لباس و پوشاک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* آداب پوشش پیامبر اسلام{{صل}} */

2025-07-30T06:36:58Z

آداب پوشش پیامبر اسلام{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	مردان [[الهی]] در همه کار رو سوی [[خدا]] دارند و [[توحید]] در تمامی امور و سخنانشان متجلی است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[رفتار]] ساده‌ای همچون پوشیدن لباس نیز ـ برخلاف بسیاری از [[مردمان]] ـ به بُعد الهی و جنبه‌های [[معنوی]] آن توجه داشت. حضرت در روزهای [[جمعه]] لباس‌های نو را می‌پوشید<ref>سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۶۹؛ امتاع الأسماع، ج ۷، ص۲۱؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۱۶ و المتقی الهندی، کنزالعمال، ج ۷، ص۱۱۹.</ref> و ضمن عنایت به عطاکننده [[نعمت‌ها]]، به هنگام پوشیدن لباس نو این [[دعا]] را زیرلب ترنّم می‌کرد: [[حمد]] خدایی را که مرا پوشانید به چیزی که زشتی‌های مرا [[حفظ]] کند و با آن در میان [[مردم]] دارای [[جمال]] شوم<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثَوْباً جَدِيداً قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي مَا يُوَارِي عَوْرَتِي وَ أَتَجَمَّلُ بِهِ فِي النَّاسِ}}. الکافی، ج ۵، ص۴۵۸ - ۴۵۹ و المصنّف، ج ۶، ص۵۸ و با اندکی اختلاف در: الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۵۶ -۳۵۷؛ مسند احمد، ج ۱، ص۴۴ و محمد بن یزید القزوینی، سنن ابن ماجه، ج ۲، ص۱۱۷۸.</ref>.		مردان [[الهی]] در همه کار رو سوی [[خدا]] دارند و [[توحید]] در تمامی امور و سخنانشان متجلی است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[رفتار]] ساده‌ای همچون پوشیدن لباس نیز ـ برخلاف بسیاری از [[مردمان]] ـ به بُعد الهی و جنبه‌های [[معنوی]] آن توجه داشت. حضرت در روزهای [[جمعه]] لباس‌های نو را می‌پوشید<ref>سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۶۹؛ امتاع الأسماع، ج ۷، ص۲۱؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۱۶ و المتقی الهندی، کنزالعمال، ج ۷، ص۱۱۹.</ref> و ضمن عنایت به عطاکننده [[نعمت‌ها]]، به هنگام پوشیدن لباس نو این [[دعا]] را زیرلب ترنّم می‌کرد: [[حمد]] خدایی را که مرا پوشانید به چیزی که زشتی‌های مرا [[حفظ]] کند و با آن در میان [[مردم]] دارای [[جمال]] شوم<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثَوْباً جَدِيداً قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي مَا يُوَارِي عَوْرَتِي وَ أَتَجَمَّلُ بِهِ فِي النَّاسِ}}. الکافی، ج ۵، ص۴۵۸ - ۴۵۹ و المصنّف، ج ۶، ص۵۸ و با اندکی اختلاف در: الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۵۶ -۳۵۷؛ مسند احمد، ج ۱، ص۴۴ و محمد بن یزید القزوینی، سنن ابن ماجه، ج ۲، ص۱۱۷۸.</ref>.

	هنگامی که لباس می‌پوشید و قصد خروج از [[خانه]] را داشت، چنین دعا می‌کرد: خدایا! به [[نعمت]] تو خودم را پوشانیده و رو به تو کرده و بر تو تکیه و [[توکل]] می‌کنم. خداوندا! پناه من تویی و [[امید]] من تو هستی مرا در آنچه موجب [[نگرانی]] من است و آنچه چنین نیست، و در آنچه بدان اهتمام ندارم و تو بدان آگاه‌تری، کفایت کن. آن‌که به تو پناه آورد، عزیز است و ثنای تو بلند، و خدایی جز تو نیست. خدایا! مرا با توشه [[تقوا]] قرین ساز و گناهم ببخش و به هر جانب که رو کنم، مرا به خیر برگردان<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثِيَابَهُ وَ اسْتَوَى قَائِماً قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَ اللَّهُمَّ بِكَ اسْتَتَرْتُ وَ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ بِكَ اعْتَصَمْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَ أَنْتَ رَجَائِي اللَّهُمَّ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهْتَمُّ بِهِ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ لَا إِلَهَ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ زَوِّدْنِي التَّقْوَى وَ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتُ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.		هنگامی که لباس می‌پوشید و قصد خروج از [[خانه]] را داشت، چنین دعا می‌کرد: خدایا! به [[نعمت]] تو خودم را پوشانیده و رو به تو کرده و بر تو تکیه و [[توکل]] می‌کنم. خداوندا! پناه من تویی و [[امید]] من تو هستی مرا در آنچه موجب نگرانی من است و آنچه چنین نیست، و در آنچه بدان اهتمام ندارم و تو بدان آگاه‌تری، کفایت کن. آن‌که به تو پناه آورد، عزیز است و ثنای تو بلند، و خدایی جز تو نیست. خدایا! مرا با توشه [[تقوا]] قرین ساز و گناهم ببخش و به هر جانب که رو کنم، مرا به خیر برگردان<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثِيَابَهُ وَ اسْتَوَى قَائِماً قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَ اللَّهُمَّ بِكَ اسْتَتَرْتُ وَ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ بِكَ اعْتَصَمْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَ أَنْتَ رَجَائِي اللَّهُمَّ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهْتَمُّ بِهِ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ لَا إِلَهَ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ زَوِّدْنِي التَّقْوَى وَ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتُ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.

