فلته - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-04T13:33:27Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	آنچه در سقیفه و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت پیامبر]] به نام "بیعت [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و ابوبکر به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از تدبّر بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از نقل این سخن و پیامدهای پذیرش آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن عمر را که بیعت با ابوبکر، به صورت فلته و بی‌حساب و تدبّر بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ سقیفه را چیزی از پیش تعیین شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که بیعت با ابوبکر "فلته" بود، سخنی نادرست است. و [[حق]] همین است و اصحاب سقیفه با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند خلافت را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و خلافت نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص۹۳.</ref>		آنچه در سقیفه و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت پیامبر]] به نام "بیعت [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و ابوبکر به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از تدبّر بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از نقل این سخن و پیامدهای پذیرش آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن عمر را که بیعت با ابوبکر، به صورت فلته و بی‌حساب و تدبّر بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ سقیفه را چیزی از پیش تعیین شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که بیعت با ابوبکر "فلته" بود، سخنی نادرست است. و [[حق]] همین است و اصحاب سقیفه با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند خلافت را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و خلافت نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص۹۳.</ref>

	هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا عمر آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا عمر بدون [[مشورت]] با اجماع [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که علی در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا عمر، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از نقل ماجرای فلته و سخن ابوبکر که گفت: خدا [[مسلمانان]] را از شرّ آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست علی{{ع}} بود، با صبری که بر آن [[آزارها]] کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] گذشت<ref>النصّ و الاجتهاد، ص۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر.ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص۲۸۱).</ref>. اگر آن [[صبر]] بر مظلومیّت و درایت و مصلحت‌اندیشی نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغ‌ها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون اجماع و مشورت و [[رأی]] عمومی مردم پیش می‌آمد، و آن [[هدم]] اسلام و نابود شدن زحمات [[حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا عمر آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا عمر بدون [[مشورت]] با اجماع [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که علی در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا عمر، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از نقل ماجرای فلته و سخن ابوبکر که گفت: خدا [[مسلمانان]] را از شرّ آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست علی{{ع}} بود، با صبری که بر آن [[آزارها]] کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] گذشت<ref>النصّ و الاجتهاد، ص۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر.ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص۲۸۱).</ref>. اگر آن [[صبر]] بر مظلومیّت و درایت و مصلحت‌اندیشی نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغ‌ها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون اجماع و مشورت و رأی عمومی مردم پیش می‌آمد، و آن [[هدم]] اسلام و نابود شدن زحمات [[حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-04T13:33:09Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۳
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[فلته]] انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین.</ref>. این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص۹۹)</ref> بیعت مردم با ابی بکر، کار شتابزده و [[حساب]] نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص۳۴۸</ref> آنچه در سقیفه و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت پیامبر]] به نام "بیعت [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و ابوبکر به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از تدبّر بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از نقل این سخن و پیامدهای پذیرش آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن عمر را که [[بیعت با ~~ابوبکر]]،~~ به صورت فلته و بی‌حساب و تدبّر بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ سقیفه را چیزی از پیش تعیین شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که بیعت با ابوبکر "فلته" بود، سخنی نادرست است. و [[حق]] همین است و اصحاب سقیفه با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند خلافت را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و خلافت نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا عمر آن را [[فلته]] خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا عمر بدون [[مشورت]] با اجماع [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که علی در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا عمر، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از نقل ماجرای فلته و سخن ابوبکر که گفت: خدا [[مسلمانان]] را از شرّ آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست علی{{ع}} بود، با صبری که بر آن [[آزارها]] کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] گذشت.<ref>النصّ و الاجتهاد، ص۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر ~~تیغها~~ بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون اجماع و مشورت و [[رأی]] عمومی مردم پیش می‌آمد، و آن [[هدم]] اسلام و نابود شدن زحمات [[حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		فلته انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین.</ref>. این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و بیعت مردم با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص۹۹).</ref> بیعت مردم با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص۳۴۸.</ref>.

