مال در معارف و سیره رضوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* پانویس */

2025-07-30T06:48:32Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~اصطلاحات فقهی~~]]		[[رده:مال]]

Bahmani: /* ثروت؛ دست‌مایه‌ای برای طاعت و بندگی */

2025-07-30T06:48:01Z

ثروت؛ دست‌مایه‌ای برای طاعت و بندگی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۸
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[پیامبر خدا]] با شنیدن این سخنان به آنها فرمود: «[[تسبیح]] و [[سپاس]] [[پروردگار]] را به جا آورید تا از دست دادن [[فضیلت]] کمک به [[فقرا]] و تهی دستان را از این طریق جبران کنید». پس از مدتی آن گروه دوباره نزد [[پیامبر]] آمدند و گفتند: توان گران از کاری که به ما پیشنهاد کرده بودید، باخبر شده و به [[تقلید]] از ما به [[عبادت]] و [[سپاس]] [[الهی]] مشغولند و به این ترتیب، دوباره بر ما [[سبقت]] گرفته‌اند. پیامبر فرمود: «این دیگر افزونی خیری است که [[خدا]] به هرکه بخواهد، می‌دهد»<ref>جلال الدین فارسی، انقلاب تکاملی اسلام، ص۱۵۱.</ref>.		[[پیامبر خدا]] با شنیدن این سخنان به آنها فرمود: «[[تسبیح]] و [[سپاس]] [[پروردگار]] را به جا آورید تا از دست دادن [[فضیلت]] کمک به [[فقرا]] و تهی دستان را از این طریق جبران کنید». پس از مدتی آن گروه دوباره نزد [[پیامبر]] آمدند و گفتند: توان گران از کاری که به ما پیشنهاد کرده بودید، باخبر شده و به [[تقلید]] از ما به [[عبادت]] و [[سپاس]] [[الهی]] مشغولند و به این ترتیب، دوباره بر ما [[سبقت]] گرفته‌اند. پیامبر فرمود: «این دیگر افزونی خیری است که [[خدا]] به هرکه بخواهد، می‌دهد»<ref>جلال الدین فارسی، انقلاب تکاملی اسلام، ص۱۵۱.</ref>.

	[[دین اسلام]]، [[ثروت]] حلالی را که از راه [[کوشش]] و کار [[شرافت]] مندانه به دست آمده باشد و از آن در راه تحقق آرمان‌های ارزنده بشری بهره‌برداری شود، ستوده است. برای مثال، [[خداوند]] به [[حضرت یوسف]] {{ع}} [[خزانه]] داری را که والاترین [[مقام]] [[اقتصادی]] [[کشور]] [[مصر]] بود، ارزانی داشت تا از این طریق به [[یاری]] [[مستمندان]] بشتابد، چنان که در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است: «و این [[پاداش]] [[نیکوکاری]] اوست که [[رحمت الهی]] شامل حالش گشته بود، ولی پاداش وی در [[آخرت]]، به مراتب بهتر از [[دنیا]] است»<ref>نک: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ * وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ}} «و بدین گونه ما یوسف را در آن سرزمین توانایی بخشیدیم تا هرجا خواهد در آن جای گیرد؛ هر کس را بخواهیم به بخشایش خویش می‌رسانیم و پاداش نیکوکاران را تباه نمی‌گردانیم * و به راستی پاداش جهان واپسین برای کسانی که ایمان آورده‌اند و پرهیزگاری می‌ورزیده‌اند بهتر است» سوره یوسف، آیه ۵۶-۵۷.</ref>. [[خداوند متعال]] در این [[آیه]] به [[انسان]] گوشزد می‌کند از مقام، ثروت و [[قدرت]] برای رسیدن به [[قرب الهی]] بهره گیرد.		[[دین اسلام]]، [[ثروت]] حلالی را که از راه کوشش و کار [[شرافت]] مندانه به دست آمده باشد و از آن در راه تحقق آرمان‌های ارزنده بشری بهره‌برداری شود، ستوده است. برای مثال، [[خداوند]] به [[حضرت یوسف]] {{ع}} خزانه داری را که والاترین [[مقام]] [[اقتصادی]] [[کشور]] [[مصر]] بود، ارزانی داشت تا از این طریق به [[یاری]] [[مستمندان]] بشتابد، چنان که در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است: «و این [[پاداش]] [[نیکوکاری]] اوست که [[رحمت الهی]] شامل حالش گشته بود، ولی پاداش وی در [[آخرت]]، به مراتب بهتر از [[دنیا]] است»<ref>نک: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ * وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ}} «و بدین گونه ما یوسف را در آن سرزمین توانایی بخشیدیم تا هرجا خواهد در آن جای گیرد؛ هر کس را بخواهیم به بخشایش خویش می‌رسانیم و پاداش نیکوکاران را تباه نمی‌گردانیم * و به راستی پاداش جهان واپسین برای کسانی که ایمان آورده‌اند و پرهیزگاری می‌ورزیده‌اند بهتر است» سوره یوسف، آیه ۵۶-۵۷.</ref>. [[خداوند متعال]] در این [[آیه]] به [[انسان]] گوشزد می‌کند از مقام، ثروت و [[قدرت]] برای رسیدن به [[قرب الهی]] بهره گیرد.

