مالکیت در معارف و سیره رضوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۵۲

2024-01-16T15:52:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مالکیت		\| موضوع مرتبط = مالکیت
	\| عنوان مدخل = [[مالکیت]]		\| عنوان مدخل = مالکیت
	\| مداخل مرتبط = [[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در ~~حدیث~~]] - [[مالکیت در ~~نهج البلاغه~~]] - [[مالکیت در ~~کلام~~ اسلامی]] - [[مالکیت در ~~گفتگوهای بین‌المذاهب~~]] - [[مالکیت در ~~عرفان~~ اسلامی~~]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی~~]]		\| مداخل مرتبط = [[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در معارف و سیره نبوی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]] - [[مالکیت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}
خط ۱۹:		خط ۱۸:
	همچنین [[حضرت]] در فرمایشات دیگری چون «هر کس به خاطر مالش کشته شود [[شهید]] است»<ref>تحف العقول، ص۴۱۹.</ref> و «هر کس از [[شهادت]] دادن خودداری کند یا شهادت ناحق دهد تا خونی ریخته شده و یا مالی تباه گردد، مستحق [[عذاب]] خواهد بود. و هر کس [[شهادت حق]] دهد تا حق [[مسلمانی]] را حفظ کند، مستحق [[پاداش]] یعنی [[نورانیت]] چهره خواهد بود»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۳۰۷.</ref> ضمن تأکید بر حق مالکیت فردی، [[لزوم]] [[احترام]] آن، و حفظ حد و حدود آن را بیان فرموده‌اند.		همچنین [[حضرت]] در فرمایشات دیگری چون «هر کس به خاطر مالش کشته شود [[شهید]] است»<ref>تحف العقول، ص۴۱۹.</ref> و «هر کس از [[شهادت]] دادن خودداری کند یا شهادت ناحق دهد تا خونی ریخته شده و یا مالی تباه گردد، مستحق [[عذاب]] خواهد بود. و هر کس [[شهادت حق]] دهد تا حق [[مسلمانی]] را حفظ کند، مستحق [[پاداش]] یعنی [[نورانیت]] چهره خواهد بود»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۳۰۷.</ref> ضمن تأکید بر حق مالکیت فردی، [[لزوم]] [[احترام]] آن، و حفظ حد و حدود آن را بیان فرموده‌اند.

	[[امام رضا]] {{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی و رضایی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>		[[امام رضا]] {{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی و رضایی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]]، ص ۳۰۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Wasity: جایگزینی متن - 'اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)' به 'اقتصاد - سرآبادانی و رضایی (مقاله)'

