فضائل امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-11-16T07:10:46Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۰
خط ۱۴۲:		خط ۱۴۲:

	[[رده:امام حسین]]		[[رده:امام حسین]]
			[[رده:فضائل اهل بیت]]

Bahmani در ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۵

2024-07-05T08:05:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	در [[آیات]] و [[روایات]] فضایلی برای [[امام حسین]]{{ع}} بیان شده است که برخی از آنها مشترک میان آن حضرت و سایر [[ائمه]]{{عم}} است و برخی اختصاص به ایشان دارد. از فضایل مشترک می‌توان به روایاتی اشاره کرد که به وادار نمودن بر [[دوستی اهل بیت]]{{عم}} و اینکه دوستی اهل بیت{{عم}} [[دوستی]] [[رسول]] خداست؛ حب اهل بیت{{عم}} اساس [[ایمان]] است و... اشاره کرد و از فضایل اختصاصی به روایاتی اشاره می‌شود که در آن موضوعاتی همچون [[زیور]] [[آسمان‌ها]] و [[زمین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات؛ حسین{{ع}} کشتی نجات؛ محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد آسمانیان؛ دعای پیامبر{{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش؛ [[پیامبر]]{{صل}} [[پیشانی]] و دهان امام حسین{{ع}} را می‌بوسید؛ [[شناخت]] نهانی [[مؤمن]] نسبت به امام حسین{{ع}}؛ غذا خوردن با بینوایان و... بیان شده است.		در [[آیات]] و [[روایات]] فضایلی برای [[امام حسین]]{{ع}} بیان شده است که برخی از آنها مشترک میان آن حضرت و سایر [[ائمه]]{{عم}} است و برخی اختصاص به ایشان دارد. از فضایل مشترک می‌توان به روایاتی اشاره کرد که به وادار نمودن بر [[دوستی اهل بیت]]{{عم}} و اینکه دوستی اهل بیت{{عم}} [[دوستی]] [[رسول]] خداست؛ حب اهل بیت{{عم}} اساس [[ایمان]] است و... اشاره کرد و از فضایل اختصاصی به روایاتی اشاره می‌شود که در آن موضوعاتی همچون [[زیور]] [[آسمان‌ها]] و [[زمین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات؛ حسین{{ع}} کشتی نجات؛ محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد آسمانیان؛ دعای پیامبر{{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش؛ [[پیامبر]]{{صل}} پیشانی و دهان امام حسین{{ع}} را می‌بوسید؛ [[شناخت]] نهانی [[مؤمن]] نسبت به امام حسین{{ع}}؛ غذا خوردن با بینوایان و... بیان شده است.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	# '''محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد [[آسمانیان]]:''' در کتاب [[المناقب (کتاب)\|المناقب]] [[ابن شهرآشوب]] به نقل از [[امام رضا]] {{ع}}، از پدرانش {{عم}} آورده است: "هر کس [[دوست]] دارد به کسی بنگرد که محبوب‌ترینِ زمینیان نزد آسمانیان است، به حسین بنگرد"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ‏ أَحَبَّ‏ أَنْ‏ يَنْظُرَ إِلَى‏ أَحَبِّ‏ أَهْلِ‏ الْأَرْضِ‏ إِلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى الْحُسَيْنِ‏}}؛ المناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۷۳؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۹۷، ح۵۹.</ref>		# '''محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد [[آسمانیان]]:''' در کتاب [[المناقب (کتاب)\|المناقب]] [[ابن شهرآشوب]] به نقل از [[امام رضا]] {{ع}}، از پدرانش {{عم}} آورده است: "هر کس [[دوست]] دارد به کسی بنگرد که محبوب‌ترینِ زمینیان نزد آسمانیان است، به حسین بنگرد"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ‏ أَحَبَّ‏ أَنْ‏ يَنْظُرَ إِلَى‏ أَحَبِّ‏ أَهْلِ‏ الْأَرْضِ‏ إِلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى الْحُسَيْنِ‏}}؛ المناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۷۳؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۹۷، ح۵۹.</ref>
	# '''دعای پیامبر {{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش:''' در کتاب [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] به نقل از [[ابو هریره]] آمده است: با پیامبر خدا {{صل}} در بازاری از بازارهای [[مدینه]] بودم. ایشان، بازگشت و من نیز با ایشان بازگشتم. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: «[[حسین بن علی]] را فرا بخوان» و من، فرا خواندم. همین که حسین بن علی آمد، پیامبر {{صل}} دستش را دراز کرد و حسین {{ع}} همچنین کرد. آنگاه، پیامبر {{صل}} او را در آغوش گرفت و گفت: «خدایا! من، او را دوست دارم. تو نیز او و دوستدارش را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللّهِ {{صل}} في سوقٍ مِنْ أسْواقِ المَدِينَةِ، فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفتُ مَعَهُ، فَقَالَ: اُدعُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ، فَجاءَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ {{ع}} يَمْشِي، فَقالَ النَّبِيُّ {{صل}} بِيَدِهِ هكَذَا، فَقَالَ الحُسَيْنُ بِيَدِهِ هكَذا، فَالتَزَمَهُ، فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ}}؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۱۵۴، ح۳۴۷۴.</ref>		# '''دعای پیامبر {{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش:''' در کتاب [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] به نقل از [[ابو هریره]] آمده است: با پیامبر خدا {{صل}} در بازاری از بازارهای [[مدینه]] بودم. ایشان، بازگشت و من نیز با ایشان بازگشتم. