ماه حرام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۱

2025-10-29T09:31:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	در [[آیه]] ۳۶ [[سوره توبه]] به ماه‌های حرام و آتش بس اجباری و دست کشیدن از [[جنگ]] در این ماه‌ها اشاره شده است. [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است، این است آیین استوار، در آنها به خود ستم روا ندارید و همگی با مشرکان جنگ کنید چنان که آنان همگی با شما جنگ می‌کنند و بدانید که خداوند با پرهیزگاران است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.		در [[آیه]] ۳۶ [[سوره توبه]] به ماه‌های حرام و آتش بس اجباری و دست کشیدن از [[جنگ]] در این ماه‌ها اشاره شده است. [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است، این است آیین استوار، در آنها به خود ستم روا ندارید و همگی با مشرکان جنگ کنید چنان که آنان همگی با شما جنگ می‌کنند و بدانید که خداوند با پرهیزگاران است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.

	بعضی از [[مفسران]]، [[تحریم]] جنگ در این چهار ماه را از سنت‌های حضرت [[ابراهیم خلیل]]{{ع}} می‌دانند که [[مشرکین]] طبق [[امیال]] و هوس‌های [[خودکامه]] جای این ماه‌ها را [[تغییر]] می‌دادند. [[دین مبین اسلام]] این چهار [[ماه حرام]] را در جایگاه اصلی خود تثبیت کرد. [[عرب‌ها]] سه ماه پشت سر هم را «سَرَد»<ref>سَرَد یعنی پی در پی و پشت سر هم انجام دادن.</ref> و [[رجب]] را «فرد» گویند<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۶-۴۰۵.</ref>.		بعضی از [[مفسران]]، [[تحریم]] جنگ در این چهار ماه را از سنت‌های حضرت [[ابراهیم خلیل]]{{ع}} می‌دانند که [[مشرکین]] طبق [[امیال]] و هوس‌های [[خودکامه]] جای این ماه‌ها را [[تغییر]] می‌دادند. [[دین مبین اسلام]] این چهار ماه حرام را در جایگاه اصلی خود تثبیت کرد. [[عرب‌ها]] سه ماه پشت سر هم را «سَرَد»<ref>سَرَد یعنی پی در پی و پشت سر هم انجام دادن.</ref> و [[رجب]] را «فرد» گویند<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۶-۴۰۵.</ref>.

	شایان ذکر است که تحریم جنگ در این ماه‌ها در صورتی است که جنگ از ناحیه دشمن به مسلمانان [[تحمیل]] نشود، اما در این صورت بدون [[شک]] مسلمانان باید به پا خیزند و از خود [[دفاع]] کنند؛ زیرا [[حرمت]] این ماه‌ها از ناحیه دشمن «نقض» شده است نه از ناحیه مسلمانان، [[آیه شریفه]] ۱۹۴ [[سوره بقره]] نیز [[گواه]] بر این مطلب است<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۶-۴۰۵.</ref>.		شایان ذکر است که تحریم جنگ در این ماه‌ها در صورتی است که جنگ از ناحیه دشمن به مسلمانان [[تحمیل]] نشود، اما در این صورت بدون [[شک]] مسلمانان باید به پا خیزند و از خود [[دفاع]] کنند؛ زیرا [[حرمت]] این ماه‌ها از ناحیه دشمن «نقض» شده است نه از ناحیه مسلمانان، [[آیه شریفه]] ۱۹۴ [[سوره بقره]] نیز [[گواه]] بر این مطلب است<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۶-۴۰۵.</ref>.

Bahmani در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۰

2025-10-29T09:30:40Z

نمایش تغییرات

Jaafari: /* منابع */

2024-07-02T08:10:04Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	# [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]		# [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
	# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]		# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
			# [[پرونده:IM010703.jpg\|22px]] [[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|'''محمدنامه''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Jaafari: /* جستارهای وابسته */

2024-07-02T08:09:54Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۹
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۱۵۹.</ref>		برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۱۵۹.</ref>

			==[[ماه حرام]]==
			از [[دوازده]] ماه [[قمری]] چهار [[ماه محرم]]، [[رجب]]، [[ذیقعده]] و [[ذیحجه]] [[ماه‌های حرام]] شناخته می‌شوند که هر گونه [[جنگ]] و [[نبرد]] در آنها [[حرام]] شمرده شده است. سه ماه پشت سر هم و یک ماه (رجب) جدا از بقیه است. [[قرآن مجید]] نیز به این موضوع اشاره دارد:
			{{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است، این است آیین استوار، در آنها به خود ستم روا ندارید و همگی با مشرکان جنگ کنید چنان که آنان همگی با شما جنگ می‌کنند و بدانید که خداوند با پرهیزگاران است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.
			از پاره‌ای [[روایات]] استفاده می‌شود که [[تحریم]] جنگ در این چهار ماه، علاوه بر [[آیین]] ابراهیم، در [[آیین یهود]] و [[مسیح]] و سایر [[آیین‌های آسمانی]] نیز بوده است<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۶.</ref>.

