فرزندان حضرت آدم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* مقدمه */

2023-06-18T08:18:56Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	به گفته ابو مسلم اصفهانی نیز در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى}}<ref> فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد؛ سوره طه، آیه: ۱۲۳.</ref>، مقصود از {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} [[آدم]] و [[فرزندان]] او، و [[شیطان]] و [[فرزندان]] اویند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص ۱۲۹.</ref>. در [[تورات]] نام یکی از فرزندان [[آدم]]، قاین و دیگری [[هابیل]] است<ref>کتاب مقدس، پیدایش، ۴.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|مقاله «آدم»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>		به گفته ابو مسلم اصفهانی نیز در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى}}<ref> فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد؛ سوره طه، آیه: ۱۲۳.</ref>، مقصود از {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} [[آدم]] و [[فرزندان]] او، و [[شیطان]] و [[فرزندان]] اویند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص ۱۲۹.</ref>. در [[تورات]] نام یکی از فرزندان [[آدم]]، قاین و دیگری [[هابیل]] است<ref>کتاب مقدس، پیدایش، ۴.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|مقاله «آدم»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>

			== فرزندان آدم {{ع}} ==
			[[خدای تعالی]] پس از [[خلقت آدم]]، حوّا را نیز آفرید تا ضمن اینکه [[آدم]] را از تنهایی می‌رهاند، وسیله‌ای طبیعی برای ازدیاد [[نسل]] او در [[زمین]] فراهم سازد. آن دو به [[فرمان]] [[خدای سبحان]] با هم [[ازدواج]] کرده و دارای فرزند شدند. در [[تواریخ]] و [[احادیث]]، تعداد فرزندانی که آدم از حوّا پیدا کرد مختلف نقل شده است. برخی آنها را چهل فرزند و در پاره‌ای از [[روایات]] صد نفر و برخی بیش از صدها فرزند ذکر کرده‌اند که از آن جمله در پسران نام‌های: [[هابیل]]، [[قابیل]]<ref>در تورات و برخی کتاب‌های دیگر «قاین» یا «قائین» به جای «قابیل» نقل شده است.</ref> و [[شیث]] (یا [[هبة الله]]) و در [[دختران]] نام های: عناق، اقلیما، لوزا و... ذکر شده است<ref>تاریخ طبری، ج۱، ص۹۸؛ ابن کثیر، قصص الانبیاء، ج۱، ص۹۲؛ بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۲۵ به بعد.</ref>. [[اختلاف]] دیگری که به چشم می‌خورد، درباره کیفیت ازدواج فرزندان آدم و چگونگی ازدیاد نسل او در زمین است.

			بیشتر تاریخ‌نویسان و راویان [[اهل سنت]] گفته‌اند: حوّا در دو نوبت چهار فرزند زایید. نخست قابیل و خواهرش اقلیما و سپس هابیل و خواهرش لوزا به [[دنیا]] آمدند ـ یا بالعکس ـ و پس از آنکه به حد [[رشد]] و [[بلوغ]] رسیدند، [[خداوند سبحان]] امر فرمود (یا خود آدم به این [[فکر]] افتاد) که هر یک از دختران را به [[عقد]] [[برادر]] دیگری در آورد؛ یعنی اقلیما را به عقد هابیل درآورد و لوزا را به ازدواج قابیل. به دنبال این مطلب گفته‌اند: چون دختری که سهم هابیل شده بود زیباتر از [[همسر]] قابیل بود، قابیل به این تقسیم و ازدواج [[راضی]] نشد و زبان به [[اعتراض]] گشود. سرانجام قرار شد هر کدام جداگانه قربانی‌ای به درگاه [[خدا]] ببرند و [[قربانی]] هر کدام که قبول شد، آن دختر [[زیبا]] سهم او شود<ref>ابن کثیر، قصص الانبیاء، ج۱، ص۸۵ و ۸۶؛ کامل ابن اثیر، ج۱، ص۴۱-۴۳.</ref>.

