لال - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2022-12-25T07:34:19Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۲:		خط ۲:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.		یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به لال (بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.
	#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.

Bahmani در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۳

2022-12-25T07:33:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = \| پرسش مرتبط = }}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = ~~[[لال در قرآن]] - [[لال در حدیث]] - [[لال در کلام اسلامی]]~~\| پرسش مرتبط = ~~لال (پرسش)~~}}
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	* یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.		یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.
	#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«و دروغ انگاران آیات ما، کران و لالانی در تاریکی‌هایند؛ هر کس را خداوند بخواهد، در بیراهی وا می‌نهد و هر کس را بخواهد، بر راهی راست می‌دارد» سوره انعام، آیه ۳۹.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«و دروغ انگاران آیات ما، کران و لالانی در تاریکی‌هایند؛ هر کس را خداوند بخواهد، در بیراهی وا می‌نهد و هر کس را بخواهد، بر راهی راست می‌دارد» سوره انعام، آیه ۳۹.</ref>.
	#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ * وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ * إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبر او فرمان برید و در حالی که سخن او را می‌شنوید از او رو مگردانید * و چون کسانی نباشید که گفتند: شنیدیم با آنکه نمی‌شنیدند * بدترین جنبندگان نزد خداوند ناشنوایانی گنگند که خرد نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۲۰-۲۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ * وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ * إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبر او فرمان برید و در حالی که سخن او را می‌شنوید از او رو مگردانید * و چون کسانی نباشید که گفتند: شنیدیم با آنکه نمی‌شنیدند * بدترین جنبندگان نزد خداوند ناشنوایانی گنگند که خرد نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۲۰-۲۲.</ref>.