2022-11-09T12:32:41Z

جایگزینی متن - 'اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)' به 'اقتصاد - سرآبادانی و رضایی (مقاله)'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۰۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	[[امام رضا]] {{ع}} خداوند را [[مالک]] [[حقیقی]] دانسته می‌فرماید: «... خداوند مالک حقیقی [[مردمان]]، [[اموال]] و دیگر چیزهاست.»..<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۹۳؛ بحار الأنوار، ج۹۳، ص۱۹۲.</ref>. امام رضا {{ع}} در [[تفسیر آیه]] ۴۱ [[سوره انفال]]: {{متن قرآن\|وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ}}<ref>«بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>، مالکیت [[انسان‌ها]] نسبت به اموال را غیر حقیقی دانسته می‌فرماید: «آنچه در دست مردم است، عاریه است و انسان‌ها مالکین مجازی و اعتباری هستند نه حقیقی و [[مالی]] که به دست می‌آورند، [[غنیمت]] است»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۹۳.</ref>. یعنی برداشتی از [[خوان]] [[نعمت الهی]] است و اموال آنها همه در [[حکم]] غنیمت است و بنابر این [[انسان]] به عنوان مالک مجازی و اعتباری [[حق]] هیچ‌گونه کسب [[مال]] و [[تصرف]] در آن را جز با اجازه مالک حقیقی ندارد، پس می‌فرماید: «خداوند چند کار از جمله... ضایع کردن مال را مبغوض می‌دارد»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳.</ref>. از این‌رو دو اصل اساسی، یعنی [[کسب حلال]] و مصرف [[حلال]] در [[ارتباط]] انسان با مال و [[ثروت]] باید رعایت شود<ref>اقتصاد رضوی، ص۲۲، ۲۳.</ref>.		[[امام رضا]] {{ع}} خداوند را [[مالک]] [[حقیقی]] دانسته می‌فرماید: «... خداوند مالک حقیقی [[مردمان]]، [[اموال]] و دیگر چیزهاست.»..<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۹۳؛ بحار الأنوار، ج۹۳، ص۱۹۲.</ref>. امام رضا {{ع}} در [[تفسیر آیه]] ۴۱ [[سوره انفال]]: {{متن قرآن\|وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ}}<ref>«بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>، مالکیت [[انسان‌ها]] نسبت به اموال را غیر حقیقی دانسته می‌فرماید: «آنچه در دست مردم است، عاریه است و انسان‌ها مالکین مجازی و اعتباری هستند نه حقیقی و [[مالی]] که به دست می‌آورند، [[غنیمت]] است»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۹۳.</ref>. یعنی برداشتی از [[خوان]] [[نعمت الهی]] است و اموال آنها همه در [[حکم]] غنیمت است و بنابر این [[انسان]] به عنوان مالک مجازی و اعتباری [[حق]] هیچ‌گونه کسب [[مال]] و [[تصرف]] در آن را جز با اجازه مالک حقیقی ندارد، پس می‌فرماید: «خداوند چند کار از جمله... ضایع کردن مال را مبغوض می‌دارد»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳.</ref>. از این‌رو دو اصل اساسی، یعنی [[کسب حلال]] و مصرف [[حلال]] در [[ارتباط]] انسان با مال و [[ثروت]] باید رعایت شود<ref>اقتصاد رضوی، ص۲۲، ۲۳.</ref>.

	از نگاه امام رضا {{ع}} همگان خلق خدا و «عیال [[الله]]» هستند همه باید از [[مواهب الهی]] بهره جسته و نیازشان را برآورده سازند<ref>معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی، ص۳۷-۳۸.</ref>. امام رضا {{ع}} می‌فرماید: «بدان...که [[حق]] [[برادران]] [[واجب]] و فرض است، از خود و اموالتان برای آنان [[سرمایه‌گذاری]] کنید و در هر چیزی که [[مساوات]] و [[برابری]] در آن رواست، با آنان به برابری و مساوات [[رفتار]] کنید.»..<ref>بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۲۶، ۲۲۷؛ الحیاة، ج۶، ص۶۸۵.</ref>.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>		از نگاه امام رضا {{ع}} همگان خلق خدا و «عیال [[الله]]» هستند همه باید از [[مواهب الهی]] بهره جسته و نیازشان را برآورده سازند<ref>معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی، ص۳۷-۳۸.</ref>. امام رضا {{ع}} می‌فرماید: «بدان...که [[حق]] [[برادران]] [[واجب]] و فرض است، از خود و اموالتان برای آنان [[سرمایه‌گذاری]] کنید و در هر چیزی که [[مساوات]] و [[برابری]] در آن رواست، با آنان به برابری و مساوات [[رفتار]] کنید.»..<ref>بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۲۶، ۲۲۷؛ الحیاة، ج۶، ص۶۸۵.</ref>.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی و رضایی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>

	== [[مالکیت]] فردی (خصوصی) ==		== [[مالکیت]] فردی (خصوصی) ==
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	همچنین [[حضرت]] در فرمایشات دیگری چون «هر کس به خاطر مالش کشته شود [[شهید]] است»<ref>تحف العقول، ص۴۱۹.</ref> و «هر کس از [[شهادت]] دادن خودداری کند یا شهادت ناحق دهد تا خونی ریخته شده و یا مالی تباه گردد، مستحق [[عذاب]] خواهد بود. و هر کس [[شهادت حق]] دهد تا حق [[مسلمانی]] را حفظ کند، مستحق [[پاداش]] یعنی [[نورانیت]] چهره خواهد بود»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۳۰۷.</ref> ضمن تأکید بر حق مالکیت فردی، [[لزوم]] [[احترام]] آن، و حفظ حد و حدود آن را بیان فرموده‌اند.		همچنین [[حضرت]] در فرمایشات دیگری چون «هر کس به خاطر مالش کشته شود [[شهید]] است»<ref>تحف العقول، ص۴۱۹.</ref> و «هر کس از [[شهادت]] دادن خودداری کند یا شهادت ناحق دهد تا خونی ریخته شده و یا مالی تباه گردد، مستحق [[عذاب]] خواهد بود. و هر کس [[شهادت حق]] دهد تا حق [[مسلمانی]] را حفظ کند، مستحق [[پاداش]] یعنی [[نورانیت]] چهره خواهد بود»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۳۰۷.</ref> ضمن تأکید بر حق مالکیت فردی، [[لزوم]] [[احترام]] آن، و حفظ حد و حدود آن را بیان فرموده‌اند.

