قاعده ملازمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۲

2023-01-23T09:22:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]~~\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = فقه \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}

	== استکشاف ملازمه ==		== استکشاف ملازمه ==
خط ۷:		خط ۷:
	[[قرآن]] در موارد متعدد، [[تحریم]] [[شرعی]] را مستند به [[حرمت]] [[عقلی]] کرده و هر آنچه را که عقل [[پلید]] شمرده، [[حرام]] کرده و هر آنچه را که عقل [[طیب]] دانسته، آن را [[حلال]] شمرده است<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «همان کسان که از فرستاده پیام‌آور درس ناخوانده پیروی می‌کنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته می‌یابند؛ آنان را به نیکی فرمان می‌دهد و از بدی باز می‌دارد و چیزهای پاکیزه را بر آنان حلال و چیزهای ناپاک را بر آنان حرام می‌گرداند و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد، پس کسانی که به او ایمان آورده و او را بزرگ داشته و بدو یاری رسانده‌اند و از نوری که همراه وی فرو فرستاده شده است پیروی کرده‌اند رستگارند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref> و نیز امری را که عقلاً معروف تشخیص داده می‌شود از نظر شرعی «[[مأمور]] به» و هر آنچه که منکر شمرده می‌شود، منهی عنه دانسته است<ref>{{متن قرآن\|وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «و باید از میان شما گروهی باشند که (مردم را) به نیکی فرا می‌خوانند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و اینانند که رستگارند» سوره آل عمران، آیه ۱۰۴.</ref> و همچنین [[عدل]] و [[احسان]] [[عقلی]] را [[واجب]] و [[فحشاء]] و منکر را [[حرام]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}} «به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن و ادای (حقّ) خویشاوند، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و افزونجویی، باز می‌دارد؛ به شما اندرز می‌دهد باشد که شما پند گیرید» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>.		[[قرآن]] در موارد متعدد، [[تحریم]] [[شرعی]] را مستند به [[حرمت]] [[عقلی]] کرده و هر آنچه را که عقل [[پلید]] شمرده، [[حرام]] کرده و هر آنچه را که عقل [[طیب]] دانسته، آن را [[حلال]] شمرده است<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «همان کسان که از فرستاده پیام‌آور درس ناخوانده پیروی می‌کنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته می‌یابند؛ آنان را به نیکی فرمان می‌دهد و از بدی باز می‌دارد و چیزهای پاکیزه را بر آنان حلال و چیزهای ناپاک را بر آنان حرام می‌گرداند و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد، پس کسانی که به او ایمان آورده و او را بزرگ داشته و بدو یاری رسانده‌اند و از نوری که همراه وی فرو فرستاده شده است پیروی کرده‌اند رستگارند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref> و نیز امری را که عقلاً معروف تشخیص داده می‌شود از نظر شرعی «[[مأمور]] به» و هر آنچه که منکر شمرده می‌شود، منهی عنه دانسته است<ref>{{متن قرآن\|وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «و باید از میان شما گروهی باشند که (مردم را) به نیکی فرا می‌خوانند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و اینانند که رستگارند» سوره آل عمران، آیه ۱۰۴.</ref> و همچنین [[عدل]] و [[احسان]] [[عقلی]] را [[واجب]] و [[فحشاء]] و منکر را [[حرام]] کرده است<ref>{{متن قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}} «به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن و ادای (حقّ) خویشاوند، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و افزونجویی، باز می‌دارد؛ به شما اندرز می‌دهد باشد که شما پند گیرید» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>.