			ولی روایات شیعه عموماً این مطلب را نادرست خوانده و گفته‌اند: [[خداوند]] برای همسری [[هابیل]] حوریه‌ای فرستاد و برای [[قابیل]] همسری از [[جنیان]] [[انتخاب]] کرد و [[نسل]] [[آدم]] از آن دو پدید آمد، علاوه بر این در چند [[حدیث]] [[همسر]] [[شیث]] را نیز حوریه‌ای از حوریه‌های [[بهشت]] ذکر کرده‌اند<ref>علل الشرائع، ص۱۷ و ۱۸؛ بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۲۳ به بعد.</ref>. در برخی از [[روایات]] نیز آمده که همسر هابیل یا شیث از همان زیادی گل آدم و حوّا [[خلق]] شد و موضوع [[اختلاف]] قابیل و هابیل را ـ که منجر به [[قتل]] هابیل گردید ـ موضوع [[وصیت]] و [[جانشینی]] آدم دانسته‌اند.

			اجمال آنچه از [[ائمه]] بزرگوار ما در این باره رسیده این است که [[ازدواج]] [[برادر]] و خواهر در همه [[ادیان]] [[حرام]] بوده و آدم [[ابوالبشر]] نیز چنین کاری نکرد و همان خدایی که خود آدم و حوّا را از گِل آفرید، این [[قدرت]] را داشت که افراد دیگری را نیز برای همسری پسران آدم خلق کند یا از عالم دیگری بفرستد.

			از جمله حدیث‌های کاملی که در این باره داریم، [[حدیثی]] است که [[عیاشی]] در [[تفسیر]] خود از سلیمان بن خالد [[روایت]] کرده که گوید: «به [[امام صادق]]{{ع}} عرض کردم: قربانت گردم [[مردم]] می‌گویند [[حضرت آدم]] دختر خود را به پسرش [[تزویج]] کرد؟ [[حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: مردم چنین می‌گویند، اما ای سلیمان! آیا ندانسته‌ای که [[پیغمبر]] فرمود: اگر من می‌دانستم آدم دختر خود را به پسرش تزویج کرده بود، من هم (دخترم) [[زینب]] را به پسرم (قاسم) می‌دادم و از [[آیین]] آدم [[پیروی]] می‌کردم». سلیمان گوید: گفتم قربانت گردم! مردم می‌گویند سبب اینکه قابیل هابیل را کشت، آن بود که به خواهرش [[رشک]] برد. [[امام]] فرمود: «ای سلیمان چگونه این حرف را می‌زنی. آیا [[شرم]] نداری که چنین سخنی را درباره پیغمبر [[خدا]] آدم می‌گویی»؟ عرض کردم: پس علت قتل هابیل به دست قابیل چه بود؟ حضرت فرمود: «درباره [[وصیّت]] بود». آنگاه ادامه داده فرمود: «ای سلیمان! [[خدای تبارک و تعالی]] به [[آدم]] [[وحی]] فرمود که [[وصیّت]] و [[اسم اعظم]] را به [[هابیل]] بسپارد با اینکه [[قابیل]] از او بزرگ‌تر بود. قابیل که از موضوع مطلع شد، [[غضبناک]] گشت و گفت: من سزاوارتر به [[وصیت]] بودم و از این رو آدم بر طبق [[فرمان الهی]] به آن دو دستور داد تا [[قربانی]] کنند و چون به درگاه [[خداوند]] قربانی بردند، قربانی هابیل قبول شد، ولی از قابیل پذیرفته نگشت. همین ماجرا سبب شد که قابیل بر وی [[رشک]] برد و او را به [[قتل]] برساند».

			عرض کردم: قربانت گردم! [[نسل]] فرزندان آدم از کجا پیدا شد؟ آیا به جز حوّا زنی و به جز آدم مردی بود؟ حضرت فرمود: «ای سلیمان! خدای تبارک و تعالی از حوّا قابیل را به آدم داد و پس از وی هابیل به [[دنیا]] آمد. هنگامی که قابیل به حد [[بلوغ]] و [[رشد]] رسید، زنی از جنّیان برای او فرستاد و به [[حضرت آدم]] وحی کرد تا او را به [[ازدواج]] قابیل در آورد. آدم نیز این کار را کرد و قابیل هم [[راضی]] و قانع بود تا اینکه نوبت ازدواج هابیل شد و [[خدا]] برای او حوریه‌ای فرستاد و به آدم وحی فرمود که او را به ازدواج هابیل در آورد. حضرت آدم این کار را کرد و هنگامی که قابیل برادرش هابیل را کشت، آن حوریه حامله بود و پس از گذشتن دوران حمل، پسری زایید و آدم نامش را [[هبة الله]] گذارد و به حضرت آدم وحی شد که وصیت و اسم اعظم را به او بسپارد.

