قیام امام حسین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Wasity: /* منابع */

2023-08-21T13:02:00Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۲
خط ۱۲۲:		خط ۱۲۲:
	امام به هر یک از آنان به نحوی جواب می‌دادند؛ زیرا سران [[شیعه]] که به [[امام نامه]] نوشته بودند از اوضاع [[سیاسی]] [[کوفه]] [[شناخت]] بیشتری داشتند و از نزدیک [[شاهد]] امور بودند. مسلم هم مشاهدات آنها را در [[نامه]] خود به امام از کوفه [[تأیید]] کرده بود. در حالی که [[عبدالله بن عباس]] و [[محمد حنفیه]] سال‌ها بود که از مکه و [[مدینه]] خارج نشده بودند<ref>خطر جانی در رفتن به کوفه همره امام آن قدر زیاد و جدی بود که عبدالله بن عباس و محمد حنفیه بن علی بن ابی طالب در حجاز ماندند. (محمد به سبب انتساب به مادرش خوله، حنفیه نام گرفت.)</ref>. از طرفی در مکه احتمال ترور امام می‌رفت<ref>امام حسین {{ع}} در مکه به ابن عمر فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ الْقَوْمَ لا يَتْرُكُوني وَ إِنْ أَصابُوني، وَ إِنْ لَمْ يُصيبُوني فَلا يَزالُونَ حَتّى أُبايِعَ وَ أَنَا كارِهٌ، أَوْ يَقْتُلُوني}} (موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۳۰۸). همچنین به ابن زبیر فرمود: {{متن حدیث\|و الله لان اقتل خارجا منها بشبر أحب الى من ان اقتل داخلا منها بشبر، و ايم الله لو كنت في جحر هامه من هذه الهوام لاستخرجوني}} (همان، ص۳۲۴). در راه کربلا به صفاح فرمود: {{متن حدیث\|لَوْ لَمْ أَعْجَلْ لَأُخِذْتُ}} (همان، ص۳۳۵.) و به اباهرّه فرمود: {{متن حدیث\|يَا أَبَا هِرَّةَ إِنَّ بَنِي أُمَيَّةَ أَخَذُوا مَالِي فَصَبَرْتُ وَ شَتَمُوا عِرْضِي فَصَبَرْتُ وَ طَلَبُوا دَمِي فَهَرَبْتُ...}} (همان، ص۳۴۵).</ref>.<ref>[[علی اصغر رجاء\|رجاء، علی اصغر]]، [[امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی (مقاله)\|مقاله «امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی»]] [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۸]] ص ۷۸.</ref>		امام به هر یک از آنان به نحوی جواب می‌دادند؛ زیرا سران [[شیعه]] که به [[امام نامه]] نوشته بودند از اوضاع [[سیاسی]] [[کوفه]] [[شناخت]] بیشتری داشتند و از نزدیک [[شاهد]] امور بودند. مسلم هم مشاهدات آنها را در [[نامه]] خود به امام از کوفه [[تأیید]] کرده بود. در حالی که [[عبدالله بن عباس]] و [[محمد حنفیه]] سال‌ها بود که از مکه و [[مدینه]] خارج نشده بودند<ref>خطر جانی در رفتن به کوفه همره امام آن قدر زیاد و جدی بود که عبدالله بن عباس و محمد حنفیه بن علی بن ابی طالب در حجاز ماندند. (محمد به سبب انتساب به مادرش خوله، حنفیه نام گرفت.)</ref>. از طرفی در مکه احتمال ترور امام می‌رفت<ref>امام حسین {{ع}} در مکه به ابن عمر فرمود: {{متن حدیث\|إِنَّ الْقَوْمَ لا يَتْرُكُوني وَ إِنْ أَصابُوني، وَ إِنْ لَمْ يُصيبُوني فَلا يَزالُونَ حَتّى أُبايِعَ وَ أَنَا كارِهٌ، أَوْ يَقْتُلُوني}} (موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۳۰۸). همچنین به ابن زبیر فرمود: {{متن حدیث\|و الله لان اقتل خارجا منها بشبر أحب الى من ان اقتل داخلا منها بشبر، و ايم الله لو كنت في جحر هامه من هذه الهوام لاستخرجوني}} (همان، ص۳۲۴). در راه کربلا به صفاح فرمود: {{متن حدیث\|لَوْ لَمْ أَعْجَلْ لَأُخِذْتُ}} (همان، ص۳۳۵.) و به اباهرّه فرمود: {{متن حدیث\|يَا أَبَا هِرَّةَ إِنَّ بَنِي أُمَيَّةَ أَخَذُوا مَالِي فَصَبَرْتُ وَ شَتَمُوا عِرْضِي فَصَبَرْتُ وَ طَلَبُوا دَمِي فَهَرَبْتُ...}} (همان، ص۳۴۵).</ref>.<ref>[[علی اصغر رجاء\|رجاء، علی اصغر]]، [[امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی (مقاله)\|مقاله «امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی»]] [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|فرهنگ عاشورایی ج۸]] ص ۷۸.</ref>

