فلسفه سیاسی در فقه سیاسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۵

2023-07-03T10:15:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۵
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	بر همین اساس است که [[غزالی]] سیاست را چنین تعریف می‌کند: مقصود من از "سیاست" تلاش برای [[اصلاح]] [[مردم]] از طریق [[ارشاد]] آنان به [[صراط مستقیم]] [[نجات]] بخش در [[دنیا]] و [[آخرت]] است<ref>{{عربی\|وأعني بالسياسة استصلاح الخلق بإرشادهم إلی الطريق المستقيم المنجي في الدنيا و الآخرة}}؛ محمد عبدالمعز نصر، فلسفة السیاسة عند الغزالی، ص۴۵۵، به نقل از: فاتحة العلوم (محمد بن محمد غزالی).</ref>. سپس می‌گوید: "پس [[فقیه]]، دانای به [[قانون]] سیاست است و واسطه‌ای است که بین [[مردم]] در منازعاتی که به [[حکم]] شهوت‌هایشان میانشان رخ می‌دهد میانجی‌گری می‌کند. پس [[فقیه]]، [[معلم]] [[سلطان]] و مرشد اوست به روش سیاست [[مردم]]، تا در امور دنیای خویش راه راست درپیش گیرند"<ref>{{عربی\|فالفقيه هو العالم بقانون السياسة و طريق التوسط بين الخلق إذا تنازعوا بحكم الشهوات، فالفقيه هو معلم السلطان و مرشده إلی طريق سياسة الخلق لينتظم باستقامتهم أمورهم في الدنيا}}؛ محمد عبدالمعز نصر، فلسفة السیاسة عند الغزالی، ص۴۵۷.</ref>.		بر همین اساس است که [[غزالی]] سیاست را چنین تعریف می‌کند: مقصود من از "سیاست" تلاش برای [[اصلاح]] [[مردم]] از طریق [[ارشاد]] آنان به [[صراط مستقیم]] [[نجات]] بخش در [[دنیا]] و [[آخرت]] است<ref>{{عربی\|وأعني بالسياسة استصلاح الخلق بإرشادهم إلی الطريق المستقيم المنجي في الدنيا و الآخرة}}؛ محمد عبدالمعز نصر، فلسفة السیاسة عند الغزالی، ص۴۵۵، به نقل از: فاتحة العلوم (محمد بن محمد غزالی).</ref>. سپس می‌گوید: "پس [[فقیه]]، دانای به [[قانون]] سیاست است و واسطه‌ای است که بین [[مردم]] در منازعاتی که به [[حکم]] شهوت‌هایشان میانشان رخ می‌دهد میانجی‌گری می‌کند. پس [[فقیه]]، [[معلم]] [[سلطان]] و مرشد اوست به روش سیاست [[مردم]]، تا در امور دنیای خویش راه راست درپیش گیرند"<ref>{{عربی\|فالفقيه هو العالم بقانون السياسة و طريق التوسط بين الخلق إذا تنازعوا بحكم الشهوات، فالفقيه هو معلم السلطان و مرشده إلی طريق سياسة الخلق لينتظم باستقامتهم أمورهم في الدنيا}}؛ محمد عبدالمعز نصر، فلسفة السیاسة عند الغزالی، ص۴۵۷.</ref>.

	بنابراین، در نظر غزالی، سیاستشناسی کار [[فقیه]] است و این سیاست، همان زندگی اجتماعی خوب است که وجه [[عقلی]] آن، حکمت عملی و وجه [[شرعی]] آن، [[فقه سیاسی]] است<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ~~ج۱،~~ ص۴۳-۵۰.</ref>.		بنابراین، در نظر غزالی، سیاستشناسی کار [[فقیه]] است و این سیاست، همان زندگی اجتماعی خوب است که وجه [[عقلی]] آن، حکمت عملی و وجه [[شرعی]] آن، [[فقه سیاسی]] است<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام ج۱]]، ص۴۳-۵۰.</ref>.

