مالکیت در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۵

2024-01-16T15:55:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ولایت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مالکیت		\| موضوع مرتبط = مالکیت
	\| عنوان مدخل = [[مالکیت]]		\| عنوان مدخل = مالکیت
	\| مداخل مرتبط = [[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در ~~حدیث~~]] - [[مالکیت در ~~کلام~~ اسلامی]]		\| مداخل مرتبط = [[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در معارف و سیره نبوی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]] - [[مالکیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~مالکیت (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[پیامبران]] و [[پیامبر اسلام]] نافی [[مالکیت]] [[مردم]] نیستند و آن‌چه در میان [[مردم]] وسیله تلاش و کوشش است، [[نفی]] نمی‌کنند؛ بلکه برای تحقق [[عدالت]] در تلاش برای [[حفظ]] [[اموال]] خصوصی و عمومی [[جامعه]] هستند. اینک به آن دسته از آیاتی اشاره می‌شود که به ظاهر ناظر به [[اموال عمومی]] مانند [[انفال]] و فیء است، اما در [[حقیقت]] به هر دو جهت اشاره دارد. اما این که این [[اموال عمومی]] [[مال]] [[خدا]] و [[پیامبر]] است، چون با لام اختصاص ذکر می‌شود، در حالی که برای یتامی، [[مساکین]] و [[ابن سبیل]] این لام نیامده است: {{متن قرآن\|لِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ}}<ref>«از آنِ خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.		[[پیامبران]] و [[پیامبر اسلام]] نافی [[مالکیت]] [[مردم]] نیستند و آن‌چه در میان [[مردم]] وسیله تلاش و کوشش است، [[نفی]] نمی‌کنند؛ بلکه برای تحقق [[عدالت]] در تلاش برای [[حفظ]] [[اموال]] خصوصی و عمومی [[جامعه]] هستند. اینک به آن دسته از آیاتی اشاره می‌شود که به ظاهر ناظر به [[اموال عمومی]] مانند [[انفال]] و فیء است، اما در [[حقیقت]] به هر دو جهت اشاره دارد. اما این که این [[اموال عمومی]] [[مال]] [[خدا]] و [[پیامبر]] است، چون با لام اختصاص ذکر می‌شود، در حالی که برای یتامی، [[مساکین]] و [[ابن سبیل]] این لام نیامده است: {{متن قرآن\|لِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ}}<ref>«از آنِ خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	# این که [[خداوند]] در [[آیات]] فراوان به [[نهی]] از خوردن [[اموال]] [[ایتام]] و منع از [[باطل]] می‌کند، دلالت بر [[احترام]] به [[اموال]] و [[مالکیت خصوصی]] دارد. و اگر [[پیامبر]] را در بخشی از [[اموال]] [[مردم]] [[شریک]] کرده، اولاً، شرکت او جنبه شخصی ندارد و برای [[منافع]] مادی آن برای خود نیست، ثانیاً، در [[اموال]] خاص مانند [[غنائم]] و [[انفال]] است، نه دست‌اندازی در فعالیت و تلاش [[مردم]]؛		# این که [[خداوند]] در [[آیات]] فراوان به [[نهی]] از خوردن [[اموال]] [[ایتام]] و منع از [[باطل]] می‌کند، دلالت بر [[احترام]] به [[اموال]] و [[مالکیت خصوصی]] دارد. و اگر [[پیامبر]] را در بخشی از [[اموال]] [[مردم]] [[شریک]] کرده، اولاً، شرکت او جنبه شخصی ندارد و برای [[منافع]] مادی آن برای خود نیست، ثانیاً، در [[اموال]] خاص مانند [[غنائم]] و [[انفال]] است، نه دست‌اندازی در فعالیت و تلاش [[مردم]]؛
	# [[خداوند]] خطاب به افراد با [[ایمان]] می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اموال]] یکدیگر را به [[باطل]] و از طرق [[نامشروع]] نخورید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ}} بنابراین، هر گونه [[تجاوز]]، تقلب، [[غش]]، معاملات ربوی، معاملاتی که حد و حدود آن کاملاً مشخص نباشد، خرید و فروش اجناسی که فایده منطقی و عقلایی در آن نباشد، خرید و فروش وسایل [[فساد]] و [[گناه]]، همه در تحت این [[قانون]] کلی قرار دارد. مگر این که [[تصرف]] شما در [[اموال]] دیگران از طریق تجارتی باشد که با [[رضایت]] شما انجام می‌گیرد {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ}}؛		# [[خداوند]] خطاب به افراد با [[ایمان]] می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اموال]] یکدیگر را به [[باطل]] و از طرق [[نامشروع]] نخورید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ}} بنابراین، هر گونه [[تجاوز]]، تقلب، [[غش]]، معاملات ربوی، معاملاتی که حد و حدود آن کاملاً مشخص نباشد، خرید و فروش اجناسی که فایده منطقی و عقلایی در آن نباشد، خرید و فروش وسایل [[فساد]] و [[گناه]]، همه در تحت این [[قانون]] کلی قرار دارد. مگر این که [[تصرف]] شما در [[اموال]] دیگران از طریق تجارتی باشد که با [[رضایت]] شما انجام می‌گیرد {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ}}؛
	# [[خداوند]] از طریق [[پیام]] [[وحی]] به [[پیامبر]] [[مؤمنان]] را مورد خطاب قرار داده و می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید! بسیاری از علمای [[اهل کتاب]] و [[راهبان]]، [[اموال]] [[مردم]] را به [[باطل]] می‌خورند، و [[خلق]] را از راه [[خالق]] باز می‌دارند {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ}} آنها به صورت‌های مختلفی [[اموال]] [[مردم]] را بدون مجوز و از طریق [[باطل]] می‌خورند. سپس [[قرآن]] به تناسب بحث [[دنیاپرستی]] [[پیشوایان]] [[یهود]] و [[نصاری]] به ذکر یک [[قانون]] کلی در مورد ثروت‌اندوزان پرداخته، می‌گوید: و کسانی که طلا و نقره را جمع‌آوری و گنجینه و پنهان می‌کنند و در [[راه خدا]] [[انفاق]] نمی‌نمایند آنها را به [[عذاب]] دردناکی [[بشارت]] ده {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}} این [[آیه]] صریحاً [[ثروت‌اندوزی]] و گنجینه‌سازی [[اموال]] را [[تحریم]] کرده است و به [[مسلمانان]] [[دستور]] می‌دهد که [[اموال]] خویش را در [[راه خدا]]، و در طریق بهره‌گیری [[بندگان خدا]] به کار اندازند، و از اندوختن و [[ذخیره]] کردن و خارج ساختن آنها از گردش معاملات به شدت بپرهیزند، در غیر این صورت باید [[منتظر]] [[عذاب]] دردناکی باشند. این [[عذاب]] دردناک تنها [[کیفر]] شدید [[روز رستاخیز]] نیست بلکه مجازات‌های سخت این [[دنیا]] را که بر اثر به هم خوردن موازنه [[اقتصادی]] و پیدایش [[اختلافات]] طبقاتی، دامان [[فقیر]] و [[غنی]] را می‌گیرد، نیز شامل می‌شود<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۹۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ~~ج۲،~~ ص ۶۱۲.</ref>.		# [[خداوند]] از طریق [[پیام]] [[وحی]] به [[پیامبر]] [[مؤمنان]] را مورد خطاب قرار داده و می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید! بسیاری از علمای [[اهل کتاب]] و [[راهبان]]، [[اموال]] [[مردم]] را به [[باطل]] می‌خورند، و [[خلق]] را از راه [[خالق]] باز می‌دارند {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ}} آنها به صورت‌های مختلفی [[اموال]] [[مردم]] را بدون مجوز و از طریق [[باطل]] می‌خورند. سپس [[قرآن]] به تناسب بحث [[دنیاپرستی]] [[پیشوایان]] [[یهود]] و [[نصاری]] به ذکر یک [[قانون]] کلی در مورد ثروت‌اندوزان پرداخته، می‌گوید: و کسانی که طلا و نقره را جمع‌آوری و گنجینه و پنهان می‌کنند و در [[راه خدا]] [[انفاق]] نمی‌نمایند آنها را به [[عذاب]] دردناکی [[بشارت]] ده {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}} این [[آیه]] صریحاً [[ثروت‌اندوزی]] و گنجینه‌سازی [[اموال]] را [[تحریم]] کرده است و به [[مسلمانان]] [[دستور]] می‌دهد که [[اموال]] خویش را در [[راه خدا]]، و در طریق بهره‌گیری [[بندگان خدا]] به کار اندازند، و از اندوختن و [[ذخیره]] کردن و خارج ساختن آنها از گردش معاملات به شدت بپرهیزند، در غیر این صورت باید [[منتظر]] [[عذاب]] دردناکی باشند. این [[عذاب]] دردناک تنها [[کیفر]] شدید [[روز رستاخیز]] نیست بلکه مجازات‌های سخت این [[دنیا]] را که بر اثر به هم خوردن موازنه [[اقتصادی]] و پیدایش [[اختلافات]] طبقاتی، دامان [[فقیر]] و [[غنی]] را می‌گیرد، نیز شامل می‌شود<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۹۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲]]، ص ۶۱۲.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

