فرهنگ در معارف و سیره علوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* برچیدن بدعت‌های ناصالح و احیای سنت‌های اصیل اسلامی */

2026-03-12T10:00:09Z

برچیدن بدعت‌های ناصالح و احیای سنت‌های اصیل اسلامی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۱۲۳:		خط ۱۲۳:
	[[سیره]] امیرمؤمنان{{ع}} بر آن بود که [[عادت‌ها]] و سنت‌هایی را که با [[شأن]] و [[مقام]] [[انسان]]، تنافی داشته و [[خفت]] و [[خواری]] افراد را باعث می‌شود، از ذهن‌های مردم دور کرده و آنان را به بهترین روش‌ها رهنمون شوند.		[[سیره]] امیرمؤمنان{{ع}} بر آن بود که [[عادت‌ها]] و سنت‌هایی را که با [[شأن]] و [[مقام]] [[انسان]]، تنافی داشته و [[خفت]] و [[خواری]] افراد را باعث می‌شود، از ذهن‌های مردم دور کرده و آنان را به بهترین روش‌ها رهنمون شوند.

	در مسیر حرکت حضرت به محل [[صفین]]، دهقانان [[شهر انبار]]، تا [[امام علی]]{{ع}} را دیدند از اسبان و شتران‌شان پیاده شدند و پیشاپیش آن حضرت دویدند. [[امام]]{{ع}} به آنان فرمود: چرا چنین می‌کنید؟ عرض کردند: این در [[فرهنگ]] ما برای [[بزرگداشت]] [[فرمانروایان]]، [[سنت]] است. حضرت در پاسخ فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]! که با این کار زمامدارانتان را سودی نمی‌رسانید. با این کار، خود را در [[دنیا]] به [[رنج]] می‌افکنید و در [[آخرت]] به [[بدبختی]] و [[شقاوت]] دچار می‌شوید؛ چه زیان‌بار است مشقتی که پشت سر آن [[مجازات]] [[الهی]] باشد و چه پر [[سود]] است آرامشی که با آن [[ایمنی]] از [[عذاب دوزخ]] باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۷.</ref>.		در مسیر حرکت حضرت به محل [[صفین]]، دهقانان [[شهر انبار]]، تا [[امام علی]]{{ع}} را دیدند از اسبان و شتران‌شان پیاده شدند و پیشاپیش آن حضرت دویدند. [[امام]]{{ع}} به آنان فرمود: چرا چنین می‌کنید؟ عرض کردند: این در [[فرهنگ]] ما برای [[بزرگداشت]] [[فرمانروایان]]، [[سنت]] است. حضرت در پاسخ فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]! که با این کار زمامدارانتان را سودی نمی‌رسانید. با این کار، خود را در [[دنیا]] به [[رنج]] می‌افکنید و در [[آخرت]] به [[بدبختی]] و [[شقاوت]] دچار می‌شوید؛ چه زیان‌بار است مشقتی که پشت سر آن [[مجازات]] [[الهی]] باشد و چه پر سود است آرامشی که با آن [[ایمنی]] از عذاب دوزخ باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۳۷.</ref>.

	[[بدعت‌گذاری]] و ایجاد [[رسوم]] ناروا و [[ناشایست]] - که موجب [[انحراف]] از [[مسیر حق]] می‌شود - از عوامل مهم تخریب [[دین]] و باورهای [[راستین]] است؛ چنان که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا هَدَمَ الدِّينَ مِثْلُ الْبِدَعِ‌}}<ref>میزان‌الحکمه، ج۲، ص۲۳۶.</ref>؛ هیچ امری به اندازه بدعت‌گذاری، باعث نابودی دین نمی‌شود.		[[بدعت‌گذاری]] و ایجاد رسوم ناروا و ناشایست - که موجب [[انحراف]] از [[مسیر حق]] می‌شود - از عوامل مهم تخریب [[دین]] و باورهای راستین است؛ چنان که [[امیرمؤمنان]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|مَا هَدَمَ الدِّينَ مِثْلُ الْبِدَعِ‌}}<ref>میزان‌الحکمه، ج۲، ص۲۳۶.</ref>؛ هیچ امری به اندازه بدعت‌گذاری، باعث نابودی دین نمی‌شود.