	این سفارش‌های [[قرآن کریم]] و آموزه‌های [[نبوی]]، به [[تحول]] بزرگی در [[جامعه اسلامی]] و [[اندیشه]] و عمل [[مسلمانان]]، انجامید که دقت در فرازهای [[تاریخی]] آن درس‌های فراوانی برای [[بشر]] دارد و از اصولی‌ترین شاخصه‌های [[تمدن نبوی]] به شمار می‌رود. پس از [[هجرت پیامبر]] به یثرب، [[مسلمانان]] نیز به دلیل فشار بیش از حد [[کفار]] [[قریش]] مجبور به ترک [[شهر]] و دیارشان شدند و [[خانه]] و [[مال]] و ثروتشان را رها و به آنجا [[مهاجرت]] کردند. ازاین رو، [[مهاجران]] در [[مدینه]] با [[فقر]] و [[تنگ‌دستی]] [[زندگی]] می‌کردند. البته مسلمانان مدینه تا حد توان به [[برادران]] مهاجرشان [[کمک مالی]] می‌کردند. آنها به [[برکت]] [[دین اسلام]] و [[تربیت الهی]]، [[دارایی]] خود را با نهایت [[اخلاص]] و [[صمیمیت]] در [[اختیار]] مهاجران گذاشتند و ارزشمندترین [[اموال]] خود را میان خود و مهاجران تقسیم کردند<ref>برای تفصیل بیشتر نک: تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا، ج۱، ص۳۷۸ - ۳۸۲.</ref>. [[خداوند متعال]] در [[قرآن]] درباره این عمل [[انصار]] چنین می‌فرماید: {{متن قرآن\|يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}}<ref>«کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.		این سفارش‌های [[قرآن کریم]] و آموزه‌های [[نبوی]]، به تحول بزرگی در [[جامعه اسلامی]] و [[اندیشه]] و عمل [[مسلمانان]]، انجامید که دقت در فرازهای [[تاریخی]] آن درس‌های فراوانی برای [[بشر]] دارد و از اصولی‌ترین شاخصه‌های [[تمدن نبوی]] به شمار می‌رود. پس از [[هجرت پیامبر]] به یثرب، [[مسلمانان]] نیز به دلیل فشار بیش از حد [[کفار]] [[قریش]] مجبور به ترک [[شهر]] و دیارشان شدند و [[خانه]] و [[مال]] و ثروتشان را رها و به آنجا [[مهاجرت]] کردند. ازاین رو، [[مهاجران]] در [[مدینه]] با [[فقر]] و [[تنگ‌دستی]] [[زندگی]] می‌کردند. البته مسلمانان مدینه تا حد توان به [[برادران]] مهاجرشان [[کمک مالی]] می‌کردند. آنها به [[برکت]] [[دین اسلام]] و [[تربیت الهی]]، [[دارایی]] خود را با نهایت [[اخلاص]] و صمیمیت در [[اختیار]] مهاجران گذاشتند و ارزشمندترین [[اموال]] خود را میان خود و مهاجران تقسیم کردند<ref>برای تفصیل بیشتر نک: تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا، ج۱، ص۳۷۸ - ۳۸۲.</ref>. [[خداوند متعال]] در [[قرآن]] درباره این عمل [[انصار]] چنین می‌فرماید: {{متن قرآن\|يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}}<ref>«کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.

	از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]] {{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص۸۱.</ref>		از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]] {{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، روحیه عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص۸۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Bahmani در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۵

2025-07-30T06:45:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۲:		خط ۲:
	\| موضوع مرتبط = مال		\| موضوع مرتبط = مال
	\| عنوان مدخل = مال		\| عنوان مدخل = مال
	\| مداخل مرتبط = [[مال در قرآن]] - [[مال در فقه سیاسی]] - [[مال در نهج البلاغه]] - [[مال در معارف دعا و زیارات]] - [[مال در معارف و سیره سجادی]] - [[مال در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[مال در لغت]] - [[مال در قرآن]] - [[مال در فقه سیاسی]] - [[مال در نهج البلاغه]] - [[مال در معارف دعا و زیارات]] - [[مال در معارف و سیره سجادی]] - [[مال در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