			[[رده:مالکیت]]

Hosein: جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

2022-09-07T18:12:31Z

جایگزینی متن - '\=\=\sپانویس\s\=\=↵\{\{پانویس\}\}\n\n\[\[رده\:(.*)در\sقرآن\]\]' به '== پانویس == {{پانویس}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۴۲
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	~~[[رده:مالکیت در قرآن]]~~

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:47:41Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

نمایش تغییرات

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:28:17Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	==[[مالکیت خصوصی]] و [[پیامبر]]==		==[[مالکیت خصوصی]] و [[پیامبر]]==
	#{{متن قرآن\|وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>«و دارایی‌های همدیگر را میان خود به نادرستی مخورید و آنها را (با رشوه) به سوی داوران سرازیر نکنید تا بخشی از دارایی‌های مردم را آگاهانه به حرام بخورید» سوره بقره، آیه ۱۸۸.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ}} از تعبیر و ترکیب فشرده این [[آیه]] دو اصل [[اقتصاد]] [[قرآنی]] استفاده می‌شود: ۱. اصل [[مال]]، به وضع اولی، از آن همه [[مردم]] و باید در بین باشد نه در سویی و برای طبقه‌ای. ۲. چون چنین است هر گونه [[تصرف]] خاص و کشیده شدن در جهتی باید منشأ تعلقی داشته باشد به [[حق]] یا به [[باطل]]. تعلق و [[تصرف]] به [[حق]] در حد [[ضرورت]] و احتیاج یا به سبب ایجاد سودمندی و [[ارزش]]، یا مبادلاتی است که بر این اساس و برای [[خدمت]] به دیگران که صاحبان اولی مالند انجام می‌گیرد و [[شریعت اسلام]] حدود آنها را مشخص نموده. و جز این، [[خوردن]] و [[تصرف]]، به [[باطل]] و منهی است: {{متن قرآن\|وَلَا تَأْكُلُوا}} در [[مقام]] بیان است: هر چه که حقی ایجاد ننماید و یا [[تصرف]] [[مضر]] به [[اجتماع]] و افراد باشد - چون [[ربا]] و [[حیله]] و قمار و [[احتکار]] و دزدی محکوم است<ref>رجوع شود به کتاب اسلام و مالکیت.</ref>، و از نظر [[برتر]] [[قرآن]]. [[مالکیت]] به [[حق]] و [[حقیقی]] از آن [[خداوند]]، و [[حق]] بهره‌مندی و انتفاع برای [[بندگان]] است در حد احتیاج و [[خدمت]] و کار - مانند میهمان و واجب‌النفقه و خدمتکار [[صدیق]] {{متن قرآن\|وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ}} استعاره بلیغی از کشیدن و جذب کردن [[اموال]] با خود و آسان سرازیر کردن به سوی [[حکام]] است: و حال آن‌که اموالی را که به [[باطل]] جمع و [[تصرف]] می‌کنید از خلال و درون [[زندگی]] توده‌های [[مردم]]، دلو دلو بالا می‌آورید و به سوی [[چاه]] [[حکّام]] سرازیر می‌نمایید. - الحکام - ظاهر در معنای عرفی و ناظر به طبقه خاصی می‌باشد که [[حاکم]] به معنای [[قاضی]] جزء و وابسته به آن است. چون در [[نظام اجتماعی]] [[اسلام]] طبقه‌ای بعنوان قشر [[حاکم]] آن هم وابسته و همدست باطل‌خورها، نیست، جمله [[حالیه ]]{{متن قرآن\|وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ}} اعلام خطری است از پدید آمدن چنین قشر حاکمی؛ زیرا از نظر عالی [[اسلامی]]، [[حکومت]] از آن [[شریعت الهی]] است که [[مظهر]] [[اراده]] و [[حاکمیت]] [[خداوند]] می‌باشد: {{متن قرآن\|إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ}}<ref>«داوری جز با خداوند نیست» سوره انعام، آیه ۵۷.