	=== [[فلسفۀ سیاسی]] به معنای دوم ===		=== [[فلسفۀ سیاسی]] به معنای دوم ===
خط ۷۱:		خط ۷۱:
	این معنا از [[فلسفۀ سیاسی]]، همان معنایی است که در کاربرهای معاصر این واژه معمولاً مد نظر است و به همین [[دلیل]]، غالب تألیفاتی که تحت عنوان [[فلسفۀ سیاسی]] یا [[تاریخ]] [[فلسفۀ سیاسی]] به ویژه در قرن اخیر به رشته تحریر در آمده، به تحلیل و [[تبیین]] [[فلسفۀ سیاسی]] به همین معنا پرداخته‌اند.		این معنا از [[فلسفۀ سیاسی]]، همان معنایی است که در کاربرهای معاصر این واژه معمولاً مد نظر است و به همین [[دلیل]]، غالب تألیفاتی که تحت عنوان [[فلسفۀ سیاسی]] یا [[تاریخ]] [[فلسفۀ سیاسی]] به ویژه در قرن اخیر به رشته تحریر در آمده، به تحلیل و [[تبیین]] [[فلسفۀ سیاسی]] به همین معنا پرداخته‌اند.

	این معنا از [[فلسفۀ سیاسی]]، [[فلسفۀ سیاسی]] را در جایگاه پیشنیاز مبرم [[فقه سیاسی]] قرار می‌دهد؛ زیرا عمدۀ مبادی تصوریه و تصدیقیه [[فقه سیاسی]]، در [[فلسفۀ سیاسی]] به این معنا مورد بحث و [[تبیین]] قرار می‌گیرند<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ~~ج۱،~~ ص۵۰-۵۲.</ref>.		این معنا از [[فلسفۀ سیاسی]]، [[فلسفۀ سیاسی]] را در جایگاه پیشنیاز مبرم [[فقه سیاسی]] قرار می‌دهد؛ زیرا عمدۀ مبادی تصوریه و تصدیقیه [[فقه سیاسی]]، در [[فلسفۀ سیاسی]] به این معنا مورد بحث و [[تبیین]] قرار می‌گیرند<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام ج۱]]، ص۵۰-۵۲.</ref>.


خط ۱۲۲:		خط ۱۲۲:
	به نظر می‌رسد مباحثی نظیر: [[حقّ حاکمیت]]، رابطۀ فرد و [[دولت]]، چگونگی [[حقوق]] و [[قانون]]، [[هدف]] [[دولت]]، دستگاه [[حکومت]] و مشروطیت مباحث مربوط به بنیادهای [[فلسفی]] [[سیستم سیاسی]] است که با آنچه در اصطلاح رایج به آن "[[فلسفه]]" می‌گویند تناسب دارد، سایر مباحث فوق و نیز مباحثی که به عنوان موضوعات [[فلسفۀ سیاسی]] در بالا معرفی شد، با آنچه در اصطلاح رایج واژۀ "[[علم]]" در آن به کار می‌رود - و در نتیجه با مباحث "علوم سیاسی" - سازگارتر است.		به نظر می‌رسد مباحثی نظیر: [[حقّ حاکمیت]]، رابطۀ فرد و [[دولت]]، چگونگی [[حقوق]] و [[قانون]]، [[هدف]] [[دولت]]، دستگاه [[حکومت]] و مشروطیت مباحث مربوط به بنیادهای [[فلسفی]] [[سیستم سیاسی]] است که با آنچه در اصطلاح رایج به آن "[[فلسفه]]" می‌گویند تناسب دارد، سایر مباحث فوق و نیز مباحثی که به عنوان موضوعات [[فلسفۀ سیاسی]] در بالا معرفی شد، با آنچه در اصطلاح رایج واژۀ "[[علم]]" در آن به کار می‌رود - و در نتیجه با مباحث "علوم سیاسی" - سازگارتر است.