	[[حضرت علی]]{{ع}} در [[مبارزه با بدعت‌ها]] و رسم‌های نادرستی که در دوران خلفای پیشین ایجاد شده بود، تلاش‌های زیادی کردند که برخی از این اقدام‌های انقلابی حضرت برای [[بدعت‌زدایی]] با مقاومت‌ها و مخالفت‌ها روبه‌رو می‌شد و متوقف می‌ماند. آن حضرت در این خصوص می‌فرماید: به خدا قسم! به [[مردم]] دستور دادم که در [[ماه رمضان]] فقط برای نمازهای [[واجب]] [[اجتماع]] کرده و آن را به [[جماعت]] برگزار کنند و به آنها گفتم که جماعت در [[نوافل]] [[بدعت]] است؛ ولی برخی از [[سپاهیان]] که مرا در [[جنگ]] [[یاری]] می‌کردند فریاد برآوردند که: [[مسلمانان]]، سنت [[عمر]] را [[تغییر]] دادند! و من ترسیدم که بخشی از [[لشکر]] بر من بشورند<ref>طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۳۹۳.</ref>.		[[حضرت علی]]{{ع}} در [[مبارزه با بدعت‌ها]] و رسم‌های نادرستی که در دوران خلفای پیشین ایجاد شده بود، تلاش‌های زیادی کردند که برخی از این اقدام‌های انقلابی حضرت برای [[بدعت‌زدایی]] با مقاومت‌ها و مخالفت‌ها روبه‌رو می‌شد و متوقف می‌ماند. آن حضرت در این خصوص می‌فرماید: به خدا قسم! به [[مردم]] دستور دادم که در [[ماه رمضان]] فقط برای نمازهای [[واجب]] [[اجتماع]] کرده و آن را به جماعت برگزار کنند و به آنها گفتم که جماعت در [[نوافل]] [[بدعت]] است؛ ولی برخی از سپاهیان که مرا در [[جنگ]] [[یاری]] می‌کردند فریاد برآوردند که: [[مسلمانان]]، سنت [[عمر]] را [[تغییر]] دادند! و من ترسیدم که بخشی از [[لشکر]] بر من بشورند<ref>طبرسی، الاحتجاج، ج۱، ص۳۹۳.</ref>.

	با این حال، [[ابن ابی‌الحدید]]، با ذکر مثال‌هایی از [[مخالفت]] امام{{ع}} با سنت‌های خلفای پیشین و تغییر آنها، تصریح می‌کند که اگر [[شورش‌های داخلی]] از قبیل [[فتنه]] [[خوارج]] و [[یاغیان]] نبود، حضرت به تغییرات دیگری نیز [[اقدام]] می‌کرد<ref>{{عربی\|إنما كان يمنعه من تغير أحكام من تقدمه إشتغاله بحرب البغاة و الخوارج}}؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۱۶۱.</ref>.		با این حال، [[ابن ابی‌الحدید]]، با ذکر مثال‌هایی از [[مخالفت]] امام{{ع}} با سنت‌های خلفای پیشین و تغییر آنها، تصریح می‌کند که اگر [[شورش‌های داخلی]] از قبیل [[فتنه]] [[خوارج]] و [[یاغیان]] نبود، حضرت به تغییرات دیگری نیز [[اقدام]] می‌کرد<ref>{{عربی\|إنما كان يمنعه من تغير أحكام من تقدمه إشتغاله بحرب البغاة و الخوارج}}؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۱۶۱.</ref>.