			==مقدمات قیام==
			===[[امتناع امام حسین از بیعت یزید]]===
			===[[وصیت امام حسین به محمد حنفیه]]===
			==آغاز قیام==
			===[[حرکت امام حسین]]===
			====[[حرکت امام حسین به سوی مکه]]====
			====[[حرکت امام حسین به سوی کوفه]]====
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}

Bahmani: /* ابعاد سیاسی قیام امام حسین */

2023-08-16T10:11:54Z

ابعاد سیاسی قیام امام حسین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	{{اصلی\|ابعاد سیاسی قیام امام حسین}}		{{اصلی\|ابعاد سیاسی قیام امام حسین}}
	اگر سخنان و مواضع [[امام حسین]]{{ع}} پس از به [[خلافت]] رسیدن یزید و [[دعوت]] [[حاکم]] یزید بر [[مدینه]] از [[امام]] برای [[بیعت]] تا فرود آمدن آن حضرت بر خاک کربلا را که بر آن در برابر [[امویان]] ایستاد، بررسی کنیم، می‌بینیم [[انگیزه قیام امام حسین]]{{ع}} بر ضد [[حکومت امویان]] که به شهادت امام در [[واقعه عاشورا]] انجامید، دو عامل بنیادی داشت: عامل [[سیاسی]] و عامل انقلابی.		اگر سخنان و مواضع [[امام حسین]]{{ع}} پس از به [[خلافت]] رسیدن یزید و [[دعوت]] [[حاکم]] یزید بر [[مدینه]] از [[امام]] برای [[بیعت]] تا فرود آمدن آن حضرت بر خاک کربلا را که بر آن در برابر [[امویان]] ایستاد، بررسی کنیم، می‌بینیم [[انگیزه قیام امام حسین]]{{ع}} بر ضد [[حکومت امویان]] که به شهادت امام در [[واقعه عاشورا]] انجامید، دو عامل بنیادی داشت: عامل [[سیاسی]] و عامل انقلابی.
	# عامل سیاسی: نخستین کاری که [[یزید بن معاویه]] پس از در دست گرفتن زمام خلافت بدان اهتمام ورزید، [[تحمیل]] بیعت بر [[مردمان]] [[مکه]] و مدینه بود. مکه و مدینه در اعطا یا سلب [[مشروعیت]] از مرکز خلافت در [[شام]]، نقطه ثقل سیاسی بودند. آنچه برای یزید اهمیت فزون‌تری داشت، بیعت سه نفر بود: امام حسین{{ع}}، [[عبدالرحمن بن ابی بکر]] و [[عبدالله بن زبیر]]. امام حسین{{ع}} در پاسخ به [[ولید بن عتبه]] مبنی بر بیعت کردن با یزید فرمود: «ما [[اهل بیت]] نبوتیم و معدن [[رسالت]] و جایگاه آمد و شد [[فرشتگان]] و فرودگاه [[رحمت]]. [[خداوند]] با ما آغاز کرد و به پایان برد. یزید مردی شراب‌خوار و آدمکش است که آشکارا [[فسق]] و [[فجور]] می‌کند؛ پس چونان [[منی]] با چونان اویی بیعت نمی‌کند»<ref>ابن اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، ج۱۸، ص۵.</ref>. بنابراین، امام حسین{{ع}} در هیچ صورتی با یزید بیعت نمی‌کرد و یزید نیز امام را بدون بیعت رها نمی‌نمود، حال هر پیامدی که می‌خواهد، داشته باشد<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۳ (کتاب)\|بر آستان عاشورا ج۳]]، ص ۱۳۹-۱۵۱.</ref>.		# '''عامل سیاسی:''' نخستین کاری که [[یزید بن معاویه]] پس از در دست گرفتن زمام خلافت بدان اهتمام ورزید، [[تحمیل]] بیعت بر [[مردمان]] [[مکه]] و مدینه بود. مکه و مدینه در اعطا یا سلب [[مشروعیت]] از مرکز خلافت در [[شام]]، نقطه ثقل سیاسی بودند. آنچه برای یزید اهمیت فزون‌تری داشت، بیعت سه نفر بود: امام حسین{{ع}}، [[عبدالرحمن بن ابی بکر]] و [[عبدالله بن زبیر]]. امام حسین{{ع}} در پاسخ به [[ولید بن عتبه]] مبنی بر بیعت کردن با یزید فرمود: «ما [[اهل بیت]] نبوتیم و معدن [[رسالت]] و جایگاه آمد و شد [[فرشتگان]] و فرودگاه [[رحمت]]. [[خداوند]] با ما آغاز کرد و به پایان برد. یزید مردی شراب‌خوار و آدمکش است که آشکارا [[فسق]] و [[فجور]] می‌کند؛ پس چونان [[منی]] با چونان اویی بیعت نمی‌کند»<ref>ابن اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، ج۱۸، ص۵.</ref>. بنابراین، امام حسین{{ع}} در هیچ صورتی با یزید بیعت نمی‌کرد و یزید نیز امام را بدون بیعت رها نمی‌نمود، حال هر پیامدی که می‌خواهد، داشته باشد<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۳ (کتاب)\|بر آستان عاشورا ج۳]]، ص ۱۳۹-۱۵۱.</ref>.