			آنچه در سقیفه و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت پیامبر]] به نام "بیعت [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و ابوبکر به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از تدبّر بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از نقل این سخن و پیامدهای پذیرش آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن عمر را که بیعت با ابوبکر، به صورت فلته و بی‌حساب و تدبّر بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ سقیفه را چیزی از پیش تعیین شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که بیعت با ابوبکر "فلته" بود، سخنی نادرست است. و [[حق]] همین است و اصحاب سقیفه با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند خلافت را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و خلافت نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص۹۳.</ref>

			هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا عمر آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا عمر بدون [[مشورت]] با اجماع [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که علی در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا عمر، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از نقل ماجرای فلته و سخن ابوبکر که گفت: خدا [[مسلمانان]] را از شرّ آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست علی{{ع}} بود، با صبری که بر آن [[آزارها]] کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] گذشت<ref>النصّ و الاجتهاد، ص۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر.ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص۲۸۱).</ref>. اگر آن [[صبر]] بر مظلومیّت و درایت و مصلحت‌اندیشی نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغ‌ها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون اجماع و مشورت و [[رأی]] عمومی مردم پیش می‌آمد، و آن [[هدم]] اسلام و نابود شدن زحمات [[حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۰

2024-06-04T13:30:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۰۰
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	'''فلته''' انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت~~]] [[~~مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ~~ص ۱۲۴،~~ کفایة الخصام، ج ۳ ~~ص ۳۷۲،~~ مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ~~ص ۳۰۲،~~ نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ~~ص ۹۹~~)</ref> [[بیعت مردم]] با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ~~ص ۳۴۸~~</ref> آنچه در [[سقیفه]] و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت~~]] [[~~پیامبر]] به نام "[[بیعت]] [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و [[ابوبکر]] به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از [[تدبّر]] بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از [[نقل]] این سخن و پیامدهای [[پذیرش]] آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن [[عمر]] را که [[بیعت]] با [[ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و [[تدبّر]] بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ [[سقیفه]] را چیزی از پیش [[تعیین]] شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که [[بیعت با ابوبکر]] "فلته" بود، سخنی [[نادرست]] است. و [[حق]] همین است و [[اصحاب~~]] [[~~سقیفه]] با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند [[خلافت]] را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و [[خلافت]] نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ~~ص ۹۳~~</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا [[~~عمر~~]] ~~آن را فلته~~ خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا [[عمر]] بدون [[مشورت]] با [[اجماع]] [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که [[علی]] در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا ~~[[عمر]]،~~ یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ~~ص ۲۷~~</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از [[نقل]] ماجرای فلته و سخن [[ابوبکر]] که گفت: [[خدا]] [[مسلمانان]] را از [[شرّ]] آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست ~~[[امام علی\|~~علی]] {{ع}} بود، با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] [[گذشت]].<ref>النصّ و الاجتهاد، ~~ص ۹۲~~. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ~~ص ۳۷۰~~. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ~~ص ۲۸۱~~)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون [[اجماع]] و [[مشورت]] و [[رأی]] عمومی [[مردم]] پیش می‌آمد، و آن ~~هدم~~ [[~~اسلام~~]] و نابود شدن زحمات [[~~پیامبر خاتم\|~~حضرت رسول]] {{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		[[فلته]] انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین.</ref>. این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص۹۹)</ref> بیعت مردم با ابی بکر، کار شتابزده و [[حساب]] نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص۳۴۸</ref> آنچه در سقیفه و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت پیامبر]] به نام "بیعت [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و ابوبکر به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از تدبّر بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از نقل این سخن و پیامدهای پذیرش آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن عمر را که [[بیعت با ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و تدبّر بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ سقیفه را چیزی از پیش تعیین شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که بیعت با ابوبکر "فلته" بود، سخنی نادرست است. و [[حق]] همین است و اصحاب سقیفه با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند خلافت را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و خلافت نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا عمر آن را [[فلته]] خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا عمر بدون [[مشورت]] با اجماع [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که علی در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا عمر، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از نقل ماجرای فلته و سخن ابوبکر که گفت: خدا [[مسلمانان]] را از شرّ آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست علی{{ع}} بود، با صبری که بر آن [[آزارها]] کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] گذشت.<ref>النصّ و الاجتهاد، ص۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون اجماع و مشورت و [[رأی]] عمومی مردم پیش می‌آمد، و آن [[هدم]] اسلام و نابود شدن زحمات [[حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۴

