قوم یهود در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۲

2025-11-29T09:32:02Z

Jaafari: /* منابع */

2025-02-01T07:54:51Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۶۰:		خط ۶۰:
	[[خدا]] به صراحت در قرآن بیان می‌‌کند که [[کیفر]] [[خونریزی]] و [[فساد]] و افساد و آواره‌سازی دیگران چیزی جز ذلت و [[خواری]] در دنیا نیست.<ref>بقره، آیات ۸۳ و ۸۵ و ۶۰ و ۶۱</ref> این گونه است که خدا [[وعده]] داده که [[یهودیان]] در [[آخر زمان]] دوباره به [[قدرت]] و [[ثروت]] می‌‌رسند ولی چنان عملی نادرست انجام می‌‌دهند که دوباره گرفتار ذلت و خواری در دنیا و [[عذاب اخروی]] خواهند شد.<ref>اسراء، آیات ۴ تا ۷</ref>		[[خدا]] به صراحت در قرآن بیان می‌‌کند که [[کیفر]] [[خونریزی]] و [[فساد]] و افساد و آواره‌سازی دیگران چیزی جز ذلت و [[خواری]] در دنیا نیست.<ref>بقره، آیات ۸۳ و ۸۵ و ۶۰ و ۶۱</ref> این گونه است که خدا [[وعده]] داده که [[یهودیان]] در [[آخر زمان]] دوباره به [[قدرت]] و [[ثروت]] می‌‌رسند ولی چنان عملی نادرست انجام می‌‌دهند که دوباره گرفتار ذلت و خواری در دنیا و [[عذاب اخروی]] خواهند شد.<ref>اسراء، آیات ۴ تا ۷</ref>
	پس [[قوم یهود]] نمونه ای بارز از [[سنت‌های الهی]] است که نشان می‌‌دهد که چگونه می‌‌توان به عزت و [[حکومت]] وقدرت و ثروت رسید و به تعالی در دنیا و [[رستگاری]] و [[سعادت]] در آخرت دست یافت، اما به سبب انجام کارهایی بر خلاف [[دستورهای الهی]] پیامبران، و رفتارهای افسادآمیز دوباره گرفتار [[انحطاط]] و ذلت و خواری و مسکنت می‌‌شوند و [[جامعه]] و حکومت آنان نیست و نابود می‌‌شود.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود (مقاله)\|عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود]]</ref>		پس [[قوم یهود]] نمونه ای بارز از [[سنت‌های الهی]] است که نشان می‌‌دهد که چگونه می‌‌توان به عزت و [[حکومت]] وقدرت و ثروت رسید و به تعالی در دنیا و [[رستگاری]] و [[سعادت]] در آخرت دست یافت، اما به سبب انجام کارهایی بر خلاف [[دستورهای الهی]] پیامبران، و رفتارهای افسادآمیز دوباره گرفتار [[انحطاط]] و ذلت و خواری و مسکنت می‌‌شوند و [[جامعه]] و حکومت آنان نیست و نابود می‌‌شود.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود (مقاله)\|عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود]]</ref>

			==[[عقاید]] [[یهود]] بر اساس گزارش [[قرآن]]==
			بر اساس گزارش‌های [[قرآنی]]، [[یهودیان]] عقاید و افکاری دارند که بسیاری از آنان مورد نقد مستقیم و غیر مستقیم قرآن قرار گرفته است. برخی از این عقاید و [[افکار]] [[باطل]] می‌‌توان به عقایدی چون: عدم [[کیفر]] یا کیفر محدود در [[قیامت]] و ورود آنان به [[بهشت]] با وجود انجام [[گناه]]<ref>نساء، آیات ۱۲۳ و ۱۲۴؛ بقره، آیات ۷۹ و ۸۰ و ۱۱۱؛ آل عمران، آیات ۲۳ و ۲۴</ref>، آرزوی [[گمراهی]] [[مسلمانان]] و بازگشت آنان به [[کفر]] و [[شرک]]<ref>آل عمران، آیه ۶۹؛ بقره، آیه ۱۰۹</ref>، [[مقاومت]] در برابر عقاید [[حق]] پس از [[علم]] و [[اتمام حجت الهی]] با [[بینات]] ظاهر<ref>آل عمران، آیات ۱۰۵ و ۱۰۹</ref>، [[اتهام]] زنی به عدم [[حقانیت]] [[مسیحیت]]<ref>بقره، آیه ۱۱۳</ref>، [[تفرقه افکنی]] در [[دین]] پس از علم به حقانیت آن<ref>شوری، آیات ۱۳ و ۱۴؛ آل عمران، آیات ۱۹ و ۱۰۵</ref>، عدم [[امانت داری]] نسبت به غیر یهودیان<ref>آل عمران، آیه ۷۵</ref>، انتساب گفتارهای خود به [[خدا]]<ref>آل عمران، آیه ۷۸</ref> و [[الهی]] بودن دست نوشته‌های خویش<ref>بقره، آیه ۷۹</ref>، ادعای [[یهودی]] بودن [[حضرت ابراهیم]]<ref>بقره، آیه ۱۲۰؛ آل عمران، آیات ۶۵ و ۶۶</ref>، ادعای اختصاص یافتن بهشت به آنان<ref>بقره، آیه ۱۱۱</ref>، ادعای داشتن جایگاه [[دینی]] و [[اعتقادات]] درست مذهبی<ref>مائده، آیه ۶۸</ref>، ادعای پراستگی خود از [[انحرافات]]<ref>نساء، آیات ۴۷ و ۴۹</ref>، تناقض میان عمل و ادعا<ref>نساء، آیه ۵۱</ref>، [[سلب حقوق]] و [[ارزش]] از غیر یهودی<ref>آل عمران، آیه ۷۵</ref>، [[برتری]] [[مشرکان]] بر [[مؤمنان]] به قرآن<ref>نساء، آیه ۵۱</ref>، [[تزکیه]] خویش و [[برتر]] دانستن بر دیگران<ref>نساء، آیات ۴۷ و ۴۹</ref>، [[اعراض]] از [[احکام قضایی]] [[تورات]] برای [[رهایی]] از [[مجازات]]<ref>آل عمران، آیه ۲۳</ref>، [[افتراء]] به [[دین خدا]]<ref>بقره، آیه ۷۹؛ آل عمران، آیه ۷۵</ref>، [[التقاط]] گری و آمیختن [[حق و باطل]]<ref>آل عمران، آیه ۷۱</ref>، [[باور]] و [[اعتقاد]] به [[ربوبیت]] [[فرشتگان]] و [[پیامبران]]<ref>آل عمران، آیه ۸۰</ref>، شرک ورزی برخلاف آموزه‌های تورات<ref>نساء، آیه ۵۱</ref>، [[ایمان]] به [[جبت و طاغوت]]<ref>نساء، آیه ۵۱</ref>، [[بهانه جویی]] در ایمان آوری و درخواست‌های نابه جا مانند دست نوشته ای از [[خدا]] یا [[رؤیت خدا]]<ref>نساء، آیه ۱۵۳</ref>، [[گرایش]] به [[حس‌گرایی]] و [[تفکر]] مادی<ref>نساء، آیه ۱۵۳</ref>، نسبت [[حکم]] تجویز [[خیانت]] در [[امانت]] به خدا<ref>آل عمران، آیه ۷۵</ref>، [[دنیاطلبی]] و [[تجاوز به حقوق دیگران]]<ref>مائده، آیات ۶۲ و ۶۳</ref>، [[عجب]] و [[خودپسندی]]<ref>آل عمران، آیات ۱۸۷ و ۱۸۸</ref>، [[غلو]] و گزافه گویی در [[دین]] <ref>نساء، آیه ۱۷۱؛ مائده، آیه ۷۷</ref>، غلو نسبت به [[عالمان یهودی]]<ref>توبه، آیات ۲۹ و ۳۱</ref>، [[عقیده]] [[غلو آمیز]] نسبت به [[ربوبیت غیر خدا]]<ref>آل عمران، آیه ۶۴</ref> و مانند آنها برخی از [[عقاید]] و [[افکار]] [[باطل]] [[یهودیان]] است که تاثیری مستقیمی در [[سبک زندگی]] آنان دارد. بنابراین، اگر بخواهیم کنش‌ها و واکنش‌های [[یهود]] در برابر را بشناسیم می‌‌بایست این افکار و عقاید مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا سبک زندگی از [[فلسفه زندگی]] و عقاید و [[باورها]] و بینش‌ها سرچشمه می‌‌گیرد.

