فرهنگ‌سازی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari: جایگزینی متن - 'میراحمدی، منصور و اسفندیار، رجبعلی' به 'میراحمدی و اسفندیار'

2023-06-11T08:21:17Z

جایگزینی متن - 'میراحمدی، منصور و اسفندیار، رجبعلی' به 'میراحمدی و اسفندیار'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۱
خط ۴:		خط ۴:
	[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.		[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.

	بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|~~میراحمدی، منصور~~]] و [[رجبعلی اسفندیار\|~~اسفندیار، رجبعلی~~]]، [[آزادی - میراحمدی و اسفندیار (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص۲۲.</ref>		بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار]]، [[آزادی - میراحمدی و اسفندیار (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص۲۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100697.jpg\|22px]] [[منصور میراحمدی\|~~میراحمدی، منصور~~]] و [[رجبعلی اسفندیار\|~~اسفندیار، رجبعلی~~]]، [[آزادی - میراحمدی و اسفندیار (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|'''مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌''']]		# [[پرونده:1100697.jpg\|22px]] [[منصور میراحمدی\|میراحمدی]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار]]، [[آزادی - میراحمدی و اسفندیار (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|'''مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: جایگزینی متن - ' مقاله «آزادی»' به ' مقاله «آزادی»'

2023-06-11T08:03:51Z

جایگزینی متن - ' مقاله «آزادی»' به ' مقاله «آزادی»'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۴:		خط ۴:
	[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.		[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.

	بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص۲۲.</ref>		بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی و اسفندیار (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص۲۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100697.jpg\|22px]] [[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|'''مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌''']]		# [[پرونده:1100697.jpg\|22px]] [[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی و اسفندیار (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|'''مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۴۸

2023-01-24T05:48:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[فرهنگ‌سازی در حدیث]] - [[فرهنگ‌سازی در تاریخ اسلامی]]~~\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فرهنگ \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.		[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.

	بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ~~ص ۲۲~~.</ref>.		بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص۲۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~فرهنگ‌سازی~~]]		[[رده:فرهنگ]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:33:06Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فرهنگ‌سازی در حدیث]] - [[فرهنگ‌سازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فرهنگ‌سازی در حدیث]] - [[فرهنگ‌سازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.		[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.

	بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.		بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر. ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:12:09Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فرهنگ‌سازی در حدیث]] - [[فرهنگ‌سازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فرهنگ‌سازی در حدیث]] - [[فرهنگ‌سازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۶:		خط ۵:

	بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.		بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۸:		خط ۱۵:

	[[رده:فرهنگ‌سازی]]		[[رده:فرهنگ‌سازی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:44:41Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فرهنگ‌سازی در حدیث]] - [[فرهنگ‌سازی در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[فرهنگ‌سازی در حدیث]] - [[فرهنگ‌سازی در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Jaafari در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۲۳

2021-12-30T05:23:50Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 ==مقدمه==
 [[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.
 بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.

Wasity: /* مقدمه */

2021-12-29T11:23:07Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	===مقدمه===		==مقدمه==
	[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.		[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.

	بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.		بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای\|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی\|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی\|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار\|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)\| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)\|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.

Wasity: صفحه‌ای تازه حاوی «===مقدمه=== انسان موجودی است اجتماعی، که از بدو تولد تا پایان زندگی، ا...» ایجاد کرد

2021-12-29T11:22:48Z

صفحه‌ای تازه حاوی «===مقدمه=== انسان موجودی است اجتماعی، که از بدو تولد تا پایان زندگی، ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