	از جمله بدعت‌هایی که حضرت{{صل}} به شدت با آن [[مخالفت]] کرده و تلاش‌های وی در زدودن آن با اعتراض‌های زیادی روبه‌رو شد، تقسیم ناعادلانه [[بیت‌المال]] است که موجب دست به دست شدن [[اموال]] در دست [[اغنیا]] می‌شد.		از جمله بدعت‌هایی که حضرت{{صل}} به شدت با آن [[مخالفت]] کرده و تلاش‌های وی در زدودن آن با اعتراض‌های زیادی روبه‌رو شد، تقسیم ناعادلانه [[بیت‌المال]] است که موجب دست به دست شدن [[اموال]] در دست اغنیا می‌شد.
	[[ابن ابی‌الحدید]] می‌گوید: اگر [[پرسش]] شود که چرا [[ابوبکر]] بیت‌المال را به طور مساوی تقسیم کرد و با او مخالفت نشد، اما با [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در برابر [[تقسیم مساوی]] بیت‌المال مخالفت کردند، پاسخ آن است که در طول ۲۲ سال [[خلافت عمر]] و [[عثمان]]، [[سنت پیامبر]]{{صل}} به [[فراموشی]] سپرده شده بود و [[خواص]] به تقسیم ناعادلانه درآمد [[عادت]] کرده بودند و از این طریق، سال‌ها بهره‌مند بودند؛ لذا وقتی [[حضرت علی]]{{ع}} خواست [[روش پیامبر]]{{صل}} را [[اجرا]] کند، با آن مخالفت ورزیدند<ref>ر.ک: ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۴۲ – ۴۳.</ref>.
			[[ابن ابی‌الحدید]] می‌گوید: اگر [[پرسش]] شود که چرا [[ابوبکر]] بیت‌المال را به طور مساوی تقسیم کرد و با او مخالفت نشد، اما با [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} در برابر تقسیم مساوی بیت‌المال مخالفت کردند، پاسخ آن است که در طول ۲۲ سال [[خلافت عمر]] و [[عثمان]]، [[سنت پیامبر]]{{صل}} به فراموشی سپرده شده بود و [[خواص]] به تقسیم ناعادلانه درآمد عادت کرده بودند و از این طریق، سال‌ها بهره‌مند بودند؛ لذا وقتی [[حضرت علی]]{{ع}} خواست [[روش پیامبر]]{{صل}} را اجرا کند، با آن مخالفت ورزیدند<ref>ر.ک: ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۴۲ – ۴۳.</ref>.

	بر این اساس، [[حکومت اسلامی]]، موظف است که با [[بدعت‌گذاران]] در [[دین]] و کسانی که از روی [[هوا و هوس]]، [[جامعه]] را به [[اسارت]] سنت‌های ناروا و قید و بندهای ناصالح در می‌آورند، مقابله و از [[سنت‌ها]] و روش‌های اصیل و ناب [[شریعت مقدس اسلام]] پاسداری و محافظت کند<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]] ص ۱۳۸.</ref>.		بر این اساس، [[حکومت اسلامی]]، موظف است که با [[بدعت‌گذاران]] در [[دین]] و کسانی که از روی [[هوا و هوس]]، [[جامعه]] را به [[اسارت]] سنت‌های ناروا و قید و بندهای ناصالح در می‌آورند، مقابله و از [[سنت‌ها]] و روش‌های اصیل و ناب [[شریعت مقدس اسلام]] پاسداری و محافظت کند<ref>[[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی]] ص ۱۳۸.</ref>.

Bahmani: /* تربیت و اصلاح فرهنگی در پرتو آموزش معارف الهی */

2026-03-12T09:58:01Z

تربیت و اصلاح فرهنگی در پرتو آموزش معارف الهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	در [[اندیشه]] [[علوی]] نیز - که عصاره تعالیم وحیانی و آموزه‌های [[نبوی]] است - تلاش برای زدودن جهل و آموزش معارف اصیل [[اسلام]]، از عمده وظایف حاکم اسلامی در برابر [[امت]] محسوب می‌شود؛ [[حضرت علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|عَلَى الْإِمَامِ أَنْ يُعَلِّمَ أَهْلَ وَلَايَتِهِ حُدُودَ الْإِسْلَامِ وَ الْإِيمَانِ}}<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۵۹؛ غررالحکم، ترجمه حسینی، ج۴، ص۳۱۸.</ref>؛ وظیفه امام این است که حدود اسلام و [[ایمان]] را بر مردم تحت [[ولایت]] خود [[تعلیم]] نماید.		در [[اندیشه]] [[علوی]] نیز - که عصاره تعالیم وحیانی و آموزه‌های [[نبوی]] است - تلاش برای زدودن جهل و آموزش معارف اصیل [[اسلام]]، از عمده وظایف حاکم اسلامی در برابر [[امت]] محسوب می‌شود؛ [[حضرت علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|عَلَى الْإِمَامِ أَنْ يُعَلِّمَ أَهْلَ وَلَايَتِهِ حُدُودَ الْإِسْلَامِ وَ الْإِيمَانِ}}<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۵۹؛ غررالحکم، ترجمه حسینی، ج۴، ص۳۱۸.</ref>؛ وظیفه امام این است که حدود اسلام و [[ایمان]] را بر مردم تحت [[ولایت]] خود [[تعلیم]] نماید.