	# عامل انقلابی: عامل دوم [[نهضت]] و قیام امام حسین{{ع}}، همان «[[امر به معروف و نهی از منکر]]» بود تا بدین روی، [[امت]] را برانگیزد و [[آگاه]] سازد و حالت رکود، [[جمود]] و [[تسلیم]] آن را بشکند. مشخص شد که [[حاکمان اموی]] چگونه [[تهدید]]، [[قتل]] و [[فساد]] را در [[جامعه]] رواج دادند و توانستند [[جامعه اسلامی]] را [[سست]] و نا [[استوار]] سازند و [[روح]] [[مقاومت]]، [[قیام]] و [[نافرمانی]] آن را از میان برند و [[روحیه]] [[تسلیم]] و کرنش در برابر واقعیت فساد [[حاکم]] را بپراکنند. هنگامی که [[سخنان امام حسین]]{{ع}} در مسیر خویش از [[مدینه]] تا [[کربلا]] را بررسی می‌کنیم، در می‌یابیم که مسئله عدم [[پذیرش بیعت]] و [[اعلان]] آن به عنوان موضعی [[سیاسی]] بر ضد [[نظام حاکم]]، بیانگر تمامی ابعاد قیام و [[نهضت حسینی]] نیست، بلکه این [[نهضت]]، بُعد دیگری نیز دارد که همان [[امر به معروف و نهی از منکر]] است تا بدین روی، مسلمانان برای مبارزه و [[رویارویی]] با [[نظام]] [[طاغوت]] برانگیخته شوند و آن را براندازند. [[امام حسین]]{{ع}} در [[وصیت نامه]] خویش که پیش از خروج از مدینه به سوی [[مکه]] آن را نزد برادرش [[محمد بن حنفیه]] به [[امانت]] نهاد، می‌فرماید: «من برای [[سرکشی]]، خود پسندی و [[فساد]] و [[ستم]] قیام نکردم، بلکه تنها برای [[طلب]] [[اصلاح]] در [[امت]] جدم محمد{{صل}} قیام کرده‌ام و بر آنم تا امر به معروف و نهی از منکر کنم و به [[سیره]] جدم محمد و سیره پدرم [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} عمل نمایم»<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل، ج۱، ص۱۸۸؛ ابن اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، ج۵، ص۳۳-۳۴؛ قمی، شیخ عباس، نفس المهموم، ص۷۴؛ عسکری، سید مرتضی، معالم المدرستین، ج۳، ص۶۱؛ مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۳ (کتاب)\|بر آستان عاشورا ج۳]]، ص ۱۵۳-۱۶۰.</ref>		# '''عامل انقلابی:''' عامل دوم [[نهضت]] و قیام امام حسین{{ع}}، همان «[[امر به معروف و نهی از منکر]]» بود تا بدین روی، [[امت]] را برانگیزد و [[آگاه]] سازد و حالت رکود، [[جمود]] و [[تسلیم]] آن را بشکند. مشخص شد که [[حاکمان اموی]] چگونه [[تهدید]]، [[قتل]] و [[فساد]] را در [[جامعه]] رواج دادند و توانستند [[جامعه اسلامی]] را [[سست]] و نا [[استوار]] سازند و [[روح]] [[مقاومت]]، [[قیام]] و [[نافرمانی]] آن را از میان برند و روحیه [[تسلیم]] و کرنش در برابر واقعیت فساد [[حاکم]] را بپراکنند. هنگامی که [[سخنان امام حسین]]{{ع}} در مسیر خویش از [[مدینه]] تا [[کربلا]] را بررسی می‌کنیم، در می‌یابیم که مسئله عدم پذیرش بیعت و [[اعلان]] آن به عنوان موضعی [[سیاسی]] بر ضد [[نظام حاکم]]، بیانگر تمامی ابعاد قیام و [[نهضت حسینی]] نیست، بلکه این [[نهضت]]، بُعد دیگری نیز دارد که همان [[امر به معروف و نهی از منکر]] است تا بدین روی، مسلمانان برای مبارزه و رویارویی با [[نظام]] [[طاغوت]] برانگیخته شوند و آن را براندازند. [[امام حسین]]{{ع}} در وصیت نامه خویش که پیش از خروج از مدینه به سوی [[مکه]] آن را نزد برادرش [[محمد بن حنفیه]] به [[امانت]] نهاد، می‌فرماید: «من برای [[سرکشی]]، خود پسندی و [[فساد]] و [[ستم]] قیام نکردم، بلکه تنها برای طلب [[اصلاح]] در [[امت]] جدم محمد{{صل}} قیام کرده‌ام و بر آنم تا امر به معروف و نهی از منکر کنم و به [[سیره]] جدم محمد و سیره پدرم [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} عمل نمایم»<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل، ج۱، ص۱۸۸؛ ابن اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، ج۵، ص۳۳-۳۴؛ قمی، شیخ عباس، نفس المهموم، ص۷۴؛ عسکری، سید مرتضی، معالم المدرستین، ج۳، ص۶۱؛ مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۳ (کتاب)\|بر آستان عاشورا ج۳]]، ص ۱۵۳-۱۶۰.</ref>

