فصاحت و بلاغت امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:33:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = فصاحت و بلاغت امام حسین\| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = فصاحت و بلاغت امام حسین\| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	'''[[امام حسین]]{{ع}}‌ از جنبه ادبی'''، مانند جدّ بزرگوار و پدر و [[برادر]] خود به شمار می‌آمد. درباره خطابه‌های ایشان در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته شده است: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد.		'''[[امام حسین]] {{ع}}‌ از جنبه ادبی'''، مانند جدّ بزرگوار و پدر و [[برادر]] خود به شمار می‌آمد. درباره خطابه‌های ایشان در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته شده است: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد.

	==[[شخصیت ادبی امام حسین]]{{ع}}‌==		== [[شخصیت ادبی امام حسین]] {{ع}}‌==
	تردیدی نیست که امام حسین{{ع}} از جنبه [[شناخت]] و توان [[هنری]] بیان، نظیر جدّ بزرگوار و پدر ارجمند و [[برادر]] والامقامش به شمار می‌آمد. دشمنانشان درباره آنان گفته‌اند: «آنها [[اهل]] بیتی‌اند که [[علم]] و [[دانش]] با خونشان آمیخته شده است» «آنان از بنی هاشم‌اند که صخره را می‌شکافند و دانش را از دریا برمی‌گیرند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.		تردیدی نیست که امام حسین {{ع}} از جنبه [[شناخت]] و توان [[هنری]] بیان، نظیر جدّ بزرگوار و پدر ارجمند و [[برادر]] والامقامش به شمار می‌آمد. دشمنانشان درباره آنان گفته‌اند: «آنها [[اهل]] بیتی‌اند که [[علم]] و [[دانش]] با خونشان آمیخته شده است» «آنان از بنی هاشم‌اند که صخره را می‌شکافند و دانش را از دریا برمی‌گیرند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

	[[عمر سعد]] در [[روز عاشورا]] در [[تعریض]] و کنایه‌ای بر [[خطابه امام حسین]]{{ع}} می‌گوید: «او (امام حسین) پسر پدرش [[علی]] است اگر یک [[روز]] دیگر نیز چنین سخن بگوید، سخنش پایانی ندارد و از سخن باز نمی‌ماند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.		[[عمر سعد]] در [[روز عاشورا]] در [[تعریض]] و کنایه‌ای بر [[خطابه امام حسین]] {{ع}} می‌گوید: «او (امام حسین) پسر پدرش [[علی]] است اگر یک [[روز]] دیگر نیز چنین سخن بگوید، سخنش پایانی ندارد و از سخن باز نمی‌ماند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

	مقاتل‌نویسان در مورد سخنان و خطابه‌های [[ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته‌اند: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.		مقاتل‌نویسان در مورد سخنان و خطابه‌های [[ابا عبدالله الحسین]] {{ع}} در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته‌اند: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

	با اینکه مدت [[امامت]] آن بزرگوار چندان طولانی نشد و فرصتی [[سیاسی]] که معمولا ساختار خطابه‌های حضرت را به وجود آورد، پیش نیامد به ویژه که [[امام]]{{ع}} به [[قرارداد صلح]] برادرش [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]]، هم‌چنان پای‌بندی نشان می‌داد، اما در عرصه [[خطابه]] و دیگر امور، [[روایات]] زیادی از آن حضرت رسیده است، افزون بر اینکه وی در [[زمان]] پدر بزرگوارش علی{{ع}} در خطابه‌های مشورتی و [[جنگ]]، سهیم بوده و در جهت هدفی که [[تصمیم]] داشت آن را به همه [[مردم]] برساند، کلیّه مظاهر هنری متناسب با آن را به کار برد.		با اینکه مدت [[امامت]] آن بزرگوار چندان طولانی نشد و فرصتی [[سیاسی]] که معمولا ساختار خطابه‌های حضرت را به وجود آورد، پیش نیامد به ویژه که [[امام]] {{ع}} به [[قرارداد صلح]] برادرش [[امام حسن]] {{ع}} با [[معاویه]]، هم‌چنان پای‌بندی نشان می‌داد، اما در عرصه [[خطابه]] و دیگر امور، [[روایات]] زیادی از آن حضرت رسیده است، افزون بر اینکه وی در [[زمان]] پدر بزرگوارش علی {{ع}} در خطابه‌های مشورتی و [[جنگ]]، سهیم بوده و در جهت هدفی که [[تصمیم]] داشت آن را به همه [[مردم]] برساند، کلیّه مظاهر هنری متناسب با آن را به کار برد.

