فلسفه عزاداری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* پانویس */

2023-08-02T16:50:28Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			{{عزاداری محرم}}
	[[رده:عزاداری]]		[[رده:عزاداری]]

Bahmani: /* منابع */

2023-08-02T15:01:00Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۱
خط ۱۰۹:		خط ۱۰۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:~~1100817~~.jpg\|22px]] [[~~مرتضی مطهری~~\|~~مطهری، مرتضی~~]]، [[~~خطابه و منبر~~ (مقاله)\|~~مقاله «خطابه و منبر»~~]]، [[~~فرهنگ عاشورایی ج۶~~ (کتاب)\|'''~~فرهنگ عاشورایی ج۶~~''']]		# [[پرونده:IM009875.jpg\|22px]] [[صدیقه درویش‌زاده کاخکی\|درویش‌زاده کاخکی، صدیقه]]، [[عزاداری (مقاله)\|عزاداری]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)\|'''دانشنامه امام خمینی ج۷''']]
	# [[پرونده:1100843.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|'''عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها''']]		# [[پرونده:1100843.jpg\|22px]] [[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها (کتاب)\|'''عاشورا ریشه‌ها انگیزه‌ها رویدادها پیامدها''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۷

2023-08-02T14:47:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۷
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

			'''فلسفه عزاداری''' همان [[فلسفه قیام امام حسین]]{{ع}} است که نظرات مختلفی درباره آن داده شده است مانند: [[اصلاح‌گری]]، احیای آموزه‌ها و [[معارف دینی]]، [[تربیت]] [[انسان]]، زنده‌کردن نام و [[قیام]] [[امام حسین]]{{ع}} و تداوم [[بینش]] [[حسینی]] در [[مبارزه با ستم]]. دیدگاه صحیح در باب فلسفه عزاداری این است که گفته شود برای [[حفظ]] مکتب اهل بیت{{عم}}؛ [[خودسازی]] و [[تربیت دینی]]؛ تجلیل از [[مجاهدت]] [[امام]]{{ع}} و [[تعظیم شعائر]] و غیره است.

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* بسیج توده‌ها */

2023-08-02T14:42:20Z

بسیج توده‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۲
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	در واقع ائمه اطهار{{عم}} با ترغیب مردم به اقامه [[مجالس حسینی]] از پراکندگی نیروها جلوگیری به عمل آوردند و توده‌های متفرق را بسیج کردند و با ایجاد وحدت و یکپارچگی در میان آنها [[قدرت]] عظیمی را به وجود آوردند.		در واقع ائمه اطهار{{عم}} با ترغیب مردم به اقامه [[مجالس حسینی]] از پراکندگی نیروها جلوگیری به عمل آوردند و توده‌های متفرق را بسیج کردند و با ایجاد وحدت و یکپارچگی در میان آنها [[قدرت]] عظیمی را به وجود آوردند.

