قضاوت امام علی در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

2022-11-07T19:55:39Z

جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب'

Wasity: جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

2022-09-08T10:30:18Z

جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۰
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:

	[[سلمان]] به امیرالمؤمنین {{ع}} عرض کرد: چرا آنها را [[راهنمایی]] کردی؟		[[سلمان]] به امیرالمؤمنین {{ع}} عرض کرد: چرا آنها را [[راهنمایی]] کردی؟
	فرمود: خواستم تأکید این آیه درباره من و درباره آنان در فکرشان [[تجدید]] شود: {{متن قرآن\|أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَى فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ}}<ref>«بگو آیا از شریکانتان کسی هست که به سوی «حق» رهنمون باشد؟ بگو خداوند به «حق» رهنماست؛ آیا آنکه به حقّ رهنمون می‌گردد سزاوارتر است که پیروی شود یا آنکه راه نمی‌یابد مگر آنکه راه برده شود؟ پس چه بر سرتان آمده است؟ چگونه داوری می‌کنید؟» سوره یونس، آیه ۳۵.</ref>.		فرمود: خواستم تأکید این آیه درباره من و درباره آنان در فکرشان تجدید شود: {{متن قرآن\|أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدَى فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ}}<ref>«بگو آیا از شریکانتان کسی هست که به سوی «حق» رهنمون باشد؟ بگو خداوند به «حق» رهنماست؛ آیا آنکه به حقّ رهنمون می‌گردد سزاوارتر است که پیروی شود یا آنکه راه نمی‌یابد مگر آنکه راه برده شود؟ پس چه بر سرتان آمده است؟ چگونه داوری می‌کنید؟» سوره یونس، آیه ۳۵.</ref>.
	احتمال دارد هر دو قضیه یکی باشد و به دو صورت نقل شده باشد - والله العالم.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۱۹۴.</ref>		احتمال دارد هر دو قضیه یکی باشد و به دو صورت نقل شده باشد - والله العالم.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۱۹۴.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:41:02Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:20:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = قضاوت		\| موضوع مرتبط = قضاوت
خط ۲۳۸:		خط ۲۳۷:

	[[رده:قضاوت امام علی]]		[[رده:قضاوت امام علی]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Jaafari: /* منابع */

2022-05-01T04:54:51Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۱۹۶:		خط ۱۹۶:

	در این جا [[عمر]] دستور داد [[زن]] را رها کردند و [[حکم]] [[رجم]] او [[لغو]] شد<ref>ابن قیم جوزیه، الطرق الحکمیه، ص۵۲ به نقل از الغدیر، ج۶، ص۱۲۰؛ در کنز العمال، ج۵، ص۴۵۷ حدیث ۱۳۵۹۶ با کمی اختلاف از ابی صخی نقل کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۲۰۱.</ref>		در این جا [[عمر]] دستور داد [[زن]] را رها کردند و [[حکم]] [[رجم]] او [[لغو]] شد<ref>ابن قیم جوزیه، الطرق الحکمیه، ص۵۲ به نقل از الغدیر، ج۶، ص۱۲۰؛ در کنز العمال، ج۵، ص۴۵۷ حدیث ۱۳۵۹۶ با کمی اختلاف از ابی صخی نقل کرده است.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۲۰۱.</ref>

			==مرده‌ای که [[امانت]] خود را مطالبه کرد==
			دو [[جوان]] به نام «صخر» و «هبیره» در [[اغفال]] و [[فریب دادن]] افراد [[ثروتمند]]، ماهر بودند و برای آنان نقشه‌ها می‌کشیدند تا اموالشان را به یغما ببرند. یک [[روز]] صخر به هبیره گفت: «ام سالم بلویه» زنی است توانگر و درآمد سرشاری دارد و در [[ضعف]] [[عقل]] و کودنی مشهور است، از این رو من دامی برایش گسترده‌ام که چون به آن دام درافتد ناگزیر باید مبلغ زیادی برای [[رهایی]] خود بپردازد. سپس کیسه‌ای که در دست داشت باز کرد و صد دینار طلای [[خالص]] بشمرد و در کیسه‌ای دیگر ریخت و به هبیره گفت: آن دام این است، تو همراه من بیا تا من بتوانم نقش خود را به خوبی ایفا کنم.