	در هر صورت، بنابر آنچه به نظر ما با کاربری واژۀ "فلسفۀ سیاسی" در استعمالات این واژه توسط سیاست شناسان، همخوان و سازگار است، [[فلسفۀ سیاسی]]، به همان معنای دوم، یعنی: دانشی که دربارۀ ماهیت [[قدرت سیاسی]] و [[مشروعیت]] و موجودیت آن و لوازم مترتب بر آنها به بحث و بررسی می‌پردازد در اینجا مد نظر است. و لذا [[فلسفۀ سیاسی]] [[اسلامی]] به عنوان پیشنیاز مباحث [[فقه سیاسی]] - به [[دلیل]] آنکه بخش مهمی از مبادی تصوریه و تصدیقیه [[فقه سیاسی]] [[اسلامی]] را تنقیح و [[تبیین]] می‌کند - مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام]]، ~~ج۱،~~ ص۵۲-۵۵.</ref>.		در هر صورت، بنابر آنچه به نظر ما با کاربری واژۀ "فلسفۀ سیاسی" در استعمالات این واژه توسط سیاست شناسان، همخوان و سازگار است، [[فلسفۀ سیاسی]]، به همان معنای دوم، یعنی: دانشی که دربارۀ ماهیت [[قدرت سیاسی]] و [[مشروعیت]] و موجودیت آن و لوازم مترتب بر آنها به بحث و بررسی می‌پردازد در اینجا مد نظر است. و لذا [[فلسفۀ سیاسی]] [[اسلامی]] به عنوان پیشنیاز مباحث [[فقه سیاسی]] - به [[دلیل]] آنکه بخش مهمی از مبادی تصوریه و تصدیقیه [[فقه سیاسی]] [[اسلامی]] را تنقیح و [[تبیین]] می‌کند - مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت<ref>[[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|فقه نظام سیاسی اسلام ج۱]]، ص۵۲-۵۵.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani: /* منابع */

2023-07-03T10:14:16Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۱۲۶:		خط ۱۲۶:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
			# [[پرونده:11123.jpg\|22px]] [[محسن اراکی\|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)\|'''فقه نظام سیاسی اسلام ج۱''']]
	# [[پرونده:1100701.jpg\|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۲''']]		# [[پرونده:1100701.jpg\|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* مقدمه */

2023-07-03T10:12:01Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۲
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[فلسفۀ سیاسی]] پرداختن به تبیین [[عقلانی]] پرسش‌های بنیادی دربارۀ [[جامعه]]، [[دولت]]، کشورداری، زندگی اجتماعی، حقوق فردی و [[وظایف]] فرد و جامعه نسبت به یکدیگر است. فلسفۀ سیاسی همچنین به تبیین مسائلی چون [[قانون]]، [[عدالت]]، [[ثروت]]، [[قدرت]] و [[حکومت]] می‌پردازد. در فلسفۀ سیاسی، مسئلۀ اینکه ~~[[حکومت~~ حق]] چه کسانی است، [[پرسش]] بنیادی به شمار می‌رود؛ چنین سئوالاتی در علوم سیاسی مورد توجه قرار نمی‌گیرند؛ بلکه در فلسفۀ [[علم سیاست]] مورد توجه و بررسی هستند. مفاهیم فلسفۀ سیاسی را به این صورت می‌توان برشمرد:		[[فلسفۀ سیاسی]] پرداختن به تبیین [[عقلانی]] پرسش‌های بنیادی دربارۀ [[جامعه]]، [[دولت]]، کشورداری، زندگی اجتماعی، حقوق فردی و [[وظایف]] فرد و جامعه نسبت به یکدیگر است. فلسفۀ سیاسی همچنین به تبیین مسائلی چون [[قانون]]، [[عدالت]]، [[ثروت]]، [[قدرت]] و [[حکومت]] می‌پردازد. در فلسفۀ سیاسی، مسئلۀ اینکه حکومت، حق چه کسانی است، [[پرسش]] بنیادی به شمار می‌رود؛ چنین سئوالاتی در علوم سیاسی مورد توجه قرار نمی‌گیرند؛ بلکه در فلسفۀ [[علم سیاست]] مورد توجه و بررسی هستند. مفاهیم فلسفۀ سیاسی را به این صورت می‌توان برشمرد:
	# سلسله بحث‌های [[سیاسی]] که به رابطۀ میان چرایی مقوله‌های سیاسی با چگونگی آنها می‌پردازد؛		# سلسله بحث‌های [[سیاسی]] که به رابطۀ میان چرایی مقوله‌های سیاسی با چگونگی آنها می‌پردازد؛
	# مفهوم مشترکی است که موضوع اصلی یک سلسله نوشته‌های سیاسی مانند جمهوریت [[افلاطون]]، [[سیاست]] ارسطو، شهریار ماکیاول، رساله‌هایی در حکومت مدنی لاک، قرارداد اجتماعی روسو، فلسفۀ [[حق]] هگل، مانیفیست [[کمونیست]] و نظایر آن است؛		# مفهوم مشترکی است که موضوع اصلی یک سلسله نوشته‌های سیاسی مانند جمهوریت [[افلاطون]]، [[سیاست]] ارسطو، شهریار ماکیاول، رساله‌هایی در حکومت مدنی لاک، قرارداد اجتماعی روسو، فلسفۀ [[حق]] هگل، مانیفیست [[کمونیست]] و نظایر آن است؛