Bahmani در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۹

2023-01-23T09:39:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{سیره معصوم}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = مال		\| موضوع مرتبط = مال
	\| عنوان مدخل = [[مال]]		\| عنوان مدخل = مال
	\| مداخل مرتبط = [[مال در قرآن]] - [[مال در ~~حدیث~~]] - [[مال در نهج البلاغه]] - [[مال در معارف دعا و زیارات]] - [[مال در معارف و سیره سجادی]] - [[مال در معارف و سیره رضوی]]		\| مداخل مرتبط = [[مال در قرآن]] - [[مال در فقه سیاسی]] - [[مال در نهج البلاغه]] - [[مال در معارف دعا و زیارات]] - [[مال در معارف و سیره سجادی]] - [[مال در معارف و سیره رضوی]]
	\| پرسش مرتبط =		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== [[ثروت]]؛ دست‌مایه‌ای برای [[طاعت]] و [[بندگی]] ==		== [[ثروت]]؛ دست‌مایه‌ای برای [[طاعت]] و [[بندگی]] ==
	[[خداوند متعال]]، ثروت را مایه خیر و [[برکت]] دانسته است و [[مفسران]]، واژه «خیر» را در برخی [[آیات قرآن]]، ثروت و [[دارایی]] معنا کرده‌اند. برای مثال، در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است:		[[خداوند متعال]]، ثروت را مایه خیر و [[برکت]] دانسته است و [[مفسران]]، واژه «خیر» را در برخی [[آیات قرآن]]، ثروت و [[دارایی]] معنا کرده‌اند. برای مثال، در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است: {{متن قرآن\|كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ}}<ref>«بر شما مقرر شده است که هرگاه مرگ یکی از شما فرا رسد، اگر مالی بر جای نهد برای پدر و مادر و خویشان وصیّت شایسته کند؛ بنا به حقّی بر گردن پرهیزگاران» سوره بقره، آیه ۱۸۰.</ref>.
	{{متن قرآن\|كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ}}<ref>«بر شما مقرر شده است که هرگاه مرگ یکی از شما فرا رسد، اگر مالی بر جای نهد برای پدر و مادر و خویشان وصیّت شایسته کند؛ بنا به حقّی بر گردن پرهیزگاران» سوره بقره، آیه ۱۸۰.</ref>.
	مقرر شده است هر یک از شما که هنگام [[مرگ]] ثروتی از خود به جا گذاشته‌اید، درباره آن [[وصیت]] کنید. و در آیه‌ای دیگری می‌خوانیم: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ}}<ref>«و به راستی او بسیار دوستدار دارایی است» سوره عادیات، آیه ۸.</ref>.		مقرر شده است هر یک از شما که هنگام [[مرگ]] ثروتی از خود به جا گذاشته‌اید، درباره آن [[وصیت]] کنید. و در آیه‌ای دیگری می‌خوانیم: {{متن قرآن\|وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ}}<ref>«و به راستی او بسیار دوستدار دارایی است» سوره عادیات، آیه ۸.</ref>.

خط ۲۲:		خط ۲۱:
	این سفارش‌های [[قرآن کریم]] و آموزه‌های [[نبوی]]، به [[تحول]] بزرگی در [[جامعه اسلامی]] و [[اندیشه]] و عمل [[مسلمانان]]، انجامید که دقت در فرازهای [[تاریخی]] آن درس‌های فراوانی برای [[بشر]] دارد و از اصولی‌ترین شاخصه‌های [[تمدن نبوی]] به شمار می‌رود. پس از [[هجرت پیامبر]] به یثرب، [[مسلمانان]] نیز به دلیل فشار بیش از حد [[کفار]] [[قریش]] مجبور به ترک [[شهر]] و دیارشان شدند و [[خانه]] و [[مال]] و ثروتشان را رها و به آنجا [[مهاجرت]] کردند. ازاین رو، [[مهاجران]] در [[مدینه]] با [[فقر]] و [[تنگ‌دستی]] [[زندگی]] می‌کردند. البته مسلمانان مدینه تا حد توان به [[برادران]] مهاجرشان [[کمک مالی]] می‌کردند. آنها به [[برکت]] [[دین اسلام]] و [[تربیت الهی]]، [[دارایی]] خود را با نهایت [[اخلاص]] و [[صمیمیت]] در [[اختیار]] مهاجران گذاشتند و ارزشمندترین [[اموال]] خود را میان خود و مهاجران تقسیم کردند<ref>برای تفصیل بیشتر نک: تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا، ج۱، ص۳۷۸ - ۳۸۲.</ref>. [[خداوند متعال]] در [[قرآن]] درباره این عمل [[انصار]] چنین می‌فرماید: {{متن قرآن\|يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}}<ref>«کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.		این سفارش‌های [[قرآن کریم]] و آموزه‌های [[نبوی]]، به [[تحول]] بزرگی در [[جامعه اسلامی]] و [[اندیشه]] و عمل [[مسلمانان]]، انجامید که دقت در فرازهای [[تاریخی]] آن درس‌های فراوانی برای [[بشر]] دارد و از اصولی‌ترین شاخصه‌های [[تمدن نبوی]] به شمار می‌رود. پس از [[هجرت پیامبر]] به یثرب، [[مسلمانان]] نیز به دلیل فشار بیش از حد [[کفار]] [[قریش]] مجبور به ترک [[شهر]] و دیارشان شدند و [[خانه]] و [[مال]] و ثروتشان را رها و به آنجا [[مهاجرت]] کردند. ازاین رو، [[مهاجران]] در [[مدینه]] با [[فقر]] و [[تنگ‌دستی]] [[زندگی]] می‌کردند. البته مسلمانان مدینه تا حد توان به [[برادران]] مهاجرشان [[کمک مالی]] می‌کردند. آنها به [[برکت]] [[دین اسلام]] و [[تربیت الهی]]، [[دارایی]] خود را با نهایت [[اخلاص]] و [[صمیمیت]] در [[اختیار]] مهاجران گذاشتند و ارزشمندترین [[اموال]] خود را میان خود و مهاجران تقسیم کردند<ref>برای تفصیل بیشتر نک: تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا، ج۱، ص۳۷۸ - ۳۸۲.</ref>. [[خداوند متعال]] در [[قرآن]] درباره این عمل [[انصار]] چنین می‌فرماید: {{متن قرآن\|يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}}<ref>«کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.