			[[فلسفه]] ماه‌های حرام؛ ماه‌هایی که در [[جاهلیت]] [[محترم]] شمرده می‌شد و [[مردم]] آن عصر در آن ماه‌ها دست از [[قتال]] و نبرد می‌کشیده‌اند، این شیوه را [[دین اسلام]] مهر [[تأیید]] نهاد و عملاً بدان روش ادامه داد، و آنها چهار ماه از ماه‌های [[دوازده‌گانه]] قمری می‌باشند، یعنی [[ماه رجب]]، ذیقعده، ذیحجه و [[محرم]]<ref>معارف و معاریف، ج۹، ص۴۶.</ref>. تحریم جنگ در این چهار ماه یکی از طرق پایان دادن به جنگ‌های طولانی و وسیله‌ای برای [[دعوت]] به [[صلح]] و [[آرامش]] بود؛ زیرا هنگامی که [[جنگجویان]] چهار ماه از سال، [[اسلحه]] را به [[زمین]] بگذارند و صدای چکاچک شمشیرها یا صفیر گلوله‌ها خاموش شود و مجالی برای [[تفکر]] و [[اندیشه]] به وجود آید، احتمال پایان یافتن جنگ برای همیشه، بسیار زیاد است. همیشه ادامه یک کار با شروع [[مجدد]] آن پس از [[خاموشی]]، تفاوت دارد و دومی به مراتب مشکل‌تر است. فراموش نمی‌کنیم که در دوران جنگ‌های بیست ساله ویتنام چه اندازه [[زحمت]] کشیدند تا یک [[آتش بس]] بیست و چهار ساعته در آغاز سال نو [[مسیحی]] یا مانند آن به وجود آورند، ولی [[اسلام]] برای [[پیروان]] خود در هر سال یک آتش بس چهار ماهه اعلام می‌دارد و این خود نشانه [[روح]] [[صلح‌طلبی]] اسلام است. البته چنانچه [[دشمن]] بخواهد از این [[قانون اسلامی]] [[سوء استفاده]] کند و [[حریم]] [[ماه‌های حرام]] را بشکند، [[اجازه]] [[مقابله به مثل]] به [[مسلمانان]] داده شده است<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۸.</ref>.
			در [[آیه]] ۳۶ [[سوره توبه]] به ماه‌های حرام و آتش بس اجباری و دست کشیدن از [[جنگ]] در این ماه‌ها اشاره شده است. [[خداوند]] می‌فرماید: {{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است، این است آیین استوار، در آنها به خود ستم روا ندارید و همگی با مشرکان جنگ کنید چنان که آنان همگی با شما جنگ می‌کنند و بدانید که خداوند با پرهیزگاران است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.

			بعضی از [[مفسران]]، [[تحریم]] جنگ در این چهار ماه را از سنت‌های حضرت [[ابراهیم خلیل]]{{ع}} می‌دانند که [[مشرکین]] طبق [[امیال]] و هوس‌های [[خودکامه]] جای این ماه‌ها را [[تغییر]] می‌دادند. [[دین مبین اسلام]] این چهار [[ماه حرام]] را در جایگاه اصلی خود تثبیت کرد. [[عرب‌ها]] سه ماه پشت سر هم را «سَرَد»<ref>سَرَد یعنی پی در پی و پشت سر هم انجام دادن.</ref> و [[رجب]] را «فرد» گویند<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۶-۴۰۵.</ref>.
			شایان ذکر است که تحریم جنگ در این ماه‌ها در صورتی است که جنگ از ناحیه دشمن به مسلمانان [[تحمیل]] نشود، اما در این صورت بدون [[شک]] مسلمانان باید به پا خیزند و از خود [[دفاع]] کنند؛ زیرا [[حرمت]] این ماه‌ها از ناحیه دشمن «نقض» شده است نه از ناحیه مسلمانان، [[آیه شریفه]] ۱۹۴ [[سوره بقره]] نیز [[گواه]] بر این مطلب است<ref>تفسیر نمونه، ج۷، ص۴۰۶-۴۰۵.</ref>.
			اولین ماه از [[ماه‌های حرام]] که شروع سال [[قمری]] هم با این ماه می‌باشد، [[محرم]] است. مهم‌ترین مناسبت این ماه، [[شهادت سالار شهیدان]] [[امام حسین]]{{ع}} و [[اصحاب]] و یارانش در سال ۶۱ قمری در [[سرزمین]] [[کربلا]]، و به [[اسارت]] رفتن [[اهل بیت]] آن حضرت می‌باشد.

