قول زور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jaafari در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۳

2025-04-10T08:33:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	از نظر، لغت‌شناسی کلمه ~~“زور”~~ به معنای [[انحراف از حق]] است و به همین دلیل به [[دروغ]] و نیز هر سخن [[باطل]] دیگری ~~“زور”~~ اطلاق شده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۳۷۱.</ref>. قول زور، ظاهراً صرف قول و [[کلام]] نیست، چه در برخی از [[روایات]]، حضور در مجالس [[لغو]] به [[غنا]] نیز [[تفسیر]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۷۶، ص۲۴۰.</ref> مگر آنکه وجه [[غالب]] و مشخصه غنا نیز [[کلام]] و قول باشد که البته مورد [[اختلاف]] است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح این واژه می‌نویسد: ~~“قول زور”~~ به معنای [[زورگویی]]، [[دروغ]]، سخنان [[لهو]]، [[تحمیل]] [[اراده]]، [[اجبار]]، [[توسل]] به شیوه‌های غیراخلاقی، [[فریب‌کاری]]، بهره‌گیری از سیاست‌های مزورانه و... به کار رفته است. [اگر چه] در اصل به معنای سخن دروغ و [[باطل]] و خارج از حد [[اعتدال]] می‌باشد<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۹۱.</ref>.		از نظر، لغت‌شناسی کلمه «زور» به معنای [[انحراف از حق]] است و به همین دلیل به [[دروغ]] و نیز هر سخن [[باطل]] دیگری «زور» اطلاق شده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۳۷۱.</ref>. قول زور، ظاهراً صرف قول و [[کلام]] نیست، چه در برخی از [[روایات]]، حضور در مجالس [[لغو]] به [[غنا]] نیز [[تفسیر]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۷۶، ص۲۴۰.</ref> مگر آنکه وجه [[غالب]] و مشخصه غنا نیز [[کلام]] و قول باشد که البته مورد [[اختلاف]] است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح این واژه می‌نویسد: «قول زور» به معنای [[زورگویی]]، [[دروغ]]، سخنان [[لهو]]، [[تحمیل]] [[اراده]]، [[اجبار]]، [[توسل]] به شیوه‌های غیراخلاقی، [[فریب‌کاری]]، بهره‌گیری از سیاست‌های مزورانه و... به کار رفته است. [اگر چه] در اصل به معنای سخن دروغ و [[باطل]] و خارج از حد [[اعتدال]] می‌باشد<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۹۱.</ref>.
	از دید برخی لغت‌شناسان، ~~“زور”~~ نتیجه [[عدول]] از [[حق]] و [[صدق]] و روال طبیعی امور است و لذا باطل، دروغ و [[انحراف]] از طریق حق از مصداق‌های ~~“زور”~~ شمرده می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۳۸۵.</ref>.		از دید برخی لغت‌شناسان، «زور» نتیجه [[عدول]] از [[حق]] و [[صدق]] و روال طبیعی امور است و لذا باطل، دروغ و [[انحراف]] از طریق حق از مصداق‌های «زور» شمرده می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۳۸۵.</ref>.