	از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]] {{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ~~ص ۸۱~~.</ref>.		از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]] {{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص۸۱.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۲:		خط ۳۱:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~مال~~]]		[[رده:اصطلاحات فقهی]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:46:46Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==[[ثروت]]؛ دست‌مایه‌ای برای [[طاعت]] و [[بندگی]]==		== [[ثروت]]؛ دست‌مایه‌ای برای [[طاعت]] و [[بندگی]] ==
	[[خداوند متعال]]، ثروت را مایه خیر و [[برکت]] دانسته است و [[مفسران]]، واژه «خیر» را در برخی [[آیات قرآن]]، ثروت و [[دارایی]] معنا کرده‌اند. برای مثال، در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است:		[[خداوند متعال]]، ثروت را مایه خیر و [[برکت]] دانسته است و [[مفسران]]، واژه «خیر» را در برخی [[آیات قرآن]]، ثروت و [[دارایی]] معنا کرده‌اند. برای مثال، در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است:
	{{متن قرآن\|كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ}}<ref>«بر شما مقرر شده است که هرگاه مرگ یکی از شما فرا رسد، اگر مالی بر جای نهد برای پدر و مادر و خویشان وصیّت شایسته کند؛ بنا به حقّی بر گردن پرهیزگاران» سوره بقره، آیه ۱۸۰.</ref>.		{{متن قرآن\|كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ}}<ref>«بر شما مقرر شده است که هرگاه مرگ یکی از شما فرا رسد، اگر مالی بر جای نهد برای پدر و مادر و خویشان وصیّت شایسته کند؛ بنا به حقّی بر گردن پرهیزگاران» سوره بقره، آیه ۱۸۰.</ref>.
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	همچنین در [[آیات]] دیگری از قرآن، از ثروت به عنوان عامل برقراری و استمرار [[زندگی اجتماعی]] [[مسلمانان]] یاد شده است<ref>نک: {{متن قرآن\|وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا}} «و دارایی‌هایتان را که خداوند (مایه) پایداری (زندگی) شما گردانیده است به کم‌خردان نسپارید و از در آمد آن، آنان را روزی و پوشاک رسانید و با آنان با زبانی شایسته سخن گویید» سوره نساء، آیه ۵.</ref>.		همچنین در [[آیات]] دیگری از قرآن، از ثروت به عنوان عامل برقراری و استمرار [[زندگی اجتماعی]] [[مسلمانان]] یاد شده است<ref>نک: {{متن قرآن\|وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا}} «و دارایی‌هایتان را که خداوند (مایه) پایداری (زندگی) شما گردانیده است به کم‌خردان نسپارید و از در آمد آن، آنان را روزی و پوشاک رسانید و با آنان با زبانی شایسته سخن گویید» سوره نساء، آیه ۵.</ref>.

	[[پیامبر اسلام]] نیز ثروت [[پاک]] و حلالی که در [[اختیار]] فردی [[مؤمن]] است را [[نیکو]] دانسته. نقل است روزی گروهی از [[مهاجران]] [[فقیر]] به حضور [[پیامبر اعظم]]{{صل}} آمدند و گفتند: ای [[رسول خدا]]! توان‌گران در مقایسه با ما [[فقیران]]، به درجه‌های بالاتری دست می‌یابند. [[پیامبر]] پرسید: چگونه؟ آنها گفتند: [[ثروتمندان]] همانند ما به عبادت‌های [[الهی]] چون [[نماز]]، [[روزه]]، [[حج]] و مانند آن می‌پردازند، ولی آنها افزون بر این [[عبادت‌ها]]، به فقیران [[صدقه]] می‌دهند و ما [[توانایی]] [[صدقه دادن]] نداریم یا برده می‌خرند و [[آزاد]] می‌کنند، ولی ما نمی‌توانیم.		[[پیامبر اسلام]] نیز ثروت [[پاک]] و حلالی که در [[اختیار]] فردی [[مؤمن]] است را [[نیکو]] دانسته. نقل است روزی گروهی از [[مهاجران]] [[فقیر]] به حضور [[پیامبر اعظم]] {{صل}} آمدند و گفتند: ای [[رسول خدا]]! توان‌گران در مقایسه با ما [[فقیران]]، به درجه‌های بالاتری دست می‌یابند. [[پیامبر]] پرسید: چگونه؟ آنها گفتند: [[ثروتمندان]] همانند ما به عبادت‌های [[الهی]] چون [[نماز]]، [[روزه]]، [[حج]] و مانند آن می‌پردازند، ولی آنها افزون بر این [[عبادت‌ها]]، به فقیران [[صدقه]] می‌دهند و ما [[توانایی]] [[صدقه دادن]] نداریم یا برده می‌خرند و [[آزاد]] می‌کنند، ولی ما نمی‌توانیم.