	با اینکه [[حادثه کربلا]] از آغاز تا انجام، ده‌ها خطابه پدید آورد، ولی خطابه‌های آتشین که در عرصه [[طف]] و کربلا به ایراد آن پرداخت با ساختار و مضمون خاصی، دارای تنوع بودند. امام{{ع}} در آن خطابه‌ها [[دشمن]] را به نامه‌هایی که برایش فرستاده بودند و به [[اطاعت خدا]] و [[یاری‌رسانی]] او و نیز دست برداشتن آنها از [[یاری]] خود، یادآوری نموده که در یکی از آنها آمده است: {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ وَ تَرَحاً، أَ حِينَ اسْتَصْرَخْتُمُونَا وَالِهِينَ، فَأَصْرَخْنَاكُمْ مُوجِفِينَ مُؤَدِّينَ مُسْتَعِدِّينَ سَلَلْتُمْ عَلَيْنَا سَيْفاً لَنَا فِي أَيْمَانِكُمْ وَ حَشَشْتُمْ عَلَيْنَا نَاراً قَدَحْنَاهَا عَلَى عَدُوِّكُمْ وَ عَدُوِّنَا فَأَصْبَحْتُمْ أَلْباً عَلَى أَوْلِيَائِكُمْ وَ يَداً عَلَيْهِمْ لِأَعْدَائِكُمْ بِغَيْرِ عَدْلٍ أَفْشَوْهُ فِيكُمْ وَ لَا أَمَلٍ أَصْبَحَ لَكُمْ فِيهِمْ إِلَّا الْحَرَامُ مِنَ الدُّنْيَا أَنَالُوكُمْ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ طَمِعْتُمْ فِيهِ}}<ref>«مردم کوفه! مرگتان باد؛ این شما بودید که با ابراز عشق و علاقه از ما درخواست کمک کردید و آن‌گاه که ما به دادخواهی شما پاسخ مثبت داده و بی‌درنگ و با احساسی انسانی به یاری‌تان شتافتیم، شمشیرهای آخته‌ای را که از آن خود ما بود بر ضد ما به کار گرفتید و آتش فتنه‌ای را که دشمن مشترک ما و شما برافروخته بود، شعله‌ور ساختید و به حمایت از دشمنان و بر ضد پیشوایان خود بپاخاستید، بی‌آن که دشمنان گامی در راه عدل‌وداد به سود شما بردارند و یا امید آینده‌ای بهتر از آنان داشته باشید جز اینکه متاع حرامی از دنیا به شما رسانده و اندکی از عیش‌ونوش دنیایی را به کامتان چشاندند.»..</ref>.		با اینکه [[حادثه کربلا]] از آغاز تا انجام، ده‌ها خطابه پدید آورد، ولی خطابه‌های آتشین که در عرصه [[طف]] و کربلا به ایراد آن پرداخت با ساختار و مضمون خاصی، دارای تنوع بودند. امام {{ع}} در آن خطابه‌ها [[دشمن]] را به نامه‌هایی که برایش فرستاده بودند و به [[اطاعت خدا]] و [[یاری‌رسانی]] او و نیز دست برداشتن آنها از [[یاری]] خود، یادآوری نموده که در یکی از آنها آمده است: {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ وَ تَرَحاً، أَ حِينَ اسْتَصْرَخْتُمُونَا وَالِهِينَ، فَأَصْرَخْنَاكُمْ مُوجِفِينَ مُؤَدِّينَ مُسْتَعِدِّينَ سَلَلْتُمْ عَلَيْنَا سَيْفاً لَنَا فِي أَيْمَانِكُمْ وَ حَشَشْتُمْ عَلَيْنَا نَاراً قَدَحْنَاهَا عَلَى عَدُوِّكُمْ وَ عَدُوِّنَا فَأَصْبَحْتُمْ أَلْباً عَلَى أَوْلِيَائِكُمْ وَ يَداً عَلَيْهِمْ لِأَعْدَائِكُمْ بِغَيْرِ عَدْلٍ أَفْشَوْهُ فِيكُمْ وَ لَا أَمَلٍ أَصْبَحَ لَكُمْ فِيهِمْ إِلَّا الْحَرَامُ مِنَ الدُّنْيَا أَنَالُوكُمْ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ طَمِعْتُمْ فِيهِ}}<ref>«مردم کوفه! مرگتان باد؛ این شما بودید که با ابراز عشق و علاقه از ما درخواست کمک کردید و آن‌گاه که ما به دادخواهی شما پاسخ مثبت داده و بی‌درنگ و با احساسی انسانی به یاری‌تان شتافتیم، شمشیرهای آخته‌ای را که از آن خود ما بود بر ضد ما به کار گرفتید و آتش فتنه‌ای را که دشمن مشترک ما و شما برافروخته بود، شعله‌ور ساختید و به حمایت از دشمنان و بر ضد پیشوایان خود بپاخاستید، بی‌آن که دشمنان گامی در راه عدل‌وداد به سود شما بردارند و یا امید آینده‌ای بهتر از آنان داشته باشید جز اینکه متاع حرامی از دنیا به شما رسانده و اندکی از عیش‌ونوش دنیایی را به کامتان چشاندند.»..</ref>.

	این [[خطابه]] افزون بر دارا بودن دو عنصر [[محاکمه]] و [[عاطفه]]، سرشار از عناصر متنوع [[هنری]] است و تنها درخور توان هنرمندی حرفه‌ای است که‌ شگفتی‌های هنری فوق‌العاده هیجان‌انگیز آن را دریابد<ref>تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی، ص۳۱۱- ۳۰۳.</ref>.		این [[خطابه]] افزون بر دارا بودن دو عنصر [[محاکمه]] و [[عاطفه]]، سرشار از عناصر متنوع [[هنری]] است و تنها درخور توان هنرمندی حرفه‌ای است که‌ شگفتی‌های هنری فوق‌العاده هیجان‌انگیز آن را دریابد<ref>تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی، ص۳۱۱- ۳۰۳.</ref>.

