قضاوت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۳

2025-05-28T07:03:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[خرداد]]\|روز=[[7]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}~~
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در نهج البلاغه]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره نبوی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در معارف مهدویت]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در نهج البلاغه]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره نبوی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در معارف مهدویت]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

خط ۶۰:		خط ۵۹:
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
			# [[پرونده:IM009899.jpg\|22px]] [[مسعود امامی\|امامی، مسعود]]، [[قضاوت (مقاله)\|مقاله «قضاوت»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)\|'''دانشنامه امام خمینی ج۸''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* پیشینه */

2025-05-28T07:02:14Z

پیشینه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	موضوع قضا ازجمله کتاب‌های [[فقهی]] است که از نخستین متون فقهی همچون [[المقنع]]<ref>صدوق، المقنع، ۳۹۵.</ref> و الهدایه<ref>صدوق، الهدایة فی الاصول و الفروع، ۲۸۵.</ref> [[صدوق]] تا آثار [[فقهی]] معاصران، به عنوان یکی از [[ابواب فقه]] در این متون جای دارد<ref>[[مسعود امامی\|امامی، مسعود]]، [[قضاوت (مقاله)\|مقاله «قضاوت»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام خمینی ج۸]]، ص۱۹۶-۲۰۳.</ref>.		موضوع قضا ازجمله کتاب‌های [[فقهی]] است که از نخستین متون فقهی همچون [[المقنع]]<ref>صدوق، المقنع، ۳۹۵.</ref> و الهدایه<ref>صدوق، الهدایة فی الاصول و الفروع، ۲۸۵.</ref> [[صدوق]] تا آثار [[فقهی]] معاصران، به عنوان یکی از [[ابواب فقه]] در این متون جای دارد<ref>[[مسعود امامی\|امامی، مسعود]]، [[قضاوت (مقاله)\|مقاله «قضاوت»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)\|دانشنامه امام خمینی ج۸]]، ص۱۹۶-۲۰۳.</ref>.

			== قضاوت؛ در [[روایات]] و گفتار پیامبر اکرم{{صل}} ==
			{{اصلی\|قضاوت در معارف و سیره نبوی}}
			[[پیامبر]]{{صل}} [[عدالت]] را از اصول قضاوت برشمرده و فرموده است: "هرکس عهده‌دار قضاوتی شد، پس باید بین [[مردم]] عدالت ورزد"<ref>الدار قطنی، سنن، ج ۴، ص۱۳۱؛ البیهقی، السنن الکبری، ج ۱۰، ص۱۳۵؛ الطبرانی، المعجم الکبیر، ج ۲۳، ص۲۸۵ و جلال الدین سیوطی، الجامع الصغیر، ج ۲، ص۵۴۹.</ref>. آن حضرت به [[قضات]] چنین هشدار داده است: "زبان [[قاضی]] میان دو شعله [[آتش]] است؛ تا اینکه قضاوتش او را یا به سوی [[بهشت]] [[هدایت]] می‌کند و یا به سوی [[آتش جهنم]] می‌کشاند"<ref>شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ج ۶، ص۲۹۲؛ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج ۲۷، ص۲۱۴؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۴۰۳ و المتقی الهندی، کنزالعمال، ج ۶، ص۹۴.</ref>.<ref>فاضل هندی، کشف اللثام، ج۲، ص۳۲۰.</ref>

			همچنین ایشان قضات را از [[ظلم]] به شاکیان برحذر داشته، فرموده است: "هر که درباره دو درهم، [[ظالمانه]]، [[حکم]] و آن را به [[اجبار]] اجرا کند، مشمول این [[آیه]] خواهد بود که: {{متن قرآن\|مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ}}<ref>«و آن کسان که بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری نکنند کافرند» سوره مائده، آیه ۴۴.</ref>"<ref>کلینی، [[الکافی]]، ج ۷، ص۴۰۸؛ [[عیاشی]]، [[تفسیر عیاشی]]، ج ۱، ص۳۲۳ و [[وسائل الشیعه]]، ج ۲۷، ص۳۲.</ref>.<ref>فاضل هندی، کشف اللثام، ج۲، ص۳۲۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۵۵۹ ـ ۵۶۰.</ref>

