قبایل کوفه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2024-03-14T11:38:06Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۸
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~شهرها~~]]		[[رده:کوفه]]

Wasity: جایگزینی متن - 'نجبه فرازی' به 'نجبه فزاری'

2023-02-10T17:16:29Z

جایگزینی متن - 'نجبه فرازی' به 'نجبه فزاری'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۴۶
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[بنی‌سلیم]]، [[بنی‌ثقیف]]، [[هَمْدان]]، [[بنی‌تیم]]، [[بنی‌تغلب]]، [[بنی‌اسد]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[بنی‌تمیم]]، [[بنی‌محارب]]، [[بنی‌عامر]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.		اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[بنی‌سلیم]]، [[بنی‌ثقیف]]، [[هَمْدان]]، [[بنی‌تیم]]، [[بنی‌تغلب]]، [[بنی‌اسد]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[بنی‌تمیم]]، [[بنی‌محارب]]، [[بنی‌عامر]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.

	سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[مسیب بن نجبه ~~فرازی~~]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].		سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[مسیب بن نجبه فزاری]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].

	همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.		همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.

Bahmani در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۳

2023-02-01T06:43:25Z

نمایش تغییرات

Wasity: جایگزینی متن - 'صاحب نظران' به 'صاحب‌نظران'

2022-12-22T07:05:40Z

جایگزینی متن - 'صاحب نظران' به 'صاحب‌نظران'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۵
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.		همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.
	پس از مدتی، شمار اعضای برخی از [[قبایل]] گروه‌های دهگانه - به دلیل هم‌پیمان شدن با بعض دیگر - از دیگران بیشتر شدند و پرداخت [[حقوق]] قبایل، که به [[میزان]] [[جمعیت]] بستگی داشت، مشکلاتی فراهم کرد. [[سعدبن ابی وقاص]]، موضوع را به [[خلیفه]] نوشت و [[عمر]] به وی دستور داد [[تشکل]] جدیدی را پایه‌ریزی کند.		پس از مدتی، شمار اعضای برخی از [[قبایل]] گروه‌های دهگانه - به دلیل هم‌پیمان شدن با بعض دیگر - از دیگران بیشتر شدند و پرداخت [[حقوق]] قبایل، که به [[میزان]] [[جمعیت]] بستگی داشت، مشکلاتی فراهم کرد. [[سعدبن ابی وقاص]]، موضوع را به [[خلیفه]] نوشت و [[عمر]] به وی دستور داد [[تشکل]] جدیدی را پایه‌ریزی کند.
	سعد نیز به این منظور گروهی از [[نسب‌شناسان]] و [[~~صاحب نظران~~]] [[عرب]] از جمله سعد بن [[نمران]] و مشعلة بن نعیم را [[مأمور]] کرد تا [[قبایل]] مختلف ساکن [[کوفه]] را بر حسب قرابتشان در هفت گروه [[سازمان]] دهند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۵۱.</ref>. این تجدید سازمان آشکارا به دوران قبل از [[اسلام]] یا الگوی سنتی [[عربی]] (سازمان قبیله‌ای) برمی‌گشت که در آن قبایل یا [[طوایف]] هر [[قبیله]]، اتحادیه‌هایی [[سیاسی]] به شکل ائتلافی [[سست]] و [[بی‌هدف]] بنا می‌نهادند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۲۸.</ref>. این هفت گروه و وابستگان آنها به شرح زیر سازمان یافتند:		سعد نیز به این منظور گروهی از [[نسب‌شناسان]] و [[صاحب‌نظران]] [[عرب]] از جمله سعد بن [[نمران]] و مشعلة بن نعیم را [[مأمور]] کرد تا [[قبایل]] مختلف ساکن [[کوفه]] را بر حسب قرابتشان در هفت گروه [[سازمان]] دهند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۵۱.</ref>. این تجدید سازمان آشکارا به دوران قبل از [[اسلام]] یا الگوی سنتی [[عربی]] (سازمان قبیله‌ای) برمی‌گشت که در آن قبایل یا [[طوایف]] هر [[قبیله]]، اتحادیه‌هایی [[سیاسی]] به شکل ائتلافی [[سست]] و [[بی‌هدف]] بنا می‌نهادند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۲۸.</ref>. این هفت گروه و وابستگان آنها به شرح زیر سازمان یافتند:

	* [[کنانه]] و [[هم‌پیمانان]] آن از حبشی‌ها و [[جدیله]] که از تیره بنی [[عمرو بن قیس]] عیلان بودند<ref>کنانه: قبیله‌ای مکی بود و قریش یکی از شعبه‌های آن به شمار می‌رفت. جدیله شعبه‌ای از قیس عیلان از حجاز بود و روابطی با کنانه داشت، هر دو گروه به عنوان مردان اعتبار و حیثیت (اهل العالیه) مورد نظر بودند. کنانه و قریش در گذشته همراه با برخی از قبایل گروهی را به نام «خندف» تشکیل داده بودند. طبیعی بود که در کوفه، کنانه و جدیله باید از خویشاوندی نزدیک برخوردار می‌بودند و با حکمفرمایان قریشی همکاری می‌کردند؛ حتی اگر تعدادشان هم کم باشد، موقعیت ممتازی را برقرار سازند».... (تشیع در مسیر تاریخ، ۱۲۸ و ۱۲۹).</ref>.		* [[کنانه]] و [[هم‌پیمانان]] آن از حبشی‌ها و [[جدیله]] که از تیره بنی [[عمرو بن قیس]] عیلان بودند<ref>کنانه: قبیله‌ای مکی بود و قریش یکی از شعبه‌های آن به شمار می‌رفت. جدیله شعبه‌ای از قیس عیلان از حجاز بود و روابطی با کنانه داشت، هر دو گروه به عنوان مردان اعتبار و حیثیت (اهل العالیه) مورد نظر بودند. کنانه و قریش در گذشته همراه با برخی از قبایل گروهی را به نام «خندف» تشکیل داده بودند. طبیعی بود که در کوفه، کنانه و جدیله باید از خویشاوندی نزدیک برخوردار می‌بودند و با حکمفرمایان قریشی همکاری می‌کردند؛ حتی اگر تعدادشان هم کم باشد، موقعیت ممتازی را برقرار سازند».... (تشیع در مسیر تاریخ، ۱۲۸ و ۱۲۹).</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'کرد' به 'کرد'

2022-11-01T19:18:45Z

جایگزینی متن - 'کرد' به 'کرد'

Wasity: جایگزینی متن - 'نسب شناسان' به 'نسب‌شناسان'

2022-10-30T05:08:24Z

جایگزینی متن - 'نسب شناسان' به 'نسب‌شناسان'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۸
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.		همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.
	پس از مدتی، شمار اعضای برخی از [[قبایل]] گروه‌های دهگانه - به دلیل هم‌پیمان شدن با بعض دیگر - از دیگران بیشتر شدند و پرداخت [[حقوق]] قبایل، که به [[میزان]] [[جمعیت]] بستگی داشت، مشکلاتی فراهم [[کرد]]. [[سعدبن ابی وقاص]]، موضوع را به [[خلیفه]] نوشت و [[عمر]] به وی دستور داد [[تشکل]] جدیدی را پایه‌ریزی کند.		پس از مدتی، شمار اعضای برخی از [[قبایل]] گروه‌های دهگانه - به دلیل هم‌پیمان شدن با بعض دیگر - از دیگران بیشتر شدند و پرداخت [[حقوق]] قبایل، که به [[میزان]] [[جمعیت]] بستگی داشت، مشکلاتی فراهم [[کرد]]. [[سعدبن ابی وقاص]]، موضوع را به [[خلیفه]] نوشت و [[عمر]] به وی دستور داد [[تشکل]] جدیدی را پایه‌ریزی کند.
	سعد نیز به این منظور گروهی از [[~~نسب~~]] ~~شناسان~~ و [[صاحب نظران]] [[عرب]] از جمله سعد بن [[نمران]] و مشعلة بن نعیم را [[مأمور]] کرد تا [[قبایل]] مختلف ساکن [[کوفه]] را بر حسب قرابتشان در هفت گروه [[سازمان]] دهند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۵۱.</ref>. این تجدید سازمان آشکارا به دوران قبل از [[اسلام]] یا الگوی سنتی [[عربی]] (سازمان قبیله‌ای) برمی‌گشت که در آن قبایل یا [[طوایف]] هر [[قبیله]]، اتحادیه‌هایی [[سیاسی]] به شکل ائتلافی [[سست]] و [[بی‌هدف]] بنا می‌نهادند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۲۸.</ref>. این هفت گروه و وابستگان آنها به شرح زیر سازمان یافتند:		سعد نیز به این منظور گروهی از [[نسب‌شناسان]] و [[صاحب نظران]] [[عرب]] از جمله سعد بن [[نمران]] و مشعلة بن نعیم را [[مأمور]] کرد تا [[قبایل]] مختلف ساکن [[کوفه]] را بر حسب قرابتشان در هفت گروه [[سازمان]] دهند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۵۱.</ref>. این تجدید سازمان آشکارا به دوران قبل از [[اسلام]] یا الگوی سنتی [[عربی]] (سازمان قبیله‌ای) برمی‌گشت که در آن قبایل یا [[طوایف]] هر [[قبیله]]، اتحادیه‌هایی [[سیاسی]] به شکل ائتلافی [[سست]] و [[بی‌هدف]] بنا می‌نهادند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۲۸.</ref>. این هفت گروه و وابستگان آنها به شرح زیر سازمان یافتند:

	* [[کنانه]] و [[هم‌پیمانان]] آن از حبشی‌ها و [[جدیله]] که از تیره بنی [[عمرو بن قیس]] عیلان بودند<ref>کنانه: قبیله‌ای مکی بود و قریش یکی از شعبه‌های آن به شمار می‌رفت. جدیله شعبه‌ای از قیس عیلان از حجاز بود و روابطی با کنانه داشت، هر دو گروه به عنوان مردان اعتبار و حیثیت (اهل العالیه) مورد نظر بودند. کنانه و قریش در گذشته همراه با برخی از قبایل گروهی را به نام «خندف» تشکیل داده بودند. طبیعی بود که در کوفه، کنانه و جدیله باید از خویشاوندی نزدیک برخوردار می‌بودند و با حکمفرمایان قریشی همکاری می‌کردند؛ حتی اگر تعدادشان هم کم باشد، موقعیت ممتازی را برقرار سازند».... (تشیع در مسیر تاریخ، ۱۲۸ و ۱۲۹).</ref>.		* [[کنانه]] و [[هم‌پیمانان]] آن از حبشی‌ها و [[جدیله]] که از تیره بنی [[عمرو بن قیس]] عیلان بودند<ref>کنانه: قبیله‌ای مکی بود و قریش یکی از شعبه‌های آن به شمار می‌رفت. جدیله شعبه‌ای از قیس عیلان از حجاز بود و روابطی با کنانه داشت، هر دو گروه به عنوان مردان اعتبار و حیثیت (اهل العالیه) مورد نظر بودند. کنانه و قریش در گذشته همراه با برخی از قبایل گروهی را به نام «خندف» تشکیل داده بودند. طبیعی بود که در کوفه، کنانه و جدیله باید از خویشاوندی نزدیک برخوردار می‌بودند و با حکمفرمایان قریشی همکاری می‌کردند؛ حتی اگر تعدادشان هم کم باشد، موقعیت ممتازی را برقرار سازند».... (تشیع در مسیر تاریخ، ۱۲۸ و ۱۲۹).</ref>.

Wasity: /* قبایل عرب در کوفه */

2022-10-30T05:03:46Z

قبایل عرب در کوفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۹:		خط ۹:
	==قبایل عرب در کوفه==		==قبایل عرب در کوفه==
	{{همچنین\|کوفه}}		{{همچنین\|کوفه}}
	اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[بنی‌سلیم]]، [[بنی‌ثقیف]]، [[هَمْدان]]، [[بنی‌تیم]]، [[~~تَغلِب~~]]، [[بنی‌اسد]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[بنی‌تمیم]]، [[بنی‌محارب]]، [[بنی‌عامر]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.		اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[بنی‌سلیم]]، [[بنی‌ثقیف]]، [[هَمْدان]]، [[بنی‌تیم]]، [[بنی‌تغلب]]، [[بنی‌اسد]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[بنی‌تمیم]]، [[بنی‌محارب]]، [[بنی‌عامر]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.
	سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[مسیب بن نجبه فرازی]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].		سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[مسیب بن نجبه فرازی]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].

Wasity: /* قبایل عرب در کوفه */

2022-10-30T05:02:42Z

قبایل عرب در کوفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۹:		خط ۹:
	==قبایل عرب در کوفه==		==قبایل عرب در کوفه==
	{{همچنین\|کوفه}}		{{همچنین\|کوفه}}
	اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[~~سُلیم~~]]، [[~~ثقیف~~]]، [[هَمْدان]]، [[~~تَیم~~]]، [[تَغلِب]]، [[~~بنی اسد~~]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[~~تَمیم~~]]، [[~~مُحارب~~]]، [[~~اسد]]، [[عامر~~]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.		اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[بنی‌سلیم]]، [[بنی‌ثقیف]]، [[هَمْدان]]، [[بنی‌تیم]]، [[تَغلِب]]، [[بنی‌اسد]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[بنی‌تمیم]]، [[بنی‌محارب]]، [[بنی‌عامر]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.
	سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[مسیب بن نجبه فرازی]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].		سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[مسیب بن نجبه فرازی]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].