			==کنش‌ها و واکنش‌های یهود در برابر [[قرآن]]==
			از نظر [[آموزه‌های وحیانی قرآن]]، عقاید و افکار یهودیان موجب شد تا کنش‌ها و واکنش‌های منفی نسبت به قرآن و [[شریعت]] [[خاتم النبیین]]{{صل}} داشته باشند. از نظر قرآن، برخی از این موارد عبارتند از: تلاش برخی از یهودیان در ایجاد [[تزلزل]] در عقاید و باورهای [[مسلمانان]]<ref>آل عمران، آیه ۷۲؛ شوری، آیه ۱۶</ref>، [[اخلال گری]] در مسیر [[پیشرفت]] [[اسلام]]<ref>آل عمران، آیه ۹۹؛ نساء، آیات ۵۱ و ۵۵</ref>، تلاش عالمان یهودی در اخلال گری و بازداری [[مؤمنان]] از [[راه خدا]]<ref>توبه، آیه ۳۳</ref>، [[آزار]] رسانی به مسلمانان در حال و [[آینده]]<ref>آل عمران، آیات ۱۱۰ و ۱۱۱ و ۱۸۶</ref>، [[تمسخر]] اسلام و [[مسلمین]]<ref>مائده، آیه ۵۷</ref>، [[استهزاء]] و تمسخر [[اذان]] و [[نماز]] و بازیچه گرفتن آن<ref>مائده، آیات ۵۷ و ۵۸</ref>، تمسخر [[شعائر الهی]]، تلاش برای [[گمراه کردن]] [[مردم]] از دین و شریعت به سبب [[هواپرستی]] [[عالمان]]<ref>مائده، آیه ۷۷</ref>، [[کتمان]] [[حقایق]] برای گمراهی‌سازی مردم و مسلمانان<ref>آل عمران، آیات ۶۹ تا ۷۱</ref>، [[بازی]] با مسلمانان با اسلام آوری [[دروغین]] و [[تظاهر]] بدان و [[کفر]] پس از آن برای تردید افکنی و [[گمراه‌سازی]] [[مسلمانان]]<ref>آل عمران، آیه ۷۲</ref>، انتساب [[دروغین]] نوشته‌های دروغین به [[خدا]] برای گمراه‌سازی مسلمانان<ref>بقره، آیه ۷۹؛ آل عمران، آیه ۷۸</ref>، رفتارهای بد و [[زشت]]<ref>مائده، آیات ۶۵ و ۶۶</ref>، [[حسادت]] نسبت به مسلمانان و [[مؤمنان]]<ref>بقره، آیه ۱۰۹</ref>، [[کفر]] و [[طغیان]] گری نسبت به [[قرآن]]<ref>مائده، آیه ۶۸؛ آل عمران، آیه ۱۱۰</ref>، [[فسق]] و [[انحراف]] از [[آیین الهی]]<ref>آل عمران، آیه ۱۱۰</ref>، [[قتل]] [[پیامبران]] و [[عدالت خواهان]]<ref>آل عمران، آیات ۲۰ تا ۲۲</ref>، [[دین فروشی]] و [[عهد شکنی]]<ref>آل عمران، آیات ۷۵ و ۷۷</ref>، [[منحرف]] نشان دادن [[اسلام]]<ref>آل عمران، آیه ۹۹</ref>، پذیرش [[توطئه]] آمیز اسلام و [[فریبکاری]] در اسلام آوری برای گمراه‌سازی و تردید افکنی<ref>مائده، آیات ۵۹ و ۶۱</ref>، عصیانگری و [[تجاوز]]<ref>آل عمران، آیات ۱۱۰ و ۱۱۲</ref>، درخواست معجزه‌های بی‌مورد<ref>نساء، آیه ۱۵۳</ref>، [[مخالفت]] با [[قبله]] جدید [[مسلمان]] و نمازگزاری به سوی [[کعبه]] به جای [[مسجد الاقصی]]<ref>بقره، آیات ۱۴۴ و ۱۴۵</ref>، [[غفلت]] از مسائل اساسی و پرداختن به [[مشاجره]]<ref>بقره، آیه ۱۷۷</ref>، [[دوستی با کافران]] به جای مسلمانان و مؤمنان<ref>مائده، آیات ۷۷ و ۸۰</ref>، برقراری [[رابطه ولایی]] با [[کافران]] به سبب فسق ورزی<ref>مائده، آیات ۷۷ و ۸۰ و ۸۱</ref>، [[همکاری]] با کافران و [[مشرکان]] علیه مسلمانان<ref>احزاب، آیات ۲۵ و ۲۶</ref>، [[تمرد]] نسبت به [[حاکمیت]] [[قوانین]] [[تورات]] و دیگر [[کتب آسمانی]]<ref>آل عمران، آیه ۲۳</ref>، [[اظهار ایمان]] منافقانه نسبت به کتب آسمانی<ref>آل عمران، آیه ۱۱۹</ref>، [[دانش]] اندک نسبت به تورات و قوانین آن<ref>آل عمران، آیه ۲۳؛ نساء، آیه ۴۴</ref>، [[بی‌اعتنایی]] به [[معارف]] تورات و کتب آسمانی<ref>مائده، آیه ۶۸</ref>، تردید افکنی در [[آموزه‌های