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: «[[حسین بن علی]] را فرا بخوان» و من، فرا خواندم. همین که حسین بن علی آمد، پیامبر {{صل}} دستش را دراز کرد و حسین {{ع}} همچنین کرد. آنگاه، پیامبر {{صل}} او را در آغوش گرفت و گفت: «خدایا! من، او را دوست دارم. تو نیز او و دوستدارش را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللّهِ {{صل}} في سوقٍ مِنْ أسْواقِ المَدِينَةِ، فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفتُ مَعَهُ، فَقَالَ: اُدعُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ، فَجاءَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ {{ع}} يَمْشِي، فَقالَ النَّبِيُّ {{صل}} بِيَدِهِ هكَذَا، فَقَالَ الحُسَيْنُ بِيَدِهِ هكَذا، فَالتَزَمَهُ، فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ}}؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۱۵۴، ح۳۴۷۴.</ref>
	# '''[[پیامبر]] {{صل}} [[پیشانی]] و دهان [[امام حسین]] {{ع}} را می‌بوسید:''' در کتاب [[کفایة الأثر (کتاب)\|کفایة الأثر]] به نقل از [[سلمان فارسی]] نوشته شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم و دیدم [[حسین بن علی]] {{ع}} بر روی ران اوست و پیامبر {{صل}} پیشانی او را می‌بوسد و دهانش را بر دهان او نهاده و می‌بوسد<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ إِذَا الْحُسَيْنُ عَلَى فَخِذِهِ وَ هُوَ يُقَبِّلُ‏ جَبِينَهُ‏ وَ يَلْثِمُ فَاهُ}}؛ کفایة الأثر، ص۴۶.</ref>.		# '''[[پیامبر]] {{صل}} پیشانی و دهان [[امام حسین]] {{ع}} را می‌بوسید:''' در کتاب [[کفایة الأثر (کتاب)\|کفایة الأثر]] به نقل از [[سلمان فارسی]] نوشته شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم و دیدم [[حسین بن علی]] {{ع}} بر روی ران اوست و پیامبر {{صل}} پیشانی او را می‌بوسد و دهانش را بر دهان او نهاده و می‌بوسد<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ إِذَا الْحُسَيْنُ عَلَى فَخِذِهِ وَ هُوَ يُقَبِّلُ‏ جَبِينَهُ‏ وَ يَلْثِمُ فَاهُ}}؛ کفایة الأثر، ص۴۶.</ref>.
	# '''[[شناخت]] نهانی [[مؤمن]] نسبت به امام حسین {{ع}}:''' در کتاب [[الخرائج و الجرائح (کتاب)\|الخرائج و الجرائح]] به نقل از [[مقداد بن اسود]]، از پیامبر خدا {{صل}} آمده است: به [[راستی]] در دل‌های [[مؤمنان]]، [[شناختی]] نهانی نسبت به [[حسین]]، هست<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ‏ لِلْحُسَيْنِ‏ فِي‏ بَوَاطِنِ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ مَعْرِفَةٌ مَكْتُومَةٌ}}؛ الخرائج والجرائح، ج۲، ص۸۴۲، ح۶۰.</ref>		# '''[[شناخت]] نهانی [[مؤمن]] نسبت به امام حسین {{ع}}:''' در کتاب [[الخرائج و الجرائح (کتاب)\|الخرائج و الجرائح]] به نقل از [[مقداد بن اسود]]، از پیامبر خدا {{صل}} آمده است: به [[راستی]] در دل‌های [[مؤمنان]]، [[شناختی]] نهانی نسبت به [[حسین]]، هست<ref>{{متن حدیث\|إِنَّ‏ لِلْحُسَيْنِ‏ فِي‏ بَوَاطِنِ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ مَعْرِفَةٌ مَكْتُومَةٌ}}؛ الخرائج والجرائح، ج۲، ص۸۴۲، ح۶۰.</ref>
	# '''غذا خوردن با بینوایان:''' [[ابن شهرآشوب]] نقل می‌کند: [[امام حسین]] {{ع}} بر بینوایانی گذشت که داشتند از تکّه نانی نهاده بر عبایشان می‌خوردند. [[امام]] {{ع}} به آنان [[سلام]] داد. ایشان هم او را به [[غذا]] [[دعوت]] کردند. امام {{ع}} با آنان نشست و فرمود: «اگر [[صدقه]] [بر ما [[اهل بیت]]، [[حرام]] نبود، با شما می‌خوردم». سپس فرمود: «با من به [[خانه]]‌ام بیایید». به آنان غذا و [[لباس]] داد و [[فرمان]] داد تا چند دِرهمی به آنها بدهند<ref>{{متن حدیث\|مَرَّ [الحُسَيْنُ {{ع}}] بِمَسَاكِينَ‏ وَ هُمْ‏ يَأْكُلُونَ‏ كِسَراً لَهُمْ‏ عَلَى كِسَاءٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَدَعَوْهُ إِلَى طَعَامِهِمْ فَجَلَسَ مَعَهُمْ وَ قَالَ لَوْ لَا أَنَّهُ صَدَقَةٌ لَأَكَلْتُ مَعَكُمْ ثُمَّ قَالَ قُومُوا إِلَى مَنْزِلِي فَأَطْعَمَهُمُ وَ كَسَاهُمْ وَ أَمَرَ لَهُمْ بِدَرَاهِمَ}}؛ المناقب، ابن شهرآشوب، ج۴، ص۶۶؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ص۱۹۱، ح۳.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۸.</ref>		# '''غذا خوردن با بینوایان:''' [[ابن شهرآشوب]] نقل می‌کند: [[امام حسین]] {{ع}} بر بینوایانی گذشت که داشتند از تکّه نانی نهاده بر عبایشان می‌خوردند. [[امام]] {{ع}} به آنان [[سلام]] داد. ایشان هم او را به [[غذا]] [[دعوت]] کردند. امام {{ع}} با آنان نشست و فرمود: «اگر [[صدقه]] [بر ما [[اهل بیت]]، [[حرام]] نبود، با شما می‌خوردم». سپس فرمود: «با من به [[خانه]]‌ام بیایید». به آنان غذا و [[لباس]] داد و [[فرمان]] داد تا چند دِرهمی به آنها بدهند<ref>{{متن حدیث\|مَرَّ [الحُسَيْنُ {{ع}}] بِمَسَاكِينَ‏ وَ هُمْ‏ يَأْكُلُونَ‏ كِسَراً لَهُمْ‏ عَلَى كِسَاءٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَدَعَوْهُ إِلَى طَعَامِهِمْ فَجَلَسَ مَعَهُمْ وَ قَالَ لَوْ لَا أَنَّهُ صَدَقَةٌ لَأَكَلْتُ مَعَكُمْ ثُمَّ قَالَ قُومُوا إِلَى مَنْزِلِي فَأَطْعَمَهُمُ وَ كَسَاهُمْ وَ أَمَرَ لَهُمْ بِدَرَاهِمَ}}؛ المناقب، ابن شهرآشوب، ج۴، ص۶۶؛ بحار الأنوار، ج۴۴، ص۱۹۱، ح۳.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری\|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)\|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۹۶۸.</ref>