	[[نامه‌ها]]، خاطره‌ها، گفتار، [[دعاها]]، [[شعر]] و بیان هنری<ref>برای شرح بیشتر به هریک از اشکال ادبی امام حسین{{ع}} به تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی از دکتر محمود بستانی مراجعه شود.</ref>، صورت دیگری از جنبه‌های ادبی است که [[امام حسین]]{{ع}} بدان [[عنایت]] داشته که در اینجا به تناسب بحث به دو نمونه از اشعار آن حضرت اشاره می‌کنیم: {{متن حدیث\|تَبارَكَ ذو العُلا وَ الكِبرِياءِ... تَفَرَّدَ بِالجَلالِ وَ بِالبَقاءِ		[[نامه‌ها]]، خاطره‌ها، گفتار، [[دعاها]]، [[شعر]] و بیان هنری<ref>برای شرح بیشتر به هریک از اشکال ادبی امام حسین {{ع}} به تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی از دکتر محمود بستانی مراجعه شود.</ref>، صورت دیگری از جنبه‌های ادبی است که [[امام حسین]] {{ع}} بدان [[عنایت]] داشته که در اینجا به تناسب بحث به دو نمونه از اشعار آن حضرت اشاره می‌کنیم: {{متن حدیث\|تَبارَكَ ذو العُلا وَ الكِبرِياءِ... تَفَرَّدَ بِالجَلالِ وَ بِالبَقاءِ
	وَ سَوّى المَوتَ بَينَ الخَلقِ طُرّاً... وَ كُلُّهُمُ رَهائِنُ لِلفَناءِ		وَ سَوّى المَوتَ بَينَ الخَلقِ طُرّاً... وَ كُلُّهُمُ رَهائِنُ لِلفَناءِ
	وَ دُنيانا وَ إِن مِلنا إِلَيها... وَ طالَ بِها المَتاعُ إِلى انقِضاءِ		وَ دُنيانا وَ إِن مِلنا إِلَيها... وَ طالَ بِها المَتاعُ إِلى انقِضاءِ

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:13:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = فصاحت و بلاغت امام حسین\| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = فصاحت و بلاغت امام حسین\| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

خط ۲۸:		خط ۲۷:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{مدخل وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	*[[سیره فردی امام حسین]]		* [[سیره فردی امام حسین]]
	*[[سیره اخلاقی امام حسین]]		* [[سیره اخلاقی امام حسین]]
	*[[سیره عبادی امام حسین]]		* [[سیره عبادی امام حسین]]
	*[[سیره خانوادگی امام حسین]]		* [[سیره خانوادگی امام حسین]]
	*[[سیره تربیتی امام حسین]]		* [[سیره تربیتی امام حسین]]
	*[[سیره اجتماعی امام حسین]]		* [[سیره اجتماعی امام حسین]]
	*[[سیره علمی امام حسین]]		* [[سیره علمی امام حسین]]
	*[[سیره تبلیغی امام حسین]]		* [[سیره تبلیغی امام حسین]]
	*[[سیره سیاسی امام حسین]]		* [[سیره سیاسی امام حسین]]
	*[[سیره اقتصادی امام حسین]]		* [[سیره اقتصادی امام حسین]]
	*[[سیره فرهنگی امام حسین]]		* [[سیره فرهنگی امام حسین]]
	*[[سیره مدیریتی امام حسین]]		* [[سیره مدیریتی امام حسین]]
	*[[سیره نظامی امام حسین]]		* [[سیره نظامی امام حسین]]
	*[[سیره قضایی امام حسین]]		* [[سیره قضایی امام حسین]]
	{{پایان مدخل وابسته}}		{{پایان مدخل وابسته}}

خط ۵۲:		خط ۵۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مدخل]]~~
	[[رده:امام حسین]]		[[رده:امام حسین]]

Bahmani در ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۶

2022-07-27T07:36:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = ~~\| مداخل مرتبط = [[~~فصاحت و بلاغت امام حسین ~~در حدیث]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در معارف و سیره حسینی]]~~\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = امام حسین \| عنوان مدخل = فصاحت و بلاغت امام حسین\| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	'''[[امام حسین]]{{ع}}‌ از جنبه ادبی'''، مانند جدّ بزرگوار و پدر و [[برادر]] خود به شمار می‌آمد. درباره خطابه‌های ایشان در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته شده است: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد.		'''[[امام حسین]]{{ع}}‌ از جنبه ادبی'''، مانند جدّ بزرگوار و پدر و [[برادر]] خود به شمار می‌آمد. درباره خطابه‌های ایشان در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته شده است: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:45:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[فصاحت و بلاغت امام حسین در حدیث]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در معارف و سیره حسینی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[فصاحت و بلاغت امام حسین در حدیث]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در معارف و سیره حسینی]]~~</div>~~

	'''[[امام حسین]]{{ع}}‌ از جنبه ادبی'''، مانند جدّ بزرگوار و پدر و [[برادر]] خود به شمار می‌آمد. درباره خطابه‌های ایشان در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته شده است: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد.		'''[[امام حسین]]{{ع}}‌ از جنبه ادبی'''، مانند جدّ بزرگوار و پدر و [[برادر]] خود به شمار می‌آمد. درباره خطابه‌های ایشان در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته شده است: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد.