	پوشیدن پیراهن از جانب راست، از دیگر آدابی بود که [[پیامبر]]{{صل}} رعایت می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} يَلْبَسُ الْقَمِيصَ مِنْ قِبَلِ مَيَامِنِهِ‌}}. (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۲۷).</ref>. این امر می‌تواند در راستای عادت مستمر آن حضرت تلقی شود که بر آن اساس، معمولاً کارها را از جانب راست آغاز می‌کرد و با دست راست انجام می‌داد و از جانب چپ نیز ختم می‌کرد. برای مثال نقل شده که ایشان لباس را از جانب چپ بدن خارج می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا نَزَعَهُ نَزَعَ مِنْ مَيَاسِرِهِ أَوَّلًا}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.		پوشیدن پیراهن از جانب راست، از دیگر آدابی بود که [[پیامبر]]{{صل}} رعایت می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} يَلْبَسُ الْقَمِيصَ مِنْ قِبَلِ مَيَامِنِهِ‌}}. (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۲۷).</ref>. این امر می‌تواند در راستای عادت مستمر آن حضرت تلقی شود که بر آن اساس، معمولاً کارها را از جانب راست آغاز می‌کرد و با دست راست انجام می‌داد و از جانب چپ نیز ختم می‌کرد. برای مثال نقل شده که ایشان لباس را از جانب چپ بدن خارج می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا نَزَعَهُ نَزَعَ مِنْ مَيَاسِرِهِ أَوَّلًا}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.

Bahmani: /* منابع */

2025-04-27T06:57:55Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۹۱:		خط ۹۱:
	# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
			# [[پرونده:Fqs.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[لباس و پوشش در سیره نبوی (مقاله)\|'''لباس و پوشش در سیره نبوی''']]، [[فرهنگ کوثر (نشریه)\|فصلنامه فرهنگ کوثر]]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* آداب پوشش پیامبر اسلام{{صل}} */

2025-04-27T06:57:11Z

آداب پوشش پیامبر اسلام{{صل}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	پوشیدن پیراهن از جانب راست، از دیگر آدابی بود که [[پیامبر]]{{صل}} رعایت می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} يَلْبَسُ الْقَمِيصَ مِنْ قِبَلِ مَيَامِنِهِ‌}}. (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۲۷).</ref>. این امر می‌تواند در راستای عادت مستمر آن حضرت تلقی شود که بر آن اساس، معمولاً کارها را از جانب راست آغاز می‌کرد و با دست راست انجام می‌داد و از جانب چپ نیز ختم می‌کرد. برای مثال نقل شده که ایشان لباس را از جانب چپ بدن خارج می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا نَزَعَهُ نَزَعَ مِنْ مَيَاسِرِهِ أَوَّلًا}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.		پوشیدن پیراهن از جانب راست، از دیگر آدابی بود که [[پیامبر]]{{صل}} رعایت می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} يَلْبَسُ الْقَمِيصَ مِنْ قِبَلِ مَيَامِنِهِ‌}}. (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۲۷).</ref>. این امر می‌تواند در راستای عادت مستمر آن حضرت تلقی شود که بر آن اساس، معمولاً کارها را از جانب راست آغاز می‌کرد و با دست راست انجام می‌داد و از جانب چپ نیز ختم می‌کرد. برای مثال نقل شده که ایشان لباس را از جانب چپ بدن خارج می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا نَزَعَهُ نَزَعَ مِنْ مَيَاسِرِهِ أَوَّلًا}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.

	از جمله [[آداب]] پسندیده پیامبر{{صل}} این بود که پس از پوشیدن لباس جدید، [[حمد الهی]] به جای می‌آورد و سپس لباس سابق را به [[مسکین]] می‌بخشید و می‌فرمود: اگر [[مسلمان]] لباسی را که نمی‌پوشد، برای [[رضای خدا]] بر مسلمان دیگر بپوشاند، [[خداوند]] او را تحت ضمانت و [[حفظ]] و خیر و امانش قرار می‌دهد؛ زنده باشد یا مرده<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ مِنْ أَفْعَالِهِ{{صل}} إِذَا لَبِسَ الثَّوْبَ الْجَدِيدَ حَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ يَدْعُو مِسْكِيناً فَيُعْطِيهِ الْقَدِيمَ ثُمَّ يَقُولُ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَكْسُو مُسْلِماً مِنْ شَمْلِ ثِيَابِهِ لَا يَكْسُوهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَّا كَانَ فِي ضَمَانِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ حِرْزِهِ وَ خَيْرِهِ وَ أَمَانِهِ حَيّاً وَ مَيِّتاً}}؛ المناقب، ج ۱، ص۱۴۶ و المحجة البیضاء، ص۱۴۱؛ الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶.</ref>. بدین ترتیب ایشان بهره‌وری مناسب از [[نعمت‌های الهی]] را به [[بندگان خدا]] [[تعلیم]] می‌داد<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۱۳۱-۱۴۵؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۲ ـ ~~۲۶۳~~.</ref>.		از جمله [[آداب]] پسندیده پیامبر{{صل}} این بود که پس از پوشیدن لباس جدید، [[حمد الهی]] به جای می‌آورد و سپس لباس سابق را به [[مسکین]] می‌بخشید و می‌فرمود: اگر [[مسلمان]] لباسی را که نمی‌پوشد، برای [[رضای خدا]] بر مسلمان دیگر بپوشاند، [[خداوند]] او را تحت ضمانت و [[حفظ]] و خیر و امانش قرار می‌دهد؛ زنده باشد یا مرده<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ مِنْ أَفْعَالِهِ{{صل}} إِذَا لَبِسَ الثَّوْبَ الْجَدِيدَ حَمِدَ اللَّهَ ثُمَّ يَدْعُو مِسْكِيناً فَيُعْطِيهِ الْقَدِيمَ ثُمَّ يَقُولُ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَكْسُو مُسْلِماً مِنْ شَمْلِ ثِيَابِهِ لَا يَكْسُوهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَّا كَانَ فِي ضَمَانِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ حِرْزِهِ وَ خَيْرِهِ وَ أَمَانِهِ حَيّاً وَ مَيِّتاً}}؛ المناقب، ج ۱، ص۱۴۶ و المحجة البیضاء، ص۱۴۱؛ الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶.</ref>. بدین ترتیب ایشان بهره‌وری مناسب از [[نعمت‌های الهی]] را به [[بندگان خدا]] [[تعلیم]] می‌داد<ref>[[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۱۳۱-۱۴۵؛ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۲ ـ ۲۶۳؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[لباس و پوشش در سیره نبوی (مقاله)\|لباس و پوشش در سیره نبوی]].</ref>.