			این دو جوان [[حیله‌گر]] به [[خانه]] ام سالم درآمدند و صخر با وانمود کردن این که فرد [[ساده‌لوحی]] است رو کرد به ام سالم و گفت: [[مادر]]، ما دو جوان [[شریک]] هستیم و [[شغل]] ما فروختن خواربار است و از [[شام]] جنس وارد کرده‌ایم و صد دینار [[سود]] برده‌ایم و [[تصمیم]] گرفته‌ایم سود خود را نزد شخص امینی بگذاریم و باز برای [[تجارت]] به شام برگردیم و آن گاه که از شام آمدیم سپرده خود را باز ستانیم و چون تو را به [[امانتداری]] شهره [[شهر]] یافتیم به این جا آمده‌ایم تا برای کسب [[ثواب]] و [[رضای خدا]] کیسه [[پول]] را به رسم امانت از ما بپذیری مشروط به آن‌که بدون حضور دیگری کیسه طلا را تحویل ندهی.

			[[زن]] بیچاره ساده [[دل]]، امانت و شرط آن دو جوان را پذیرفت که اگر هر دو آمدند طلاها را تحویل دهد. [[جوانان]] خداحافظی کردند و رفتند.

			مدت یک سال از این ماجرا گذشت و جوانان هنوز برای پس گرفتن [[ودیعه]] خود بازنگشته بودند. تا یک روز ام سالم مشغول خواندن [[تعقیب نماز]] بود که صخر اجازه گرفت بر ام سالم وارد شود. پس از [[دعا]] برای [[زن]] شروع کرد به [[گریه]] و [[شیون]] که آری، دوستم هبیره از [[دنیا]] رفته است و برای خانواده‌اش چه‌ها کرده‌ام. بعد با عجز و لابه خواهش کرد تا مبلغ سپرده را به او باز پس دهد. ام سالم ابتدا از دادن کیسه صد دینار [[طلا]] [[امتناع]] کرد، اما صخر به قدری [[گریه و زاری]] کرد که ام سالم [[تسلیم]] شد و [[مال]] سپرده را به تمام و کمال به او پس داد. صخر مال را گرفت و با سرعت رفت.

			مدت سه [[روز]] از این قضیه می‌گذشت که هبیره به [[خانه]] ام سالم در آمد و گفت: سپرده مرا بده.
			زن گفت: سه روز پیش دوستت آمد و قسم یاد کرد که هبیره مرده است و او در [[کفن و دفن]] و [[عزاداری]] و کمک به خانواده‌اش شرط [[رفاقت]] را عمل کرده است؛ از این رو در تنگنای [[مالی]] قرار گرفته است و با گریه و [[انابه]] مرا مجبور کرد تا کیسه طلا را به او بدهم.

			اما هبیره زیر بار نرفت و از وقتی سرسختی «ام سالم» را دید به محضر [[قضا]] در [[دادگاه]] [[عمر بن خطاب]] حاضر شد و [[شکایت]] ام سالم را با بیان تفصیل داستان بازگو کرد.
			ام سالم به قبول [[ودیعه]] اعتراف و شرط تسلیم کیسه طلا را مشروط به حضور هر دو مرد قبول کرد. اما در سیمای [[عمر]] یافت که عمر قانع نمی‌شود و اگر لحظه‌ای بر این منوال بگذرد او را به علت [[مخالفت]] با شرط، محکوم به [[تحمل]] غرامت خواهد کرد؛ لذا پیشدستی کرد و پیش از آن‌که عمر اظهار نظر کند گفت: تقاضای من آن است که پیش از صدور [[حکم]] در ماهیت دعوا، نظر دادن در این قضیه را به [[علی بن ابی طالب]] [[تفویض]] نمایی.

			عمر تقاضای زن را پذیرفت و مثل موارد دیگر، حل این مشکل را به [[ضمیر]] روشن و [[ذهن]] تیز [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} واگذار کرد.