	بر این اساس، [[امام]]{{ع}} در ترسیم حقوق متقابل مردم و [[زمامدار]]، تعلیم معارف راستین و [[تربیت]] افراد طبق این معارف را از [[حقوق اساسی]] مردم اعلام کرده و فرمودند: {{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ لِي عَلَيْكُمْ حَقّاً وَ لَكُمْ عَلَيَّ حَقٌ فَأَمَّا حَقُّكُمْ عَلَيَّ... وَ تَعْلِيمُكُمْ كَيْلَا تَجْهَلُوا وَ تَأْدِيبُكُمْ كَيْمَا تَعْلَمُوا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۴.</ref>؛ ای [[مردم]]! بی‌گمان مرا بر شما و شما را بر من حقی است؛ اما [[حق]] شما بر من... [[آموزش]] و [[تعلیم]] است تا از [[جهالت]] برهید و [[تربیت]] شماست، تا [[راه و رسم زندگی]] را فراگیرید.		بر این اساس، [[امام]]{{ع}} در ترسیم حقوق متقابل مردم و [[زمامدار]]، تعلیم معارف راستین و [[تربیت]] افراد طبق این معارف را از [[حقوق اساسی]] مردم اعلام کرده و فرمودند: {{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ لِي عَلَيْكُمْ حَقّاً وَ لَكُمْ عَلَيَّ حَقٌ فَأَمَّا حَقُّكُمْ عَلَيَّ... وَ تَعْلِيمُكُمْ كَيْلَا تَجْهَلُوا وَ تَأْدِيبُكُمْ كَيْمَا تَعْلَمُوا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۴.</ref>؛ ای [[مردم]]! بی‌گمان مرا بر شما و شما را بر من حقی است؛ اما [[حق]] شما بر من... [[آموزش]] و [[تعلیم]] است تا از [[جهالت]] برهید و [[تربیت]] شماست، تا راه و رسم زندگی را فراگیرید.