	در [[روایات]] متعدد نیز بر این اصل تأکید شده که هر فعلی که [[انسان]] را به [[سعادت]] نزدیک و از [[آتش]] دور می‌کند در [[شرع]] بدان امر شده و هر آنچه که انسان را از [[بهشت]] سعادت دور می‌کند شرع از آن [[نهی]] کرده است<ref>بحارالانوار، ج۲، ص۷۱.</ref> و نیز [[عاقل]] مرتکب کار [[قبیح]] نمی‌شود<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۹۷۵.</ref>.<ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۴۷-۲۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ~~ص ۱۶۵~~.</ref>.		در [[روایات]] متعدد نیز بر این اصل تأکید شده که هر فعلی که [[انسان]] را به [[سعادت]] نزدیک و از [[آتش]] دور می‌کند در [[شرع]] بدان امر شده و هر آنچه که انسان را از [[بهشت]] سعادت دور می‌کند شرع از آن [[نهی]] کرده است<ref>بحارالانوار، ج۲، ص۷۱.</ref> و نیز [[عاقل]] مرتکب کار [[قبیح]] نمی‌شود<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۹۷۵.</ref>.<ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۴۷-۲۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۱۶۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~قاعده ملازمه~~]]		[[رده:فقه]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:37:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = }}

	==استکشاف ملازمه==		== استکشاف ملازمه ==
	اصولیون و [[فقها]] تلازم [[عقل]] و [[شرع]] را قاعده ملازمه نامیده و می‌گویند: {{عربی\|کلما حکم به العقل حکم به الشرع}} و {{عربی\|کلما حکم به الشرع حکم به العقل}}. البته ملازمه مربوط به جایی است که عقل به صورت [[قطعی]] و ضروری به ملاک و مناط [[حکم]]، ([[مصلحت]] یا [[مفسده]]) دسترسی پیدا کند و الا با صرف [[ظن]] و [[گمان]] و [[حدس]] و تخمین نمی‌توان نام [[حکم عقل]] بر آن نهاد.		اصولیون و [[فقها]] تلازم [[عقل]] و [[شرع]] را قاعده ملازمه نامیده و می‌گویند: {{عربی\|کلما حکم به العقل حکم به الشرع}} و {{عربی\|کلما حکم به الشرع حکم به العقل}}. البته ملازمه مربوط به جایی است که عقل به صورت [[قطعی]] و ضروری به ملاک و مناط [[حکم]]، ([[مصلحت]] یا [[مفسده]]) دسترسی پیدا کند و الا با صرف [[ظن]] و [[گمان]] و [[حدس]] و تخمین نمی‌توان نام [[حکم عقل]] بر آن نهاد.
	بسیاری از طرفداران ملازمه، به [[ادله]] شرعیه روی آورده و تلاش بسیاری کرده‌اند که ملازمه را از راه [[آیات]] و [[روایات]] به [[اثبات]] برسانند و [[دلیل عقلی]] را با [[دلیل شرعی]] در اثبات ملازمه تکمیل کنند.		بسیاری از طرفداران ملازمه، به [[ادله]] شرعیه روی آورده و تلاش بسیاری کرده‌اند که ملازمه را از راه [[آیات]] و [[روایات]] به [[اثبات]] برسانند و [[دلیل عقلی]] را با [[دلیل شرعی]] در اثبات ملازمه تکمیل کنند.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:17:15Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۹:		خط ۸:

	در [[روایات]] متعدد نیز بر این اصل تأکید شده که هر فعلی که [[انسان]] را به [[سعادت]] نزدیک و از [[آتش]] دور می‌کند در [[شرع]] بدان امر شده و هر آنچه که انسان را از [[بهشت]] سعادت دور می‌کند شرع از آن [[نهی]] کرده است<ref>بحارالانوار، ج۲، ص۷۱.</ref> و نیز [[عاقل]] مرتکب کار [[قبیح]] نمی‌شود<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۹۷۵.</ref>.<ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۴۷-۲۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۶۵.</ref>.		در [[روایات]] متعدد نیز بر این اصل تأکید شده که هر فعلی که [[انسان]] را به [[سعادت]] نزدیک و از [[آتش]] دور می‌کند در [[شرع]] بدان امر شده و هر آنچه که انسان را از [[بهشت]] سعادت دور می‌کند شرع از آن [[نهی]] کرده است<ref>بحارالانوار، ج۲، ص۷۱.</ref> و نیز [[عاقل]] مرتکب کار [[قبیح]] نمی‌شود<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۹۷۵.</ref>.<ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۴۷-۲۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۶۵.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۱:		خط ۱۸:

	[[رده:قاعده ملازمه]]		[[رده:قاعده ملازمه]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:47:17Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]~~</div>~~

	==استکشاف ملازمه==		==استکشاف ملازمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T01:57:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۲۷
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:قاعده ملازمه]]		[[رده:قاعده ملازمه]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T23:08:21Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۳۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 1100699.jpg\|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]		# [[پرونده: 1100699.jpg\|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی\|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)\|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}}
اين مدخل...» ایجاد کرد

2021-11-29T05:24:55Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[قاعده ملازمه در حدیث]] - [[قاعده ملازمه در فقه سیاسی]]</div>

==استکشاف ملازمه==
اصولیون و [[فقها]] تلازم [[عقل]] و [[شرع]] را قاعده ملازمه نامیده و می‌گویند: {{عربی|کلما حکم به العقل حکم به الشرع}} و {{عربی|کلما حکم به الشرع حکم به العقل}}. البته ملازمه مربوط به جایی است که عقل به صورت [[قطعی]] و ضروری به ملاک و مناط [[حکم]]، ([[مصلحت]] یا [[مفسده]]) دسترسی پیدا کند و الا با صرف [[ظن]] و [[گمان]] و [[حدس]] و تخمین نمی‌توان نام [[حکم عقل]] بر آن نهاد.
بسیاری از طرفداران ملازمه، به [[ادله]] شرعیه روی آورده و تلاش بسیاری کرده‌اند که ملازمه را از راه [[آیات]] و [[روایات]] به [[اثبات]] برسانند و [[دلیل عقلی]] را با [[دلیل شرعی]] در اثبات ملازمه تکمیل کنند.

[[قرآن]] در موارد متعدد، [[تحریم]] [[شرعی]] را مستند به [[حرمت]] [[عقلی]] کرده و هر آنچه را که عقل [[پلید]] شمرده، [[حرام]] کرده و هر آنچه را که عقل [[طیب]] دانسته، آن را [[حلال]] شمرده است<ref>{{متن قرآن|الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «همان کسان که از فرستاده پیام‌آور درس ناخوانده پیروی می‌کنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته می‌یابند؛ آنان را به نیکی فرمان می‌دهد و از بدی باز می‌دارد و چیزهای پاکیزه را بر آنان حلال و چیزهای ناپاک را بر آنان حرام می‌گرداند و بار (تکلیف)‌های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمی‌دارد، پس کسانی که به او ایمان آورده و او را بزرگ داشته و بدو یاری رسانده‌اند و از نوری که همراه وی فرو فرستاده شده است پیروی کرده‌اند رستگارند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref> و نیز امری را که عقلاً معروف تشخیص داده می‌شود از نظر شرعی «[[مأمور]] به» و هر آنچه که منکر شمرده می‌شود، منهی عنه دانسته است<ref>{{متن قرآن|وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «و باید از میان شما گروهی باشند که (مردم را) به نیکی فرا می‌خوانند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و اینانند که رستگارند» سوره آل عمران، آیه ۱۰۴.</ref> و همچنین [[عدل]] و [[احسان]] [[عقلی]] را [[واجب]] و [[فحشاء]] و منکر را [[حرام]] کرده است<ref>{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}} «به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن و ادای (حقّ) خویشاوند، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و افزونجویی، باز می‌دارد؛ به شما اندرز می‌دهد باشد که شما پند گیرید» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>.

در [[روایات]] متعدد نیز بر این اصل تأکید شده که هر فعلی که [[انسان]] را به [[سعادت]] نزدیک و از [[آتش]] دور می‌کند در [[شرع]] بدان امر شده و هر آنچه که انسان را از [[بهشت]] سعادت دور می‌کند شرع از آن [[نهی]] کرده است<ref>بحارالانوار، ج۲، ص۷۱.</ref> و نیز [[عاقل]] مرتکب کار [[قبیح]] نمی‌شود<ref>وسائل الشیعه، ج۲، ص۹۷۵.</ref>.<ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۴۷-۲۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱۶۵.</ref>.

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
{{پایان منابع}}

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:قاعده ملازمه]]
[[رده:مدخل]]