متشیع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T05:20:48Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۵۰
خط ۹:		خط ۹:
	متشیع کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای [[تبعیّت]] و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ علی{{ع}} و [[ائمه هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست.		متشیع کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای [[تبعیّت]] و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ علی{{ع}} و [[ائمه هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست.

	این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار شیعه بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۵.</ref>. [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای تشیع و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید؛ چراکه شیعه آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۶.</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به تشیّع نسبت دادن و اگر در کسی ویژگی‌های شیعه نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به تشیّع نسبت دهند: {{متن حدیث\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص۱۶۶ح ۲۰.</ref>. در [[حدیثی]] از امام باقر{{ع}} آمده است که وقتی [[ابن کوّاء]] (از سران [[خوارج]]) معنای {{متن قرآن\|~~و علی الأعراف رجال~~...}} را پرسید، حضرت فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم اهل دوزخ است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در [[روز]] [[نهروان]] به جنگ علی{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص۱۷.</ref>. شیعه راستین، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.		این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار شیعه بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۵.</ref>. [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای تشیع و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید؛ چراکه شیعه آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۶.</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به تشیّع نسبت دادن و اگر در کسی ویژگی‌های شیعه نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به تشیّع نسبت دهند: {{متن حدیث\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص۱۶۶ح ۲۰.</ref>. در [[حدیثی]] از امام باقر{{ع}} آمده است که وقتی [[ابن کوّاء]] (از سران [[خوارج]]) معنای {{متن قرآن\|وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجال...}} را پرسید، حضرت فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم اهل دوزخ است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در [[روز]] [[نهروان]] به جنگ علی{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص۱۷.</ref>. شیعه راستین، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani: /* مقدمه */

2024-06-05T05:19:38Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۹
خط ۷:		خط ۷:

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[متشیع]] کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای [[تبعیّت]] و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ علی{{ع}} و [[ائمه هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست.		متشیع کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای [[تبعیّت]] و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ علی{{ع}} و [[ائمه هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست.

	این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار شیعه بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{~~عربی~~\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۵</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای تشیع و [[محبت]] و [[ولایت]]، [[جرأت]] بر [[گناه]] پیدا نکنید؛ چراکه شیعه آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۶</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به تشیّع نسبت دادن و اگر در کسی [[ویژگی‌های شیعه]] نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به تشیّع نسبت دهند: {{~~عربی~~\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص۱۶۶ح ۲۰</ref>. در [[حدیثی]] از امام باقر{{ع}} آمده است که وقتی [[ابن کوّاء]] (از سران [[خوارج]]) معنای {{~~عربی~~\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، حضرت فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم [[اهل دوزخ]] است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در [[روز]] [[نهروان]] به [[جنگ علی]]{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص۱۷</ref>. [[شیعه ~~راستین]]،~~ هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>		این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار شیعه بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۵.</ref>. [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای تشیع و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید؛ چراکه شیعه آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۶.</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به تشیّع نسبت دادن و اگر در کسی ویژگی‌های شیعه نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به تشیّع نسبت دهند: {{متن حدیث\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص۱۶۶ح ۲۰.</ref>. در [[حدیثی]] از امام باقر{{ع}} آمده است که وقتی [[ابن کوّاء]] (از سران [[خوارج]]) معنای {{متن قرآن\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، حضرت فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم اهل دوزخ است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در [[روز]] [[نهروان]] به جنگ علی{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص۱۷.</ref>. شیعه راستین، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Bahmani در ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۱۶

2024-06-05T05:16:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{شیعه}}~~
	{{مدخل مرتبط		{{مدخل مرتبط
	\| موضوع مرتبط =		\| موضوع مرتبط = شیعه
	\| عنوان مدخل =		\| عنوان مدخل =
	\| مداخل مرتبط = ~~[[متشیع در حدیث]] - [[متشیع در کلام اسلامی]]~~		\| مداخل مرتبط =
	\| پرسش مرتبط = ~~متشیع (پرسش)~~		\| پرسش مرتبط =
	}}		}}

	~~'''~~متشیع~~'''~~ کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای تبعیّت و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ ~~[[امام علی\|~~علی]] {{ع}} و [[ائمه~~]] [[~~هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست~~. <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>~~.		== مقدمه ==
			[[متشیع]] کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای [[تبعیّت]] و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ علی{{ع}} و [[ائمه هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست.