	[[پیامبر خدا]] با شنیدن این سخنان به آنها فرمود: «[[تسبیح]] و [[سپاس]] [[پروردگار]] را به جا آورید تا از دست دادن [[فضیلت]] کمک به [[فقرا]] و تهی دستان را از این طریق جبران کنید». پس از مدتی آن گروه دوباره نزد [[پیامبر]] آمدند و گفتند: توان گران از کاری که به ما پیشنهاد کرده بودید، باخبر شده و به [[تقلید]] از ما به [[عبادت]] و [[سپاس]] [[الهی]] مشغولند و به این ترتیب، دوباره بر ما [[سبقت]] گرفته‌اند. پیامبر فرمود: «این دیگر افزونی خیری است که [[خدا]] به هرکه بخواهد، می‌دهد»<ref>جلال الدین فارسی، انقلاب تکاملی اسلام، ص۱۵۱.</ref>.		[[پیامبر خدا]] با شنیدن این سخنان به آنها فرمود: «[[تسبیح]] و [[سپاس]] [[پروردگار]] را به جا آورید تا از دست دادن [[فضیلت]] کمک به [[فقرا]] و تهی دستان را از این طریق جبران کنید». پس از مدتی آن گروه دوباره نزد [[پیامبر]] آمدند و گفتند: توان گران از کاری که به ما پیشنهاد کرده بودید، باخبر شده و به [[تقلید]] از ما به [[عبادت]] و [[سپاس]] [[الهی]] مشغولند و به این ترتیب، دوباره بر ما [[سبقت]] گرفته‌اند. پیامبر فرمود: «این دیگر افزونی خیری است که [[خدا]] به هرکه بخواهد، می‌دهد»<ref>جلال الدین فارسی، انقلاب تکاملی اسلام، ص۱۵۱.</ref>.

	[[دین اسلام]]، [[ثروت]] حلالی را که از راه [[کوشش]] و کار [[شرافت]] مندانه به دست آمده باشد و از آن در راه تحقق آرمان‌های ارزنده بشری بهره‌برداری شود، ستوده است. برای مثال، [[خداوند]] به [[حضرت یوسف]]{{ع}} [[خزانه]] داری را که والاترین [[مقام]] [[اقتصادی]] [[کشور]] [[مصر]] بود، ارزانی داشت تا از این طریق به [[یاری]] [[مستمندان]] بشتابد، چنان که در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است: «و این [[پاداش]] [[نیکوکاری]] اوست که [[رحمت الهی]] شامل حالش گشته بود، ولی پاداش وی در [[آخرت]]، به مراتب بهتر از [[دنیا]] است»<ref>نک: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ * وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ}} «و بدین گونه ما یوسف را در آن سرزمین توانایی بخشیدیم تا هرجا خواهد در آن جای گیرد؛ هر کس را بخواهیم به بخشایش خویش می‌رسانیم و پاداش نیکوکاران را تباه نمی‌گردانیم * و به راستی پاداش جهان واپسین برای کسانی که ایمان آورده‌اند و پرهیزگاری می‌ورزیده‌اند بهتر است» سوره یوسف، آیه ۵۶-۵۷.</ref>. [[خداوند متعال]] در این [[آیه]] به [[انسان]] گوشزد می‌کند از مقام، ثروت و [[قدرت]] برای رسیدن به [[قرب الهی]] بهره گیرد.		[[دین اسلام]]، [[ثروت]] حلالی را که از راه [[کوشش]] و کار [[شرافت]] مندانه به دست آمده باشد و از آن در راه تحقق آرمان‌های ارزنده بشری بهره‌برداری شود، ستوده است. برای مثال، [[خداوند]] به [[حضرت یوسف]] {{ع}} [[خزانه]] داری را که والاترین [[مقام]] [[اقتصادی]] [[کشور]] [[مصر]] بود، ارزانی داشت تا از این طریق به [[یاری]] [[مستمندان]] بشتابد، چنان که در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است: «و این [[پاداش]] [[نیکوکاری]] اوست که [[رحمت الهی]] شامل حالش گشته بود، ولی پاداش وی در [[آخرت]]، به مراتب بهتر از [[دنیا]] است»<ref>نک: {{متن قرآن\|وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ * وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ}} «و بدین گونه ما یوسف را در آن سرزمین توانایی بخشیدیم تا هرجا خواهد در آن جای گیرد؛ هر کس را بخواهیم به بخشایش خویش می‌رسانیم و پاداش نیکوکاران را تباه نمی‌گردانیم * و به راستی پاداش جهان واپسین برای کسانی که ایمان آورده‌اند و پرهیزگاری می‌ورزیده‌اند بهتر است» سوره یوسف، آیه ۵۶-۵۷.</ref>. [[خداوند متعال]] در این [[آیه]] به [[انسان]] گوشزد می‌کند از مقام، ثروت و [[قدرت]] برای رسیدن به [[قرب الهی]] بهره گیرد.