	== [[لباس]] از دیدگاه [[رسول اکرم]]{{صل}} ==		== [[لباس]] از دیدگاه [[رسول اکرم]]{{صل}} ==

Bahmani: /* سادگی لباس */

2025-04-27T06:56:12Z

سادگی لباس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	لباسی که آن [[بزرگوار]] به تن می‌کرد، [[خشن]] بود<ref>حسن بن ابی الحسن دیلمی، اعلام الدین، ص۱۹۴؛ شیخ طوسی، الامالی، ص۵۳۱ و ورام بن ابی فراس، مجموعه ورام، ج ۲، ص۵۷.</ref> و به پوشیدن آن برای دور ماندن از [[غرور]] و [[خودخواهی]] توصیه می‌کرد<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۱۵؛ مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۲۵۰؛ اعلام الدین، ص۲۰۴ و مجموعه ورام، ج ۲، ص۶۶.</ref>. [[پیامبر اکرم]]{{صل}}‌گاه عبای وصله داری به تن می‌کرد و می‌فرمود: «من بنده‌ام و [[لباس]] [[بندگان]] را می‌پوشم»<ref>احمد بن محمد قسطلانی، المواهب اللدینه، ج ۲، ص۱۹۲.</ref>. گاهی هم لباس پشمی می‌پوشید<ref>امتاع الاسماع، ج ۲، ص۱۹۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج ۴، ص۷۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۳۵۱ و ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه، ج۱، ص۳۲۹.</ref>. بلندای همه لباس‌هایش تا نصف ساق، بلکه تا بالای قوزک پا بود<ref>تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۹۵؛ حاکم نیشابوری، المستدرک، ج ۴، ص۱۹۶، الطبرانی، مسند الشامیین، ۱۹۹۶، ج ۲، ص۱۳۰؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۵۶ و مکارم الاخلاق، ص۱۱۰.</ref> و بیشتر از این را روا نمی‌دانست و از آن [[نهی]] می‌کرد<ref>مجموعه ورام، ج ۲، ص۶۶؛ اعلام الدین، ص۲۰۳ و امالی طوسی، ص۵۳۸.</ref>. بلندای آستین لباسش هم تا مچ<ref>ابن ابی شیبه کوفی، المصنّف، ج۶، ص۳۲؛ النسائی، السنن الکبری، ج ۵، ص۴۸۲؛ ترمذی، الشمائل المحمدیه، ص۵۴ و امتاع الأسماع، ج ۶، ص۳۸۰.</ref> و به قولی تا انگشتان دستشان بود و بیشتر از آن را منع می‌فرمود<ref>المستدرک، ج ۴، ص۱۹۶؛ عبدالله بن عدی، الکامل.، ج ۶، ص۳۰۸، الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۵۶ و مستدرک الوسائل. ج ۷، ص۲۹۴.</ref>. هیچ‌گاه دو لباس را با هم نمی‌پوشید<ref>المناقب، ج۱، ص۱۴۶.</ref>؛ عادتش بر این بود که پیراهنش را با شال به کمر می‌بست و‌گاه در [[نماز]] و غیر نماز، آن را می‌گشود<ref>المحجة البیضاء، ص۱۴۱ و احیاء علوم الدین، ص۳۳۲.</ref>. قسمت جلو لباسش را [[آزاد]] می‌گذاشت تا بیشتر آویخته باشد و از طرف پشت، آن را بالاتر می‌کشید<ref>الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۵۵؛ نویری، نهایة الارب، ج ۱۸، ص۲۸۸ و صالحی دمشقی، سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۳۰۳.</ref>. به لباس گشاد علاقه داشت<ref>مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۲۱۳ و محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۸۰، ص۲۱۰.</ref> و به [[پوشیدن لباس]] گشاد و پرهیز از پوشیدن لباس تنگ سفارش می‌کرد<ref>الطبقات الکبری، ج ۳، ص۲۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج ۲، ص۱۸۵؛ المصنّف، ج ۱، ص۳۴۵ و مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۳۲۲.</ref>. راحت‌ترین [[لباس]] برای او لباسی بود که به راحتی تا می‌شد<ref>نعمان بن محمد تمیمی مغربی، دعائم السلام، ص۱۵۹، الجعفریات، ص۱۷۴ و المستدرک الوسائل، ج ۳، ص۳۱۲.</ref>.		لباسی که آن [[بزرگوار]] به تن می‌کرد، [[خشن]] بود<ref>حسن بن ابی الحسن دیلمی، اعلام الدین، ص۱۹۴؛ شیخ طوسی، الامالی، ص۵۳۱ و ورام بن ابی فراس، مجموعه ورام، ج ۲، ص۵۷.</ref> و به پوشیدن آن برای دور ماندن از [[غرور]] و [[خودخواهی]] توصیه می‌کرد<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۱۵؛ مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۲۵۰؛ اعلام الدین، ص۲۰۴ و مجموعه ورام، ج ۲، ص۶۶.</ref>. [[پیامبر اکرم]]{{صل}}‌گاه عبای وصله داری به تن می‌کرد و می‌فرمود: «من بنده‌ام و [[لباس]] [[بندگان]] را می‌پوشم»<ref>احمد بن محمد قسطلانی، المواهب اللدینه، ج ۲، ص۱۹۲.