	== راه و روش قیام ==		== راه و روش قیام ==

Bahmani: /* ابعاد سیاسی قیام امام حسین */

2023-08-16T10:10:51Z

ابعاد سیاسی قیام امام حسین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	===[[ابعاد اجتماعی قیام امام حسین]]===		===[[ابعاد اجتماعی قیام امام حسین]]===
	====[[نقش زنان در قیام امام حسین]]====		====[[نقش زنان در قیام امام حسین]]====
	===[[ابعاد ~~سیاسی~~ قیام امام حسین]]~~===~~		=== ابعاد سیاسی قیام امام حسین ===
			{{اصلی\|ابعاد سیاسی قیام امام حسین}}
			اگر سخنان و مواضع [[امام حسین]]{{ع}} پس از به [[خلافت]] رسیدن یزید و [[دعوت]] [[حاکم]] یزید بر [[مدینه]] از [[امام]] برای [[بیعت]] تا فرود آمدن آن حضرت بر خاک کربلا را که بر آن در برابر [[امویان]] ایستاد، بررسی کنیم، می‌بینیم [[انگیزه قیام امام حسین]]{{ع}} بر ضد [[حکومت امویان]] که به شهادت امام در [[واقعه عاشورا]] انجامید، دو عامل بنیادی داشت: عامل [[سیاسی]] و عامل انقلابی.
			# عامل سیاسی: نخستین کاری که [[یزید بن معاویه]] پس از در دست گرفتن زمام خلافت بدان اهتمام ورزید، [[تحمیل]] بیعت بر [[مردمان]] [[مکه]] و مدینه بود. مکه و مدینه در اعطا یا سلب [[مشروعیت]] از مرکز خلافت در [[شام]]، نقطه ثقل سیاسی بودند. آنچه برای یزید اهمیت فزون‌تری داشت، بیعت سه نفر بود: امام حسین{{ع}}، [[عبدالرحمن بن ابی بکر]] و [[عبدالله بن زبیر]]. امام حسین{{ع}} در پاسخ به [[ولید بن عتبه]] مبنی بر بیعت کردن با یزید فرمود: «ما [[اهل بیت]] نبوتیم و معدن [[رسالت]] و جایگاه آمد و شد [[فرشتگان]] و فرودگاه [[رحمت]]. [[خداوند]] با ما آغاز کرد و به پایان برد. یزید مردی شراب‌خوار و آدمکش است که آشکارا [[فسق]] و [[فجور]] می‌کند؛ پس چونان [[منی]] با چونان اویی بیعت نمی‌کند»<ref>ابن اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، ج۱۸، ص۵.</ref>. بنابراین، امام حسین{{ع}} در هیچ صورتی با یزید بیعت نمی‌کرد و یزید نیز امام را بدون بیعت رها نمی‌نمود، حال هر پیامدی که می‌خواهد، داشته باشد<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۳ (کتاب)\|بر آستان عاشورا ج۳]]، ص ۱۳۹-۱۵۱.</ref>.
			# عامل انقلابی: عامل دوم [[نهضت]] و قیام امام حسین{{ع}}، همان «[[امر به معروف و نهی از منکر]]» بود تا بدین روی، [[امت]] را برانگیزد و [[آگاه]] سازد و حالت رکود، [[جمود]] و [[تسلیم]] آن را بشکند. مشخص شد که [[حاکمان اموی]] چگونه [[تهدید]]، [[قتل]] و [[فساد]] را در [[جامعه]] رواج دادند و توانستند [[جامعه اسلامی]] را [[سست]] و نا [[استوار]] سازند و [[روح]] [[مقاومت]]، [[قیام]] و [[نافرمانی]] آن را از میان برند و [[روحیه]] [[تسلیم]] و کرنش در برابر واقعیت فساد [[حاکم]] را بپراکنند. هنگامی که [[سخنان امام حسین]]{{ع}} در مسیر خویش از [[مدینه]] تا [[کربلا]] را بررسی می‌کنیم، در می‌یابیم که مسئله عدم [[پذیرش بیعت]] و [[اعلان]] آن به عنوان موضعی [[سیاسی]] بر ضد [[نظام حاکم]]، بیانگر تمامی ابعاد قیام و [[نهضت حسینی]] نیست، بلکه این [[نهضت]]، بُعد دیگری نیز دارد که همان [[امر به معروف و نهی از منکر]] است تا بدین روی، مسلمانان برای مبارزه و [[رویارویی]] با [[نظام]] [[طاغوت]] برانگیخته شوند و آن را براندازند. [[امام حسین]]{{ع}} در [[وصیت نامه]] خویش که پیش از خروج از مدینه به سوی [[مکه]] آن را نزد برادرش [[محمد بن حنفیه]] به [[امانت]] نهاد، می‌فرماید: «من برای [[سرکشی]]، خود پسندی و [[فساد]] و [[ستم]] قیام نکردم، بلکه تنها برای [[طلب]] [[اصلاح]] در [[امت]] جدم محمد{{صل}} قیام کرده‌ام و بر آنم تا امر به معروف و نهی از منکر کنم و به [[سیره]] جدم محمد و سیره پدرم [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} عمل نمایم»<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل، ج۱، ص۱۸۸؛ ابن اعثم کوفی، محمد بن علی، الفتوح، ج۵، ص۳۳-۳۴؛ قمی، شیخ عباس، نفس المهموم، ص۷۴؛ عسکری، سید مرتضی، معالم المدرستین، ج۳، ص۶۱؛ مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۲۹.</ref>.<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۳ (کتاب)\|بر آستان عاشورا ج۳]]، ص ۱۵۳-۱۶۰.</ref>