	حرکت خودجوش میلیونی مردم [[مسلمان]] [[ایران]] در [[نهضت]] شکوهمند [[انقلاب اسلامی]] در [[ماه محرم]] و صفر به ویژه روزهای [[تاسوعا]] و [[عاشورا]] که لرزه بر اندام [[طاغوتیان]] می‌انداخت سرّ تأکید ائمه اطهار{{عم}} بر محور قراردادن [[امام حسین]]{{ع}} را روشن‌تر می‌کند. چه بسا اگر ما [[شاهد]] آزادسازی چنین انرژی‌های ذخیره شده در این مجالس در [[انقلاب]] نبودیم، شاید ما هم راز تأکید ائمه اطهار{{عم}} بر اقامه این مجالس را کمتر [[درک]] می‌کردیم.		حرکت خودجوش میلیونی مردم [[مسلمان]] [[ایران]] در [[نهضت]] شکوهمند انقلاب اسلامی در [[ماه محرم]] و صفر به ویژه روزهای [[تاسوعا]] و [[عاشورا]] که لرزه بر اندام [[طاغوتیان]] می‌انداخت سرّ تأکید ائمه اطهار{{عم}} بر محور قراردادن [[امام حسین]]{{ع}} را روشن‌تر می‌کند. چه بسا اگر ما [[شاهد]] آزادسازی چنین انرژی‌های ذخیره شده در این مجالس در [[انقلاب]] نبودیم، شاید ما هم راز تأکید ائمه اطهار{{عم}} بر اقامه این مجالس را کمتر [[درک]] می‌کردیم.
	«ماربین آلمانی» در اثر خود می‌نویسد: «بی اطلاعی بعضی از تاریخ نویسان ما موجب شد که [[عزاداری]] [[شیعه]] را به [[جنون]] و دیوانگی نسبت دهند؛ ولی اینان گزافه گفته و به شیعه [[تهمت]] زده‌اند. ما در میان [[ملل]] و اقوام، مردمی مانند شیعه پرشور و زنده ندیده‌ایم؛ زیرا [[شیعیان]] به واسطه به پا کردن عزاداری حسینی سیاست‌های عاقلانه‌ای را انجام داده و نهضت‌های مذهبی ثمر بخشی را به وجود آورده‌اند»<ref>به نقل از فلسفه شهادت و عزاداری حسین بن علی{{ع}}، سید عبدالحسین شرف الدین، ص۱۰۹.</ref>. همین نویسنده آلمانی می‌گوید: «هیچ چیز مانند عزاداری حسینی نتوانست [[بیداری]] [[سیاسی]] در [[مسلمانان]] ایجاد کند»<ref>به نقل از سیاسه الحسینیه، ص۴۴. جالب است بدانیم که اخیراً کتابی در [[آمریکا]] با نام «نقشه‌ای برای جدایی [[مکاتب الهی]]» منتشر شده است که در آن گفتگوی مفصلی با دکتر «مایکل برانت» یکی از معاونان سابق [[سازمان]] اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) انجام شده است؛ وی در این [[گفتگو]] به طرح‌هایی اشاره می‌کند که علیه شیعیان و [[مذهب شیعه]] [[تدارک]] دیده شده است. در این گفتگو با اشاره به جلسات سرّی [[مقامات]] سازمان سیا و [[نماینده]] سرویس اطلاعاتی [[انگلیس]] آمده است: «ما به این نتیجه رسیدیم که [[پیروزی انقلاب اسلامی ایران]] فقط نتیجه سیاست‌های [[اشتباه]] [[شاه]] در مقابله با این [[انقلاب]] نبوده است، بلکه عوامل دیگری مانند... استفاده از [[فرهنگ]] [[شهادت]] دخیل بوده؛ که این فرهنگ از هزار و چهار صد سال پیش توسط نوه [[پیامبر اسلام]] ([[امام حسین]]{{ع}}) به وجود آمده و هر ساله با عزاداری در ایام [[محرم]] این فرهنگ [[ترویج]] و گسترش می‌یابد».		«ماربین آلمانی» در اثر خود می‌نویسد: «بی اطلاعی بعضی از تاریخ نویسان ما موجب شد که [[عزاداری]] [[شیعه]] را به [[جنون]] و دیوانگی نسبت دهند؛ ولی اینان گزافه گفته و به شیعه [[تهمت]] زده‌اند. ما در میان [[ملل]] و اقوام، مردمی مانند شیعه پرشور و زنده ندیده‌ایم؛ زیرا [[شیعیان]] به واسطه به پا کردن عزاداری حسینی سیاست‌های عاقلانه‌ای را انجام داده و نهضت‌های مذهبی ثمر بخشی را به وجود آورده‌اند»<ref>به نقل از فلسفه شهادت و عزاداری حسین بن علی{{ع}}، سید عبدالحسین شرف الدین، ص۱۰۹.</ref>. همین نویسنده آلمانی می‌گوید: «هیچ چیز مانند عزاداری حسینی نتوانست [[بیداری]] [[سیاسی]] در [[مسلمانان]] ایجاد کند»<ref>به نقل از سیاسه الحسینیه، ص۴۴. جالب است بدانیم که اخیراً کتابی در [[آمریکا]] با نام «نقشه‌ای برای جدایی [[مکاتب الهی]]» منتشر شده است که در آن گفتگوی مفصلی با دکتر «مایکل برانت» یکی از معاونان سابق [[سازمان]] اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) انجام شده است؛ وی در این [[گفتگو]] به طرح‌هایی اشاره می‌کند که علیه شیعیان و [[مذهب شیعه]] [[تدارک]] دیده شده است. در این گفتگو با اشاره به جلسات سرّی [[مقامات]] سازمان سیا و [[نماینده]] سرویس اطلاعاتی [[انگلیس]] آمده است: «ما به این نتیجه رسیدیم که [[پیروزی انقلاب اسلامی ایران]] فقط نتیجه سیاست‌های [[اشتباه]] [[شاه]] در مقابله با این [[انقلاب]] نبوده است، بلکه عوامل دیگری مانند... استفاده از [[فرهنگ]] [[شهادت]] دخیل بوده؛ که این فرهنگ از هزار و چهار صد سال پیش توسط نوه [[پیامبر اسلام]] ([[امام حسین]]{{ع}}) به وجود آمده و هر ساله با عزاداری در ایام [[محرم]] این فرهنگ [[ترویج]] و گسترش می‌یابد».
	سپس برای مقابله با این فرهنگ می‌گوید: «ما تصمیم گرفتیم با حمایت‌های [[مالی]] از برخی سخنرانان و [[مداحان]] و برگزار کنندگان اصلی این گونه [[مراسم]]، [[عقاید]] و بنیان‌های شیعه و فرهنگ شهادت را [[سست]] و [[متزلزل]] کنیم». (روزنامه [[جمهوری اسلامی]]، شماره ۷۲۰۳- ۵/ ۳/ ۸۳- ص۱۶، با تلخیص).</ref>.		سپس برای مقابله با این فرهنگ می‌گوید: «ما تصمیم گرفتیم با حمایت‌های [[مالی]] از برخی سخنرانان و [[مداحان]] و برگزار کنندگان اصلی این گونه [[مراسم]]، [[عقاید]] و بنیان‌های شیعه و فرهنگ شهادت را [[سست]] و [[متزلزل]] کنیم». (روزنامه [[جمهوری اسلامی]]، شماره ۷۲۰۳- ۵/ ۳/ ۸۳- ص۱۶، با تلخیص).</ref>.