Bahmani: /* فضائل مشترک امام حسین */

2023-07-31T13:19:07Z

فضائل مشترک امام حسین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۹
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[فضائل]] فراوانی برای [[امام حسین]] {{ع}} در [[آیات]] و [[روایات]] وارد شده است که برخی از مشترک میان [[اهل بیت]]{{عم}} است و برخی اختصاص به آن حضرت دارد:		[[فضائل]] فراوانی برای [[امام حسین]] {{ع}} در [[آیات]] و [[روایات]] وارد شده است که برخی از مشترک میان [[اهل بیت]]{{عم}} است و برخی اختصاص به آن حضرت دارد:

	==[[فضائل مشترک امام حسین]]==		== فضائل مشترک امام حسین ==
	{{اصلی\|فضائل مشترک امام حسین}}		{{اصلی\|فضائل مشترک امام حسین}}
	=== در [[قرآن]] ===		=== در [[قرآن]] ===

Bahmani در ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۱۷

2023-02-25T13:17:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = امام حسین		\| موضوع مرتبط = امام حسین
	\| عنوان مدخل = ~~فضائل امام حسین~~		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
خط ۱۴۲:		خط ۱۴۲:

	[[رده:امام حسین]]		[[رده:امام حسین]]
	~~[[رده:مدخل امامت پاسخ به شبهات کلامی]]~~

Bahmani: /* فضایل عبادی و اخلاقی امام */

2023-02-25T13:15:54Z

فضایل عبادی و اخلاقی امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۵
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	اهتمام ایشان بر انجام دادن [[اعمال عبادی]] مورد تأکید منابع تاریخی است. برای نمونه، حضرت ۲۵ بار پیاده از [[مدینه]] برای [[حج]] به [[مکه]] رفت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۰۱.</ref> و برای [[عبادت]] کردن از [[دشمن]] مهلت گرفت تا [[جنگ]] از عصر [[روز تاسوعا]] به صبح [[روز عاشورا]] به تأخیر افتد.		اهتمام ایشان بر انجام دادن [[اعمال عبادی]] مورد تأکید منابع تاریخی است. برای نمونه، حضرت ۲۵ بار پیاده از [[مدینه]] برای [[حج]] به [[مکه]] رفت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۰۱.</ref> و برای [[عبادت]] کردن از [[دشمن]] مهلت گرفت تا [[جنگ]] از عصر [[روز تاسوعا]] به صبح [[روز عاشورا]] به تأخیر افتد.

	گذشت از خطای دیگران، [[بخشش]]، رسیدگی به [[مستمندان]]، [[فروتنی]]، [[خوش خلقی]] و...، از [[مکارم اخلاقی]] [[امام حسین]]{{ع}} است. برای نمونه، حضرت خطای [[حر بن یزید ریاحی]] را پس از [[توبه]] وی در صبح روز عاشورا بخشید، با اینکه او نخستین فردی بود که راه را بر [[امام حسین]]{{ع}} بست. [[تواضع]] ایشان در برابر [[دعوت]] شماری از [[فقیران]] برای هم‌سفره شدن و خوردن نان خشک ایشان<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۱۱.</ref>؛ [[حفظ]] آبروی فردی که از ایشان [[درخواست کمک]] [[مالی]] داشت و توصیه او به [[نوشتن]] درخواست به جای درخواست شفاهی<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۲۴۷.</ref> به دلیل حفظ کرامت انسانی آن فرد، نمونه‌های دیگری از [[فضایل اخلاقی]] آن حضرت است<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص ۱۴۲.</ref>.		گذشت از خطای دیگران، [[بخشش]]، رسیدگی به [[مستمندان]]، [[فروتنی]]، [[خوش خلقی]] و...، از [[مکارم اخلاقی]] [[امام حسین]]{{ع}} است. برای نمونه، حضرت خطای [[حر بن یزید ریاحی]] را پس از [[توبه]] وی در صبح روز عاشورا بخشید، با اینکه او نخستین فردی بود که راه را بر [[امام حسین]]{{ع}} بست. [[تواضع]] ایشان در برابر [[دعوت]] شماری از [[فقیران]] برای هم‌سفره شدن و خوردن نان خشک ایشان<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۱۱.</ref>؛ [[حفظ]] آبروی فردی که از ایشان درخواست کمک [[مالی]] داشت و توصیه او به [[نوشتن]] درخواست به جای درخواست شفاهی<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۲۴۷.</ref> به دلیل حفظ کرامت انسانی آن فرد، نمونه‌های دیگری از [[فضایل اخلاقی]] آن حضرت است<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص ۱۴۲.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Bahmani: /* فضایل عبادی و اخلاقی امام */

2023-02-25T13:15:40Z

فضایل عبادی و اخلاقی امام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۵
خط ۷۷:		خط ۷۷:

	==[[فضایل]] [[عبادی]] و [[اخلاقی]] [[امام]]==		==[[فضایل]] [[عبادی]] و [[اخلاقی]] [[امام]]==
	اهتمام ایشان بر انجام دادن [[اعمال عبادی]] مورد تأکید [[منابع تاریخی]] است. برای نمونه، [[حضرت]] ۲۵ بار پیاده از [[مدینه]] برای [[حج]] به [[مکه]] رفت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۰۱.</ref> و برای [[عبادت]] کردن از [[دشمن]] مهلت گرفت تا [[جنگ]] از عصر [[روز تاسوعا]] به [[~~صبح~~ روز عاشورا]] به تأخیر افتد.		اهتمام ایشان بر انجام دادن [[اعمال عبادی]] مورد تأکید منابع تاریخی است. برای نمونه، حضرت ۲۵ بار پیاده از [[مدینه]] برای [[حج]] به [[مکه]] رفت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۰۱.</ref> و برای [[عبادت]] کردن از [[دشمن]] مهلت گرفت تا [[جنگ]] از عصر [[روز تاسوعا]] به صبح [[روز عاشورا]] به تأخیر افتد.
	گذشت از خطای دیگران، [[بخشش]]، رسیدگی به [[مستمندان]]، [[فروتنی]]، [[خوش خلقی]] و...، از [[مکارم اخلاقی]] [[امام حسین]]{{ع}} است. برای نمونه، [[حضرت]] خطای [[حر بن یزید ریاحی]] را پس از [[توبه]] وی در [[صبح روز عاشورا]] بخشید، با اینکه او نخستین فردی بود که راه را بر [[امام حسین]]{{ع}} بست. [[تواضع]] ایشان در برابر [[دعوت]] شماری از [[فقیران]] برای هم‌سفره شدن و خوردن نان خشک ایشان<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۱۱.</ref>؛ [[حفظ]] آبروی فردی که از ایشان [[درخواست کمک]] [[مالی]] داشت و توصیه او به [[نوشتن]] درخواست به جای درخواست شفاهی<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۲۴۷.</ref> به دلیل [[حفظ کرامت انسانی]] آن فرد، نمونه‌های دیگری از [[فضایل اخلاقی]] آن [[حضرت]] است.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۴۲.</ref>
			گذشت از خطای دیگران، [[بخشش]]، رسیدگی به [[مستمندان]]، [[فروتنی]]، [[خوش خلقی]] و...، از [[مکارم اخلاقی]] [[امام حسین]]{{ع}} است. برای نمونه، حضرت خطای [[حر بن یزید ریاحی]] را پس از [[توبه]] وی در صبح روز عاشورا بخشید، با اینکه او نخستین فردی بود که راه را بر [[امام حسین]]{{ع}} بست. [[تواضع]] ایشان در برابر [[دعوت]] شماری از [[فقیران]] برای هم‌سفره شدن و خوردن نان خشک ایشان<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۱۱.</ref>؛ [[حفظ]] آبروی فردی که از ایشان [[درخواست کمک]] [[مالی]] داشت و توصیه او به [[نوشتن]] درخواست به جای درخواست شفاهی<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۲۴۷.</ref> به دلیل حفظ کرامت انسانی آن فرد، نمونه‌های دیگری از [[فضایل اخلاقی]] آن حضرت است<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص ۱۴۲.</ref>.