	== نکات ==		== نکات ==
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛		# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛
	# [[خداوند]] می‌فرماید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اطاعت خدا]] و پیامبرش کنید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ}} و هیچ گاه از [[اطاعت]] [[فرمان]] او روی گردان نشوید در حالی که سخنان او و [[اوامر]] و نواهیش را می‌شنوید {{متن قرآن\|وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ}}و همانند کسانی نباشید که می‌گفتند شنیدیم ولی در [[حقیقت]] نمی‌شنیدند {{متن قرآن\|وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ}} از آنجا که گفتار بدون عمل و شنیدن بدون ترتیب اثر یکی از بزرگ‌ترین بلاهای [[جوامع انسانی]] و سرچشمه انواع بدبختی‌هاست، بدترین جنبندگان نزد [[خدا]] افرادی هستند {{متن قرآن\|إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ}}که نه گوش شنوا دارند و نه زبان گویا، {{متن قرآن\|الصُّمُّ الْبُكْمُ}} و نه [[عقل]] و [[درک]]، کر و لال و بی‌عقلند {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}} از آنجا که [[قرآن]] [[کتاب عمل]] است نه یک کتاب تشریفاتی همه جا روی نتایج تکیه می‌کند، در این [[آیه]] نیز کسانی که ظاهراً گوش‌های سالم دارند ولی در مسیر شنیدن [[آیات]] [[خدا]] و سخنان [[حق]] و برنامه‌های [[سعادت‌بخش]] نیستند، آنها را فاقد گوش می‌داند و کسانی که زبان سالمی دارند امّا مهر [[سکوت]] بر لب زده نه [[دفاعی]] از [[حق]] می‌کنند و نه مبارزه‌ای با [[ظلم]] و [[فساد]] نه [[ارشاد]] [[جاهل]] و نه [[امر به معروف]] و نه [[نهی از منکر]] و نه [[دعوت]] به راه [[حق]] بلکه این [[نعمت]] بزرگ [[خدا]] را در مسیر [[بیهوده‌گویی]] یا [[تملق]] و [[چاپلوسی]] در برابر [[صاحبان زر و زور]] و یا [[تحریف]] [[حق]] و [[تقویت باطل]] به کار می‌گیرند همچون افراد لال و گنگ می‌داند و آنان که از [[نعمت]] هوش و [[عقل]] بهره‌مندند اما درست نمی‌اندیشند همچون دیوانگان می‌شمرد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۴۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۷۴.</ref>.		# [[خداوند]] می‌فرماید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اطاعت خدا]] و پیامبرش کنید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ}} و هیچ گاه از [[اطاعت]] [[فرمان]] او روی گردان نشوید در حالی که سخنان او و [[اوامر]] و نواهیش را می‌شنوید {{متن قرآن\|وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ}}و همانند کسانی نباشید که می‌گفتند شنیدیم ولی در [[حقیقت]] نمی‌شنیدند {{متن قرآن\|وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ}} از آنجا که گفتار بدون عمل و شنیدن بدون ترتیب اثر یکی از بزرگ‌ترین بلاهای [[جوامع انسانی]] و سرچشمه انواع بدبختی‌هاست، بدترین جنبندگان نزد [[خدا]] افرادی هستند {{متن قرآن\|إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ}}که نه گوش شنوا دارند و نه زبان گویا، {{متن قرآن\|الصُّمُّ الْبُكْمُ}} و نه [[عقل]] و [[درک]]، کر و لال و بی‌عقلند {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}} از آنجا که [[قرآن]] [[کتاب عمل]] است نه یک کتاب تشریفاتی همه جا روی نتایج تکیه می‌کند، در این [[آیه]] نیز کسانی که ظاهراً گوش‌های سالم دارند ولی در مسیر شنیدن [[آیات]] [[خدا]] و سخنان [[حق]] و برنامه‌های [[سعادت‌بخش]] نیستند، آنها را فاقد گوش می‌داند و کسانی که زبان سالمی دارند امّا مهر [[سکوت]] بر لب زده نه [[دفاعی]] از [[حق]] می‌کنند و نه مبارزه‌ای با [[ظلم]] و [[فساد]] نه [[ارشاد]] [[جاهل]] و نه [[امر به معروف]] و نه [[نهی از منکر]] و نه [[دعوت]] به راه [[حق]] بلکه این [[نعمت]] بزرگ [[خدا]] را در مسیر [[بیهوده‌گویی]] یا [[تملق]] و [[چاپلوسی]] در برابر [[صاحبان زر و زور]] و یا [[تحریف]] [[حق]] و [[تقویت باطل]] به کار می‌گیرند همچون افراد لال و گنگ می‌داند و آنان که از [[نعمت]] هوش و [[عقل]] بهره‌مندند اما درست نمی‌اندیشند همچون دیوانگان می‌شمرد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۴۱.</ref>.<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۷۴.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۰:		خط ۲۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~لال~~]]		[[رده:مدخل]]
			[[رده:اصطلاحات قرآنی]]