			دومین ماه از ماه‌های حرام، [[رجب]] است که [[اعمال]] فراوانی دارد. علاقمندان به [[مفاتیح الجنان]] مراجعه نمایند.
			«ذوالقعده» یازدهمین ماه از سال قمری و قبل از ماه «[[ذی الحجه]]» و [[موسم حج]] قرار گرفته است. چون [[عرب‌ها]] برای انجام [[مناسک حج]] و [[زیارت]] [[کعبه]] و دیدار با بت‌های خود و تقدیم [[هدایا]] و [[نذورات]] و [[قربانی]] به آنها، در این ماه به سمت [[مکه]] [[حرکت]] می‌کرده و در مکه سکونت می‌گزیده‌اند، از این رو لفظ «قعد» که در [[عربی]] به معنای نشستن است، بر این ماه که عرب‌ها در این مدت در مکه نشسته‌اند و [[انتظار]] ماه ذی الحجه را می‌کشیده گذاشته شده است. [[پس از ظهور اسلام]] از [[حرمت]] این ماه کاسته نشد و همچنان به عنوان یکی از ماه‌های حرام که در آنها [[نزاع]] و [[جنگ]] و [[قتل]] ممنوع و [[گناه]] است، به شمار رفت.
			ذوالحجه نیز آخرین ماه سال قمری بر طبق تقویم [[هجری قمری]] می‌باشد. ذوالحجه به معنای ماه [[حج]] است. وجه این نامگذاری بدین جهت است که در [[روز]] نهم تا دوازدهم این ماه [[مراسم حج]] برگزار می‌شود. نام این ماه با این لفظ و واژه مخصوص در [[قرآن]] نیامده است. لکن در [[آیات]] متعددی که مربوط به اعمال و مناسک حج و [[عمره]] است به اشاره آمده است.<ref>[[مجتبی تونه‌ای\|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)\|محمدنامه]]، ص ۸۲۴.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۹

2023-01-23T07:49:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۱۵۹.</ref>		برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۱۵۹.</ref>

	~~== منابع ==~~
	~~{{منابع}}~~
	# [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
	# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
	~~{{پایان منابع}}~~

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۳۳:		خط ۲۷:
	* [[رجب]]		* [[رجب]]
	{{پایان مدخل‌ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

			== منابع ==
			{{منابع}}
			# [[پرونده:11677.jpg\|22px]] [[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
			# [[پرونده:1379779.jpg\|22px]] [[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
			{{پایان منابع}}

	== پانویس ==		== پانویس ==

Bahmani در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۴۹

2023-01-23T07:49:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{نبوت}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط = ماه حرام		\| موضوع مرتبط = ماه حرام
	\| عنوان مدخل = [[ماه حرام]]		\| عنوان مدخل = ماه حرام
	\| مداخل مرتبط = [[ماه حرام در قرآن~~]] - [[ماه حرام در حدیث]] - [[ماه حرام در فقه اسلامی~~]] - [[ماه حرام در فقه سیاسی]]		\| مداخل مرتبط = [[ماه حرام در قرآن]] - [[ماه حرام در فقه سیاسی]]
	\| پرسش مرتبط = ~~ماه حرام (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	== ~~مفهوم‌شناسی~~ ==		== معناشناسی ==
	مراد از [[ماه‌های حرام]] که عبارت‌اند از: ذوالقعده، ذوالحجه، [[محرم]] و [[رجب]]، ماه‌هایی است که [[خداوند متعال]] رعایت [[حرمت]] آنها را بر [[مؤمنان]] [[واجب]] گردانیده است<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۲۲.</ref> و از زمان [[حضرت ابراهیم]] و [[اسماعیل]] {{ع}} [[جنگ]] در آنها ناروا بوده است. این [[سنت]] ابراهیمی از زمان آن [[حضرت]] تا [[ظهور اسلام]] در میان [[عرب]] محترم شمرده می‌شد<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۹۴۹.</ref>: {{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.		مراد از [[ماه‌های حرام]] که عبارت‌اند از: ذوالقعده، ذوالحجه، [[محرم]] و [[رجب]]، ماه‌هایی است که [[خداوند متعال]] رعایت [[حرمت]] آنها را بر [[مؤمنان]] [[واجب]] گردانیده است<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۲۲.</ref> و از زمان [[حضرت ابراهیم]] و [[اسماعیل]] {{ع}} [[جنگ]] در آنها ناروا بوده است. این [[سنت]] ابراهیمی از زمان آن [[حضرت]] تا [[ظهور اسلام]] در میان [[عرب]] محترم شمرده می‌شد<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۹۴۹.</ref>: {{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.