	این سفارش‌های [[قرآن کریم]] و آموزه‌های [[نبوی]]، به [[تحول]] بزرگی در [[جامعه اسلامی]] و [[اندیشه]] و عمل [[مسلمانان]]، انجامید که دقت در فرازهای [[تاریخی]] آن درس‌های فراوانی برای [[بشر]] دارد و از اصولی‌ترین شاخصه‌های [[تمدن نبوی]] به شمار می‌رود. پس از [[هجرت پیامبر]] به یثرب، [[مسلمانان]] نیز به دلیل فشار بیش از حد [[کفار]] [[قریش]] مجبور به ترک [[شهر]] و دیارشان شدند و [[خانه]] و [[مال]] و ثروتشان را رها و به آنجا [[مهاجرت]] کردند. ازاین رو، [[مهاجران]] در [[مدینه]] با [[فقر]] و [[تنگ‌دستی]] [[زندگی]] می‌کردند. البته مسلمانان مدینه تا حد توان به [[برادران]] مهاجرشان [[کمک مالی]] می‌کردند. آنها به [[برکت]] [[دین اسلام]] و [[تربیت الهی]]، [[دارایی]] خود را با نهایت [[اخلاص]] و [[صمیمیت]] در [[اختیار]] مهاجران گذاشتند و ارزشمندترین [[اموال]] خود را میان خود و مهاجران تقسیم کردند<ref>برای تفصیل بیشتر نک: تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا، ج۱، ص۳۷۸ - ۳۸۲.</ref>. [[خداوند متعال]] در [[قرآن]] درباره این عمل [[انصار]] چنین می‌فرماید: {{متن قرآن\|يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}}<ref>«کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.		این سفارش‌های [[قرآن کریم]] و آموزه‌های [[نبوی]]، به [[تحول]] بزرگی در [[جامعه اسلامی]] و [[اندیشه]] و عمل [[مسلمانان]]، انجامید که دقت در فرازهای [[تاریخی]] آن درس‌های فراوانی برای [[بشر]] دارد و از اصولی‌ترین شاخصه‌های [[تمدن نبوی]] به شمار می‌رود. پس از [[هجرت پیامبر]] به یثرب، [[مسلمانان]] نیز به دلیل فشار بیش از حد [[کفار]] [[قریش]] مجبور به ترک [[شهر]] و دیارشان شدند و [[خانه]] و [[مال]] و ثروتشان را رها و به آنجا [[مهاجرت]] کردند. ازاین رو، [[مهاجران]] در [[مدینه]] با [[فقر]] و [[تنگ‌دستی]] [[زندگی]] می‌کردند. البته مسلمانان مدینه تا حد توان به [[برادران]] مهاجرشان [[کمک مالی]] می‌کردند. آنها به [[برکت]] [[دین اسلام]] و [[تربیت الهی]]، [[دارایی]] خود را با نهایت [[اخلاص]] و [[صمیمیت]] در [[اختیار]] مهاجران گذاشتند و ارزشمندترین [[اموال]] خود را میان خود و مهاجران تقسیم کردند<ref>برای تفصیل بیشتر نک: تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا، ج۱، ص۳۷۸ - ۳۸۲.</ref>. [[خداوند متعال]] در [[قرآن]] درباره این عمل [[انصار]] چنین می‌فرماید: {{متن قرآن\|يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}}<ref>«کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.

	از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]]{{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۸۱.</ref>.		از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]] {{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۸۱.</ref>.

	== منابع ==		== منابع ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:27:22Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]]{{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۸۱.</ref>.		از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]]{{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۸۱.</ref>.

	~~== جستارهای وابسته ==~~

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۵:		خط ۳۳:

	[[رده:مال]]		[[رده:مال]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\[\[(.)\]\](.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\>\n\(.)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

2022-06-01T07:15:24Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$252\,\s252\,\s233$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb$255\,\s245\,\s227$\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{سیره معصوم}}		{{سیره معصوم}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين~~ مدخل ~~از زیرشاخه‌های بحث '''~~[[مال]]~~''' است. "'''[[مال]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[مال در قرآن]] - [[مال در حدیث]] - [[مال در نهج البلاغه]] - [[مال در معارف دعا و زیارات]] - [[مال در معارف و سیره سجادی]] - [[مال در معارف و سیره رضوی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = مال
			\| عنوان مدخل = [[مال]]
			\| مداخل مرتبط = [[مال در قرآن]] - [[مال در حدیث]] - [[مال در نهج البلاغه]] - [[مال در معارف دعا و زیارات]] - [[مال در معارف و سیره سجادی]] - [[مال در معارف و سیره رضوی]]
			\| پرسش مرتبط =
			}}