	[[قرآن کریم]] در وصف [[مؤمنان]] [[نیکوکار]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref> از این [[آیه]] دو ترجمه با دو برداشت ارائه شده که طبق ترجمه اول، معنای آیه این است: مؤمنان کسانی‌اند که [[گواهی]] دروغ نمی‌دهند. طبق ترجمه دوم، معنای آیه این است: مؤمنان، کسانی‌اند که در مجالس باطل شرکت نمی‌کند. ترجمه دوم، با ظاهر آیه تناسب بیشتری دارد. [[علامه طباطبایی]] با عطف توجه به دو برداشت فوق، در توضیح {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}} می‌نویسد: اگر مراد از [[زور]]، دروغ باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: [[بندگان]] [[رحمان]] کسانی هستند که [[شهادت]] به دروغ نمی‌دهند و اگر مراد از زور لهو و باطل، مانند غنا و امثال آن باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: بندگان رحمان کسانی هستند که در مجلس باطل حاضر نمی‌شوند. از این دو احتمال، ذیل آیه با احتمال دوم، تناسب بیشتری دارد<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۵، ص۳۳۷.</ref>. و اگر هر دو ترجمه توأمان مورد نظر باشد، معنای آیه این می‌شود: مؤمنان، کسانی‌اند که نه در مجلس [[باطل]] حضور می‌یابند و نه [[آلوده]] [[لغو]] و [[بیهودگی]] می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۶۵.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>		[[قرآن کریم]] در وصف [[مؤمنان]] [[نیکوکار]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref> از این [[آیه]] دو ترجمه با دو برداشت ارائه شده که طبق ترجمه اول، معنای آیه این است: مؤمنان کسانی‌اند که [[گواهی]] دروغ نمی‌دهند. طبق ترجمه دوم، معنای آیه این است: مؤمنان، کسانی‌اند که در مجالس باطل شرکت نمی‌کند. ترجمه دوم، با ظاهر آیه تناسب بیشتری دارد. [[علامه طباطبایی]] با عطف توجه به دو برداشت فوق، در توضیح {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}} می‌نویسد: اگر مراد از [[زور]]، دروغ باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: [[بندگان]] [[رحمان]] کسانی هستند که [[شهادت]] به دروغ نمی‌دهند و اگر مراد از زور لهو و باطل، مانند غنا و امثال آن باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: بندگان رحمان کسانی هستند که در مجلس باطل حاضر نمی‌شوند. از این دو احتمال، ذیل آیه با احتمال دوم، تناسب بیشتری دارد<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۵، ص۳۳۷.</ref>. و اگر هر دو ترجمه توأمان مورد نظر باشد، معنای آیه این می‌شود: مؤمنان، کسانی‌اند که نه در مجلس [[باطل]] حضور می‌یابند و نه [[آلوده]] [[لغو]] و [[بیهودگی]] می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۶۵.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>

Wasity: جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

2022-09-11T14:59:07Z

جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۹
خط ۳:		خط ۳:
	از دید برخی لغت‌شناسان، “زور” نتیجه [[عدول]] از [[حق]] و [[صدق]] و روال طبیعی امور است و لذا باطل، دروغ و [[انحراف]] از طریق حق از مصداق‌های “زور” شمرده می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۳۸۵.</ref>.		از دید برخی لغت‌شناسان، “زور” نتیجه [[عدول]] از [[حق]] و [[صدق]] و روال طبیعی امور است و لذا باطل، دروغ و [[انحراف]] از طریق حق از مصداق‌های “زور” شمرده می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۳۸۵.</ref>.

	[[قرآن کریم]] در [[وصف]] [[مؤمنان]] [[نیکوکار]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref> از این [[آیه]] دو ترجمه با دو برداشت ارائه شده که طبق ترجمه اول، معنای آیه این است: مؤمنان کسانی‌اند که [[گواهی]] دروغ نمی‌دهند. طبق ترجمه دوم، معنای آیه این است: مؤمنان، کسانی‌اند که در مجالس باطل شرکت نمی‌کند. ترجمه دوم، با ظاهر آیه تناسب بیشتری دارد. [[علامه طباطبایی]] با عطف توجه به دو برداشت فوق، در توضیح {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}} می‌نویسد: اگر مراد از [[زور]]، دروغ باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: [[بندگان]] [[رحمان]] کسانی هستند که [[شهادت]] به دروغ نمی‌دهند و اگر مراد از زور لهو و باطل، مانند غنا و امثال آن باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: بندگان رحمان کسانی هستند که در مجلس باطل حاضر نمی‌شوند. از این دو احتمال، ذیل آیه با احتمال دوم، تناسب بیشتری دارد<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۵، ص۳۳۷.</ref>. و اگر هر دو ترجمه توأمان مورد نظر باشد، معنای آیه این می‌شود: مؤمنان، کسانی‌اند که نه در مجلس [[باطل]] حضور می‌یابند و نه [[آلوده]] [[لغو]] و [[بیهودگی]] می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۶۵.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>		[[قرآن کریم]] در وصف [[مؤمنان]] [[نیکوکار]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref> از این [[آیه]] دو ترجمه با دو برداشت ارائه شده که طبق ترجمه اول، معنای آیه این است: مؤمنان کسانی‌اند که [[گواهی]] دروغ نمی‌دهند. طبق ترجمه دوم، معنای آیه این است: مؤمنان، کسانی‌اند که در مجالس باطل شرکت نمی‌کند. ترجمه دوم، با ظاهر آیه تناسب بیشتری دارد. [[علامه طباطبایی]] با عطف توجه به دو برداشت فوق، در توضیح {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}} می‌نویسد: اگر مراد از [[زور]]، دروغ باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: [[بندگان]] [[رحمان]] کسانی هستند که [[شهادت]] به دروغ نمی‌دهند و اگر مراد از زور لهو و باطل، مانند غنا و امثال آن باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: بندگان رحمان کسانی هستند که در مجلس باطل حاضر نمی‌شوند. از این دو احتمال، ذیل آیه با احتمال دوم، تناسب بیشتری دارد<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۵، ص۳۳۷.</ref>. و اگر هر دو ترجمه توأمان مورد نظر باشد، معنای آیه این می‌شود: مؤمنان، کسانی‌اند که نه در مجلس [[باطل]] حضور می‌یابند و نه [[آلوده]] [[لغو]] و [[بیهودگی]] می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۶۵.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>