	[[امام رضا]] {{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>		[[امام رضا]] {{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی و رضایی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:47:42Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	[[امام رضا]]{{ع}} خداوند را [[مالک]] [[حقیقی]] دانسته می‌فرماید: «... خداوند مالک حقیقی [[مردمان]]، [[اموال]] و دیگر چیزهاست.»..<ref>فقه الرضا{{ع}}، ص۲۹۳؛ بحار الأنوار، ج۹۳، ص۱۹۲.</ref>. امام رضا{{ع}} در [[تفسیر آیه]] ۴۱ [[سوره انفال]]: {{متن قرآن\|وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ}}<ref>«بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>، مالکیت [[انسان‌ها]] نسبت به اموال را غیر حقیقی دانسته می‌فرماید: «آنچه در دست مردم است، عاریه است و انسان‌ها مالکین مجازی و اعتباری هستند نه حقیقی و [[مالی]] که به دست می‌آورند، [[غنیمت]] است»<ref>فقه الرضا{{ع}}، ص۲۹۳.</ref>. یعنی برداشتی از [[خوان]] [[نعمت الهی]] است و اموال آنها همه در [[حکم]] غنیمت است و بنابر این [[انسان]] به عنوان مالک مجازی و اعتباری [[حق]] هیچ‌گونه کسب [[مال]] و [[تصرف]] در آن را جز با اجازه مالک حقیقی ندارد، پس می‌فرماید: «خداوند چند کار از جمله... ضایع کردن مال را مبغوض می‌دارد»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳.</ref>. از این‌رو دو اصل اساسی، یعنی [[کسب حلال]] و مصرف [[حلال]] در [[ارتباط]] انسان با مال و [[ثروت]] باید رعایت شود<ref>اقتصاد رضوی، ص۲۲، ۲۳.</ref>.		[[امام رضا]] {{ع}} خداوند را [[مالک]] [[حقیقی]] دانسته می‌فرماید: «... خداوند مالک حقیقی [[مردمان]]، [[اموال]] و دیگر چیزهاست.»..<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۹۳؛ بحار الأنوار، ج۹۳، ص۱۹۲.</ref>. امام رضا {{ع}} در [[تفسیر آیه]] ۴۱ [[سوره انفال]]: {{متن قرآن\|وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ}}<ref>«بدانید که آنچه غنیمت گرفته‌اید از هرچه باشد یک پنجم آن از آن خداوند و فرستاده او و خویشاوند (وی) و یتیمان و بینوایان و ماندگان در راه (از خاندان او) است» سوره انفال، آیه ۴۱.</ref>، مالکیت [[انسان‌ها]] نسبت به اموال را غیر حقیقی دانسته می‌فرماید: «آنچه در دست مردم است، عاریه است و انسان‌ها مالکین مجازی و اعتباری هستند نه حقیقی و [[مالی]] که به دست می‌آورند، [[غنیمت]] است»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۲۹۳.</ref>. یعنی برداشتی از [[خوان]] [[نعمت الهی]] است و اموال آنها همه در [[حکم]] غنیمت است و بنابر این [[انسان]] به عنوان مالک مجازی و اعتباری [[حق]] هیچ‌گونه کسب [[مال]] و [[تصرف]] در آن را جز با اجازه مالک حقیقی ندارد، پس می‌فرماید: «خداوند چند کار از جمله... ضایع کردن مال را مبغوض می‌دارد»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳.</ref>. از این‌رو دو اصل اساسی، یعنی [[کسب حلال]] و مصرف [[حلال]] در [[ارتباط]] انسان با مال و [[ثروت]] باید رعایت شود<ref>اقتصاد رضوی، ص۲۲، ۲۳.</ref>.