	==[[ثروت]]؛ دست‌مایه‌ای برای [[طاعت]] و [[بندگی]]==		==[[ثروت]]؛ دست‌مایه‌ای برای [[طاعت]] و [[بندگی]]==

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

2021-12-18T02:06:01Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

	==پانویس==		== پانویس ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:مال]]		[[رده:مال]]
	[[رده:مدخل]]		[[رده:مدخل]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

2021-12-17T23:39:35Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۰۹
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	==منابع==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	# [[پرونده:1379765.jpg\|22px]] [[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|'''اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی''']]		# [[پرونده:1379765.jpg\|22px]] [[سید رشید صمیمی\|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)\|'''اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی''']]

Jaafari: صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}}
اين...» ایجاد کرد

2021-12-01T05:41:42Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{سیره معصوم}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{سیره معصوم}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مال]]''' است. "'''[[مال]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مال در قرآن]] - [[مال در حدیث]] - [[مال در نهج البلاغه]] - [[مال در معارف دعا و زیارات]] - [[مال در معارف و سیره سجادی]] - [[مال در معارف و سیره رضوی]]</div>

==[[ثروت]]؛ دست‌مایه‌ای برای [[طاعت]] و [[بندگی]]==
[[خداوند متعال]]، ثروت را مایه خیر و [[برکت]] دانسته است و [[مفسران]]، واژه «خیر» را در برخی [[آیات قرآن]]، ثروت و [[دارایی]] معنا کرده‌اند. برای مثال، در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است:
{{متن قرآن|كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ}}<ref>«بر شما مقرر شده است که هرگاه مرگ یکی از شما فرا رسد، اگر مالی بر جای نهد برای پدر و مادر و خویشان وصیّت شایسته کند؛ بنا به حقّی بر گردن پرهیزگاران» سوره بقره، آیه ۱۸۰.</ref>.
مقرر شده است هر یک از شما که هنگام [[مرگ]] ثروتی از خود به جا گذاشته‌اید، درباره آن [[وصیت]] کنید. و در آیه‌ای دیگری می‌خوانیم: {{متن قرآن|وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ}}<ref>«و به راستی او بسیار دوستدار دارایی است» سوره عادیات، آیه ۸.</ref>.

همچنین در [[آیات]] دیگری از قرآن، از ثروت به عنوان عامل برقراری و استمرار [[زندگی اجتماعی]] [[مسلمانان]] یاد شده است<ref>نک: {{متن قرآن|وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا}} «و دارایی‌هایتان را که خداوند (مایه) پایداری (زندگی) شما گردانیده است به کم‌خردان نسپارید و از در آمد آن، آنان را روزی و پوشاک رسانید و با آنان با زبانی شایسته سخن گویید» سوره نساء، آیه ۵.</ref>.

[[پیامبر اسلام]] نیز ثروت [[پاک]] و حلالی که در [[اختیار]] فردی [[مؤمن]] است را [[نیکو]] دانسته. نقل است روزی گروهی از [[مهاجران]] [[فقیر]] به حضور [[پیامبر اعظم]]{{صل}} آمدند و گفتند: ای [[رسول خدا]]! توان‌گران در مقایسه با ما [[فقیران]]، به درجه‌های بالاتری دست می‌یابند. [[پیامبر]] پرسید: چگونه؟ آنها گفتند: [[ثروتمندان]] همانند ما به عبادت‌های [[الهی]] چون [[نماز]]، [[روزه]]، [[حج]] و مانند آن می‌پردازند، ولی آنها افزون بر این [[عبادت‌ها]]، به فقیران [[صدقه]] می‌دهند و ما [[توانایی]] [[صدقه دادن]] نداریم یا برده می‌خرند و [[آزاد]] می‌کنند، ولی ما نمی‌توانیم.

[[پیامبر خدا]] با شنیدن این سخنان به آنها فرمود: «[[تسبیح]] و [[سپاس]] [[پروردگار]] را به جا آورید تا از دست دادن [[فضیلت]] کمک به [[فقرا]] و تهی دستان را از این طریق جبران کنید». پس از مدتی آن گروه دوباره نزد [[پیامبر]] آمدند و گفتند: توان گران از کاری که به ما پیشنهاد کرده بودید، باخبر شده و به [[تقلید]] از ما به [[عبادت]] و [[سپاس]] [[الهی]] مشغولند و به این ترتیب، دوباره بر ما [[سبقت]] گرفته‌اند. پیامبر فرمود: «این دیگر افزونی خیری است که [[خدا]] به هرکه بخواهد، می‌دهد»<ref>جلال الدین فارسی، انقلاب تکاملی اسلام، ص۱۵۱.</ref>.