	[[امام علی]]{{ع}} علاوه بر اینکه دیگران را به فراگیری [[معارف الهی]] و ترویج فرهنگ قرآنی [[تشویق]] می‌کردند و برای [[مبلغان]] و حافظان قرآن [[حقوق]] سرانه مقرر نموده و آنان را از [[بیت المال]] بهره‌مند می‌ساختند<ref>سالم بن ابی‌جعفر: {{عربی\|فرض علي{{ع}} لمن قرأ القرآن ألفين ألفين قال: و كان أبي ممن قرأ القرآن}}؛ (ابواسحاق ابراهیم بن محمد ثقفی کوفی، الغارات، ترجمه محمد باقر کمره‌ای، ج۱، ص۳۷).</ref>، خود نیز به این امر اهتمام ویژه داشته و بعد از فراغ از نماز صبح به آموزش [[فقه]] و [[معارف قرآن]] می‌پرداختند<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۶۰.</ref> و در [[تبلیغ]] [[قرآن]] و ترغیب مردم به چنگ زدن به معارف آن می‌فرمودند: {{متن حدیث\|الْهَادِي الَّذِي لَا يُضِلُّ وَ الْمُحَدِّثُ الَّذِي لَا يَكْذِبُ... فَاسْتَشْفُوهُ مِنْ أَدْوَائِكُمْ وَ اسْتَعِينُوا بِهِ عَلَى لَأْوَائِكُمْ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ أَكْبَرِ الدَّاءِ وَ هُوَ الْكُفْرُ وَ النِّفَاقُ وَ الْغَيُّ وَ الضَّلَالُ... وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ وَ اسْتَنْصِحُوهُ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ اتَّهِمُوا عَلَيْهِ آرَاءَكُمْ وَ اسْتَغِشُّوا فِيهِ أَهْوَاءَكُمْ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>؛ قرآن، تنها [[هدایتگری]] است که به [[گمراهی]] نمی‌کشاند و تنها سخن‌گویی است که هیچ‌گاه سخن به [[دروغ]] نمی‌گوید... پس درمان در دهاتان را از قرآن بخواهید و با [[یاری]] قرآن بر [[مشکلات]] سخت [[پیروز]] آیید، که درمان بزرگ‌ترین دردهای شما یعنی [[کفر]] و [[نفاق]]، بیراهه‌روی و گمراهی، همه در قرآن است... با قرآن [[خدا]] را بشناسید و خویشتن را با آن [[اندرز]] دهید و هرگاه [نظر شما بر خلاف قرآن بود] خود را متهم کنید و خواسته‌های خویشتن را در برابر قرآن نادرست شمارید.		[[امام علی]]{{ع}} علاوه بر اینکه دیگران را به فراگیری [[معارف الهی]] و ترویج فرهنگ قرآنی [[تشویق]] می‌کردند و برای [[مبلغان]] و حافظان قرآن [[حقوق]] سرانه مقرر نموده و آنان را از [[بیت المال]] بهره‌مند می‌ساختند<ref>سالم بن ابی‌جعفر: {{عربی\|فرض علي{{ع}} لمن قرأ القرآن ألفين ألفين قال: و كان أبي ممن قرأ القرآن}}؛ (ابواسحاق ابراهیم بن محمد ثقفی کوفی، الغارات، ترجمه محمد باقر کمره‌ای، ج۱، ص۳۷).</ref>، خود نیز به این امر اهتمام ویژه داشته و بعد از فراغ از نماز صبح به آموزش [[فقه]] و [[معارف قرآن]] می‌پرداختند<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۶۰.</ref> و در [[تبلیغ]] [[قرآن]] و ترغیب مردم به چنگ زدن به معارف آن می‌فرمودند: {{متن حدیث\|الْهَادِي الَّذِي لَا يُضِلُّ وَ الْمُحَدِّثُ الَّذِي لَا يَكْذِبُ... فَاسْتَشْفُوهُ مِنْ أَدْوَائِكُمْ وَ اسْتَعِينُوا بِهِ عَلَى لَأْوَائِكُمْ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ أَكْبَرِ الدَّاءِ وَ هُوَ الْكُفْرُ وَ النِّفَاقُ وَ الْغَيُّ وَ الضَّلَالُ... وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ وَ اسْتَنْصِحُوهُ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ اتَّهِمُوا عَلَيْهِ آرَاءَكُمْ وَ اسْتَغِشُّوا فِيهِ أَهْوَاءَكُمْ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>؛ قرآن، تنها [[هدایتگری]] است که به [[گمراهی]] نمی‌کشاند و تنها سخن‌گویی است که هیچ‌گاه سخن به [[دروغ]] نمی‌گوید... پس درمان در دهاتان را از قرآن بخواهید و با [[یاری]] قرآن بر [[مشکلات]] سخت [[پیروز]] آیید، که درمان بزرگ‌ترین دردهای شما یعنی [[کفر]] و [[نفاق]]، بیراهه‌روی و گمراهی، همه در قرآن است... با قرآن [[خدا]] را بشناسید و خویشتن را با آن [[اندرز]] دهید و هرگاه [نظر شما بر خلاف قرآن بود] خود را متهم کنید و خواسته‌های خویشتن را در برابر قرآن نادرست شمارید.

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۷

2026-03-12T09:57:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۷
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	~~فرهنگ در معارف و سیره علوی~~
	~~لینک های قرمز پاک شود. اگر نیاز به ادغام دارد انجام بگیرد. سپس مدخل فرهنگ در فرهنگ انقلاب و در انتها صفحه عمومی~~
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در عرصه [[فرهنگ]] و [[تعلیم و تربیت]]، راهبردهای جامعه آرمانی [[علوی]] بر پنج پایه [[استوار]] است:		در عرصه [[فرهنگ]] و [[تعلیم و تربیت]]، راهبردهای جامعه آرمانی [[علوی]] بر پنج پایه [[استوار]] است:

Bahmani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۷

2026-03-12T09:57:31Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۹

2026-03-10T08:29:06Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2026-03-10T08:24:12Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۲۴۳:		خط ۲۴۳:
	# [[پرونده:1368104.jpg\|22px]] [[سید عباس نبوی\|نبوی، سید عباس]]، [[جامعه آرمانی (مقاله)\| مقاله «جامعه آرمانی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۶''']]		# [[پرونده:1368104.jpg\|22px]] [[سید عباس نبوی\|نبوی، سید عباس]]، [[جامعه آرمانی (مقاله)\| مقاله «جامعه آرمانی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۶''']]
	# [[پرونده:10059092.jpg\|22px]] [[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|'''وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی''']]		# [[پرونده:10059092.jpg\|22px]] [[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|'''وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی''']]
	# [[پرونده:~~1100829~~.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین''']]		# [[پرونده:1100831.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۴ (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۴''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2026-03-10T08:23:32Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۲۴۳:		خط ۲۴۳:
	# [[پرونده:1368104.jpg\|22px]] [[سید عباس نبوی\|نبوی، سید عباس]]، [[جامعه آرمانی (مقاله)\| مقاله «جامعه آرمانی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۶''']]		# [[پرونده:1368104.jpg\|22px]] [[سید عباس نبوی\|نبوی، سید عباس]]، [[جامعه آرمانی (مقاله)\| مقاله «جامعه آرمانی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)\|'''دانشنامه امام علی ج۶''']]
	# [[پرونده:10059092.jpg\|22px]] [[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|'''وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی''']]		# [[پرونده:10059092.jpg\|22px]] [[محمد رضا کریمی والا\|کریمی والا، محمد رضا]]، [[وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی (کتاب)\|'''وظایف متقابل مردم و حکومت در حاکمیت علوی''']]
			# [[پرونده:1100829.jpg\|22px]] [[علی اکبر ذاکری\|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)\|'''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۸

2026-03-10T07:38:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۸
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = فرهنگ		\| موضوع مرتبط = فرهنگ
	\| عنوان مدخل = فرهنگ		\| عنوان مدخل = فرهنگ
	\| مداخل مرتبط = [[فرهنگ در لغت]] - [[فرهنگ در معارف و سیره علوی]] - [[فرهنگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[فرهنگ در لغت]] - [[فرهنگ در تاریخ اسلامی]] - [[فرهنگ در معارف و سیره علوی]] - [[فرهنگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Jaafari در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۷

2026-02-02T05:57:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = فرهنگ\| عنوان مدخل = فرهنگ\| مداخل مرتبط = [[ فرهنگ در معارف و سیره علوی]] - [[فرهنگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط
			\| موضوع مرتبط = فرهنگ
			\| عنوان مدخل = فرهنگ
			\| مداخل مرتبط = [[فرهنگ در لغت]] - [[فرهنگ در معارف و سیره علوی]] - [[فرهنگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در عرصه [[فرهنگ]] و [[تعلیم و تربیت]]، [[راهبردهای]] [[جامعه آرمانی]] [[علوی]] بر پنج پایه [[استوار]] است:		در عرصه [[فرهنگ]] و [[تعلیم و تربیت]]، [[راهبردهای]] [[جامعه آرمانی]] [[علوی]] بر پنج پایه [[استوار]] است:

Msadeq در ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۴

2023-11-04T06:04:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = فرهنگ\| عنوان مدخل = فرهنگ\| مداخل مرتبط = [[ فرهنگ در معارف و سیره علوی]] - [[فرهنگ در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = فرهنگ
	\| عنوان مدخل = [[فرهنگ]]
	\| مداخل مرتبط = [[فرهنگ در ~~قرآن~~]] - [[فرهنگ در ~~حدیث]] - [[~~فرهنگ در معارف ~~و سیره علوی~~]]
	\| پرسش مرتبط =
	}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	در عرصه [[فرهنگ]] و [[تعلیم و تربیت]]، [[راهبردهای]] [[جامعه آرمانی]] [[علوی]] بر پنج پایه [[استوار]] است:		در عرصه [[فرهنگ]] و [[تعلیم و تربیت]]، [[راهبردهای]] [[جامعه آرمانی]] [[علوی]] بر پنج پایه [[استوار]] است:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	در [[اندیشه]] [[علوی]] نیز - که عصاره تعالیم وحیانی و آموزه‌های [[نبوی]] است - تلاش برای زدودن جهل و آموزش معارف اصیل [[اسلام]]، از عمده وظایف حاکم اسلامی در برابر [[امت]] محسوب می‌شود؛ [[حضرت علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|عَلَى الْإِمَامِ أَنْ يُعَلِّمَ أَهْلَ وَلَايَتِهِ حُدُودَ الْإِسْلَامِ وَ الْإِيمَانِ}}<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۵۹؛ غررالحکم، ترجمه حسینی، ج۴، ص۳۱۸.</ref>؛ وظیفه امام این است که حدود اسلام و [[ایمان]] را بر مردم تحت [[ولایت]] خود [[تعلیم]] نماید.		در [[اندیشه]] [[علوی]] نیز - که عصاره تعالیم وحیانی و آموزه‌های [[نبوی]] است - تلاش برای زدودن جهل و آموزش معارف اصیل [[اسلام]]، از عمده وظایف حاکم اسلامی در برابر [[امت]] محسوب می‌شود؛ [[حضرت علی]]{{ع}} می‌فرماید: {{متن حدیث\|عَلَى الْإِمَامِ أَنْ يُعَلِّمَ أَهْلَ وَلَايَتِهِ حُدُودَ الْإِسْلَامِ وَ الْإِيمَانِ}}<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۵۹؛ غررالحکم، ترجمه حسینی، ج۴، ص۳۱۸.</ref>؛ وظیفه امام این است که حدود اسلام و [[ایمان]] را بر مردم تحت [[ولایت]] خود [[تعلیم]] نماید.