</ref>. گاهی هم لباس پشمی می‌پوشید<ref>امتاع الاسماع، ج ۲، ص۱۹۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج ۴، ص۷۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ص۳۵۱ و ابوبکر بیهقی، دلائل النبوه، ج۱، ص۳۲۹.</ref>. بلندای همه لباس‌هایش تا نصف ساق، بلکه تا بالای قوزک پا بود<ref>تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۱۹۵؛ حاکم نیشابوری، المستدرک، ج ۴، ص۱۹۶، الطبرانی، مسند الشامیین، ۱۹۹۶، ج ۲، ص۱۳۰؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۵۶ و مکارم الاخلاق، ص۱۱۰.</ref> و بیشتر از این را روا نمی‌دانست و از آن [[نهی]] می‌کرد<ref>مجموعه ورام، ج ۲، ص۶۶؛ اعلام الدین، ص۲۰۳ و امالی طوسی، ص۵۳۸.</ref>. بلندای آستین لباسش هم تا مچ<ref>ابن ابی شیبه کوفی، المصنّف، ج۶، ص۳۲؛ النسائی، السنن الکبری، ج ۵، ص۴۸۲؛ ترمذی، الشمائل المحمدیه، ص۵۴ و امتاع الأسماع، ج ۶، ص۳۸۰.</ref> و به قولی تا انگشتان دستشان بود و بیشتر از آن را منع می‌فرمود<ref>المستدرک، ج ۴، ص۱۹۶؛ عبدالله بن عدی، الکامل.، ج ۶، ص۳۰۸، الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۵۶ و مستدرک الوسائل. ج ۷، ص۲۹۴.</ref>. هیچ‌گاه دو لباس را با هم نمی‌پوشید<ref>المناقب، ج۱، ص۱۴۶.</ref>؛ عادتش بر این بود که پیراهنش را با شال به کمر می‌بست و‌گاه در [[نماز]] و غیر نماز، آن را می‌گشود<ref>المحجة البیضاء، ص۱۴۱ و احیاء علوم الدین، ص۳۳۲.</ref>. قسمت جلو لباسش را [[آزاد]] می‌گذاشت تا بیشتر آویخته باشد و از طرف پشت، آن را بالاتر می‌کشید<ref>الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۵۵؛ نویری، نهایة الارب، ج ۱۸، ص۲۸۸ و صالحی دمشقی، سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۳۰۳.</ref>. به لباس گشاد علاقه داشت<ref>مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۲۱۳ و محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج ۸۰، ص۲۱۰.</ref> و به [[پوشیدن لباس]] گشاد و پرهیز از پوشیدن لباس تنگ سفارش می‌کرد<ref>الطبقات الکبری، ج ۳، ص۲۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، انساب الاشراف، ج ۲، ص۱۸۵؛ المصنّف، ج ۱، ص۳۴۵ و مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۳۲۲.</ref>. راحت‌ترین [[لباس]] برای او لباسی بود که به راحتی تا می‌شد<ref>نعمان بن محمد تمیمی مغربی، دعائم السلام، ص۱۵۹، الجعفریات، ص۱۷۴ و المستدرک الوسائل، ج ۳، ص۳۱۲.</ref>.

	ایشان بر خلاف معمول [[مردم]] آن [[زمان]]، شلوار می‌پوشید و شلوار آن حضرت نیز مانند دیگر لباس‌هایش از قوزک پایش فراتر نمی‌رفت<ref>مسند احمد، ج ۲، ص۵۰۵؛ مسند الشامیین، ج ۲، ص۱۳۰ و سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۷۰.</ref>. [[رسول اکرم]]{{صل}} [[مسلمانان]] را نیز به پوشیدن شلوار سفارش می‌کرد و می‌فرمود: «[[امت]] من از بی‌شلواری و عریانی ران‌ها [[نهی]] شده‌اند»<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۱۷.</ref>. و به [[اصحاب]] و یارانش توصیه می‌فرمود: «هر که پیراهن بلند پیدا نکند، شلوار بپوشد»<ref>همان و ص۱۰۲ و شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج ۵، ص۷۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۱ ـ ~~۲۶۲~~.</ref>.		ایشان بر خلاف معمول [[مردم]] آن [[زمان]]، شلوار می‌پوشید و شلوار آن حضرت نیز مانند دیگر لباس‌هایش از قوزک پایش فراتر نمی‌رفت<ref>مسند احمد، ج ۲، ص۵۰۵؛ مسند الشامیین، ج ۲، ص۱۳۰ و سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۷۰.</ref>. [[رسول اکرم]]{{صل}} [[مسلمانان]] را نیز به پوشیدن شلوار سفارش می‌کرد و می‌فرمود: «[[امت]] من از بی‌شلواری و عریانی ران‌ها [[نهی]] شده‌اند»<ref>مکارم الاخلاق، ص۱۱۷.</ref>. و به [[اصحاب]] و یارانش توصیه می‌فرمود: «هر که پیراهن بلند پیدا نکند، شلوار بپوشد»<ref>همان و ص۱۰۲ و شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج ۵، ص۷۲.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۱ ـ ۲۶۲؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[لباس و پوشش در سیره نبوی (مقاله)\|لباس و پوشش در سیره نبوی]]؛ [[سید حسین اسحاقی\|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)\|نگین رسالت]]، ص ۳۶.</ref>.