	از نگاه امام رضا{{ع}} همگان خلق خدا و «عیال [[الله]]» هستند همه باید از [[مواهب الهی]] بهره جسته و نیازشان را برآورده سازند<ref>معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی، ص۳۷-۳۸.</ref>. امام رضا{{ع}} می‌فرماید: «بدان...که [[حق]] [[برادران]] [[واجب]] و فرض است، از خود و اموالتان برای آنان [[سرمایه‌گذاری]] کنید و در هر چیزی که [[مساوات]] و [[برابری]] در آن رواست، با آنان به برابری و مساوات [[رفتار]] کنید.»..<ref>بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۲۶، ۲۲۷؛ الحیاة، ج۶، ص۶۸۵.</ref>.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>		از نگاه امام رضا {{ع}} همگان خلق خدا و «عیال [[الله]]» هستند همه باید از [[مواهب الهی]] بهره جسته و نیازشان را برآورده سازند<ref>معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی، ص۳۷-۳۸.</ref>. امام رضا {{ع}} می‌فرماید: «بدان...که [[حق]] [[برادران]] [[واجب]] و فرض است، از خود و اموالتان برای آنان [[سرمایه‌گذاری]] کنید و در هر چیزی که [[مساوات]] و [[برابری]] در آن رواست، با آنان به برابری و مساوات [[رفتار]] کنید.»..<ref>بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۲۶، ۲۲۷؛ الحیاة، ج۶، ص۶۸۵.</ref>.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>

	==[[مالکیت]] فردی (خصوصی)==		== [[مالکیت]] فردی (خصوصی) ==
	مالکیت از [[حقوق]] [[فطری]] و طبیعی [[انسان]] است و عقلاً پذیرفته‌اند که هر فردی نسبت به محصول کار خویش حق داشته و [[مالک]] آن می‌شود و [[نظام اجتماع]] باید این حق طبیعی را برای فرد به رسمیت شناخته و آن را [[پاسداری]] کند. [[امام رضا]]{{ع}} مالکیت فردی را به رسمیت شناخته و در مورد [[حرمت]] و [[احترام]] [[مال]] افراد می‌فرماید: «هر کس بر علیه مؤمنی [[شهادت]] دهد که ضرری به [[جان]]، مال یا [[آبرو]] و اعتبار او وارد کند، [[خداوند]] او را [[دروغگو]] می‌نامد ولو اینکه سخنش راست باشد و اگر [[گواهی]] بدهد برای آنکه مال او را [[حفظ]] کند و یا او را بر علیه دشمنش [[یاری]] کند و یا خونش را حفظ کند، خداوند او را [[راستگو]] می‌نامد و لو اینکه سخنش [[کذب]] باشد»<ref>عوالی اللئالی، ج۱، ص۳۱۴-۳۱۵.</ref>. یعنی صدمه زدن به جان، مال و آبروی [[مؤمن]] و لو با شهادت کذب جایز نیست؛ بلکه باید مال او را حفظ کرد و لو با [[شهادت دروغ]]. البته روشن است که این مطلب در جایی است که طرف مقابل مؤمن نباشد و [[تعدی]] به کسی صورت نگرفته باشد. این نشان می‌دهد که مال و [[ملک]] خصوصی احترام دارد و رعایت آن واجب است.		مالکیت از [[حقوق]] [[فطری]] و طبیعی [[انسان]] است و عقلاً پذیرفته‌اند که هر فردی نسبت به محصول کار خویش حق داشته و [[مالک]] آن می‌شود و [[نظام اجتماع]] باید این حق طبیعی را برای فرد به رسمیت شناخته و آن را [[پاسداری]] کند. [[امام رضا]] {{ع}} مالکیت فردی را به رسمیت شناخته و در مورد [[حرمت]] و [[احترام]] [[مال]] افراد می‌فرماید: «هر کس بر علیه مؤمنی [[شهادت]] دهد که ضرری به [[جان]]، مال یا [[آبرو]] و اعتبار او وارد کند، [[خداوند]] او را [[دروغگو]] می‌نامد ولو اینکه سخنش راست باشد و اگر [[گواهی]] بدهد برای آنکه مال او را [[حفظ]] کند و یا او را بر علیه دشمنش [[یاری]] کند و یا خونش را حفظ کند، خداوند او را [[راستگو]] می‌نامد و لو اینکه سخنش [[کذب]] باشد»<ref>عوالی اللئالی، ج۱، ص۳۱۴-۳۱۵.</ref>. یعنی صدمه زدن به جان، مال و آبروی [[مؤمن]] و لو با شهادت کذب جایز نیست؛ بلکه باید مال او را حفظ کرد و لو با [[شهادت دروغ]]. البته روشن است که این مطلب در جایی است که طرف مقابل مؤمن نباشد و [[تعدی]] به کسی صورت نگرفته باشد. این نشان می‌دهد که مال و [[ملک]] خصوصی احترام دارد و رعایت آن واجب است.