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Jaafari: /* پرسش‌های وابسته */

2022-11-13T08:14:49Z

پرسش‌های وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۷۵:		خط ۷۵:

	[[راوی]] در ادامه می‌گوید: پس [[حسین]] {{ع}} فرمود: "ای [[امیرمؤمنان]]، آن فضایلی که برشمردی، در شما وجود دارد و شما در بیان آنها [[راستگو]] و [[امین]] هستی". [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "حال ای فرزندم تو فضایلت را بیان کن". [[حسین]] {{ع}} فرمود: "پدرجان، من [[حسین بن علی بن ابی طالب]] {{ع}} هستم و مادرم [[فاطمه]] [[زهرا]] [[سرور]] [[زنان]] دو عالم است و جدم [[محمد مصطفی]] {{صل}} [[سرور]] فرزندان حضرت [[آدم]] است و شکی در آن نیست. یا علی، مادر من نزد [[خدا]] و [[مردم]] از مادر شما [[برتر]] است و جد من از جد شما [[برتر]] است و نسبت به جد شما، نزد [[خدا]] و [[مردم]] [[فضیلت]] بیشتری دارد و من کسی هستم که [[جبرئیل]] در گهواره به من [[لطف]] و [[محبت]] و با من [[بازی]] می‌کرد و [[اسرافیل]] به استقبال من می‌آمد و با روی گشاده با من روبرو می‌شد. یا علی شما در نزد [[خدا]] از من [[برتری]] ولی از نظر پدران و مادران و اجداد، من [[فخر]] بیشتری بر شما دارم". سپس [[حسین]] {{ع}} [[دست]] در گردن پدر خود انداخت و شروع به بوسیدن پدر کرد و [[علی]] {{ع}} نیز پی در پی فرزندش [[حسین]] را می‌بوسید و می‌فرمود: "ای [[ابا عبدالله]] [[خداوند]] [[شرافت]] و [[فخر]] و [[علم]] و [[بردباری]] را هر چه بیشتر به تو عطا کند و [[خداوند]] ظالمین در [[حق]] تو را از [[رحمت]] خود دور گرداند". سپس [[حسین]] {{ع}} پیش [[پیامبر]] {{صل}} برگشت<ref>الفضائل، شاذان بن جبرئیل قمی، ص۸۳-۸۶.</ref>.<ref>[[اکبر روستایی\|روستایی، اکبر]]، [[حسین بن علی بن ابی طالب (مقاله)\| مقاله «حسین بن علی بن ابی طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۴۱۵-۴۲۰.</ref>		[[راوی]] در ادامه می‌گوید: پس [[حسین]] {{ع}} فرمود: "ای [[امیرمؤمنان]]، آن فضایلی که برشمردی، در شما وجود دارد و شما در بیان آنها [[راستگو]] و [[امین]] هستی". [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "حال ای فرزندم تو فضایلت را بیان کن". [[حسین]] {{ع}} فرمود: "پدرجان، من [[حسین بن علی بن ابی طالب]] {{ع}} هستم و مادرم [[فاطمه]] [[زهرا]] [[سرور]] [[زنان]] دو عالم است و جدم [[محمد مصطفی]] {{صل}} [[سرور]] فرزندان حضرت [[آدم]] است و شکی در آن نیست. یا علی، مادر من نزد [[خدا]] و [[مردم]] از مادر شما [[برتر]] است و جد من از جد شما [[برتر]] است و نسبت به جد شما، نزد [[خدا]] و [[مردم]] [[فضیلت]] بیشتری دارد و من کسی هستم که [[جبرئیل]] در گهواره به من [[لطف]] و [[محبت]] و با من [[بازی]] می‌کرد و [[اسرافیل]] به استقبال من می‌آمد و با روی گشاده با من روبرو می‌شد. یا علی شما در نزد [[خدا]] از من [[برتری]] ولی از نظر پدران و مادران و اجداد، من [[فخر]] بیشتری بر شما دارم". سپس [[حسین]] {{ع}} [[دست]] در گردن پدر خود انداخت و شروع به بوسیدن پدر کرد و [[علی]] {{ع}} نیز پی در پی فرزندش [[حسین]] را می‌بوسید و می‌فرمود: "ای [[ابا عبدالله]] [[خداوند]] [[شرافت]] و [[فخر]] و [[علم]] و [[بردباری]] را هر چه بیشتر به تو عطا کند و [[خداوند]] ظالمین در [[حق]] تو را از [[رحمت]] خود دور گرداند". سپس [[حسین]] {{ع}} پیش [[پیامبر]] {{صل}} برگشت<ref>الفضائل، شاذان بن جبرئیل قمی، ص۸۳-۸۶.</ref>.<ref>[[اکبر روستایی\|روستایی، اکبر]]، [[حسین بن علی بن ابی طالب (مقاله)\| مقاله «حسین بن علی بن ابی طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۱، ص۴۱۵-۴۲۰.</ref>

			==[[فضایل]] [[عبادی]] و [[اخلاقی]] [[امام]]==
			اهتمام ایشان بر انجام دادن [[اعمال عبادی]] مورد تأکید [[منابع تاریخی]] است. برای نمونه، [[حضرت]] ۲۵ بار پیاده از [[مدینه]] برای [[حج]] به [[مکه]] رفت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۰۱.</ref> و برای [[عبادت]] کردن از [[دشمن]] مهلت گرفت تا [[جنگ]] از عصر [[روز تاسوعا]] به [[صبح روز عاشورا]] به تأخیر افتد.
			گذشت از خطای دیگران، [[بخشش]]، رسیدگی به [[مستمندان]]، [[فروتنی]]، [[خوش خلقی]] و...، از [[مکارم اخلاقی]] [[امام حسین]]{{ع}} است. برای نمونه، [[حضرت]] خطای [[حر بن یزید ریاحی]] را پس از [[توبه]] وی در [[صبح روز عاشورا]] بخشید، با اینکه او نخستین فردی بود که راه را بر [[امام حسین]]{{ع}} بست. [[تواضع]] ایشان در برابر [[دعوت]] شماری از [[فقیران]] برای هم‌سفره شدن و خوردن نان خشک ایشان<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقة الخامسه، ج۱، ص۴۱۱.</ref>؛ [[حفظ]] آبروی فردی که از ایشان [[درخواست کمک]] [[مالی]] داشت و توصیه او به [[نوشتن]] درخواست به جای درخواست شفاهی<ref>ابن شعبه حرانی، تحف العقول، ص۲۴۷.</ref> به دلیل [[حفظ کرامت انسانی]] آن فرد، نمونه‌های دیگری از [[فضایل اخلاقی]] آن [[حضرت]] است.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۱۴۲.</ref>