	شایان ذکر است که عصر رسالت و تنگناهای اقتصادی [[مسلمانان]] در آن عصر از سویی، و منصب [[حاکمیت]] پیامبر اکرم{{صل}} از دیگر سو، اقتضای [[زندگی زاهدانه]] را داشت. از همین روی در روایتی از امام رضا{{ع}} چنین نقل شده: به [[خدا]] قسم! اگر امر [[خلافت]] را عهده‌دار شوم، به جای غذای [[نیکو]]، غذایی نامرغوب خواهم خورد و به جای لباس نرم، لباسی خشن خواهم پوشید و پس از آسانی و [[رفاه]] به [[سختی]] روی آورم<ref>{{متن حدیث\|عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}} يَقُولُ وَ اللَّهِ لَئِنْ صِرْتُ إِلَى هَذَا الْأَمْرِ لَآكُلَنَّ الْخَبِيثَ بَعْدَ الطَّيِّبِ وَ لَأَلْبَسَنَّ الْخَشِنَ بَعْدَ اللَّيِّنِ وَ لَأَتْعَبَنَّ بَعْدَ الدَّعَةِ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۱۱۵).</ref>.		شایان ذکر است که عصر رسالت و تنگناهای اقتصادی [[مسلمانان]] در آن عصر از سویی، و منصب [[حاکمیت]] پیامبر اکرم{{صل}} از دیگر سو، اقتضای [[زندگی زاهدانه]] را داشت. از همین روی در روایتی از امام رضا{{ع}} چنین نقل شده: به [[خدا]] قسم! اگر امر [[خلافت]] را عهده‌دار شوم، به جای غذای [[نیکو]]، غذایی نامرغوب خواهم خورد و به جای لباس نرم، لباسی خشن خواهم پوشید و پس از آسانی و [[رفاه]] به [[سختی]] روی آورم<ref>{{متن حدیث\|عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا{{ع}} يَقُولُ وَ اللَّهِ لَئِنْ صِرْتُ إِلَى هَذَا الْأَمْرِ لَآكُلَنَّ الْخَبِيثَ بَعْدَ الطَّيِّبِ وَ لَأَلْبَسَنَّ الْخَشِنَ بَعْدَ اللَّيِّنِ وَ لَأَتْعَبَنَّ بَعْدَ الدَّعَةِ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۱۱۵).</ref>.

Bahmani: /* رنگ لباس‌ها */

2025-04-27T06:55:34Z

رنگ لباس‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	[[رسول اکرم]]{{صل}} لباس سبز را نیز [[دوست]] می‌داشت<ref>الصفدی، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۷۳؛ امتاع الاسماع، ج۲، ص۱۹۱؛ شرف المصطفی، ص۳۲۰؛ المحجة البیضاء، ص۱۴۰ و احیاء علوم الدین، ص۳۳۱ - ۳۳۲.</ref>. [[روایت]] شده است که آن حضرت، قبایی از سندس داشت که سبزی آن بر حضرت، بسیار جلوه می‌کرد<ref>المحجة البیضاء، ص۱۴۰ و احیاء علوم الدین، ص۳۳۲.</ref>. همچنین ایشان بردهای سبزی نیز داشت که آنها را گاهی به روی شانه می‌انداخت<ref>الطبقات الکبری، ص۳۵۰؛ دلائل النبوه، ج ۱، ص۲۳۷؛ المستدرک، ج ۲، ص۶۰۸ و الشمائل المحمدیه، ص۵۸.</ref>. رنگ زرد هم از رنگ‌های محبوب [[رسول خدا]]{{صل}} برای لباس‌هایش بود.		[[رسول اکرم]]{{صل}} لباس سبز را نیز [[دوست]] می‌داشت<ref>الصفدی، الوافی بالوفیات، ج۱، ص۷۳؛ امتاع الاسماع، ج۲، ص۱۹۱؛ شرف المصطفی، ص۳۲۰؛ المحجة البیضاء، ص۱۴۰ و احیاء علوم الدین، ص۳۳۱ - ۳۳۲.</ref>. [[روایت]] شده است که آن حضرت، قبایی از سندس داشت که سبزی آن بر حضرت، بسیار جلوه می‌کرد<ref>المحجة البیضاء، ص۱۴۰ و احیاء علوم الدین، ص۳۳۲.</ref>. همچنین ایشان بردهای سبزی نیز داشت که آنها را گاهی به روی شانه می‌انداخت<ref>الطبقات الکبری، ص۳۵۰؛ دلائل النبوه، ج ۱، ص۲۳۷؛ المستدرک، ج ۲، ص۶۰۸ و الشمائل المحمدیه، ص۵۸.</ref>. رنگ زرد هم از رنگ‌های محبوب [[رسول خدا]]{{صل}} برای لباس‌هایش بود.