	== [[آیات]] قرآنی مرتبط ==		== [[آیات]] قرآنی مرتبط ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:42:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~		== مقدمه ==
	==مقدمه==
	از نظر، لغت‌شناسی کلمه “زور” به معنای [[انحراف از حق]] است و به همین دلیل به [[دروغ]] و نیز هر سخن [[باطل]] دیگری “زور” اطلاق شده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۳۷۱.</ref>. قول زور، ظاهراً صرف قول و [[کلام]] نیست، چه در برخی از [[روایات]]، حضور در مجالس [[لغو]] به [[غنا]] نیز [[تفسیر]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۷۶، ص۲۴۰.</ref> مگر آنکه وجه [[غالب]] و مشخصه غنا نیز [[کلام]] و قول باشد که البته مورد [[اختلاف]] است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح این واژه می‌نویسد: “قول زور” به معنای [[زورگویی]]، [[دروغ]]، سخنان [[لهو]]، [[تحمیل]] [[اراده]]، [[اجبار]]، [[توسل]] به شیوه‌های غیراخلاقی، [[فریب‌کاری]]، بهره‌گیری از سیاست‌های مزورانه و... به کار رفته است. [اگر چه] در اصل به معنای سخن دروغ و [[باطل]] و خارج از حد [[اعتدال]] می‌باشد<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۹۱.</ref>.		از نظر، لغت‌شناسی کلمه “زور” به معنای [[انحراف از حق]] است و به همین دلیل به [[دروغ]] و نیز هر سخن [[باطل]] دیگری “زور” اطلاق شده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۳۷۱.</ref>. قول زور، ظاهراً صرف قول و [[کلام]] نیست، چه در برخی از [[روایات]]، حضور در مجالس [[لغو]] به [[غنا]] نیز [[تفسیر]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۷۶، ص۲۴۰.</ref> مگر آنکه وجه [[غالب]] و مشخصه غنا نیز [[کلام]] و قول باشد که البته مورد [[اختلاف]] است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح این واژه می‌نویسد: “قول زور” به معنای [[زورگویی]]، [[دروغ]]، سخنان [[لهو]]، [[تحمیل]] [[اراده]]، [[اجبار]]، [[توسل]] به شیوه‌های غیراخلاقی، [[فریب‌کاری]]، بهره‌گیری از سیاست‌های مزورانه و... به کار رفته است. [اگر چه] در اصل به معنای سخن دروغ و [[باطل]] و خارج از حد [[اعتدال]] می‌باشد<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۹۱.</ref>.
	از دید برخی لغت‌شناسان، “زور” نتیجه [[عدول]] از [[حق]] و [[صدق]] و روال طبیعی امور است و لذا باطل، دروغ و [[انحراف]] از طریق حق از مصداق‌های “زور” شمرده می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۳۸۵.</ref>.		از دید برخی لغت‌شناسان، “زور” نتیجه [[عدول]] از [[حق]] و [[صدق]] و روال طبیعی امور است و لذا باطل، دروغ و [[انحراف]] از طریق حق از مصداق‌های “زور” شمرده می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۳۸۵.</ref>.
خط ۶:		خط ۵:
	[[قرآن کریم]] در [[وصف]] [[مؤمنان]] [[نیکوکار]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref> از این [[آیه]] دو ترجمه با دو برداشت ارائه شده که طبق ترجمه اول، معنای آیه این است: مؤمنان کسانی‌اند که [[گواهی]] دروغ نمی‌دهند. طبق ترجمه دوم، معنای آیه این است: مؤمنان، کسانی‌اند که در مجالس باطل شرکت نمی‌کند. ترجمه دوم، با ظاهر آیه تناسب بیشتری دارد. [[علامه طباطبایی]] با عطف توجه به دو برداشت فوق، در توضیح {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}} می‌نویسد: اگر مراد از [[زور]]، دروغ باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: [[بندگان]] [[رحمان]] کسانی هستند که [[شهادت]] به دروغ نمی‌دهند و اگر مراد از زور لهو و باطل، مانند غنا و امثال آن باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: بندگان رحمان کسانی هستند که در مجلس باطل حاضر نمی‌شوند. از این دو احتمال، ذیل آیه با احتمال دوم، تناسب بیشتری دارد<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۵، ص۳۳۷.</ref>. و اگر هر دو ترجمه توأمان مورد نظر باشد، معنای آیه این می‌شود: مؤمنان، کسانی‌اند که نه در مجلس [[باطل]] حضور می‌یابند و نه [[آلوده]] [[لغو]] و [[بیهودگی]] می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۶۵.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>		[[قرآن کریم]] در [[وصف]] [[مؤمنان]] [[نیکوکار]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref> از این [[آیه]] دو ترجمه با دو برداشت ارائه شده که طبق ترجمه اول، معنای آیه این است: مؤمنان کسانی‌اند که [[گواهی]] دروغ نمی‌دهند. طبق ترجمه دوم، معنای آیه این است: مؤمنان، کسانی‌اند که در مجالس باطل شرکت نمی‌کند. ترجمه دوم، با ظاهر آیه تناسب بیشتری دارد. [[علامه طباطبایی]] با عطف توجه به دو برداشت فوق، در توضیح {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}} می‌نویسد: اگر مراد از [[زور]]، دروغ باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: [[بندگان]] [[رحمان]] کسانی هستند که [[شهادت]] به دروغ نمی‌دهند و اگر مراد از زور لهو و باطل، مانند غنا و امثال آن باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: بندگان رحمان کسانی هستند که در مجلس باطل حاضر نمی‌شوند. از این دو احتمال، ذیل آیه با احتمال دوم، تناسب بیشتری دارد<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۵، ص۳۳۷.</ref>. و اگر هر دو ترجمه توأمان مورد نظر باشد، معنای آیه این می‌شود: مؤمنان، کسانی‌اند که نه در مجلس [[باطل]] حضور می‌یابند و نه [[آلوده]] [[لغو]] و [[بیهودگی]] می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۶۵.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>

