فرجام قیام یمانی چیست؟ (پرسش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hosein: جایگزینی متن - '}}↵↵== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==↵{{منبع‌ جامع}}↵* کتاب‌شناسی مهدویت؛↵* مقاله‌شناسی مهدویت؛↵* پایان‌نامه‌شناسی مهدویت.↵{{پایان منبع جامع}}↵↵==' به '}} =='

2023-01-14T10:03:26Z

جایگزینی متن - '}}↵↵== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==↵{{منبع‌ جامع}}↵* کتاب‌شناسی مهدویت؛↵* مقاله‌شناسی مهدویت؛↵* پایان‌نامه‌شناسی مهدویت.↵{{پایان منبع جامع}}↵↵==' به '}} =='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان یمانی}}		{{پرسمان یمانی}}

	~~== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==~~
	~~{{منبع‌ جامع}}~~
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].
	~~{{پایان منبع جامع}}~~

	== پانویس ==		== پانویس ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۳، بخش دوم

2022-11-24T00:34:11Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۳، بخش دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات پرسش		{{جعبه اطلاعات پرسش
	\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]		\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]
	~~\| موضوع فرعی = فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟~~
	\| تصویر = 7626626268.jpg		\| تصویر = 7626626268.jpg
	~~\| اندازه تصویر = 200px~~
	\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[مقدمات ظهور امام مهدی]] / [[نشانه‌های ظهور امام مهدی]] / [[قیام یمانی]]		\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[مقدمات ظهور امام مهدی]] / [[نشانه‌های ظهور امام مهدی]] / [[قیام یمانی]]
	\| مدخل اصلی =		\| مدخل اصلی =
خط ۱۵:		خط ۱۳:
	حجت الاسلام و المسلمین [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در این باره گفته است:		حجت الاسلام و المسلمین [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در این باره گفته است:

	«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]]{{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]]{{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]]{{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]]{{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز در وصف اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]]{{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]]{{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]]{{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.		«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]] {{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]] {{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]] {{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] {{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]] {{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]] {{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]] {{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز در وصف اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]] {{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]] {{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]] {{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]] {{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی {{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]] {{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]] {{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]] {{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.

			== پرسش‌های وابسته ==
	{{پرسمان یمانی}}		{{پرسمان یمانی}}

Hosein: جایگزینی متن - 'رده:(اا): پرسش‌هایی با ۱ پاسخ' به ''

2022-10-23T07:35:00Z

جایگزینی متن - 'رده:(اا): پرسش‌هایی با ۱ پاسخ' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[رده:پرسش]]		[[رده:پرسش]]
	[[رده:پرسمان مهدویت]]		[[رده:پرسمان مهدویت]]
	~~[[رده:(اا): پرسش‌هایی با ۱ پاسخ]]~~
	[[رده:(اا): پرسش‌های مهدویت با ۱ پاسخ]]		[[رده:(اا): پرسش‌های مهدویت با ۱ پاسخ]]
	[[رده:پرسش‌های مربوط به قیام یمانی]]		[[رده:پرسش‌های مربوط به قیام یمانی]]

Hosein: جایگزینی متن - '| پاسخ‌دهنده = ↵| پاسخ‌دهندگان = ۱ پاسخ↵}}' به '| تعداد پاسخ = ۱ }}'

2022-10-23T07:28:28Z

جایگزینی متن - '| پاسخ‌دهنده = ↵| پاسخ‌دهندگان = ۱ پاسخ↵}}' به '| تعداد پاسخ = ۱ }}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۸
خط ۷:		خط ۷:
	\| مدخل اصلی =		\| مدخل اصلی =
	\| مدخل وابسته =		\| مدخل وابسته =
	\| ~~پاسخ‌دهنده =~~		\| تعداد پاسخ = ۱
	~~\| پاسخ‌دهندگان~~ = ۱ ~~پاسخ~~
	}}		}}
	'''فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.		'''فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T14:57:53Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	حجت الاسلام و المسلمین [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در این باره گفته است:		حجت الاسلام و المسلمین [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در این باره گفته است:

	«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]]{{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]]{{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]]{{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]]{{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز در [[وصف]] اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]]{{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]]{{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]]{{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.		«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]]{{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]]{{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]]{{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]]{{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز در وصف اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]]{{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]]{{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]]{{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.