	بر این اساس، [[امام]]{{ع}} در ترسیم حقوق متقابل مردم و [[زمامدار]]، تعلیم معارف راستین و [[تربیت]] افراد طبق این معارف را از [[حقوق اساسی]] مردم اعلام کرده و فرمودند: {{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ لِي عَلَيْكُمْ حَقّاً وَ لَكُمْ عَلَيَّ حَقٌ فَأَمَّا حَقُّكُمْ عَلَيَّ... وَ تَعْلِيمُكُمْ كَيْلَا تَجْهَلُوا وَ تَأْدِيبُكُمْ كَيْمَا تَعْلَمُوا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۴.</ref>؛ ای [[مردم]]! بی‌گمان مرا بر شما و شما را بر من حقی است؛ اما [[حق]] شما بر من... [[آموزش]] و [[تعلیم]] است تا از [[جهالت]] برهید و [[تربیت]] شماست، تا [[راه و رسم زندگی]] را فراگیرید.		بر این اساس، [[امام]]{{ع}} در ترسیم حقوق متقابل مردم و [[زمامدار]]، تعلیم معارف راستین و [[تربیت]] افراد طبق این معارف را از [[حقوق اساسی]] مردم اعلام کرده و فرمودند: {{متن حدیث\|أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ لِي عَلَيْكُمْ حَقّاً وَ لَكُمْ عَلَيَّ حَقٌ فَأَمَّا حَقُّكُمْ عَلَيَّ... وَ تَعْلِيمُكُمْ كَيْلَا تَجْهَلُوا وَ تَأْدِيبُكُمْ كَيْمَا تَعْلَمُوا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳۴.</ref>؛ ای [[مردم]]! بی‌گمان مرا بر شما و شما را بر من حقی است؛ اما [[حق]] شما بر من... [[آموزش]] و [[تعلیم]] است تا از [[جهالت]] برهید و [[تربیت]] شماست، تا راه و رسم زندگی را فراگیرید.