</ref> و [[امام]] و [[خلیفه]] [[اسلامی]] [[مسئولیت]] و [[نظارت]] بر اجراء دارد. پیدایی طبقه‌ای به عنوان [[حاکم]] نه از جانب [[خدا]] و نه مصوب [[آیین]] او می‌باشد. این مجتمع واژگون است که نخست میدان باطل‌خواران و سود پرستان در آن باز می‌شود و سپس تصادم و تضاد میان آکل و مأکول و حق‌بران و حق‌بردگان و رقابت در میان سودپرستان در می‌گیرد آن‌گاه نطفه طبقه‌ای به عنوان [[حاکم]] در درون آن بسته و [[تکوین]] می‌شود و بروز و [[سلطه]] می‌یابد تا [[تعادل]] قوا و [[منافع]] سودجویان را نگه دارد و هر چه [[سودجویی]] و دست اندازی سودجویان بیشتر گردد، ریشه و [[فروع]] طبقه [[حاکم]] محکم‌تر و وسیع‌تر می‌شود: {{متن قرآن\|لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ}} سرازیر می‌کنید آن [[اموال]] مشترک را به سوی [[چاه]] [[حکّام]] تا شما یا با همدستی [[حکام]] قسمت خاصی از [[اموال]] [[مردم]] را با [[ستم]] و [[گناه]] بخورید. این مرحله [[تکامل]] یافته از طبقه سودپرست و [[همکاری]] آن با قشر [[حاکم]] است: طبقه سودجو با خوردن [[اموال عمومی]] بباطل بنیه می‌گیرد -[[خوردن]] به [[باطل]] اعم از خوردن بستم و [[گناه]] {{متن قرآن\|بِالْإِثْمِ}} است، زیرا همین که در [[اموال]] مشترک، [[تصرف]] به [[حق]] و در حد [[استحقاق]] نباشد، اکل به [[باطل]] می‌باشد - این طبقه برای [[حمایت]] خود اموالی را به [[چاه]] [[حکام]] سرازیر می‌نمایند تا آن‌که خود [[قدرت]] می‌یابد و قشر [[حاکم]] شکل می‌گیرد. در این مرحله سهم خاصی از [[اموال]] [[مردم]] را برای نگه‌داری و [[سلطه]] خود و قشر [[حاکم]] و به عنوان‌های گوناگون جدا می‌کنند: {{متن قرآن\|لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ}} و بیش از باطل‌خوری دست به [[ستم]] و سرمایه‌سوزی دیگران باز می‌کنند: {{متن قرآن\|بِالْإِثْمِ}} آن هم با [[علم]] و [[آگاهی]] و برنامه شکل یافته: {{متن قرآن\|وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۷۵.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>«و دارایی‌های همدیگر را میان خود به نادرستی مخورید و آنها را (با رشوه) به سوی داوران سرازیر نکنید تا بخشی از دارایی‌های مردم را آگاهانه به حرام بخورید» سوره بقره، آیه ۱۸۸.</ref>. '''نکته''': {{متن قرآن\|وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ}} از تعبیر و ترکیب فشرده این [[آیه]] دو اصل [[اقتصاد]] [[قرآنی]] استفاده می‌شود: ۱. اصل [[مال]]، به وضع اولی، از آن همه [[مردم]] و باید در بین باشد نه در سویی و برای طبقه‌ای. ۲. چون چنین است هر گونه [[تصرف]] خاص و کشیده شدن در جهتی باید منشأ تعلقی داشته باشد به [[حق]] یا به [[باطل]]. تعلق و [[تصرف]] به [[حق]] در حد [[ضرورت]] و احتیاج یا به سبب ایجاد سودمندی و [[ارزش]]، یا مبادلاتی است که بر این اساس و برای [[خدمت]] به دیگران که صاحبان اولی مالند انجام می‌گیرد و [[شریعت اسلام]] حدود آنها را مشخص نموده. و جز این، [[خوردن]] و [[تصرف]]، به [[باطل]] و منهی است: {{متن قرآن\|وَلَا تَأْكُلُوا}} در [[مقام]] بیان است: هر چه که حقی ایجاد ننماید و یا [[تصرف]] [[مضر]] به [[اجتماع]] و افراد باشد - چون [[ربا]] و [[حیله]] و قمار و [[احتکار]] و دزدی محکوم است<ref>رجوع شود به کتاب اسلام و مالکیت.