Bahmani: /* پانویس */

2023-07-03T10:08:06Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۸
خط ۱۳۳:		خط ۱۳۳:

	[[رده:سیاست]]		[[رده:سیاست]]
			[[رده:مدخل‌های تلخیص شده]]

Bahmani: /* معانی مختلف فقه سیاسی */

2023-07-03T10:00:58Z

معانی مختلف فقه سیاسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۰
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	فلسفۀ سیاست در جهان اسلام، به قرون وسطی محدود نشد، بلکه در قرون جدید نیز ادامه یافت. با ظهور [[بنیادگرایی]] [[اسلامی]]، نظریات [[سیاسی]] اسلام نیز دوباره مورد توجه قرار گرفت. [[سید جمال‌الدین اسدآبادی]]، [[محمد عبده]]، [[علی شریعتی]] و روح‌الله خمینی از مهم‌ترین افرادی بودند که به بیان اصول سیاسی اسلام در سده‌های اخیر پرداختند<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۲۰.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۳۱۲.</ref>		فلسفۀ سیاست در جهان اسلام، به قرون وسطی محدود نشد، بلکه در قرون جدید نیز ادامه یافت. با ظهور [[بنیادگرایی]] [[اسلامی]]، نظریات [[سیاسی]] اسلام نیز دوباره مورد توجه قرار گرفت. [[سید جمال‌الدین اسدآبادی]]، [[محمد عبده]]، [[علی شریعتی]] و روح‌الله خمینی از مهم‌ترین افرادی بودند که به بیان اصول سیاسی اسلام در سده‌های اخیر پرداختند<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۲۰.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۳۱۲.</ref>

	== معانی مختلف ~~فقه~~ سیاسی ==		== معانی مختلف فلسفه سیاسی ==
	اگر [[فلسفۀ سیاسی]] را بخشی از [[فقه سیاسی]] بالمعنی الاعم در نظر نگیریم و [[فقه سیاسی]] را در [[فقه]] رفتارهای [[سیاسی]] محصور و محدود بدانیم، بدون تردید [[فقه سیاسی]] از نظر منطقی بر شالودۀ نوعی [[فلسفۀ سیاسی]] [[استوار]] است که ناگزیر برای [[تبیین]] منطقی قضایای [[فقه سیاسی]]، و نیز برای [[تبیین]] منطقی رابطۀ این قضایا با یکدیگر از یکسو و با [[جهان]] بینی سیاسی - به شرحی که خواهد آمد - از سوی دیگر، [[نیازمند]] [[تبیین]] [[فلسفۀ سیاسی]] [[اسلام]] هستیم. بدین سبب لازم است پیش از ورود به مباحث [[فقه سیاسی]]، به [[تبیین]] مفهوم این واژۀ کلیدی نیز بپردازیم.		اگر [[فلسفۀ سیاسی]] را بخشی از [[فقه سیاسی]] بالمعنی الاعم در نظر نگیریم و [[فقه سیاسی]] را در [[فقه]] رفتارهای [[سیاسی]] محصور و محدود بدانیم، بدون تردید [[فقه سیاسی]] از نظر منطقی بر شالودۀ نوعی [[فلسفۀ سیاسی]] [[استوار]] است که ناگزیر برای [[تبیین]] منطقی قضایای [[فقه سیاسی]]، و نیز برای [[تبیین]] منطقی رابطۀ این قضایا با یکدیگر از یکسو و با [[جهان]] بینی سیاسی - به شرحی که خواهد آمد - از سوی دیگر، [[نیازمند]] [[تبیین]] [[فلسفۀ سیاسی]] [[اسلام]] هستیم. بدین سبب لازم است پیش از ورود به مباحث [[فقه سیاسی]]، به [[تبیین]] مفهوم این واژۀ کلیدی نیز بپردازیم.