			حوّا نیز فرزند دیگری زایید و حضرت آدم نامش را [[شیث]] گذارد. وقتی او به حدّ رشد و بلوغ رسید، خداوند حوریه دیگری فرستاد و به آدم وحی کرد او را به همسری شیث در آورد. آدم نیز این کار را کرد و شیث از آن حوریه دختری پیدا کرد و نامش را حورة گذارد. وقتی آن دختر بزرگ شد، او را به [[ازدواج]] هبة اللّه در آورد و [[نسل]] [[آدم]] از آن دو به وجود آمد. در این وقت هبة اللّه از [[دنیا]] رفت و [[خداوند]] به آدم [[وحی]] کرد که [[وصیت]] و [[اسم اعظم]] را به [[شیث]] بسپارد و حضرت آدم نیز این کار را کرد»<ref>تفسیر عیاشی، ج۱، ص۳۱۲.</ref>.<ref>[[سید هاشم رسولی محلاتی\|رسولی محلاتی، سید هاشم]]، [[تاریخ انبیاء (کتاب)\|تاریخ انبیاء]] ص ۴۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-06-18T04:21:35Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۱
خط ۹:		خط ۹:
	در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.		در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.

	به گفته [[علامه طباطبایی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید» سوره نساء، آیه ۱.</ref> صراحت دارد که فرزندان آدم و [[حوا]] با یکدیگر [[ازدواج]] کرده‌اند؛ زیرا اگر واسطه‌ای در کار بود، باید به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌شد. وی در پاسخ به [[شبهه]] [[تحریم]] [[ازدواج]] [[محارم]] می‌گوید: این [[حکم]] [[تشریعی]] و تابع [[مفاسد]] و [[مصالح]] است، نه یک [[حکم]] [[تکوینی]] و غیرقابل تغییر و زمام آن به دست [[خدا]]ست و در آن دوران، مانعی برای آن وجود نداشته؛ بلکه [[مصالح]] و ضرورت‌ها آن را اقتضا می‌کرده است<ref>المیزان، ج ۴، ص ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۴۴ و ۱۴۵.</ref>. در [[قرآن]] به نام فرزندان آدم {{ع}} تصریح نشده؛ ولی براساس [[روایات]]، نام یکی [[هابیل]] و دیگری [[قابیل]] است. به گفته میبدی، [[حوا]] برای [[آدم]] در بیست بار، چهل [[فرزند]] به [[دنیا]] آورد؛ در هر بار یک پسر و یک دختر، مگر شیث که تنها بود و [[همراهی]] نداشت. [[فرزند]] اول او [[قابیل]] و همراه وی اقلیما، [[فرزند]] دوم، [[هابیل]] و همراه وی لوذا بود و.... [[فرزند]] آخر [[آدم]] و [[حوا]] عبدالمغیث به همراه امة المغیث بود. خداوند [[نسل]] [[آدم]] را با [[برکت]] و تعداد آنان را فراوان کرد و به او [[عمر طولانی]] داد تا اینکه چهل هزار از [[فرزندان]] خویش را دید<ref>کشف الاسرار، ج ۳، ص ۹۲ و ۹۳.</ref>.		به گفته [[علامه طباطبایی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید» سوره نساء، آیه ۱.</ref> صراحت دارد که فرزندان آدم و [[حوا]] با یکدیگر [[ازدواج]] کرده‌اند؛ زیرا اگر واسطه‌ای در کار بود، باید به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌شد. وی در پاسخ به [[شبهه]] [[تحریم]] [[ازدواج]] محارم می‌گوید: این [[حکم]] [[تشریعی]] و تابع [[مفاسد]] و [[مصالح]] است، نه یک [[حکم]] [[تکوینی]] و غیرقابل تغییر و زمام آن به دست [[خدا]]ست و در آن دوران، مانعی برای آن وجود نداشته؛ بلکه [[مصالح]] و ضرورت‌ها آن را اقتضا می‌کرده است<ref>المیزان، ج ۴، ص ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۴۴ و ۱۴۵.</ref>. در [[قرآن]] به نام فرزندان آدم {{ع}} تصریح نشده؛ ولی براساس [[روایات]]، نام یکی [[هابیل]] و دیگری [[قابیل]] است. به گفته میبدی، [[حوا]] برای [[آدم]] در بیست بار، چهل [[فرزند]] به [[دنیا]] آورد؛ در هر بار یک پسر و یک دختر، مگر شیث که تنها بود و [[همراهی]] نداشت. [[فرزند]] اول او [[قابیل]] و همراه وی اقلیما، [[فرزند]] دوم، [[هابیل]] و همراه وی لوذا بود و.... [[فرزند]] آخر [[آدم]] و [[حوا]] عبدالمغیث به همراه امة المغیث بود. خداوند [[نسل]] [[آدم]] را با [[برکت]] و تعداد آنان را فراوان کرد و به او عمر طولانی داد تا اینکه چهل هزار از [[فرزندان]] خویش را دید<ref>کشف الاسرار، ج ۳، ص ۹۲ و ۹۳.</ref>.