وحیانی]]<ref>شوری، آیه ۱۴</ref>، بی‌اعتنایی نسبت به بشارت‌های تورات و کتب آسمانی<ref>بقره، آیه ۱۰۱</ref>، عدم [[اقامه دین]] و آموزه‌ها و قوانین تورات<ref>مائده، آیه ۶۸</ref>، [[کتمان]] [[نبوت]] [[پیامبر]]{{صل}} و نشانه‌های موجود در تورات<ref>بقره، آیات ۱۴۶ و ۱۵۹</ref>، کتمان نبوت پیامبر{{صل}} با [[علم]] بدان، بلکه [[انتظار]] برای [[بعثت]] و [[جدال]] [[باطل]] آنان در باره آن<ref>آل عمران، آیات ۱۹ و ۲۰؛ بقره، آیه ۸۹</ref>، [[بهانه جویی]] و [[لجاجت]] با [[پیامبر]]{{صل}} و [[دشمنی]] با آن حضرت<ref>نساء، آیه ۱۵۳؛ حشر، آیات ۲ و ۴</ref>، [[خصومت]] و دشمنی با [[مسلمانان]]<ref>بقره، آیه ۱۳۷؛ آل عمران، آیه ۱۰۰</ref>، [[هشدار]] [[عالمان یهودی]] به [[یهودیان]] مبنی بر [[بی‌اعتمادی]] نسبت به مسلمانان<ref>آل عمران، آیات ۷۲ و ۷۳</ref>، [[ترس]] شدید از مسلمانان<ref>حشر، آیات ۱۱ و ۱۳</ref>، [[احتجاج]] نا به جا<ref>بقره، آیه ۱۳۹</ref>، [[شکست]] و [[فرار]] و [[بدفرجامی]] [[یهود]] در [[جنگ]] با [[مؤمنان]]<ref>آل عمران، آیات ۱۱۰ و ۱۱۱</ref>، [[اذیت و آزار]] بسیار زیاد یهود نسبت به مسلمانان<ref>آل عمران، آیه ۱۸۶</ref>، [[خشم]] و [[عصبانیت]] و [[کینه]] شدید و [[بدخواهی]] پس از شکست<ref>آل عمران، آیات ۱۱۹ و ۱۲۰</ref>، [[بغض]] و دشمنی نسبت به مسلمانان<ref>مائده، آیه ۵۹</ref>، هم سویی یهودیان با [[مشرکان]] در [[مخالفت]] با پیام‌های روشن [[الهی]]<ref>بینه، آیه ۱</ref>، هم سویی یهودیان با مشرکان در [[آزاررسانی]] به مؤمنان<ref>آل عمران، آیه ۱۸۶</ref>، هم سویی یهود با مشرکان در [[ناخشنودی]] از برخورداری مؤمنان از [[خیرات]]<ref>بقره، آیه ۱۰۵</ref>، اعلام [[همکاری]] ظاهری میان یهودیان و [[منافقان]]<ref>حشر، آیه ۱۱</ref>، [[اتحاد]] ظاهری میان یهود و مشرکان در عین [[اختلاف]] شدید و [[عدم همکاری]] در هنگامه [[بحران]] ها<ref>حشر، آیه ۱۴</ref>، [[بخل ورزی]] و تنگ نظری یهود در صورت رسیدن به [[قدرت]] و [[ثروت]]<ref>نساء، آیات ۵۱ و ۵۳</ref>، بخل ورزی نسبت به رسیدن کم‌ترین خوبی به مسلمانان<ref>بقره، آیه ۱۰۵</ref>، [[بدعت‌گذاری]] در انتساب جواز [[تصرف]] در [[اموال مسلمانان]] و نسبت به آن [[خدا]]<ref>آل عمران، آیه ۷۵</ref>، [[افتراء]] و بدعت‌گذاری در [[دین]]<ref>آل عمران، آیات ۲۳ و ۲۴ و ۷۸ و ۷۹</ref>، [[تحریف تورات]] برای دست یابی به ثروت و متاع [[دنیوی]]<ref>بقره، آیه ۷۹</ref>، [[تلاوت]] دست نوشته‌های جعلی به نام [[آیات الهی]] برای [[فریب]] [[مردم]]<ref>آل عمران، آیه ۷۸</ref>، [[تملق]] و درخواست [[ستایش]] دیگران از کارهای نکرده<ref>آل عمران، آیات ۱۸۷ و ۱۸۸</ref>، [[حرام]] [[خواری]] و [[رشوه]] گیری<ref>مائده، آیات ۵۹ و ۶۲ و ۶۳</ref>، دست یابی به [[اموال]] حرام با [[تحریف‌گری]]<ref>بقره، آیه ۷۹</ref>، [[خیانت]] در [[امانت]]<ref>آل عمران، آیه ۷۵</ref>، [[نژادپرستی]] و [[خودبرتربینی]]، [[ذلت]] و [[خواری]] و [[مسکنت]] به دنبال [[دشمنی]] و [[فسق]] ورزی<ref>آل عمران، آیات ۱۱۰ و ۱۱۲</ref> و مانند آنها از مهم‌ترین کنش‌ها و واکنش‌های [[یهودیان]] در باره [[حقایق]] [[اسلام]] و [[شرایع الهی]] و [[قوانین]] و حدود [[کتب آسمانی]] از [[تورات]] و [[قرآن]] است.