Jaafari در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۴:۴۶

2022-10-30T04:46:25Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 ==قبایل عرب در کوفه==
 {{همچنین|کوفه}}
@@ خط ۳۵: / خط ۴۳: @@
 * ثالثاً به جز گروه اول، شش [[قبیله]] را که مقتدرترین [[قبایل]] بودند [[انتخاب]] کرد و بقیه را در آنها مستحیل ساخت.
 اولین گروه ([[اهل العالیه]]) از شعبه‌های [[مکیان]] و [[قریش]] تشکیل شده بود که او دخالتی در آن نکرد؛ زیرا آنها هم پیمانان طبیعی [[حکام]] [[قریشی]] کوفه از [[زمان]] سعد به بعد بودند. در دسته دوم، او [[قبیله تمیم]] (نزاری) و [[هَمْدان]] ([[یمنی]])، در دسته سوم قبیله بکر(نزاری) و کنده (یمنی)، و در گروه چهارم [[اسد]] (نزاری) و [[مذحج]] (یمنی) را ترکیب و بر هر بخش، [[رئیس]] یا [[سرپرستی]] به انتخاب آنها [[منصوب]] کرد که از [[وظایف]] آنها، برقراری [[سیطره]] محکم و [[استوار]] بر اجزای متشکله گروه‌های مربوط بود<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۳.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص۱۳۵.</ref>

Wasity: /* قبایل عرب در کوفه */

2022-10-26T13:07:49Z

قبایل عرب در کوفه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۳۷
خط ۲:		خط ۲:
	{{همچنین\|کوفه}}		{{همچنین\|کوفه}}
	اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[سُلیم]]، [[ثقیف]]، [[هَمْدان]]، [[تَیم]]، [[تَغلِب]]، [[بنی اسد]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[تَمیم]]، [[مُحارب]]، [[اسد]]، [[عامر]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.		اولین بار [[مردم کوفه]] به دو گروه کلی [[عرب‌های نزاری]] و [[یمنی]] تقسیم‌بندی شدند که به دستور [[سعد بن ابی وقاص]] برای تعیین محل اسکان آنها (پس از تعیین محل [[مسجد]]) قرعه کشیدند. سمت [[شرق]] مسجد که مرغوب‌تر بود به نام یمنی‌ها درآمد و [[نزاری‌ها]] در سمت [[غرب]] آن ساکن شدند. سپس سعد بن ابی وقاص، [[رزمندگان]] [[قادسیه]] و پیش از آن را در ده گروه جای داد. و آنها را در محله‌های بین گذرگاه‌ها و خیابان‌های اصلی و فرعی اطراف مسجد، ساکن گردانید. این رزمندگان، اعم از نزاری و یمنی از این قبیله‌ها بودند: [[سُلیم]]، [[ثقیف]]، [[هَمْدان]]، [[تَیم]]، [[تَغلِب]]، [[بنی اسد]]، [[نَخَع]]، [[کِنده]]، [[اَزد]]، [[تَمیم]]، [[مُحارب]]، [[اسد]]، [[عامر]]، [[بجاله]]، [[بجیله]]، [[جَدیله]]، [[جُهَینه]]<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۴۹.</ref>.
	سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[~~مُسَیب~~ بن ~~نحبه فزاری~~]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].		سپس [[عمر بن خطاب]] به عده‌ای از [[اصحاب پیغمبر]]{{صل}} - سوای [[وابستگی]] آنها به قبیله‌ها- در کوفه، قطعه زمین‌هایی بخشید. این افراد عبارتند از: [[سلمان بن ربیعه باهلی]]، [[مسیب بن نجبه فرازی]]، [[عبدالله بن مسعود]]، [[طلحة بن عبیدالله]]، [[عمرو بن حریث]]، [[جبیر بن مطعم]]، [[سعد بن قیس]]، [[خالد بن عرفطه]]، [[خباب بن ارت]]، [[عمرو بن حارث بن ابی ضرار]]، [[عمارة بن رویبه تمیمی]]، [[عقبة بن عمرو انصاری]]، [[هاشم بن عتبه بن ابی وقاص]]، [[شریح بن حارث طایی]]، [[اسامة بن زید]]، [[عمر بن میمون اودی]]، [[ابوجبیره انصاری]] ([[رئیس]] [[دیوان]] [[سپاهیان]])، [[عدی بن حاتم طایی]]، [[زبیر بن عوام]]، [[جریر بن عبدالله بجلی]]، [[اشعث بن قیس کندی]] و [[ابوعبدالله جدلی]].

	همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.		همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۴۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.		همچنین [[عمر]]، نصف «اخیه» را که فضایی برای [[چارپایان]] نزدیک مسجد بود به [[حذیفة بن یمان]] و عده‌ای از [[قبیله]] [[عبس]] و نیم دیگر را به [[ابوموسی اشعری]] بخشید<ref>البلدان، ص۸۹. در مورد مشاهیر صحابه و تابعان ساکن در کوفه و برخی از این افراد در مباحث آینده سخن خواهیم گفت.</ref>.
	پس از مدتی، شمار اعضای برخی از [[قبایل]] گروه‌های دهگانه - به دلیل هم‌پیمان شدن با بعض دیگر - از دیگران بیشتر شدند و پرداخت [[حقوق]] قبایل، که به [[میزان]] [[جمعیت]] بستگی داشت، مشکلاتی فراهم [[کرد]]. [[سعدبن ابی وقاص]]، موضوع را به [[خلیفه]] نوشت و [[عمر]] به وی دستور داد [[تشکل]] جدیدی را پایه‌ریزی کند.		پس از مدتی، شمار اعضای برخی از [[قبایل]] گروه‌های دهگانه - به دلیل هم‌پیمان شدن با بعض دیگر - از دیگران بیشتر شدند و پرداخت [[حقوق]] قبایل، که به [[میزان]] [[جمعیت]] بستگی داشت، مشکلاتی فراهم کرد. [[سعدبن ابی وقاص]]، موضوع را به [[خلیفه]] نوشت و [[عمر]] به وی دستور داد [[تشکل]] جدیدی را پایه‌ریزی کند.
	سعد نیز به این منظور گروهی از [[نسب‌شناسان]] و [[صاحب نظران]] [[عرب]] از جمله سعد بن [[نمران]] و مشعلة بن نعیم را [[مأمور]] کرد تا [[قبایل]] مختلف ساکن [[کوفه]] را بر حسب قرابتشان در هفت گروه [[سازمان]] دهند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۵۱.</ref>. این تجدید سازمان آشکارا به دوران قبل از [[اسلام]] یا الگوی سنتی [[عربی]] (سازمان قبیله‌ای) برمی‌گشت که در آن قبایل یا [[طوایف]] هر [[قبیله]]، اتحادیه‌هایی [[سیاسی]] به شکل ائتلافی [[سست]] و [[بی‌هدف]] بنا می‌نهادند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۲۸.</ref>. این هفت گروه و وابستگان آنها به شرح زیر سازمان یافتند:		سعد نیز به این منظور گروهی از [[نسب‌شناسان]] و [[صاحب نظران]] [[عرب]] از جمله سعد بن [[نمران]] و مشعلة بن نعیم را [[مأمور]] کرد تا [[قبایل]] مختلف ساکن [[کوفه]] را بر حسب قرابتشان در هفت گروه [[سازمان]] دهند<ref>تاریخ طبری، ج۳، ص۱۵۱.</ref>. این تجدید سازمان آشکارا به دوران قبل از [[اسلام]] یا الگوی سنتی [[عربی]] (سازمان قبیله‌ای) برمی‌گشت که در آن قبایل یا [[طوایف]] هر [[قبیله]]، اتحادیه‌هایی [[سیاسی]] به شکل ائتلافی [[سست]] و [[بی‌هدف]] بنا می‌نهادند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۲۸.</ref>. این هفت گروه و وابستگان آنها به شرح زیر سازمان یافتند:

خط ۲۳:		خط ۲۳:
	* قبایل [[ایاد]]، [[عک]]، [[عبدالقیس]]، [[اهل الهجر]]<ref>اهل الهجر، از قبیل عبدالقیس بود نا. که به بحرین مهاجرت کرده و به این نام شهرت داشتند. ایشان اگرچه از قبایل مخلوط عرب ترکیب شده بودند، ولی اهمیت آنها را نمی‌توان کمتر از آنچه بود، دانست.</ref> و [[حمراء]]<ref>حمراء نام گروهی از ایرانیان است که درباره آن بحث خواهد شد.</ref>.		* قبایل [[ایاد]]، [[عک]]، [[عبدالقیس]]، [[اهل الهجر]]<ref>اهل الهجر، از قبیل عبدالقیس بود نا. که به بحرین مهاجرت کرده و به این نام شهرت داشتند. ایشان اگرچه از قبایل مخلوط عرب ترکیب شده بودند، ولی اهمیت آنها را نمی‌توان کمتر از آنچه بود، دانست.</ref> و [[حمراء]]<ref>حمراء نام گروهی از ایرانیان است که درباره آن بحث خواهد شد.</ref>.
	* [[قبیله طی]]، و یکی از [[قبایل]] [[مقتدر]] [[یمنی]] که [[طبری]] به طور مشخص ذکری از آن به میان نمی‌آورد<ref>تاریخ طبری، (ج ۳، ص۱۵۲) شش گروه را نام می‌برد و به هفتمی اشاره‌ای نمی‌کند. گروه هفتم نامبرده در بالا از کتاب تشیع در مسیر تاریخ (ص۱۳۰) نقل شده است.</ref>.		* [[قبیله طی]]، و یکی از [[قبایل]] [[مقتدر]] [[یمنی]] که [[طبری]] به طور مشخص ذکری از آن به میان نمی‌آورد<ref>تاریخ طبری، (ج ۳، ص۱۵۲) شش گروه را نام می‌برد و به هفتمی اشاره‌ای نمی‌کند. گروه هفتم نامبرده در بالا از کتاب تشیع در مسیر تاریخ (ص۱۳۰) نقل شده است.</ref>.
	به این ترتیب [[شهر کوفه]] به هفت [[قبیله]] ([[مقاتله]]) یا به هفت بخش نظامی تقسیم می‌شد که محل تجمع نیروها و [[بسیج]] آنها و رسیدگی به حقوق‌ها و [[غنایم جنگی]] گردید. این گروه‌بندی قبایل، [[نوزده سال]] ادامه داشت تا زمانی که [[حضرت علی]]{{ع}} در سال ۳۶ به [[کوفه]] آمد و تغییرات دیگری در آن داد. در طول این نوزده سال، ساخت [[قدرت]] در هر یک از این هفت گروه به گونه‌ای عجیب [[تغییر]] کرده بود. بعضی طایفه‌ها در گروه‌ها، موقعیت سلطه‌گرانه‌ای بر دیگر اجزای گروه به دست آورده بودند. همچنین در این [[زمان]]، اعضای بعضی قبایل به سبب پیوستن شمار زیادی از دیگر افراد قبیله (از جایگاه اولیه)، فوق‌العاده زیاد شده بود و از این رو، [[تعادل]] قدرت در گروه‌ها به هم می‌خورد. بدین جهت امیرالمؤمنین علی{{ع}} در حالی که گروه‌ها را در همان تعداد هفت نگاه داشت، تغییرات مهمی در ترکیب و صورت خارجی هفت گروه از طریق ترکیب و جابه‌جایی قبیله به ویژه از یک گروه به گروه دیگر انجام داد<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۰.</ref>. بنا به تحلیل لویی ماسینیون حضرت علی{{ع}} قبایل را به صورت زیر مرتب [[کرد]]:		به این ترتیب [[شهر کوفه]] به هفت [[قبیله]] ([[مقاتله]]) یا به هفت بخش نظامی تقسیم می‌شد که محل تجمع نیروها و [[بسیج]] آنها و رسیدگی به حقوق‌ها و [[غنایم جنگی]] گردید. این گروه‌بندی قبایل، [[نوزده سال]] ادامه داشت تا زمانی که [[حضرت علی]]{{ع}} در سال ۳۶ به [[کوفه]] آمد و تغییرات دیگری در آن داد. در طول این نوزده سال، ساخت [[قدرت]] در هر یک از این هفت گروه به گونه‌ای عجیب [[تغییر]] کرده بود. بعضی طایفه‌ها در گروه‌ها، موقعیت سلطه‌گرانه‌ای بر دیگر اجزای گروه به دست آورده بودند. همچنین در این [[زمان]]، اعضای بعضی قبایل به سبب پیوستن شمار زیادی از دیگر افراد قبیله (از جایگاه اولیه)، فوق‌العاده زیاد شده بود و از این رو، [[تعادل]] قدرت در گروه‌ها به هم می‌خورد. بدین جهت امیرالمؤمنین علی{{ع}} در حالی که گروه‌ها را در همان تعداد هفت نگاه داشت، تغییرات مهمی در ترکیب و صورت خارجی هفت گروه از طریق ترکیب و جابه‌جایی قبیله به ویژه از یک گروه به گروه دیگر انجام داد<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۰.</ref>. بنا به تحلیل لویی ماسینیون حضرت علی{{ع}} قبایل را به صورت زیر مرتب کرد:
	* [[همدان]] و [[حِمیَر]] (یمنی)		* [[همدان]] و [[حِمیَر]] (یمنی)
	* [[مَذْحِج]]، [[اشعر]]، [[طیّ]] (یمنی)		* [[مَذْحِج]]، [[اشعر]]، [[طیّ]] (یمنی)
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	باید توجه داشت در این گروه‌بندی اسم طوایفی مانند [[اشعر]]، [[مهره]] و [[ضبه]] وجود دارد که در گروه‌بندی سعد، نبوده است. این [[قبایل]] از نظر تعداد افراد در [[زمان]] سعد(سال ۱۷) قابل توجه نبوده‌اند. با وجود این در سال ۳۶، این [[طوایف]] به اندازه‌ای افزایش یافته بودند که به [[هویت فردی]] نیاز پیدا می‌کردند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۱، به نقل از خطط الکوفه، لوئی ماسینیون، ص۱۵ به بعد.</ref>.		باید توجه داشت در این گروه‌بندی اسم طوایفی مانند [[اشعر]]، [[مهره]] و [[ضبه]] وجود دارد که در گروه‌بندی سعد، نبوده است. این [[قبایل]] از نظر تعداد افراد در [[زمان]] سعد(سال ۱۷) قابل توجه نبوده‌اند. با وجود این در سال ۳۶، این [[طوایف]] به اندازه‌ای افزایش یافته بودند که به [[هویت فردی]] نیاز پیدا می‌کردند<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۱، به نقل از خطط الکوفه، لوئی ماسینیون، ص۱۵ به بعد.</ref>.
	همچنین در [[تشکیلات]] پی‌ریزی شده توسط سعد، سه گروه [[یمنی]] و چهار گروه نزاری وجود داشتند؛ درحالی‌که در تجدید سازمانی که [[حضرت علی]]{{ع}} انجام داد تعداد گروه‌های یمنی به چهار افزایش، و نزاری‌ها به سه کاهش یافتند. به نظر می‌رسد آن [[حضرت]]، این دو شعبه از [[اعراب]] را بر حسب تعدادشان [[سازمان]] داده بود<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۱.</ref>. امیرالمؤمنین علی{{ع}} در دوران [[خلافت]] خود بر آن بود تا [[نظام]] شصت [[قبیله]] ساکن در [[کوفه]] را در هم کوبد و [[تفکر]] آنها را از قید و بند [[خون]] و نژاد و قومیت [[آزاد]] کند که به [[شهادت]] رسید<ref>الغارات ثقفی، ج۱، ص۱۹.</ref>.		همچنین در [[تشکیلات]] پی‌ریزی شده توسط سعد، سه گروه [[یمنی]] و چهار گروه نزاری وجود داشتند؛ درحالی‌که در تجدید سازمانی که [[حضرت علی]]{{ع}} انجام داد تعداد گروه‌های یمنی به چهار افزایش، و نزاری‌ها به سه کاهش یافتند. به نظر می‌رسد آن [[حضرت]]، این دو شعبه از [[اعراب]] را بر حسب تعدادشان [[سازمان]] داده بود<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۱.</ref>. امیرالمؤمنین علی{{ع}} در دوران [[خلافت]] خود بر آن بود تا [[نظام]] شصت [[قبیله]] ساکن در [[کوفه]] را در هم کوبد و [[تفکر]] آنها را از قید و بند [[خون]] و نژاد و قومیت [[آزاد]] کند که به [[شهادت]] رسید<ref>الغارات ثقفی، ج۱، ص۱۹.</ref>.
	چهارمین و آخرین [[تغییر]] در [[تشکل]] [[قبایل عرب]] کوفه، چهارده سال بعد، وقتی که [[زیاد بن ابیه]] در سال ۵۱ [[استاندار کوفه]] شد، صورت گرفت. او به طور کلی تشکیلات قبیله‌ای را به هفت گروه مرتب، و تمام [[جمعیت]] را به چهار بخش به این شکل تقسیم [[کرد]]:		چهارمین و آخرین [[تغییر]] در [[تشکل]] [[قبایل عرب]] کوفه، چهارده سال بعد، وقتی که [[زیاد بن ابیه]] در سال ۵۱ [[استاندار کوفه]] شد، صورت گرفت. او به طور کلی تشکیلات قبیله‌ای را به هفت گروه مرتب، و تمام [[جمعیت]] را به چهار بخش به این شکل تقسیم کرد:
	* [[اهل العالیه]]		* [[اهل العالیه]]
	* تمیم و [[هَمْدان]]		* تمیم و [[هَمْدان]]
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	نکات مهمی را در تجدید تشکیلات توسط زیاد می‌توان [[مشاهده]] کرد:		نکات مهمی را در تجدید تشکیلات توسط زیاد می‌توان [[مشاهده]] کرد:
	* اولاً او علاوه بر استانداری کوفه، [[فرمانروایی]] [[بصره]] را هم برعهده داشت. جمعیت بصره از آغاز به چهار بخش تقسیم شده بود و این تقسیم‌بندی آن‌چنان در اداره [[مردم بصره]]، موفقیت‌آمیز بود که زیاد [[تصمیم]] گرفت تا همان [[نظام اداری]] را در [[کوفه]] نیز [[اجرا]] کند.		* اولاً او علاوه بر استانداری کوفه، [[فرمانروایی]] [[بصره]] را هم برعهده داشت. جمعیت بصره از آغاز به چهار بخش تقسیم شده بود و این تقسیم‌بندی آن‌چنان در اداره [[مردم بصره]]، موفقیت‌آمیز بود که زیاد [[تصمیم]] گرفت تا همان [[نظام اداری]] را در [[کوفه]] نیز [[اجرا]] کند.
	* ثانیاً او به طور کامل، اصل مقبول [[عرب]] را درباره [[نسب]] و [[هم‌پیمانی]] در تشکیل گروه‌بندی‌های قبیله‌ای از نظر دور داشت و در عوض (به استثنای اولین گروه) نزاری‌ها و یمنی‌ها را با هم مخلوط [[کرد]].		* ثانیاً او به طور کامل، اصل مقبول [[عرب]] را درباره [[نسب]] و [[هم‌پیمانی]] در تشکیل گروه‌بندی‌های قبیله‌ای از نظر دور داشت و در عوض (به استثنای اولین گروه) نزاری‌ها و یمنی‌ها را با هم مخلوط کرد.
	* ثالثاً به جز گروه اول، شش [[قبیله]] را که مقتدرترین [[قبایل]] بودند [[انتخاب]] کرد و بقیه را در آنها مستحیل ساخت.		* ثالثاً به جز گروه اول، شش [[قبیله]] را که مقتدرترین [[قبایل]] بودند [[انتخاب]] کرد و بقیه را در آنها مستحیل ساخت.
	اولین گروه ([[اهل العالیه]]) از شعبه‌های [[مکیان]] و [[قریش]] تشکیل شده بود که او دخالتی در آن نکرد؛ زیرا آنها هم پیمانان طبیعی [[حکام]] [[قریشی]] کوفه از [[زمان]] سعد به بعد بودند. در دسته دوم، او [[قبیله تمیم]] (نزاری) و [[هَمْدان]] ([[یمنی]])، در دسته سوم قبیله بکر(نزاری) و کنده (یمنی)، و در گروه چهارم [[اسد]] (نزاری) و [[مذحج]] (یمنی) را ترکیب و بر هر بخش، [[رئیس]] یا [[سرپرستی]] به انتخاب آنها [[منصوب]] کرد که از [[وظایف]] آنها، برقراری [[سیطره]] محکم و [[استوار]] بر اجزای متشکله گروه‌های مربوط بود<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۳.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی\|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)\|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص۱۳۵.</ref>		اولین گروه ([[اهل العالیه]]) از شعبه‌های [[مکیان]] و [[قریش]] تشکیل شده بود که او دخالتی در آن نکرد؛ زیرا آنها هم پیمانان طبیعی [[حکام]] [[قریشی]] کوفه از [[زمان]] سعد به بعد بودند. در دسته دوم، او [[قبیله تمیم]] (نزاری) و [[هَمْدان]] ([[یمنی]])، در دسته سوم قبیله بکر(نزاری) و کنده (یمنی)، و در گروه چهارم [[اسد]] (نزاری) و [[مذحج]] (یمنی) را ترکیب و بر هر بخش، [[رئیس]] یا [[سرپرستی]] به انتخاب آنها [[منصوب]] کرد که از [[وظایف]] آنها، برقراری [[سیطره]] محکم و [[استوار]] بر اجزای متشکله گروه‌های مربوط بود<ref>تشیع در مسیر تاریخ، ص۱۳۳.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی\|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)\|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص۱۳۵.</ref>