[[دین اسلام]]، [[ثروت]] حلالی را که از راه [[کوشش]] و کار [[شرافت]] مندانه به دست آمده باشد و از آن در راه تحقق آرمان‌های ارزنده بشری بهره‌برداری شود، ستوده است. برای مثال، [[خداوند]] به [[حضرت یوسف]]{{ع}} [[خزانه]] داری را که والاترین [[مقام]] [[اقتصادی]] [[کشور]] [[مصر]] بود، ارزانی داشت تا از این طریق به [[یاری]] [[مستمندان]] بشتابد، چنان که در آیه‌ای از [[قرآن]] آمده است: «و این [[پاداش]] [[نیکوکاری]] اوست که [[رحمت الهی]] شامل حالش گشته بود، ولی پاداش وی در [[آخرت]]، به مراتب بهتر از [[دنیا]] است»<ref>نک: {{متن قرآن|وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَاءُ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ * وَلَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ}} «و بدین گونه ما یوسف را در آن سرزمین توانایی بخشیدیم تا هرجا خواهد در آن جای گیرد؛ هر کس را بخواهیم به بخشایش خویش می‌رسانیم و پاداش نیکوکاران را تباه نمی‌گردانیم * و به راستی پاداش جهان واپسین برای کسانی که ایمان آورده‌اند و پرهیزگاری می‌ورزیده‌اند بهتر است» سوره یوسف، آیه ۵۶-۵۷.</ref>. [[خداوند متعال]] در این [[آیه]] به [[انسان]] گوشزد می‌کند از مقام، ثروت و [[قدرت]] برای رسیدن به [[قرب الهی]] بهره گیرد.

این سفارش‌های [[قرآن کریم]] و آموزه‌های [[نبوی]]، به [[تحول]] بزرگی در [[جامعه اسلامی]] و [[اندیشه]] و عمل [[مسلمانان]]، انجامید که دقت در فرازهای [[تاریخی]] آن درس‌های فراوانی برای [[بشر]] دارد و از اصولی‌ترین شاخصه‌های [[تمدن نبوی]] به شمار می‌رود. پس از [[هجرت پیامبر]] به یثرب، [[مسلمانان]] نیز به دلیل فشار بیش از حد [[کفار]] [[قریش]] مجبور به ترک [[شهر]] و دیارشان شدند و [[خانه]] و [[مال]] و ثروتشان را رها و به آنجا [[مهاجرت]] کردند. ازاین رو، [[مهاجران]] در [[مدینه]] با [[فقر]] و [[تنگ‌دستی]] [[زندگی]] می‌کردند. البته مسلمانان مدینه تا حد توان به [[برادران]] مهاجرشان [[کمک مالی]] می‌کردند. آنها به [[برکت]] [[دین اسلام]] و [[تربیت الهی]]، [[دارایی]] خود را با نهایت [[اخلاص]] و [[صمیمیت]] در [[اختیار]] مهاجران گذاشتند و ارزشمندترین [[اموال]] خود را میان خود و مهاجران تقسیم کردند<ref>برای تفصیل بیشتر نک: تاریخ سیاسی اسلام، سیره رسول خدا، ج۱، ص۳۷۸ - ۳۸۲.</ref>. [[خداوند متعال]] در [[قرآن]] درباره این عمل [[انصار]] چنین می‌فرماید: {{متن قرآن|يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ}}<ref>«کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده‌اند، دوست می‌دارند و در دل به آنچه به مهاجران داده‌اند، چشمداشتی ندارند و (آنان را) بر خویش برمی‌گزینند هر چند خود نیازمند باشند» سوره حشر، آیه ۹.</ref>.

از [[ابن عباس]]، [[مفسر]] برجسته [[اسلام]]، نقل شده است: [[پیامبر اعظم]]{{صل}} در [[روز]] [[پیروزی]] بر [[یهودیان]] [[بنی نضیر]] به انصار فرمود: «اگر مایلید، اموال و خانه‌هایتان را با مهاجران تقسیم کنید و در این [[غنایم جنگی]] با آنها [[شریک]] شوید یا اینکه اموال و خانه‌هایتان از آن شما باشد و از این [[غنایم]] چیزی به شما داده نشود». انصار گفتند: هم اموال و خانه‌هایمان را با آنها تقسیم می‌کنیم و هم چشم‌داشتی به غنایم نداریم و مهاجران را بر خود مقدّم می‌شماریم. ازاین رو، [[آیه]] ۹ [[سوره حشر]] نازل شد و [[خداوند]] در این آیه، [[روحیه]] عالی انصار را ستود<ref>نک: برگزیده تفسیر نمونه، ج۵، ص۱۴۳.</ref>.<ref>[[سید رشید صمیمی|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)|اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی]]، ص ۸۱.</ref>.

== جستارهای وابسته ==

==منابع==
{{منابع}}
# [[پرونده:1379765.jpg|22px]] [[سید رشید صمیمی|صمیمی، سید رشید]]، [[اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی (کتاب)|'''اصول و شاخصه‌های تمدن نبوی''']]
{{پایان منابع}}

==پانویس==
{{پانویس}}

[[رده:مال]]
[[رده:مدخل]]