	== راه و روش قیام ==		== راه و روش قیام ==

Wasity: /* ابعاد قیام امام حسین */

2023-08-01T10:49:59Z

ابعاد قیام امام حسین

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	==ابعاد قیام امام حسین==		==ابعاد قیام امام حسین==
			===[[ابعاد اجتماعی قیام امام حسین]]===
			====[[نقش زنان در قیام امام حسین]]====
	===[[ابعاد سیاسی قیام امام حسین]]===		===[[ابعاد سیاسی قیام امام حسین]]===

	== راه و روش قیام ==		== راه و روش قیام ==
	{{اصلی\|روش‌شناسی قیام امام حسین}}		{{اصلی\|روش‌شناسی قیام امام حسین}}

Wasity: /* راه و روش قیام */

2023-08-01T10:43:47Z

راه و روش قیام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۳
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	# '''سلب مشروعیت نظام غاصب:''' اگرچه خسارت، [[انحراف]] و انحطاطی که در دوران [[حکومت امویان]] دامن‌گیر [[مسلمانان]] شد، بسیار سنگین بود اما خطری بسیار بزرگ‌تر از همه اینها وجود داشت که نه تنها مسلمانان، بلکه مستقیماً [[آیین اسلام]] را نشانه رفته بود و آن اینکه انحراف یاد شده دامن خود [[اسلام]] را نیز بگیرد و این [[آیین]] را با همان [[انحرافی]] روبه‌رو سازد که مسلمانان بدان دچار شده بودند. [[امویان]] در جایگاه [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] خویش، بسیار بر عنصر مشروعیت تکیه می‌کردند و از راه‌های گوناگون به [[مردم]] القا می‌نمودند که جایگاه خلافت، نیرومندتر از جایگاه رسالت است و می‌گفتند: «[[خلیفه]] کسی، [[برتر]] از فرستاده اوست». [[امام حسین]] {{ع}} با [[نهضت]] خویش سعی داشت این چارچوب مشروع را که حاکمان اموی در پس آن پناه گرفته بودند، بشکند و نشان مشروعیت را از [[حکومت اموی]] سلب کند<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\| بر آستان عاشورا ج۱]]، ص ۲۶۶-۲۷۱.</ref>.		# '''سلب مشروعیت نظام غاصب:''' اگرچه خسارت، [[انحراف]] و انحطاطی که در دوران [[حکومت امویان]] دامن‌گیر [[مسلمانان]] شد، بسیار سنگین بود اما خطری بسیار بزرگ‌تر از همه اینها وجود داشت که نه تنها مسلمانان، بلکه مستقیماً [[آیین اسلام]] را نشانه رفته بود و آن اینکه انحراف یاد شده دامن خود [[اسلام]] را نیز بگیرد و این [[آیین]] را با همان [[انحرافی]] روبه‌رو سازد که مسلمانان بدان دچار شده بودند. [[امویان]] در جایگاه [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] خویش، بسیار بر عنصر مشروعیت تکیه می‌کردند و از راه‌های گوناگون به [[مردم]] القا می‌نمودند که جایگاه خلافت، نیرومندتر از جایگاه رسالت است و می‌گفتند: «[[خلیفه]] کسی، [[برتر]] از فرستاده اوست». [[امام حسین]] {{ع}} با [[نهضت]] خویش سعی داشت این چارچوب مشروع را که حاکمان اموی در پس آن پناه گرفته بودند، بشکند و نشان مشروعیت را از [[حکومت اموی]] سلب کند<ref>[[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\| بر آستان عاشورا ج۱]]، ص ۲۶۶-۲۷۱.</ref>.