Bahmani: /* پانویس */

2022-04-06T09:18:17Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۸
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:فصاحت و بلاغت امام حسین]]~~
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
			[[رده:امام حسین]]

Bahmani در ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳

2022-01-30T07:13:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فصاحت و بلاغت امام حسین در حدیث]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فصاحت و بلاغت امام حسین در حدیث]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>

			'''[[امام حسین]]{{ع}}‌ از جنبه ادبی'''، مانند جدّ بزرگوار و پدر و [[برادر]] خود به شمار می‌آمد. درباره خطابه‌های ایشان در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته شده است: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد.

	==[[شخصیت ادبی امام حسین]]{{ع}}‌==		==[[شخصیت ادبی امام حسین]]{{ع}}‌==

Bahmani: /* شخصیت ادبی امام حسین{{ع}}‌ */

2022-01-30T07:11:11Z

شخصیت ادبی امام حسین{{ع}}‌

Bahmani: /* جستارهای وابسته */

2022-01-30T07:04:15Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۴
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
			{{مدخل وابسته}}
			*[[سیره فردی امام حسین]]
			*[[سیره اخلاقی امام حسین]]
			*[[سیره عبادی امام حسین]]
			*[[سیره خانوادگی امام حسین]]
			*[[سیره تربیتی امام حسین]]
			*[[سیره اجتماعی امام حسین]]
			*[[سیره علمی امام حسین]]
			*[[سیره تبلیغی امام حسین]]
			*[[سیره سیاسی امام حسین]]
			*[[سیره اقتصادی امام حسین]]
			*[[سیره فرهنگی امام حسین]]
			*[[سیره مدیریتی امام حسین]]
			*[[سیره نظامی امام حسین]]
			*[[سیره قضایی امام حسین]]
			{{پایان مدخل وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد

2022-01-28T16:14:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فصاحت و بلاغت امام حسین در حدیث]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در تاریخ اسلامی]] - [[فصاحت و بلاغت امام حسین در معارف و سیره حسینی]]</div>

==[[شخصیت ادبی امام حسین]]{{ع}}‌==
تردیدی نیست که امام حسین{{ع}} نیز از جنبه [[شناخت]] و توان [[هنری]] بیان، نظیر جدّ بزرگوار و [[پدر]] ارجمند و [[برادر]] والامقامش به شمار می‌آمد.
دشمنانشان درباره آنان گفته‌اند: «آنها [[اهل]] بیتی‌اند که [[علم]] و [[دانش]] با خونشان آمیخته شده است» «آنان از بنی هاشم‌اند که صخره را می‌شکافند و دانش را از دریا برمی‌گیرند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

[[عمر سعد]] در [[روز عاشورا]] در [[تعریض]] و کنایه‌ای بر [[خطابه امام حسین]]{{ع}} می‌گوید: «او (امام حسین) پسر پدرش [[علی]] است اگر یک [[روز]] دیگر نیز چنین سخن بگوید، سخنش پایانی ندارد و از سخن باز نمی‌ماند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

مقاتل‌نویسان در مورد سخنان و خطابه‌های [[ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته‌اند: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

با اینکه مدت [[امامت]] آن بزرگوار چندان طولانی نشد و فرصتی [[سیاسی]] که معمولا ساختار خطابه‌های [[حضرت]] را به وجود آورد، پیش نیامد به ویژه که [[امام]]{{ع}} به [[قرارداد صلح]] برادرش [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]]، هم‌چنان پای‌بندی نشان می‌داد اما در عرصه [[خطابه]] و دیگر امور، [[روایات]] زیادی از آن حضرت رسیده است، افزون بر اینکه وی در [[زمان]] پدر بزرگوارش علی{{ع}} در خطابه‌های مشورتی و [[جنگ]]، سهیم بوده و در جهت هدفی که [[تصمیم]] داشت آن را به همه [[مردم]] برساند، کلیّه مظاهر هنری متناسب با آن را به کار برد.

