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان\|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)\|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۵۷ - ۳۵۸.</ref>.
	}}		}}
	{{پاسخ پرسش		{{پاسخ پرسش

Hosein: جایگزینی متن - '↵::::::' به ' '

2022-11-13T16:31:29Z

جایگزینی متن - '↵::::::' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۳۷:		خط ۳۷:

	و در [[حدیث]] دیگر آن [[حضرت]] فرمود: روز [[وقت معلوم]] که شود، [[امیر المؤمنین]] {{ع}} با [[اصحاب]] خود بر [[شیطان]] و لشکرش حمله کنند و جنگ‌گاه ایشان در "[[روحاء]]" باشد که زمینی است از اراضی [[فرات]] قریب به [[کوفه]]، [[جنگ]] عظیمی کنند که مانند آن رخ نداده، گویا می‌بینم [[لشکر]] [[امیر المؤمنین]] {{ع}} را که صد قدم به عقب برگشته‌اند حتی این‌که پای بعضی از ایشان در [[فرات]] رفته، ناگاه جبروت [[حق]] با ابرها و [[ملائکه]] به [[همراهی]] [[پیامبر]] {{صل}} هبوط کنند و در دست [[پیامبر]] {{صل}} حربه‌ای باشد از [[نور]]، پس چون [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] نگاه کند پشت کند و به عقبت برگردد، [[لشکر]] وی به او بگویند: کجا می‌روی؟ اینک ما [[ظفر]] یافتیم!		و در [[حدیث]] دیگر آن [[حضرت]] فرمود: روز [[وقت معلوم]] که شود، [[امیر المؤمنین]] {{ع}} با [[اصحاب]] خود بر [[شیطان]] و لشکرش حمله کنند و جنگ‌گاه ایشان در "[[روحاء]]" باشد که زمینی است از اراضی [[فرات]] قریب به [[کوفه]]، [[جنگ]] عظیمی کنند که مانند آن رخ نداده، گویا می‌بینم [[لشکر]] [[امیر المؤمنین]] {{ع}} را که صد قدم به عقب برگشته‌اند حتی این‌که پای بعضی از ایشان در [[فرات]] رفته، ناگاه جبروت [[حق]] با ابرها و [[ملائکه]] به [[همراهی]] [[پیامبر]] {{صل}} هبوط کنند و در دست [[پیامبر]] {{صل}} حربه‌ای باشد از [[نور]]، پس چون [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] نگاه کند پشت کند و به عقبت برگردد، [[لشکر]] وی به او بگویند: کجا می‌روی؟ اینک ما [[ظفر]] یافتیم!
	~~::::::~~پس بگوید: من می‌بینم آن‌چه شما نمی‌بینید، من می‌ترسم [[پروردگار]] عالمین را، پس [[پیامبر]] {{صل}} به او برسد و یک طعن به او در مابین دو شانه‌اش بزند که در آن طعنه‌ هلاک او و هلاک [[اصحاب]] او خواهد بود<ref>بحارالانوار، ج ۵۳، ۴۲، ح ۱۲.</ref>. (این منافات ندارد که او را اسیر کرده به نزد [[قائم]] {{ع}} آورند)»<ref>[[محمد جواد خراسانی\|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)\|مهدی منتظر]]، ص ۲۹۲.</ref>.		پس بگوید: من می‌بینم آن‌چه شما نمی‌بینید، من می‌ترسم [[پروردگار]] عالمین را، پس [[پیامبر]] {{صل}} به او برسد و یک طعن به او در مابین دو شانه‌اش بزند که در آن طعنه‌ هلاک او و هلاک [[اصحاب]] او خواهد بود<ref>بحارالانوار، ج ۵۳، ۴۲، ح ۱۲.</ref>. (این منافات ندارد که او را اسیر کرده به نزد [[قائم]] {{ع}} آورند)»<ref>[[محمد جواد خراسانی\|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر ۱ (کتاب)\|مهدی منتظر]]، ص ۲۹۲.</ref>.
	}}		}}
	{{پاسخ پرسش		{{پاسخ پرسش

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۳

2022-07-31T00:19:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۳

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات پرسش		{{جعبه اطلاعات پرسش
	\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]		\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]
	\| موضوع فرعی = فرجام [[شیطان]] چیست؟		\| موضوع فرعی = فرجام [[شیطان]] چیست؟
	\| تصویر = 7626626268.jpg		\| تصویر = 7626626268.jpg
	\| اندازه تصویر = 200px		\| اندازه تصویر = 200px
	\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[عصر ظهور امام مهدی]] / [[رخدادهای عصر ظهور امام مهدی]]		\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[عصر ظهور امام مهدی]] / [[رخدادهای عصر ظهور امام مهدی]]
	\| مدخل اصلی = [[کشته شدن شیطان]]		\| مدخل اصلی = [[کشته شدن شیطان]]
	\| مدخل وابسته =		\| مدخل وابسته =
	\| پاسخ‌دهنده =		\| پاسخ‌دهنده =
	\| پاسخ‌دهندگان = ۶ پاسخ		\| پاسخ‌دهندگان = ۶ پاسخ
	}}		}}
	'''فرجام [[شیطان]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.		'''فرجام [[شیطان]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.

Heydari: جایگزینی متن - '{{ع|﴿{{متن قرآن|' به '{{متن قرآن|'