			بنابراین، وقتی از شدت دشمنی و [[عداوت]] یهودیان از [[مسلمانان]] سخن به میان می‌‌آید، مبتنی بر [[عقاید]] و افکاری است که بدان [[ایمان]] و [[باور]] دارند و در [[سبک زندگی]] آنان و تعامل با غیر [[یهود]] خود را نشان می‌‌دهد.

			البته باید توجه داشت که هر چند که [[اکثریت]] یهود چنین هستند، اما هماره اقلیتی [[مؤمن]] هستند که نه تنها این [[افکار]] [[باطل]] را قبول ندارند، بلکه به [[حقیقت]] تورات و کتب آسمانی ایمان داشته و تلاش می‌‌کنند تا سبک زندگی را در پیش گیرند که بر اساس [[آموزه‌های وحیانی]] باشد؛ این گونه است که حتی برخی از آنان به قرآن ایمان می‌‌آورند.<ref>آل عمران، آیات ۱۱۰ تا ۱۱۵ و ۱۹۹؛ اسراء، آیه ۱۰۷؛ بقره، آیات ۱۰۱ و ۱۰۳ و ۱۳۶ و ۱۳۷</ref>.<ref>[[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[کنش‌ها و واکنش‌های یهود در برابر اسلام (مقاله)\|کنش‌ها و واکنش‌های یهود در برابر اسلام]]</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۶۷:		خط ۷۷:
	# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[یهود از منظر قرآن (مقاله)\|'''یهود از منظر قرآن''']]		# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[یهود از منظر قرآن (مقاله)\|'''یهود از منظر قرآن''']]
	# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود (مقاله)\|'''عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود''']]		# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود (مقاله)\|'''عوامل و آثار ذلت و انحطاط یهود''']]
			# [[پرونده:11790.jpg\|22px]] [[خلیل منصوری\|منصوری، خلیل]]، [[کنش‌ها و واکنش‌های یهود در برابر اسلام (مقاله)\|'''کنش‌ها و واکنش‌های یهود در برابر اسلام''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* منابع */

2025-01-29T09:56:40Z

منابع

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2025-01-29T06:50:03Z

منابع

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۱

2024-07-07T05:41:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قوم یهود در قرآن]] - [[قوم یهود در کلام اسلامی]] - [[قوم یهود در معارف و سیره نبوی]] - [[قوم یهود در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = قوم یهود \| عنوان مدخل = قوم یهود \| مداخل مرتبط = [[قوم یهود در قرآن]] - [[قوم یهود در کلام اسلامی]] - [[قوم یهود در معارف و سیره نبوی]] - [[قوم یهود در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== [[قرآن]] و [[قوم یهود]] ==		== [[قرآن]] و [[قوم یهود]] ==

Bahmani در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۲۶

2024-06-30T08:26:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قوم یهود در قرآن]] - [[قوم یهود در کلام اسلامی]] - [[قوم یهود در معارف و سیره نبوی]] - [[قوم یهود در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قوم یهود در قرآن]] - [[قوم یهود در ~~حدیث~~]] - [[قوم یهود در معارف و سیره نبوی]] - [[قوم یهود در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}

	== [[قرآن]] و [[قوم یهود]] ==		== [[قرآن]] و [[قوم یهود]] ==
خط ۱۹:		خط ۱۸:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:یهودیت]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:42:37Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:22:19Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۷:		خط ۷:
	در [[آیات قرآن]] از [[نعمت‌های خداوند]] به [[یهود]] یاد شده است و آنها عبارت‌اند از: [[نجات]] یافتن از دست [[ستم]] [[فرعون]] {{متن قرآن\|وَإِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>؛ جوشش [[دوازده]] چشمه [[آب]] {{متن قرآن\|وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی برای مردم خود در پی آب بود و گفتیم: با چوبدست خود به سنگ فرو کوب آنگاه دوازده چشمه از آن فرا جوشید» سوره بقره، آیه ۶۰.</ref>؛ [[مبعوث]] گشتن [[دوازده نقیب]] {{متن قرآن\|وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}<ref>«بنى اسرائيل را به دوازده سبط تقسيم كرديم. و چون قوم موسى از او آب خواستند به او وحى كرديم كه عصايت را بر سنگ بزن. از آن سنگ دوازده چشمه روان شد. و هر گروه آبشخور خويش را بشناخت. و ابر را سايبانشان ساختيم و برايشان من و سلوى نازل كرديم. بخوريد از اين چيزهاى پاكيزه كه بر شما روزى داده‏ايم. و آنان به ما ستم نكردند بلكه به خودشان ستم مى‏ كردند» سوره اعراف، آیه ۱۶۰.</ref>؛ پذیرفته شدن توبۀ آنان {{متن قرآن\|يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُبِينًا}}<ref>«اهل كتاب از تو مى‏خواهند كه برايشان كتابى از آسمان نازل كنى. اينان بزرگتر از اين را از موسى طلب كردند و گفتند: خدا را به آشكار به ما بنماى. به سبب اين سخن كفرآميزشان صاعقه آنان را فرو گرفت. و پس از آنكه معجزه‏هايى برايشان آمده بود گوساله‏اى را به خدايى گرفتند و ما آنان را بخشيديم و موسى را حجتى آشكار ارزانى داشتيم» سوره نساء، آیه ۱۵۳.</ref>.		در [[آیات قرآن]] از [[نعمت‌های خداوند]] به [[یهود]] یاد شده است و آنها عبارت‌اند از: [[نجات]] یافتن از دست [[ستم]] [[فرعون]] {{متن قرآن\|وَإِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>؛ جوشش [[دوازده]] چشمه [[آب]] {{متن قرآن\|وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی برای مردم خود در پی آب بود و گفتیم: با چوبدست خود به سنگ فرو کوب آنگاه دوازده چشمه از آن فرا جوشید» سوره بقره، آیه ۶۰.</ref>؛ [[مبعوث]] گشتن [[دوازده نقیب]] {{متن قرآن\|وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}<ref>«بنى اسرائيل را به دوازده سبط تقسيم كرديم. و چون قوم موسى از او آب خواستند به او وحى كرديم كه عصايت را بر سنگ بزن. از آن سنگ دوازده چشمه روان شد. و هر گروه آبشخور خويش را بشناخت. و ابر را سايبانشان ساختيم و برايشان من و سلوى نازل كرديم. بخوريد از اين چيزهاى پاكيزه كه بر شما روزى داده‏ايم. و آنان به ما ستم نكردند بلكه به خودشان ستم مى‏ كردند» سوره اعراف، آیه ۱۶۰.</ref>؛ پذیرفته شدن توبۀ آنان {{متن قرآن\|يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُبِينًا}}<ref>«اهل كتاب از تو مى‏خواهند كه برايشان كتابى از آسمان نازل كنى. اينان بزرگتر از اين را از موسى طلب كردند و گفتند: خدا را به آشكار به ما بنماى. به سبب اين سخن كفرآميزشان صاعقه آنان را فرو گرفت. و پس از آنكه معجزه‏هايى برايشان آمده بود گوساله‏اى را به خدايى گرفتند و ما آنان را بخشيديم و موسى را حجتى آشكار ارزانى داشتيم» سوره نساء، آیه ۱۵۳.</ref>.