	{{پرسمان یمانی}}		{{پرسمان یمانی}}

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۳

2022-07-31T00:19:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۳

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات پرسش		{{جعبه اطلاعات پرسش
	\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]		\| موضوع اصلی = [[مهدویت (پرسش)\|بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت]]
	\| موضوع فرعی = فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟		\| موضوع فرعی = فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟
	\| تصویر = 7626626268.jpg		\| تصویر = 7626626268.jpg
	\| اندازه تصویر = 200px		\| اندازه تصویر = 200px
	\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[مقدمات ظهور امام مهدی]] / [[نشانه‌های ظهور امام مهدی]] / [[قیام یمانی]]		\| مدخل بالاتر = [[مهدویت]] / [[مقدمات ظهور امام مهدی]] / [[نشانه‌های ظهور امام مهدی]] / [[قیام یمانی]]
	\| مدخل اصلی =		\| مدخل اصلی =
	\| مدخل وابسته =		\| مدخل وابسته =
	\| پاسخ‌دهنده =		\| پاسخ‌دهنده =
	\| پاسخ‌دهندگان = ۱ پاسخ		\| پاسخ‌دهندگان = ۱ پاسخ
	}}		}}
	'''فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.		'''فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-رده:پرسش‌ +رده:پرسش)؛ زیباسازی

2022-02-09T18:08:04Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-رده:پرسش‌ +رده:پرسش)؛ زیباسازی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۳۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	}}		}}
	'''فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.		'''فرجام [[قیام یمانی]] چیست؟''' یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث '''[[مهدویت (پرسش)\|مهدویت]]''' است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی '''[[مهدویت]]''' مراجعه شود.

	~~==عبارت‌های دیگری از این پرسش==~~

	== پاسخ نخست ==		== پاسخ نخست ==
	[[پرونده:151879.jpg\|بندانگشتی\|100px\|~~right~~\|[[نصرت‌الله آیتی]]]]		[[پرونده:151879.jpg\|بندانگشتی\|100px\|راست\|[[نصرت‌الله آیتی]]]]
	حجت الاسلام و المسلمین [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در ~~اين~~ باره گفته است:		حجت الاسلام و المسلمین [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در این باره گفته است:

	«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]]{{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]]{{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]]{{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]]{{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز در [[وصف]] اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]]{{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]]{{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]]{{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.		«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]]{{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]]{{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]]{{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]]{{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز در [[وصف]] اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]]{{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]]{{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]]{{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.
خط ۲۶:		خط ۲۴:
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛		* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].		* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].
	{{پایان منبع جامع}}		{{پایان منبع جامع}}

خط ۳۲:		خط ۳۰:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~پرسش‌~~]]		[[رده:پرسش]]
	[[رده:پرسمان مهدویت]]		[[رده:پرسمان مهدویت]]
	[[رده:(اا): پرسش‌هایی با ۱ پاسخ]]		[[رده:(اا): پرسش‌هایی با ۱ پاسخ]]
	[[رده:(اا): پرسش‌های مهدویت با ۱ پاسخ]]		[[رده:(اا): پرسش‌های مهدویت با ۱ پاسخ]]
	[[رده:پرسش‌های مربوط به قیام یمانی]]		[[رده:پرسش‌های مربوط به قیام یمانی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'حجت الاسلام و المسلمین' به 'حجت الاسلام و المسلمین'

2022-01-05T08:51:42Z

جایگزینی متن - 'حجت الاسلام و المسلمین' به 'حجت الاسلام و المسلمین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۱
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== پاسخ نخست ==		== پاسخ نخست ==
	[[پرونده:151879.jpg\|بندانگشتی\|100px\|right\|[[نصرت‌الله آیتی]]]]		[[پرونده:151879.jpg\|بندانگشتی\|100px\|right\|[[نصرت‌الله آیتی]]]]
	[[حجت الاسلام و المسلمین]] [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در اين باره گفته است:		حجت الاسلام و المسلمین [[نصرت‌الله آیتی]] در کتاب ''«[[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]»'' در اين باره گفته است:

	«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]]{{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]]{{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]]{{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]]{{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز در [[وصف]] اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]]{{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]]{{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]]{{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.		«در این‌باره که آیا [[قیام یمانی]] پیش از [[ظهور]] به [[شکست]] منتهی می‌گردد، یا تا زمان [[ظهور]] ادامه می‌یابد و آیا [[یمانی]] محضر [[مبارک]] [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند یا خیر، به [[دلیل]] فقدان [[روایات معتبر]]، نمی‌توان قاطعانه [[قضاوت]] کرد. در عین حال، در میان [[احادیث]] اشاره‌هایی به اتصال [[نهضت]] [[یمانی]] به زمان [[ظهور]] و رسیدن [[یمانی]] به [[فیض]] [[درک]] محضر [[امام مهدی]]{{ع}} وجود دارد، از جمله آن‌که از [[امام علی]]{{ع}} [[روایت]] شده است: {{عربی\|" وَ تُقْبِلُ رَايَاتٌ مِنْ شَرْقِيِّ الْأَرْضِ غَيْرَ مُعْلَمَةٍ لَيْسَتْ بِقُطْنٍ وَ لَا كَتَّانٍ وَ لَا حَرِيرٍ مَخْتُومٌ فِي رَأْسِ الْقَنَاةِ بِخَاتَمِ السَّيِّدِ الْأَكْبَرِ يَسُوقُهَا رَجُلٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ تَظْهَرُ بِالْمَشْرِقِ وَ تُوجَدُ رِيحُهَا بِالْمَغْرِبِ كَالْمِسْكِ الْأَذْفَرِ يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ خَيْلُ الْيَمَانِيِّ وَ الْخُرَاسَانِيِّ... وَ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ نَجْرَانَ يَسْتَجِيبُ لِلْإِمَامِ فَيَكُونُ أَوَّلَ النَّصَارَى‏"}}<ref>پرچم‌هایی بی‌نشان از مشرق زمین نمودار می‌شود که نه از جنس پنبه است و نه از کتان و نه از حریر و بر آن مُهر سرور بزرگ حک شده است و مردی از خاندان [[پیامبر خاتم\|پیامبر]]{{صل}} آن را حمل می‌کند. این پرچم‌ها در مشرق نمایان می‌شوند و عطرِ هم‌چون مشکِشان در مغرب نیز به مشام می‌رسد تا اینکه برای خون‌خواهی پدران خویش در [[کوفه]] فرود می‌آیند. در این حال سپاه [[یمانی]] و [[خراسانی]] هویدا می‌شوند... مردی از اهل نجران از شهر خارج می‌شود و دعوت امام را اجابت می‌کند. او اولین فرد مسیحی است که به دعوت امام پاسخ مثبت می‌دهد؛ بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۷۴.</ref>. [[پرچم]] اشاره شده در صدر این [[حدیث]]، [[پرچم]] [[امام مهدی]]{{ع}} است؛ به قرینه اوصافی که برای آن بیان می‌شود. افزون بر این، در ذیل [[روایت]] به پیوستن مردی از [[مسیحیان]] [[نجران]] به [[امام مهدی\|امام]]{{ع}} تصریح شده است. بنابراین شخصیت موردنظر در این [[روایت]] [[امام مهدی]]{{ع}} است و به تصریح این [[روایت]] [[یمانی]] در این زمان حضور دارد. از [[پیامبر خاتم\|پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز در [[وصف]] اهل [[یمن]] چنین [[روایت]] شده است: {{عربی\|"ْ مِنْهُمُ الْمَنْصُورُ يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي "}}<ref>منصور که با هفتاد هزار نفر قیام می‌کند و جانشین من و جانشین وصی مرا یاری می‌دهد از آنهاست؛ الغیبة للنعمانی، ص۷۰، باب۲، ح۱.