			== آداب قضاوت در لسان [[نبوی]]{{صل}} ==
			[[رسول خدا]]{{صل}} رهنمودهایی را درباره آداب قضاوت برای قاضیان برشمرده است:‌
			# '''پرهیز از قضاوت در شرایط نامناسب‌:''' [[پیامبر اکرم]]{{صل}} از پرداختن به قضاوت در حالت [[گرسنگی]]، [[عصبانیت]] و یا خواب‌آلودگی [[نهی]] فرمود<ref>نعمان بن محمد تمیمی مغربی، دعائم الاسلام، ج ۲، ص۵۳۷ و المستدرک، ج ۱۷، ص۳۴۹ و با اندکی اختلاف در: ابن ابی الحدید معتزلی، شرح نهج البلاغه، ج ۱۷، ص۶۱.</ref>.
			# '''شنیدن سخنان دو طرف‌:''' شنیدن کامل سخنان هر یک از طرف‌های دعوا از توصیه‌های مهم [[رسول خدا]]{{صل}} به [[قضات]] بود. آن حضرت در سفارش‌های خود به امیرالمؤمنین علی{{ع}} به ایشان فرمود: "هرگاه در [[مقام]] قضاوت میان دو نفر قرار گرفتی، با شنیدن سخنان نفر نخست، قضاوت نکن تا سخنان دیگری را نیز بشنوی که اگر چنین کنی، قضاوت برای تو روشن خواهد شد"<ref>ابن ابی شیبه کوفی، المصنّف، ج۷، ص۱۳؛ مسند احمد، ج۱، ص۱۴۳؛ شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۱۳؛ تهذیب الاحکام، ج۶، ص۲۲۸ و وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۲۱۶.</ref>.
			# '''[[رعایت عدالت]] در نگاه کردن و [[سخن گفتن]] با دو طرف [[نزاع]]:''' از [[ام‌سلمه]] [[روایت]] شده است که [[رسول خدا]]{{صل}} می‌فرمود: "کسی که [[مسئولیت]] قضاوت میان [[مسلمانان]] را پذیرفت، باید در نگاه و جایگاه نشستن و اشاره میان آنان [[مساوات]] را رعایت و نباید صدای خود را بر یک طرف نزاع نسبت به دیگری بلندتر کند"<ref>اسحاق بن راهویه، مسند ابن راهویه، ج ۴، ص۸۳؛ ابویعلی الموصلی، مسند، ج ۱۰، ص۲۶۵ و محمد بن خلف بن حبان، اخبار القضاة، ‌ ج۱، ص۳۱.</ref>. ‌
			# '''تلاش برای تبرئه متهم در [[زمان]] بروز [[شبهه]]:''' رسول خدا{{صل}} داوران را از اجرای حکم در زمان بروز شبهه برحذر می‌داشت و می‌فرمود: "کیفرها را با [[شبهات]] دور کنید<ref>ذهبی، سیراعلام النبلاء ج۸، ص۴۰؛ ابن‌حزم، ‌ الاحکام، ج۷، ص۱۰۱۷؛ الغزالی، المستصفی، ص۳۸۲ و کوفی، المصنّف، ج۶، ص۵۱۵.</ref> (با پیش آمدن [[شبهه]] و تردید، در [[لزوم]] [[کیفر]] کسی برای [[اجرای حد]] درباره خوداری کنید)".
			# '''[[نهی]] از مهمان کردن یکی از متهمان‌:''' [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[قضات]] را از مهمان کردن یکی از طرف‌های [[نزاع]] بدون حضور و [[همراهی]] طرف دیگر دعوا منع کرده است<ref>وسائل الشیعه، ج ۲۷، ص۲۱۴ - ۲۱۵؛ الکافی، ج ۷، ص۴۱۳ و من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص۱۲ - ۱۳.</ref>.<ref>فاضل هندی، کشف اللثام، ج۲، ص۳۲۰.</ref>
			# '''پرهیز از گرفتن [[رشوه]]:''' از رفتارهای [[زشتی]] که یک [[قاضی]] ممکن است بدان [[مبتلا]] شود، دریافت رشوه از دو طرف دعواست. [[رسول خدا]]{{صل}} کسانی را که [[مردم]] به [[علم]] و [[فقاهت]] آنها احتیاج دارند و در دعاوی [[احکام قضایی]] از مردم رشوه می‌گیرند، [[لعن]] کردند<ref>تهذیب الاحکام، ج ۶، ص۲۲۴ و وسائل الشیعه، ج ۲۷، ص۲۲۳.</ref>.<ref>فاضل هندی، کشف اللثام، ج۲، ص۳۲۰.</ref>
			# '''نهی از [[اهانت]] به [[مجرم]]:''' رسول خدا{{صل}} [[مسلمانان]] را از اهانت و بی‌احترامی به [[مجرمان]]، به ویژه آنان که [[حد شرعی]] بر آنان جاری شده بود، نهی می‌فرمود و حتی بیان سخن ناخوشایند را در پشت سر آنان مصداق [[غیبت]] می‌دانست. در [[روایت]] دیگری آمده است: روزی زنی خدمت رسول خدا{{صل}} رسید که از طریق [[نامشروع]] باردار شده بود و به آن حضرت گفت: "ای [[پیامبر خدا]]{{صل}} من سزاوار حد شده‌ام، آن را بر من جاری کن!" پیامبر{{صل}} [[سرپرست]] آن [[زن]] را احضار کرد و فرمود: "با او [[مدارا]] کن تا فرزند خود را به [[دنیا]] بیاورد؛ آن گاه او را نزد من بیاور!" آن مرد چنین کرد. پس، [[رسول اکرم]]{{صل}} دستور داد [[جامه]] آن زن را بر رویش کشیدند و او را پوشاندند، سپس او را سنگسار کردند و آن گاه بر وی [[نماز]] خواندند. سپس، عمر گفت: "ای پیامبر خدا{{صل}}! بر این زن زناکار نماز می‌خوانی؟" آن حضرت فرمود: "هر آینه او چنان توبه‌ای کرد که اگر توبه‌اش میان هفتاد نفر از [[مردم مدینه]] تقسیم شود، همه را دربر می‌گیرد؛ آیا توبه‌ای [[برتر]] از این دیده‌ای؟ او خود را برای [[خداوند متعال]] [[فدا]] کرد"<ref>کوفی، المصنّف، ج ۶، ص۵۵۸؛ مسند احمد، ج ۴، ص۴۳۵؛ الدارمی، سنن، ج ۲، ص۱۸ - ۱۹ و مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۵، ص۱۲۰ - ۱۲۱ و با اختلاف در: عوالی اللآلی، ج ۱، ص۴۳ و مستدرک الوسائل، ج ۱۸، ص۷۶.</ref>.<ref>فاضل هندی، کشف اللثام، ج۲، ص۳۲۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۵۶۰ ـ ۵۶۳.</ref>