2022-02-15T10:48:34Z

جایگزینی متن - '{{ع|﴿{{متن قرآن|' به '{{متن قرآن|'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۱۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	«برای [[درک]] این موضوع دو دیدگاه را بررسی می‌نماییم که هر کدام به تنهایی می‌تواند مقصود [[روایت]] باشد:		«برای [[درک]] این موضوع دو دیدگاه را بررسی می‌نماییم که هر کدام به تنهایی می‌تواند مقصود [[روایت]] باشد:
	* '''دیدگاه نخست:''' برداشت صریح و غیر تأویلی از این رویداد شگفت‌انگیز. [[ابلیس]] مخلوقی با شخصیتی شناخته شده است. او پس از [[سرپیچی]] از [[فرمان]] [[پروردگار]]، منبع شر و بدی و [[گناه]] برای [[آدم]] و [[فرزندان]] او گردید. او در آن زمان از [[پروردگار]] درخواست کرد عمری طولانی بیابد و [[خداوند]] خواسته او را بر آورده ساخت. از این رو هر [[کفر]] و [[انحراف]] و سرکشی در بین [[بشریت]] به [[ابلیس]] یا [[شیطان]] نسبت داده می‌شود. او [[عمر طولانی]] تا روز قیامت‌ ~~{{ع\|﴿~~{{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} را درخواست کرد که [[خداوند]] بخشی از این درخواست را [[اجابت]] فرمود و بخشی دیگر را نپذیرفت. {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref>سوره ص، آیات ۸۰ و ۸۱.</ref> فرمود: در [[حقیقت]]، تو از مهلت‌یافتگانی، تا روز معین معلوم‌ روز معین معلوم، همان روز [[ظهور]] و تأسیس [[دولت جهانی]] است که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} کمر به قتل [[شیطان]] می‌بندد و [[بشریت]]، جهانی بدون [[شیطان]] را تجربه خواهد کرد. در نتیجه [[تربیت]] [[انسان]] ساده‌تر و تکاملش سریعتر خواهد شد و چه بسا چند برابر سریع‌تر از زمانی خواهد شد که [[شیطان]] زنده بود و مکر می‌بافت. [[پیروی]] از [[ابلیس]] و همسویی با او از آغاز زندگی [[بشر]] تا عصر [[پیش از ظهور]] محکی برای [[آزمایش]] [[انسان‌ها]] بوده است، اما در عصر [[پس از ظهور]] چنین نخواهد بود، زیرا همان طور که دانستیم بین روش‌ها و نتایج دو برنامه کلی الهی برای [[پیش از ظهور]] و پس از آن، تفاوت‌های اساسی وجود دارد. این دیدگاه و دیدگاه بعدی با چشم‌پوشی از برخی ملاحظات فرعی و جانبی در مورد مضمون خبری که در این خصوص آوردیم، درست می‌باشد. مهم‌ترین مناقشات و ملاحظاتی که این دیدگاه با آن روبروست عبارت است از اینکه اولا آن‌ [[روایت]]، خبری واحد است که برای اثبات تاریخی کافی به نظر نمی‌رسد. ثانیاً مقصود [[قرآن کریم]] از "وقت معین معلوم" برای ما ناشناخته است زیرا از ظاهر [[قرآن]] استفاده می‌شود که "وقت معین معلوم" زمانی نزدیک‌تر از [[روز قیامت]] می‌باشد ولی "وقت معین معلوم" مشخص نیست و چه بسا مراد از آن روز [[مرگ]] [[ابلیس]] باشد. گویی [[خداوند]] به [[شیطان]] گفته است: تو از مهلت‌یافتگانی تا زمانی که مرگت فرا رسد. شاید هم مقصود، روز [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} باشد همان طور که در این خبر آمده است و چه بسا منظور از آن، روز پدید آمدن [[جامعه]] [[معصوم]] باشد و سر انجام اینکه شاید مقصود از آن، اشاره به روی دادن حادثه‌ای طبیعی باشد که به زندگی [[شیطان]] خاتمه دهد یا زندگی‌اش را با مشکلی جدی روبرو سازد.از ظاهر [[قرآن کریم]] هیچ یک از این احتمالات به طور مشخص بر نمی‌آید و این خبر هم به تنهایی برای اثبات تاریخی کافی نیست، بنابراین نمی‌توان بر درستی دیدگاه نخست پای فشرد.		* '''دیدگاه نخست:''' برداشت صریح و غیر تأویلی از این رویداد شگفت‌انگیز. [[ابلیس]] مخلوقی با شخصیتی شناخته شده است. او پس از [[سرپیچی]] از [[فرمان]] [[پروردگار]]، منبع شر و بدی و [[گناه]] برای [[آدم]] و [[فرزندان]] او گردید. او در آن زمان از [[پروردگار]] درخواست کرد عمری طولانی بیابد و [[خداوند]] خواسته او را بر آورده ساخت. از این رو هر [[کفر]] و [[انحراف]] و سرکشی در بین [[بشریت]] به [[ابلیس]] یا [[شیطان]] نسبت داده می‌شود. او [[عمر طولانی]] تا روز قیامت‌ {{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} را درخواست کرد که [[خداوند]] بخشی از این درخواست را [[اجابت]] فرمود و بخشی دیگر را نپذیرفت. {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref>سوره ص، آیات ۸۰ و ۸۱.</ref> فرمود: در [[حقیقت]]، تو از مهلت‌یافتگانی، تا روز معین معلوم‌ روز معین معلوم، همان روز [[ظهور]] و تأسیس [[دولت جهانی]] است که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} کمر به قتل [[شیطان]] می‌بندد و [[بشریت]]، جهانی بدون [[شیطان]] را تجربه خواهد کرد. در نتیجه [[تربیت]] [[انسان]] ساده‌تر و تکاملش سریعتر خواهد شد و چه بسا چند برابر سریع‌تر از زمانی خواهد شد که [[شیطان]] زنده بود و مکر می‌بافت. [[پیروی]] از [[ابلیس]] و همسویی با او از آغاز زندگی [[بشر]] تا عصر [[پیش از ظهور]] محکی برای [[آزمایش]] [[انسان‌ها]] بوده است، اما در عصر [[پس از ظهور]] چنین نخواهد بود، زیرا همان طور که دانستیم بین روش‌ها و نتایج دو برنامه کلی الهی برای [[پیش از ظهور]] و پس از آن، تفاوت‌های اساسی وجود دارد. این دیدگاه و دیدگاه بعدی با چشم‌پوشی از برخی ملاحظات فرعی و جانبی در مورد مضمون خبری که در این خصوص آوردیم، درست می‌باشد. مهم‌ترین مناقشات و ملاحظاتی که این دیدگاه با آن روبروست عبارت است از اینکه اولا آن‌ [[روایت]]، خبری واحد است که برای اثبات تاریخی کافی به نظر نمی‌رسد. ثانیاً مقصود [[قرآن کریم]] از "وقت معین معلوم" برای ما ناشناخته است زیرا از ظاهر [[قرآن]] استفاده می‌شود که "وقت معین معلوم" زمانی نزدیک‌تر از [[روز قیامت]] می‌باشد ولی "وقت معین معلوم" مشخص نیست و چه بسا مراد از آن روز [[مرگ]] [[ابلیس]] باشد. گویی [[خداوند]] به [[شیطان]] گفته است: تو از مهلت‌یافتگانی تا زمانی که مرگت فرا رسد. شاید هم مقصود، روز [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} باشد همان طور که در این خبر آمده است و چه بسا منظور از آن، روز پدید آمدن [[جامعه]] [[معصوم]] باشد و سر انجام اینکه شاید مقصود از آن، اشاره به روی دادن حادثه‌ای طبیعی باشد که به زندگی [[شیطان]] خاتمه دهد یا زندگی‌اش را با مشکلی جدی روبرو سازد.از ظاهر [[قرآن کریم]] هیچ یک از این احتمالات به طور مشخص بر نمی‌آید و این خبر هم به تنهایی برای اثبات تاریخی کافی نیست، بنابراین نمی‌توان بر درستی دیدگاه نخست پای فشرد.
	* '''دیدگاه دوم:''' از کشته شدن [[ابلیس]] برداشتی تأویلی و رمزی داشته باشیم و بگوییم کشته شدن [[ابلیس]] یعنی کشته شدن او در وجود [[انسان‌ها]] به طوری که هر چند خودش هم چنان وجود خارجی دارد ولی به طور کلی اثری از او در [[رفتار]] [[انسان‌ها]] باقی نخواهد ماند. این وقتی است که [[دولت عدل جهانی]]، عوامل زشتی و [[فساد]] را از [[زمین]] ریشه کن سازد و فضایی از خیر و [[صلاح]] را در دل‌ها و اندیشه‌های [[آدمیان]] پدید آورد. در این هنگام [[ابلیس]] کاری از پیش نمی‌برد و مرده و زنده او دیگر هیچ اهمیتی نخواهد داشت. از آنجا که وجود همه خیرات و نیکی‌ها در میان [[بشر]] همگی حاصل تلاش‌ها و آموزه‌های [[امام مهدی]] {{ع}} است، نسبت دادن قتل [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] درست خواهد بود. بنابر [[روایات]] او در [[مسجد کوفه]] کشته خواهد شد؛ مسجدی که از جمله مراکز مهم شهر [[کوفه]] و محل ترویج و [[نشر تعالیم]] [[امام عصر]] {{ع}} در [[جهان]] می‌باشد. و مطابق [[روایت]]، معلوم است که [[شیطان]] تا چه مایه از موقعیت ممتاز این [[مسجد]] عصبانی خواهد شد و ناله و فریاد خواهد زد. آری سر انجام دل‌های [[مردم]] قربانگاه او می‌شود و با [[شمشیر]] معنوی [[امام عصر]] {{ع}} کشته خواهد شد.		* '''دیدگاه دوم:''' از کشته شدن [[ابلیس]] برداشتی تأویلی و رمزی داشته باشیم و بگوییم کشته شدن [[ابلیس]] یعنی کشته شدن او در وجود [[انسان‌ها]] به طوری که هر چند خودش هم چنان وجود خارجی دارد ولی به طور کلی اثری از او در [[رفتار]] [[انسان‌ها]] باقی نخواهد ماند. این وقتی است که [[دولت عدل جهانی]]، عوامل زشتی و [[فساد]] را از [[زمین]] ریشه کن سازد و فضایی از خیر و [[صلاح]] را در دل‌ها و اندیشه‌های [[آدمیان]] پدید آورد. در این هنگام [[ابلیس]] کاری از پیش نمی‌برد و مرده و زنده او دیگر هیچ اهمیتی نخواهد داشت. از آنجا که وجود همه خیرات و نیکی‌ها در میان [[بشر]] همگی حاصل تلاش‌ها و آموزه‌های [[امام مهدی]] {{ع}} است، نسبت دادن قتل [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] درست خواهد بود. بنابر [[روایات]] او در [[مسجد کوفه]] کشته خواهد شد؛ مسجدی که از جمله مراکز مهم شهر [[کوفه]] و محل ترویج و [[نشر تعالیم]] [[امام عصر]] {{ع}} در [[جهان]] می‌باشد. و مطابق [[روایت]]، معلوم است که [[شیطان]] تا چه مایه از موقعیت ممتاز این [[مسجد]] عصبانی خواهد شد و ناله و فریاد خواهد زد. آری سر انجام دل‌های [[مردم]] قربانگاه او می‌شود و با [[شمشیر]] معنوی [[امام عصر]] {{ع}} کشته خواهد شد.