2024-06-02T09:34:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = خلفا
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط =		\| مداخل مرتبط =

Bahmani: /* پانویس */

2024-06-02T09:34:08Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]
			[[رده:خلفا]]

Bahmani در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۵۲

2022-10-09T04:52:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۲
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[فلته در قرآن]] - [[فلته در حدیث]] - [[فلته در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~فلته (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

خط ۹:		خط ۹:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت]] [[مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص ۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص ۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص ۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص ۹۹)</ref> [[بیعت مردم]] با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص ۳۴۸</ref> آنچه در [[سقیفه]] و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت]] [[پیامبر]] به نام "[[بیعت]] [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و [[ابوبکر]] به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از [[تدبّر]] بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از [[نقل]] این سخن و پیامدهای [[پذیرش]] آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن [[عمر]] را که [[بیعت]] با [[ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و [[تدبّر]] بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ [[سقیفه]] را چیزی از پیش [[تعیین]] شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که [[بیعت با ابوبکر]] "فلته" بود، سخنی [[نادرست]] است. و [[حق]] همین است و [[اصحاب]] [[سقیفه]] با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند [[خلافت]] را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و [[خلافت]] نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص ۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا [[عمر]] آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا [[عمر]] بدون [[مشورت]] با [[اجماع]] [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که [[علی]] در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا [[عمر]]، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص ۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از [[نقل]] ماجرای فلته و سخن [[ابوبکر]] که گفت: [[خدا]] [[مسلمانان]] را از [[شرّ]] آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست [[امام علی\|علی]] {{ع}} بود، با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] [[گذشت]].<ref>النصّ و الاجتهاد، ص ۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص ۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص ۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون [[اجماع]] و [[مشورت]] و [[رأی]] عمومی [[مردم]] پیش می‌آمد، و آن هدم [[اسلام]] و نابود شدن زحمات [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت]] [[مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص ۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص ۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص ۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص ۹۹)</ref> [[بیعت مردم]] با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص ۳۴۸</ref> آنچه در [[سقیفه]] و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت]] [[پیامبر]] به نام "[[بیعت]] [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و [[ابوبکر]] به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از [[تدبّر]] بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از [[نقل]] این سخن و پیامدهای [[پذیرش]] آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن [[عمر]] را که [[بیعت]] با [[ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و [[تدبّر]] بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ [[سقیفه]] را چیزی از پیش [[تعیین]] شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که [[بیعت با ابوبکر]] "فلته" بود، سخنی [[نادرست]] است. و [[حق]] همین است و [[اصحاب]] [[سقیفه]] با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند [[خلافت]] را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و [[خلافت]] نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص ۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا [[عمر]] آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا [[عمر]] بدون [[مشورت]] با [[اجماع]] [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که [[علی]] در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا [[عمر]]، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص ۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از [[نقل]] ماجرای فلته و سخن [[ابوبکر]] که گفت: [[خدا]] [[مسلمانان]] را از [[شرّ]] آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست [[امام علی\|علی]] {{ع}} بود، با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] [[گذشت]].