	== قضاوت در عصر ظهور ==		== قضاوت در عصر ظهور ==

Bahmani در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۸

2025-05-28T06:58:19Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۹

2025-05-28T06:39:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[خرداد]]\|روز=[[7]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}		{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[خرداد]]\|روز=[[7]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در نهج البلاغه]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در معارف مهدویت]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در نهج البلاغه]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره نبوی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در معارف مهدویت]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani: /* وصف قاضی */

2025-05-28T06:27:25Z

وصف قاضی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	# [[اجرای حد پس از محاکمه]]: براساس [[روایات معتبر]]، اگر کسی، [[دزدی]] را گرفت، [[حق]] دارد او را ببخشاید یا نزد امام بیاورد تا امام او را [[محاکمه]] کند. اگر نزد امام آورد، دیگر [[حق]] بخشودن ندارد و [[وظیفه امام]] است حد را جاری کند<ref>امام صادق{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث\|فَإِنْ رُفِعَ إِلَى الْإِمَامِ، قَطَعَهُ. فَإِنْ قَالَ الَّذِي سُرِقَ مِنْهُ: أَنَا أَهَبُ لَهُ، لَمْ يَدَعْهُ الْإِمَامُ حَتَّى يَقْطَعَهُ إِذَا رُفِعَ إِلَيْهِ. وَ إِنَّمَا الْهِبَةُ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ إِلَى الْإِمَامِ؛ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: وَالْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ. فَإِذَا انْتَهَى الْحَدُّ إِلَى الْإِمَامِ، فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَتْرُكَهُ"}} (همان، ص۲۵۱). این مضمون در چند [[روایت]] معتبر دیگر نیز نقل شده است (ر.ک: همان، ص۲۵۲). [[امام علی]]{{ع}} نیز نظیر این روایت را فرموده‌اند (همان، ص۲۵۴).</ref>؛		# [[اجرای حد پس از محاکمه]]: براساس [[روایات معتبر]]، اگر کسی، [[دزدی]] را گرفت، [[حق]] دارد او را ببخشاید یا نزد امام بیاورد تا امام او را [[محاکمه]] کند. اگر نزد امام آورد، دیگر [[حق]] بخشودن ندارد و [[وظیفه امام]] است حد را جاری کند<ref>امام صادق{{ع}} فرمودند: {{متن حدیث\|فَإِنْ رُفِعَ إِلَى الْإِمَامِ، قَطَعَهُ. فَإِنْ قَالَ الَّذِي سُرِقَ مِنْهُ: أَنَا أَهَبُ لَهُ، لَمْ يَدَعْهُ الْإِمَامُ حَتَّى يَقْطَعَهُ إِذَا رُفِعَ إِلَيْهِ. وَ إِنَّمَا الْهِبَةُ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ إِلَى الْإِمَامِ؛ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: وَالْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ. فَإِذَا انْتَهَى الْحَدُّ إِلَى الْإِمَامِ، فَلَيْسَ لِأَحَدٍ أَنْ يَتْرُكَهُ"}} (همان، ص۲۵۱). این مضمون در چند [[روایت]] معتبر دیگر نیز نقل شده است (ر.ک: همان، ص۲۵۲). [[امام علی]]{{ع}} نیز نظیر این روایت را فرموده‌اند (همان، ص۲۵۴).</ref>؛