	در برخی از [[روایات]] آمده است که رسول خدا{{صل}} بسیاری از اوقات، تمامی لباس‌ها حتی عمامه‌اش را با زعفرانی رنگ می‌کرد<ref>الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۵۰؛ نهایة الارب، ج ۱۸،ص ۲۸۴ و امتاع الاسماع، ج ۷، ص۹.</ref> و از [[لباس سیاه]] [[کراهت]] داشت و آن را برای لباس‌هایش نمی‌پسندید؛ مگر در سه چیز: [[عمامه]]، کفش و عبا<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۲۵۱؛ الخصال، ج۱، ص۱۴۸ و شیخ صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۳۴۷.</ref>. از رنگ سرخ نیز کراهت داشت<ref>دعائم الاسلام، ج ۲، ص۱۶۰ و مستدرک الوسیله، ج ۳، ص۲۵۰.</ref>؛ اما در برخی منابع نقل شده است که ایشان برد سرخی داشت که آن را روزهای [[جمعه]] و عیدین می‌پوشید<ref>المصنّف، ج ۲، ص۶۳؛ امتاع الأسماع، ج ۶، ص۳۶۸،؛ الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۴۸ و تاریخ مدینه دمشق، ج ۴، ص۲۰۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۴ ـ ۲۶۵؛ [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۱۳۱-~~۱۴۵.~~</ref>		در برخی از [[روایات]] آمده است که رسول خدا{{صل}} بسیاری از اوقات، تمامی لباس‌ها حتی عمامه‌اش را با زعفرانی رنگ می‌کرد<ref>الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۵۰؛ نهایة الارب، ج ۱۸،ص ۲۸۴ و امتاع الاسماع، ج ۷، ص۹.</ref> و از [[لباس سیاه]] [[کراهت]] داشت و آن را برای لباس‌هایش نمی‌پسندید؛ مگر در سه چیز: [[عمامه]]، کفش و عبا<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۱، ص۲۵۱؛ الخصال، ج۱، ص۱۴۸ و شیخ صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۳۴۷.</ref>. از رنگ سرخ نیز کراهت داشت<ref>دعائم الاسلام، ج ۲، ص۱۶۰ و مستدرک الوسیله، ج ۳، ص۲۵۰.</ref>؛ اما در برخی منابع نقل شده است که ایشان برد سرخی داشت که آن را روزهای [[جمعه]] و عیدین می‌پوشید<ref>المصنّف، ج ۲، ص۶۳؛ امتاع الأسماع، ج ۶، ص۳۶۸،؛ الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۴۸ و تاریخ مدینه دمشق، ج ۴، ص۲۰۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۴ ـ ۲۶۵؛ [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|سیره اخلاقی پیامبر اعظم]]، ص ۱۳۱-۱۴۵؛ [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[لباس و پوشش در سیره نبوی (مقاله)\|لباس و پوشش در سیره نبوی]]</ref>

	== عرق چین و کلاه ==		== عرق چین و کلاه ==
	نقل شده است، [[رسول خدا]]{{صل}} عرق چین‌های راه راه سفید [[مصری]] به سر می‌گذاشت<ref>الکافی، ص۴۶۶۲؛ مکارم الاخلاق، ص۳۵ - ۳۶، الطبقات الکبری، ج ۳، ص۲۲؛ سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۸۴ و الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۹۴.</ref> و گاهی آن را زیر [[عمامه]] و گاهی هم آن را تنها به سر می‌کرد<ref>مکارم الاخلاق، ص۳۵ - ۳۶؛ سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۸۵؛ نهایة الارب، ج ۱۸، ص۲۸۹ و الجامع الصغیر، ج۲، ص۳۹۴.</ref> و گاهی نیز آن را از سر بر می‌داشت و شالی به سر و پیشانی می‌بست<ref>مکارم الاخلاق، ص۳۶؛ المحجة البیضاء، ص۱۴۳ و عبداللّه بن سعید عبادی لحجی، منتهی السؤل، ج ۱، ص۵۰۹.</ref>. ایشان چند نوع کلاه داشت: کلاهی که در [[سفر]] از آن استفاده می‌کرد؛ کلاهی که آن را در [[اعیاد]] به سر می‌گذاشت؛ کلاهی که آن را می‌پوشید و در جمع اصحابش می‌نشست<ref>الکافی، ج ۱، ص۲۸۰؛ علل الشرائع، ج ۱، ص۱۶۷ و مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۲۸۰.</ref>؛ کلاهی هم کلاه [[یمنی]] به سر می‌کرد<ref>الکافی، ص۴۶۲؛ وسائل الشیعة، ج ۵، ص۵۹ و شیخ صدوق، الامالی، ص۷۱.</ref>؛ کلاهی هم داشت که در [[جنگ‌ها]] آن را به سر می‌گذاشت؛ این کلاه از دو طرف، اضافه‌ای داشت که گوش‌ها را می‌پوشاند<ref>مکارم الاخلاق، ص۳۶۰، الکافی، ج ۶، ص۴۶۲؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۹۴؛ کنزالعمال، ج ۷، ص۱۲۱ و امالی صدوق، ص۷۱.</ref>. [[ابن عباس]] می‌گوید: آن حضرت سه کلاه داشت: کلاه سفید [[مصری]]، کلاهی از برد حبره و کلاه سفر که گوشه‌دار بود<ref>سبل الهدی والرشاد، ج ۷، ص۲۸۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۵-۲۶۶.</ref>		نقل شده است، [[رسول خدا]]{{صل}} عرق چین‌های راه راه سفید [[مصری]] به سر می‌گذاشت<ref>الکافی، ص۴۶۶۲؛ مکارم الاخلاق، ص۳۵ - ۳۶، الطبقات الکبری، ج ۳، ص۲۲؛ سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۸۴ و الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۹۴.</ref> و گاهی آن را زیر [[عمامه]] و گاهی هم آن را تنها به سر می‌کرد<ref>مکارم الاخلاق، ص۳۵ - ۳۶؛ سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۸۵؛ نهایة الارب، ج ۱۸، ص۲۸۹ و الجامع الصغیر، ج۲، ص۳۹۴.</ref> و گاهی نیز آن را از سر بر می‌داشت و شالی به سر و پیشانی می‌بست<ref>مکارم الاخلاق، ص۳۶؛ المحجة البیضاء، ص۱۴۳ و عبداللّه بن سعید عبادی لحجی، منتهی السؤل، ج ۱، ص۵۰۹.</ref>. ایشان چند نوع کلاه داشت: کلاهی که در [[سفر]] از آن استفاده می‌کرد؛ کلاهی که آن را در [[اعیاد]] به سر می‌گذاشت؛ کلاهی که آن را می‌پوشید و در جمع اصحابش می‌نشست<ref>الکافی، ج ۱، ص۲۸۰؛ علل الشرائع، ج ۱، ص۱۶۷ و مستدرک الوسائل، ج ۳، ص۲۸۰.</ref>؛ کلاهی هم کلاه [[یمنی]] به سر می‌کرد<ref>الکافی، ص۴۶۲؛ وسائل الشیعة، ج ۵، ص۵۹ و شیخ صدوق، الامالی، ص۷۱.</ref>؛ کلاهی هم داشت که در [[جنگ‌ها]] آن را به سر می‌گذاشت؛ این کلاه از دو طرف، اضافه‌ای داشت که گوش‌ها را می‌پوشاند<ref>مکارم الاخلاق، ص۳۶۰، الکافی، ج ۶، ص۴۶۲؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۹۴؛ کنزالعمال، ج ۷، ص۱۲۱ و امالی صدوق، ص۷۱.</ref>. [[ابن عباس]] می‌گوید: آن حضرت سه کلاه داشت: کلاه سفید [[مصری]]، کلاهی از برد حبره و کلاه سفر که گوشه‌دار بود<ref>سبل الهدی والرشاد، ج ۷، ص۲۸۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص۲۶۵-۲۶۶.</ref>