	صفت‌های [[زشت]] [[بنی‌اسرائیل]] که در [[قرآن]] [[نکوهش]] شده عبارت‌اند از: [[پیمان‌شکنی]]{{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ}}<ref>«آنگاه برای پیمان‌شکنی آنان» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[کافر]] شدن به [[آیات الهی]] {{متن قرآن\|وَكُفْرِهِمْ بِآيَاتِ اللَّهِ}}<ref>«و کفر ورزیدنشان به آیات خداوند» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[قتل]] [[پیامبران]] {{متن قرآن\|وَقَتْلَهُمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ}}<ref>«و اینکه پیامبران را ناروا می‌کشتند» سوره آل عمران، آیه ۱۸۱.</ref>؛ رباخواری {{متن قرآن\|وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ}}<ref>«و (نیز) برای رباخواری آنان با آنکه از آن نهی شده بودند» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ خوردن [[اموال]] [[مردم]] به [[باطل]]{{متن قرآن\|وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ}}<ref>«و ناروا خوردن دارایی‌های مردم» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ [[حرص]] به [[زندگی]] {{متن قرآن\|وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[شرک]] ورزی{{متن قرآن\|وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[قتل]] دیگران {{متن قرآن\|مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>؛ فساد کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref> و [[اسراف]] کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ}}<ref>~~« باز~~ هم بسيارى از آنها هم چنان بر روى زمين از حد خويش تجاوز مى ‏كردند» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>.		صفت‌های [[زشت]] [[بنی‌اسرائیل]] که در [[قرآن]] [[نکوهش]] شده عبارت‌اند از: [[پیمان‌شکنی]]{{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ}}<ref>«آنگاه برای پیمان‌شکنی آنان» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[کافر]] شدن به [[آیات الهی]] {{متن قرآن\|وَكُفْرِهِمْ بِآيَاتِ اللَّهِ}}<ref>«و کفر ورزیدنشان به آیات خداوند» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[قتل]] [[پیامبران]] {{متن قرآن\|وَقَتْلَهُمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ}}<ref>«و اینکه پیامبران را ناروا می‌کشتند» سوره آل عمران، آیه ۱۸۱.</ref>؛ رباخواری {{متن قرآن\|وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ}}<ref>«و (نیز) برای رباخواری آنان با آنکه از آن نهی شده بودند» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ خوردن [[اموال]] [[مردم]] به [[باطل]]{{متن قرآن\|وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ}}<ref>«و ناروا خوردن دارایی‌های مردم» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ [[حرص]] به [[زندگی]] {{متن قرآن\|وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[شرک]] ورزی{{متن قرآن\|وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[قتل]] دیگران {{متن قرآن\|مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>؛ فساد کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref> و [[اسراف]] کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ}}<ref>«باز هم بسيارى از آنها هم چنان بر روى زمين از حد خويش تجاوز مى ‏كردند» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>.