	[[زمخشری]] می‌گوید: چون [[آدم]] و [[حوا]] اصل بشرند و بقیه متفرع بر آنانند، در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ}}<ref>«فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد» سوره طه، آیه ۱۲۳.</ref> خطاب به آن دو تثنیه {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} و با توجه به ذریه آنها، جمع {{متن قرآن\|بَعْضُكُمْ}} آمده است<ref>الکشاف، ج ۳، ص ۹۴.</ref>. هم چنین گفته‌اند: مقصود از {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> در [[آیه]] ۳۴ [[آل عمران]] این است که فرزندان آدم از [[آدم]] زاده شده و مراد از ذریه، افراد دیگر غیر از آدمند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۸، ص ۲۴.</ref>.		[[زمخشری]] می‌گوید: چون [[آدم]] و [[حوا]] اصل بشرند و بقیه متفرع بر آنانند، در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ}}<ref>«فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد» سوره طه، آیه ۱۲۳.</ref> خطاب به آن دو تثنیه {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} و با توجه به ذریه آنها، جمع {{متن قرآن\|بَعْضُكُمْ}} آمده است<ref>الکشاف، ج ۳، ص ۹۴.</ref>. هم چنین گفته‌اند: مقصود از {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> در [[آیه]] ۳۴ [[آل عمران]] این است که فرزندان آدم از [[آدم]] زاده شده و مراد از ذریه، افراد دیگر غیر از آدمند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۸، ص ۲۴.</ref>.

	به گفته [[ابو مسلم اصفهانی]] نیز در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى}}<ref> فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد؛ سوره طه، آیه: ۱۲۳.</ref>، مقصود از {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} [[آدم]] و [[فرزندان]] او، و [[شیطان]] و [[فرزندان]] اویند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص ۱۲۹.</ref>. در [[تورات]] نام یکی از فرزندان [[آدم]]، قاین و دیگری [[هابیل]] است<ref>کتاب مقدس، پیدایش، ۴.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|مقاله «آدم»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>		به گفته ابو مسلم اصفهانی نیز در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى}}<ref> فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد؛ سوره طه، آیه: ۱۲۳.</ref>، مقصود از {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} [[آدم]] و [[فرزندان]] او، و [[شیطان]] و [[فرزندان]] اویند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص ۱۲۹.</ref>. در [[تورات]] نام یکی از فرزندان [[آدم]]، قاین و دیگری [[هابیل]] است<ref>کتاب مقدس، پیدایش، ۴.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|مقاله «آدم»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2023-06-18T04:21:06Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۱
خط ۹:		خط ۹:
	در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.		در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.