Heydari: جایگزینی متن - '}}﴾}}' به '}}'

2022-02-15T10:06:54Z

جایگزینی متن - '}}﴾}}' به '}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	«برای [[درک]] این موضوع دو دیدگاه را بررسی می‌نماییم که هر کدام به تنهایی می‌تواند مقصود [[روایت]] باشد:		«برای [[درک]] این موضوع دو دیدگاه را بررسی می‌نماییم که هر کدام به تنهایی می‌تواند مقصود [[روایت]] باشد:
	* '''دیدگاه نخست:''' برداشت صریح و غیر تأویلی از این رویداد شگفت‌انگیز. [[ابلیس]] مخلوقی با شخصیتی شناخته شده است. او پس از [[سرپیچی]] از [[فرمان]] [[پروردگار]]، منبع شر و بدی و [[گناه]] برای [[آدم]] و [[فرزندان]] او گردید. او در آن زمان از [[پروردگار]] درخواست کرد عمری طولانی بیابد و [[خداوند]] خواسته او را بر آورده ساخت. از این رو هر [[کفر]] و [[انحراف]] و سرکشی در بین [[بشریت]] به [[ابلیس]] یا [[شیطان]] نسبت داده می‌شود. او [[عمر طولانی]] تا روز قیامت‌ {{ع\|﴿{{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} را درخواست کرد که [[خداوند]] بخشی از این درخواست را [[اجابت]] فرمود و بخشی دیگر را نپذیرفت. {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ~~}}﴾~~}}<ref>سوره ص، آیات ۸۰ و ۸۱.</ref> فرمود: در [[حقیقت]]، تو از مهلت‌یافتگانی، تا روز معین معلوم‌ روز معین معلوم، همان روز [[ظهور]] و تأسیس [[دولت جهانی]] است که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} کمر به قتل [[شیطان]] می‌بندد و [[بشریت]]، جهانی بدون [[شیطان]] را تجربه خواهد کرد. در نتیجه [[تربیت]] [[انسان]] ساده‌تر و تکاملش سریعتر خواهد شد و چه بسا چند برابر سریع‌تر از زمانی خواهد شد که [[شیطان]] زنده بود و مکر می‌بافت. [[پیروی]] از [[ابلیس]] و همسویی با او از آغاز زندگی [[بشر]] تا عصر [[پیش از ظهور]] محکی برای [[آزمایش]] [[انسان‌ها]] بوده است، اما در عصر [[پس از ظهور]] چنین نخواهد بود، زیرا همان طور که دانستیم بین روش‌ها و نتایج دو برنامه کلی الهی برای [[پیش از ظهور]] و پس از آن، تفاوت‌های اساسی وجود دارد. این دیدگاه و دیدگاه بعدی با چشم‌پوشی از برخی ملاحظات فرعی و جانبی در مورد مضمون خبری که در این خصوص آوردیم، درست می‌باشد. مهم‌ترین مناقشات و ملاحظاتی که این دیدگاه با آن روبروست عبارت است از اینکه اولا آن‌ [[روایت]]، خبری واحد است که برای اثبات تاریخی کافی به نظر نمی‌رسد. ثانیاً مقصود [[قرآن کریم]] از "وقت معین معلوم" برای ما ناشناخته است زیرا از ظاهر [[قرآن]] استفاده می‌شود که "وقت معین معلوم" زمانی نزدیک‌تر از [[روز قیامت]] می‌باشد ولی "وقت معین معلوم" مشخص نیست و چه بسا مراد از آن روز [[مرگ]] [[ابلیس]] باشد. گویی [[خداوند]] به [[شیطان]] گفته است: تو از مهلت‌یافتگانی تا زمانی که مرگت فرا رسد. شاید هم مقصود، روز [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} باشد همان طور که در این خبر آمده است و چه بسا منظور از آن، روز پدید آمدن [[جامعه]] [[معصوم]] باشد و سر انجام اینکه شاید مقصود از آن، اشاره به روی دادن حادثه‌ای طبیعی باشد که به زندگی [[شیطان]] خاتمه دهد یا زندگی‌اش را با مشکلی جدی روبرو سازد.از ظاهر [[قرآن کریم]] هیچ یک از این احتمالات به طور مشخص بر نمی‌آید و این خبر هم به تنهایی برای اثبات تاریخی کافی نیست، بنابراین نمی‌توان بر درستی دیدگاه نخست پای فشرد.		* '''دیدگاه نخست:''' برداشت صریح و غیر تأویلی از این رویداد شگفت‌انگیز. [[ابلیس]] مخلوقی با شخصیتی شناخته شده است. او پس از [[سرپیچی]] از [[فرمان]] [[پروردگار]]، منبع شر و بدی و [[گناه]] برای [[آدم]] و [[فرزندان]] او گردید. او در آن زمان از [[پروردگار]] درخواست کرد عمری طولانی بیابد و [[خداوند]] خواسته او را بر آورده ساخت. از این رو هر [[کفر]] و [[انحراف]] و سرکشی در بین [[بشریت]] به [[ابلیس]] یا [[شیطان]] نسبت داده می‌شود. او [[عمر طولانی]] تا روز قیامت‌ {{ع\|﴿{{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} را درخواست کرد که [[خداوند]] بخشی از این درخواست را [[اجابت]] فرمود و بخشی دیگر را نپذیرفت. {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}<ref>سوره ص، آیات ۸۰ و ۸۱.