Bahmani: /* حسن ذاتی گریه */

2023-08-02T14:41:53Z

حسن ذاتی گریه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۱
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	=== حسن ذاتی گریه ===		=== حسن ذاتی گریه ===
	عده‌ای با توجه به آثار مثبت جسمانی و روانی گریه و تأثیر آن در پالایش [[روح]] و [[روان انسان]] مدعی شدند سرّ تأکید [[ائمه]]{{عم}} نسبت به برپایی مجالس عزا به خاطر حسن ذاتی گریه است؛ زیرا «اظهار تأثر» به وسیله گریه از نشانه‌های طبیعی و [[تعادل]] [[عاطفی]] [[آدمی]] است. اشخاصی که کمتر گریه می‌کنند و نمی‌توانند بدین وسیله غم‌ها، و افسردگی‌های خویش را تخلیه کنند و عقده‌های درونی خویش را بگشایند، از روان [[متعادل]] و سلامت جسمی و [[روحی]] خوبی برخوردار نیستند. به همین جهت روانشناسان معتقدند: «[[زن‌ها]] از مردها [[عقده]] کمتری دارند؛ زیرا آنان زودتر [[مشکلات]] روحی خویش را به وسیله «[[گریه]]» بیرون می‌ریزند و کمتر آن را در درون خویش پنهان می‌دارند و این امر یکی از رموز [[سلامت]] آنان است»<ref>صد و پنجاه سال جوان بمانید، ص۱۳۴.</ref> و نیز معتقدند گریه فشارهای ناشی از عقده‌های انباشته در درون انسان را می‌کاهد و درمان بسیاری از آلام و رنج‌های درونی [[انسان]] است. در [[حقیقت]] [[اشک]] چشم به منزله سوپاپ اطمینانی است که در شرایط [[بحرانی]] موجب [[تعادل]] [[روح آدمی]] می‌گردد.		عده‌ای با توجه به آثار مثبت جسمانی و روانی گریه و تأثیر آن در پالایش [[روح]] و [[روان انسان]] مدعی شدند سرّ تأکید [[ائمه]]{{عم}} نسبت به برپایی مجالس عزا به خاطر حسن ذاتی گریه است؛ زیرا «اظهار تأثر» به وسیله گریه از نشانه‌های طبیعی و [[تعادل]] [[عاطفی]] [[آدمی]] است. اشخاصی که کمتر گریه می‌کنند و نمی‌توانند بدین وسیله غم‌ها، و افسردگی‌های خویش را تخلیه کنند و عقده‌های درونی خویش را بگشایند، از روان [[متعادل]] و سلامت جسمی و [[روحی]] خوبی برخوردار نیستند. به همین جهت روانشناسان معتقدند: «[[زن‌ها]] از مردها عقده کمتری دارند؛ زیرا آنان زودتر [[مشکلات]] روحی خویش را به وسیله «[[گریه]]» بیرون می‌ریزند و کمتر آن را در درون خویش پنهان می‌دارند و این امر یکی از رموز [[سلامت]] آنان است»<ref>صد و پنجاه سال جوان بمانید، ص۱۳۴.</ref> و نیز معتقدند گریه فشارهای ناشی از عقده‌های انباشته در درون انسان را می‌کاهد و درمان بسیاری از آلام و رنج‌های درونی [[انسان]] است. در [[حقیقت]] [[اشک]] چشم به منزله سوپاپ اطمینانی است که در شرایط [[بحرانی]] موجب [[تعادل]] [[روح آدمی]] می‌گردد.