Bahmani در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۹

2023-07-03T09:59:30Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* پانویس */

2023-07-03T09:56:26Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~فلسفه سیاسی~~]]		[[رده:سیاست]]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = فلسفه سیاسی | عنوان مدخل = فلسفه سیاسی | مداخل مرتبط = فلسفه سیاسی در فقه سیاسی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== فلسفۀ سیاسی پرداختن به تبیین عقلانی پرسش‌های بنیادی دربارۀ جامعه، دولت، کشورداری، زندگی اجتماعی...» ایجاد کرد

2023-03-04T09:24:44Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = فلسفه سیاسی | عنوان مدخل = فلسفه سیاسی | مداخل مرتبط = فلسفه سیاسی در فقه سیاسی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== فلسفۀ سیاسی پرداختن به تبیین عقلانی پرسش‌های بنیادی دربارۀ جامعه، دولت، کشورداری، زندگی اجتماعی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = فلسفه سیاسی
| عنوان مدخل = فلسفه سیاسی
| مداخل مرتبط = [[فلسفه سیاسی در فقه سیاسی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==مقدمه==
[[فلسفۀ سیاسی]] پرداختن به تبیین [[عقلانی]] پرسش‌های بنیادی دربارۀ [[جامعه]]، [[دولت]]، [[کشورداری]]، [[زندگی اجتماعی]]، [[حقوق فردی]] و [[وظایف]] فرد و جامعه نسبت به یکدیگر است. فلسفۀ سیاسی همچنین به تبیین مسائلی چون [[قانون]]، [[عدالت]]، [[ثروت]]، [[قدرت]] و [[حکومت]] می‌پردازد. در فلسفۀ سیاسی، مسئلۀ اینکه [[حکومت حق]] چه کسانی است، [[پرسش]] بنیادی به شمار می‌رود؛ چنین سئوالاتی در [[علوم سیاسی]] مورد توجه قرار نمی‌گیرند؛ بلکه در فلسفۀ [[علم سیاست]] مورد توجه و بررسی هستند. مفاهیم فلسفۀ سیاسی را به این صورت می‌توان برشمرد:
#سلسله بحث‌های [[سیاسی]] که به رابطۀ میان چرایی مقوله‌های سیاسی با چگونگی آنها می‌پردازد؛
#مفهوم مشترکی است که موضوع اصلی یک سلسله نوشته‌های سیاسی مانند جمهوریت [[افلاطون]]، [[سیاست]] ارسطو، شهریار ماکیاول، رساله‌هایی در حکومت [[مدنی]] لاک، [[قرارداد اجتماعی]] روسو، فلسفۀ [[حق]] هگل، مانیفیست [[کمونیست]] و نظایر آن است؛
#همان اندیشه‌های سیاسی در دوران قدیم است که به طور سنتی به ارزیابی مسائل سیاسی می‌پرداخت؛
#از نوعی برداشت [[اندیشۀ سیاسی]] از [[عقاید]] و آرای [[فلسفی]] است؛
#هر نوع بحث بنیادی و زیربنایی در مورد مسائل سیاسی و اجزای یک اندیشۀ سیاسی است.
افلاطون، نخستین فیلسوفی است که پرسش‌های پیوسته با فلسفۀ سیاسی را در یک [[نظام]] دقیق فلسفی سنجیده و چون یک کل هماهنگ به یکدیگر پیوسته است. از نوشته‌های افلاطون، به ویژه در کتاب پولیتیا یا جمهوریت و [[قوانین]] در این باره است. نام [[یونانی]] کتاب قوانین، نوموس است که به معنای [[ناموس]] است؛ این کتاب به بررسی و جست و جوی قانون‌های بنیادی جامعه می‌پردازد. کتاب [[جمهوری]] به بررسی [[شهر]] یا [[کشور]] و چگونگی ادارۀ آن می‌پردازد. نظریۀ سیاسی ارسطو در کتاب سیاست یا پولیتیکا آمده است. ارسطو در این کتاب بهترین [[شیوۀ زمامداری]] را [[زمامداری]] فردی بر پایۀ [[پادشاهی]] دانسته است که به دور از [[خودکامگی]] باشد. ارسطو، همچنین حکومت مردم‌سالاری را مورد [[سرزنش]] قرار داده است،؛ چراکه در این حکومت زمام [[کارها]] به دست [[مردم]] فریبان است و [[سود]] همگان در نظر نیست. ارسطو، در این کتاب به ذکر نمونه‌هایی از [[حکومت]] اسپارت و [[کرت]] و کارتاژ می‌پردازد و به سنجش [[نیک]] و بد آنها برمی‌آید و بر این نکته تأکید می‌کند که هر [[حکومتی]] را باید با توجه به شرایط ویژه آن [[جامعه]]، بررسی کرد و درباره آن [[داوری]] کرد. [[فلسفه]] [[سیاست]] [[روم]] بیشتر از نوشته‌های [[فلسفی]] سیسرو در باب سیاست مایه می‌گیرد.