	[[امام علی]]{{ع}} علاوه بر اینکه دیگران را به فراگیری [[معارف الهی]] و ترویج فرهنگ قرآنی [[تشویق]] می‌کردند و برای [[مبلغان]] و حافظان قرآن [[حقوق]] سرانه مقرر نموده و آنان را از [[بیت المال]] بهره‌مند می‌ساختند<ref>سالم بن ابی‌جعفر: {{عربی\|فرض علي{{ع}} لمن قرأ القرآن ألفين ألفين قال: و كان أبي ممن قرأ القرآن}}؛ (ابواسحاق ابراهیم بن محمد ثقفی کوفی، الغارات، ترجمه محمد باقر کمره‌ای، ج۱، ص۳۷).</ref>، خود نیز به این امر اهتمام ویژه داشته و بعد از فراغ از نماز صبح به آموزش [[فقه]] و [[معارف قرآن]] می‌پرداختند<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۶۰.</ref> و در [[تبلیغ]] [[قرآن]] و ترغیب مردم به چنگ زدن به معارف آن می‌فرمودند: {{متن حدیث\|الْهَادِي الَّذِي لَا يُضِلُّ وَ الْمُحَدِّثُ الَّذِي لَا يَكْذِبُ... فَاسْتَشْفُوهُ مِنْ أَدْوَائِكُمْ وَ اسْتَعِينُوا بِهِ عَلَى لَأْوَائِكُمْ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ أَكْبَرِ الدَّاءِ وَ هُوَ الْكُفْرُ وَ النِّفَاقُ وَ الْغَيُّ وَ الضَّلَالُ... وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ وَ اسْتَنْصِحُوهُ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ اتَّهِمُوا عَلَيْهِ آرَاءَكُمْ وَ اسْتَغِشُّوا فِيهِ أَهْوَاءَكُمْ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>؛ قرآن، تنها [[هدایتگری]] است که به [[گمراهی]] نمی‌کشاند و تنها سخن‌گویی است که هیچ‌گاه سخن به [[دروغ]] نمی‌گوید... پس درمان در دهاتان را از قرآن بخواهید و با [[یاری]] قرآن بر [[مشکلات]] سخت [[پیروز]] آیید، که درمان بزرگ‌ترین دردهای شما یعنی [[کفر]] و [[نفاق]]، بیراهه‌روی و گمراهی، همه در قرآن است... با قرآن [[خدا]] را بشناسید و خویشتن را با آن [[اندرز]] دهید و هرگاه [نظر شما بر خلاف قرآن بود] خود را متهم کنید و خواسته‌های خویشتن را در برابر قرآن نادرست شمارید.		[[امام علی]]{{ع}} علاوه بر اینکه دیگران را به فراگیری [[معارف الهی]] و ترویج فرهنگ قرآنی [[تشویق]] می‌کردند و برای [[مبلغان]] و حافظان قرآن [[حقوق]] سرانه مقرر نموده و آنان را از [[بیت المال]] بهره‌مند می‌ساختند<ref>سالم بن ابی‌جعفر: {{عربی\|فرض علي{{ع}} لمن قرأ القرآن ألفين ألفين قال: و كان أبي ممن قرأ القرآن}}؛ (ابواسحاق ابراهیم بن محمد ثقفی کوفی، الغارات، ترجمه محمد باقر کمره‌ای، ج۱، ص۳۷).</ref>، خود نیز به این امر اهتمام ویژه داشته و بعد از فراغ از نماز صبح به آموزش [[فقه]] و [[معارف قرآن]] می‌پرداختند<ref>موسوعة الامام علی بن ابی‌طالب{{ع}}، ج۴، ص۱۶۰.</ref> و در [[تبلیغ]] [[قرآن]] و ترغیب مردم به چنگ زدن به معارف آن می‌فرمودند: {{متن حدیث\|الْهَادِي الَّذِي لَا يُضِلُّ وَ الْمُحَدِّثُ الَّذِي لَا يَكْذِبُ... فَاسْتَشْفُوهُ مِنْ أَدْوَائِكُمْ وَ اسْتَعِينُوا بِهِ عَلَى لَأْوَائِكُمْ فَإِنَّ فِيهِ شِفَاءً مِنْ أَكْبَرِ الدَّاءِ وَ هُوَ الْكُفْرُ وَ النِّفَاقُ وَ الْغَيُّ وَ الضَّلَالُ... وَ اسْتَدِلُّوهُ عَلَى رَبِّكُمْ وَ اسْتَنْصِحُوهُ عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَ اتَّهِمُوا عَلَيْهِ آرَاءَكُمْ وَ اسْتَغِشُّوا فِيهِ أَهْوَاءَكُمْ‌}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.</ref>؛ قرآن، تنها [[هدایتگری]] است که به [[گمراهی]] نمی‌کشاند و تنها سخن‌گویی است که هیچ‌گاه سخن به [[دروغ]] نمی‌گوید... پس درمان در دهاتان را از قرآن بخواهید و با [[یاری]] قرآن بر [[مشکلات]] سخت [[پیروز]] آیید، که درمان بزرگ‌ترین دردهای شما یعنی [[کفر]] و [[نفاق]]، بیراهه‌روی و گمراهی، همه در قرآن است... با قرآن [[خدا]] را بشناسید و خویشتن را با آن [[اندرز]] دهید و هرگاه [نظر شما بر خلاف قرآن بود] خود را متهم کنید و خواسته‌های خویشتن را در برابر قرآن نادرست شمارید.