با اینکه [[حادثه کربلا]] از آغاز تا انجام ده‌ها خطابه پدید آورد، ولی خطابه‌های آتشین که در عرصه [[طف]] و کربلا به ایراد آن پرداخت با ساختار و مضمون خاصی، دارای تنوع بودند. امام{{ع}} در آن خطابه‌ها [[دشمن]] را به نامه‌هایی که برایش فرستاده بودند و به [[اطاعت خدا]] و [[یاری‌رسانی]] او و نیز دست برداشتن آنها از [[یاری]] خود، یادآوری نموده که در یکی از آنها آمده است: {{متن حدیث|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ وَ تَرَحاً، أَ حِينَ اسْتَصْرَخْتُمُونَا وَالِهِينَ، فَأَصْرَخْنَاكُمْ مُوجِفِينَ مُؤَدِّينَ مُسْتَعِدِّينَ سَلَلْتُمْ عَلَيْنَا سَيْفاً لَنَا فِي أَيْمَانِكُمْ وَ حَشَشْتُمْ عَلَيْنَا نَاراً قَدَحْنَاهَا عَلَى عَدُوِّكُمْ وَ عَدُوِّنَا فَأَصْبَحْتُمْ أَلْباً عَلَى أَوْلِيَائِكُمْ وَ يَداً عَلَيْهِمْ لِأَعْدَائِكُمْ بِغَيْرِ عَدْلٍ أَفْشَوْهُ فِيكُمْ وَ لَا أَمَلٍ أَصْبَحَ لَكُمْ فِيهِمْ إِلَّا الْحَرَامُ مِنَ الدُّنْيَا أَنَالُوكُمْ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ طَمِعْتُمْ فِيهِ}}<ref>«مردم کوفه! مرگتان باد؛ این شما بودید که با ابراز عشق و علاقه از ما درخواست کمک کردید و آن‌گاه که ما به دادخواهی شما پاسخ مثبت داده و بی‌درنگ و با احساسی انسانی به یاری‌تان شتافتیم، شمشیرهای آخته‌ای را که از آن خود ما بود بر ضد ما به کار گرفتید و آتش فتنه‌ای را که دشمن مشترک ما و شما برافروخته بود، شعله‌ور ساختید و به حمایت از دشمنان و بر ضد پیشوایان خود بپاخاستید، بی‌آن که دشمنان گامی در راه عدل‌وداد به سود شما بردارند و یا امید آینده‌ای بهتر از آنان داشته باشید جز اینکه متاع حرامی از دنیا به شما رسانده و اندکی از عیش‌ونوش دنیایی را به کامتان چشاندند.»..</ref>.

این [[خطابه]] افزون بر دارا بودن دو عنصر [[محاکمه]] و [[عاطفه]]، سرشار از عناصر متنوع [[هنری]] است و تنها درخور توان هنرمندی حرفه‌ای است که‌ شگفتی‌های هنری فوق‌العاده هیجان‌انگیز آن را دریابد<ref>تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی، ص۳۱۱- ۳۰۳.</ref>.

[[نامه‌ها]]، خاطره‌ها، گفتار، [[دعاها]]، [[شعر]] و بیان هنری<ref>برای شرح بیشتر به هریک از اشکال ادبی امام حسین{{ع}} به تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی از دکتر محمود بستانی مراجعه شود.</ref>، صورت دیگری از جنبه‌های ادبی است که [[امام حسین]]{{ع}} بدان [[عنایت]] داشته که در اینجا به تناسب بحث به دو نمونه از اشعار آن [[حضرت]] اشاره می‌کنیم: {{متن حدیث|تَبارَكَ ذو العُلا وَ الكِبرِياءِ... تَفَرَّدَ بِالجَلالِ وَ بِالبَقاءِ
وَ سَوّى المَوتَ بَينَ الخَلقِ طُرّاً... وَ كُلُّهُمُ رَهائِنُ لِلفَناءِ
وَ دُنيانا وَ إِن مِلنا إِلَيها... وَ طالَ بِها المَتاعُ إِلى انقِضاءِ
أَلا إِنَّ الرُكونَ عَلى غُرورٍ... إِلى دارِ الفَناءِ مِنَ الفَناءِ
وَ قاطِنُها سَريعُ الظَعنِ عَنها... وَ إِن كانَ الحَريصَ عَلى الثواءِ}}<ref>«یعنی: خجسته است خدای بلندپایه و با عظمت، شکوه و جلال و بقاء، تنها از آن اوست، مرگ را میان همه آفریدگانش یکسان قرار داد و همه آنان در گرو فنا و نیستی‌اند، هرچند به دنیا و زرق و برقش تمایل داریم، ولی با این‌همه، دنیا سرای ماندگار نیست، دلخوشی بر خودپسندی و غرور در دنیا، فناشدنی است، ساکنان این سرا گرچه علاقه‌مند به اقامت در آن باشند ولی به سرعت از آنجا کوچ خواهند کرد» به نقل از دیوان امام حسین، ج۴، ص۱۱۵.</ref>. {{متن حدیث|أَغنِ عَنِ المَخلوقِ بِالخالِقِ... تغنِ عَنِ الكاذِبِ وَ الصادِقِ
وَ استَرزِقِ الرَحمانَ مِن فَضلِهِ... فَلَيسَ غَير اللَّهِ مِن رازِقِ
مَن ظَنَّ أَنَّ الناسَ يُغنونَهُ... فَلَيسَ بِالرَحمَنِ بِالواثِقِ
أَو ظَنَّ أَنَّ المَالَ مِن كَسبِهِ... زَلَّت بِهِ النَعلانِ مِن حالِقِ}}<ref>«با وجود آفریدگار توانا، از آفریدگان بی‌نیاز شو تا از هر دروغگو و راستگویی بی‌نیاز باشی، تنها از فضل و عنایت خدای مهربان درخواست روزی نما که غیر از خدا کسی روزی‌رسان نیست، آن‌کس که گمان کند مردم او را بی‌نیاز خواهند ساخت، به خدا بی‌اعتماد است و کسی که تصوّر کند رزق و روزی را تنها از راه کسب و کار به دست می‌آورد از اوج بلندی لغزیده است» به نقل از البدایة و النهایه، ج۸، ص۲۲۸.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۳۲۰.</ref>.