	[[قرآن کریم]] تصریح به [[حرمت]] [[جنگ]] و [[خونریزی]] در [[ماه‌های حرام]] دارد: {{متن قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>؛ اما [[خداوند]] [[حق]] مقابله‌ به‌مثل را زمان حرمت‌شکنی [[کفّار]] در این ماه‌ها برای [[مسلمانان]] محفوظ می‌دارد: {{متن قرآن\|الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ}}<ref>«(این) ماه حرام در برابر (آن) ماه حرام است و حرمت شکنی‌ها قصاص دارد پس هر کس بر شما ستم روا داشت همان‌گونه که با شما ستم روا داشته است با وی ستم روا دارید» سوره بقره، آیه ۱۹۴.</ref> در [[آیه]] دیگری در مورد این ماه‌ها آمده است: {{متن قرآن\|فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref> «و چون ماه‌های حرام به پایان رسید مشرکان را هر جا یافتید بکشید و دستگیرشان کنید و به محاصره درآورید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید؛ و اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات دادند آزادشان بگذارید که بی‌گمان خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ~~ص:۹۸~~.</ref>.		[[قرآن کریم]] تصریح به [[حرمت]] [[جنگ]] و [[خونریزی]] در [[ماه‌های حرام]] دارد: {{متن قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>؛ اما [[خداوند]] [[حق]] مقابله‌ به‌مثل را زمان حرمت‌شکنی [[کفّار]] در این ماه‌ها برای [[مسلمانان]] محفوظ می‌دارد: {{متن قرآن\|الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ}}<ref>«(این) ماه حرام در برابر (آن) ماه حرام است و حرمت شکنی‌ها قصاص دارد پس هر کس بر شما ستم روا داشت همان‌گونه که با شما ستم روا داشته است با وی ستم روا دارید» سوره بقره، آیه ۱۹۴.</ref> در [[آیه]] دیگری در مورد این ماه‌ها آمده است: {{متن قرآن\|فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref> «و چون ماه‌های حرام به پایان رسید مشرکان را هر جا یافتید بکشید و دستگیرشان کنید و به محاصره درآورید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید؛ و اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات دادند آزادشان بگذارید که بی‌گمان خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۹۸.</ref>

	نگرش [[اعراب]] به [[ماه‌های حرام]] بر سه‌گونه بوده است<ref>الازمنه والامکنه، ج۲، ص۱۶۶.</ref>:		نگرش [[اعراب]] به [[ماه‌های حرام]] بر سه‌گونه بوده است<ref>الازمنه والامکنه، ج۲، ص۱۶۶.</ref>:
خط ۱۹:		خط ۱۸:
	در [[ماه‌های حرام]]، اطراف "[[خانه خدا]]"[[بازار]] [[تجارت]] تشکیل و از هر طبقه و قبیله‌ای در آنجا به [[داد و ستد]] می‌پرداختند. در این ماه‌ها، افراد [[قبایل]] از [[تجاوز]] یکدیگر در [[امان]] بودند؛ به گونه‌ای که اگر کسی [[دشمن]] خونی خود را هم در منطقه [[حرم]] می‌دید متعرض او نمی‌شد، اما در یکی از [[ماه‌های حرام]] [[مردم]] "[[کنانه]]" و "[[قریش]]" در منطقه [[حرم]] به [[جنگ]] پرداختند و [[حرمت]] [[حرم]] را شکستند (این [[جنگ]] به [[جنگ فجار]] معروف است)<ref>راجع به جنگ‌های چهارگانه فجار ر. ک: الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۳۵۸ و ۹۵۹؛ سیرۀ ابن هشام، ج۱، ص۱۸۷-۱۸۴.</ref>. پس از آن، [[مردم]] [[قریش]] برای تجدید اعتبار و استقرار [[نفوذ]] خویش، پیمانی بنام "[[پیمان جوانمردان]]" بستند<ref>ر. ک: حلف الفضول.</ref>. [[اسلام]] که [[دین]] [[صلح]] و [[دوستی]] است، در همان اوان [[ظهور]] خویش بر ترک [[جنگ]] در [[ماه‌های حرام]] صحه گذاشته و آن را امضاء نمود. در [[فلسفه]] [[ماه‌های حرام]] می‌توان گفت: [[تحریم]] [[جنگ]] در این ماه‌ها، ابزاری در جهت [[دعوت]] به [[صلح]] و [[آرامش]] بود؛ زیرا هرگاه جنگ‌جویان چهار ماه از سال [[اسلحه]] را [[زمین]] بگذارند، فرصتی می‌یابند تا با [[تفکر]] و [[اندیشه]]، [[جنگ‌ها]] را برای همیشه پایان دهند.		در [[ماه‌های حرام]]، اطراف "[[خانه خدا]]"[[بازار]] [[تجارت]] تشکیل و از هر طبقه و قبیله‌ای در آنجا به [[داد و ستد]] می‌پرداختند. در این ماه‌ها، افراد [[قبایل]] از [[تجاوز]] یکدیگر در [[امان]] بودند؛ به گونه‌ای که اگر کسی [[دشمن]] خونی خود را هم در منطقه [[حرم]] می‌دید متعرض او نمی‌شد، اما در یکی از [[ماه‌های حرام]] [[مردم]] "[[کنانه]]" و "[[قریش]]" در منطقه [[حرم]] به [[جنگ]] پرداختند و [[حرمت]] [[حرم]] را شکستند (این [[جنگ]] به [[جنگ فجار]] معروف است)<ref>راجع به جنگ‌های چهارگانه فجار ر. ک: الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۳۵۸ و ۹۵۹؛ سیرۀ ابن هشام، ج۱، ص۱۸۷-۱۸۴.</ref>. پس از آن، [[مردم]] [[قریش]] برای تجدید اعتبار و استقرار [[نفوذ]] خویش، پیمانی بنام "[[پیمان جوانمردان]]" بستند<ref>ر. ک: حلف الفضول.</ref>. [[اسلام]] که [[دین]] [[صلح]] و [[دوستی]] است، در همان اوان [[ظهور]] خویش بر ترک [[جنگ]] در [[ماه‌های حرام]] صحه گذاشته و آن را امضاء نمود. در [[فلسفه]] [[ماه‌های حرام]] می‌توان گفت: [[تحریم]] [[جنگ]] در این ماه‌ها، ابزاری در جهت [[دعوت]] به [[صلح]] و [[آرامش]] بود؛ زیرا هرگاه جنگ‌جویان چهار ماه از سال [[اسلحه]] را [[زمین]] بگذارند، فرصتی می‌یابند تا با [[تفکر]] و [[اندیشه]]، [[جنگ‌ها]] را برای همیشه پایان دهند.

	برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ~~ص ۱۵۹~~.</ref>		برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۱۵۹.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۳۸:		خط ۳۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~ماه حرام~~]]		[[رده:اصطلاحات سیاسی]]

Wasity: جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

2022-09-08T10:30:28Z

جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۰۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	#"محلّین" این گروه، نه احترامی برای [[حرم]] قایل بودند و نه برای ماهه‌ای [[حرام]]. تنها علت سر فرود آوردنشان، [[ترس]] از گروه‌های انتظامی و [[امنیتی]] بود که به وسیله حمس تشکیل شده بود.		#"محلّین" این گروه، نه احترامی برای [[حرم]] قایل بودند و نه برای ماهه‌ای [[حرام]]. تنها علت سر فرود آوردنشان، [[ترس]] از گروه‌های انتظامی و [[امنیتی]] بود که به وسیله حمس تشکیل شده بود.

	در [[ماه‌های حرام]]، اطراف "[[خانه خدا]]"[[بازار]] [[تجارت]] تشکیل و از هر طبقه و قبیله‌ای در آنجا به [[داد و ستد]] می‌پرداختند. در این ماه‌ها، افراد [[قبایل]] از [[تجاوز]] یکدیگر در [[امان]] بودند؛ به گونه‌ای که اگر کسی [[دشمن]] خونی خود را هم در منطقه [[حرم]] می‌دید متعرض او نمی‌شد، اما در یکی از [[ماه‌های حرام]] [[مردم]] "[[کنانه]]" و "[[قریش]]" در منطقه [[حرم]] به [[جنگ]] پرداختند و [[حرمت]] [[حرم]] را شکستند (این [[جنگ]] به [[جنگ فجار]] معروف است)<ref>راجع به جنگ‌های چهارگانه فجار ر. ک: الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۳۵۸ و ۹۵۹؛ سیرۀ ابن هشام، ج۱، ص۱۸۷-۱۸۴.</ref>. پس از آن، [[مردم]] [[قریش]] برای [[تجدید]] اعتبار و استقرار [[نفوذ]] خویش، پیمانی بنام "[[پیمان جوانمردان]]" بستند<ref>ر. ک: حلف الفضول.</ref>. [[اسلام]] که [[دین]] [[صلح]] و [[دوستی]] است، در همان اوان [[ظهور]] خویش بر ترک [[جنگ]] در [[ماه‌های حرام]] صحه گذاشته و آن را امضاء نمود. در [[فلسفه]] [[ماه‌های حرام]] می‌توان گفت: [[تحریم]] [[جنگ]] در این ماه‌ها، ابزاری در جهت [[دعوت]] به [[صلح]] و [[آرامش]] بود؛ زیرا هرگاه جنگ‌جویان چهار ماه از سال [[اسلحه]] را [[زمین]] بگذارند، فرصتی می‌یابند تا با [[تفکر]] و [[اندیشه]]، [[جنگ‌ها]] را برای همیشه پایان دهند.		در [[ماه‌های حرام]]، اطراف "[[خانه خدا]]"[[بازار]] [[تجارت]] تشکیل و از هر طبقه و قبیله‌ای در آنجا به [[داد و ستد]] می‌پرداختند. در این ماه‌ها، افراد [[قبایل]] از [[تجاوز]] یکدیگر در [[امان]] بودند؛ به گونه‌ای که اگر کسی [[دشمن]] خونی خود را هم در منطقه [[حرم]] می‌دید متعرض او نمی‌شد، اما در یکی از [[ماه‌های حرام]] [[مردم]] "[[کنانه]]" و "[[قریش]]" در منطقه [[حرم]] به [[جنگ]] پرداختند و [[حرمت]] [[حرم]] را شکستند (این [[جنگ]] به [[جنگ فجار]] معروف است)<ref>راجع به جنگ‌های چهارگانه فجار ر. ک: الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۳۵۸ و ۹۵۹؛ سیرۀ ابن هشام، ج۱، ص۱۸۷-۱۸۴.