لیلة الهریر در تاریخ اسلامی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* لیلة الهریر«هریر» یعنی زوزه سگ. */

2023-08-13T12:57:55Z

لیلة الهریر«هریر» یعنی زوزه سگ.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۷
خط ۷:		خط ۷:

	== [[لیلة الهریر]]<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>==		== [[لیلة الهریر]]<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>==
	آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اختلاف است؛ بعضی آن شب راه شب دهم صفر سال ۳۷ قمری و برخی شب سه شنبه سیزدهم صفر همان سال و بعضی دیگر شب دهم ربیع الاول همان سال گفته‌اند.</ref> [[نبرد]] میان سپاهیان علی {{ع}} و [[یاران]] [[معاویه]] در [[صفین]] «لیلة الهریر» نامیده شده است. نامگذاری آن شب به لیلة الهریر از آن جهت است که لشکریان معاویه زیر ضربات سنگین سپاهیان [[امام]] {{ع}} در آن شب به قدری کشته و مجروح دادند که مثل سگ زوزه می‌کشیدند. و چیزی نمانده بود که بساط معاویه برچیده و سپاهش متلاشی شود که با [[حیله]] «[[عمروعاص]]» در به نیزه کردن قرآنها تشتت و [[اختلاف]] بین [[سپاه امام]] {{ع}} افتاد و [[جنگ]] متوقف شد و سرانجام کار به [[حکمیت]] کشید.		آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اختلاف است؛ بعضی آن شب راه شب دهم صفر سال ۳۷ قمری و برخی شب سه شنبه سیزدهم صفر همان سال و بعضی دیگر شب دهم ربیع الاول همان سال گفته‌اند.</ref> [[نبرد]] میان سپاهیان علی {{ع}} و [[یاران]] [[معاویه]] در [[صفین]] «لیلة الهریر» نامیده شده است. نامگذاری آن شب به لیلة الهریر از آن جهت است که لشکریان معاویه زیر ضربات سنگین سپاهیان [[امام]] {{ع}} در آن شب به قدری کشته و مجروح دادند که مثل سگ زوزه می‌کشیدند. و چیزی نمانده بود که بساط معاویه برچیده و سپاهش متلاشی شود که با [[حیله]] «[[عمروعاص]]» در به نیزه کردن قرآنها تشتت و [[اختلاف]] بین سپاه امام {{ع}} افتاد و [[جنگ]] متوقف شد و سرانجام کار به [[حکمیت]] کشید.

	در آن شب حدود سی هزار نفر از [[لشکریان]] [[شام]] به هلاکت رسیدند؛ شبی که امام {{ع}} و اکثر یارانش [[نماز]] [[مغرب]] و عشا را روی اسب‌ها به طور ایما و اشاره خواندند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref> و برخی از [[اصحاب رسول الله]] {{صل}} مثل [[عمار یاسر]]، [[ذو الشهادتین]] و... در [[روز]] این شب به درجه رفیع [[شهادت]] نایل آمدند.		در آن شب حدود سی هزار نفر از [[لشکریان]] [[شام]] به هلاکت رسیدند؛ شبی که امام {{ع}} و اکثر یارانش [[نماز]] [[مغرب]] و عشا را روی اسب‌ها به طور ایما و اشاره خواندند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref> و برخی از [[اصحاب رسول الله]] {{صل}} مثل [[عمار یاسر]]، [[ذو الشهادتین]] و... در [[روز]] این شب به درجه رفیع [[شهادت]] نایل آمدند.

Bahmani: /* لیلة الهریر«هریر» یعنی زوزه سگ. */

2023-08-13T12:57:45Z

لیلة الهریر«هریر» یعنی زوزه سگ.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۲۷
خط ۷:		خط ۷:

	== [[لیلة الهریر]]<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>==		== [[لیلة الهریر]]<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>==
	آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اختلاف است؛ بعضی آن شب راه شب دهم صفر سال ۳۷ قمری و برخی شب سه شنبه سیزدهم صفر همان سال و بعضی دیگر شب دهم ربیع الاول همان سال گفته‌اند.</ref> [[نبرد]] میان [[سپاهیان]] علی {{ع}} و [[یاران]] [[معاویه]] در [[صفین]] «لیلة الهریر» نامیده شده است. نامگذاری آن شب به لیلة الهریر از آن جهت است که [[لشکریان معاویه]] زیر ضربات سنگین سپاهیان [[امام]] {{ع}} در آن شب به قدری کشته و مجروح دادند که مثل سگ زوزه می‌کشیدند. و چیزی نمانده بود که بساط معاویه برچیده و سپاهش متلاشی شود که با [[حیله]] «[[عمروعاص]]» در به نیزه کردن قرآنها تشتت و [[اختلاف]] بین [[سپاه امام]] {{ع}} افتاد و [[جنگ]] متوقف شد و سرانجام کار به [[حکمیت]] کشید.		آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اختلاف است؛ بعضی آن شب راه شب دهم صفر سال ۳۷ قمری و برخی شب سه شنبه سیزدهم صفر همان سال و بعضی دیگر شب دهم ربیع الاول همان سال گفته‌اند.</ref> [[نبرد]] میان سپاهیان علی {{ع}} و [[یاران]] [[معاویه]] در [[صفین]] «لیلة الهریر» نامیده شده است. نامگذاری آن شب به لیلة الهریر از آن جهت است که لشکریان معاویه زیر ضربات سنگین سپاهیان [[امام]] {{ع}} در آن شب به قدری کشته و مجروح دادند که مثل سگ زوزه می‌کشیدند. و چیزی نمانده بود که بساط معاویه برچیده و سپاهش متلاشی شود که با [[حیله]] «[[عمروعاص]]» در به نیزه کردن قرآنها تشتت و [[اختلاف]] بین [[سپاه امام]] {{ع}} افتاد و [[جنگ]] متوقف شد و سرانجام کار به [[حکمیت]] کشید.