</ref>. [[نصرت]] یک شخص، گرچه می‌تواند به شکل [[زمینه‌سازی]] و یا [[تلاش]] در راه تحقق آرمان‌های او و غیره باشد که در این صورت "[[ناصر]]" و "[[منصور]]" می‌توانند در دو افق زمانی مختلف حضور داشته باشند، اما به نظر می‌رسد [[ظهور]] عرفی جمله "ینصر خلفی و [[خلف]] وصیی" این است که [[یمانی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} را [[درک]] می‌کند و در رکاب آن [[حضرت]] برای تحقق منویات [[امام]]{{ع}} [[تلاش]] می‌کند. [[حذیفه]] نیز در روایتی، به رسیدن [[سپاه]] هفتادهزار نفری یاد شده به محضر [[امام مهدی]]{{ع}} تصریح کرده است: {{عربی\|" وَ يَبْعَثُ إِمَامُهُمْ إِلَى الْيَمَنِ أَعِينُونِي فَيُقْبَلَ سَبْعُونَ أَلْفاً مِنَ الْيَمَنِ عَلَى قَلَائِصَ عَدْنٍ حَمَائِلُ سُيُوفَهُمْ المسد يَقُولُونَ : نَحْنُ عِبَادُ اللَّهِ حَقّاً حَقّاً لَا نُرِيدُ عَطَاءٍ وَ لَا رِزْقاً حَتَّى يَأْتُوا الْمَهْدِيِّ بعمق أنطاكية "}}<ref>امام مسلمین از اهل [[یمن]] درخواست کمک می‌کند. هفتاد هزار نفر از جانب [[یمن]] از سوی رودهای عدن در حالی که بند شمشیرشان از لیف است به سمت او حرکت می‌کنند. آنها در حالی که این زمزمه بر لبانشان نقش بسته "ما حقیقتا بندگان خداییم و از او مزد و رزقی طلب نمی‌کنیم" در ژرفای انطاکیه به [[امام مهدی\|مهدی]]{{ع}} می‌پیوندند؛ معجم احادیث الامام المهدی{{ع}}، ج۱، ص۳۵۷.</ref>. علاوه براین، برای تأیید دیدگاه یاد شده می‌توان به روایاتی که بر هم‌زمانی [[قیام]] [[قحطانی]] با [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} دلالت می‌کردند و نیز [[روایات]] [[فتوحات]] [[یمانی]] [[تمسک]] جست<ref>نک: [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص۱۰۵.</ref>. البته در برابر [[روایت]] قبلی تنها یک [[روایت]] وجود دارد که بر اساس آن [[یمانی]] پیش از [[ظهور]] [[امام مهدی]]{{ع}} از [[دنیا]] [[رحلت]] می‌کند. این [[روایت]] از کتاب مختصر [[اثبات الرجعة]] است و علاوه بر [[ضعف]] [[سند]] محتوای آن از جهات متعددی با مجموعه‌های مختلفی از [[احادیث]]، هم‌خوانی ندارد، لذا به محتوای آن نمی‌توان [[اعتماد]] کرد. [[روایت]] یاد شده از [[امام صادق]]{{ع}} است که می‌فرماید: {{عربی\|" ثُمَّ يَعِيشُ الْيَمَانِيَّ فِي سَلْطَنَتُهُ فَارِغاً مِنَ الْأَعْدَاءِ ثَلَاثِينَ سَنَةً ثُمَّ يُفَوِّضْ الْمَلِكِ بِابْنِهِ السَّعِيدِ وياوي مَكَّةَ وَ يُنْتَظَرُ ظُهُورِ قَائِمُنَا حَتَّى يَتَوَفَّى.... وَهْماً يَرْجِعَانِ الَىَّ الدُّنْيَا بِدُعَاءِ قَائِمُنَا "}}<ref>پس [[یمانی]] فارغ از دشمنان به مدت سی سال حکومت می‌کند و پس از آن حکومت را به فرزندش سعید واگذار می‌نماید و در [[مکه]] سکنا می‌گزیند و منتظر [[ظهور]] [[قائم]] ما می‌ماند تا اینکه از دنیا رحلت می‌کند... و آن دو ([[یمانی]] و فرزندش) به دعای [[قائم]] ما به دنیا باز خواهند گشت؛ مختصر اثبات الرجعة، به نقل از مجله تراثنا، سال دوم، شماره چهارم، ص۴۵۵.</ref>»<ref>[[نصرت‌الله آیتی\|آیتی، نصرت‌الله]]، [[تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور (کتاب)\|تأملی در نشانه‌های حتمی ظهور]]، ص ۱۰۷ - ۱۱۰.</ref>.

Heydari: جایگزینی متن - 'مهدویت]]. {{پایان}} {{پایان}} == پانویس == {{پانویس}}' به 'مهدویت]]. {{پایان منبع جامع}} == پانویس == {{پانویس}}'

2022-01-02T05:27:10Z

جایگزینی متن - 'مهدویت]]. {{پایان}} {{پایان}} == پانویس == {{پانویس}}' به 'مهدویت]]. {{پایان منبع جامع}} == پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].		* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های مهدویت\|پایان‌نامه‌شناسی مهدویت]].
	{{پایان}}		{{پایان منبع جامع}}
	~~{{پایان~~}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{منبع‌شناسی جامع}} +{{منبع‌ جامع}})

2021-12-30T17:21:38Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{منبع‌شناسی جامع}} +{{منبع‌ جامع}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۵۱
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==		== منبع‌شناسی جامع مهدویت ==
	{{~~منبع‌شناسی~~ جامع}}		{{منبع‌ جامع}}
	* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛		* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های مهدویت\|کتاب‌شناسی مهدویت]]؛
	* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛		* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های مهدویت\|مقاله‌شناسی مهدویت]]؛