	به گفته [[علامه طباطبایی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید» سوره نساء، آیه ۱.</ref> صراحت دارد که [[فرزندان آدم]] و [[حوا]] با یکدیگر [[ازدواج]] کرده‌اند؛ زیرا اگر واسطه‌ای در کار بود، باید به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌شد. وی در پاسخ به [[شبهه]] [[تحریم]] [[ازدواج]] [[محارم]] می‌گوید: این [[حکم]] [[تشریعی]] و تابع [[مفاسد]] و [[مصالح]] است، نه یک [[حکم]] [[تکوینی]] و غیرقابل تغییر و زمام آن به دست [[خدا]]ست و در آن دوران، مانعی برای آن وجود نداشته؛ بلکه [[مصالح]] و ضرورت‌ها آن را اقتضا می‌کرده است<ref>المیزان، ج ۴، ص ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۴۴ و ۱۴۵.</ref>. در [[قرآن]] به نام [[فرزندان آدم]] {{ع}} تصریح نشده؛ ولی براساس [[روایات]]، نام یکی [[هابیل]] و دیگری [[قابیل]] است. به گفته میبدی، [[حوا]] برای [[آدم]] در بیست بار، چهل [[فرزند]] به [[دنیا]] آورد؛ در هر بار یک پسر و یک دختر، مگر شیث که تنها بود و [[همراهی]] نداشت. [[فرزند]] اول او [[قابیل]] و همراه وی اقلیما، [[فرزند]] دوم، [[هابیل]] و همراه وی لوذا بود و.... [[فرزند]] آخر [[آدم]] و [[حوا]] عبدالمغیث به همراه امة المغیث بود. خداوند [[نسل]] [[آدم]] را با [[برکت]] و تعداد آنان را فراوان کرد و به او [[عمر طولانی]] داد تا اینکه چهل هزار از [[فرزندان]] خویش را دید<ref>کشف الاسرار، ج ۳، ص ۹۲ و ۹۳.</ref>.		به گفته [[علامه طباطبایی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید» سوره نساء، آیه ۱.</ref> صراحت دارد که فرزندان آدم و [[حوا]] با یکدیگر [[ازدواج]] کرده‌اند؛ زیرا اگر واسطه‌ای در کار بود، باید به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌شد. وی در پاسخ به [[شبهه]] [[تحریم]] [[ازدواج]] [[محارم]] می‌گوید: این [[حکم]] [[تشریعی]] و تابع [[مفاسد]] و [[مصالح]] است، نه یک [[حکم]] [[تکوینی]] و غیرقابل تغییر و زمام آن به دست [[خدا]]ست و در آن دوران، مانعی برای آن وجود نداشته؛ بلکه [[مصالح]] و ضرورت‌ها آن را اقتضا می‌کرده است<ref>المیزان، ج ۴، ص ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۴۴ و ۱۴۵.</ref>. در [[قرآن]] به نام فرزندان آدم {{ع}} تصریح نشده؛ ولی براساس [[روایات]]، نام یکی [[هابیل]] و دیگری [[قابیل]] است. به گفته میبدی، [[حوا]] برای [[آدم]] در بیست بار، چهل [[فرزند]] به [[دنیا]] آورد؛ در هر بار یک پسر و یک دختر، مگر شیث که تنها بود و [[همراهی]] نداشت. [[فرزند]] اول او [[قابیل]] و همراه وی اقلیما، [[فرزند]] دوم، [[هابیل]] و همراه وی لوذا بود و.... [[فرزند]] آخر [[آدم]] و [[حوا]] عبدالمغیث به همراه امة المغیث بود. خداوند [[نسل]] [[آدم]] را با [[برکت]] و تعداد آنان را فراوان کرد و به او [[عمر طولانی]] داد تا اینکه چهل هزار از [[فرزندان]] خویش را دید<ref>کشف الاسرار، ج ۳، ص ۹۲ و ۹۳.</ref>.