</ref> فرمود: در [[حقیقت]]، تو از مهلت‌یافتگانی، تا روز معین معلوم‌ روز معین معلوم، همان روز [[ظهور]] و تأسیس [[دولت جهانی]] است که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} کمر به قتل [[شیطان]] می‌بندد و [[بشریت]]، جهانی بدون [[شیطان]] را تجربه خواهد کرد. در نتیجه [[تربیت]] [[انسان]] ساده‌تر و تکاملش سریعتر خواهد شد و چه بسا چند برابر سریع‌تر از زمانی خواهد شد که [[شیطان]] زنده بود و مکر می‌بافت. [[پیروی]] از [[ابلیس]] و همسویی با او از آغاز زندگی [[بشر]] تا عصر [[پیش از ظهور]] محکی برای [[آزمایش]] [[انسان‌ها]] بوده است، اما در عصر [[پس از ظهور]] چنین نخواهد بود، زیرا همان طور که دانستیم بین روش‌ها و نتایج دو برنامه کلی الهی برای [[پیش از ظهور]] و پس از آن، تفاوت‌های اساسی وجود دارد. این دیدگاه و دیدگاه بعدی با چشم‌پوشی از برخی ملاحظات فرعی و جانبی در مورد مضمون خبری که در این خصوص آوردیم، درست می‌باشد. مهم‌ترین مناقشات و ملاحظاتی که این دیدگاه با آن روبروست عبارت است از اینکه اولا آن‌ [[روایت]]، خبری واحد است که برای اثبات تاریخی کافی به نظر نمی‌رسد. ثانیاً مقصود [[قرآن کریم]] از "وقت معین معلوم" برای ما ناشناخته است زیرا از ظاهر [[قرآن]] استفاده می‌شود که "وقت معین معلوم" زمانی نزدیک‌تر از [[روز قیامت]] می‌باشد ولی "وقت معین معلوم" مشخص نیست و چه بسا مراد از آن روز [[مرگ]] [[ابلیس]] باشد. گویی [[خداوند]] به [[شیطان]] گفته است: تو از مهلت‌یافتگانی تا زمانی که مرگت فرا رسد. شاید هم مقصود، روز [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} باشد همان طور که در این خبر آمده است و چه بسا منظور از آن، روز پدید آمدن [[جامعه]] [[معصوم]] باشد و سر انجام اینکه شاید مقصود از آن، اشاره به روی دادن حادثه‌ای طبیعی باشد که به زندگی [[شیطان]] خاتمه دهد یا زندگی‌اش را با مشکلی جدی روبرو سازد.از ظاهر [[قرآن کریم]] هیچ یک از این احتمالات به طور مشخص بر نمی‌آید و این خبر هم به تنهایی برای اثبات تاریخی کافی نیست، بنابراین نمی‌توان بر درستی دیدگاه نخست پای فشرد.
	* '''دیدگاه دوم:''' از کشته شدن [[ابلیس]] برداشتی تأویلی و رمزی داشته باشیم و بگوییم کشته شدن [[ابلیس]] یعنی کشته شدن او در وجود [[انسان‌ها]] به طوری که هر چند خودش هم چنان وجود خارجی دارد ولی به طور کلی اثری از او در [[رفتار]] [[انسان‌ها]] باقی نخواهد ماند. این وقتی است که [[دولت عدل جهانی]]، عوامل زشتی و [[فساد]] را از [[زمین]] ریشه کن سازد و فضایی از خیر و [[صلاح]] را در دل‌ها و اندیشه‌های [[آدمیان]] پدید آورد. در این هنگام [[ابلیس]] کاری از پیش نمی‌برد و مرده و زنده او دیگر هیچ اهمیتی نخواهد داشت. از آنجا که وجود همه خیرات و نیکی‌ها در میان [[بشر]] همگی حاصل تلاش‌ها و آموزه‌های [[امام مهدی]] {{ع}} است، نسبت دادن قتل [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] درست خواهد بود. بنابر [[روایات]] او در [[مسجد کوفه]] کشته خواهد شد؛ مسجدی که از جمله مراکز مهم شهر [[کوفه]] و محل ترویج و [[نشر تعالیم]] [[امام عصر]] {{ع}} در [[جهان]] می‌باشد. و مطابق [[روایت]]، معلوم است که [[شیطان]] تا چه مایه از موقعیت ممتاز این [[مسجد]] عصبانی خواهد شد و ناله و فریاد خواهد زد. آری سر انجام دل‌های [[مردم]] قربانگاه او می‌شود و با [[شمشیر]] معنوی [[امام عصر]] {{ع}} کشته خواهد شد.		* '''دیدگاه دوم:''' از کشته شدن [[ابلیس]] برداشتی تأویلی و رمزی داشته باشیم و بگوییم کشته شدن [[ابلیس]] یعنی کشته شدن او در وجود [[انسان‌ها]] به طوری که هر چند خودش هم چنان وجود خارجی دارد ولی به طور کلی اثری از او در [[رفتار]] [[انسان‌ها]] باقی نخواهد ماند. این وقتی است که [[دولت عدل جهانی]]، عوامل زشتی و [[فساد]] را از [[زمین]] ریشه کن سازد و فضایی از خیر و [[صلاح]] را در دل‌ها و اندیشه‌های [[آدمیان]] پدید آورد. در این هنگام [[ابلیس]] کاری از پیش نمی‌برد و مرده و زنده او دیگر هیچ اهمیتی نخواهد داشت. از آنجا که وجود همه خیرات و نیکی‌ها در میان [[بشر]] همگی حاصل تلاش‌ها و آموزه‌های [[امام مهدی]] {{ع}} است، نسبت دادن قتل [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] درست خواهد بود. بنابر [[روایات]] او در [[مسجد کوفه]] کشته خواهد شد؛ مسجدی که از جمله مراکز مهم شهر [[کوفه]] و محل ترویج و [[نشر تعالیم]] [[امام عصر]] {{ع}} در [[جهان]] می‌باشد. و مطابق [[روایت]]، معلوم است که [[شیطان]] تا چه مایه از موقعیت ممتاز این [[مسجد]] عصبانی خواهد شد و ناله و فریاد خواهد زد. آری سر انجام دل‌های [[مردم]] قربانگاه او می‌شود و با [[شمشیر]] معنوی [[امام عصر]] {{ع}} کشته خواهد شد.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-رده:پرسش‌ +رده:پرسش)؛ زیباسازی

2022-02-09T18:08:03Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-رده:پرسش‌ +رده:پرسش)؛ زیباسازی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۳۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	'''فرجام [[شیطان]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.		'''فرجام [[شیطان]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.