</ref>. پس از آن، [[مردم]] [[قریش]] برای تجدید اعتبار و استقرار [[نفوذ]] خویش، پیمانی بنام "[[پیمان جوانمردان]]" بستند<ref>ر. ک: حلف الفضول.</ref>. [[اسلام]] که [[دین]] [[صلح]] و [[دوستی]] است، در همان اوان [[ظهور]] خویش بر ترک [[جنگ]] در [[ماه‌های حرام]] صحه گذاشته و آن را امضاء نمود. در [[فلسفه]] [[ماه‌های حرام]] می‌توان گفت: [[تحریم]] [[جنگ]] در این ماه‌ها، ابزاری در جهت [[دعوت]] به [[صلح]] و [[آرامش]] بود؛ زیرا هرگاه جنگ‌جویان چهار ماه از سال [[اسلحه]] را [[زمین]] بگذارند، فرصتی می‌یابند تا با [[تفکر]] و [[اندیشه]]، [[جنگ‌ها]] را برای همیشه پایان دهند.

	برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۵۹.</ref>		برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۵۹.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:47:47Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	==مفهوم‌شناسی==		== مفهوم‌شناسی ==
	مراد از [[ماه‌های حرام]] که عبارت‌اند از: ذوالقعده، ذوالحجه، [[محرم]] و [[رجب]]، ماه‌هایی است که [[خداوند متعال]] رعایت [[حرمت]] آنها را بر [[مؤمنان]] [[واجب]] گردانیده است<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۲۲.</ref> و از زمان [[حضرت ابراهیم]] و [[اسماعیل]]{{ع}} [[جنگ]] در آنها ناروا بوده است. این [[سنت]] ابراهیمی از زمان آن [[حضرت]] تا [[ظهور اسلام]] در میان [[عرب]] محترم شمرده می‌شد<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۹۴۹.</ref>: {{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.		مراد از [[ماه‌های حرام]] که عبارت‌اند از: ذوالقعده، ذوالحجه، [[محرم]] و [[رجب]]، ماه‌هایی است که [[خداوند متعال]] رعایت [[حرمت]] آنها را بر [[مؤمنان]] [[واجب]] گردانیده است<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۳، ص۲۲۲.</ref> و از زمان [[حضرت ابراهیم]] و [[اسماعیل]] {{ع}} [[جنگ]] در آنها ناروا بوده است. این [[سنت]] ابراهیمی از زمان آن [[حضرت]] تا [[ظهور اسلام]] در میان [[عرب]] محترم شمرده می‌شد<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۹۴۹.</ref>: {{متن قرآن\|إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ}}<ref>«بی‌گمان شمار ماه‌ها نزد خداوند در کتاب وی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید دوازده ماه است؛ از آنها چهار ماه، حرام است» سوره توبه، آیه ۳۶.</ref>.