	==[[آیات]] قرآنی مرتبط==		== [[آیات]] قرآنی مرتبط ==
	# [[نهی]] [[مؤمنان]] از [[توسل]] به قول زور: {{متن قرآن\|اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ}}<ref>«و از گفتار دروغ (نیز) بپرهیزید» سوره حج، آیه ۳۰.</ref>.		# [[نهی]] [[مؤمنان]] از [[توسل]] به قول زور: {{متن قرآن\|اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ}}<ref>«و از گفتار دروغ (نیز) بپرهیزید» سوره حج، آیه ۳۰.</ref>.
	#عدم [[شهادت]] [[زور]] [یا عدم حضور در مجالس [[لهو و لعب]]] از جمله ویژگی‌های [[مؤمنان راستین]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند و چون بر یاوه بگذرند بزرگوارانه می‌گذرند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref>.		# عدم [[شهادت]] [[زور]] [یا عدم حضور در مجالس [[لهو و لعب]]] از جمله ویژگی‌های [[مؤمنان راستین]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند و چون بر یاوه بگذرند بزرگوارانه می‌گذرند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref>.
	#در برخی آیات [[زورگویی]] از [[ساحت]] [[پیامبران]] طرد شده<ref>{{متن قرآن\|وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا}} «و با پدر و مادرش نکوکار بود و گردنکشی سرکش نبود» سوره مریم، آیه ۱۴.</ref> و مصداق‌هایی از قول زور همچون [[انکار]] [[حقانیت]] [[وحی]]<ref>{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا إِفْكٌ افْتَرَاهُ وَأَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جَاءُوا ظُلْمًا وَزُورًا}} «و کافران گفتند: این (قرآن) جز دروغی نیست که (پیامبر) خود بر ساخته است و گروهی دیگر او را در آن یاری رسانده‌اند پس به راستی ستم و دروغی (بزرگ) را (پیش) آوردند» سوره فرقان، آیه ۴.</ref> و توسل به شیوه‌های غیرمعقول برای طرد [[همسر]] به جای [[طلاق]] [[مشروع]]<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ}} «کسانی از شما که زنان خود را ظهار می‌کنند، آن زنان، مادران آنان نیستند، مادرانشان جز کسانی که آنان را زاده‌اند نمی‌باشند و اینان بی‌گمان سخنی ناپسند و نادرست می‌گویند و باری، خداوند به یقین در گذرنده‌ای آمرزنده است» سوره مجادله، آیه ۲.</ref>، معرفی شده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>		# در برخی آیات [[زورگویی]] از [[ساحت]] [[پیامبران]] طرد شده<ref>{{متن قرآن\|وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا}} «و با پدر و مادرش نکوکار بود و گردنکشی سرکش نبود» سوره مریم، آیه ۱۴.</ref> و مصداق‌هایی از قول زور همچون [[انکار]] [[حقانیت]] [[وحی]]<ref>{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا إِفْكٌ افْتَرَاهُ وَأَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جَاءُوا ظُلْمًا وَزُورًا}} «و کافران گفتند: این (قرآن) جز دروغی نیست که (پیامبر) خود بر ساخته است و گروهی دیگر او را در آن یاری رسانده‌اند پس به راستی ستم و دروغی (بزرگ) را (پیش) آوردند» سوره فرقان، آیه ۴.</ref> و توسل به شیوه‌های غیرمعقول برای طرد [[همسر]] به جای [[طلاق]] [[مشروع]]<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ}} «کسانی از شما که زنان خود را ظهار می‌کنند، آن زنان، مادران آنان نیستند، مادرانشان جز کسانی که آنان را زاده‌اند نمی‌باشند و اینان بی‌گمان سخنی ناپسند و نادرست می‌گویند و باری، خداوند به یقین در گذرنده‌ای آمرزنده است» سوره مجادله، آیه ۲.