			مرد شاکی و زن مشتکی عنها هر دو به پیشگاه [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} حاضر شدند و سؤال و جواب و تحقیقات انجام شد.

			علی{{ع}}از [[حقیقت]] امر [[آگاه]] شد و دانست که ام سالم [[زن]] [[راستگو]] و سالمی است و هبیره با [[حقه بازی]] و جنجال می‌خواهد [[حق]] را به جانب خود معطوف کند و زن ساده [[دل]] را به دام [[مکر]] و [[حیله]] گرفتار سازد.

			[[حضرت]] چون حقیقت را به خوبی دریافت به هبیره فرمود: آیا تو شرط [[تسلیم]] [[ودیعه]] را محترم می‌شماری؟
			هبیره گفت: آری.
			امیرالمؤمنین{{ع}} فرمود: در این صورت ام سالم [[وظیفه]] دارد که از تسلیم ودیعه به تو خودداری کند تا زمانی که صخر نیز در این جا حاضر شود.
			ام سالم از شنیدن این سخن، نفس [[راحتی]] کشید؛ زیرا می‌دانست [[دوست]] این [[جوان]] یعنی صخر هرگز حاضر نمی‌شود برای گرفتن کیسه زر با این رفیقش بیاید.
			خلاصه امیرالمؤمنین{{ع}} با این برنامه و طرح یک سؤال نقشه‌ای را که آن دو جوان [[حیله‌گر]] طرح کرده بودند برهم زد و زن ساده [[لوح]] را از چنگال آن دو حقه باز [[نجات]] داد.

			وقتی [[عمر]] این [[قضاوت]] را از [[حضرت علی]]{{ع}} شنید گفت:

			{{عربی\|لا أبقانی الله بعد ابن ابی طالب}}؛
			«[[خدا]] بعد از [[علی بن ابی‌طالب]] مرا باقی نگذارد»<ref>ابن جوزی، اخبار الظرائف، ص۱۹؛ محب الدین طبری، ریاض النضرة، ج۲، ص۱۶۵؛ محب الدین طبری، ذخائر العقبی، ص۸۰؛ خوارزمی، مناقب، ص۵۳؛ ابن جوزی، ص۱۴۸، به نقل از صدر الدین بلاغی، عدالت و قضا، ص۲۲۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۲۰۲.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Jaafari: /* منابع */

2022-05-01T04:50:52Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2022-05-01T04:41:47Z

منابع

@@ خط ۷۹: / خط ۷۹: @@
 «همین است [[توبه]] شما از آنچه گفتید»<ref>صدوق، الامالی، مجلس ۵۵، [[حدیث]] ۷؛ [[بحارالانوار]]، ج۳۸، ص۱۰۲؛ ج۴۰، ص۳۱۶.
 </ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]] ص ۱۹۱.</ref>
 == منابع ==

Wasity: /* یک نوزاد و دو پدر */

2022-04-29T00:23:29Z

یک نوزاد و دو پدر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۵۳
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}
	==یک نوزاد و دو [[پدر]]==		==یک نوزاد و دو [[پدر]]==
	هنگامی که علی{{ع}} به عنوان [[حاکم]] و [[قاضی]] در [[یمن]] مستقر شد، دو نفر مرد را به محضر [[حضرت]] آوردند که آن دو، کنیزی به طور مساوی خریداری و در یک طهر با وی جمع شده بودند. اینها چون [[تازه مسلمان]] و از [[احکام شریعت]] [[اسلام]] بی‌اطلاع بودند نمی‌دانستند که نباید دو مرد با [[کنیز]] خودشان در یک طهر نزدیک شوند و [[فکر]] می‌کردند ملکیت آنها بر کنیز در [[حلیت]] آن بر ایشان کافی است. بالاخره پسر بچه‌ای از آن کنیز متولد شد. سپس درباره این بچه که متعلق به کدام یک از آنهاست، [[اختلاف]] کردند و این [[نزاع]] را در نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} آوردند و [[دادخواهی]] نمودند.		هنگامی که [[امام علی]]{{ع}} به عنوان [[حاکم]] و [[قاضی]] در [[یمن]] مستقر شد، دو نفر مرد را به محضر [[حضرت]] آوردند که آن دو، کنیزی به طور مساوی خریداری و در یک طهر با وی جمع شده بودند. اینها چون [[تازه مسلمان]] و از [[احکام شریعت]] [[اسلام]] بی‌اطلاع بودند نمی‌دانستند که نباید دو مرد با [[کنیز]] خودشان در یک طهر نزدیک شوند و [[فکر]] می‌کردند ملکیت آنها بر کنیز در [[حلیت]] آن بر ایشان کافی است. بالاخره پسر بچه‌ای از آن کنیز متولد شد. سپس درباره این بچه که متعلق به کدام یک از آنهاست، [[اختلاف]] کردند و این [[نزاع]] را در نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} آوردند و [[دادخواهی]] نمودند.