	[[قرآن کریم]] تصریح به [[حرمت]] [[جنگ]] و [[خونریزی]] در [[ماه‌های حرام]] دارد: {{متن قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>؛ اما [[خداوند]] [[حق]] مقابله‌ به‌مثل را زمان حرمت‌شکنی [[کفّار]] در این ماه‌ها برای [[مسلمانان]] محفوظ می‌دارد: {{متن قرآن\|الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ}}<ref>«(این) ماه حرام در برابر (آن) ماه حرام است و حرمت شکنی‌ها قصاص دارد پس هر کس بر شما ستم روا داشت همان‌گونه که با شما ستم روا داشته است با وی ستم روا دارید» سوره بقره، آیه ۱۹۴.</ref> در [[آیه]] دیگری در مورد این ماه‌ها آمده است: {{متن قرآن\|فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref> «و چون ماه‌های حرام به پایان رسید مشرکان را هر جا یافتید بکشید و دستگیرشان کنید و به محاصره درآورید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید؛ و اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات دادند آزادشان بگذارید که بی‌گمان خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۹۸.</ref>.		[[قرآن کریم]] تصریح به [[حرمت]] [[جنگ]] و [[خونریزی]] در [[ماه‌های حرام]] دارد: {{متن قرآن\|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ}}<ref>«از تو درباره جنگ در ماه حرام می‌پرسند، بگو: جنگ در آن (گناهی) بزرگ است» سوره بقره، آیه ۲۱۷.</ref>؛ اما [[خداوند]] [[حق]] مقابله‌ به‌مثل را زمان حرمت‌شکنی [[کفّار]] در این ماه‌ها برای [[مسلمانان]] محفوظ می‌دارد: {{متن قرآن\|الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ}}<ref>«(این) ماه حرام در برابر (آن) ماه حرام است و حرمت شکنی‌ها قصاص دارد پس هر کس بر شما ستم روا داشت همان‌گونه که با شما ستم روا داشته است با وی ستم روا دارید» سوره بقره، آیه ۱۹۴.</ref> در [[آیه]] دیگری در مورد این ماه‌ها آمده است: {{متن قرآن\|فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref> «و چون ماه‌های حرام به پایان رسید مشرکان را هر جا یافتید بکشید و دستگیرشان کنید و به محاصره درآورید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید؛ و اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات دادند آزادشان بگذارید که بی‌گمان خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره توبه، آیه ۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده\|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)\|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۹۸.</ref>.

	نگرش [[اعراب]] به [[ماه‌های حرام]] بر سه‌گونه بوده است<ref>الازمنه والامکنه، ج۲، ص۱۶۶.</ref>:		نگرش [[اعراب]] به [[ماه‌های حرام]] بر سه‌گونه بوده است<ref>الازمنه والامکنه، ج۲، ص۱۶۶.</ref>:
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	#"محلّین" این گروه، نه احترامی برای [[حرم]] قایل بودند و نه برای ماهه‌ای [[حرام]]. تنها علت سر فرود آوردنشان، [[ترس]] از گروه‌های انتظامی و [[امنیتی]] بود که به وسیله حمس تشکیل شده بود.		#"محلّین" این گروه، نه احترامی برای [[حرم]] قایل بودند و نه برای ماهه‌ای [[حرام]]. تنها علت سر فرود آوردنشان، [[ترس]] از گروه‌های انتظامی و [[امنیتی]] بود که به وسیله حمس تشکیل شده بود.