	به [[عقیده]] اینان به خاطر همین [[حُسن]] ذاتی گریه بود که [[یعقوب]]{{ع}} برای دوری فرزندش سال‌ها اشک از دیدگان جاری ساخت و [[رسول خدا]]{{صل}} در [[مرگ]] فرزندش ـ ابراهیم<ref>صحیح بخاری، کتاب الجنائر، ح۱۲۷۷؛ کافی، ج۳، ص۲۶۲.</ref> ـ و [[صحابی]] جلیل القدرش [[عثمان بن مظعون]] به [[سختی]] گریست<ref>کافی، ج۵، ص۴۹۵؛ بحارالانوار، ج۷۹، ص۹۱؛ مسند احمد، ج۶، ص۴۳.</ref>. همچنین به هنگام مرگ جمعی از [[صحابه]] و یارانش و در [[شهادت]] عمویش [[حضرت حمزه]] گریان شد و [[بانوان]] [[مدینه]] را جهت [[گریستن]] بر حمزه [[دعوت]] کرد<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۷۰؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۱۰.</ref>. و به همین دلیل بود که [[حضرت زهرا]]{{س}} در [[رحلت]] جانگداز رسول خدا{{صل}} شبانه [[روز]] می‌گریست<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۵۵ و ۱۷۵.</ref> و [[حضرت علی بن الحسین]]{{ع}} در شهادت پدر بزرگوارش سالیان دراز گریان بود<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۲۸۴.</ref>.		به [[عقیده]] اینان به خاطر همین [[حُسن]] ذاتی گریه بود که [[یعقوب]]{{ع}} برای دوری فرزندش سال‌ها اشک از دیدگان جاری ساخت و [[رسول خدا]]{{صل}} در [[مرگ]] فرزندش ـ ابراهیم<ref>صحیح بخاری، کتاب الجنائر، ح۱۲۷۷؛ کافی، ج۳، ص۲۶۲.</ref> ـ و [[صحابی]] جلیل القدرش [[عثمان بن مظعون]] به [[سختی]] گریست<ref>کافی، ج۵، ص۴۹۵؛ بحارالانوار، ج۷۹، ص۹۱؛ مسند احمد، ج۶، ص۴۳.</ref>. همچنین به هنگام مرگ جمعی از [[صحابه]] و یارانش و در [[شهادت]] عمویش [[حضرت حمزه]] گریان شد و [[بانوان]] [[مدینه]] را جهت [[گریستن]] بر حمزه [[دعوت]] کرد<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۷۰؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۲۱۰.</ref>. و به همین دلیل بود که [[حضرت زهرا]]{{س}} در [[رحلت]] جانگداز رسول خدا{{صل}} شبانه [[روز]] می‌گریست<ref>بحارالانوار، ج۴۳، ص۱۵۵ و ۱۷۵.</ref> و [[حضرت علی بن الحسین]]{{ع}} در شهادت پدر بزرگوارش سالیان دراز گریان بود<ref>بحارالانوار، ج۴۴، ص۲۸۴.</ref>.