	# [[اختیاردار امر مقتول]]: براساس برخی [[روایات]]، اگر [[مسلمانی]] از روی عمدی مسلمانی را بکشد و اولیای دم او [[اهل ذمه]] باشند، امام{{ع}} باید [[اسلام]] را بر آنها عرضه کند. هر کدام از ایشان که اسلام را پذیرفت، [[ولیّ]] دم مقتول خواهد بود و اوست که می‌تواند [[قصاص]] کرده، ببخشد، یا [[دیه]] بگیرد. اما اگر هیچ‌یک از ایشان اسلام را قبول نکرد، امام خود اختیار دارد که یا [[قاتل]] را بکشد یا از او دیه گرفته، در [[خزانه]] [[بیت‌المال]] [[مسلمانان]] قرار دهد<ref>همان، ص۳۵۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)\|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]]، ص۲۸۳ تا ۲۸۴.</ref>		# [[اختیاردار امر مقتول]]: براساس برخی [[روایات]]، اگر [[مسلمانی]] از روی عمدی مسلمانی را بکشد و اولیای دم او [[اهل ذمه]] باشند، امام{{ع}} باید [[اسلام]] را بر آنها عرضه کند. هر کدام از ایشان که اسلام را پذیرفت، [[ولیّ]] دم مقتول خواهد بود و اوست که می‌تواند [[قصاص]] کرده، ببخشد، یا [[دیه]] بگیرد. اما اگر هیچ‌یک از ایشان اسلام را قبول نکرد، امام خود اختیار دارد که یا [[قاتل]] را بکشد یا از او دیه گرفته، در [[خزانه]] [[بیت‌المال]] [[مسلمانان]] قرار دهد<ref>همان، ص۳۵۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد حسین فاریاب\|فاریاب، محمد حسین]]، [[بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت (کتاب)\|بررسی انطباق شئون امامت در کلام امامیه بر قرآن و سنت]]، ص۲۸۳ تا ۲۸۴.</ref>

	~~== وصف [[قاضی]] ==~~
	هنگامی که امام علی{{ع}} می‌خواهد قاضی مورد نظر خود را توصیف کند، از شیوه توجیهی استفاده می‌کند. برای مثال در [[نامه]] ۵۳ خطاب به [[مالک اشتر]] می‌فرماید: برای [[داوری]] میان [[مردم]] بهترین [[رعیت]] را از نظر خود برگزین؛ کسی که کارها بر او تنگ و دشوار نیاید، [[ستیز]] ستیزه‌گران او را به لحاجت درنیندازند، در [[لغزش]] نپاید و از بازگشت به [[حق]] –هرگاه او را [[شناخت]]- در نماند، نفسش به [[طمع]] مایل نشود، به اندک فهمی –بی‌آن‌که به [[حقیقت]] آن برسد- در نماند، درباره [[شبهه‌ها]] بیش از همه درنگ کند، [[دلایل]] را بیش از همه به کار برد، کمتر از همه از مراجعه دادخواه به ستوه آید، در [[آشکار کردن]] امور [[شکیباترین]] آنها باشد، به هنگام روشن شدن [[حکم]] قاطع‌ترین آنها باشد، [[ستایش]] بسیار او را به [[خودبینی]] نکشاند و خوش‌آمدگویی او را برانگیخته نسازد. از روش‌ها و شیوه‌های دیگر [[امام]]{{ع}} در توصیف، [[شیوه]] ارزشی است به این معنا که بیان امتیازات و ارزش‌های هر چیز می‌تواند در معرفی و توصیف آن مؤثر باشد. بدیهی است که استفاده از این روش نیز می‌تواند برای عموم مخاطبان بیش از توصیفات و تعریفات منطقی مفید باشد؛ زیرا [[مردم]] عموماً با مفاهیم ارزشی آشناتر و مأنوس‌ترند تا مفاهیم صرفاً منطقی و انتزاعی. از نمونه‌های این نوع توصیف است<ref>[[سید حسین دین‌پرور\|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)\|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص۲۲۸-۲۲۹.</ref>.