<ref>النصّ و الاجتهاد، ص ۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص ۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص ۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون [[اجماع]] و [[مشورت]] و [[رأی]] عمومی [[مردم]] پیش می‌آمد، و آن هدم [[اسلام]] و نابود شدن زحمات [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۱۹:		خط ۱۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:فلته]]~~
	~~[[رده:فلته]]~~
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:35:29Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۸:		خط ۸:
	'''فلته''' انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		'''فلته''' انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت]] [[مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص ۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص ۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص ۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص ۹۹)</ref> [[بیعت مردم]] با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص ۳۴۸</ref> آنچه در [[سقیفه]] و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت]] [[پیامبر]] به نام "[[بیعت]] [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و [[ابوبکر]] به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از [[تدبّر]] بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از [[نقل]] این سخن و پیامدهای [[پذیرش]] آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن [[عمر]] را که [[بیعت]] با [[ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و [[تدبّر]] بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ [[سقیفه]] را چیزی از پیش [[تعیین]] شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند،(...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که [[بیعت با ابوبکر]] "فلته" بود، سخنی [[نادرست]] است. و [[حق]] همین است و [[اصحاب]] [[سقیفه]] با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند [[خلافت]] را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و [[خلافت]] نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص ۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا [[عمر]] آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا [[عمر]] بدون [[مشورت]] با [[اجماع]] [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که [[علی]] در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا [[عمر]]، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص ۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از [[نقل]] ماجرای فلته و سخن [[ابوبکر]] که گفت: [[خدا]] [[مسلمانان]] را از [[شرّ]] آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست [[امام علی\|علی]]{{ع}} بود، با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] [[گذشت]].<ref>النصّ و الاجتهاد، ص ۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص ۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص ۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون [[اجماع]] و [[مشورت]] و [[رأی]] عمومی [[مردم]] پیش می‌آمد، و آن هدم [[اسلام]] و نابود شدن زحمات [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		* این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت]] [[مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص ۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص ۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص ۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص ۹۹)</ref> [[بیعت مردم]] با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص ۳۴۸</ref> آنچه در [[سقیفه]] و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت]] [[پیامبر]] به نام "[[بیعت]] [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و [[ابوبکر]] به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از [[تدبّر]] بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از [[نقل]] این سخن و پیامدهای [[پذیرش]] آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن [[عمر]] را که [[بیعت]] با [[ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و [[تدبّر]] بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ [[سقیفه]] را چیزی از پیش [[تعیین]] شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند، (...