			==ابعاد قیام امام حسین==
			===[[ابعاد سیاسی قیام امام حسین]]===
	== راه و روش قیام ==		== راه و روش قیام ==
	{{اصلی\|روش‌شناسی قیام امام حسین}}		{{اصلی\|روش‌شناسی قیام امام حسین}}

Bahmani در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۰

2023-07-31T04:20:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۰
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

			'''[[امام حسین]] {{ع}}''' در سال ۶۱ هجری برعلیه [[یزید بن معاویه]] '''قیام''' کرده و به دستِ نیروهای "[[ابن زیاد]]" به [[شهادت]] رسید. این قیام دارای ویژگی‌های است مانند: [[ذلت‌ناپذیری]]؛ [[شجاعت]]؛ [[ظلم‌ستیزی]]؛ حق‌طلبی و برخی علل باعث به پیدایش آن شد، مانند: [[گمراهی]] [[مردم]]؛ گسترش فساد و اختلاف و [[گسترش ظلم و جور]]. اهدافی که برای امام در این قیام ترسیم شده عبارت است از: [[زنده کردن اسلام]] و [[اصلاح جامعه]]، [[احیای سنت نبوی]] و [[سیره علوی]]؛ [[هدایت]] و آگاه ساختن مسلمانان؛ افشای ماهیت واقعی امویان و [[از بین بردن سلطه استبدادی]] آنان بر [[جهان اسلام]] و غیره. آثار این قیام نیز عبارت است از: [[احیای اندیشه امامت]]؛ [[احیای فرهنگ جهاد]]؛ [[زمینه‌سازی تشکیل حکومت اسلامی]]؛ [[احیای فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر]]؛ ادای وظیفه دینی در برابر حاکم فاسد.

	== حادثه عاشورا ==		== حادثه عاشورا ==

Bahmani: /* منابع */

2023-07-31T04:10:09Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۰
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]		# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]
	# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
			# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]		# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]
	# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]		# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]

Bahmani: /* مبانی و ویژگی‌های قیام */

2023-07-31T04:09:21Z

مبانی و ویژگی‌های قیام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۹
خط ۵:		خط ۵:
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

			== حادثه عاشورا ==
			{{اصلی\|حادثه عاشورا}}
			در روز عاشورای سال ۶۱ هجری، [[امام حسین]] {{ع}} در سرزمین [[کربلا]] به دستِ نیروهای "[[ابن زیاد]]" به [[شهادت]] رسید. [[امام حسین]] {{ع}} که حاضر نبود [[تسلیم]] حکومتِ "[[یزید]]" شود، از [[شهر]] خود ([[مدینه]]) به [[مکه]] [[هجرت]] کرد و پس از چند ماه اقامت، به [[دعوت]] [[مردم کوفه]] عازم سرزمین [[عراق]] شد، ولی پیش از رسیدن به [[کوفه]]، در محاصره سربازان [[دشمن]] قرار گرفت. [[روز عاشورا]] میان [[امام]] و [[سپاه]] [[کوفه]] [[جنگ]] در گرفت و [[حسین بن علی]] {{ع}} و [[فرزندان]] و یارانش مظلومانه [[شهید]] شدند. از آن روز، عاشورا مظهر مظلومیت و [[مکتب]] درس‌های [[مقاومت]] و [[شجاعت]] و فداکاری در راه [[حق]] و [[آزادی]] گردید. [[مسلمانان]] به ویژه [[شیعیان]]، این روز بزرگ را به [[سوگواری]] [[امام حسین]] {{ع}} می‌پردازند و با [[اشک]] ریختن در عزای آن [[امام]] [[شهید]]، خاطره آن حماسه را زنده نگه می‌دارند. در عاشورا عظیم‌ترین همایش مذهبی و ریشه‌دارترین سنت‌های [[دینی]] و مردمی در سراسر [[جهان]] برپا می‌شود. [[امامان]] [[شیعه]]، پیوسته این روز را زنده نگه داشته و [[پیروان]] خود را به آن بزرگداشت توصیه می‌کردند<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۹۷.</ref>.