	در آن شب حدود سی هزار نفر از [[لشکریان]] [[شام]] به [[هلاکت]] رسیدند؛ شبی که امام {{ع}} و اکثر یارانش [[نماز]] [[مغرب]] و عشا را روی اسب‌ها به طور ایما و اشاره خواندند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref> و برخی از [[اصحاب رسول الله]] {{صل}} مثل [[عمار یاسر]]، [[ذو الشهادتین]] و... در [[روز]] این شب به درجه رفیع [[شهادت]] نایل آمدند.		در آن شب حدود سی هزار نفر از [[لشکریان]] [[شام]] به هلاکت رسیدند؛ شبی که امام {{ع}} و اکثر یارانش [[نماز]] [[مغرب]] و عشا را روی اسب‌ها به طور ایما و اشاره خواندند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref> و برخی از [[اصحاب رسول الله]] {{صل}} مثل [[عمار یاسر]]، [[ذو الشهادتین]] و... در [[روز]] این شب به درجه رفیع [[شهادت]] نایل آمدند.

	و به قول [[طبری]]: در آن شب شمشیرها [[شکست]]، تیرها تمام شد و دو [[سپاه]] با سنگ و چوب به [[جان]] هم افتادند و هر کدام با چنگ و دندان [[پیروزی]] خود را [[حفظ]] می‌کردند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۴۴۹.</ref>		و به قول [[طبری]]: در آن شب شمشیرها [[شکست]]، تیرها تمام شد و دو [[سپاه]] با سنگ و چوب به [[جان]] هم افتادند و هر کدام با چنگ و دندان [[پیروزی]] خود را [[حفظ]] می‌کردند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۴۴۹.</ref>

Bahmani: /* پانویس */

2022-08-27T13:42:08Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۱۲
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~لیلة الهریر~~]]		[[رده:جنگ صفین]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:45:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۶:		خط ۶:
	}}		}}

	==[[لیلة الهریر]]<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>==		== [[لیلة الهریر]]<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>==
	آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اختلاف است؛ بعضی آن شب راه شب دهم صفر سال ۳۷ قمری و برخی شب سه شنبه سیزدهم صفر همان سال و بعضی دیگر شب دهم ربیع الاول همان سال گفته‌اند.</ref> [[نبرد]] میان [[سپاهیان]] علی{{ع}} و [[یاران]] [[معاویه]] در [[صفین]] «لیلة الهریر» نامیده شده است. نامگذاری آن شب به لیلة الهریر از آن جهت است که [[لشکریان معاویه]] زیر ضربات سنگین سپاهیان [[امام]]{{ع}} در آن شب به قدری کشته و مجروح دادند که مثل سگ زوزه می‌کشیدند. و چیزی نمانده بود که بساط معاویه برچیده و سپاهش متلاشی شود که با [[حیله]] «[[عمروعاص]]» در به نیزه کردن قرآنها تشتت و [[اختلاف]] بین [[سپاه امام]]{{ع}} افتاد و [[جنگ]] متوقف شد و سرانجام کار به [[حکمیت]] کشید.		آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اختلاف است؛ بعضی آن شب راه شب دهم صفر سال ۳۷ قمری و برخی شب سه شنبه سیزدهم صفر همان سال و بعضی دیگر شب دهم ربیع الاول همان سال گفته‌اند.</ref> [[نبرد]] میان [[سپاهیان]] علی {{ع}} و [[یاران]] [[معاویه]] در [[صفین]] «لیلة الهریر» نامیده شده است. نامگذاری آن شب به لیلة الهریر از آن جهت است که [[لشکریان معاویه]] زیر ضربات سنگین سپاهیان [[امام]] {{ع}} در آن شب به قدری کشته و مجروح دادند که مثل سگ زوزه می‌کشیدند. و چیزی نمانده بود که بساط معاویه برچیده و سپاهش متلاشی شود که با [[حیله]] «[[عمروعاص]]» در به نیزه کردن قرآنها تشتت و [[اختلاف]] بین [[سپاه امام]] {{ع}} افتاد و [[جنگ]] متوقف شد و سرانجام کار به [[حکمیت]] کشید.