از مهم‌ترین [[فیلسوفان مسلمان]] که به فلسفۀ سیاست پرداختند، می‌توان ابونصر [[فارابی]]، پورسینا، [[ابن‌رشد]] و [[ابن‌خلدون]] را نام برد. اصطلاحات فلسفۀ سیاست در [[اسلام]]، عموماً از [[قرآن]] برداشته می‌شد.
در قرون وسطی، مسئلۀ [[مدینۀ فاضله]] دوباره مورد توجه قرار گرفت؛ فارابی در کتاب آرای [[اهل]] مدینۀ فاضله دربارۀ [[رییس]] [[آرمانشهر]] به بحث پرداخته است. وی [[مدینه فاضله]] را به بدنی مانند کرده است که همه اندام‌های آن، کار خود را به [[درستی]] انجام داده و با یکدیگر هماهنگ و سازگار هستند، بنابراین در [[مدینه]] فاضلة فارابی [[فرماندهی]] و [[فرمانبری]] در کار است. فارابی، همچنین به شرح جامعه‌هایی که روبه‌روی مدینة فاضله‌اند، پرداخته و آنها را به نام‌هایی چون مدینه جاهله، مدینة فاسقه، مدینۀ ضاله و مدینة متبدله شناخته است.
دانشمند [[مسلمان]] سدۀ چهاردهم، ابن‌خلدون یکی دیگر از [[فیلسوفان]] [[علم سیاست]] در [[جهان اسلام]] به شمار می‌رود. او در رساله‌ای که دربارۀ حکومت نوشته است، جامعۀ خوب را شرط [[پیشرفت معنوی]] [[آدمی]] می‌داند و از [[رستگاری]] [[مردم]] در جامعه‌های خوب و [[تباهی]] مردم در جامعه‌های [[گمراه]] سخن به میان آورده است.
فلسفۀ سیاست در جهان اسلام، به قرون وسطی محدود نشد، بلکه در قرون جدید نیز ادامه یافت. با ظهور [[بنیادگرایی]] [[اسلامی]]، نظریات [[سیاسی]] اسلام نیز دوباره مورد توجه قرار گرفت. [[سید جمال‌الدین اسدآبادی]]، [[محمد عبده]]، [[علی شریعتی]] و روح‌الله خمینی از مهم‌ترین افرادی بودند که به بیان اصول سیاسی اسلام در سده‌های اخیر پرداختند<ref>فقه سیاسی، ج۱۰، ص۲۰.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۳۱۲.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1100701.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۲''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:فلسفه سیاسی]]