== جستارهای وابسته ==

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:151919.jpg|22px]] [[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:فصاحت و بلاغت امام حسین]]
[[رده:مدخل]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۴:		خط ۴:

	==[[شخصیت ادبی امام حسین]]{{ع}}‌==		==[[شخصیت ادبی امام حسین]]{{ع}}‌==
	تردیدی نیست که امام حسین{{ع}} ~~نیز~~ از جنبه [[شناخت]] و توان [[هنری]] بیان، نظیر جدّ بزرگوار و [[پدر]] ارجمند و [[برادر]] والامقامش به شمار می‌آمد.		تردیدی نیست که امام حسین{{ع}} از جنبه [[شناخت]] و توان [[هنری]] بیان، نظیر جدّ بزرگوار و پدر ارجمند و [[برادر]] والامقامش به شمار می‌آمد. دشمنانشان درباره آنان گفته‌اند: «آنها [[اهل]] بیتی‌اند که [[علم]] و [[دانش]] با خونشان آمیخته شده است» «آنان از بنی هاشم‌اند که صخره را می‌شکافند و دانش را از دریا برمی‌گیرند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.
	دشمنانشان درباره آنان گفته‌اند: «آنها [[اهل]] بیتی‌اند که [[علم]] و [[دانش]] با خونشان آمیخته شده است» «آنان از بنی هاشم‌اند که صخره را می‌شکافند و دانش را از دریا برمی‌گیرند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

	[[عمر سعد]] در [[روز عاشورا]] در [[تعریض]] و کنایه‌ای بر [[خطابه امام حسین]]{{ع}} می‌گوید: «او (امام حسین) پسر پدرش [[علی]] است اگر یک [[روز]] دیگر نیز چنین سخن بگوید، سخنش پایانی ندارد و از سخن باز نمی‌ماند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.		[[عمر سعد]] در [[روز عاشورا]] در [[تعریض]] و کنایه‌ای بر [[خطابه امام حسین]]{{ع}} می‌گوید: «او (امام حسین) پسر پدرش [[علی]] است اگر یک [[روز]] دیگر نیز چنین سخن بگوید، سخنش پایانی ندارد و از سخن باز نمی‌ماند»<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.
خط ۱۱:		خط ۱۰:
	مقاتل‌نویسان در مورد سخنان و خطابه‌های [[ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته‌اند: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.		مقاتل‌نویسان در مورد سخنان و خطابه‌های [[ابا عبدالله الحسین]]{{ع}} در [[کربلا]] و [[عاشورا]] گفته‌اند: هرگز شنیده نشده قبل و بعد از [[حسین]] کسی با آن [[فصاحت]] و [[بلاغت]] سخن گفته باشد<ref>المجالس السنیه، ج۲۱، ص۲۸، ۳۰.</ref>.

	با اینکه مدت [[امامت]] آن بزرگوار چندان طولانی نشد و فرصتی [[سیاسی]] که معمولا ساختار خطابه‌های [[حضرت]] را به وجود آورد، پیش نیامد به ویژه که [[امام]]{{ع}} به [[قرارداد صلح]] برادرش [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]]، هم‌چنان پای‌بندی نشان ~~می‌داد~~ اما در عرصه [[خطابه]] و دیگر امور، [[روایات]] زیادی از آن حضرت رسیده است، افزون بر اینکه وی در [[زمان]] پدر بزرگوارش علی{{ع}} در خطابه‌های مشورتی و [[جنگ]]، سهیم بوده و در جهت هدفی که [[تصمیم]] داشت آن را به همه [[مردم]] برساند، کلیّه مظاهر هنری متناسب با آن را به کار برد.		با اینکه مدت [[امامت]] آن بزرگوار چندان طولانی نشد و فرصتی [[سیاسی]] که معمولا ساختار خطابه‌های حضرت را به وجود آورد، پیش نیامد به ویژه که [[امام]]{{ع}} به [[قرارداد صلح]] برادرش [[امام حسن]]{{ع}} با [[معاویه]]، هم‌چنان پای‌بندی نشان می‌داد، اما در عرصه [[خطابه]] و دیگر امور، [[روایات]] زیادی از آن حضرت رسیده است، افزون بر اینکه وی در [[زمان]] پدر بزرگوارش علی{{ع}} در خطابه‌های مشورتی و [[جنگ]]، سهیم بوده و در جهت هدفی که [[تصمیم]] داشت آن را به همه [[مردم]] برساند، کلیّه مظاهر هنری متناسب با آن را به کار برد.