</ref>، معرفی شده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:22:04Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	#عدم [[شهادت]] [[زور]] [یا عدم حضور در مجالس [[لهو و لعب]]] از جمله ویژگی‌های [[مؤمنان راستین]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند و چون بر یاوه بگذرند بزرگوارانه می‌گذرند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref>.		#عدم [[شهادت]] [[زور]] [یا عدم حضور در مجالس [[لهو و لعب]]] از جمله ویژگی‌های [[مؤمنان راستین]]: {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند و چون بر یاوه بگذرند بزرگوارانه می‌گذرند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref>.
	#در برخی آیات [[زورگویی]] از [[ساحت]] [[پیامبران]] طرد شده<ref>{{متن قرآن\|وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا}} «و با پدر و مادرش نکوکار بود و گردنکشی سرکش نبود» سوره مریم، آیه ۱۴.</ref> و مصداق‌هایی از قول زور همچون [[انکار]] [[حقانیت]] [[وحی]]<ref>{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا إِفْكٌ افْتَرَاهُ وَأَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جَاءُوا ظُلْمًا وَزُورًا}} «و کافران گفتند: این (قرآن) جز دروغی نیست که (پیامبر) خود بر ساخته است و گروهی دیگر او را در آن یاری رسانده‌اند پس به راستی ستم و دروغی (بزرگ) را (پیش) آوردند» سوره فرقان، آیه ۴.</ref> و توسل به شیوه‌های غیرمعقول برای طرد [[همسر]] به جای [[طلاق]] [[مشروع]]<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ}} «کسانی از شما که زنان خود را ظهار می‌کنند، آن زنان، مادران آنان نیستند، مادرانشان جز کسانی که آنان را زاده‌اند نمی‌باشند و اینان بی‌گمان سخنی ناپسند و نادرست می‌گویند و باری، خداوند به یقین در گذرنده‌ای آمرزنده است» سوره مجادله، آیه ۲.</ref>، معرفی شده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>		#در برخی آیات [[زورگویی]] از [[ساحت]] [[پیامبران]] طرد شده<ref>{{متن قرآن\|وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا}} «و با پدر و مادرش نکوکار بود و گردنکشی سرکش نبود» سوره مریم، آیه ۱۴.</ref> و مصداق‌هایی از قول زور همچون [[انکار]] [[حقانیت]] [[وحی]]<ref>{{متن قرآن\|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَذَا إِلَّا إِفْكٌ افْتَرَاهُ وَأَعَانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جَاءُوا ظُلْمًا وَزُورًا}} «و کافران گفتند: این (قرآن) جز دروغی نیست که (پیامبر) خود بر ساخته است و گروهی دیگر او را در آن یاری رسانده‌اند پس به راستی ستم و دروغی (بزرگ) را (پیش) آوردند» سوره فرقان، آیه ۴.</ref> و توسل به شیوه‌های غیرمعقول برای طرد [[همسر]] به جای [[طلاق]] [[مشروع]]<ref>{{متن قرآن\|الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ}} «کسانی از شما که زنان خود را ظهار می‌کنند، آن زنان، مادران آنان نیستند، مادرانشان جز کسانی که آنان را زاده‌اند نمی‌باشند و اینان بی‌گمان سخنی ناپسند و نادرست می‌گویند و باری، خداوند به یقین در گذرنده‌ای آمرزنده است» سوره مجادله، آیه ۲.</ref>، معرفی شده است.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۲:		خط ۲۰:

	[[رده:قول زور]]		[[رده:قول زور]]
	~~[[رده:مدخل]]~~
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}

Heydari: جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

2022-01-01T12:00:13Z

جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه=='

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{امامت}}		{{امامت}}

	==مقدمه==		==مقدمه==
	از نظر، لغت‌شناسی کلمه “زور” به معنای [[انحراف از حق]] است و به همین دلیل به [[دروغ]] و نیز هر سخن [[باطل]] دیگری “زور” اطلاق شده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۳۷۱.</ref>. قول زور، ظاهراً صرف قول و [[کلام]] نیست، چه در برخی از [[روایات]]، حضور در مجالس [[لغو]] به [[غنا]] نیز [[تفسیر]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۷۶، ص۲۴۰.</ref> مگر آنکه وجه [[غالب]] و مشخصه غنا نیز [[کلام]] و قول باشد که البته مورد [[اختلاف]] است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح این واژه می‌نویسد: “قول زور” به معنای [[زورگویی]]، [[دروغ]]، سخنان [[لهو]]، [[تحمیل]] [[اراده]]، [[اجبار]]، [[توسل]] به شیوه‌های غیراخلاقی، [[فریب‌کاری]]، بهره‌گیری از سیاست‌های مزورانه و... به کار رفته است. [اگر چه] در اصل به معنای سخن دروغ و [[باطل]] و خارج از حد [[اعتدال]] می‌باشد<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۹۱.</ref>.		از نظر، لغت‌شناسی کلمه “زور” به معنای [[انحراف از حق]] است و به همین دلیل به [[دروغ]] و نیز هر سخن [[باطل]] دیگری “زور” اطلاق شده است<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی\|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۴، ص۳۷۱.</ref>. قول زور، ظاهراً صرف قول و [[کلام]] نیست، چه در برخی از [[روایات]]، حضور در مجالس [[لغو]] به [[غنا]] نیز [[تفسیر]] شده است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۷۶، ص۲۴۰.</ref> مگر آنکه وجه [[غالب]] و مشخصه غنا نیز [[کلام]] و قول باشد که البته مورد [[اختلاف]] است. [[تفسیر نمونه]] نیز در توضیح این واژه می‌نویسد: “قول زور” به معنای [[زورگویی]]، [[دروغ]]، سخنان [[لهو]]، [[تحمیل]] [[اراده]]، [[اجبار]]، [[توسل]] به شیوه‌های غیراخلاقی، [[فریب‌کاری]]، بهره‌گیری از سیاست‌های مزورانه و... به کار رفته است. [اگر چه] در اصل به معنای سخن دروغ و [[باطل]] و خارج از حد [[اعتدال]] می‌باشد<ref>[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۹۱.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T23:24:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۲:۵۴
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

2021-12-16T19:37:06Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] ==پانویس== {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۷
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:07:38Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۳۷
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1100695.jpg\|22px]] [[سید حسین شرف‌الدین\|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)\|'''ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم''']]

Admin: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

2021-11-25T16:18:18Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۴۸
خط ۱:		خط ۱:

	{{امامت}}		{{امامت}}

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

2021-05-02T03:13:54Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۴۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	==پانویس==		==پانویس==
	{{~~پانویس2~~}}		{{پانویس}}

	[[رده:قول زور]]		[[رده:قول زور]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]
	{{ارزش‌های اجتماعی}}		{{ارزش‌های اجتماعی}}