Bahmani در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۲

2025-04-27T06:52:32Z

نمایش تغییرات

Bahmani در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۵

2025-04-27T06:05:50Z

نمایش تغییرات

Bahmani: /* منابع */

2025-04-27T05:58:17Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۸
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] ~~[[سید جواد موسوی بردکشکی]]،~~ [[سید علی اکبر حسینی ایمنی]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید علی اکبر حسینی ایمنی\|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2025-04-27T05:57:32Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]
	# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید جواد موسوی بردکشکی]]، [[سید علی اکبر حسینی ایمنی]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]] [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید جواد موسوی بردکشکی]]، [[سید علی اکبر حسینی ایمنی]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Bahmani: /* منابع */

2025-04-27T05:57:00Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۷
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]		# [[پرونده:10109419.jpg\|22px]] [[محمد رضا جباری\|جباری، محمد رضا]]، [[سیره اخلاقی پیامبر اعظم - جباری (کتاب)\|'''سیره اخلاقی پیامبر اعظم''']]
			# [[پرونده:152259.jpg\|22px]] [[سید جواد موسوی بردکشکی]]، [[سید علی اکبر حسینی ایمنی]]، [[پوشاک پیامبر (مقاله)\|پوشاک پیامبر]] [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)\|'''فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	مردان [[الهی]] در همه کار رو سوی [[خدا]] دارند و [[توحید]] در تمامی امور و سخنانشان متجلی است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[رفتار]] ساده‌ای همچون پوشیدن لباس نیز ـ برخلاف بسیاری از [[مردمان]] ـ به بُعد الهی و جنبه‌های [[معنوی]] آن توجه داشت. حضرت در روزهای [[جمعه]] لباس‌های نو را می‌پوشید<ref>سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۶۹؛ امتاع الأسماع، ج ۷، ص۲۱؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۱۶ و المتقی الهندی، کنزالعمال، ج ۷، ص۱۱۹.</ref> و ضمن عنایت به عطاکننده [[نعمت‌ها]]، به هنگام پوشیدن لباس نو این [[دعا]] را زیرلب ترنّم می‌کرد: [[حمد]] خدایی را که مرا پوشانید به چیزی که زشتی‌های مرا [[حفظ]] کند و با آن در میان [[مردم]] دارای [[جمال]] شوم<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثَوْباً جَدِيداً قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي مَا يُوَارِي عَوْرَتِي وَ أَتَجَمَّلُ بِهِ فِي النَّاسِ}}. الکافی، ج ۵، ص۴۵۸ - ۴۵۹ و المصنّف، ج ۶، ص۵۸ و با اندکی اختلاف در: الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۵۶ -۳۵۷؛ مسند احمد، ج ۱، ص۴۴ و محمد بن یزید القزوینی، سنن ابن ماجه، ج ۲، ص۱۱۷۸.</ref>.		مردان [[الهی]] در همه کار رو سوی [[خدا]] دارند و [[توحید]] در تمامی امور و سخنانشان متجلی است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[رفتار]] ساده‌ای همچون پوشیدن لباس نیز ـ برخلاف بسیاری از [[مردمان]] ـ به بُعد الهی و جنبه‌های [[معنوی]] آن توجه داشت. حضرت در روزهای [[جمعه]] لباس‌های نو را می‌پوشید<ref>سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص۲۶۹؛ امتاع الأسماع، ج ۷، ص۲۱؛ الجامع الصغیر، ج ۲، ص۳۱۶ و المتقی الهندی، کنزالعمال، ج ۷، ص۱۱۹.</ref> و ضمن عنایت به عطاکننده [[نعمت‌ها]]، به هنگام پوشیدن لباس نو این [[دعا]] را زیرلب ترنّم می‌کرد: [[حمد]] خدایی را که مرا پوشانید به چیزی که زشتی‌های مرا [[حفظ]] کند و با آن در میان [[مردم]] دارای [[جمال]] شوم<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثَوْباً جَدِيداً قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي مَا يُوَارِي عَوْرَتِي وَ أَتَجَمَّلُ بِهِ فِي النَّاسِ}}. الکافی، ج ۵، ص۴۵۸ - ۴۵۹ و المصنّف، ج ۶، ص۵۸ و با اندکی اختلاف در: الطبقات الکبری، ج ۱، ص۳۵۶ -۳۵۷؛ مسند احمد، ج ۱، ص۴۴ و محمد بن یزید القزوینی، سنن ابن ماجه، ج ۲، ص۱۱۷۸.</ref>.