Bahmani: /* چرایی گریه و عزاداری برای امام حسین {{ع}} */

2023-08-02T14:41:36Z

چرایی گریه و عزاداری برای امام حسین {{ع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۱۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== چرایی [[گریه]] و عزاداری برای امام حسین {{ع}} ==		== چرایی [[گریه]] و عزاداری برای امام حسین {{ع}} ==
	به [[یقین]]، تأکید و توصیه‌ای که در [[روایات]] نسبت به برپا نمودن [[مجالس عزا]] و گریه بر [[مصائب امام حسین]]{{ع}} وارد شده است، نسبت به هیچ یک از [[امامان معصوم]]{{عم}} حتی وجود [[مقدس]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} وارد نشده است. گویا در این مسئله سری نهفته است که [[ائمه اطهار]]{{عم}} این همه آن را مورد تأکید و سفارش قرار داده‌اند. بیان روایات در [[وعده]] ثواب‌های عظیم این مجالس به گونه‌ای است که عده‌ای آن را اغراق‌آمیز دانسته و منکر آن شده‌اند و منشأ آن را «[[غُلات]]» دانسته و گفته‌اند: «[[ثواب]] باید با عمل تناسب داشته باشد، چگونه ممکن است عمل کوچکی مانند گریه بر امام حسین{{ع}} اینقدر [[پاداش]] عظیم داشته باشد؟!».		به [[یقین]]، تأکید و توصیه‌ای که در [[روایات]] نسبت به برپا نمودن [[مجالس عزا]] و گریه بر مصائب امام حسین{{ع}} وارد شده است، نسبت به هیچ یک از [[امامان معصوم]]{{عم}} حتی وجود [[مقدس]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} وارد نشده است. گویا در این مسئله سری نهفته است که [[ائمه اطهار]]{{عم}} این همه آن را مورد تأکید و سفارش قرار داده‌اند. بیان روایات در [[وعده]] ثواب‌های عظیم این مجالس به گونه‌ای است که عده‌ای آن را اغراق‌آمیز دانسته و منکر آن شده‌اند و منشأ آن را «[[غُلات]]» دانسته و گفته‌اند: «[[ثواب]] باید با عمل تناسب داشته باشد، چگونه ممکن است عمل کوچکی مانند گریه بر امام حسین{{ع}} اینقدر [[پاداش]] عظیم داشته باشد؟!».

	عده‌ای هم در نقطه مقابل آن، جنبه [[افراط]] را پیموده و [[معتقد]] شده‌اند، همین که [[انسان]] بر امام حسین{{ع}} بگرید، هر چند به قدر بال مگسی باشد [[اهل]] [[نجات]] است، حتی اگر در باتلاق [[گناه]] و [[فساد]] فرو رفته باشد. در نگاه اینان همه دروغ‌گویی‌ها، خیانت‌ها، [[ظلم‌ها]] و [[حق‌کشی‌ها]] با قطره اشکی شسته می‌شود!		عده‌ای هم در نقطه مقابل آن، جنبه [[افراط]] را پیموده و [[معتقد]] شده‌اند، همین که [[انسان]] بر امام حسین{{ع}} بگرید، هر چند به قدر بال مگسی باشد [[اهل]] [[نجات]] است، حتی اگر در باتلاق [[گناه]] و [[فساد]] فرو رفته باشد. در نگاه اینان همه دروغ‌گویی‌ها، خیانت‌ها، [[ظلم‌ها]] و [[حق‌کشی‌ها]] با قطره اشکی شسته می‌شود!

Bahmani در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۱

2023-08-02T14:41:21Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۴

2023-08-02T13:24:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = عزاداری\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[فلسفه عزاداری در قرآن]] - [[فلسفه عزاداری در تاریخ اسلامی]] - [[فلسفه عزاداری در معارف و سیره حسینی]]~~\| پرسش مرتبط = }}		\| موضوع مرتبط = عزاداری
			\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط =
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Wasity: /* مقدمه */