</ref>، و از نظر [[برتر]] [[قرآن]]. [[مالکیت]] به [[حق]] و [[حقیقی]] از آن [[خداوند]]، و [[حق]] بهره‌مندی و انتفاع برای [[بندگان]] است در حد احتیاج و [[خدمت]] و کار - مانند میهمان و واجب‌النفقه و خدمتکار [[صدیق]] {{متن قرآن\|وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ}} استعاره بلیغی از کشیدن و جذب کردن [[اموال]] با خود و آسان سرازیر کردن به سوی [[حکام]] است: و حال آن‌که اموالی را که به [[باطل]] جمع و [[تصرف]] می‌کنید از خلال و درون [[زندگی]] توده‌های [[مردم]]، دلو دلو بالا می‌آورید و به سوی [[چاه]] [[حکّام]] سرازیر می‌نمایید. - الحکام - ظاهر در معنای عرفی و ناظر به طبقه خاصی می‌باشد که [[حاکم]] به معنای [[قاضی]] جزء و وابسته به آن است. چون در [[نظام اجتماعی]] [[اسلام]] طبقه‌ای بعنوان قشر [[حاکم]] آن هم وابسته و همدست باطل‌خورها، نیست، جمله [[حالیه]]{{متن قرآن\|وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ}} اعلام خطری است از پدید آمدن چنین قشر حاکمی؛ زیرا از نظر عالی [[اسلامی]]، [[حکومت]] از آن [[شریعت الهی]] است که [[مظهر]] [[اراده]] و [[حاکمیت]] [[خداوند]] می‌باشد: {{متن قرآن\|إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ}}<ref>«داوری جز با خداوند نیست» سوره انعام، آیه ۵۷.</ref> و [[امام]] و [[خلیفه]] [[اسلامی]] [[مسئولیت]] و [[نظارت]] بر اجراء دارد. پیدایی طبقه‌ای به عنوان [[حاکم]] نه از جانب [[خدا]] و نه مصوب [[آیین]] او می‌باشد. این مجتمع واژگون است که نخست میدان باطل‌خواران و سود پرستان در آن باز می‌شود و سپس تصادم و تضاد میان آکل و مأکول و حق‌بران و حق‌بردگان و رقابت در میان سودپرستان در می‌گیرد آن‌گاه نطفه طبقه‌ای به عنوان [[حاکم]] در درون آن بسته و [[تکوین]] می‌شود و بروز و [[سلطه]] می‌یابد تا [[تعادل]] قوا و [[منافع]] سودجویان را نگه دارد و هر چه [[سودجویی]] و دست اندازی سودجویان بیشتر گردد، ریشه و [[فروع]] طبقه [[حاکم]] محکم‌تر و وسیع‌تر می‌شود: {{متن قرآن\|لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ}} سرازیر می‌کنید آن [[اموال]] مشترک را به سوی [[چاه]] [[حکّام]] تا شما یا با همدستی [[حکام]] قسمت خاصی از [[اموال]] [[مردم]] را با [[ستم]] و [[گناه]] بخورید. این مرحله [[تکامل]] یافته از طبقه سودپرست و [[همکاری]] آن با قشر [[حاکم]] است: طبقه سودجو با خوردن [[اموال عمومی]] بباطل بنیه می‌گیرد -[[خوردن]] به [[باطل]] اعم از خوردن بستم و [[گناه]] {{متن قرآن\|بِالْإِثْمِ}} است، زیرا همین که در [[اموال]] مشترک، [[تصرف]] به [[حق]] و در حد [[استحقاق]] نباشد، اکل به [[باطل]] می‌باشد - این طبقه برای [[حمایت]] خود اموالی را به [[چاه]] [[حکام]] سرازیر می‌نمایند تا آن‌که خود [[قدرت]] می‌یابد و قشر [[حاکم]] شکل می‌گیرد. در این مرحله سهم خاصی از [[اموال]] [[مردم]] را برای نگه‌داری و [[سلطه]] خود و قشر [[حاکم]] و به عنوان‌های گوناگون جدا می‌کنند: {{متن قرآن\|لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ}} و بیش از باطل‌خوری دست به [[ستم]] و سرمایه‌سوزی دیگران باز می‌کنند: {{متن قرآن\|بِالْإِثْمِ}} آن هم با [[علم]] و [[آگاهی]] و برنامه شکل یافته: {{متن قرآن\|وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>پرتوی از قرآن، ج۲، ص۷۵.</ref>.