===مقدمه===
[[انسان]] موجودی است [[اجتماعی]]، که از بدو [[تولد]] تا پایان [[زندگی]]، از محیط اجتماعی کوچک [[خانواده]] پای را فراتر نهاده و به فضای بیرونی و وسیع جامعه قدم می‌گذارد و در تعامل با [[انسان‌ها]] [[رشد]] می‌کند، [[تکامل]] می‌یابد، فرهنگ‌پذیری دارد و [[شخصیت]] می‌یابد. انسان‌ها با [[هدایت]] [[غرایز]] خود می‌توانند به طور آگاهانه و حساب شده راه خود را [[انتخاب]] کنند به طوری که [[آزادی]] نقش مهمی در [[شخصیت انسان]] داشته و هستی [[انسان]] با آزادی انفکاک‌ناپذیر است. این آزادی و [[انتخاب]] آزادانه است که می‌تواند [[زندگی]] و [[شخصیت]] [[آدمی]] را [[انسانی]] و [[الهی]] کند<ref>[[سید محمد حسینی بهشتی|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۵-۱۵۸.</ref>. در [[تعلیم و تربیت]] [[اسلامی]] [[خشونت]] و [[ارعاب]] جایز نیست و همواره بر [[والدین]]، معلمان، مدیران، [[مسئولان]] و [[رهبران]] [[جوامع]] [[شایسته]] است که در برابر نقائص و کاستی‌های خود نقدپذیر باشند و از [[اعمال]] خشونت، [[پرهیز]] کرده و [[تهدید]] و [[زور]] را عامل سلب آزادی‌های طبیعی افراد که نمونه آن "[[انتقاد]]" می‌باشد- نکنند<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۵۹-۱۶۰.</ref>. انتقاد و [[نقدپذیری]] از اصول اساسی یک [[جامعه]] [[آزاد]] است. در [[کشور]] ما نیز، راه انتقاد از مسئولین و [[دولت]]، صراحتاً توسط [[ملت]] باز می‌باشد و مسئولین نیز با [[روحیه]] [[انتقادپذیری]] و [[تحمل]] و [[شکیبایی]] در صدد [[پاسخ‌گویی]] بر خواهند آمد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۳۸۴؛ ج۱۰، ص۱۸۷-۱۸۸؛ ج۱۳، ص۴۸۰؛ ج۲۱، ص۲۰؛ [[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۲۱/۵/۱۳۷۱؛ ۲/۶/۱۳۸۷؛ ۱۸/۶/۱۳۸۸؛ ۸/۶/۱۳۸۹.</ref>. ضمن اینکه [[نشانه]] [[پویایی]] و [[نشاط]] و لازمه [[تحول]] و حالت مطلوب جامعه، در انتقاد و تلازم انتقادکردن و انتقادپذیری است<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، بیانات، ۱۸/۸/۱۳۸۵.</ref>.

بدین ترتیب عامل [[موفقیت]] در [[خودسازی]] افراد جوامع در [[درجه]] نخست، محیط [[خانواده]] است که در تمام ابعاد نگرشی، گرایشی و [[رفتاری]] از والدین تأثیر می‌پذیرد. دوم، [[الگو]] قرار گرفتن متصدیان امر [[آموزش]] یعنی معلمان هستند که می‌بایستی با خودسازی و تقویت [[کمالات]] و وارستگی‌های [[علمی]] و عملی خویش و [[متوسل]] نشدن به خشونت، در جذب افراد و پدیدار شدن [[جامعه اسلامی]] کوشا باشند. سوم، محیط‌های [[مدیریتی]] و مسئولان هستند که با [[سعه صدر]] در مواجهه با انتقادات و [[باور]] به [[ارزش]] آزادی در جامعه به نشر [[فرهنگ]] آزادی کمک می‌کنند<ref>[[سید علی حسینی خامنه‌ای|حسینی خامنه‌ای، سید علی]]، کتاب چهارمین نشست اندیشه‌های راهبردی (آزادی)، ص۴۵۹.</ref>. [[دین اسلام]]، [[دین]] آزادی است و در پرتو [[جامعه اسلامی]] و مهذب و دارای [[تعلیم و تربیت]] صحیح است که به [[انسان‌ها]]، [[شخصیت]] و [[آزادی]] خود آگاهانه داده خواهد شد<ref>ر.ک: [[سید محمد حسینی بهشتی|حسینی بهشتی، سید محمد]]، نقش آزادی در تربیت کودکان، ص۱۶۰-۱۶۲؛ امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۳.</ref>.<ref>[[منصور میراحمدی|میراحمدی، منصور]] و [[رجبعلی اسفندیار|اسفندیار، رجبعلی]]، [[آزادی - میراحمدی (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۲۲.</ref>.