	==عبارت‌های دیگری از این پرسش==		== عبارت‌های دیگری از این پرسش ==
	*آیا [[شیطان]] در آن عصر می‌میرد یا به [[سلطه]] خود ادامه می‌دهد؟		* آیا [[شیطان]] در آن عصر می‌میرد یا به [[سلطه]] خود ادامه می‌دهد؟

	== پاسخ نخست ==		== پاسخ نخست ==
	[[پرونده:1368171.jpg\|100px\|~~right~~\|بندانگشتی\|[[سید محمد صدر]]]]		[[پرونده:1368171.jpg\|100px\|راست\|بندانگشتی\|[[سید محمد صدر]]]]
	[[آیت‌ الله]] [[شهید]] '''[[سید محمد صدر]]''' در کتاب ''«[[تاریخ پس از ظهور (کتاب)\|تاریخ پس از ظهور]]»'' در این‌باره گفته‌ است:		[[آیت‌ الله]] [[شهید]] '''[[سید محمد صدر]]''' در کتاب ''«[[تاریخ پس از ظهور (کتاب)\|تاریخ پس از ظهور]]»'' در این‌باره گفته‌ است:

	«برای [[درک]] این موضوع دو دیدگاه را بررسی می‌نماییم که هر کدام به تنهایی می‌تواند مقصود [[روایت]] باشد:		«برای [[درک]] این موضوع دو دیدگاه را بررسی می‌نماییم که هر کدام به تنهایی می‌تواند مقصود [[روایت]] باشد:
	'''دیدگاه نخست:''' برداشت صریح و غیر تأویلی از این رویداد شگفت‌انگیز. [[ابلیس]] مخلوقی با شخصیتی شناخته شده است. او پس از [[سرپیچی]] از [[فرمان]] [[پروردگار]]، منبع شر و بدی و [[گناه]] برای [[آدم]] و [[فرزندان]] او گردید. او در آن زمان از [[پروردگار]] درخواست کرد عمری طولانی بیابد و [[خداوند]] خواسته او را بر آورده ساخت. از این رو هر [[کفر]] و [[انحراف]] و سرکشی در بین [[بشریت]] به [[ابلیس]] یا [[شیطان]] نسبت داده می‌شود. او [[عمر طولانی]] تا روز قیامت‌ {{ع\|﴿{{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} را درخواست کرد که [[خداوند]] بخشی از این درخواست را [[اجابت]] فرمود و بخشی دیگر را نپذیرفت. {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}﴾}}<ref>سوره ص، آیات ۸۰ و ۸۱.</ref> فرمود: در [[حقیقت]]، تو از مهلت‌یافتگانی، تا روز معین معلوم‌ روز معین معلوم، همان روز [[ظهور]] و تأسیس [[دولت جهانی]] است که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} کمر به قتل [[شیطان]] می‌بندد و [[بشریت]]، جهانی بدون [[شیطان]] را تجربه خواهد کرد. در نتیجه [[تربیت]] [[انسان]] ساده‌تر و تکاملش سریعتر خواهد شد و چه بسا چند برابر سریع‌تر از زمانی خواهد شد که [[شیطان]] زنده بود و مکر می‌بافت. [[پیروی]] از [[ابلیس]] و همسویی با او از آغاز زندگی [[بشر]] تا عصر [[پیش از ظهور]] محکی برای [[آزمایش]] [[انسان‌ها]] بوده است، اما در عصر [[پس از ظهور]] چنین نخواهد بود، زیرا همان طور که دانستیم بین روش‌ها و نتایج دو برنامه کلی الهی برای [[پیش از ظهور]] و پس از آن، تفاوت‌های اساسی وجود دارد. این دیدگاه و دیدگاه بعدی با چشم‌پوشی از برخی ملاحظات فرعی و جانبی در مورد مضمون خبری که در این خصوص آوردیم، درست می‌باشد. مهم‌ترین مناقشات و ملاحظاتی که این دیدگاه با آن روبروست عبارت است از اینکه اولا آن‌ [[روایت]]، خبری واحد است که برای اثبات تاریخی کافی به نظر نمی‌رسد. ثانیاً مقصود [[قرآن کریم]] از "وقت معین معلوم" برای ما ناشناخته است زیرا از ظاهر [[قرآن]] استفاده می‌شود که "وقت معین معلوم" زمانی نزدیک‌تر از [[روز قیامت]] می‌باشد ولی "وقت معین معلوم" مشخص نیست و چه بسا مراد از آن روز [[مرگ]] [[ابلیس]] باشد. گویی [[خداوند]] به [[شیطان]] گفته است: تو از مهلت‌یافتگانی تا زمانی که مرگت فرا رسد. شاید هم مقصود، روز [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} باشد همان طور که در این خبر آمده است و چه بسا منظور از آن، روز پدید آمدن [[جامعه]] [[معصوم]] باشد و سر انجام اینکه شاید مقصود از آن، اشاره به روی دادن حادثه‌ای طبیعی باشد که به زندگی [[شیطان]] خاتمه دهد یا زندگی‌اش را با مشکلی جدی روبرو سازد.از ظاهر [[قرآن کریم]] هیچ یک از این احتمالات به طور مشخص بر نمی‌آید و این خبر هم به تنهایی برای اثبات تاریخی کافی نیست، بنابراین نمی‌توان بر درستی دیدگاه نخست پای فشرد.		* '''دیدگاه نخست:''' برداشت صریح و غیر تأویلی از این رویداد شگفت‌انگیز. [[ابلیس]] مخلوقی با شخصیتی شناخته شده است. او پس از [[سرپیچی]] از [[فرمان]] [[پروردگار]]، منبع شر و بدی و [[گناه]] برای [[آدم]] و [[فرزندان]] او گردید. او در آن زمان از [[پروردگار]] درخواست کرد عمری طولانی بیابد و [[خداوند]] خواسته او را بر آورده ساخت. از این رو هر [[کفر]] و [[انحراف]] و سرکشی در بین [[بشریت]] به [[ابلیس]] یا [[شیطان]] نسبت داده می‌شود. او [[عمر طولانی]] تا روز قیامت‌ {{ع\|﴿{{متن قرآن\|إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}} را درخواست کرد که [[خداوند]] بخشی از این درخواست را [[اجابت]] فرمود و بخشی دیگر را نپذیرفت. {{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}﴾}}<ref>سوره ص، آیات ۸۰ و ۸۱.