	== مبانی و ویژگی‌های قیام ==		== مبانی و ویژگی‌های قیام ==

Bahmani: /* علل عدم قیام امام حسین {{ع}} در زمان معاویه */

2023-07-31T04:06:47Z

علل عدم قیام امام حسین {{ع}} در زمان معاویه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۶
خط ۸۵:		خط ۸۵:
	# اوضاع [[اجتماعی]] نامناسب [[جامعه]]: روحیۀ [[خیانت]] و ترک [[نصرت]] و [[تسلیم]] آنها در برابر فشارها و اغواگری‌های [[معاویه]] و عدم ثمردهی جانبازی در بیدار کردن [[روح]] سلحشوری [[مردم]].		# اوضاع [[اجتماعی]] نامناسب [[جامعه]]: روحیۀ [[خیانت]] و ترک [[نصرت]] و [[تسلیم]] آنها در برابر فشارها و اغواگری‌های [[معاویه]] و عدم ثمردهی جانبازی در بیدار کردن [[روح]] سلحشوری [[مردم]].
	# لوث شدن [[قیام]] یا کاهش اثرات آن به دلیل قوت دستگاه تبلیغاتی [[حاکم]].		# لوث شدن [[قیام]] یا کاهش اثرات آن به دلیل قوت دستگاه تبلیغاتی [[حاکم]].
	# [[امام]] به دنبال فرصت مناسب‌تر بود تا با [[آگاهی]] از خصوصیات و [[شخصیت]] [[یزید]]<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۲۸۳ - ۲۸۵.</ref>، ([[جانشین]] معاویه) و حساسیت جامعه نسبت به او قیام خود را آغاز نمایند. یزید از مادری کلبی به نام میسون متولد شد<ref>تاریخ الدولة الامویه، ص۴۲؛ حیاة الامام الحسین {{ع}}، ج۲، ص۱۷۹-۱۸۴.</ref>. کلبی‌ها بیابانگرد و دارای روحیۀ [[خشونت]] و بداوت بودند. یزید در حمایت مادرش در صحرا [[رشد]] نمود، مادرش نتوانست [[زندگی]] در [[دمشق]] را تحمل نماید؛ لذا به صحرا بازگشت<ref>تاریخ الدولة الامویه، ص۴۲.</ref>. یزید در اوج [[رفاه]]، در [[جوانی]] به [[شعر]] و [[لهو و لعب]] رو آورد. به خاطر داشتن مربی، شاعر، درباریان و مشاور مسیحی و همچنین سابقۀ قبیله‌ای مادر، [[گرایش]] به [[مسیحیت]] داشت<ref>سمو المعنی فی سمو الذات، ص۸۰-۸۲؛ تاریخ الشعوب الاسلامیه، ص۱۲۴؛ سیره پیشوایان، ص۱۸۰.</ref>. در [[اعتراض]] به [[نوشیدن]] شراب می‌گوید: اگر بر [[دین]] احمد [[حرام]] است، من بر دین [[مسیح]] می‌خورم. با این حال معاویه او را برای [[جانشینی]] خود آماده می‌کرد و مسئولیت‌هایی به او می‌داد. در سفری به [[مکه]] که از طرف معاویه «[[امیرالحاج]]» شده بود به [[امام حسین]] {{ع}} شراب [[تعارف]] کرد و در مقابل اعتراض حضرت در ضمن شعری، [[تعجب]] خود را ابراز کرد<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۲۴۹، به نقل از الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۶۰۳.</ref>.		# [[امام]] به دنبال فرصت مناسب‌تر بود تا با [[آگاهی]] از خصوصیات و [[شخصیت]] [[یزید]]<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۲۸۳ - ۲۸۵.</ref>، ([[جانشین]] معاویه) و حساسیت جامعه نسبت به او قیام خود را آغاز نمایند. یزید از مادری کلبی به نام میسون متولد شد<ref>تاریخ الدولة الامویه، ص۴۲؛ حیاة الامام الحسین {{ع}}، ج۲، ص۱۷۹-۱۸۴.</ref>. کلبی‌ها بیابانگرد و دارای روحیۀ [[خشونت]] و بداوت بودند. یزید در حمایت مادرش در صحرا [[رشد]] نمود، مادرش نتوانست [[زندگی]] در [[دمشق]] را تحمل نماید؛ لذا به صحرا بازگشت<ref>تاریخ الدولة الامویه، ص۴۲.</ref>. یزید در اوج [[رفاه]]، در [[جوانی]] به [[شعر]] و [[لهو و لعب]] رو آورد. به خاطر داشتن مربی، شاعر، درباریان و مشاور مسیحی و همچنین سابقۀ قبیله‌ای مادر، [[گرایش]] به [[مسیحیت]] داشت<ref>سمو المعنی فی سمو الذات، ص۸۰-۸۲؛ تاریخ الشعوب الاسلامیه، ص۱۲۴؛ سیره پیشوایان، ص۱۸۰.</ref>. در [[اعتراض]] به نوشیدن شراب می‌گوید: اگر بر [[دین]] احمد [[حرام]] است، من بر دین [[مسیح]] می‌خورم. با این حال معاویه او را برای [[جانشینی]] خود آماده می‌کرد و مسئولیت‌هایی به او می‌داد. در سفری به [[مکه]] که از طرف معاویه «[[امیرالحاج]]» شده بود به [[امام حسین]] {{ع}} شراب [[تعارف]] کرد و در مقابل اعتراض حضرت در ضمن شعری، [[تعجب]] خود را ابراز کرد<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۲۴۹، به نقل از الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۶۰۳.</ref>.