	[[زمخشری]] می‌گوید: چون [[آدم]] و [[حوا]] اصل بشرند و بقیه متفرع بر آنانند، در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ}}<ref>«فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد» سوره طه، آیه ۱۲۳.</ref> خطاب به آن دو تثنیه {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} و با توجه به ذریه آنها، جمع {{متن قرآن\|بَعْضُكُمْ}} آمده است<ref>الکشاف، ج ۳، ص ۹۴.</ref>. هم چنین گفته‌اند: مقصود از {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> در [[آیه]] ۳۴ [[آل عمران]] این است که [[فرزندان آدم]] از [[آدم]] زاده شده و مراد از ذریه، افراد دیگر غیر از آدمند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۸، ص ۲۴.</ref>.		[[زمخشری]] می‌گوید: چون [[آدم]] و [[حوا]] اصل بشرند و بقیه متفرع بر آنانند، در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ}}<ref>«فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد» سوره طه، آیه ۱۲۳.</ref> خطاب به آن دو تثنیه {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} و با توجه به ذریه آنها، جمع {{متن قرآن\|بَعْضُكُمْ}} آمده است<ref>الکشاف، ج ۳، ص ۹۴.</ref>. هم چنین گفته‌اند: مقصود از {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> در [[آیه]] ۳۴ [[آل عمران]] این است که فرزندان آدم از [[آدم]] زاده شده و مراد از ذریه، افراد دیگر غیر از آدمند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۸، ص ۲۴.</ref>.

	به گفته [[ابو مسلم اصفهانی]] نیز در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى}}<ref> فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد؛ سوره طه، آیه: ۱۲۳.</ref>، مقصود از {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} [[آدم]] و [[فرزندان]] او، و [[شیطان]] و [[فرزندان]] اویند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص ۱۲۹.</ref>. در [[تورات]] نام یکی از فرزندان [[آدم]]، قاین و دیگری [[هابیل]] است<ref>کتاب مقدس، پیدایش، ۴.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|مقاله «آدم»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>		به گفته [[ابو مسلم اصفهانی]] نیز در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى}}<ref> فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد؛ سوره طه، آیه: ۱۲۳.</ref>، مقصود از {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} [[آدم]] و [[فرزندان]] او، و [[شیطان]] و [[فرزندان]] اویند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص ۱۲۹.</ref>. در [[تورات]] نام یکی از فرزندان [[آدم]]، قاین و دیگری [[هابیل]] است<ref>کتاب مقدس، پیدایش، ۴.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|مقاله «آدم»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>

Bahmani: /* مقدمه */

2023-06-18T04:20:28Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۰
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|~~آدم~~]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>		در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.

			به گفته [[علامه طباطبایی]]، [[آیه]] {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید» سوره نساء، آیه ۱.</ref> صراحت دارد که [[فرزندان آدم]] و [[حوا]] با یکدیگر [[ازدواج]] کرده‌اند؛ زیرا اگر واسطه‌ای در کار بود، باید به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌شد. وی در پاسخ به [[شبهه]] [[تحریم]] [[ازدواج]] [[محارم]] می‌گوید: این [[حکم]] [[تشریعی]] و تابع [[مفاسد]] و [[مصالح]] است، نه یک [[حکم]] [[تکوینی]] و غیرقابل تغییر و زمام آن به دست [[خدا]]ست و در آن دوران، مانعی برای آن وجود نداشته؛ بلکه [[مصالح]] و ضرورت‌ها آن را اقتضا می‌کرده است<ref>المیزان، ج ۴، ص ۱۳۶، ۱۳۷، ۱۴۴ و ۱۴۵.</ref>. در [[قرآن]] به نام [[فرزندان آدم]] {{ع}} تصریح نشده؛ ولی براساس [[روایات]]، نام یکی [[هابیل]] و دیگری [[قابیل]] است. به گفته میبدی، [[حوا]] برای [[آدم]] در بیست بار، چهل [[فرزند]] به [[دنیا]] آورد؛ در هر بار یک پسر و یک دختر، مگر شیث که تنها بود و [[همراهی]] نداشت. [[فرزند]] اول او [[قابیل]] و همراه وی اقلیما، [[فرزند]] دوم، [[هابیل]] و همراه وی لوذا بود و.... [[فرزند]] آخر [[آدم]] و [[حوا]] عبدالمغیث به همراه امة المغیث بود. خداوند [[نسل]] [[آدم]] را با [[برکت]] و تعداد آنان را فراوان کرد و به او [[عمر طولانی]] داد تا اینکه چهل هزار از [[فرزندان]] خویش را دید<ref>کشف الاسرار، ج ۳، ص ۹۲ و ۹۳.</ref>.