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که [[بیعت با ابوبکر]] "فلته" بود، سخنی [[نادرست]] است. و [[حق]] همین است و [[اصحاب]] [[سقیفه]] با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند [[خلافت]] را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و [[خلافت]] نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص ۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا [[عمر]] آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا [[عمر]] بدون [[مشورت]] با [[اجماع]] [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که [[علی]] در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا [[عمر]]، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص ۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از [[نقل]] ماجرای فلته و سخن [[ابوبکر]] که گفت: [[خدا]] [[مسلمانان]] را از [[شرّ]] آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست [[امام علی\|علی]] {{ع}} بود، با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] [[گذشت]].<ref>النصّ و الاجتهاد، ص ۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص ۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص ۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون [[اجماع]] و [[مشورت]] و [[رأی]] عمومی [[مردم]] پیش می‌آمد، و آن هدم [[اسلام]] و نابود شدن زحمات [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]] {{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:14:42Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط =
خط ۱۱:		خط ۱۰:
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت]] [[مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص ۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص ۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص ۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص ۹۹)</ref> [[بیعت مردم]] با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص ۳۴۸</ref> آنچه در [[سقیفه]] و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت]] [[پیامبر]] به نام "[[بیعت]] [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و [[ابوبکر]] به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از [[تدبّر]] بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از [[نقل]] این سخن و پیامدهای [[پذیرش]] آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن [[عمر]] را که [[بیعت]] با [[ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و [[تدبّر]] بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ [[سقیفه]] را چیزی از پیش [[تعیین]] شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند،(...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که [[بیعت با ابوبکر]] "فلته" بود، سخنی [[نادرست]] است. و [[حق]] همین است و [[اصحاب]] [[سقیفه]] با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند [[خلافت]] را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و [[خلافت]] نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص ۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا [[عمر]] آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا [[عمر]] بدون [[مشورت]] با [[اجماع]] [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که [[علی]] در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا [[عمر]]، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص ۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از [[نقل]] ماجرای فلته و سخن [[ابوبکر]] که گفت: [[خدا]] [[مسلمانان]] را از [[شرّ]] آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست [[امام علی\|علی]]{{ع}} بود، با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] [[گذشت]].<ref>النصّ و الاجتهاد، ص ۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص ۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص ۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون [[اجماع]] و [[مشورت]] و [[رأی]] عمومی [[مردم]] پیش می‌آمد، و آن هدم [[اسلام]] و نابود شدن زحمات [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		*این تعبیر را بارها [[عمر]] برفراز [[منبر]] دربارۀ [[خلافت ابوبکر]] و [[بیعت]] [[مردم]] با او در [[سقیفه]] به کار برد: {{عربی\|کانت بیعة أبی بکر فلتة وقی اللّه شرّها}}<ref>بحار الأنوار، ج ۹۰ ص ۱۲۴، کفایة الخصام، ج ۳ ص ۳۷۲، مصادر نهج البلاغه و اسانیده، ج ۲ ص ۳۰۲، نقل دیگر: کانت بیعة الناس لأبی بکر فلتة من فلتات الجاهلیّه، وقی اللّه المسلمین شرّها، فمن عاد الیه فاقتلوه (مواقف الشیعه، احمدی میانجی، ج ۳ ص ۹۹)</ref> [[بیعت مردم]] با ابی بکر، کار شتابزده و حساب نشده‌ای بود که [[خداوند]] [[مردم]] را از [[شرّ]] آن [[حفظ]] کرد. در برخی نقل‌ها هم به جای [[بیعت]]، [[امامت]] و [[زمامداری]] [[ابوبکر]] آمده است.