	در [[ماه‌های حرام]]، اطراف "[[خانه خدا]]"[[بازار]] [[تجارت]] تشکیل و از هر طبقه و قبیله‌ای در آنجا به [[داد و ستد]] می‌پرداختند. در این ماه‌ها، افراد [[قبایل]] از [[تجاوز]] یکدیگر در [[امان]] بودند؛ به گونه‌ای که اگر کسی [[دشمن]] خونی خود را هم در منطقه [[حرم]] می‌دید متعرض او نمی‌شد، اما در یکی از [[ماه‌های حرام]] [[مردم]] "[[کنانه]]" و "[[قریش]]" در منطقه [[حرم]] به [[جنگ]] پرداختند و [[حرمت]] [[حرم]] را شکستند (این [[جنگ]] به [[جنگ فجار]] معروف است)<ref>راجع به جنگ‌های چهارگانه فجار ر.ک: الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۳۵۸ و ۹۵۹؛ سیرۀ ابن هشام، ج۱، ص۱۸۷-۱۸۴.</ref>. پس از آن، [[مردم]] [[قریش]] برای [[تجدید]] اعتبار و استقرار [[نفوذ]] خویش، پیمانی بنام "[[پیمان جوانمردان]]" بستند<ref>ر.ک: حلف الفضول.</ref>. [[اسلام]] که [[دین]] [[صلح]] و [[دوستی]] است، در همان اوان [[ظهور]] خویش بر ترک [[جنگ]] در [[ماه‌های حرام]] صحه گذاشته و آن را امضاء نمود. در [[فلسفه]] [[ماه‌های حرام]] می‌توان گفت: [[تحریم]] [[جنگ]] در این ماه‌ها، ابزاری در جهت [[دعوت]] به [[صلح]] و [[آرامش]] بود؛ زیرا هرگاه جنگ‌جویان چهار ماه از سال [[اسلحه]] را [[زمین]] بگذارند، فرصتی می‌یابند تا با [[تفکر]] و [[اندیشه]]، [[جنگ‌ها]] را برای همیشه پایان دهند.		در [[ماه‌های حرام]]، اطراف "[[خانه خدا]]"[[بازار]] [[تجارت]] تشکیل و از هر طبقه و قبیله‌ای در آنجا به [[داد و ستد]] می‌پرداختند. در این ماه‌ها، افراد [[قبایل]] از [[تجاوز]] یکدیگر در [[امان]] بودند؛ به گونه‌ای که اگر کسی [[دشمن]] خونی خود را هم در منطقه [[حرم]] می‌دید متعرض او نمی‌شد، اما در یکی از [[ماه‌های حرام]] [[مردم]] "[[کنانه]]" و "[[قریش]]" در منطقه [[حرم]] به [[جنگ]] پرداختند و [[حرمت]] [[حرم]] را شکستند (این [[جنگ]] به [[جنگ فجار]] معروف است)<ref>راجع به جنگ‌های چهارگانه فجار ر. ک: الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۳۵۸ و ۹۵۹؛ سیرۀ ابن هشام، ج۱، ص۱۸۷-۱۸۴.</ref>. پس از آن، [[مردم]] [[قریش]] برای [[تجدید]] اعتبار و استقرار [[نفوذ]] خویش، پیمانی بنام "[[پیمان جوانمردان]]" بستند<ref>ر. ک: حلف الفضول.</ref>. [[اسلام]] که [[دین]] [[صلح]] و [[دوستی]] است، در همان اوان [[ظهور]] خویش بر ترک [[جنگ]] در [[ماه‌های حرام]] صحه گذاشته و آن را امضاء نمود. در [[فلسفه]] [[ماه‌های حرام]] می‌توان گفت: [[تحریم]] [[جنگ]] در این ماه‌ها، ابزاری در جهت [[دعوت]] به [[صلح]] و [[آرامش]] بود؛ زیرا هرگاه جنگ‌جویان چهار ماه از سال [[اسلحه]] را [[زمین]] بگذارند، فرصتی می‌یابند تا با [[تفکر]] و [[اندیشه]]، [[جنگ‌ها]] را برای همیشه پایان دهند.

	برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۵۹.</ref>		برخی از [[احکام]] جزایی [[اسلام]] همچون دیه، در [[ماه‌های حرام]] وضعی متفاوت با دیگر ماه‌ها پیدا می‌کند؛ به گونه‌ای که مقدار دیه در [[ماه‌های حرام]] یک سوم بیشتر از ماه‌های دیگر است<ref>شرح لمعه، ج۱۰، ص۱۸۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن\|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی\|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)\|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۵۹.</ref>

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:28:23Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[محرم]]		* [[محرم]]
	* [[ذی قعده]]		* [[ذی قعده]]
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	[[رده:ماه حرام]]		[[رده:ماه حرام]]
	~~[[رده:مدخل]]~~

Heydari: جایگزینی متن - '\(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-05-31T14:22:08Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\'\'\'\[\[(.)\]\]\'\'\'(.)\"\'\'\'(.)\'\'\'\"(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۲
خط ۱: خط ۱:

{{نبوت}}
{{نبوت}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[ماه حرام]]''' است. "'''[[ماه حرام]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[ماه حرام در قرآن]] - [[ماه حرام در حدیث]] - [[ماه حرام در فقه اسلامی]] - [[ماه حرام در فقه سیاسی]]</div>
| موضوع مرتبط = ماه حرام

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ماه حرام (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[ماه حرام]]

| مداخل مرتبط = [[ماه حرام در قرآن]] - [[ماه حرام در حدیث]] - [[ماه حرام در فقه اسلامی]] - [[ماه حرام در فقه سیاسی]]

| پرسش مرتبط = ماه حرام (پرسش)

}}

==مفهوم‌شناسی==
==مفهوم‌شناسی==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{نبوت}}		{{نبوت}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[~~ماه حرام~~]]''' است. "'''~~[[ماه حرام]]~~'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[ماه حرام در قرآن]] - [[ماه حرام در حدیث]] - [[ماه حرام در فقه اسلامی]] - [[ماه حرام در فقه سیاسی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط = ماه حرام
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[ماه حرام (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل = [[ماه حرام]]
			\| مداخل مرتبط = [[ماه حرام در قرآن]] - [[ماه حرام در حدیث]] - [[ماه حرام در فقه اسلامی]] - [[ماه حرام در فقه سیاسی]]
			\| پرسش مرتبط = ماه حرام (پرسش)
			}}

	==مفهوم‌شناسی==		==مفهوم‌شناسی==