	با اینکه [[حادثه کربلا]] از آغاز تا ~~انجام~~ ده‌ها خطابه پدید آورد، ولی خطابه‌های آتشین که در عرصه [[طف]] و کربلا به ایراد آن پرداخت با ساختار و مضمون خاصی، دارای تنوع بودند. امام{{ع}} در آن خطابه‌ها [[دشمن]] را به نامه‌هایی که برایش فرستاده بودند و به [[اطاعت خدا]] و [[یاری‌رسانی]] او و نیز دست برداشتن آنها از [[یاری]] خود، یادآوری نموده که در یکی از آنها آمده است: {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ وَ تَرَحاً، أَ حِينَ اسْتَصْرَخْتُمُونَا وَالِهِينَ، فَأَصْرَخْنَاكُمْ مُوجِفِينَ مُؤَدِّينَ مُسْتَعِدِّينَ سَلَلْتُمْ عَلَيْنَا سَيْفاً لَنَا فِي أَيْمَانِكُمْ وَ حَشَشْتُمْ عَلَيْنَا نَاراً قَدَحْنَاهَا عَلَى عَدُوِّكُمْ وَ عَدُوِّنَا فَأَصْبَحْتُمْ أَلْباً عَلَى أَوْلِيَائِكُمْ وَ يَداً عَلَيْهِمْ لِأَعْدَائِكُمْ بِغَيْرِ عَدْلٍ أَفْشَوْهُ فِيكُمْ وَ لَا أَمَلٍ أَصْبَحَ لَكُمْ فِيهِمْ إِلَّا الْحَرَامُ مِنَ الدُّنْيَا أَنَالُوكُمْ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ طَمِعْتُمْ فِيهِ}}<ref>«مردم کوفه! مرگتان باد؛ این شما بودید که با ابراز عشق و علاقه از ما درخواست کمک کردید و آن‌گاه که ما به دادخواهی شما پاسخ مثبت داده و بی‌درنگ و با احساسی انسانی به یاری‌تان شتافتیم، شمشیرهای آخته‌ای را که از آن خود ما بود بر ضد ما به کار گرفتید و آتش فتنه‌ای را که دشمن مشترک ما و شما برافروخته بود، شعله‌ور ساختید و به حمایت از دشمنان و بر ضد پیشوایان خود بپاخاستید، بی‌آن که دشمنان گامی در راه عدل‌وداد به سود شما بردارند و یا امید آینده‌ای بهتر از آنان داشته باشید جز اینکه متاع حرامی از دنیا به شما رسانده و اندکی از عیش‌ونوش دنیایی را به کامتان چشاندند.»..</ref>.		با اینکه [[حادثه کربلا]] از آغاز تا انجام، ده‌ها خطابه پدید آورد، ولی خطابه‌های آتشین که در عرصه [[طف]] و کربلا به ایراد آن پرداخت با ساختار و مضمون خاصی، دارای تنوع بودند. امام{{ع}} در آن خطابه‌ها [[دشمن]] را به نامه‌هایی که برایش فرستاده بودند و به [[اطاعت خدا]] و [[یاری‌رسانی]] او و نیز دست برداشتن آنها از [[یاری]] خود، یادآوری نموده که در یکی از آنها آمده است: {{متن حدیث\|تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ وَ تَرَحاً، أَ حِينَ اسْتَصْرَخْتُمُونَا وَالِهِينَ، فَأَصْرَخْنَاكُمْ مُوجِفِينَ مُؤَدِّينَ مُسْتَعِدِّينَ سَلَلْتُمْ عَلَيْنَا سَيْفاً لَنَا فِي أَيْمَانِكُمْ وَ حَشَشْتُمْ عَلَيْنَا نَاراً قَدَحْنَاهَا عَلَى عَدُوِّكُمْ وَ عَدُوِّنَا فَأَصْبَحْتُمْ أَلْباً عَلَى أَوْلِيَائِكُمْ وَ يَداً عَلَيْهِمْ لِأَعْدَائِكُمْ بِغَيْرِ عَدْلٍ أَفْشَوْهُ فِيكُمْ وَ لَا أَمَلٍ أَصْبَحَ لَكُمْ فِيهِمْ إِلَّا الْحَرَامُ مِنَ الدُّنْيَا أَنَالُوكُمْ وَ خَسِيسُ عَيْشٍ طَمِعْتُمْ فِيهِ}}<ref>«مردم کوفه! مرگتان باد؛ این شما بودید که با ابراز عشق و علاقه از ما درخواست کمک کردید و آن‌گاه که ما به دادخواهی شما پاسخ مثبت داده و بی‌درنگ و با احساسی انسانی به یاری‌تان شتافتیم، شمشیرهای آخته‌ای را که از آن خود ما بود بر ضد ما به کار گرفتید و آتش فتنه‌ای را که دشمن مشترک ما و شما برافروخته بود، شعله‌ور ساختید و به حمایت از دشمنان و بر ضد پیشوایان خود بپاخاستید، بی‌آن که دشمنان گامی در راه عدل‌وداد به سود شما بردارند و یا امید آینده‌ای بهتر از آنان داشته باشید جز اینکه متاع حرامی از دنیا به شما رسانده و اندکی از عیش‌ونوش دنیایی را به کامتان چشاندند.»..</ref>.