	== پرسش‌های وابسته ==		== پرسش‌های وابسته ==

Jaafari: /* منابع */

2022-11-13T08:13:25Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۱۳۰:		خط ۱۳۰:
	# [[پرونده:IM010404.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱''']]		# [[پرونده:IM010404.jpg\|22px]] [[علی اصغر رضوانی\|رضوانی، علی اصغر]]، [[دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه علمی کلمات امام حسین ج۱''']]
	# [[پرونده:1100354.jpg\|22px]] [[اکبر روستایی\|روستایی، اکبر]]، [[حسین بن علی بن ابی طالب (مقاله)\| مقاله «حسین بن علی بن ابی طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱''']]		# [[پرونده:1100354.jpg\|22px]] [[اکبر روستایی\|روستایی، اکبر]]، [[حسین بن علی بن ابی طالب (مقاله)\| مقاله «حسین بن علی بن ابی طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)\|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱''']]
			# [[پرونده:IM010522.jpg\|22px]] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)\|'''تاریخ اسلام بخش اول ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T19:55:57Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۵
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	# '''[[زیور]] [[آسمان‌ها]] و [[زمین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات:''' در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)\|عیون أخبار الرضا]] {{ع}} از امام حسین {{ع}} نقل شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم، در حالی که [[ابی بن کعب]]، نزد ایشان بود. پیامبر خدا {{صل}} به من فرمود: «آفرین بر تو، ای ابو عبدالله، ای زیور آسمان‌ها و [[زمین‌ها]]!». اُبَی به پیامبر {{صل}} گفت: ای پیامبر خدا! چگونه کسی غیر از تو، زیور آسمان‌ها و زمین‌ها می‌شود؟! پیامبر {{صل}} فرمود: «ای اُبَی! [[سوگند]] به کسی که مرا به [[حق]] به [[پیامبری]] برانگیخت، [[حسین بن علی]]، در [[آسمان]]، بزرگ‌تر شمرده می‌شود تا در زمین و در سمت راست [[عرش]] [[خدای عزوجل]] نوشته شده است: او چراغ هدایت، کشتی نجات، پیشوای خیر و [[برکت]] و [[عزّت]] و [[افتخار]] و [[دانش]] و [[سرمایه]] است»<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ عِنْدَهُ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} مَرْحَباً بِكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‏ يَا زَيْنَ‏ السَّمَاوَاتِ‏ وَ الْأَرَضِينَ‏ قَالَ لَهُ أُبَيٌّ وَ كَيْفَ يَكُونُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} زَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ‏ أَحَدٌ غَيْرُكَ قَالَ يَا أُبَيُّ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ فِي السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَكْتُوبٌ عَنْ يَمِينِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ وَ إِمَامٌ غَيْرُ وَهْنٍ وَ عِزٌّ وَ فَخْرٌ وَ عِلْمٌ وَ ذُخْرٌ}}؛ عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ کمال الدین، ص۲۶۵، ح۱۱.</ref>		# '''[[زیور]] [[آسمان‌ها]] و [[زمین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات:''' در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)\|عیون أخبار الرضا]] {{ع}} از امام حسین {{ع}} نقل شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم، در حالی که [[ابی بن کعب]]، نزد ایشان بود. پیامبر خدا {{صل}} به من فرمود: «آفرین بر تو، ای ابو عبدالله، ای زیور آسمان‌ها و [[زمین‌ها]]!». اُبَی به پیامبر {{صل}} گفت: ای پیامبر خدا! چگونه کسی غیر از تو، زیور آسمان‌ها و زمین‌ها می‌شود؟! پیامبر {{صل}} فرمود: «ای اُبَی! [[سوگند]] به کسی که مرا به [[حق]] به [[پیامبری]] برانگیخت، [[حسین بن علی]]، در [[آسمان]]، بزرگ‌تر شمرده می‌شود تا در زمین و در سمت راست [[عرش]] [[خدای عزوجل]] نوشته شده است: او چراغ هدایت، کشتی نجات، پیشوای خیر و [[برکت]] و [[عزّت]] و [[افتخار]] و [[دانش]] و [[سرمایه]] است»<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ عِنْدَهُ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} مَرْحَباً بِكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‏ يَا زَيْنَ‏ السَّمَاوَاتِ‏ وَ الْأَرَضِينَ‏ قَالَ لَهُ أُبَيٌّ وَ كَيْفَ يَكُونُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} زَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ‏ أَحَدٌ غَيْرُكَ قَالَ يَا أُبَيُّ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ فِي السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَكْتُوبٌ عَنْ يَمِينِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ وَ إِمَامٌ غَيْرُ وَهْنٍ وَ عِزٌّ وَ فَخْرٌ وَ عِلْمٌ وَ ذُخْرٌ}}؛ عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ کمال الدین، ص۲۶۵، ح۱۱.</ref>
	# '''[[حسین]] {{ع}} کشتی نجات:''' [[پیامبر]] {{صل}} در حدیثی مشهور که به ایشان نسبت داده شده، فرموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ الحُسَینَ مِصْبَاحُ الهُدَی وَ سَفِینَةُ النَّجَاةِ}}. [[حسین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات است.		# '''[[حسین]] {{ع}} کشتی نجات:''' [[پیامبر]] {{صل}} در حدیثی مشهور که به ایشان نسبت داده شده، فرموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ الحُسَینَ مِصْبَاحُ الهُدَی وَ سَفِینَةُ النَّجَاةِ}}. [[حسین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات است.
	# '''محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد [[آسمانیان]]:''' در کتاب [[المناقب (کتاب)\|المناقب]] [[ابن شهرآشوب]] به نقل از [[امام رضا]] {{ع}}، از پدرانش {{عم}} آورده است: "هر کس [[دوست]] دارد به کسی بنگرد که محبوب‌ترینِ زمینیان نزد آسمانیان است، به حسین بنگرد"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ‏ أَحَبَّ‏ أَنْ‏ يَنْظُرَ إِلَى‏ أَحَبِّ‏ أَهْلِ‏ الْأَرْضِ‏ إِلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى الْحُسَيْنِ‏}}؛ المناقب، ~~ابن شهر آشوب،~~ ج۴، ص۷۳؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۹۷، ح۵۹.</ref>		# '''محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد [[آسمانیان]]:''' در کتاب [[المناقب (کتاب)\|المناقب]] [[ابن شهرآشوب]] به نقل از [[امام رضا]] {{ع}}، از پدرانش {{عم}} آورده است: "هر کس [[دوست]] دارد به کسی بنگرد که محبوب‌ترینِ زمینیان نزد آسمانیان است، به حسین بنگرد"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ‏ أَحَبَّ‏ أَنْ‏ يَنْظُرَ إِلَى‏ أَحَبِّ‏ أَهْلِ‏ الْأَرْضِ‏ إِلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى الْحُسَيْنِ‏}}؛ المناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۷۳؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۹۷، ح۵۹.</ref>
	# '''دعای پیامبر {{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش:''' در کتاب [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] به نقل از [[ابو هریره]] آمده است: با پیامبر خدا {{صل}} در بازاری از بازارهای [[مدینه]] بودم. ایشان، بازگشت و من نیز با ایشان بازگشتم. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: «[[حسین بن علی]] را فرا بخوان» و من، فرا خواندم. همین که حسین بن علی آمد، پیامبر {{صل}} دستش را دراز کرد و حسین {{ع}} همچنین کرد. آنگاه، پیامبر {{صل}} او را در آغوش گرفت و گفت: «خدایا! من، او را دوست دارم. تو نیز او و دوستدارش را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللّهِ {{صل}} في سوقٍ مِنْ أسْواقِ المَدِينَةِ، فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفتُ مَعَهُ، فَقَالَ: اُدعُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ، فَجاءَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ {{ع}} يَمْشِي، فَقالَ النَّبِيُّ {{صل}} بِيَدِهِ هكَذَا، فَقَالَ الحُسَيْنُ بِيَدِهِ هكَذا، فَالتَزَمَهُ، فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ}}؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۱۵۴، ح۳۴۷۴.</ref>		# '''دعای پیامبر {{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش:''' در کتاب [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] به نقل از [[ابو هریره]] آمده است: با پیامبر خدا {{صل}} در بازاری از بازارهای [[مدینه]] بودم. ایشان، بازگشت و من نیز با ایشان بازگشتم. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: «[[حسین بن علی]] را فرا بخوان» و من، فرا خواندم. همین که حسین بن علی آمد، پیامبر {{صل}} دستش را دراز کرد و حسین {{ع}} همچنین کرد. آنگاه، پیامبر {{صل}} او را در آغوش گرفت و گفت: «خدایا! من، او را دوست دارم. تو نیز او و دوستدارش را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللّهِ {{صل}} في سوقٍ مِنْ أسْواقِ المَدِينَةِ، فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفتُ مَعَهُ، فَقَالَ: اُدعُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ، فَجاءَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ {{ع}} يَمْشِي، فَقالَ النَّبِيُّ {{صل}} بِيَدِهِ هكَذَا، فَقَالَ الحُسَيْنُ بِيَدِهِ هكَذا، فَالتَزَمَهُ، فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ}}؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۱۵۴، ح۳۴۷۴.</ref>
	# '''[[پیامبر]] {{صل}} [[پیشانی]] و دهان [[امام حسین]] {{ع}} را می‌بوسید:''' در کتاب [[کفایة الأثر (کتاب)\|کفایة الأثر]] به نقل از [[سلمان فارسی]] نوشته شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم و دیدم [[حسین بن علی]] {{ع}} بر روی ران اوست و پیامبر {{صل}} پیشانی او را می‌بوسد و دهانش را بر دهان او نهاده و می‌بوسد<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ إِذَا الْحُسَيْنُ عَلَى فَخِذِهِ وَ هُوَ يُقَبِّلُ‏ جَبِينَهُ‏ وَ يَلْثِمُ فَاهُ}}؛ کفایة الأثر، ص۴۶.</ref>.		# '''[[پیامبر]] {{صل}} [[پیشانی]] و دهان [[امام حسین]] {{ع}} را می‌بوسید:''' در کتاب [[کفایة الأثر (کتاب)\|کفایة الأثر]] به نقل از [[سلمان فارسی]] نوشته شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم و دیدم [[حسین بن علی]] {{ع}} بر روی ران اوست و پیامبر {{صل}} پیشانی او را می‌بوسد و دهانش را بر دهان او نهاده و می‌بوسد<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ إِذَا الْحُسَيْنُ عَلَى فَخِذِهِ وَ هُوَ يُقَبِّلُ‏ جَبِينَهُ‏ وَ يَلْثِمُ فَاهُ}}؛ کفایة الأثر، ص۴۶.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - '؛ دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