	گرفتن حق مالکیت از انسان در [[حقیقت]] به معنای گرفتن [[آزادی]] و [[اختیار]] از اوست. در [[تعالیم]] [[رضوی]] [[تجاوز]] به این حق و [[سرقت]] مال و... منشأ [[فساد]] [[مالی]] و [[قتل]] انسان معرفی شده است: «تجاوز به حق مالکیت و مال فرد، [[انگیزه]] [[کار و تلاش]]، [[تجارت]]، [[صنعت]]، و کسب مال را از او گرفته، و موجب قتل و [[تنازع]] و [[حسادت]] و درگیری بین [[مردم]] می‌شود».؛ زیرا [[مالکیت]] [[حق]] طبیعی فرد است و او مصرّ بر [[حفظ]] آن است. در [[حقیقت]]، وقتی که در اثر [[سرقت]] و [[غصب]] و غیره، [[امنیت اقتصادی]] و [[انگیزه]] کار، [[تولید]] و [[تجارت]] صدمه دید، زمینه [[فساد]] [[مالی]] در [[جامعه]] فراهم می‌گردد، و تلاش فرد برای [[دفاع از حق]] طبیعی خود نیز می‌تواند زمینه‌ساز بروز خشونت‌ها و [[درگیری‌ها]] و احتمالاً [[قتل]] باشد<ref>معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی، ص۴۳.</ref>.		گرفتن حق مالکیت از انسان در [[حقیقت]] به معنای گرفتن [[آزادی]] و [[اختیار]] از اوست. در [[تعالیم]] [[رضوی]] [[تجاوز]] به این حق و [[سرقت]] مال و... منشأ [[فساد]] [[مالی]] و [[قتل]] انسان معرفی شده است: «تجاوز به حق مالکیت و مال فرد، [[انگیزه]] [[کار و تلاش]]، [[تجارت]]، [[صنعت]]، و کسب مال را از او گرفته، و موجب قتل و [[تنازع]] و [[حسادت]] و درگیری بین [[مردم]] می‌شود». ؛ زیرا [[مالکیت]] [[حق]] طبیعی فرد است و او مصرّ بر [[حفظ]] آن است. در [[حقیقت]]، وقتی که در اثر [[سرقت]] و [[غصب]] و غیره، [[امنیت اقتصادی]] و [[انگیزه]] کار، [[تولید]] و [[تجارت]] صدمه دید، زمینه [[فساد]] [[مالی]] در [[جامعه]] فراهم می‌گردد، و تلاش فرد برای [[دفاع از حق]] طبیعی خود نیز می‌تواند زمینه‌ساز بروز خشونت‌ها و [[درگیری‌ها]] و احتمالاً [[قتل]] باشد<ref>معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی، ص۴۳.</ref>.