Wasity: جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

2022-08-28T14:40:55Z

جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۱۰
خط ۹:		خط ۹:
	== نکات ==		== نکات ==
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و ~~لیکن~~ در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛		# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛
	# [[خداوند]] می‌فرماید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اطاعت خدا]] و پیامبرش کنید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ}} و هیچ گاه از [[اطاعت]] [[فرمان]] او روی گردان نشوید در حالی که سخنان او و [[اوامر]] و نواهیش را می‌شنوید {{متن قرآن\|وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ}}و همانند کسانی نباشید که می‌گفتند شنیدیم ولی در [[حقیقت]] نمی‌شنیدند {{متن قرآن\|وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ}} از آنجا که گفتار بدون عمل و شنیدن بدون ترتیب اثر یکی از بزرگ‌ترین بلاهای [[جوامع انسانی]] و سرچشمه انواع بدبختی‌هاست، بدترین جنبندگان نزد [[خدا]] افرادی هستند {{متن قرآن\|إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ}}که نه گوش شنوا دارند و نه زبان گویا، {{متن قرآن\|الصُّمُّ الْبُكْمُ}} و نه [[عقل]] و [[درک]]، کر و لال و بی‌عقلند {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}} از آنجا که [[قرآن]] [[کتاب عمل]] است نه یک کتاب تشریفاتی همه جا روی نتایج تکیه می‌کند، در این [[آیه]] نیز کسانی که ظاهراً گوش‌های سالم دارند ولی در مسیر شنیدن [[آیات]] [[خدا]] و سخنان [[حق]] و برنامه‌های [[سعادت‌بخش]] نیستند، آنها را فاقد گوش می‌داند و کسانی که زبان سالمی دارند امّا مهر [[سکوت]] بر لب زده نه [[دفاعی]] از [[حق]] می‌کنند و نه مبارزه‌ای با [[ظلم]] و [[فساد]] نه [[ارشاد]] [[جاهل]] و نه [[امر به معروف]] و نه [[نهی از منکر]] و نه [[دعوت]] به راه [[حق]] بلکه این [[نعمت]] بزرگ [[خدا]] را در مسیر [[بیهوده‌گویی]] یا [[تملق]] و [[چاپلوسی]] در برابر [[صاحبان زر و زور]] و یا [[تحریف]] [[حق]] و [[تقویت باطل]] به کار می‌گیرند همچون افراد لال و گنگ می‌داند و آنان که از [[نعمت]] هوش و [[عقل]] بهره‌مندند اما درست نمی‌اندیشند همچون دیوانگان می‌شمرد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۴۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۷۴.</ref>.		# [[خداوند]] می‌فرماید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اطاعت خدا]] و پیامبرش کنید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ}} و هیچ گاه از [[اطاعت]] [[فرمان]] او روی گردان نشوید در حالی که سخنان او و [[اوامر]] و نواهیش را می‌شنوید {{متن قرآن\|وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ}}و همانند کسانی نباشید که می‌گفتند شنیدیم ولی در [[حقیقت]] نمی‌شنیدند {{متن قرآن\|وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ}} از آنجا که گفتار بدون عمل و شنیدن بدون ترتیب اثر یکی از بزرگ‌ترین بلاهای [[جوامع انسانی]] و سرچشمه انواع بدبختی‌هاست، بدترین جنبندگان نزد [[خدا]] افرادی هستند {{متن قرآن\|إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ}}که نه گوش شنوا دارند و نه زبان گویا، {{متن قرآن\|الصُّمُّ الْبُكْمُ}} و نه [[عقل]] و [[درک]]، کر و لال و بی‌عقلند {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}} از آنجا که [[قرآن]] [[کتاب عمل]] است نه یک کتاب تشریفاتی همه جا روی نتایج تکیه می‌کند، در این [[آیه]] نیز کسانی که ظاهراً گوش‌های سالم دارند ولی در مسیر شنیدن [[آیات]] [[خدا]] و سخنان [[حق]] و برنامه‌های [[سعادت‌بخش]] نیستند، آنها را فاقد گوش می‌داند و کسانی که زبان سالمی دارند امّا مهر [[سکوت]] بر لب زده نه [[دفاعی]] از [[حق]] می‌کنند و نه مبارزه‌ای با [[ظلم]] و [[فساد]] نه [[ارشاد]] [[جاهل]] و نه [[امر به معروف]] و نه [[نهی از منکر]] و نه [[دعوت]] به راه [[حق]] بلکه این [[نعمت]] بزرگ [[خدا]] را در مسیر [[بیهوده‌گویی]] یا [[تملق]] و [[چاپلوسی]] در برابر [[صاحبان زر و زور]] و یا [[تحریف]] [[حق]] و [[تقویت باطل]] به کار می‌گیرند همچون افراد لال و گنگ می‌داند و آنان که از [[نعمت]] هوش و [[عقل]] بهره‌مندند اما درست نمی‌اندیشند همچون دیوانگان می‌شمرد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۴۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۷۴.</ref>.