2022-10-09T19:47:10Z

جایگزینی متن - '؛ [[دانشنامه نهج البلاغه' به '؛ دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۱۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[پیامبر]] علاقه بسیاری به [[امام حسین]] {{ع}} داشت و پیوسته در گفتار و [[رفتار]]، از مهر زیاد خویش به [[فرزند]] دخترش پرده برمی‌داشت. او را به سینه می‌فشرد و گلویش را می‌بوسید و می‌فرمود: "[[حسین]] از من است و من از اویم. [[خدا]] [[دوست]] دارد کسی را که [[حسین]] را [[دوست]] دارد. [[حسین]] از [[اسباط]] است"<ref>{{متن حدیث\|حُسَیْنٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَیْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَیْناً حُسَیْنٌ سِبْطٌ مِنَ الْأَسْبَاط}}؛ کامل الزیارات، ص۵۳.</ref>. [[روایت]] است که [[پیامبر]] بر [[منبر]] [[سخنرانی]] می‌کردند، زمانی که [[امام حسن]] و [[حسین]] {{ع}} آمدند [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] از [[منبر]] پایین آمد و آنان را در آغوش گرفت. مهم‌ترین رخداد دوران [[کودکی امام حسن]] {{ع}} و [[امام حسین]] {{ع}} شرکت در [[مباهله]] بود. [[امام حسین]] {{ع}} از نظر ظاهری [[شبیه به پیامبر]] {{صل}} بود. ایشان مردی سپیدچهره بود و عمامه‌ای سیاه بر سر می‌گذاشت و موی سر و محاسن خود را خضاب می‌کرد. [[امام حسین\|حضرت]] مردی صاحب کرم و بردبار بود و به [[فقرا]] و [[مساکین]] رسیدگی می‌کرد و با آنان نشست و برخاست داشت.		[[پیامبر]] علاقه بسیاری به [[امام حسین]] {{ع}} داشت و پیوسته در گفتار و [[رفتار]]، از مهر زیاد خویش به [[فرزند]] دخترش پرده برمی‌داشت. او را به سینه می‌فشرد و گلویش را می‌بوسید و می‌فرمود: "[[حسین]] از من است و من از اویم. [[خدا]] [[دوست]] دارد کسی را که [[حسین]] را [[دوست]] دارد. [[حسین]] از [[اسباط]] است"<ref>{{متن حدیث\|حُسَیْنٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَیْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَیْناً حُسَیْنٌ سِبْطٌ مِنَ الْأَسْبَاط}}؛ کامل الزیارات، ص۵۳.</ref>. [[روایت]] است که [[پیامبر]] بر [[منبر]] [[سخنرانی]] می‌کردند، زمانی که [[امام حسن]] و [[حسین]] {{ع}} آمدند [[پیامبر خاتم\|پیامبر]] از [[منبر]] پایین آمد و آنان را در آغوش گرفت. مهم‌ترین رخداد دوران [[کودکی امام حسن]] {{ع}} و [[امام حسین]] {{ع}} شرکت در [[مباهله]] بود. [[امام حسین]] {{ع}} از نظر ظاهری [[شبیه به پیامبر]] {{صل}} بود. ایشان مردی سپیدچهره بود و عمامه‌ای سیاه بر سر می‌گذاشت و موی سر و محاسن خود را خضاب می‌کرد. [[امام حسین\|حضرت]] مردی صاحب کرم و بردبار بود و به [[فقرا]] و [[مساکین]] رسیدگی می‌کرد و با آنان نشست و برخاست داشت.