	حضرت دستور قرعه داد که به هر کدام از دو مرد قرعه اصابت کرد طفل از آن او باشد. سپس بچه را به کسی داد که قرعه به نام او اصابت کرد و نیمی از قیمت بچه را از او گرفت و به شریکش داد و فرمود: «اگر می‌دانستم پس از اطلاع از [[آیین خدا]] دست به چنین کاری زده و مرتکب چنین عملی شده‌اید شدیداً شما را [[مجازات]] می‌کردم».		حضرت دستور قرعه داد که به هر کدام از دو مرد قرعه اصابت کرد طفل از آن او باشد. سپس بچه را به کسی داد که قرعه به نام او اصابت کرد و نیمی از قیمت بچه را از او گرفت و به شریکش داد و فرمود: «اگر می‌دانستم پس از اطلاع از [[آیین خدا]] دست به چنین کاری زده و مرتکب چنین عملی شده‌اید شدیداً شما را [[مجازات]] می‌کردم».

Wasity: /* یک نوزاد و سه پدر */

2022-04-28T21:40:16Z

یک نوزاد و سه پدر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۱۰
خط ۵۶:		خط ۵۶:

	==یک نوزاد و سه [[پدر]]==		==یک نوزاد و سه [[پدر]]==
	[[ابن شهر آشوب]] از [[سنن ابی داود]] و [[سنن ~~ابی~~ ماجه]] و [[ابن بطه]] در کتاب «[[ابانه]]» و از [[فضائل]] احمد و از کتاب ابوبکر مردویه به طرق زیادی از [[زید بن ارقم]] نقل کرده‌اند که گفت:		[[ابن شهر آشوب]] از [[سنن ابی داود]] و [[سنن ابن ماجه]] و [[ابن بطه]] در کتاب «[[ابانه]]» و از [[فضائل]] احمد و از کتاب ابوبکر مردویه به طرق زیادی از [[زید بن ارقم]] نقل کرده‌اند که گفت:
	به رسول خدا خبر دادند که در [[یمن]] سه نفر [[تازه مسلمان]] به محضر علی{{ع}} رسیدند و درباره [[فرزندی]] که هر کدام او را از خود می‌پنداشتند داوری خواستند و هر کدام از آنها می‌گفت که با [[مادر]] [[کودک]] در یک طهر نزدیکی شده است، پس فرزند از آن اوست و این قضیه در [[زمان جاهلیت]] و قبل از آن‌که [[مسلمان]] شوند اتفاق افتاده است.		به رسول خدا خبر دادند که در [[یمن]] سه نفر [[تازه مسلمان]] به محضر علی{{ع}} رسیدند و درباره [[فرزندی]] که هر کدام او را از خود می‌پنداشتند داوری خواستند و هر کدام از آنها می‌گفت که با [[مادر]] [[کودک]] در یک طهر نزدیکی شده است، پس فرزند از آن اوست و این قضیه در [[زمان جاهلیت]] و قبل از آن‌که [[مسلمان]] شوند اتفاق افتاده است.
	[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرموده است: اینها شریکانی هستند که [[شکایت]] دارند. سپس قرعه برای یکی از آن سه مرد زد و به نام یکی از آن سه نفر اصابت کرد. دستور داد [[نوجوان]] از آن او باشد و دو ثلث دیه برای دو مرد دیگر از او گرفت و به آنها فرمود: دیگر از این [[کارها]] نکنند.		[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرموده است: اینها شریکانی هستند که [[شکایت]] دارند. سپس قرعه برای یکی از آن سه مرد زد و به نام یکی از آن سه نفر اصابت کرد. دستور داد [[نوجوان]] از آن او باشد و دو ثلث دیه برای دو مرد دیگر از او گرفت و به آنها فرمود: دیگر از این [[کارها]] نکنند.