	نظر به این موارد امام حسین {{ع}} در جواب اولین [[نامه]] نگاری [[کوفیان]] و [[دعوت]] از او در سال چهل ونه یا سال پنجاه هجری قمری به [[صلح]] برادرش اظهار پایبندی نمودند. در این سال [[امام حسن]] {{ع}} [[وفات]] یافت و «[[جعده بن هبیره بن ابی وهب]]» امام حسین {{ع}} را به [[کوفه]] دعوت نمود<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۲۳۸.</ref>. نامه‌نگاری کوفیان پس از این تا سال شصت و یک هجری قمری متوقف ماند.		نظر به این موارد امام حسین {{ع}} در جواب اولین [[نامه]] نگاری [[کوفیان]] و [[دعوت]] از او در سال چهل ونه یا سال پنجاه هجری قمری به [[صلح]] برادرش اظهار پایبندی نمودند. در این سال [[امام حسن]] {{ع}} [[وفات]] یافت و «[[جعده بن هبیره بن ابی وهب]]» امام حسین {{ع}} را به [[کوفه]] دعوت نمود<ref>موسوعة کلمات الامام الحسین {{ع}}، ص۲۳۸.</ref>. نامه‌نگاری کوفیان پس از این تا سال شصت و یک هجری قمری متوقف ماند.

Bahmani: /* منابع */

2023-07-31T04:05:39Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۵
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۴:
	# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]		# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]
	# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]		# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]
	# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[مهدی باباپور\|باباپور، مهدی]]، [[احیاگری و اصلاح‌طلبی در نهضت حسینی (مقاله)\|مقاله «احیاگری و اصلاح‌طلبی در نهضت حسینی»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]
	# [[پرونده:1100819.jpg\|22px]] [[علی اصغر رجاء\|رجاء، علی اصغر]]، [[امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی (مقاله)\|مقاله «امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۸''']]		# [[پرونده:1100819.jpg\|22px]] [[علی اصغر رجاء\|رجاء، علی اصغر]]، [[امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی (مقاله)\|مقاله «امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۸''']]
	# [[پرونده:1100823.jpg\|22px]] [[محمد اسماعیل‌زاده\|اسماعیل‌زاده، محمد]]، [[امام حسین در منظر اهل سنت (مقاله)\|مقاله «امام حسین در منظر اهل سنت»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۲ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۲''']]		# [[پرونده:1100823.jpg\|22px]] [[محمد اسماعیل‌زاده\|اسماعیل‌زاده، محمد]]، [[امام حسین در منظر اهل سنت (مقاله)\|مقاله «امام حسین در منظر اهل سنت»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۲ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۲''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۰
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]		# [[پرونده:151919.jpg\|22px]] [[سید منذر حکیم\|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)\|'''پیشوایان هدایت ج۵''']]
	# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]		# [[پرونده:13681024.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورا''']]
			# [[پرونده:13681040.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه دینی''']]
	# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]		# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]
	# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]		# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۵
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۴:
	# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]		# [[پرونده:IM010327.jpg\|22px]] [[محمد مهدی آصفی\|آصفی، محمد مهدی]]، [[بر آستان عاشورا ج۱ (کتاب)\|'''بر آستان عاشورا ج۱''']]
	# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]		# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[حمید رضا قنبری‌نژاد اصفهانی\|قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)\|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]
	# [[پرونده:1100821.jpg\|22px]] [[مهدی باباپور\|باباپور، مهدی]]، [[احیاگری و اصلاح‌طلبی در نهضت حسینی (مقاله)\|مقاله «احیاگری و اصلاح‌طلبی در نهضت حسینی»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۰''']]
	# [[پرونده:1100819.jpg\|22px]] [[علی اصغر رجاء\|رجاء، علی اصغر]]، [[امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی (مقاله)\|مقاله «امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۸''']]		# [[پرونده:1100819.jpg\|22px]] [[علی اصغر رجاء\|رجاء، علی اصغر]]، [[امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی (مقاله)\|مقاله «امام حسین و قیام برای تشکیل حکومت اسلامی»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۸ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۸''']]
	# [[پرونده:1100823.jpg\|22px]] [[محمد اسماعیل‌زاده\|اسماعیل‌زاده، محمد]]، [[امام حسین در منظر اهل سنت (مقاله)\|مقاله «امام حسین در منظر اهل سنت»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۲ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۲''']]		# [[پرونده:1100823.jpg\|22px]] [[محمد اسماعیل‌زاده\|اسماعیل‌زاده، محمد]]، [[امام حسین در منظر اهل سنت (مقاله)\|مقاله «امام حسین در منظر اهل سنت»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۲ (کتاب)\|'''فرهنگ عاشورایی ج۱۲''']]