2023-08-02T10:32:24Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۲
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[فلسفه ~~عزاداری]]، همان فلسفه [[~~قیام~~]] [[~~امام حسین]]{{ع}} است<ref>مطهری، مجموعه آثار، ۲۵/۳۹۱.</ref> فلسفه عزاداری سیدالشهدا{{ع}} را می‌توان [[اصلاح‌گری]]، احیای آموزه‌ها و [[معارف دینی]]، [[تربیت]] [[انسان]]، زنده‌کردن نام و [[قیام]] [[امام حسین]]{{ع}} و تداوم [[بینش]] [[حسینی]] در [[مبارزه با ستم]] برشمرد<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۸–۹۰.</ref>. [[واقعه عاشورا]] در سال ۶۱ ق و جوّ خفقان [[حاکم]] بر [[جامعه]] اموی، موجب شد تا بازماندگان این واقعه، عزاداری را به صورت رسانه‌ای برای [[ابلاغ]] [[پیام عاشورا]] برگزینند<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۶.</ref>؛ عزاداری یک واقعه [[تاریخی]] ([[عاشورا]]) را با وجود همه فشارها و محدودیت‌ها، قرن‌ها زنده نگه داشت و با انتقال [[پیام]] آن به نسل‌های بعد<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۷.</ref>، نقش مهمی در قیام و [[اقدام]] [[شیعه]] علیه [[طاغوت]]، در طول تاریخ داشت<ref>آذری قمی، شرحی بر وصیتنامه سیاسی الهی حضرت امام‌ خمینی، ۱/۱۳۸؛ منافی اناری، جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، ۲۱۲.</ref>.<ref>[[صدیقه درویش‌زاده کاخکی\|درویش‌زاده کاخکی، صدیقه]]، [[عزاداری (مقاله)\| مقاله «عزاداری»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)\| دانشنامه امام خمینی ج۷]]، ص۳۰۷–۳۱۵.</ref>		«فلسفه عزاداری» همان [[فلسفه قیام امام حسین]]{{ع}} است<ref>مطهری، مجموعه آثار، ۲۵/۳۹۱.</ref> فلسفه عزاداری سیدالشهدا{{ع}} را می‌توان [[اصلاح‌گری]]، احیای آموزه‌ها و [[معارف دینی]]، [[تربیت]] [[انسان]]، زنده‌کردن نام و [[قیام]] [[امام حسین]]{{ع}} و تداوم [[بینش]] [[حسینی]] در [[مبارزه با ستم]] برشمرد<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۸–۹۰.</ref>. [[واقعه عاشورا]] در سال ۶۱ ق و جوّ خفقان [[حاکم]] بر [[جامعه]] اموی، موجب شد تا بازماندگان این واقعه، عزاداری را به صورت رسانه‌ای برای [[ابلاغ]] [[پیام عاشورا]] برگزینند<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۶.</ref>؛ عزاداری یک واقعه [[تاریخی]] ([[عاشورا]]) را با وجود همه فشارها و محدودیت‌ها، قرن‌ها زنده نگه داشت و با انتقال [[پیام]] آن به نسل‌های بعد<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۷.</ref>، نقش مهمی در قیام و [[اقدام]] [[شیعه]] علیه [[طاغوت]]، در طول تاریخ داشت<ref>آذری قمی، شرحی بر وصیتنامه سیاسی الهی حضرت امام‌ خمینی، ۱/۱۳۸؛ منافی اناری، جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، ۲۱۲.</ref>.<ref>[[صدیقه درویش‌زاده کاخکی\|درویش‌زاده کاخکی، صدیقه]]، [[عزاداری (مقاله)\| مقاله «عزاداری»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)\| دانشنامه امام خمینی ج۷]]، ص۳۰۷–۳۱۵.</ref>

	==تاکید امامان {{عم}} بر عزاداری==		==تاکید امامان {{عم}} بر عزاداری==

Wasity: /* مقدمه */

2023-08-02T10:31:53Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۱
خط ۳:		خط ۳:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
			[[فلسفه عزاداری]]، همان فلسفه [[قیام]] [[امام حسین]]{{ع}} است<ref>مطهری، مجموعه آثار، ۲۵/۳۹۱.</ref> فلسفه عزاداری سیدالشهدا{{ع}} را می‌توان [[اصلاح‌گری]]، احیای آموزه‌ها و [[معارف دینی]]، [[تربیت]] [[انسان]]، زنده‌کردن نام و [[قیام]] [[امام حسین]]{{ع}} و تداوم [[بینش]] [[حسینی]] در [[مبارزه با ستم]] برشمرد<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۸–۹۰.</ref>. [[واقعه عاشورا]] در سال ۶۱ ق و جوّ خفقان [[حاکم]] بر [[جامعه]] اموی، موجب شد تا بازماندگان این واقعه، عزاداری را به صورت رسانه‌ای برای [[ابلاغ]] [[پیام عاشورا]] برگزینند<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۶.</ref>؛ عزاداری یک واقعه [[تاریخی]] ([[عاشورا]]) را با وجود همه فشارها و محدودیت‌ها، قرن‌ها زنده نگه داشت و با انتقال [[پیام]] آن به نسل‌های بعد<ref>علوی، عزاداری رسانه پایدار شیعه، ۸۷.</ref>، نقش مهمی در قیام و [[اقدام]] [[شیعه]] علیه [[طاغوت]]، در طول تاریخ داشت<ref>آذری قمی، شرحی بر وصیتنامه سیاسی الهی حضرت امام‌ خمینی، ۱/۱۳۸؛ منافی اناری، جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، ۲۱۲.</ref>.<ref>[[صدیقه درویش‌زاده کاخکی\|درویش‌زاده کاخکی، صدیقه]]، [[عزاداری (مقاله)\| مقاله «عزاداری»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۷ (کتاب)\| دانشنامه امام خمینی ج۷]]، ص۳۰۷–۳۱۵.</ref>