	[[یهودیان]] به ناروا مدعی بودند [[هدایت]] تنها از آن آنان است {{متن قرآن\|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید ؛ بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم و او از مشرکان نبود» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> و در [[دوزخ]] نمی‌مانند {{متن قرآن\|الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«كسانى گفتند: ما را با خدا عهدى است كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم، مگر براى ما قربانيى بياورد كه آتش آن را بخورد. بگو: پيش از من پيامبرانى با معجزه‏ها و آنچه اكنون مى‏خواهيد آمده‏اند، اگر راست مى ‏گوييد، چرا آنها را كشتيد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۳.</ref>، دست [[خدا]] بسته است{{متن قرآن\|وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«يهود گفتند كه دست خدا بسته است. دستهاى خودشان بسته باد. و بدين سخن كه گفتند ملعون گشتند. دستهاى خدا گشاده است. به هر سان كه بخواهد روزى مى‏‌دهد. و آنچه بر تو از جانب پروردگارت نازل شده است، به طغيان و كفر بيشترشان خواهد افزود. ما تا روز قيامت ميانشان دشمنى و كينه افكنده‏ايم. هر گاه كه آتش جنگ را افروختند خدا خاموشش ساخت. و آنان در روى زمين به فساد مى‏كوشند، و خدا مفسدان را دوست ندارد» سوره مائده، آیه ۶۴.</ref> و تنها کتاب خویش را می‌پذیرند و به همان عمل می‌کنند؛ [[یهودیان]] به بخشی از [[تورات]] که آن را به سود خود می‌پندارند [[ایمان]] دارند و بخش دیگر را رها می‌‌کنند و کتاب خدای را [[تحریف]] کرده‌اند {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ}}<ref>«و به ياد آريد آن زمان را كه به شما گفتيم: به اين قريه درآييد و از نعمتهاى آن هر چه و هر جا كه خواسته باشيد به فراوانى بخوريد. ولى سجده‏كنان از دروازه داخل شويد و بگوييد: بار گناه از ما فرو نه. تا خطاهاى شما را بيامرزيم و به پاداش نيكوكاران بيفزاييم. امّا ستمكاران آن سخن را ديگر كردند و بر آنان به جزاى عصيانى كه كرده بودند عذابى آسمانى فرود آورديم»؛ سورۀ بقره، آیات ۵۸ ـ ۵۹.</ref>؛ [[تورات]] را پنهان ساخته و [[تورات]] دیگری نوشته‌اند {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ}}<ref>«بنابراین، وای بر کسانی که (یک) نوشته را با دست‌های خود می‌نویسند آنگاه می‌گویند که این از سوی خداوند است تا با آن بهایی کم به دست آورند؛ و وای بر آنان از آنچه دست‌هایشان نگاشت و وای بر آنان از آنچه به دست می‌آورند» سوره بقره، آیه ۷۹.</ref> و در آن به [[اختلاف]] افتاده‌اند {{متن قرآن\|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ}}<ref>«و ما به موسی کتاب دادیم آنگاه در آن اختلاف درافتاد و اگر سخنی از پروردگارت پیشی نگرفته بود میان آنان داوری می‌شد و به راستی آنان از آن در تردیدی گمان‌انگیزند» سوره هود، آیه ۱۱۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۲۶۳.</ref>		[[یهودیان]] به ناروا مدعی بودند [[هدایت]] تنها از آن آنان است {{متن قرآن\|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید ؛ بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم و او از مشرکان نبود» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> و در [[دوزخ]] نمی‌مانند {{متن قرآن\|الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«كسانى گفتند: ما را با خدا عهدى است كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم، مگر براى ما قربانيى بياورد كه آتش آن را بخورد. بگو: پيش از من پيامبرانى با معجزه‏ها و آنچه اكنون مى‏خواهيد آمده‏اند، اگر راست مى ‏گوييد، چرا آنها را كشتيد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۳.</ref>، دست [[خدا]] بسته است{{متن قرآن\|وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«يهود گفتند كه دست خدا بسته است. دستهاى خودشان بسته باد. و بدين سخن كه گفتند ملعون گشتند. دستهاى خدا گشاده است. به هر سان كه بخواهد روزى مى‏‌دهد. و آنچه بر تو از جانب پروردگارت نازل شده است، به طغيان و كفر بيشترشان خواهد افزود. ما تا روز قيامت ميانشان دشمنى و كينه افكنده‏ايم. هر گاه كه آتش جنگ را افروختند خدا خاموشش ساخت. و آنان در روى زمين به فساد مى‏كوشند، و خدا مفسدان را دوست ندارد» سوره مائده، آیه ۶۴.</ref> و تنها کتاب خویش را می‌پذیرند و به همان عمل می‌کنند؛ [[یهودیان]] به بخشی از [[تورات]] که آن را به سود خود می‌پندارند [[ایمان]] دارند و بخش دیگر را رها می‌‌کنند و کتاب خدای را [[تحریف]] کرده‌اند {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ}}<ref>«و به ياد آريد آن زمان را كه به شما گفتيم: به اين قريه درآييد و از نعمتهاى آن هر چه و هر جا كه خواسته باشيد به فراوانى بخوريد. ولى سجده‏كنان از دروازه داخل شويد و بگوييد: بار گناه از ما فرو نه. تا خطاهاى شما را بيامرزيم و به پاداش نيكوكاران بيفزاييم. امّا ستمكاران آن سخن را ديگر كردند و بر آنان به جزاى عصيانى كه كرده بودند عذابى آسمانى فرود آورديم»؛ سورۀ بقره، آیات ۵۸ ـ ۵۹.</ref>؛ [[تورات]] را پنهان ساخته و [[تورات]] دیگری نوشته‌اند {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ}}<ref>«بنابراین، وای بر کسانی که (یک) نوشته را با دست‌های خود می‌نویسند آنگاه می‌گویند که این از سوی خداوند است تا با آن بهایی کم به دست آورند؛ و وای بر آنان از آنچه دست‌هایشان نگاشت و وای بر آنان از آنچه به دست می‌آورند» سوره بقره، آیه ۷۹.</ref> و در آن به [[اختلاف]] افتاده‌اند {{متن قرآن\|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ}}<ref>«و ما به موسی کتاب دادیم آنگاه در آن اختلاف درافتاد و اگر سخنی از پروردگارت پیشی نگرفته بود میان آنان داوری می‌شد و به راستی آنان از آن در تردیدی گمان‌انگیزند» سوره هود، آیه ۱۱۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۲۶۳.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:49:44Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[قوم یهود در قرآن]] - [[قوم یهود در حدیث]] - [[قوم یهود در معارف و سیره نبوی]] - [[قوم یهود در تاریخ اسلامی]]\| پرسش مرتبط = }}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[قوم یهود در قرآن]] - [[قوم یهود در حدیث]] - [[قوم یهود در معارف و سیره نبوی]] - [[قوم یهود در تاریخ اسلامی]]~~</div>~~