	این [[خطابه]] افزون بر دارا بودن دو عنصر [[محاکمه]] و [[عاطفه]]، سرشار از عناصر متنوع [[هنری]] است و تنها درخور توان هنرمندی حرفه‌ای است که‌ شگفتی‌های هنری فوق‌العاده هیجان‌انگیز آن را دریابد<ref>تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی، ص۳۱۱- ۳۰۳.</ref>.		این [[خطابه]] افزون بر دارا بودن دو عنصر [[محاکمه]] و [[عاطفه]]، سرشار از عناصر متنوع [[هنری]] است و تنها درخور توان هنرمندی حرفه‌ای است که‌ شگفتی‌های هنری فوق‌العاده هیجان‌انگیز آن را دریابد<ref>تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی، ص۳۱۱- ۳۰۳.</ref>.

	[[نامه‌ها]]، خاطره‌ها، گفتار، [[دعاها]]، [[شعر]] و بیان هنری<ref>برای شرح بیشتر به هریک از اشکال ادبی امام حسین{{ع}} به تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی از دکتر محمود بستانی مراجعه شود.</ref>، صورت دیگری از جنبه‌های ادبی است که [[امام حسین]]{{ع}} بدان [[عنایت]] داشته که در اینجا به تناسب بحث به دو نمونه از اشعار آن [[حضرت]] اشاره می‌کنیم: {{متن حدیث\|تَبارَكَ ذو العُلا وَ الكِبرِياءِ... تَفَرَّدَ بِالجَلالِ وَ بِالبَقاءِ		[[نامه‌ها]]، خاطره‌ها، گفتار، [[دعاها]]، [[شعر]] و بیان هنری<ref>برای شرح بیشتر به هریک از اشکال ادبی امام حسین{{ع}} به تاریخ الادب العربی فی ضوء المنهج الاسلامی از دکتر محمود بستانی مراجعه شود.</ref>، صورت دیگری از جنبه‌های ادبی است که [[امام حسین]]{{ع}} بدان [[عنایت]] داشته که در اینجا به تناسب بحث به دو نمونه از اشعار آن حضرت اشاره می‌کنیم: {{متن حدیث\|تَبارَكَ ذو العُلا وَ الكِبرِياءِ... تَفَرَّدَ بِالجَلالِ وَ بِالبَقاءِ
	وَ سَوّى المَوتَ بَينَ الخَلقِ طُرّاً... وَ كُلُّهُمُ رَهائِنُ لِلفَناءِ		وَ سَوّى المَوتَ بَينَ الخَلقِ طُرّاً... وَ كُلُّهُمُ رَهائِنُ لِلفَناءِ
	وَ دُنيانا وَ إِن مِلنا إِلَيها... وَ طالَ بِها المَتاعُ إِلى انقِضاءِ		وَ دُنيانا وَ إِن مِلنا إِلَيها... وَ طالَ بِها المَتاعُ إِلى انقِضاءِ
خط ۲۴:		خط ۲۳:
	وَ استَرزِقِ الرَحمانَ مِن فَضلِهِ... فَلَيسَ غَير اللَّهِ مِن رازِقِ		وَ استَرزِقِ الرَحمانَ مِن فَضلِهِ... فَلَيسَ غَير اللَّهِ مِن رازِقِ
	مَن ظَنَّ أَنَّ الناسَ يُغنونَهُ... فَلَيسَ بِالرَحمَنِ بِالواثِقِ		مَن ظَنَّ أَنَّ الناسَ يُغنونَهُ... فَلَيسَ بِالرَحمَنِ بِالواثِقِ
	أَو ظَنَّ أَنَّ المَالَ مِن كَسبِهِ... زَلَّت بِهِ النَعلانِ مِن حالِقِ}}<ref>«با وجود آفریدگار توانا، از آفریدگان بی‌نیاز شو تا از هر دروغگو و راستگویی بی‌نیاز باشی، تنها از فضل و عنایت خدای مهربان درخواست روزی نما که غیر از خدا کسی روزی‌رسان نیست، آن‌کس که گمان کند مردم او را بی‌نیاز خواهند ساخت، به خدا بی‌اعتماد است و کسی که تصوّر کند رزق و روزی را تنها از راه کسب و کار به دست می‌آورد از اوج بلندی لغزیده است» به نقل از البدایة و النهایه، ج۸، ص۲۲۸.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۳۲۰.</ref>.		أَو ظَنَّ أَنَّ المَالَ مِن كَسبِهِ... زَلَّت بِهِ النَعلانِ مِن حالِقِ}}<ref>«با وجود آفریدگار توانا، از آفریدگان بی‌نیاز شو تا از هر دروغگو و راستگویی بی‌نیاز باشی، تنها از فضل و عنایت خدای مهربان درخواست روزی نما که غیر از خدا کسی روزی‌رسان نیست، آن‌کس که گمان کند مردم او را بی‌نیاز خواهند ساخت، به خدا بی‌اعتماد است و کسی که تصوّر کند رزق و روزی را تنها از راه کسب و کار به دست می‌آورد از اوج بلندی لغزیده است» به نقل از البدایة و النهایه، ج۸، ص۲۲۸.</ref>.<ref>[[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|پیشوایان هدایت ج۵]] ص۳۲۰.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==