	[[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "امّا [[حسین]]، پس او از [[امّت]] من است و او پسر و فرزند من و [[بهترین]] [[خلق]] بعد از برادرش است، او [[امام]] [[مسلمانان]] مولای [[مؤمنان]]، [[خلیفه]] [[پروردگار]] عالمیان، [[فریادرس]] فریاد خواهان و [[پناه]] [[پناه]] جویان و [[حجّت]] [[خداوند]] بر تمام [[خلق]] [[خدا]] و [[سرور جوانان اهل بهشت]] و باب [[نجات]] [[امّت]] است، [[فرمان]] او، [[فرمان]] من و [[اطاعت]] از او، [[اطاعت]] از من است، پس هر کس از او [[پیروی]] کند از من است و هر کس از او [[نافرمانی]] کند، از من نیست"<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۲.</ref>.<ref>[[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی ۵ (کتاب)\|امام‌شناسی]]، ص:۱۰۲-۱۰۳؛ [[رحمت‌الله ضیایی\|ضیائی ارزگانی، رحمت الله]]، [[امامت امام حسین (مقاله)\|امامت امام حسین]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۳۰؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۰۲؛ [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ص ۲۹۰- ۲۹۱.</ref>		[[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "امّا [[حسین]]، پس او از [[امّت]] من است و او پسر و فرزند من و [[بهترین]] [[خلق]] بعد از برادرش است، او [[امام]] [[مسلمانان]] مولای [[مؤمنان]]، [[خلیفه]] [[پروردگار]] عالمیان، [[فریادرس]] فریاد خواهان و [[پناه]] [[پناه]] جویان و [[حجّت]] [[خداوند]] بر تمام [[خلق]] [[خدا]] و [[سرور جوانان اهل بهشت]] و باب [[نجات]] [[امّت]] است، [[فرمان]] او، [[فرمان]] من و [[اطاعت]] از او، [[اطاعت]] از من است، پس هر کس از او [[پیروی]] کند از من است و هر کس از او [[نافرمانی]] کند، از من نیست"<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین، ص۲.</ref>.<ref>[[رضا محمدی\|محمدی، رضا]]، [[امام‌شناسی ۵ (کتاب)\|امام‌شناسی]]، ص:۱۰۲-۱۰۳؛ [[رحمت‌الله ضیایی\|ضیائی ارزگانی، رحمت الله]]، [[امامت امام حسین (مقاله)\|امامت امام حسین]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه کلام اسلامی]]، ص ۴۳۰؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۰۲؛ [[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ص ۲۹۰- ۲۹۱.</ref>