	==[[قرآن]] و [[قوم یهود]]==		==[[قرآن]] و [[قوم یهود]]==

Msadeq در ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۵۵

2021-12-20T06:55:01Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۷:		خط ۷:
	در [[آیات قرآن]] از [[نعمت‌های خداوند]] به [[یهود]] یاد شده است و آنها عبارت‌اند از: [[نجات]] یافتن از دست [[ستم]] [[فرعون]] {{متن قرآن\|وَإِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>؛ جوشش [[دوازده]] چشمه [[آب]] {{متن قرآن\|وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی برای مردم خود در پی آب بود و گفتیم: با چوبدست خود به سنگ فرو کوب آنگاه دوازده چشمه از آن فرا جوشید» سوره بقره، آیه ۶۰.</ref>؛ [[مبعوث]] گشتن [[دوازده نقیب]] {{متن قرآن\|وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}<ref>«بنى اسرائيل را به دوازده سبط تقسيم كرديم. و چون قوم موسى از او آب خواستند به او وحى كرديم كه عصايت را بر سنگ بزن. از آن سنگ دوازده چشمه روان شد. و هر گروه آبشخور خويش را بشناخت. و ابر را سايبانشان ساختيم و برايشان من و سلوى نازل كرديم. بخوريد از اين چيزهاى پاكيزه كه بر شما روزى داده‏ايم. و آنان به ما ستم نكردند بلكه به خودشان ستم مى‏ كردند» سوره اعراف، آیه ۱۶۰.</ref>؛ پذیرفته شدن توبۀ آنان {{متن قرآن\|يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُبِينًا}}<ref>«اهل كتاب از تو مى‏خواهند كه برايشان كتابى از آسمان نازل كنى. اينان بزرگتر از اين را از موسى طلب كردند و گفتند: خدا را به آشكار به ما بنماى. به سبب اين سخن كفرآميزشان صاعقه آنان را فرو گرفت. و پس از آنكه معجزه‏هايى برايشان آمده بود گوساله‏اى را به خدايى گرفتند و ما آنان را بخشيديم و موسى را حجتى آشكار ارزانى داشتيم» سوره نساء، آیه ۱۵۳.</ref>.		در [[آیات قرآن]] از [[نعمت‌های خداوند]] به [[یهود]] یاد شده است و آنها عبارت‌اند از: [[نجات]] یافتن از دست [[ستم]] [[فرعون]] {{متن قرآن\|وَإِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که شما را از فرعونیان رهانیدیم» سوره بقره، آیه ۴۹.</ref>؛ جوشش [[دوازده]] چشمه [[آب]] {{متن قرآن\|وَإِذِ اسْتَسْقَى مُوسَى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا}}<ref>«و (یاد کنید) آنگاه را که موسی برای مردم خود در پی آب بود و گفتیم: با چوبدست خود به سنگ فرو کوب آنگاه دوازده چشمه از آن فرا جوشید» سوره بقره، آیه ۶۰.</ref>؛ [[مبعوث]] گشتن [[دوازده نقیب]] {{متن قرآن\|وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَى كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ}}<ref>«بنى اسرائيل را به دوازده سبط تقسيم كرديم. و چون قوم موسى از او آب خواستند به او وحى كرديم كه عصايت را بر سنگ بزن. از آن سنگ دوازده چشمه روان شد. و هر گروه آبشخور خويش را بشناخت. و ابر را سايبانشان ساختيم و برايشان من و سلوى نازل كرديم. بخوريد از اين چيزهاى پاكيزه كه بر شما روزى داده‏ايم. و آنان به ما ستم نكردند بلكه به خودشان ستم مى‏ كردند» سوره اعراف، آیه ۱۶۰.</ref>؛ پذیرفته شدن توبۀ آنان {{متن قرآن\|يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُبِينًا}}<ref>«اهل كتاب از تو مى‏خواهند كه برايشان كتابى از آسمان نازل كنى. اينان بزرگتر از اين را از موسى طلب كردند و گفتند: خدا را به آشكار به ما بنماى. به سبب اين سخن كفرآميزشان صاعقه آنان را فرو گرفت. و پس از آنكه معجزه‏هايى برايشان آمده بود گوساله‏اى را به خدايى گرفتند و ما آنان را بخشيديم و موسى را حجتى آشكار ارزانى داشتيم» سوره نساء، آیه ۱۵۳.</ref>.

	صفت‌های [[زشت]] [[بنی‌اسرائیل]] که در [[قرآن]] [[نکوهش]] شده عبارت‌اند از: [[پیمان‌شکنی]]{{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ}}<ref>«آنگاه برای پیمان‌شکنی آنان» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[کافر]] شدن به [[آیات الهی]] {{متن قرآن\|وَكُفْرِهِمْ بِآيَاتِ اللَّهِ}}<ref>«و کفر ورزیدنشان به آیات خداوند» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[قتل]] [[پیامبران]] {{متن قرآن\|وَقَتْلَهُمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ}}<ref>«و اینکه پیامبران را ناروا می‌کشتند» سوره آل عمران، آیه ۱۸۱.</ref>؛ رباخواری {{متن قرآن\|وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ}}<ref>«و (نیز) برای رباخواری آنان با آنکه از آن نهی شده بودند» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ خوردن [[اموال]] [[مردم]] به [[باطل]]{{متن قرآن\|وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ}}<ref>«و ناروا خوردن دارایی‌های مردم» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ [[حرص]] به [[زندگی]] {{متن قرآن\|وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[شرک]] ورزی{{متن قرآن\|وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[قتل]] دیگران {{متن قرآن\|مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>؛ فساد کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref> و [[اسراف]] کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ}}<ref>~~« باز~~ هم بسيارى از آنها هم چنان بر روى زمين از حد خويش تجاوز مى ‏كردند» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>.		صفت‌های [[زشت]] [[بنی‌اسرائیل]] که در [[قرآن]] [[نکوهش]] شده عبارت‌اند از: [[پیمان‌شکنی]]{{متن قرآن\|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ}}<ref>«آنگاه برای پیمان‌شکنی آنان» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[کافر]] شدن به [[آیات الهی]] {{متن قرآن\|وَكُفْرِهِمْ بِآيَاتِ اللَّهِ}}<ref>«و کفر ورزیدنشان به آیات خداوند» سوره نساء، آیه ۱۵۵.</ref>؛ [[قتل]] [[پیامبران]] {{متن قرآن\|وَقَتْلَهُمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ}}<ref>«و اینکه پیامبران را ناروا می‌کشتند» سوره آل عمران، آیه ۱۸۱.</ref>؛ رباخواری {{متن قرآن\|وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ}}<ref>«و (نیز) برای رباخواری آنان با آنکه از آن نهی شده بودند» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ خوردن [[اموال]] [[مردم]] به [[باطل]]{{متن قرآن\|وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ}}<ref>«و ناروا خوردن دارایی‌های مردم» سوره نساء، آیه ۱۶۱.</ref>؛ [[حرص]] به [[زندگی]] {{متن قرآن\|وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[شرک]] ورزی{{متن قرآن\|وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا}}<ref>«و آنان (- قوم یهود) را به زندگی آزمندترین مردم و آزمندتر از مشرکان خواهی یافت» سوره بقره، آیه ۹۶.</ref>؛ [[قتل]] دیگران {{متن قرآن\|مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَتَبْنَا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>؛ فساد کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ}}<ref>«به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را- جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref> و [[اسراف]] کردن در [[زمین]] {{متن قرآن\|ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ}}<ref>«باز هم بسيارى از آنها هم چنان بر روى زمين از حد خويش تجاوز مى ‏كردند» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>.