</ref> فرمود: در [[حقیقت]]، تو از مهلت‌یافتگانی، تا روز معین معلوم‌ روز معین معلوم، همان روز [[ظهور]] و تأسیس [[دولت جهانی]] است که [[حضرت بقیة الله]] {{ع}} کمر به قتل [[شیطان]] می‌بندد و [[بشریت]]، جهانی بدون [[شیطان]] را تجربه خواهد کرد. در نتیجه [[تربیت]] [[انسان]] ساده‌تر و تکاملش سریعتر خواهد شد و چه بسا چند برابر سریع‌تر از زمانی خواهد شد که [[شیطان]] زنده بود و مکر می‌بافت. [[پیروی]] از [[ابلیس]] و همسویی با او از آغاز زندگی [[بشر]] تا عصر [[پیش از ظهور]] محکی برای [[آزمایش]] [[انسان‌ها]] بوده است، اما در عصر [[پس از ظهور]] چنین نخواهد بود، زیرا همان طور که دانستیم بین روش‌ها و نتایج دو برنامه کلی الهی برای [[پیش از ظهور]] و پس از آن، تفاوت‌های اساسی وجود دارد. این دیدگاه و دیدگاه بعدی با چشم‌پوشی از برخی ملاحظات فرعی و جانبی در مورد مضمون خبری که در این خصوص آوردیم، درست می‌باشد. مهم‌ترین مناقشات و ملاحظاتی که این دیدگاه با آن روبروست عبارت است از اینکه اولا آن‌ [[روایت]]، خبری واحد است که برای اثبات تاریخی کافی به نظر نمی‌رسد. ثانیاً مقصود [[قرآن کریم]] از "وقت معین معلوم" برای ما ناشناخته است زیرا از ظاهر [[قرآن]] استفاده می‌شود که "وقت معین معلوم" زمانی نزدیک‌تر از [[روز قیامت]] می‌باشد ولی "وقت معین معلوم" مشخص نیست و چه بسا مراد از آن روز [[مرگ]] [[ابلیس]] باشد. گویی [[خداوند]] به [[شیطان]] گفته است: تو از مهلت‌یافتگانی تا زمانی که مرگت فرا رسد. شاید هم مقصود، روز [[ظهور امام مهدی]] {{ع}} باشد همان طور که در این خبر آمده است و چه بسا منظور از آن، روز پدید آمدن [[جامعه]] [[معصوم]] باشد و سر انجام اینکه شاید مقصود از آن، اشاره به روی دادن حادثه‌ای طبیعی باشد که به زندگی [[شیطان]] خاتمه دهد یا زندگی‌اش را با مشکلی جدی روبرو سازد.از ظاهر [[قرآن کریم]] هیچ یک از این احتمالات به طور مشخص بر نمی‌آید و این خبر هم به تنهایی برای اثبات تاریخی کافی نیست، بنابراین نمی‌توان بر درستی دیدگاه نخست پای فشرد.
	*'''دیدگاه دوم:''' از کشته شدن [[ابلیس]] برداشتی تأویلی و رمزی داشته باشیم و بگوییم کشته شدن [[ابلیس]] یعنی کشته شدن او در وجود [[انسان‌ها]] به طوری که هر چند خودش هم چنان وجود خارجی دارد ولی به طور کلی اثری از او در [[رفتار]] [[انسان‌ها]] باقی نخواهد ماند. این وقتی است که [[دولت عدل جهانی]]، عوامل زشتی و [[فساد]] را از [[زمین]] ریشه کن سازد و فضایی از خیر و [[صلاح]] را در دل‌ها و اندیشه‌های [[آدمیان]] پدید آورد. در این هنگام [[ابلیس]] کاری از پیش نمی‌برد و مرده و زنده او دیگر هیچ اهمیتی نخواهد داشت. از آنجا که وجود همه خیرات و نیکی‌ها در میان [[بشر]] همگی حاصل تلاش‌ها و آموزه‌های [[امام مهدی]] {{ع}} است، نسبت دادن قتل [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] درست خواهد بود. بنابر [[روایات]] او در [[مسجد کوفه]] کشته خواهد شد؛ مسجدی که از جمله مراکز مهم شهر [[کوفه]] و محل ترویج و [[نشر تعالیم]] [[امام عصر]] {{ع}} در [[جهان]] می‌باشد. و مطابق [[روایت]]، معلوم است که [[شیطان]] تا چه مایه از موقعیت ممتاز این [[مسجد]] عصبانی خواهد شد و ناله و فریاد خواهد زد. آری سر انجام دل‌های [[مردم]] قربانگاه او می‌شود و با [[شمشیر]] معنوی [[امام عصر]] {{ع}} کشته خواهد شد.		* '''دیدگاه دوم:''' از کشته شدن [[ابلیس]] برداشتی تأویلی و رمزی داشته باشیم و بگوییم کشته شدن [[ابلیس]] یعنی کشته شدن او در وجود [[انسان‌ها]] به طوری که هر چند خودش هم چنان وجود خارجی دارد ولی به طور کلی اثری از او در [[رفتار]] [[انسان‌ها]] باقی نخواهد ماند. این وقتی است که [[دولت عدل جهانی]]، عوامل زشتی و [[فساد]] را از [[زمین]] ریشه کن سازد و فضایی از خیر و [[صلاح]] را در دل‌ها و اندیشه‌های [[آدمیان]] پدید آورد. در این هنگام [[ابلیس]] کاری از پیش نمی‌برد و مرده و زنده او دیگر هیچ اهمیتی نخواهد داشت. از آنجا که وجود همه خیرات و نیکی‌ها در میان [[بشر]] همگی حاصل تلاش‌ها و آموزه‌های [[امام مهدی]] {{ع}} است، نسبت دادن قتل [[ابلیس]] به آن [[حضرت]] درست خواهد بود. بنابر [[روایات]] او در [[مسجد کوفه]] کشته خواهد شد؛ مسجدی که از جمله مراکز مهم شهر [[کوفه]] و محل ترویج و [[نشر تعالیم]] [[امام عصر]] {{ع}} در [[جهان]] می‌باشد. و مطابق [[روایت]]، معلوم است که [[شیطان]] تا چه مایه از موقعیت ممتاز این [[مسجد]] عصبانی خواهد شد و ناله و فریاد خواهد زد. آری سر انجام دل‌های [[مردم]] قربانگاه او می‌شود و با [[شمشیر]] معنوی [[امام عصر]] {{ع}} کشته خواهد شد.