			==تاکید امامان {{عم}} بر عزاداری==
	چرا [[ائمه دین]] این همه تأکید کردند که [[مجلس عزا]] به پا دارید؟ این هم به همین دلیل که عرض کردم، چون [[امام حسین]] {{ع}} کشته نشد برای [[منفعت]] شخصی و [[دنیایی]]، امام حسین {{ع}} کشته نشد. برای اینکه خودش را فدای [[گناهان]] [[امت]] کرده باشد، امام حسین {{ع}} در راه [[حق]] کشته شد، در راه [[مبارزه با باطل]] کشته شد، ائمه دین خواستند [[مکتب امام حسین]] {{ع}} در [[دنیا]] باقی بماند، [[شهادت امام حسین]] {{ع}} به صورت یک [[مکتب]]، مکتب [[مبارزه]] حق با [[باطل]] برای همیشه باقی و جاودان بماند.		چرا [[ائمه دین]] این همه تأکید کردند که [[مجلس عزا]] به پا دارید؟ این هم به همین دلیل که عرض کردم، چون [[امام حسین]] {{ع}} کشته نشد برای [[منفعت]] شخصی و [[دنیایی]]، امام حسین {{ع}} کشته نشد. برای اینکه خودش را فدای [[گناهان]] [[امت]] کرده باشد، امام حسین {{ع}} در راه [[حق]] کشته شد، در راه [[مبارزه با باطل]] کشته شد، ائمه دین خواستند [[مکتب امام حسین]] {{ع}} در [[دنیا]] باقی بماند، [[شهادت امام حسین]] {{ع}} به صورت یک [[مکتب]]، مکتب [[مبارزه]] حق با [[باطل]] برای همیشه باقی و جاودان بماند.
	و الا چه فایده به حال امام حسین {{ع}} که ما [[گریه]] بکنیم یا نکنیم و چه فایده به حال خود ما دارد که صرفاً بنشینیم یک مقدار گریه کنیم و بلند شویم و برویم! [[ائمه]] دین‌{{عم}} خواستند [[قیام امام حسین]] {{ع}} به صورت یک مکتب و به صورت یک مشعل فروزان همیشه باقی بماند. این یک چراغی است از حق، از [[حقیقت]] [[دوستی]]، از حقیقت خواهی، این یک ندایی است از [[حق‌طلبی]]، از [[حریت]]، از [[آزادی]]، این مکتب حریت و این مکتب آزادی و این مکتب [[مبارزه با ظلم]] را آنها خواستند برای همیشه باقی و جاودان بماند.		و الا چه فایده به حال امام حسین {{ع}} که ما [[گریه]] بکنیم یا نکنیم و چه فایده به حال خود ما دارد که صرفاً بنشینیم یک مقدار گریه کنیم و بلند شویم و برویم! [[ائمه]] دین‌{{عم}} خواستند [[قیام امام حسین]] {{ع}} به صورت یک مکتب و به صورت یک مشعل فروزان همیشه باقی بماند. این یک چراغی است از حق، از [[حقیقت]] [[دوستی]]، از حقیقت خواهی، این یک ندایی است از [[حق‌طلبی]]، از [[حریت]]، از [[آزادی]]، این مکتب حریت و این مکتب آزادی و این مکتب [[مبارزه با ظلم]] را آنها خواستند برای همیشه باقی و جاودان بماند.