	#{{متن قرآن\|وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«و به مال یتیم نزدیک نشوید جز به گونه‌ای که (برای یتیم) نیکوتر است تا به برنایی خود برسد و پیمانه و ترازو را با دادگری، تمام بپیمایید؛ ما بر کسی جز (برابر با) توانش تکلیف نمی‌کنیم؛ و چون سخن می‌گویید با دادگری بگویید هر چند (درباره) خویشاوند باشد؛ و به پیمان با خداوند وفا کنید؛ این است آنچه شما را بدان سفارش کرده است باشد که پند گیرید» سوره انعام، آیه ۱۵۲.</ref>.		#{{متن قرآن\|وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ}}<ref>«و به مال یتیم نزدیک نشوید جز به گونه‌ای که (برای یتیم) نیکوتر است تا به برنایی خود برسد و پیمانه و ترازو را با دادگری، تمام بپیمایید؛ ما بر کسی جز (برابر با) توانش تکلیف نمی‌کنیم؛ و چون سخن می‌گویید با دادگری بگویید هر چند (درباره) خویشاوند باشد؛ و به پیمان با خداوند وفا کنید؛ این است آنچه شما را بدان سفارش کرده است باشد که پند گیرید» سوره انعام، آیه ۱۵۲.</ref>.
	#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! دارایی‌های یکدیگر را میان خود به نادرستی نخورید مگر داد و ستدی با رضای خودتان باشد و یکدیگر را نکشید بی‌گمان خداوند نسبت به شما بخشاینده است» سوره نساء، آیه ۲۹.</ref>.		#{{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلَا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا}}<ref>«ای مؤمنان! دارایی‌های یکدیگر را میان خود به نادرستی نخورید مگر داد و ستدی با رضای خودتان باشد و یکدیگر را نکشید بی‌گمان خداوند نسبت به شما بخشاینده است» سوره نساء، آیه ۲۹.</ref>.
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	# [[خداوند]] خطاب به افراد با [[ایمان]] می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اموال]] یکدیگر را به [[باطل]] و از طرق [[نامشروع]] نخورید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ}} بنابراین، هر گونه [[تجاوز]]، تقلب، [[غش]]، معاملات ربوی، معاملاتی که حد و حدود آن کاملاً مشخص نباشد، خرید و فروش اجناسی که فایده منطقی و عقلایی در آن نباشد، خرید و فروش وسایل [[فساد]] و [[گناه]]، همه در تحت این [[قانون]] کلی قرار دارد. مگر این که [[تصرف]] شما در [[اموال]] دیگران از طریق تجارتی باشد که با [[رضایت]] شما انجام می‌گیرد {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ}}؛		# [[خداوند]] خطاب به افراد با [[ایمان]] می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید [[اموال]] یکدیگر را به [[باطل]] و از طرق [[نامشروع]] نخورید {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ}} بنابراین، هر گونه [[تجاوز]]، تقلب، [[غش]]، معاملات ربوی، معاملاتی که حد و حدود آن کاملاً مشخص نباشد، خرید و فروش اجناسی که فایده منطقی و عقلایی در آن نباشد، خرید و فروش وسایل [[فساد]] و [[گناه]]، همه در تحت این [[قانون]] کلی قرار دارد. مگر این که [[تصرف]] شما در [[اموال]] دیگران از طریق تجارتی باشد که با [[رضایت]] شما انجام می‌گیرد {{متن قرآن\|إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ}}؛