	خاستگاه دیگر این دیدگاه علاوه بر [[روایات]]، [[قرآن کریم]] می‌باشد؛ زیرا جمعی از [[آیات]] به صراحت بیان می‌دارد که وسوسه‌های [[شیطان]] همه جا خریدار ندارد و گروهی از [[مؤمنان]] بلند مرتبه وجود دارند که [[شیطان]] را به آنان راهی نیست و هر کس به آن درجه از [[ایمان]] بار یابد، یکسره از وسوسه‌های [[گمراه‌کننده]] او رهایی می‌یابد.		خاستگاه دیگر این دیدگاه علاوه بر [[روایات]]، [[قرآن کریم]] می‌باشد؛ زیرا جمعی از [[آیات]] به صراحت بیان می‌دارد که وسوسه‌های [[شیطان]] همه جا خریدار ندارد و گروهی از [[مؤمنان]] بلند مرتبه وجود دارند که [[شیطان]] را به آنان راهی نیست و هر کس به آن درجه از [[ایمان]] بار یابد، یکسره از وسوسه‌های [[گمراه‌کننده]] او رهایی می‌یابد.
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	«بحث قتل [[شیطان]] به دست [[حضرت عیسی]] {{ع}} در منابع [[اهل سنت]]، بسیار مطرح شده است و البته روایاتی هم داریم که آن را به دست [[امام مهدی\|حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} پس از [[رجعت]] بیان می‌کنند. برخی [[روایات]] هم به دست [[رسول اکرم]] {{صل}} بیان کرده‌اند. اما باید مدنظر داشت که [[شیطان]]، تنها منبع شر نیست؛ همان‌طور که در مراسم [[حج]]، داریم و آن‌ها را رمی می‌کنیم: شر النفس، شر الناس و شر الشیطان. پس با حذف [[شیطان]]، شر برچیده نمی‌شود و شر النّفس و شر النّاس به جای خود باقی است<ref>نشریه موعود، شماره ۲۵، ص ۱۷ (گفت‌وگو با علی کورانی).</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۸۸.</ref>.		«بحث قتل [[شیطان]] به دست [[حضرت عیسی]] {{ع}} در منابع [[اهل سنت]]، بسیار مطرح شده است و البته روایاتی هم داریم که آن را به دست [[امام مهدی\|حضرت صاحب الزمان]] {{ع}} پس از [[رجعت]] بیان می‌کنند. برخی [[روایات]] هم به دست [[رسول اکرم]] {{صل}} بیان کرده‌اند. اما باید مدنظر داشت که [[شیطان]]، تنها منبع شر نیست؛ همان‌طور که در مراسم [[حج]]، داریم و آن‌ها را رمی می‌کنیم: شر النفس، شر الناس و شر الشیطان. پس با حذف [[شیطان]]، شر برچیده نمی‌شود و شر النّفس و شر النّاس به جای خود باقی است<ref>نشریه موعود، شماره ۲۵، ص ۱۷ (گفت‌وگو با علی کورانی).</ref>»<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)\|موعودنامه]]، ص۵۸۸.</ref>.
	}}		}}

	~~== پرسش‌های وابسته ==~~

	== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==		== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۴:
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛		* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].		* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].
	{{پایان منبع جامع}}		{{پایان منبع جامع}}

خط ۱۲۲:		خط ۱۲۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~پرسش‌~~]]		[[رده:پرسش]]
	[[رده:پرسمان مهدویت]]		[[رده:پرسمان مهدویت]]
	[[رده:(اح): پرسش‌هایی با ۶ پاسخ]]		[[رده:(اح): پرسش‌هایی با ۶ پاسخ]]
	[[رده:(اح): پرسش‌های مهدویت با ۶ پاسخ]]		[[رده:(اح): پرسش‌های مهدویت با ۶ پاسخ]]

Heydari: جایگزینی متن - '. ::::::' به '. '

2022-02-03T10:32:05Z

جایگزینی متن - '.</ref> ::::::' به '.</ref> '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۲
خط ۷۴:		خط ۷۴:

	'''دیدگاه [[فخر رازی]] و نقد آن''': البته [[فخر رازی]] [[معتقد]] است مقصود از [[وقت معلوم]] همان روز بعث است؛ زیرا [[خداوند]] در [[سوره اعراف]] در پاسخ به [[شیطان]] که می‌‌گوید {{متن قرآن\|قَالَ أَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}}<ref>«شیطان گفت: مرا تا روز قیامت مهلت بده!» اعراف: ۱۴.</ref> به صورت مطلق فرموده است: {{متن قرآن\|قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ}}<ref>«خداوند فرمود: تو از منظرین هستی». اعراف: ۱۵.</ref> و آن را [[مقید]] به زمان غیر از [[قیامت]] نکرده است، در نتیجه [[خداوند]] تمام خواسته [[شیطان]] و از جمله مهلت داشتن تا [[قیامت]] را [[اجابت]] نموده است. [[تفسیر]] [[فخر رازی]]، جلد ۱۹، صفحه ۲۳۴.</ref>		'''دیدگاه [[فخر رازی]] و نقد آن''': البته [[فخر رازی]] [[معتقد]] است مقصود از [[وقت معلوم]] همان روز بعث است؛ زیرا [[خداوند]] در [[سوره اعراف]] در پاسخ به [[شیطان]] که می‌‌گوید {{متن قرآن\|قَالَ أَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}}<ref>«شیطان گفت: مرا تا روز قیامت مهلت بده!» اعراف: ۱۴.</ref> به صورت مطلق فرموده است: {{متن قرآن\|قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ}}<ref>«خداوند فرمود: تو از منظرین هستی». اعراف: ۱۵.</ref> و آن را [[مقید]] به زمان غیر از [[قیامت]] نکرده است، در نتیجه [[خداوند]] تمام خواسته [[شیطان]] و از جمله مهلت داشتن تا [[قیامت]] را [[اجابت]] نموده است. [[تفسیر]] [[فخر رازی]]، جلد ۱۹، صفحه ۲۳۴.</ref>
	~~::::::~~[[علامه]] در پاسخ به این دیدگاه می‌‌گوید: اینکه این [[مفسر]] می‌‌گوید هر دو روز (یوم [[وقت معلوم]] و یوم یبعثون) به یک معنا است، فاسد است؛ زیرا برخلاف سیاق و ظاهر [[آیات]] مورد بحث است. استدلالی که به [[آیات]] [[سوره اعراف]] نموده است نیز ناتمام می‌باشد، زیرا بر اساس منطق [[قرآن]] که بعضی از آن بعضی دیگر را معنا می‌‌کند، همواره مطلقات قران بر مقیداتش حمل می‌‌شود؛ لذا اگر چه مطلب در [[سوره اعراف]] مطلق آمده است، ولی [[آیه]] مورد بحث و همچنین [[آیات]] ۸۰ و ۸۱ سوره ص<ref>{{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}، فرمود: همانا تو از مهلت داده شدگانی؛ تا روز وقت معلوم.</ref> آن را قید می‌‌زند<ref>المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۵۹.</ref>.
			[[علامه]] در پاسخ به این دیدگاه می‌‌گوید: اینکه این [[مفسر]] می‌‌گوید هر دو روز (یوم [[وقت معلوم]] و یوم یبعثون) به یک معنا است، فاسد است؛ زیرا برخلاف سیاق و ظاهر [[آیات]] مورد بحث است. استدلالی که به [[آیات]] [[سوره اعراف]] نموده است نیز ناتمام می‌باشد، زیرا بر اساس منطق [[قرآن]] که بعضی از آن بعضی دیگر را معنا می‌‌کند، همواره مطلقات قران بر مقیداتش حمل می‌‌شود؛ لذا اگر چه مطلب در [[سوره اعراف]] مطلق آمده است، ولی [[آیه]] مورد بحث و همچنین [[آیات]] ۸۰ و ۸۱ سوره ص<ref>{{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}، فرمود: همانا تو از مهلت داده شدگانی؛ تا روز وقت معلوم.</ref> آن را قید می‌‌زند<ref>المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۵۹.</ref>.