	همچنین [[حضرت]] در فرمایشات دیگری چون «هر کس به خاطر مالش کشته شود [[شهید]] است»<ref>تحف العقول، ص۴۱۹.</ref> و «هر کس از [[شهادت]] دادن خودداری کند یا شهادت ناحق دهد تا خونی ریخته شده و یا مالی تباه گردد، مستحق [[عذاب]] خواهد بود. و هر کس [[شهادت حق]] دهد تا حق [[مسلمانی]] را حفظ کند، مستحق [[پاداش]] یعنی [[نورانیت]] چهره خواهد بود»<ref>فقه الرضا{{ع}}، ص۳۰۷.</ref> ضمن تأکید بر حق مالکیت فردی، [[لزوم]] [[احترام]] آن، و حفظ حد و حدود آن را بیان فرموده‌اند.		همچنین [[حضرت]] در فرمایشات دیگری چون «هر کس به خاطر مالش کشته شود [[شهید]] است»<ref>تحف العقول، ص۴۱۹.</ref> و «هر کس از [[شهادت]] دادن خودداری کند یا شهادت ناحق دهد تا خونی ریخته شده و یا مالی تباه گردد، مستحق [[عذاب]] خواهد بود. و هر کس [[شهادت حق]] دهد تا حق [[مسلمانی]] را حفظ کند، مستحق [[پاداش]] یعنی [[نورانیت]] چهره خواهد بود»<ref>فقه الرضا {{ع}}، ص۳۰۷.</ref> ضمن تأکید بر حق مالکیت فردی، [[لزوم]] [[احترام]] آن، و حفظ حد و حدود آن را بیان فرموده‌اند.

	[[امام رضا]]{{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>		[[امام رضا]] {{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:28:18Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	[[امام رضا]]{{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>		[[امام رضا]]{{ع}} رفتارهایی را که موجب تضییع [[مال]] و [[ثروت]] شود، مبغوض [[خداوند]] دانسته، می‌فرماید: «قیل و قال و [[[جدال]]]، ضایع کردن مال و زیاد سؤال کردن مبغوض خداوند است»<ref>تحف العقول، ص۴۴۳؛ الحیاة، ج۶، ص۳۰۲.</ref>. منع از تضییع مال دیگران دلیل بر احترام آن و [[پذیرش حق]] [[مالکیت خصوصی]] و [[ارزشمندی]] مال است.<ref>[[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|دانشنامه امام رضا ج۲]] ص ۳۰۵.</ref>

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۲:		خط ۳۰:

	[[رده:مالکیت]]		[[رده:مالکیت]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:15:59Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[مالکیت]]~~''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در نهج البلاغه]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]] - [[مالکیت در گفتگوهای بین‌المذاهب]] - [[مالکیت در عرفان اسلامی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = مالکیت
			\| عنوان مدخل = [[مالکیت]]
			\| مداخل مرتبط = [[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در نهج البلاغه]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]] - [[مالکیت در گفتگوهای بین‌المذاهب]] - [[مالکیت در عرفان اسلامی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==مقدمه==		==مقدمه==

Ali: /* منابع */

2022-04-06T09:58:10Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۲۸
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 1100515.jpg\|22px]] [[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]		# [[پرونده: 1100515.jpg\|22px]] [[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی و رضایی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Heydari: جایگزینی متن - '
' به '
'

2022-01-21T16:50:33Z

جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۲۰
خط ۲:		خط ۲:
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در نهج البلاغه]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]] - [[مالکیت در گفتگوهای بین‌المذاهب]] - [[مالکیت در عرفان اسلامی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]]</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در نهج البلاغه]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]] - [[مالکیت در گفتگوهای بین‌المذاهب]] - [[مالکیت در عرفان اسلامی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~

	==مقدمه==		==مقدمه==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:06:37Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۶
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مالکیت]]		[[رده:مالکیت]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T23:43:27Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۱۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده: 1100515.jpg\|22px]] [[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]		# [[پرونده: 1100515.jpg\|22px]] [[غلام رضا سرآبادانی\|سرآبادانی]]، [[مجید رضایی\|رضایی]]، [[اقتصاد - سرآبادانی (مقاله)\|مقاله «اقتصاد»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)\|'''دانشنامه امام رضا ج۲''']]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-
\n: +)

2021-11-10T21:01:52Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
	: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مالکیت]]''' است. "'''[[مالکیت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در نهج البلاغه]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]] - [[مالکیت در گفتگوهای بین‌المذاهب]] - [[مالکیت در عرفان اسلامی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]]</div>
	~~<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">~~
	: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مالکیت در قرآن]] - [[مالکیت در حدیث]] - [[مالکیت در نهج البلاغه]] - [[مالکیت در کلام اسلامی]] - [[مالکیت در گفتگوهای بین‌المذاهب]] - [[مالکیت در عرفان اسلامی]] - [[مالکیت در فقه سیاسی]] - [[مالکیت در حقوق اسلامی]] - [[مالکیت در معارف و سیره رضوی]]</div>
	<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">		<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">