	== [[قضاوت]] در [[فرهنگنامه]] [[آخرالزمان]] ==		== [[قضاوت]] در [[فرهنگنامه]] [[آخرالزمان]] ==

Bahmani در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۲۵

2025-05-28T06:25:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[خرداد]]\|روز=[[7]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}		{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[خرداد]]\|روز=[[7]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در نهج البلاغه]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در معارف مهدویت]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Bahmani در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۵

2025-05-28T05:55:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش ۲\|ماه=[[خرداد]]\|روز=[[7]]\|سال=[[۱۴۰۴]]\|کاربر=Bahmani}}
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

Bahmani در ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۵۳

2025-05-28T05:53:27Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2025-05-28T05:50:16Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:
	# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]		# [[پرونده:13681151.jpg\|22px]] [[عباس حیدرزاده\|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)\|'''فرهنگنامه آخرالزمان''']]
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
			# [[پرونده:IM009899.jpg\|22px]] [[مسعود امامی\|امامی، مسعود]]، [[قضاوت (مقاله)\|مقاله «قضاوت»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۸ (کتاب)\|'''دانشنامه امام خمینی ج۸''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari در ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۱

2025-04-08T06:11:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط\| موضوع مرتبط = اجرای دین\| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قضاوت در لغت]] - [[قضاوت در فقه سیاسی]] - [[قضاوت در معارف و سیره علوی]] - [[قضاوت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[قضاوت در سبک زندگی اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	واژگان "[[قضا]]" و "قضاوت" معانی متعددی دارند که [[حقیقت]] همه آن معانی، انقطاع و تمامیت است؛ مشهورترین معنای [[قضا]]، [[حکم]] و [[فرمان]]، و معنای لغوی [[قضا]] با معنای اصطلاحی آن [[متحد]] است<ref>محمد حسن النجفی، جواهر الکلام، ج ۴، ص ۸.</ref>. فقهای فرق مختلف [[اسلامی]] مانند حنبلی‌ها، مالکی‌ها، شافعی‌ها و حنفی‌ها و نیز فقهای [[امامیه]]، تعابیر مختلفی را برای [[قضا]] بیان کرده‌اند؛ بنابر تعریف فقهای [[امامیه]]، "[[قضا]] نوعی [[ولایت شرعی]] برای کسانی است که اهلیت دارند درباره جزئیات [[قوانین]] مربوط به اشخاص [[فتوا]] دهند تا حقی را ثابت کرده، آن‌چه را که مستحق است، به طور کامل دریافت کنند"<ref>فاضل هندی، کشف اللثام، ج۲، ص۳۲۰.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۵۵۹.</ref>.		واژگان "[[قضا]]" و "قضاوت" معانی متعددی دارند که [[حقیقت]] همه آن معانی، انقطاع و تمامیت است؛ مشهورترین معنای [[قضا]]، [[حکم]] و [[فرمان]]، و معنای لغوی [[قضا]] با معنای اصطلاحی آن [[متحد]] است<ref>محمد حسن النجفی، جواهر الکلام، ج ۴، ص ۸.</ref>. فقهای فرق مختلف [[اسلامی]] مانند حنبلی‌ها، مالکی‌ها، شافعی‌ها و حنفی‌ها و نیز فقهای [[امامیه]]، تعابیر مختلفی را برای [[قضا]] بیان کرده‌اند؛ بنابر تعریف فقهای [[امامیه]]، "[[قضا]] نوعی [[ولایت شرعی]] برای کسانی است که اهلیت دارند درباره جزئیات [[قوانین]] مربوط به اشخاص [[فتوا]] دهند تا حقی را ثابت کرده، آن‌چه را که مستحق است، به طور کامل دریافت کنند"<ref>فاضل هندی، کشف اللثام، ج۲، ص۳۲۰.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۵۵۹.</ref>.