	[[فضائل]] فراوانی برای [[امام حسین]] {{ع}} در [[آیات]] و [[روایات]] وارد شده است که برخی از مشترک میان [[اهل بیت]]{{عم}} است و برخی اختصاص به آن حضرت دارد:		[[فضائل]] فراوانی برای [[امام حسین]] {{ع}} در [[آیات]] و [[روایات]] وارد شده است که برخی از مشترک میان [[اهل بیت]]{{عم}} است و برخی اختصاص به آن حضرت دارد:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۵
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	# '''[[زیور]] [[آسمان‌ها]] و [[زمین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات:''' در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)\|عیون أخبار الرضا]] {{ع}} از امام حسین {{ع}} نقل شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم، در حالی که [[ابی بن کعب]]، نزد ایشان بود. پیامبر خدا {{صل}} به من فرمود: «آفرین بر تو، ای ابو عبدالله، ای زیور آسمان‌ها و [[زمین‌ها]]!». اُبَی به پیامبر {{صل}} گفت: ای پیامبر خدا! چگونه کسی غیر از تو، زیور آسمان‌ها و زمین‌ها می‌شود؟! پیامبر {{صل}} فرمود: «ای اُبَی! [[سوگند]] به کسی که مرا به [[حق]] به [[پیامبری]] برانگیخت، [[حسین بن علی]]، در [[آسمان]]، بزرگ‌تر شمرده می‌شود تا در زمین و در سمت راست [[عرش]] [[خدای عزوجل]] نوشته شده است: او چراغ هدایت، کشتی نجات، پیشوای خیر و [[برکت]] و [[عزّت]] و [[افتخار]] و [[دانش]] و [[سرمایه]] است»<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ عِنْدَهُ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} مَرْحَباً بِكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‏ يَا زَيْنَ‏ السَّمَاوَاتِ‏ وَ الْأَرَضِينَ‏ قَالَ لَهُ أُبَيٌّ وَ كَيْفَ يَكُونُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} زَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ‏ أَحَدٌ غَيْرُكَ قَالَ يَا أُبَيُّ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ فِي السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَكْتُوبٌ عَنْ يَمِينِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ وَ إِمَامٌ غَيْرُ وَهْنٍ وَ عِزٌّ وَ فَخْرٌ وَ عِلْمٌ وَ ذُخْرٌ}}؛ عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ کمال الدین، ص۲۶۵، ح۱۱.</ref>		# '''[[زیور]] [[آسمان‌ها]] و [[زمین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات:''' در کتاب [[عیون أخبار الرضا (کتاب)\|عیون أخبار الرضا]] {{ع}} از امام حسین {{ع}} نقل شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم، در حالی که [[ابی بن کعب]]، نزد ایشان بود. پیامبر خدا {{صل}} به من فرمود: «آفرین بر تو، ای ابو عبدالله، ای زیور آسمان‌ها و [[زمین‌ها]]!». اُبَی به پیامبر {{صل}} گفت: ای پیامبر خدا! چگونه کسی غیر از تو، زیور آسمان‌ها و زمین‌ها می‌شود؟! پیامبر {{صل}} فرمود: «ای اُبَی! [[سوگند]] به کسی که مرا به [[حق]] به [[پیامبری]] برانگیخت، [[حسین بن علی]]، در [[آسمان]]، بزرگ‌تر شمرده می‌شود تا در زمین و در سمت راست [[عرش]] [[خدای عزوجل]] نوشته شده است: او چراغ هدایت، کشتی نجات، پیشوای خیر و [[برکت]] و [[عزّت]] و [[افتخار]] و [[دانش]] و [[سرمایه]] است»<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ عِنْدَهُ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ {{صل}} مَرْحَباً بِكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ‏ يَا زَيْنَ‏ السَّمَاوَاتِ‏ وَ الْأَرَضِينَ‏ قَالَ لَهُ أُبَيٌّ وَ كَيْفَ يَكُونُ يَا رَسُولَ اللَّهِ {{صل}} زَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ‏ أَحَدٌ غَيْرُكَ قَالَ يَا أُبَيُّ وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ فِي السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَكْتُوبٌ عَنْ يَمِينِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ وَ إِمَامٌ غَيْرُ وَهْنٍ وَ عِزٌّ وَ فَخْرٌ وَ عِلْمٌ وَ ذُخْرٌ}}؛ عیون أخبار الرضا {{ع}}، ج۱، ص۵۹، ح۲۹؛ کمال الدین، ص۲۶۵، ح۱۱.</ref>
	# '''[[حسین]] {{ع}} کشتی نجات:''' [[پیامبر]] {{صل}} در حدیثی مشهور که به ایشان نسبت داده شده، فرموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ الحُسَینَ مِصْبَاحُ الهُدَی وَ سَفِینَةُ النَّجَاةِ}}. [[حسین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات است.		# '''[[حسین]] {{ع}} کشتی نجات:''' [[پیامبر]] {{صل}} در حدیثی مشهور که به ایشان نسبت داده شده، فرموده است: {{متن حدیث\|إِنَّ الحُسَینَ مِصْبَاحُ الهُدَی وَ سَفِینَةُ النَّجَاةِ}}. [[حسین]]، چراغ هدایت و کشتی نجات است.
	# '''محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد [[آسمانیان]]:''' در کتاب [[المناقب (کتاب)\|المناقب]] [[ابن شهرآشوب]] به نقل از [[امام رضا]] {{ع}}، از پدرانش {{عم}} آورده است: "هر کس [[دوست]] دارد به کسی بنگرد که محبوب‌ترینِ زمینیان نزد آسمانیان است، به حسین بنگرد"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ‏ أَحَبَّ‏ أَنْ‏ يَنْظُرَ إِلَى‏ أَحَبِّ‏ أَهْلِ‏ الْأَرْضِ‏ إِلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى الْحُسَيْنِ‏}}؛ المناقب، ~~ابن شهر آشوب،~~ ج۴، ص۷۳؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۹۷، ح۵۹.</ref>		# '''محبوب‌ترینِ [[مردم]] نزد [[آسمانیان]]:''' در کتاب [[المناقب (کتاب)\|المناقب]] [[ابن شهرآشوب]] به نقل از [[امام رضا]] {{ع}}، از پدرانش {{عم}} آورده است: "هر کس [[دوست]] دارد به کسی بنگرد که محبوب‌ترینِ زمینیان نزد آسمانیان است، به حسین بنگرد"<ref>{{متن حدیث\|قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}:‏ مَنْ‏ أَحَبَّ‏ أَنْ‏ يَنْظُرَ إِلَى‏ أَحَبِّ‏ أَهْلِ‏ الْأَرْضِ‏ إِلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى الْحُسَيْنِ‏}}؛ المناقب، ابن‌شهرآشوب، ج۴، ص۷۳؛ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۹۷، ح۵۹.</ref>
	# '''دعای پیامبر {{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش:''' در کتاب [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] به نقل از [[ابو هریره]] آمده است: با پیامبر خدا {{صل}} در بازاری از بازارهای [[مدینه]] بودم. ایشان، بازگشت و من نیز با ایشان بازگشتم. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: «[[حسین بن علی]] را فرا بخوان» و من، فرا خواندم. همین که حسین بن علی آمد، پیامبر {{صل}} دستش را دراز کرد و حسین {{ع}} همچنین کرد. آنگاه، پیامبر {{صل}} او را در آغوش گرفت و گفت: «خدایا! من، او را دوست دارم. تو نیز او و دوستدارش را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللّهِ {{صل}} في سوقٍ مِنْ أسْواقِ المَدِينَةِ، فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفتُ مَعَهُ، فَقَالَ: اُدعُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ، فَجاءَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ {{ع}} يَمْشِي، فَقالَ النَّبِيُّ {{صل}} بِيَدِهِ هكَذَا، فَقَالَ الحُسَيْنُ بِيَدِهِ هكَذا، فَالتَزَمَهُ، فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ}}؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۱۵۴، ح۳۴۷۴.</ref>		# '''دعای پیامبر {{صل}} در [[حقّ]] دوستدارانش:''' در کتاب [[تاریخ دمشق (کتاب)\|تاریخ دمشق]] به نقل از [[ابو هریره]] آمده است: با پیامبر خدا {{صل}} در بازاری از بازارهای [[مدینه]] بودم. ایشان، بازگشت و من نیز با ایشان بازگشتم. [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: «[[حسین بن علی]] را فرا بخوان» و من، فرا خواندم. همین که حسین بن علی آمد، پیامبر {{صل}} دستش را دراز کرد و حسین {{ع}} همچنین کرد. آنگاه، پیامبر {{صل}} او را در آغوش گرفت و گفت: «خدایا! من، او را دوست دارم. تو نیز او و دوستدارش را دوست بدار»<ref>{{متن حدیث\|كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللّهِ {{صل}} في سوقٍ مِنْ أسْواقِ المَدِينَةِ، فَانْصَرَفَ وَانْصَرَفتُ مَعَهُ، فَقَالَ: اُدعُ الحُسَينَ بنَ عَلِيٍّ، فَجاءَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ {{ع}} يَمْشِي، فَقالَ النَّبِيُّ {{صل}} بِيَدِهِ هكَذَا، فَقَالَ الحُسَيْنُ بِيَدِهِ هكَذا، فَالتَزَمَهُ، فَقالَ: اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ، وأحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ}}؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۱۵۴، ح۳۴۷۴.</ref>
	# '''[[پیامبر]] {{صل}} [[پیشانی]] و دهان [[امام حسین]] {{ع}} را می‌بوسید:''' در کتاب [[کفایة الأثر (کتاب)\|کفایة الأثر]] به نقل از [[سلمان فارسی]] نوشته شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم و دیدم [[حسین بن علی]] {{ع}} بر روی ران اوست و پیامبر {{صل}} پیشانی او را می‌بوسد و دهانش را بر دهان او نهاده و می‌بوسد<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ إِذَا الْحُسَيْنُ عَلَى فَخِذِهِ وَ هُوَ يُقَبِّلُ‏ جَبِينَهُ‏ وَ يَلْثِمُ فَاهُ}}؛ کفایة الأثر، ص۴۶.</ref>.		# '''[[پیامبر]] {{صل}} [[پیشانی]] و دهان [[امام حسین]] {{ع}} را می‌بوسید:''' در کتاب [[کفایة الأثر (کتاب)\|کفایة الأثر]] به نقل از [[سلمان فارسی]] نوشته شده است: بر [[پیامبر خدا]] {{صل}} وارد شدم و دیدم [[حسین بن علی]] {{ع}} بر روی ران اوست و پیامبر {{صل}} پیشانی او را می‌بوسد و دهانش را بر دهان او نهاده و می‌بوسد<ref>{{متن حدیث\|دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ {{صل}} وَ إِذَا الْحُسَيْنُ عَلَى فَخِذِهِ وَ هُوَ يُقَبِّلُ‏ جَبِينَهُ‏ وَ يَلْثِمُ فَاهُ}}؛ کفایة الأثر، ص۴۶.</ref>.