	~~== مقدمه ==~~		این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار شیعه بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۵</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای تشیع و [[محبت]] و [[ولایت]]، [[جرأت]] بر [[گناه]] پیدا نکنید؛ چراکه شیعه آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۶</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به تشیّع نسبت دادن و اگر در کسی [[ویژگی‌های شیعه]] نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به تشیّع نسبت دهند: {{عربی\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص۱۶۶ح ۲۰</ref>. در [[حدیثی]] از امام باقر{{ع}} آمده است که وقتی [[ابن کوّاء]] (از سران [[خوارج]]) معنای {{عربی\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، حضرت فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم [[اهل دوزخ]] است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در [[روز]] [[نهروان]] به [[جنگ علی]]{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص۱۷</ref>. [[شیعه راستین]]، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>
	* این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار [[شیعه]] بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{عربی\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ~~ص ۹۵~~</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای [[تشیع]] و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا ~~نکنید،~~ چراکه [[شیعه]] آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ~~ص ۹۶~~</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به [[تشیّع]] نسبت دادن و اگر در کسی ~~ویژگی‌های~~ [[شیعه]] نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: [[آیات~~]] [[~~قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به [[تشیّع]] نسبت دهند: {{عربی\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ~~ص ۱۶۶ح~~ ۲۰</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام باقر]] {{ع}} آمده است که وقتی ابن کوّاء (از سران [[خوارج]]) معنای {{عربی\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، [[حضرت]] فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم [[اهل~~]] [[~~دوزخ]] است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در روز [[~~جنگ نهروان\|~~نهروان]] به [[جنگ~~]] [[امام علی\|~~علی]] {{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ~~ص ۱۷~~</ref>. [[شیعه راستین]]، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۲۰:		خط ۱۹:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{منابع}}		{{منابع}}
	* [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]		# [[پرونده:1368987.jpg\|22px]] [[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|'''فرهنگ غدیر''']]
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

خط ۲۶:		خط ۲۵:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	[[رده:~~متشیع]]~~		[[رده:شیعه]]
	~~[[رده:متشیع~~]]
	[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]		[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]]

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

2022-08-25T07:49:54Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۹
خط ۷:		خط ۷:
	}}		}}

	'''متشیع''' کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای تبعیّت و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ [[امام علی\|علی]]{{ع}} و [[ائمه]] [[هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست. <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.		'''متشیع''' کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای تبعیّت و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ [[امام علی\|علی]] {{ع}} و [[ائمه]] [[هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست. <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.

	==مقدمه==		== مقدمه ==
	*این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار [[شیعه]] بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۵</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای [[تشیع]] و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید، چراکه [[شیعه]] آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۶</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به [[تشیّع]] نسبت دادن و اگر در کسی ویژگی‌های [[شیعه]] نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات]] [[قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به [[تشیّع]] نسبت دهند: {{عربی\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص ۱۶۶ح ۲۰</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام باقر]]{{ع}} آمده است که وقتی ابن کوّاء (از سران [[خوارج]]) معنای {{عربی\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، [[حضرت]] فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم [[اهل]] [[دوزخ]] است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در روز [[جنگ نهروان\|نهروان]] به [[جنگ]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص ۱۷</ref>. [[شیعه راستین]]، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>		* این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار [[شیعه]] بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: {{عربی\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۵</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای [[تشیع]] و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید، چراکه [[شیعه]] آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۶</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به [[تشیّع]] نسبت دادن و اگر در کسی ویژگی‌های [[شیعه]] نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: [[آیات]] [[قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به [[تشیّع]] نسبت دهند: {{عربی\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص ۱۶۶ح ۲۰</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام باقر]] {{ع}} آمده است که وقتی ابن کوّاء (از سران [[خوارج]]) معنای {{عربی\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، [[حضرت]] فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم [[اهل]] [[دوزخ]] است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در روز [[جنگ نهروان\|نهروان]] به [[جنگ]] [[امام علی\|علی]] {{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص ۱۷</ref>. [[شیعه راستین]]، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

HeydariBot: وظیفهٔ شمارهٔ ۵

2022-07-31T09:29:39Z

وظیفهٔ شمارهٔ ۵

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۵۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌~~ وابسته}}		{{مدخل وابسته}}
	* [[تشیع]]		* [[تشیع]]
	* [[شیعه]]		* [[شیعه]]

Heydari: جایگزینی متن - '\این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \(.)\<\/div\> \
2022-06-02T11:47:06Z

جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>این\sمدخل\sاز\sچند\sمنظر\sمتفاوت\،\sبررسی\sمی‌شود\:<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۱: خط ۱:

{{شیعه}}
{{شیعه}}

<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط

<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[متشیع در حدیث]] - [[متشیع در کلام اسلامی]]</div>
| موضوع مرتبط =

<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[متشیع (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل =

| مداخل مرتبط = [[متشیع در حدیث]] - [[متشیع در کلام اسلامی]]

| پرسش مرتبط = متشیع (پرسش)

}}

'''متشیع''' کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای تبعیّت و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[ائمه]] [[هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست. <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.
'''متشیع''' کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای تبعیّت و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[ائمه]] [[هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست. <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.