	در آن شب حدود سی هزار نفر از [[لشکریان]] [[شام]] به [[هلاکت]] رسیدند؛ شبی که امام{{ع}} و اکثر یارانش [[نماز]] [[مغرب]] و عشا را روی اسب‌ها به طور ایما و اشاره خواندند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref> و برخی از [[اصحاب رسول الله]]{{صل}} مثل [[عمار یاسر]]، [[ذو الشهادتین]] و... در [[روز]] این شب به درجه رفیع [[شهادت]] نایل آمدند.		در آن شب حدود سی هزار نفر از [[لشکریان]] [[شام]] به [[هلاکت]] رسیدند؛ شبی که امام {{ع}} و اکثر یارانش [[نماز]] [[مغرب]] و عشا را روی اسب‌ها به طور ایما و اشاره خواندند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref> و برخی از [[اصحاب رسول الله]] {{صل}} مثل [[عمار یاسر]]، [[ذو الشهادتین]] و... در [[روز]] این شب به درجه رفیع [[شهادت]] نایل آمدند.

	و به قول [[طبری]]: در آن شب شمشیرها [[شکست]]، تیرها تمام شد و دو [[سپاه]] با سنگ و چوب به [[جان]] هم افتادند و هر کدام با چنگ و دندان [[پیروزی]] خود را [[حفظ]] می‌کردند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۴۴۹.</ref>		و به قول [[طبری]]: در آن شب شمشیرها [[شکست]]، تیرها تمام شد و دو [[سپاه]] با سنگ و چوب به [[جان]] هم افتادند و هر کدام با چنگ و دندان [[پیروزی]] خود را [[حفظ]] می‌کردند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده\|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)\|تجلی امامت]] ص ۴۴۹.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:25:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{امامت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = لیلة الهریر		\| موضوع مرتبط = لیلة الهریر
خط ۲۳:		خط ۲۲:

	[[رده:لیلة الهریر]]		[[رده:لیلة الهریر]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = لیلة الهریر | عنوان مدخل = لیلة الهریر | مداخل مرتبط = لیلة الهریر در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==لیلة الهریر«هریر» یعنی زوزه سگ.== آخرین شبطبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اخ...» ایجاد کرد

2022-05-05T05:36:04Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = لیلة الهریر | عنوان مدخل = لیلة الهریر | مداخل مرتبط = لیلة الهریر در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==لیلة الهریر<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>== آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اخ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = لیلة الهریر
| عنوان مدخل = لیلة الهریر
| مداخل مرتبط = [[لیلة الهریر در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط =
}}

==[[لیلة الهریر]]<ref>«هریر» یعنی زوزه سگ.</ref>==
آخرین شب<ref>طبری در ج۴، ص۳۳ می‌نویسد: در تاریخ دقیق لیلة الهریر اختلاف است؛ بعضی آن شب راه شب دهم صفر سال ۳۷ قمری و برخی شب سه شنبه سیزدهم صفر همان سال و بعضی دیگر شب دهم ربیع الاول همان سال گفته‌اند.</ref> [[نبرد]] میان [[سپاهیان]] علی{{ع}} و [[یاران]] [[معاویه]] در [[صفین]] «لیلة الهریر» نامیده شده است. نامگذاری آن شب به لیلة الهریر از آن جهت است که [[لشکریان معاویه]] زیر ضربات سنگین سپاهیان [[امام]]{{ع}} در آن شب به قدری کشته و مجروح دادند که مثل سگ زوزه می‌کشیدند. و چیزی نمانده بود که بساط معاویه برچیده و سپاهش متلاشی شود که با [[حیله]] «[[عمروعاص]]» در به نیزه کردن قرآنها تشتت و [[اختلاف]] بین [[سپاه امام]]{{ع}} افتاد و [[جنگ]] متوقف شد و سرانجام کار به [[حکمیت]] کشید.

در آن شب حدود سی هزار نفر از [[لشکریان]] [[شام]] به [[هلاکت]] رسیدند؛ شبی که امام{{ع}} و اکثر یارانش [[نماز]] [[مغرب]] و عشا را روی اسب‌ها به طور ایما و اشاره خواندند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref> و برخی از [[اصحاب رسول الله]]{{صل}} مثل [[عمار یاسر]]، [[ذو الشهادتین]] و... در [[روز]] این شب به درجه رفیع [[شهادت]] نایل آمدند.

و به قول [[طبری]]: در آن شب شمشیرها [[شکست]]، تیرها تمام شد و دو [[سپاه]] با سنگ و چوب به [[جان]] هم افتادند و هر کدام با چنگ و دندان [[پیروزی]] خود را [[حفظ]] می‌کردند<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۳۲.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|تجلی امامت]] ص ۴۴۹.</ref>

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:4432.jpg|22px]] [[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[تجلی امامت (کتاب)|'''تجلی امامت''']]
{{پایان منابع}}

== پانویس ==
{{پانویس}}

[[رده:لیلة الهریر]]
[[رده:مدخل]]