	[[یهودیان]] به ناروا مدعی بودند [[هدایت]] تنها از آن آنان است {{متن قرآن\|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید ؛ بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم و او از مشرکان نبود» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> و در [[دوزخ]] نمی‌مانند {{متن قرآن\|الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«كسانى گفتند: ما را با خدا عهدى است كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم، مگر براى ما قربانيى بياورد كه آتش آن را بخورد. بگو: پيش از من پيامبرانى با معجزه‏ها و آنچه اكنون مى‏خواهيد آمده‏اند، اگر راست مى ‏گوييد، چرا آنها را كشتيد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۳.</ref>، دست [[خدا]] بسته است{{متن قرآن\|وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«يهود گفتند كه دست خدا بسته است. دستهاى خودشان بسته باد. و بدين سخن كه گفتند ملعون گشتند. دستهاى خدا گشاده است. به هر سان كه بخواهد روزى مى‏‌دهد. و آنچه بر تو از جانب پروردگارت نازل شده است، به طغيان و كفر بيشترشان خواهد افزود. ما تا روز قيامت ميانشان دشمنى و كينه افكنده‏ايم. هر گاه كه آتش جنگ را افروختند خدا خاموشش ساخت. و آنان در روى زمين به فساد مى‏كوشند، و خدا مفسدان را دوست ندارد» سوره مائده، آیه ۶۴.</ref> و تنها کتاب خویش را می‌پذیرند و به همان عمل می‌کنند؛ [[یهودیان]] به بخشی از [[تورات]] که آن را به سود خود می‌پندارند [[ایمان]] دارند و بخش دیگر را رها می‌‌کنند و کتاب خدای را [[تحریف]] کرده‌اند {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ}}<ref>«و به ياد آريد آن زمان را كه به شما گفتيم: به اين قريه درآييد و از نعمتهاى آن هر چه و هر جا كه خواسته باشيد به فراوانى بخوريد. ولى سجده‏كنان از دروازه داخل شويد و بگوييد: بار گناه از ما فرو نه. تا خطاهاى شما را بيامرزيم و به پاداش نيكوكاران بيفزاييم. امّا ستمكاران آن سخن را ديگر كردند و بر آنان به جزاى عصيانى كه كرده بودند عذابى آسمانى فرود آورديم»؛ سورۀ بقره، آیات ۵۸ ـ ۵۹.</ref>؛ [[تورات]] را پنهان ساخته و [[تورات]] دیگری نوشته‌اند {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ}}<ref>«بنابراین، وای بر کسانی که (یک) نوشته را با دست‌های خود می‌نویسند آنگاه می‌گویند که این از سوی خداوند است تا با آن بهایی کم به دست آورند؛ و وای بر آنان از آنچه دست‌هایشان نگاشت و وای بر آنان از آنچه به دست می‌آورند» سوره بقره، آیه ۷۹.</ref> و در آن به [[اختلاف]] افتاده‌اند {{متن قرآن\|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ}}<ref>«و ما به موسی کتاب دادیم آنگاه در آن اختلاف درافتاد و اگر سخنی از پروردگارت پیشی نگرفته بود میان آنان داوری می‌شد و به راستی آنان از آن در تردیدی گمان‌انگیزند» سوره هود، آیه ۱۱۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۲۶۳.</ref>		[[یهودیان]] به ناروا مدعی بودند [[هدایت]] تنها از آن آنان است {{متن قرآن\|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید ؛ بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین هستیم و او از مشرکان نبود» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref> و در [[دوزخ]] نمی‌مانند {{متن قرآن\|الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«كسانى گفتند: ما را با خدا عهدى است كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم، مگر براى ما قربانيى بياورد كه آتش آن را بخورد. بگو: پيش از من پيامبرانى با معجزه‏ها و آنچه اكنون مى‏خواهيد آمده‏اند، اگر راست مى ‏گوييد، چرا آنها را كشتيد» سوره آل عمران، آیه ۱۸۳.</ref>، دست [[خدا]] بسته است{{متن قرآن\|وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}}<ref>«يهود گفتند كه دست خدا بسته است. دستهاى خودشان بسته باد. و بدين سخن كه گفتند ملعون گشتند. دستهاى خدا گشاده است. به هر سان كه بخواهد روزى مى‏‌دهد. و آنچه بر تو از جانب پروردگارت نازل شده است، به طغيان و كفر بيشترشان خواهد افزود. ما تا روز قيامت ميانشان دشمنى و كينه افكنده‏ايم. هر گاه كه آتش جنگ را افروختند خدا خاموشش ساخت. و آنان در روى زمين به فساد مى‏كوشند، و خدا مفسدان را دوست ندارد» سوره مائده، آیه ۶۴.</ref> و تنها کتاب خویش را می‌پذیرند و به همان عمل می‌کنند؛ [[یهودیان]] به بخشی از [[تورات]] که آن را به سود خود می‌پندارند [[ایمان]] دارند و بخش دیگر را رها می‌‌کنند و کتاب خدای را [[تحریف]] کرده‌اند {{متن قرآن\|وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاء بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ}}<ref>«و به ياد آريد آن زمان را كه به شما گفتيم: به اين قريه درآييد و از نعمتهاى آن هر چه و هر جا كه خواسته باشيد به فراوانى بخوريد. ولى سجده‏كنان از دروازه داخل شويد و بگوييد: بار گناه از ما فرو نه. تا خطاهاى شما را بيامرزيم و به پاداش نيكوكاران بيفزاييم. امّا ستمكاران آن سخن را ديگر كردند و بر آنان به جزاى عصيانى كه كرده بودند عذابى آسمانى فرود آورديم»؛ سورۀ بقره، آیات ۵۸ ـ ۵۹.</ref>؛ [[تورات]] را پنهان ساخته و [[تورات]] دیگری نوشته‌اند {{متن قرآن\|فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ}}<ref>«بنابراین، وای بر کسانی که (یک) نوشته را با دست‌های خود می‌نویسند آنگاه می‌گویند که این از سوی خداوند است تا با آن بهایی کم به دست آورند؛ و وای بر آنان از آنچه دست‌هایشان نگاشت و وای بر آنان از آنچه به دست می‌آورند» سوره بقره، آیه ۷۹.</ref> و در آن به [[اختلاف]] افتاده‌اند {{متن قرآن\|وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ}}<ref>«و ما به موسی کتاب دادیم آنگاه در آن اختلاف درافتاد و اگر سخنی از پروردگارت پیشی نگرفته بود میان آنان داوری می‌شد و به راستی آنان از آن در تردیدی گمان‌انگیزند» سوره هود، آیه ۱۱۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)\|فرهنگ شیعه]]، ص ۲۶۳.</ref>