	# [[خداوند]] از طریق [[پیام]] [[وحی]] به [[پیامبر]] [[مؤمنان]] را مورد خطاب قرار داده و می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید! بسیاری از علمای [[اهل کتاب]] و [[راهبان]]، [[اموال]] [[مردم]] را به [[باطل]] می‌خورند، و [[خلق]] را از راه [[خالق]] باز می‌دارند {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ}} آنها به صورت‌های مختلفی [[اموال]] [[مردم]] را بدون مجوز و از طریق [[باطل]] می‌خورند. سپس [[قرآن]] به تناسب بحث [[دنیاپرستی]] [[پیشوایان]] [[یهود]] و [[نصاری]] به ذکر یک [[قانون]] کلی در مورد ثروت‌اندوزان پرداخته، می‌گوید: و کسانی که طلا و نقره را جمع‌آوری و گنجینه و پنهان می‌کنند و در [[راه خدا]] [[انفاق]] نمی‌نمایند آنها را به [[عذاب]] دردناکی [[بشارت]] ده {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}} این [[آیه]] صریحاً [[ثروت‌اندوزی]] و گنجینه‌سازی [[اموال]] را [[تحریم]] کرده است و به [[مسلمانان]] [[دستور]] می‌دهد که [[اموال]] خویش را در [[راه خدا]]، و در طریق بهره‌گیری [[بندگان خدا]] به کار اندازند، و از اندوختن و [[ذخیره]] کردن و خارج ساختن آنها از گردش معاملات به شدت بپرهیزند، در غیر این صورت باید [[منتظر]] [[عذاب]] دردناکی باشند. این [[عذاب]] دردناک تنها [[کیفر]] شدید [[روز رستاخیز]] نیست بلکه مجازات‌های سخت این [[دنیا]] را که بر اثر به هم خوردن موازنه [[اقتصادی]] و پیدایش [[اختلافات]] طبقاتی، دامان [[فقیر]] و [[غنی]] را می‌گیرد، نیز شامل می‌شود<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۹۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۶۱۲.</ref>.		# [[خداوند]] از طریق [[پیام]] [[وحی]] به [[پیامبر]] [[مؤمنان]] را مورد خطاب قرار داده و می‌گوید: ای کسانی که [[ایمان]] آورده‌اید! بسیاری از علمای [[اهل کتاب]] و [[راهبان]]، [[اموال]] [[مردم]] را به [[باطل]] می‌خورند، و [[خلق]] را از راه [[خالق]] باز می‌دارند {{متن قرآن\|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ}} آنها به صورت‌های مختلفی [[اموال]] [[مردم]] را بدون مجوز و از طریق [[باطل]] می‌خورند. سپس [[قرآن]] به تناسب بحث [[دنیاپرستی]] [[پیشوایان]] [[یهود]] و [[نصاری]] به ذکر یک [[قانون]] کلی در مورد ثروت‌اندوزان پرداخته، می‌گوید: و کسانی که طلا و نقره را جمع‌آوری و گنجینه و پنهان می‌کنند و در [[راه خدا]] [[انفاق]] نمی‌نمایند آنها را به [[عذاب]] دردناکی [[بشارت]] ده {{متن قرآن\|وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ}} این [[آیه]] صریحاً [[ثروت‌اندوزی]] و گنجینه‌سازی [[اموال]] را [[تحریم]] کرده است و به [[مسلمانان]] [[دستور]] می‌دهد که [[اموال]] خویش را در [[راه خدا]]، و در طریق بهره‌گیری [[بندگان خدا]] به کار اندازند، و از اندوختن و [[ذخیره]] کردن و خارج ساختن آنها از گردش معاملات به شدت بپرهیزند، در غیر این صورت باید [[منتظر]] [[عذاب]] دردناکی باشند. این [[عذاب]] دردناک تنها [[کیفر]] شدید [[روز رستاخیز]] نیست بلکه مجازات‌های سخت این [[دنیا]] را که بر اثر به هم خوردن موازنه [[اقتصادی]] و پیدایش [[اختلافات]] طبقاتی، دامان [[فقیر]] و [[غنی]] را می‌گیرد، نیز شامل می‌شود<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۹۸.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)\|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۶۱۲.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۴۲:		خط ۴۰:

	[[رده:مالکیت در قرآن]]		[[رده:مالکیت در قرآن]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:21:18Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۱
خط ۱: خط ۱:

{{ولایت}}
{{ولایت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط = مالکیت

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مالکیت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[مالکیت]]

| مداخل مرتبط = [[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = مالکیت (پرسش)

}}

==مقدمه==
==مقدمه==

[[پیامبران]] و [[پیامبر اسلام]] نافی [[مالکیت]] [[مردم]] نیستند و آن‌چه در میان [[مردم]] وسیله تلاش و کوشش است، [[نفی]] نمی‌کنند؛ بلکه برای تحقق [[عدالت]] در تلاش برای [[حفظ]] [[اموال]] خصوصی و عمومی [[جامعه]] هستند. اینک به آن دسته از آیاتی اشاره می‌شود که به ظاهر ناظر به [[اموال عمومی]] مانند [[انفال]] و فیء است، اما در [[حقیقت]] به هر دو جهت اشاره دارد. اما این که این [[اموال عمومی]] [[مال]] [[خدا]] و [[پیامبر]] است، چون با لام اختصاص ذکر می‌شود، در حالی که برای یتامی، [[مساکین]] و [[ابن سبیل]] این لام نیامده است: {{متن قرآن|لِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ}}<ref>«از آنِ خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.
[[پیامبران]] و [[پیامبر اسلام]] نافی [[مالکیت]] [[مردم]] نیستند و آن‌چه در میان [[مردم]] وسیله تلاش و کوشش است، [[نفی]] نمی‌کنند؛ بلکه برای تحقق [[عدالت]] در تلاش برای [[حفظ]] [[اموال]] خصوصی و عمومی [[جامعه]] هستند. اینک به آن دسته از آیاتی اشاره می‌شود که به ظاهر ناظر به [[اموال عمومی]] مانند [[انفال]] و فیء است، اما در [[حقیقت]] به هر دو جهت اشاره دارد. اما این که این [[اموال عمومی]] [[مال]] [[خدا]] و [[پیامبر]] است، چون با لام اختصاص ذکر می‌شود، در حالی که برای یتامی، [[مساکین]] و [[ابن سبیل]] این لام نیامده است: {{متن قرآن|لِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ}}<ref>«از آنِ خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (- {{ولایت}}

2021-12-25T15:23:32Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (- {{ولایت}} <div style= +{{ولایت}} <div style=)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۳
خط ۱: خط ۱:

{{ولایت}}
{{ولایت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:06:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۶
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مالکیت در قرآن]]		[[رده:مالکیت در قرآن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T23:43:23Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۱۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

2021-12-16T15:21:04Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} ==پانویس== {{پانویس}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۱
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	== پانویس ==		{{پایان منابع}}

			==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مالکیت در قرآن]]		[[رده:مالکیت در قرآن]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

2021-12-16T12:10:27Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== # +==منابع== {{منابع}} # )

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۴۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	==منابع==		==منابع==
			{{منابع}}
	# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]		# [[پرونده:55210091.jpg\|22px]] [[محمد جعفر سعیدیان‌فر\|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی\|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۲ (کتاب)\|'''فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم''']]
	== پانویس ==		== پانویس ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[مالکیت]]~~''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = مالکیت
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مالکیت (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[مالکیت]]
			\| مداخل مرتبط = [[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = مالکیت (پرسش)
			}}
	==مقدمه==		==مقدمه==
	[[پیامبران]] و [[پیامبر اسلام]] نافی [[مالکیت]] [[مردم]] نیستند و آن‌چه در میان [[مردم]] وسیله تلاش و کوشش است، [[نفی]] نمی‌کنند؛ بلکه برای تحقق [[عدالت]] در تلاش برای [[حفظ]] [[اموال]] خصوصی و عمومی [[جامعه]] هستند. اینک به آن دسته از آیاتی اشاره می‌شود که به ظاهر ناظر به [[اموال عمومی]] مانند [[انفال]] و فیء است، اما در [[حقیقت]] به هر دو جهت اشاره دارد. اما این که این [[اموال عمومی]] [[مال]] [[خدا]] و [[پیامبر]] است، چون با لام اختصاص ذکر می‌شود، در حالی که برای یتامی، [[مساکین]] و [[ابن سبیل]] این لام نیامده است: {{متن قرآن\|لِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ}}<ref>«از آنِ خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.		[[پیامبران]] و [[پیامبر اسلام]] نافی [[مالکیت]] [[مردم]] نیستند و آن‌چه در میان [[مردم]] وسیله تلاش و کوشش است، [[نفی]] نمی‌کنند؛ بلکه برای تحقق [[عدالت]] در تلاش برای [[حفظ]] [[اموال]] خصوصی و عمومی [[جامعه]] هستند. اینک به آن دسته از آیاتی اشاره می‌شود که به ظاهر ناظر به [[اموال عمومی]] مانند [[انفال]] و فیء است، اما در [[حقیقت]] به هر دو جهت اشاره دارد. اما این که این [[اموال عمومی]] [[مال]] [[خدا]] و [[پیامبر]] است، چون با لام اختصاص ذکر می‌شود، در حالی که برای یتامی، [[مساکین]] و [[ابن سبیل]] این لام نیامده است: {{متن قرآن\|لِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ}}<ref>«از آنِ خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۳
خط ۱:		خط ۱:

	{{ولایت}}		{{ولایت}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>