	'''دیدگاه اکثر [[مفسرین]] و نقد آن''': بسیاری از [[مفسرین]] [[معتقد]] هستند که مراد از «[[وقت معلوم]]» زمان نفخ صور اول باشد<ref>علامه در المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۶۰ تصریح می‌کند که بسیاری از مفسرین این دیدگاه را پذیرفته‌‌اند.</ref>. این نظریه در اصل برخاسته از کلامی منسوب به [[ابن عباس]] است که وی گفته است: منظور از یوم در {{متن قرآن\|يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}} آخرین روز [[تکلیف]] است، که همان روز نفخ اول است که تمامی خلایق می‌‌میرند<ref>مجمع البیان، جلد ۶، صفحه ۳۳۷.</ref>.		'''دیدگاه اکثر [[مفسرین]] و نقد آن''': بسیاری از [[مفسرین]] [[معتقد]] هستند که مراد از «[[وقت معلوم]]» زمان نفخ صور اول باشد<ref>علامه در المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۶۰ تصریح می‌کند که بسیاری از مفسرین این دیدگاه را پذیرفته‌‌اند.</ref>. این نظریه در اصل برخاسته از کلامی منسوب به [[ابن عباس]] است که وی گفته است: منظور از یوم در {{متن قرآن\|يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}} آخرین روز [[تکلیف]] است، که همان روز نفخ اول است که تمامی خلایق می‌‌میرند<ref>مجمع البیان، جلد ۶، صفحه ۳۳۷.</ref>.

Heydari: جایگزینی متن - '. ::::::' به '. '

2022-01-25T05:02:54Z

جایگزینی متن - '. ::::::' به '. '

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۲
خط ۷۴:		خط ۷۴:

	'''دیدگاه [[فخر رازی]] و نقد آن''': البته [[فخر رازی]] [[معتقد]] است مقصود از [[وقت معلوم]] همان روز بعث است؛ زیرا [[خداوند]] در [[سوره اعراف]] در پاسخ به [[شیطان]] که می‌‌گوید {{متن قرآن\|قَالَ أَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}}<ref>«شیطان گفت: مرا تا روز قیامت مهلت بده!» اعراف: ۱۴.</ref> به صورت مطلق فرموده است: {{متن قرآن\|قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ}}<ref>«خداوند فرمود: تو از منظرین هستی». اعراف: ۱۵.</ref> و آن را [[مقید]] به زمان غیر از [[قیامت]] نکرده است، در نتیجه [[خداوند]] تمام خواسته [[شیطان]] و از جمله مهلت داشتن تا [[قیامت]] را [[اجابت]] نموده است. [[تفسیر]] [[فخر رازی]]، جلد ۱۹، صفحه ۲۳۴.</ref>		'''دیدگاه [[فخر رازی]] و نقد آن''': البته [[فخر رازی]] [[معتقد]] است مقصود از [[وقت معلوم]] همان روز بعث است؛ زیرا [[خداوند]] در [[سوره اعراف]] در پاسخ به [[شیطان]] که می‌‌گوید {{متن قرآن\|قَالَ أَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ}}<ref>«شیطان گفت: مرا تا روز قیامت مهلت بده!» اعراف: ۱۴.</ref> به صورت مطلق فرموده است: {{متن قرآن\|قَالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ}}<ref>«خداوند فرمود: تو از منظرین هستی». اعراف: ۱۵.</ref> و آن را [[مقید]] به زمان غیر از [[قیامت]] نکرده است، در نتیجه [[خداوند]] تمام خواسته [[شیطان]] و از جمله مهلت داشتن تا [[قیامت]] را [[اجابت]] نموده است. [[تفسیر]] [[فخر رازی]]، جلد ۱۹، صفحه ۲۳۴.</ref>
	~~::::::~~[[علامه]] در پاسخ به این دیدگاه می‌‌گوید: اینکه این [[مفسر]] می‌‌گوید هر دو روز (یوم [[وقت معلوم]] و یوم یبعثون) به یک معنا است، فاسد است؛ زیرا برخلاف سیاق و ظاهر [[آیات]] مورد بحث است. استدلالی که به [[آیات]] [[سوره اعراف]] نموده است نیز ناتمام می‌باشد، زیرا بر اساس منطق [[قرآن]] که بعضی از آن بعضی دیگر را معنا می‌‌کند، همواره مطلقات قران بر مقیداتش حمل می‌‌شود؛ لذا اگر چه مطلب در [[سوره اعراف]] مطلق آمده است، ولی [[آیه]] مورد بحث و همچنین [[آیات]] ۸۰ و ۸۱ سوره ص<ref>{{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}، فرمود: همانا تو از مهلت داده شدگانی؛ تا روز وقت معلوم.</ref> آن را قید می‌‌زند<ref>المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۵۹.</ref>.
			[[علامه]] در پاسخ به این دیدگاه می‌‌گوید: اینکه این [[مفسر]] می‌‌گوید هر دو روز (یوم [[وقت معلوم]] و یوم یبعثون) به یک معنا است، فاسد است؛ زیرا برخلاف سیاق و ظاهر [[آیات]] مورد بحث است. استدلالی که به [[آیات]] [[سوره اعراف]] نموده است نیز ناتمام می‌باشد، زیرا بر اساس منطق [[قرآن]] که بعضی از آن بعضی دیگر را معنا می‌‌کند، همواره مطلقات قران بر مقیداتش حمل می‌‌شود؛ لذا اگر چه مطلب در [[سوره اعراف]] مطلق آمده است، ولی [[آیه]] مورد بحث و همچنین [[آیات]] ۸۰ و ۸۱ سوره ص<ref>{{متن قرآن\|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ * إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}}، فرمود: همانا تو از مهلت داده شدگانی؛ تا روز وقت معلوم.</ref> آن را قید می‌‌زند<ref>المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۵۹.</ref>.

	'''دیدگاه اکثر [[مفسرین]] و نقد آن''': بسیاری از [[مفسرین]] [[معتقد]] هستند که مراد از «[[وقت معلوم]]» زمان نفخ صور اول باشد<ref>علامه در المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۶۰ تصریح می‌کند که بسیاری از مفسرین این دیدگاه را پذیرفته‌‌اند.</ref>. این نظریه در اصل برخاسته از کلامی منسوب به [[ابن عباس]] است که وی گفته است: منظور از یوم در {{متن قرآن\|يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}} آخرین روز [[تکلیف]] است، که همان روز نفخ اول است که تمامی خلایق می‌‌میرند<ref>مجمع البیان، جلد ۶، صفحه ۳۳۷.</ref>.		'''دیدگاه اکثر [[مفسرین]] و نقد آن''': بسیاری از [[مفسرین]] [[معتقد]] هستند که مراد از «[[وقت معلوم]]» زمان نفخ صور اول باشد<ref>علامه در المیزان، جلد ۱۲، صفحه ۱۶۰ تصریح می‌کند که بسیاری از مفسرین این دیدگاه را پذیرفته‌‌اند.</ref>. این نظریه در اصل برخاسته از کلامی منسوب به [[ابن عباس]] است که وی گفته است: منظور از یوم در {{متن قرآن\|يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ}} آخرین روز [[تکلیف]] است، که همان روز نفخ اول است که تمامی خلایق می‌‌میرند<ref>مجمع البیان، جلد ۶، صفحه ۳۳۷.</ref>.