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:44:12Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[لال در قرآن]] - [[لال در حدیث]] - [[لال در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = لال (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[لال در قرآن]] - [[لال در حدیث]] - [[لال در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = لال (پرسش)}}
	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.		* یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.
	#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«و دروغ انگاران آیات ما، کران و لالانی در تاریکی‌هایند؛ هر کس را خداوند بخواهد، در بیراهی وا می‌نهد و هر کس را بخواهد، بر راهی راست می‌دارد» سوره انعام، آیه ۳۹.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ مَنْ يَشَإِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«و دروغ انگاران آیات ما، کران و لالانی در تاریکی‌هایند؛ هر کس را خداوند بخواهد، در بیراهی وا می‌نهد و هر کس را بخواهد، بر راهی راست می‌دارد» سوره انعام، آیه ۳۹.</ref>.
	#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ * وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ * إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبر او فرمان برید و در حالی که سخن او را می‌شنوید از او رو مگردانید * و چون کسانی نباشید که گفتند: شنیدیم با آنکه نمی‌شنیدند * بدترین جنبندگان نزد خداوند ناشنوایانی گنگند که خرد نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۲۰-۲۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ * وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ * إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! از خداوند و پیامبر او فرمان برید و در حالی که سخن او را می‌شنوید از او رو مگردانید * و چون کسانی نباشید که گفتند: شنیدیم با آنکه نمی‌شنیدند * بدترین جنبندگان نزد خداوند ناشنوایانی گنگند که خرد نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۲۰-۲۲.</ref>.
	==نکات==		== نکات ==
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لیکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛		# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لیکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:23:43Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۲:		خط ۲:
	{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[لال در قرآن]] - [[لال در حدیث]] - [[لال در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = لال (پرسش)}}		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[لال در قرآن]] - [[لال در حدیث]] - [[لال در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = لال (پرسش)}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال ]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.		*یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.
	#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.		#{{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ}}<ref>«کرند، لالند، نابینایند پس (به سوی حق) باز نمی‌گردند» سوره بقره، آیه ۱۸.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>«و داستان کافران، چون داستان کسی است که حیوانی را بانگ می‌کند که جز فراخواندن و آوایی نمی‌شنود؛ (اینان) کرند، لالند، نابینایند، از این‌رو خرد نمی‌ورزند» سوره بقره، آیه ۱۷۱.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}} این [[آیه]] [[تمثیل]] کوتاه و سریعی برای نمایاندن حد دریافت آن [[آدم]] نمایان و [[پیروان]] گام‌های [[شیطان]] و گذشتگان [[نادان]] است. - اگر {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}}- اشاره به چوپان و کنایه از دریافت بانگ [[رهبران]] و [[پیمبران]] باشد، [[تمثیل]] از [[کافران]] [[چشم]] و گوش بسته، در مجموع این مثل است - نه [[تشبیه]] [[فرد]] به [[فرد]] و جمع به جمع: مثل آنان در تأثیر و دریافت نداء و [[دعوت]] [[پیمبران]] و [[رهبران]] - چون [[چوپانی]] است که همی بانگ “هی هی” زند به گوسفندی که جز [[خواندن]] و راندن و بانگی نمی‌شنود - از بانگ [[پیمبران]] و یا نداء [[قرآن]] جز نعیقی در نمی‌یابد - سوق به آب و علف نه محتوا و مقاصد [[برتر]]- مگر گوسفند از هی هی چوپان بیش از این می‌فهمد و نیات و مقاصد چوپان را در می‌یابد که می‌خواهد از گرگش برهاند یا به سوی مذبحش می‌راند؟. ظاهر این است که [[تمثیل]] مجموع [[کافران]] از تابع و متبوع {{متن قرآن\|الَّذِينَ كَفَرُوا}} به مجموع چوپان و گوسفندان یا غرابان {{متن قرآن\|الَّذِي يَنْعِقُ}} است: آن [[کافران]] متبوع و تابع در تفاهم و گفتگوی میان خود چون غراب‌های سیاهند که به همنوع یا جفت خود بانگ می‌دهند، و جز [[دعاء]] و ندایی در میان خود ندارند و نمی‌شنوند - گوش و چشم و زبانشان بسته شده: {{متن قرآن\|صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ}} چون نیروهای چشم و گوش و زبان [[انسانی]] خود را به کار نبرده گرفتار [[جمود]] و [[مسخ]] شده‌اند استعداد [[عقلی]] آنها هم از حرکت باز مانده: {{متن قرآن\|فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۴۲.</ref>.
خط ۹:		خط ۹:
	==نکات==		==نکات==
	در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:		در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:
	#[[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لیکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛		# [[خداوند]] میگوید: [[تکذیب]] کنندگان [[آیات]] ما {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا}} کر و لال‌هایی هستند {{متن قرآن\|صُمٌّ وَبُكْمٌ}} در [[ظلمت]] و [[تاریکی]] قرار گرفته‌اند {{متن قرآن\|فِي الظُّلُمَاتِ}} نه [[گوش]] [[شنوایی]] دارند که حقایق را بشنوند، و نه زبان حقگویی که اگر حقیقتی را [[درک]] کردند برای دیگران بازگو کنند. کرها عموماً کسانی بودند که از بزرگان خود [[کورکورانه]] [[تقلید]] می‌کردند، و این [[تقلید]] به حدی رسیده بود که دیگر [[گوش]] [[شنوایی]] برایشان نگذاشت تا [[دعوت]] [[حق]] را بشنوند، و گنگ‌ها همان بزرگانی بودند که [[مردم]] [[گوش به فرمان]] آنان بودند، به طوری که اگر [[مردم]] را به [[حق]] [[دعوت]] می‌کردند [[مردم]] می‌پذیرفتند، و لیکن در عین اینکه می‌دانستند [[دعوت به توحید]] صحیح و [[دعوت به شرک]] [[باطل]] است، با این حال به خاطر عناد و [[گردن‌کشی]] از گفتن [[حق]] و اعتراف به آن و همچنین از [[شهادت]] دادن بر آن لال شدند، و این دو [[طایفه]] – چنان‌که گفتیم - هر دو مشترکند در اینکه در ظلمتی قرار دارند که [[حق]] در آن دیده نمی‌شود، و اشخاص [[بینا]] و شنوای دیگر هم نمی‌توانند با اشارت‌های خود آنان را هوشیار و [[بینا]] سازند<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج۷، ص۱۱۹.</ref>؛
	#[[خداوند]] می‌فرماید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اطاعت خدا]] و پیامبرش کنید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ}} و هیچ گاه از [[اطاعت]] [[فرمان]] او روی گردان نشوید در حالی که سخنان او و [[اوامر]] و نواهیش را می‌شنوید {{متن قرآن\|وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ}}و همانند کسانی نباشید که می‌گفتند شنیدیم ولی در [[حقیقت]] نمی‌شنیدند {{متن قرآن\|وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ}} از آنجا که گفتار بدون عمل و شنیدن بدون ترتیب اثر یکی از بزرگ‌ترین بلاهای [[جوامع انسانی]] و سرچشمه انواع بدبختی‌هاست، بدترین جنبندگان نزد [[خدا]] افرادی هستند {{متن قرآن\|إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ}}که نه گوش شنوا دارند و نه زبان گویا، {{متن قرآن\|الصُّمُّ الْبُكْمُ}} و نه [[عقل]] و [[درک]]، کر و لال و بی‌عقلند {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}} از آنجا که [[قرآن]] [[کتاب عمل]] است نه یک کتاب تشریفاتی همه جا روی نتایج تکیه می‌کند، در این [[آیه]] نیز کسانی که ظاهراً گوش‌های سالم دارند ولی در مسیر شنیدن [[آیات]] [[خدا]] و سخنان [[حق]] و برنامه‌های [[سعادت‌بخش]] نیستند، آنها را فاقد گوش می‌داند و کسانی که زبان سالمی دارند امّا مهر [[سکوت]] بر لب زده نه [[دفاعی]] از [[حق]] می‌کنند و نه مبارزه‌ای با [[ظلم]] و [[فساد]] نه [[ارشاد]] [[جاهل]] و نه [[امر به معروف]] و نه [[نهی از منکر]] و نه [[دعوت]] به راه [[حق]] بلکه این [[نعمت]] بزرگ [[خدا]] را در مسیر [[بیهوده‌گویی]] یا [[تملق]] و [[چاپلوسی]] در برابر [[صاحبان زر و زور]] و یا [[تحریف]] [[حق]] و [[تقویت باطل]] به کار می‌گیرند همچون افراد لال و گنگ می‌داند و آنان که از [[نعمت]] هوش و [[عقل]] بهره‌مندند اما درست نمی‌اندیشند همچون دیوانگان می‌شمرد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۴۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۷۴.</ref>.		# [[خداوند]] می‌فرماید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اطاعت خدا]] و پیامبرش کنید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ}} و هیچ گاه از [[اطاعت]] [[فرمان]] او روی گردان نشوید در حالی که سخنان او و [[اوامر]] و نواهیش را می‌شنوید {{متن قرآن\|وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ}}و همانند کسانی نباشید که می‌گفتند شنیدیم ولی در [[حقیقت]] نمی‌شنیدند {{متن قرآن\|وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ}} از آنجا که گفتار بدون عمل و شنیدن بدون ترتیب اثر یکی از بزرگ‌ترین بلاهای [[جوامع انسانی]] و سرچشمه انواع بدبختی‌هاست، بدترین جنبندگان نزد [[خدا]] افرادی هستند {{متن قرآن\|إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ}}که نه گوش شنوا دارند و نه زبان گویا، {{متن قرآن\|الصُّمُّ الْبُكْمُ}} و نه [[عقل]] و [[درک]]، کر و لال و بی‌عقلند {{متن قرآن\|الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ}} از آنجا که [[قرآن]] [[کتاب عمل]] است نه یک کتاب تشریفاتی همه جا روی نتایج تکیه می‌کند، در این [[آیه]] نیز کسانی که ظاهراً گوش‌های سالم دارند ولی در مسیر شنیدن [[آیات]] [[خدا]] و سخنان [[حق]] و برنامه‌های [[سعادت‌بخش]] نیستند، آنها را فاقد گوش می‌داند و کسانی که زبان سالمی دارند امّا مهر [[سکوت]] بر لب زده نه [[دفاعی]] از [[حق]] می‌کنند و نه مبارزه‌ای با [[ظلم]] و [[فساد]] نه [[ارشاد]] [[جاهل]] و نه [[امر به معروف]] و نه [[نهی از منکر]] و نه [[دعوت]] به راه [[حق]] بلکه این [[نعمت]] بزرگ [[خدا]] را در مسیر [[بیهوده‌گویی]] یا [[تملق]] و [[چاپلوسی]] در برابر [[صاحبان زر و زور]] و یا [[تحریف]] [[حق]] و [[تقویت باطل]] به کار می‌گیرند همچون افراد لال و گنگ می‌داند و آنان که از [[نعمت]] هوش و [[عقل]] بهره‌مندند اما درست نمی‌اندیشند همچون دیوانگان می‌شمرد<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۴۱.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۷۴.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۲۳:		خط ۲۱:

	[[رده:لال]]		[[رده:لال]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۱

2022-07-10T16:50:08Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۱

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط \| موضوع مرتبط = \| عنوان مدخل = \| مداخل مرتبط = [[لال در قرآن]] - [[لال در حدیث]] - [[لال در کلام اسلامی]]\| پرسش مرتبط = لال (پرسش)}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[لال در قرآن]] - [[لال در حدیث]] - [[لال در کلام اسلامی]]~~</div>~~
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[لال (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~
	==مقدمه==		==مقدمه==
	*یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال ]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.		*یکی از روش‌های [[دعوت]] در همه [[ادیان الهی]] استفاده از [[تمثیل]] و [[تشبیه]] به امور محسوس و ملموس است. در دسته‌ای از [[آیات]] کسانی به [[لال ]](بکم) بودن در برابر حقایق [[تشبیه]] شده و ساکت و بی‌تفاوت بودن، کنایه از بی‌زبانی [[مذمت]] شده است. حال منظور از آن لال بودن، انسان‌هایی است که ندای [[حق]] را نمی‌شنوند و به آن پاسخ نمی‌دهند. این گروه چند دسته هستند، عده‌ای همانند بهایم کر و لال و کور هستند، یا مدّعی [[ایمان]] هستند، در صورت عدم [[التزام]] به [[اطاعت از خدا]] و [[پیامبر]] همچون بدترین جنبندگان کر و لال و فاقد [[تعقل]] توصیف شده‌اند.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:03:39Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:لال]]		[[رده:لال]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T23:30:22Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۰۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

2021-12-16T17:51:15Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{نبوت}} +{{نبوت}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۲۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T15:20:46Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	== پانویس ==		{{پایان منابع}}

			==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:لال]]		[[رده:لال]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]