	هنگامی که لباس می‌پوشید و قصد خروج از [[خانه]] را داشت، چنین دعا می‌کرد: خدایا! به [[نعمت]] تو خودم را پوشانیده و رو به تو کرده و بر تو تکیه و [[توکل]] می‌کنم. خداوندا! پناه من تویی و [[امید]] من تو هستی مرا در آنچه موجب [[نگرانی]] من است و آنچه چنین نیست، و در آنچه بدان اهتمام ندارم و تو بدان آگاه‌تری، کفایت کن. آن‌که به تو پناه آورد، عزیز است و ثنای تو بلند، و خدایی جز تو نیست. خدایا! مرا با توشه [[تقوا]] قرین ساز و گناهم ببخش و به هر جانب که رو کنم، مرا به خیر برگردان<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثِيَابَهُ وَ اسْتَوَى قَائِماً قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَ اللَّهُمَّ بِكَ اسْتَتَرْتُ وَ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ بِكَ اعْتَصَمْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَ أَنْتَ رَجَائِي اللَّهُمَّ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهْتَمُّ بِهِ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ لَا إِلَهَ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ زَوِّدْنِي التَّقْوَى وَ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتُ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.		هنگامی که لباس می‌پوشید و قصد خروج از [[خانه]] را داشت، چنین دعا می‌کرد: خدایا! به [[نعمت]] تو خودم را پوشانیده و رو به تو کرده و بر تو تکیه و [[توکل]] می‌کنم. خداوندا! پناه من تویی و [[امید]] من تو هستی مرا در آنچه موجب نگرانی من است و آنچه چنین نیست، و در آنچه بدان اهتمام ندارم و تو بدان آگاه‌تری، کفایت کن. آن‌که به تو پناه آورد، عزیز است و ثنای تو بلند، و خدایی جز تو نیست. خدایا! مرا با توشه [[تقوا]] قرین ساز و گناهم ببخش و به هر جانب که رو کنم، مرا به خیر برگردان<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا لَبِسَ ثِيَابَهُ وَ اسْتَوَى قَائِماً قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَ اللَّهُمَّ بِكَ اسْتَتَرْتُ وَ إِلَيْكَ تَوَجَّهْتُ وَ بِكَ اعْتَصَمْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي وَ أَنْتَ رَجَائِي اللَّهُمَّ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهَمَّنِي وَ مَا لَا أَهْتَمُّ بِهِ وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي عَزَّ جَارُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ لَا إِلَهَ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ زَوِّدْنِي التَّقْوَى وَ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ حَيْثُمَا تَوَجَّهْتُ}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.

	پوشیدن پیراهن از جانب راست، از دیگر آدابی بود که [[پیامبر]]{{صل}} رعایت می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} يَلْبَسُ الْقَمِيصَ مِنْ قِبَلِ مَيَامِنِهِ‌}}. (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۲۷).</ref>. این امر می‌تواند در راستای عادت مستمر آن حضرت تلقی شود که بر آن اساس، معمولاً کارها را از جانب راست آغاز می‌کرد و با دست راست انجام می‌داد و از جانب چپ نیز ختم می‌کرد. برای مثال نقل شده که ایشان لباس را از جانب چپ بدن خارج می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا نَزَعَهُ نَزَعَ مِنْ مَيَاسِرِهِ أَوَّلًا}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.		پوشیدن پیراهن از جانب راست، از دیگر آدابی بود که [[پیامبر]]{{صل}} رعایت می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} يَلْبَسُ الْقَمِيصَ مِنْ قِبَلِ مَيَامِنِهِ‌}}. (ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج۱، ص۱۲۷).</ref>. این امر می‌تواند در راستای عادت مستمر آن حضرت تلقی شود که بر آن اساس، معمولاً کارها را از جانب راست آغاز می‌کرد و با دست راست انجام می‌داد و از جانب چپ نیز ختم می‌کرد. برای مثال نقل شده که ایشان لباس را از جانب چپ بدن خارج می‌کرد<ref>{{متن حدیث\|وَ كَانَ{{صل}} إِذَا نَزَعَهُ نَزَعَ مِنْ مَيَاسِرِهِ أَوَّلًا}}. (الطبرسی، مکارم الأخلاق، ص۳۶).</ref>.