			[[زمخشری]] می‌گوید: چون [[آدم]] و [[حوا]] اصل بشرند و بقیه متفرع بر آنانند، در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ}}<ref>«فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد» سوره طه، آیه ۱۲۳.</ref> خطاب به آن دو تثنیه {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} و با توجه به ذریه آنها، جمع {{متن قرآن\|بَعْضُكُمْ}} آمده است<ref>الکشاف، ج ۳، ص ۹۴.</ref>. هم چنین گفته‌اند: مقصود از {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> در [[آیه]] ۳۴ [[آل عمران]] این است که [[فرزندان آدم]] از [[آدم]] زاده شده و مراد از ذریه، افراد دیگر غیر از آدمند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۸، ص ۲۴.</ref>.

			به گفته [[ابو مسلم اصفهانی]] نیز در [[آیه]] {{متن قرآن\|قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقَى}}<ref> فرمود: هر دو با هم از آن (بهشت فرازین) فرود آیید- (که) برخی دشمن برخی دیگر (خواهید بود)- آنگاه چون از من رهنمودی به شما رسد، هر که از رهنمود من پیروی کند نه گمراه می‌گردد و نه در رنج می‌افتد؛ سوره طه، آیه: ۱۲۳.</ref>، مقصود از {{متن قرآن\|اهْبِطَا}} [[آدم]] و [[فرزندان]] او، و [[شیطان]] و [[فرزندان]] اویند<ref>التفسیر الکبیر، ج ۲۲، ص ۱۲۹.</ref>. در [[تورات]] نام یکی از فرزندان [[آدم]]، قاین و دیگری [[هابیل]] است<ref>کتاب مقدس، پیدایش، ۴.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|مقاله «آدم»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۲:۵۴

2023-06-18T02:54:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	==مقدمه==		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = حضرت آدم
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

			== مقدمه ==
	در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|آدم]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>		در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن\|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن\|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن\|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|آدم]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:000052.jpg\|22px]] [[علی احمد ناصح\|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)\|'''آدم''']]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]
			{{پایان منابع}}

			== پانویس ==
			{{پانویس}}

			[[رده:حضرت آدم]]

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== در آیه نخست سوره نساء {{متن قرآن|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و...» ایجاد کرد

2023-06-17T17:24:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «==مقدمه== در آیه نخست سوره نساء {{متن قرآن|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

==مقدمه==
در [[آیه]] نخست سوره نساء {{متن قرآن|وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً}}<ref>«ای مردم! از پروردگارتان پروا کنید، همان که شما را از تنی یگانه آفرید و از (سرشت) او همسرش را پدید آورد و از آن دو، مردان و زنان بسیار (در جهان) پراکند و از خداوند- که با (سوگند بر نام) او، از هم درخواست می‌کنید- و از (بریدن پیوند) خویشان پروا کنید، بی‌گ» سوره نساء، آیه ۱.</ref> و نیز {{متن قرآن|وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ}}<ref>«و برای آنان داستان دو پسر آدم (هابیل و قابیل) را به درستی بخوان! که قربانی‌یی پیش آوردند اما از یکی از آن دو پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد، (قابیل) گفت:» سوره مائده، آیه ۲۷.</ref> و {{متن قرآن|ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ}}<ref>«در حالی که برخی از فرزندزادگان برخی دیگرند و خداوند شنوایی داناست» سوره آل عمران، آیه ۳۴.</ref> سخن از فرزندان آدم و [[حوا]] و [[نسل]] آنها به میان آمده است. [[مفسران]] درباره چگونگی تکثیر [[نسل]] آن دو و این که [[ازدواج]] [[فرزندان]] آنها در طبقه اول با حوریان بهشتی، جنیان، افراد ذکور و اناث از نوع انسان‌های پیشین و یا با یک دیگر انجام گرفته، به تبع [[روایات]]، احتمال‌هایی داده‌اند<ref>من لایحضره الفقیه، ج ۳، ص ۳۸۰ و ۳۸۱.</ref>.<ref>[[علی احمد ناصح|ناصح، علی احمد]]، [[آدم - ناصح (مقاله)|آدم]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱]]، ص ۱۳۰-۱۳۱.</ref>