Wasity: جایگزینی متن - 'شیعه راستین' به 'شیعه راستین'

2022-04-18T07:51:05Z

جایگزینی متن - 'شیعه راستین' به 'شیعه راستین'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۱
خط ۷:		خط ۷:

	==مقدمه==		==مقدمه==
	*این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار [[شیعه]] بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۵</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای [[تشیع]] و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید، چراکه [[شیعه]] آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۶</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به [[تشیّع]] نسبت دادن و اگر در کسی ویژگی‌های [[شیعه]] نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات]] [[قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به [[تشیّع]] نسبت دهند: {{عربی\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص ۱۶۶ح ۲۰</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام باقر]]{{ع}} آمده است که وقتی ابن کوّاء (از سران [[خوارج]]) معنای {{عربی\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، [[حضرت]] فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم [[اهل]] [[دوزخ]] است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در روز [[جنگ نهروان\|نهروان]] به [[جنگ]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص ۱۷</ref>. [[شیعه~~]] [[~~راستین]]، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>		*این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شده‌اند و معیار [[شیعه]] بودن را "عمل" دانسته‌اند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی\|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۵</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] می‌فرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای [[تشیع]] و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید، چراکه [[شیعه]] آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نه‌آنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۶</ref> تعبیری که برای این "شیعه‌نمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به [[تشیّع]] نسبت دادن و اگر در کسی ویژگی‌های [[شیعه]] نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات]] [[قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به [[تشیّع]] نسبت دهند: {{عربی\|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص ۱۶۶ح ۲۰</ref>. در [[حدیثی]] از [[امام باقر]]{{ع}} آمده است که وقتی ابن کوّاء (از سران [[خوارج]]) معنای {{عربی\|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، [[حضرت]] فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهره‌هاشان می‌شناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم [[اهل]] [[دوزخ]] است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، می‌فرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعه‌گری داشت، امّا در روز [[جنگ نهروان\|نهروان]] به [[جنگ]] [[امام علی\|علی]]{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص ۱۷</ref>. [[شیعه راستین]]، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازش‌ناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

Heydari: جایگزینی متن - ' {{شیعه}}' به '{{شیعه}}'

2022-01-14T08:44:28Z

جایگزینی متن - ' {{شیعه}}' به '{{شیعه}}'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۴
خط ۱:		خط ۱:

	{{شیعه}}		{{شیعه}}
	<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>		<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T18:27:04Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{مدخل‌های وابسته}} +{{مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۵۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
	{{~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{مدخل‌ وابسته}}
	* [[تشیع]]		* [[تشیع]]
	* [[شیعه]]		* [[شیعه]]

Heydari: ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

2021-12-30T17:59:29Z

ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخل‌های وابسته}} +{{پایان مدخل‌ وابسته}})

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۲۹
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* [[تشیع]]		* [[تشیع]]
	* [[شیعه]]		* [[شیعه]]
	{{پایان ~~مدخل‌های~~ وابسته}}		{{پایان مدخل‌ وابسته}}

	== منابع ==		== منابع ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{شیعه}}		{{شیعه}}
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این~~ مدخل ~~از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>~~		{{مدخل مرتبط
	~~<div style~~=~~"background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">~~[[متشیع در حدیث]] - [[متشیع در کلام اسلامی]]~~</div>~~		\| موضوع مرتبط =
	~~<div style~~="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[متشیع (پرسش)~~]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>~~		\| عنوان مدخل =
			\| مداخل مرتبط = [[متشیع در حدیث]] - [[متشیع در کلام اسلامی]]
			\| پرسش مرتبط = متشیع (پرسش)
			}}

	'''متشیع''' کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای تبعیّت و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ [[امام علی\|علی]]{{ع}} و [[ائمه]] [[هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست. <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.		'''متشیع''' کسی که خود را به [[تشیع]] می‌چسباند و وانمود می‌کند که [[شیعه]] است، شیعه‌نما، شیعگی به معنای تبعیّت و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ [[امام علی\|علی]]{{ع}} و [[ائمه]] [[هدی]] است و عمل می‌خواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست. <ref>[[جواد محدثی\|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)\|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.