Msadeq در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۵

2022-04-28T11:05:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۳۵
خط ۳:		خط ۳:
	\| موضوع مرتبط = قضاوت		\| موضوع مرتبط = قضاوت
	\| عنوان مدخل = [[قضاوت امام علی]]		\| عنوان مدخل = [[قضاوت امام علی]]
	\| مداخل مرتبط = ~~[[قضاوت امام علی در حدیث]] -~~ [[قضاوت امام علی در تاریخ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[قضاوت امام علی در تاریخ اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	==یک نوزاد و دو [[پدر]]==		==یک نوزاد و دو [[پدر]]==
	هنگامی که علی{{ع}} به عنوان [[حاکم]] و [[قاضی]] در [[یمن]] مستقر شد، دو نفر مرد را به محضر [[حضرت]] آوردند که آن دو، کنیزی به طور مساوی خریداری و در یک طهر با وی جمع شده بودند. اینها چون [[تازه مسلمان]] و از [[احکام شریعت]] [[اسلام]] بی‌اطلاع بودند نمی‌دانستند که نباید دو مرد با [[کنیز]] خودشان در یک طهر نزدیک شوند و [[فکر]] می‌کردند ملکیت آنها بر کنیز در [[حلیت]] آن بر ایشان کافی است. بالاخره پسر بچه‌ای از آن کنیز متولد شد. سپس درباره این بچه که متعلق به کدام یک از آنهاست، [[اختلاف]] کردند و این [[نزاع]] را در نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} آوردند و [[دادخواهی]] نمودند.		هنگامی که علی{{ع}} به عنوان [[حاکم]] و [[قاضی]] در [[یمن]] مستقر شد، دو نفر مرد را به محضر [[حضرت]] آوردند که آن دو، کنیزی به طور مساوی خریداری و در یک طهر با وی جمع شده بودند. اینها چون [[تازه مسلمان]] و از [[احکام شریعت]] [[اسلام]] بی‌اطلاع بودند نمی‌دانستند که نباید دو مرد با [[کنیز]] خودشان در یک طهر نزدیک شوند و [[فکر]] می‌کردند ملکیت آنها بر کنیز در [[حلیت]] آن بر ایشان کافی است. بالاخره پسر بچه‌ای از آن کنیز متولد شد. سپس درباره این بچه که متعلق به کدام یک از آنهاست، [[اختلاف]] کردند و این [[نزاع]] را در نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} آوردند و [[دادخواهی]] نمودند.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۲۵
خط ۵۵:		خط ۵۵:

	== یک نوزاد و سه [[پدر]] ==		== یک نوزاد و سه [[پدر]] ==
	[[~~ابن شهر آشوب~~]] از [[سنن ابی داود]] و [[سنن ابن ماجه]] و [[ابن بطه]] در کتاب «[[ابانه]]» و از [[فضائل]] احمد و از کتاب ابوبکر مردویه به طرق زیادی از [[زید بن ارقم]] نقل کرده‌اند که گفت:		[[ابن‌شهرآشوب]] از [[سنن ابی داود]] و [[سنن ابن ماجه]] و [[ابن بطه]] در کتاب «[[ابانه]]» و از [[فضائل]] احمد و از کتاب ابوبکر مردویه به طرق زیادی از [[زید بن ارقم]] نقل کرده‌اند که گفت:
	به رسول خدا خبر دادند که در [[یمن]] سه نفر [[تازه مسلمان]] به محضر علی {{ع}} رسیدند و درباره [[فرزندی]] که هر کدام او را از خود می‌پنداشتند داوری خواستند و هر کدام از آنها می‌گفت که با [[مادر]] [[کودک]] در یک طهر نزدیکی شده است، پس فرزند از آن اوست و این قضیه در [[زمان جاهلیت]] و قبل از آن‌که [[مسلمان]] شوند اتفاق افتاده است.		به رسول خدا خبر دادند که در [[یمن]] سه نفر [[تازه مسلمان]] به محضر علی {{ع}} رسیدند و درباره [[فرزندی]] که هر کدام او را از خود می‌پنداشتند داوری خواستند و هر کدام از آنها می‌گفت که با [[مادر]] [[کودک]] در یک طهر نزدیکی شده است، پس فرزند از آن اوست و این قضیه در [[زمان جاهلیت]] و قبل از آن‌که [[مسلمان]] شوند اتفاق افتاده است.
	[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرموده است: اینها شریکانی هستند که [[شکایت]] دارند. سپس قرعه برای یکی از آن سه مرد زد و به نام یکی از آن سه نفر اصابت کرد. دستور داد [[نوجوان]] از آن او باشد و دو ثلث دیه برای دو مرد دیگر از او گرفت و به آنها فرمود: دیگر از این [[کارها]] نکنند.		[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرموده است: اینها شریکانی هستند که [[شکایت]] دارند. سپس قرعه برای یکی از آن سه مرد زد و به نام یکی از آن سه نفر اصابت کرد. دستور داد [[نوجوان]] از آن او باشد و دو ثلث دیه برای دو مرد دیگر از او گرفت و به آنها فرمود: دیگر از این [[کارها]] نکنند.
خط ۶۱:		خط ۶۱:
	پس از آنکه [[پیغمبر]] [[خدا]] این خبر را شنید گفت:		پس از آنکه [[پیغمبر]] [[خدا]] این خبر را شنید گفت:
	{{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا أَهْلَ الْبَيْتِ مَنْ يَقْضِي عَلَى سُنَنِ دَاوُدَ {{ع}}}}؛		{{متن حدیث\|الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِينَا أَهْلَ الْبَيْتِ مَنْ يَقْضِي عَلَى سُنَنِ دَاوُدَ {{ع}}}}؛
	«[[حمد]] خدای را سزاست که در میان ما [[اهل بیت]] کسی را قرار داد که به سنت‌های [[داود]] [[پیامبر]] {{صل}} [[قضاوت]] می‌کند»<ref>~~ابن شهر آشوب،~~ مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۲۵۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۱۹۰.</ref>		«[[حمد]] خدای را سزاست که در میان ما [[اهل بیت]] کسی را قرار داد که به سنت‌های [[داود]] [[پیامبر]] {{صل}} [[قضاوت]] می‌کند»<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۲۵۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۱۹۰.</ref>

	== اسبی که مردی را کشت ==		== اسبی که مردی را کشت ==
خط ۱۳۳:		خط ۱۳۳:

	چون [[حکم]] حق از [[منطق]] [[صدق علی]] {{ع}} اعلام شد آن زن دیگر به [[حقیقت]] امر اعتراف کرد و کودک را به رقیب خود تحویل داد.		چون [[حکم]] حق از [[منطق]] [[صدق علی]] {{ع}} اعلام شد آن زن دیگر به [[حقیقت]] امر اعتراف کرد و کودک را به رقیب خود تحویل داد.
	[[عمر بن خطاب]] از شنیدن نتیجه حکم شادمان شد و زبان به ثنای امیرالمؤمنین {{ع}} گشود<ref>~~ابن شهر آشوب،~~ مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۶۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۱۹۷.</ref>		[[عمر بن خطاب]] از شنیدن نتیجه حکم شادمان شد و زبان به ثنای امیرالمؤمنین {{ع}} گشود<ref>ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۲، ص۳۶۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۱۹۷.</ref>

	== [[کشف]] [[راز]] [[خیانت]] یک دوشیزه ==		== [[کشف]] [[راز]] [[خیانت]] یک دوشیزه ==