<ref>بحار الأنوار، ج ۱۰ ص ۳۴۸</ref> آنچه در [[سقیفه]] و به صورت غوغاسالاری و بدون حضور چهره‌های برجستۀ [[اصحاب]] و [[اهل بیت]] [[پیامبر]] به نام "[[بیعت]] [[اهل حلّ و عقد]]" صورت گرفت و [[ابوبکر]] به [[خلافت]] رسید، کاری شتابزده و دور از [[تدبّر]] بود که [[خلیفۀ دوم]] هم از این [[لغزش]] یاد می‌کرد. [[ابن ابی الحدید]]، پس از [[نقل]] این سخن و پیامدهای [[پذیرش]] آن، در بحثی مفصّل کوشیده تا پاسخی به آن بدهد و اشکالاتش را برطرف سازد. در پایان هم می‌افزاید: بدان که [[شیعه]]، این سخن [[عمر]] را که [[بیعت]] با [[ابوبکر]]، به صورت فلته و بی‌حساب و [[تدبّر]] بود، قبول ندارد و ابیاتی از [[شاعران]] [[عرب]] می‌آورد که آنان، حادثۀ [[سقیفه]] را چیزی از پیش [[تعیین]] شده و با [[برنامه‌ریزی]] قبلی دانسته‌اند،(...) امری بود که میان خودشان ابرام و طرح‌ریزی شده بود و اگر گروهی گفته‌اند که [[بیعت با ابوبکر]] "فلته" بود، سخنی [[نادرست]] است. و [[حق]] همین است و [[اصحاب]] [[سقیفه]] با توطئه‌ای حساب‌شده، بنا داشتند [[خلافت]] را از [[اهل بیت]] منع کنند و خود گفته بودند که [[نبوت]] و [[خلافت]] نباید در [[بنی هاشم]] جمع شود!<ref>نظریة عدالة الصحابه، ص ۹۳</ref> هرچند اگر [[بیعت]] و [[خلافت ابوبکر]]، به همان‌صورت هم که [[عمر]] ادعا کرده باشد، باز هم شیوه‌ای غلط و حادثه‌ای شوم است که در مقابل [[نصّ]] [[خدا]] و [[رسول]] انجام گرفته و [[شرّ]] آن دامن [[امّت]] محمّدی را تا [[قیامت]] گرفته است. اگر فعل و انفعالاتی که در [[سقیفه]] انجام می‌گیرد درست است، چرا [[عمر]] آن را فلته خواند؟ و چرا [[ابوبکر]] کار را به [[وصیت]] بدون [[پرسش]] از [[اجماع]] برگزار نمود؟ و چرا [[عمر]] بدون [[مشورت]] با [[اجماع]] [[انتخابات]] را به شورای شش نفری محوّل داشت، با طرح نقشه‌ای که [[علی]] در آن کشته شود؟ و من نویسنده، به همین مناسبت همیشه این [[شورا]] را شورای شمشیری می‌گویم. و آیا روش [[انتخاب]] [[ابابکر]] درست است، یا [[عمر]]، یا [[عثمان]]؟<ref>شهید پاک‌نژاد در «مظلومی گمشده در سقیفه»، ص ۲۷</ref> مرحوم [[سید عبدالحسین شرف الدین عاملی]] پس از [[نقل]] ماجرای فلته و سخن [[ابوبکر]] که گفت: [[خدا]] [[مسلمانان]] را از [[شرّ]] آن نگه داشت و [[حفظ]] کرد، می‌گوید: این حفظکردن به دست [[امام علی\|علی]]{{ع}} بود، با صبری که بر آن آزارها کرد و پلک چشمانش را بر آن خارها بست و از [[حق]] خود برای [[حیات]] [[اسلام]] [[گذشت]].<ref>النصّ و الاجتهاد، ص ۹۲. دربارۀ بی‌برنامه نبودن بیعت با ابوبکر از جمله ر. ک: «سیاه‌ترین هفتۀ تاریخ» علی محدّث، ص ۳۷۰. عبد الفتاح عبد المقصود هم غصب خلافت و سقیفه را امری از پیش طرّاحی شده می‌داند (ر. ک: «خاستگاه خلافت»، ترجمه سیّد حسن افتخارزاده، ص ۲۸۱)</ref> اگر آن [[صبر]] بر [[مظلومیّت]] و [[درایت]] و [[مصلحت‌اندیشی]] نبود، اگر [[مردم]] سر به [[شورش]] می‌زدند و اگر تیغها بر سر این مسأله از نیام کشیده می‌شد و [[جنگی]] داخلی پدید می‌آمد، شرّی بدتر و بزرگتر از [[خلافت]] بدون [[اجماع]] و [[مشورت]] و [[رأی]] عمومی [[مردم]] پیش می‌آمد، و آن هدم [[اسلام]] و نابود شدن زحمات [[پیامبر خاتم\|حضرت رسول]]{{صل}} بود<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:43:50Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۳
خط ۱: خط ۱:

{{امامت}}
{{امامت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فلته در قرآن]] - [[فلته در حدیث]] - [[فلته در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فلته (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[فلته در قرآن]] - [[فلته در حدیث]] - [[فلته در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = فلته (پرسش)

}}

'''فلته''' انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.
'''فلته''' انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T23:01:37Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۳۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[فلته در قرآن]] - [[فلته در حدیث]] - [[فلته در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فلته (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[فلته در قرآن]] - [[فلته در حدیث]] - [[فلته در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = فلته (پرسش)
			}}

	'''فلته''' انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.		'''فلته''' انجام کاری یا وقوع حادثه‌ای بدون برنامه و [[آینده‌نگری]] و [[تدبّر]] کافی "فلته" است.<ref>مجمع البحرین</ref><ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۴۷۲.</ref>.